장음표시 사용
221쪽
Ecclesia hodieque regitur exteriori Christi Insitu toris assissentia, inde suam habet Infassibilitatem, qua non es revelationis, sed directionis , hae nou solum verbis S. Scripturae, sed F ratio. nis celeberrimorum Philosophori m 9 Thelag
Probat hic multis Febronius , Ecclesiam esse infallibilem, per exteriorem Christi lassistentiam. Nempe ne fideles in omni vel to Doctrinae circumferantur , & perpetuo fluctuare debeant, necessariam esse legitiumam authoritatem, enatas controversias decidendi: neque unitati fidei satis consultum fore, si haec authoritas esset mere persuasi va& paedagogica, non autem publica, quin &ab omni errandi periculo remota, cui omnis humana ratio se submittere debeat. Hanc auctoritatem nec simpliciter divinam quia hominibus accomoda, nec simplici;er hum Nam , quia certissima estis debeat; itaque ii manam quidem, sed divinitus directam, &non tantum a Deo communicatam, sed etiam inerrantiae dono perpetuo munitam esse ορο
puriebat per assistentiam Spiritus S. Probat hoc
222쪽
hoc dein textibus S. Scripturae in hunc i, nem afferri solitis, & testimonio Augustini. . Interim hanc Spiritus S. Assisieotiam non esse revelationis, qualis fuit Prophetarum, sed directionis & Providentiae, qua Spiritus ille vigilat, & impedit, ne Pastores concordent ad proponendum fidelibus, & ne hi pari co
formitate amplectantur aliquid difforme regulis fidei in verbo sacro contentis. His se Vatis regulis nunquam evenire, ut Concilia in errore concordent. Eandem esse disciplinam sacrarum Doctrinarum, quae constanter & uniformiter in Ecclesia observatae sunt. contra quas juxta Regulam Augustini &Vibcentii Lirinensis non licet novam invehere.
Hoc autem Privilegium inerrantiae, quod universitati Ecclesiae tribuit Christus, in unius.. licet primi, Persona recognosci non posse Totum opus Febronii in eo versari, ut eliciat ex animis Italorum & quorundam aliorum Idem status monarchici in Ecclesia, quae λ
223쪽
tollere non potuit. Quidquid huicti ex traditione & longa saeculorum ob γvaptia adversatur, etiam officere unius insa, 1ibilitati in materiis fidei: textus vero βcriditurae pro solius Rom. Pontificis insallibilitato in lium sensum iam explicatos esse
1. Ecclesiae instillibitatem tam apertam simiam osse, ut assensus prudentum ein gari non possit, probat ratiocinio trium angi rum, primo Joannis Looke in suo 'opore leChristianistae Uisonable. p. 368. rusissimum Lotali ratiocinium in eo absolvitur: cum apud Protestantes criptura sit unica fidei regula ist insallibilem Scripturae interpretem non hariheant, hinc inter eos pon convenire, M. unum posse reiicere, qRod alter credit. Epo tra Catholicos in ratiocinio sibi magis c stare, quia dicunt, Ecclesiam Romanam inri allibilem, quo admissis huius Ecclesiae deminitionibus se necessario submittere . debent Hio mox interpedit Febronius, si per R maiiam Ecclefigm intelligatur Catholica, id verum esse, si vero intellig/tur illa partiuul
na kςclesia Italiae . hoc etiam inter C
224쪽
a. Sequitur Guillielmus fameli in Epi. solas Launrii, qui ait, totam Potestatem p nes Pastqm esse, iis Oediendum, eorum fi , dem sequendam, & eorum Doctrinam prae cipue ex Conciliis generalibus percipiendam
Concilia tamen generalia non esse unum JoIrun modum per se & absolute necessarium. quo Ecclesia suam Doctrinam exponit: ea dem esse authoritatem Pastorum extra Concilia, si ex Scriptura, antiquorum Scriptis &usu passim recepto reS nobig tradantur. -
Si a Romanensibus tolleretur , quod sup radditum est , - & a reformatis restitueretur . . quqd ommissum est, nulla disceptandi causa reqstaret. Addit alia, & praecipue promissionem. Cluisti, quod sit semper adlaturus Ecclesiae, Unde P stores neς extra Con*ilium a Vpradqctrina aberrent s. Excipit Febronius nonnihil contra Sag-welli ratiocinia, quod hic de Ecclesia dooen te extra Concilia tradit de quo se acturum diricit Cap. 6. 8. M s q. Suh,
225쪽
q. Subiungitnr Guillelmus Cave in Epist.
, Apologet. advers. Joan. Clericum tom. a. hist. - Litter. hic ait, post scripturam, ad proba dam Doctrinam Ecclesiae & consutandas lag reses nihil validius aflerri, quam constantem& universalem veterum Doctorum consensum& teltimonia. s. Disputat Febronius contra Protesta
tes, qui prostabili Doctrina Ecclesiae petunt Concilia legitime congregata, & Patres libere unanimi selisu iudi cantes. Cum vero talia Concilia semper habeti non possint, omnia forent incerta, dc Ecclesia contra promissum Christi non esset certa regula supra montem posita, sed quasi in angulo abscondita.
6. Protestantes nihil reformasse in moriabus, sed potius Licentiae fraena laxasse; reformasse equidem in Doctrina, at ideo non
sustulisse dubia & coiitroversias, siquidem ipsos circa illa inter sic divisos esse. Fon es.se autem hominis veritatem sincere diligentis, de una Communione transire ad aliam, ta tum ad mutandas opiniones absque maiori certitudinc ex Capite evidentiae, multo autem
226쪽
tem minore ex Capite authoritatis. Temerarium esse absque necessitate & ratione evidenter certa damnare sormulas ab antiquit te sacratas. Docente Vincentio Lirinensi, esse proprium Christiana modestiae & Gravitatis, non sua Posteris tradere, sed a maioribus a cepta servare. Iuxta Hugonem Grotium in voto pro Pace, Catholicis minus exprobrari posse repudiationem essentialium veritatum. quam superfluorum S: inutilium adoptionem. Inter superflua autem illud nunc a Febronio debellari, quod coeteris omnibus intolerabilius est, sed posse, imo debere id debellari sine Schismate, imo sine Generali Concilio.
