Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

191쪽

Tesert dein Canonem octavum iam praeparatum, anathema esse , qui dixerit, B. Petrum

ser i litutionem Chrisi non fuisse primum inter i

Apostolos, b eius Vicarium in terra, vel nsu nece se esse, ut sit in Mesesia unus Pontifex, P tri successor, eique aqualis in authoritate Regia minis, atque in summa sede legitimos eius successores ad hoc usque tempus non habuisse Pus Principatus in Geosa, nee fuisse Patres, P

flores V Doctores omnium Chri anorum , nec

fuisse ipsis traditam a Domino nosro Iesu Christo plenam potesatem pascendi, regendi Vbernandi Ecelestiam uniuersalem. Gallos admi tere noluisse postremas voces, pascendi, egem

di, o gubernandi Ecclesiam uniuersalem, &Cardinalem lotharingum schisma minitatam . fuisse, quia auctoritatem Concilii supra Rom. Pontificem propugnant: Pontificem de hoc edoctum adquivisse sic, ut nec de sua nec de Episcoporum Potestate, nempe e rum Institutione, jure & authoritate, utrum immediate a Deo sit, quidquaὐ exprimer tur, exceptis mis definitionibus, in quas P tres unanimi voce conspirarentia. Ait '

192쪽

T. Ait Febronius , adminiculum pro sententia Italorum quaesitum esse a rationubus Politicis , Cardinalem Simmonetham sparsisse, diminutionem Pontificiae Potestati, toti Italiae probrosam fore, quae vix ullam, quam a summo Pontifice haberet existimationem ; Ipsum D dacum Laineet Iesultarum Generalem in ingressu orationis pro jure Pontificio publice professum esse, complures

eum ab eo opere dehortatos , ne in Vitup rationem Assentatoris Pontificii caderet. Gemtianum hervetum anno sequenti salmeroni

Lainii socio expropriisse, Iesultas sub ipsa Societatis initia vitiis Pontificum & Curiae Romanae adulatos fuisse &c a. Paulus Sarpi refert: Praesides initio existimasse, ab Episcopis . aliud non intendi,

quam ut eorum authoritati aliquod decus& incrementum accedere ; at serius ex PMirum suctragiis & rationibus observatum fuisse, cujus sequelae stat liae quaestiones, nempe claves non soli Petro datas esse, Comcilium esse supra Pontificem , Episcopos e cepto Primatu ei esse aequales, praeeminens

193쪽

tiam Cardinalium prae Episcopis vix substuturam &c. Ideo Legatos omni opera impediisse, ne plura Italorum sum agia Hispωnia accederent.

a. Cum Cardinalis Lotharingus hanc rem in medio relinqui vellet, reposuit Gr natensis Archiepiscopus & Hispani Praes les . indignum & Patribus probrosum esse.

nolle post tam accuratas discussiones definiare rem seque certam, ac sint ipsa decalogi praecepta , tandem aegre satis quievisse. 4. Praeter textus S. Scripturae pro m narchico statu adductos, quos Febronius syst mali huic parum lavore, supra satis probatum esse ait, Simon Florentinus adhuc proposuit, Imperium monarchicum este persectissimum.& Lainoet Jesultarum Gonoralis, Christum interris versantem Ecclesiam suam rexisse a solute& monarchice, proinde cum eadem P tostato &: Regiminis sorma Vicarios sibi constituisse S. Petrum, & ejus Succetares; hocipatere etiam ex eo, quod Christus morit

rus ei adjecerit privilegium insallibilitatis

Lucae

194쪽

I5s Lucae eta. V tu aliquando e versus eonfirma 'fratres tuos. Verum respondet Febronius.

s. Ad Imum. Theologum non deberore men Ecclesiae ad regulas humanae Pol,lices , sed quas praescripsit Iesus Christius, . reduCere : non esse certum, quod status m narchicus sit persectissimus, quia omnes R publicani hoc negant: neque hunc congrue re Ecclesiae, in qua per totum orbem dissi is non possit unus omnibus intendere, eumdem lacile in despotismum degenerare, non sic cogitasse antiquos Pontifices &c. nec e pedire mere Aristocraticum, cum sit semen Discordiarum, ideo institutum esse Prima. tum ad servandam unionem.

