Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

241쪽

dispersae requiris, iterum ad id provocas , quod moraliter vix possibile est, neque ipso Febronius iii illa insallibilitatem vult agnoscere. Certe si Christus Ecclesiae suae bene

considere voluit, ei providere debuit de m dio ordinario, ut enatis controversiis semper praesto sit judex certus , ne plures fideles in errorem inducantur , vel diu in eodem detineantur. Utique omnis Communitas, omnis Respubica media habet: ad sui conservationem necessaria tum ordinaria, tum eratraordinaria ; putas Christum minus provia, disse Ecclesiae suae , quam usque ad finem

mundi duraturam esse voluit; habet quidem illa perpetuo influxum & assistentiam a Christo : verum hic influxus & assistentia sunt invisbiles, debet igitur canalis ille esse ce tus , semper praesens & apertus . per quem influxus & assistentia in Ecclesia visibili operatur. Caeterum principia alias debent esse certa r illa autem duo, quae Febronius assi mal , satis labili landamento nituntur. Ce

te Monarchia Em, Pontificis institutione Christi, Scriptura , praxi & possessione tot saeculorum firmata, etiam in Concilio Tria

242쪽

dentino sese satis exeruit, atque ab ipsis gaulis haud obscure asserta suit, uti hactenus utissimus ; itaque ejus insallibilitas exinde ne

liquam nutat. . Quam autem practicam ut,

litatem haec sententia in Ecclesia habeant,

mox insta dicemus.

Replicam autem omnino patitur illud desens Cleri gallic. siqvidem lassicit, Christum, qui assistit clesiae, impeccabilem, omniscium esse, nullaque cupiditate teneri, de eius vicario hoc non expetimus, quippe non quae ritur, qualis debeat, esse sanctitas, qualis scientia sum Pontilicis, sed qualis authoritas &assistentia Spiritus S.; neque eius vita, conve satio&mores ad imitandum nobis proponun

tur, sed eius Doctrioa ad audiendum. & προ dendum, atque in hoc habet assistentiam Spiritus S. tanquam Pastor & Magister universalia

Ecclesiae. . Tam insulsa a Celeberrimo Bosumto vix exspectare possumus, dc Febronio autem adhuc longe peiora indulgemus. Unum adhuc notari meretur. Quidquid Salmasius, Molinaeus, Antonius de domini aliique ad evertendum Pontificium Prima, tum excogitarunt, PFebroni contra regi

243쪽

men monarchicum eorrasit subsidiendo I Aviatui nomen nonarchis. Latet in hoc artibseium & dolus Febronii. Primum decipiemi di erant Lectorum animi, & nomen Prim, tus aliquamdiu retinendum erat, ne tabor ab a catholico prodiisse videatur; cuniculis deinngendum. & sub Schemate Monarchiae ipse Primatus ita dilacerandus & destruendus

erat,' ut de eo nilnisi nudum nomen reman

ret, quod quam insigniter praestiterit videbimus Cap. a. ubi de Primatu ex professo tractati, Ad 1. Ecclesia graeca per os Nechltis loquitur, id est, Ecclesia Schismatica per Schismaticum suum sensum prodit, & quidem eo ipso Schismatica, , quod negando Primamni &supremam in Ecclesia Pontificis amstoritatem se ab illo centro unitatis separ verit; ' nam rabida Nectitis declamatio vel lSchismaticum, vel saltem iratum in Latinos lanimum prodit. An igitur conveniens ostlessimonium Nectitis ' caelorum Nechites quaestionem nostram non tangit, imo nimium

sic sellam dicit; non enim dicimus Papam

Ahim Episcopum, solum . Magistrum spo

244쪽

fupremum & Dei salam, qui tanach alios i seriores, vel ei subordinatos non excludit. Idem dicimus de Bessarione, qui ista proferebat disputans, & dum adhuo in errore esset. Imo si Ecclesia graeca audienda est, puto tum maxime, quan do per os Patriarchae sui loquitur At iiii Concilio forentino Josephus Patriarcha paulo ante mortem suam, scripto prosessus est, se omnia credere , quae catholica ει apostolita Ecclesia Romae veteris eredit . Beatisymum a tem Patrum Patrem, summum Ponti em, E maque veteris Papam D. N. Chrisi Visa

rium esse. Ubi notandum est, Concilia etiam orientalia per Ecclesiam apostolicam intelli gere, & ita vocare Romanam.