Nota. Nemo Catholicorum unquam negaVlt i Ecclesiam esse insanibilem sed quaeritur. ubinam, in quibus residet illa iii saltibilitas Febronius eam denegat Papae tanquam Capiti , sic Ecclesa absque ullo absurdo carere ' omnino poterit Pontifice, manetque sine eo adhuc insallibilis: destructo autem sic statu
monarchico necessario exurget aristocraticus
227쪽
188 fallibilitas tunc vel residebit in solis Epise iapis, sicque erunt salieni respective ad suas diaecoses & Ecclesips particulares tot Caps, . t , quot sunt Episcopi, & quod nunc Papae denegat, singulis Episcopis cedere debet D. , hronius; vel insallibilitas residebit in omnibus Christianis, & tunc omnes ruricolae & mu .lieres interrogari, Vel saltem consentire do. boni: in boc ultimum intendere videtur Finibronius, qui inter Ecclesiam credentem docentem nullibi distinguit, & pro sup systemate Richeriano ubique universtatem Ecclesiae subdolo substituit, quasi insallibilitas in
docendo etiam ad totum caelum omnium seidelium pertineret, atque inde judicivm ulti .matum exquiri deberet. -
Iuxta nos Ecclesia est infallibilis in cre dendo & docendo. Ecclesia in credendo im fallibilis comprehendit totam congregatio nem fidelium tam Praelatorum, quam subdiatorum cum sua Capite, & haec a Theologia vocatur infallibilitas passiva: Ecclesia in do. pendo infallibilis comprehendit corpus Pasi
rgm & Episcoporum cum suo Capite silvu insi α
228쪽
ve extra Concilium & haec dicitur in sibilitis
activa. Igitur certum est, Ecclesiam in crea 'dendo & docendo insallibilem esse, nempe quod a toto Cartu fidelium fide divina preditur, veta toto corpore Pastorum, tanquam fide divina credendum proponitur, certum& insallibile est. His iam certo suppositis adhuc quaeritur: si nova controversia in m 'teria fidei oriatur, si ipsi Doctores & Episc pidissentiant, imo si haec lis inter ipsos Past res Episcopos exurgat, si Concilium gen rate non est congregatum , nec congregari potest, ubi residebit tunc insallibilitas Τ quis tunc erit Judex controvhmae insallibilis, cuius sententiae & Iudicio stare debemus y au Concilium p at, ut dixi, non est congregatum, nec congregandum. An Consensus Episcoporum totius Ecclesiae 3 at iam . aliqui dissentiunt, imo sic Dissici istis unius ve alterius Episcopi iam infirmaret totam infallibilitatem, di sic nullum unquam Judicium erit infallibile. An consensus 1liatoris parias' 'petis, quod moraliter est impossibile. Num omnes in orbe Episcopi erunt interrogandi 8quis numerabit Τ quis sciet mentem Episc
229쪽
porum in Indiis orientalibus & occidentaliabus ' ut tandem dignoscatur, cui sententiae maior pars adhaereat 3 & quis hunc consem
sum fidelibus certo annuntiabit 8 quid si plurimi Episcopi errarent, uti sactum ita ipsis Conciliis viminensi & Ephesino II. y quid
restat, Caetus fidelium, Laicorum, muli nem, Civium, rusticorum, militum &c. 'sed horum est audire, non docere, credere non judicare, pasci non pascere. Nos igitur dicimus, in tali casu eum, qui a Christo comsitutus Petra ad firmandam Ecclesiam, eui d tae sunt Claves, cui omnes oves & totus grex ad pascendum commissus est, qui iussus est confirmare fratres, nempe Christi Viscarium Rom. Potisiclim se solo esse judicem controversiae insallibilem, secus non esseis i iis provisum Ecclesiae, secus fideles semper in incerto fluctuare deberent, & haereses impune grassarentur, Vires acciperent, donec sis ista per Concilium oecumenicum, vel sors nunquam terminari posset. Igitur Ecclesia credens & docens , tum active, tum passive
est insallibilis, sed nunquam sine suo Capite Rom. Pontifice, imo hic, si ea cathedralo'
230쪽
quatur, etiam sine praevio consensu Epist porum & Ecclesiae, insallibilis est, secus p ritati & Certitudini fidei ac Doctrinae nunquam satis prospectum foret. Contrarium toto suo opere non evincet Febronius. De mente Tridentini supra dictum est : textus autem S. Scripturae a se in genuinum sensum explicatos fuisse, ex supra dictis salsissimum est, atque in vanum sibi gloriatur Febronius, verum ab illo in alienum sensum violenter detortos fuisse vidimus. Ad 1. Ad demonstrandam Ecclesiae in- fallibilitatem haud opus erat trium Anglorum testimoniis , dum nobis argumenta ex Scriptura & Traditione abunde lassiciant, quamvis & illa contra ipsos Protestantes
quasi argumentando ad hominem haud incongrue producantur. Quantum vero ad nos adhuc multo aequiores sunt hi tros Angli ipso Febronio. Lockio enim dicenti, Catholicos in ratiocinio sibi magis constare , quam Protestantes , quia Romanam Ecelsa
dicunt insallibilem , & inde haberi judicium& Interpretem Scripturae insallibilem , com