6. Ad a dum. verum esse, quod Christus interris Ecclesiam suam indesinita austoritatorexerit: at svposititium et se, quod parem P itestatem primo ex suis Vicariis reliquerit, Christum in coelis exercere Fiadem Potest tem in sponsam suam non solum interiori gratiarum influxu , sed etiam exteriori assistentia. Similia ex Petavio & Basileensibus exscribit.

195쪽

, 7. Ad 3tium. Sinistram esse interpret

tionem textiis Lucae a a. eo loco Petro metuis

datum esse , ut a suo gravi lapsu erectus fratres suos impediat, ne probrosia morte sui Nagistri scandaligati in fide infirmentur, sed maneant constantes. Hare ad judisia GH-rinae Petri & Successorum ejus applicari non posse. 8. Ex dictis longe' aliam fuisse mentem Tridentini , quam agnoscere aut declarare monarchthpm Ecclesiae statum, & ideo in hunc sensum minime accipiendum esse illis Sess. I . Cap. 7. Pontifera maxis nos pro fu- prema Potestiis sbi in universu Ecelsa tradita uos aliquas eriminum graviores suo peculiari iudicio reservare salvi se. Et Sess. a . c. I. de Resorm. Romanum Pontiscem sollicitudinem universa Ecclesse ex muneris fui olscio debere Paulum Sarpi narrare, Cardinalem Loth ringum in Galliam reducem, etiam han exprobrationem sustinuisse , quod postquam

per decem menses adversus praetensam Pomtificis Potestatem & sollicitudinem universsEcclesiae legitime decertasset , hic eandem

196쪽

- 357 minus cauta expressione quasi signiscari pasilas sit. Accuratius cum Paulo ad Corinth.

a. Cap. II. ponendum fuisset, sollicitudinem nium Ecetismum. q. Trident. Ses . a5. Cap. a I. declar vit, ut in Decretis de Resormatione sub quibbuscunque Clausulis, sati a semper Alithoritas apsesisse Sedis V sit, Ui e se intestigatur. Romanos hinc velle, salvum esse arbitrium& voluntatem Pontificis. Barthelium dic re , hoc Propter Protestantes additum esse, qui authoritatem Pontificis oppugnant, &

Giberi sub hac Clausula intelligere, si Pontia sex ex validis rationibus conseat eXpedire, .ut in certis circumstantiis ab observatione Decretorum Concilii cesset, Concilium tunc

consentire.

Io. Quia salsitas Decretalium Isidori tempore Concilii Trident. necdum aperta erat, hinc mirum non est, ex his principiis nonnulla in acta publica Conciliorum generalium irrepsisse , quae nullum veritati , postea detectae praejudicium generant.

197쪽

Tr. In Tridenti Synodo Legatos Pont1-- scios suas praetensiones, cum directe non pos sent, saltem oblique insinuasse , Cisalpinos. Episcopos illegale jugum & Catenas tam rite servitutis propter minorem numerum rumpere non potuisse, cui objiciebatur nu- merus multo amplior Italorum huic servituti adsuetorum. Quod si nonnullorum jurium Possessio Episcopis restituta sit, nunquam tamen concessum esse , suam illos jurisdicti nem Jure Divino & virtute Characteris i meret, & quod recuperaverunt, ipsis solum tanquam summi Pontificis delegatis concessum est, non tanquam jus eorum dignitati inhaerens. Hinc Thuanus Histor. lib. b. striabit, Episcoporum Potestatcm in Concilio Tridentino non solum non auctam, sed ex ea