Loquantur tamen & alii graeci. s. Basilius Epist. 74. de Eustathio Episcopo Sebast no deposito, & a Liberio P. restituto: qua

ι illa is beatissimo Episcopo Liberio profecta,

F ad qua consenserit, nobis elam es, nisi quos Epistolam attulit, perquam resilueretur: eam, ubi tymnae synodo exhibuit, in Dum locum resianius. es. Tantum adeo tunc graeci deserebant

245쪽

bant j udicio Pontificis. S. Flavianus Epist. ad

S. Leonem rogat confimari damnationem a Concilio contra Eutychetem latam. Caussarium, ait, egetiolummodo ves solatio b d fensione, qua debeatis consensu proprio ad tram utilitatem V parem omnia perducere. Se enim

hareses V turba Deillime defruentur, de cooperante per vestras sacratissimas litteras. Flavi nus igiturjudicavit, sententiam Concilii non fore satis firmam absque Confirmatione Rom. Pontificis, & hanc esse efficacissimam ad destruendam haeresin. Mennas Patriarch. constantinop. in Synodo ibi habita inquit: nos apostolicam sedem sequimur, ει obedimus,u ipsius communicatores, nos communica tores habemus, ρο condemnatos ab issa U nos eo

demnamus. Quid Clarius y Stephanus La. risiae Episcopus in Libello Bonifacio II. P. oblato. Authciritas dedis Apostolicae, qua is Deo Salvatore nos summo Aposolorum datas , sanctarum Ecelestarum privilegiis antecellit, in cujus confessione omnes requiescunt Melestae. Bari mus Hieracensis Episcopus in Epist. I. de Rom. Pontifice sic habet : quem omnes h norant, metuast, longum ab iis D. Chri-

246쪽

sio ordinatum , in terris, ut gerat vices . ejus , consitutum. Itaque mandata illius cum omni reverentia omnes suscipiunt . 9 jse eum ea, qua circum se est, Synodo, cum grandi authoritate V potesate corrigit omnia, retr Eat, confirmat, irritat, satust, inhibet m. Conser supra Graecos Patres in textus Math. 16. & Ioann. a I. gg. a. Interim haec omnia judicium Rom. Pontificis supremum& irresormabile arguunt.

Ulterius Theodorus Studites in suis. Dpistolis Papam vocat Caput omnium Capitum Usupremum Pasorem Ecclesin super terram , Petram fit, super μam Messa Catholica fundata est. Portae inferi, id es Horreses nux--

quam proe luerunt, neque pravesebunt contra eum usque ad consummationem Irecidi. Roma es, unde nos debemus recipere securitatem 'dei G. Ipso tempore Schismatis Authoris Photii scripsit Imperator Balilius Nicolao I. P. Ut autem Diuinum re Apostolicum Iudicium de Sanctissmo Patriarcha. V infelicissimo motio pessim sat, missi sunt ab utror ve parte legati, ut praesentibus illis consa a te sviatur.

247쪽

Ignatius vero Patriarcha sic scripsit: - membris Christi unum tantum ae solum s lectum ae universalissimum medicum, tuam nempe fraternam . paternam a sanssitatem sum mum Dei verbum con stituiticum Petro su D. mo veniet dixit, tu es Petrus m. m. - Hujus

modi enim beatas socer non soli Apostolorum Pristipi privata quadam sorte transscripsit, Gnssignavit, sed re per illum ad omnes Rom. S dis Pontifera illius fureusores tram ist. Hine retro olim, eum Horreses V scelera pullularent, noxias illas herbas U Zizania Arosolieae Sedisses e successores extirparundi Denique Graeci in Concilio Florentino publice professi sunt, Rom. Pontificem esse verum vicarium Christi, totius Ecclesiae caput, omnium Gstianorum Patrem & Doctorem existere, ipsi' a Christo pascendi, regendi, gubernandi universalem Ecclesiam plenam potetatem traditam esse. Hucusque ex ore Graecorum. Taceo auctoritatem & judicia, quae a Rom. Sede saepius ipsi expetierunt Graeci, Pontifices in Oriente exercuerunt, & quae etiam in Conciliis ab eis cum plausu dc rave rentia suscepta sunt.