multum delibatum esse. Et Philippus ΙΙ. Hispaniae Rex dixisse sertur, Praelatos . qui Tridentum Vise, ut Episcopi, inde redii ι ut Paractos. Etsi autem cxcessu Politici geli

pro commodis suae Curiae sorte peccaverint Legati Romanae Sedis, ex altera tamen par te, etiam teste Paulo Sarpio, hanc justia

tim eis deberi, quod tu materiis Doctris

198쪽

nae sese satis continuerint, & impartiales gesserint. xa. Sequitur testimonium Petri Giberi Corp. Jur. Can. Tom. I. sol. 158. Haereticosa reditu ad Ecclesiam absterritos fuisse, quod Pontifices Ecclesiam regerent despotice, &declaraverant , hanc unam esse ex separati 'nis sciae causs ; proin Concilium, dum muti toties Haereticos invitavit, & Omnem securitatem promisit, attribuendo Pontifici I perium absolutum, vel non egit conseque ter , vel nulla est probabilitas, quod mero Pontificis arbitrio Decreta sua subjicere v

luerit. v Nota. λ

Dum rursum Febronius statum mona cilicum ad nauseam objettat, jam diximus, si intelligat Monarchiam absolutam, indemnitam & illimitatam, pessima fide procedit, cum nullus unquam eorum, qui etiam regimen persecte monarchicum in Ecclesia a, mittunt , in sensu Febronii istud defenderit,

quin certis legibus & regulis divinis circum- . scriptum sit. Si vero tale regimen monarchis

199쪽

16ochicum intelligat, quale nos supra des posimus , temperatum , Vicarium & Ministeriale , stamus nos Verbis, & jure praetendimus , omnes teXtus scripturae, Patrum &Conciliorum , quos hactenus pro hac quae, stione attulimus , & quos ipse Febronius s bin de Primatu Papae allegabit, nosque a

huc ulterius asseremus, tale regimen mo narchicum in Ecclesia invicte demonstrare. Quod si autem tantum de voco nonarchia scrupulus oriatur, non amplius cum eo litigabimus. Sicut autem nos non apocryphis decretalibus, sed scriptura & veris antiquorum scriptorum testimoniis innitimur, ita a te omnes salsas decretales nullum unquam dubium suit contra regimen monarchicum Ecclesiae, & tridentini Patres non aliam nisi hanc ipsam in Ecclesia omnium saeculorum doctrina, usu & praxi firmatam, atque in Conciliis generalibus lateranens V. & flore tino, aliisque iam definitam regiminis se mam tenebant, gallis tantum nonnullis non circa idem regimen, sed circa quaedam ve . ba tricas moventibus. Sed iuvat rem altius

indagare., Fab

200쪽

162 Falsum est, Potestatem de Iurisdictionem

Pontificis in Concilio tridentino in dubium aut Controversiam vocatam fuisse, sed qua stio erat, si illa ipsa Iurisdictio, quam ce tam praesupponebant, iterum novo Canone definienda esset, quibus verbis is concipi d beret imo ipsi Patres, qui pro Episcoporum divina institutione & authoritate tam servida perorabant, idcirco authoritati & Iurisdictioni Rom. Pontificis nihil detractum esse vole- , bant. Sic Delgado lugenss Episcopus dixit, se pro potestate Episcoporum ita ferre sentemtiam, ut propterea non imminuatur authoritassanssissimi P ti is , qui in Ecclestia Primatum renet, o es Decessor Petri ρο siearius Chrisi,

prout in Concilio florentino. Ecce se refert ad Concilium florentinum i estne hoc potestatem in dubium vocare, vel potius probare 3 imo ulterius subiunxit: neminem, inter eos P tres , qui pro Episcopis perorabant, negare authoritatem summi Ponti is, V erim omnia Fosse, quacunque expediunt pro universali Mel sa in aediscationem V non in ' defructionem. Gibertus de Nogueras Aliphanus Episcopus in verba : pasee ovei meas, dixit Chrisum Ioeu