248쪽

i Ad a. si in illis tribus Conciliis totam

Ecclesiam asticanam constituas, dicam ego, totam Ecclesiam asticanam errasse. Siquidem certo illa Concilia circa Baptismum haeretic rum cum Cypriano erravere. Non est ergo.

cur hic Ecclesiam asticanam obiicias. At dices, errasse quidem in quaestione de Ba tisino haereticorum, sed tamen Stephanum Papam non censuit insallibilem , quia eidem definienti non consensiti Cave sis , ne Cypriano maius adhuc crimen obiicias, & sis,cias omninoi haereticum. Nam Stephano P. contra Io. orientales & 7o. astos Epist pos consensit totus occidens , & innumerae aliae Ecclesiae, adeoque maior omnino, imo maxima pars totius Faeclesiae. Si omino. ait S. Augustin. L. 3. contra Crescon. C. 3.

iam credendum sit, quinquaginta Episcopis orieno talium Messe visum, quodseptuaginta afris, vetatiquanto etiam pluribus contra tot millia Ε μ Forum, quibus his error in toto orbe di limin& L. a. contra Gaudent. C. 8. Stephanisuis te inummerabiles toto orbe Collegas, qui eiusdem sententia partiripes erant. Est autem indubitata inter Catholicos Doctrina, si cum Capuriri L. O. te

249쪽

te & Pontifice de iente pars longe maxima Episcoporum, sive Collective in Concilio, mva dispersim sumptorum consentiat, tale j dictum esse irrefragabile: tali autem judicio iuxta Febronium, & quidem in re dogma. ca, ut ipse tenet Cap. 6. g. q. Restitit CD

prianu' cum astis: ergo & in hoc erravit, quia non consensti Praesensit Febronius

trunc teli iactum; igitur ut illos jure restitisse dicat, . se refert ad Caput suum b. g. q. ubi

judicium Pontificis cum consensu Episcoporum per orbem dispersorum noti lassicere, nec certum esse sustinet, nisi in Concilio com gregentur. Utrum autem hoc sit catholice

sentire, ibi videbimus. Nos dicimus, Si phanum P. illam quaestionem non definiisse ex Cathedra, sed solum rescripto prohibuisse aliquid innovare. Dum autem Pontifex solum ut definiens si insallibilis, illa resiste tia Ecclesiae asticanae nondum quid probat contra eius infallibilitatem; imo potius eam, firmaret, quia tandem in viiiverso orbe Chrissiano eius obtinuit sententia, nec quidquam

obstante, quod numerosa in Asifica & Asia Co cilia, de Insignes Ecclesiae tenuerint oppositam.

250쪽

-- α ILFebronius plurimum desert Cypriano. eiusque in hac causa acerbius dicta contra Stephanum, quavis occasione ac saepius, ad deprimendum Pontificem reserti Nolo ex Cypriano exscribere tot praestantia testumonia, quibus Primatum jurisdictionis in Smide romana profitetur, atque defendit. I co omnium sufficiat, & Febronio semper oppono, quod scripsit S. Cyprianus Epist. 53. ad Cornel. P. Neque enim aliunde haereses obin iortaesunt, aut nata sunt Schisemata, quam inde. quod Meerdoti Dei non obtemperatur , nec unus in Acissa ad tempus audex sice Christi eo ta- , '. tur, cui, si secundum magi teria divina obtempe raret fraternitas universa , nee adversum S

eerdotum Collegium quidquam moueret, ne '

mo post diuinum judicium, sui populi suif

fragium , post coepi oporum consensum,

Iudicem se , iam non Episcopi sed Dei fa

ceret, nemo dissidio unitatis orsi Ecclesiam scinderet, nemo Miplacens ne tumens seorsim foris haerem nouam conderet. Iam quis est isto unus ad tempus Dei Sacerdos, & vice Christi Judex, cui obtemperare debet universa st innitas, nisi Rom. Pontifex3 cui si non .