Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

251쪽

temperatur, Ecclesia Christi scinditur, ha, ireses & Schismata oriuntur. An vero haer sis est, non obtemperare aut credere Pontis,

ei fallibili, & Judici nullam Iurisdictionem habenti ' Infallibilem ergo supponit Cypri

nus , eiusque judicium irretractabile & supremum, secus nihil valeret argumentatio CD priani. In sensu Febronii autem dicere debui siet hic sanctus Doctor, inde haereses &Schismata oriri, dum non obtemperatur universae fraternitati & Collegio Episcoporum. Nunc in Galliam vocamur. Ad a. superius iam promisimus, sente tiae gallorum de saltibilitate Pontificis Epo- cham statuere, quam ipse Febronius figit in Anno I 68a. , in quo celebris illa declaratio Cleri gallicani ortum habuit. Hinc j ure quaeritur, utrum illa declaratio Cleri sit, semperque fuerit sententia & Doctrina totius Ecclesiae Gallicanae, uti incessanter & speciosius jactat Febronius ' prius tamen in causas huius declarationis inquiramus.. 'Anno x 68o. Ius Regaliae Innocentium

M. & Ludovicum XIV. Regem gravissimo

252쪽

collisi, dum Reges longo jam tempore Beneficia ecclesiastica vacantia conferre , &fructus beneficiales , donec provisum suerit, percipere consueverant. Sitae ad montes Syrenaeos Provinciae ab hoc Regalium jure exemptae erant; ad has jus suum extendere volenti Regi acriter se opposuere Episcopi Arelatensis, & Apamiensis cum suis Capit Iis , a sententia Archiepiscopi sui contra eos in hac causa lata ad Sedem apostolicam AP Pellantes. Innocentius XI. tribus Brevibus ad Regem datis de Regalium extensione,ia ceu novitate Ecclesiis perniciosa queritur,& totidem Brevibus adhortatur Ecclesiasti. cos ad Immunitatem suam desondendam Haec origo litis.

Indignante Rege, convocatus mira odidinem Conventus Cleri, in quo ψo. tum A chiepiscopi , tum Episcopi comparaerunt.

Causa pro Roge decisa suit, jus regaliae jam a tempore Philippi Pulaesi habitum fuisso

Pro jure regio , coronae annexum, Pontin. com salsa relatione deceptum fuisse. Pont,

sex interim sub poena Excommunicationis se a Pro

253쪽

prohibuit, nequis per viam Regalium inisgressus in Apamiensi Dioecesi sungeretur Ossicio ecclesiastico, Consessiones & Matrimonia coram his inita, irrita declaraviti Pa lamentum vero hoc Breve illico suppressit. Unc magis utrinque exacerbati animL' Tum Decretus Conventus generalis tam ri totius Franciae. Cum autem Reges a multo tempore conserebant Beneficia & D, gnitates ecclesiasticas , quin provisit ullam lacciperent Institutionem canonicam aut missionem a Praelatis , hinc Episcopi ea turbarum Occasione utendum rati, Regi supplic runt, ut huic inconvenientiae modum pon ret. Rex igitur, ut Episcopos adversus Romam eo certius sibi unitos haberet, edicto sanescit, nulli Dignitas vel Beneficium conseratur , nisi qualitates a Jure canonico praescriptas habeat, dein ut Provisus se sistat suo Episcopo pro approbatione & Institutione

canonica, antequam ullam functionem suscipiat. . Tantopere id placuit Episcopis, ut omnes in extensionem Regalium consenserint.

Pontifici autem scripserunt, potius esse alia

i quid

254쪽

quid Iuris immolare, quam Pacem Ecclesiae

turbare, & offendere Regem tam potentem; obstitisse quidem anno I 6o8. extensioni r galium Antecessores suos , se vero mutatis temporum rationibus aliis motivis teneri; multis dein Potentiam Regis, & quae sorti, ter pro bono Ecclesiae, atque contra haeresin gessisset, . commemorant. Pontifex his neutiquam motus, omniaifi Conventu Cleri circa Regalia acta declaravit irrita, illis Constantiam Ivonis Carno tensis obiiciens, & si vel modicam Praelati

opposuissent firmitatem, Regem haud dubie in eorum petita concessurum fuisse, nec tamen unum fuisse, qui se murum opposuisset pro defensione Domus Dei. Exin Deputati Conventus Cleri gallic ni in Innocentium XI. minus propensi, atque vel metu, vel reverentia in Regem, vel magis placendi studio declarationem famosam Anno I 68a. quatuor Articulis comprehehinsam ediderunt. Eni occasionem & Causani huius declarationis, quae videbatur ipsi Rc-

255쪽

erat, omnino ut haereticam damnatam iri. Nolo, ut meis verbis fides habeatur. Acta prostanti Legatur ipse magnus Bossuet Contin. histori univers. ad Annum 168a. cuius verba postea adducam.

Iam certum est, ante hanc declarati nem non fuisse sententiam communem, mututo minus Doctrinam cieri aut Ecclesiae gauticanae de fallibilitate Pontificis. Audiamus antiquiores Gallos, & celeberrima huius E clesiae lumina. Patres Concilii velatens. Anno 455. in Epist. Synodicae ad S. Leonem P. Apostolatur ve Seriptum ita ut Symb tam Mer, quisquis sacramenta Religionis non negligit, tabulis eorris inferi se, b senari ad 'confundendos haereticorum errores memoris commendat. At Doctrinae lassibili & incertae tam is adhaeso & reverentia non praestatur, ut Symbolo fidei Anno 5I7. S. Avitus viannenss nomine . tius Ecelesast gallicanae ab Hormisda P.R Donsum & instructionem petit: quia, ait.

I mi non dicam de viennens, ita de to via istis rivotione polliceor i qmner vepram

256쪽

superflatu 'dei raptore sententiam. Anno 567.

Concilium turonense H. sic habet de viro Deo dicatis matrimonio non iungendis. Quis Meerdotum pontra tacta Decreta, quae is sede apostolica proce ferunt, agere proesummae. -- Et quori Authorum valere posse praedicatio, nisi, quos Seris Aposolim semper aut intromist, aut A eryphos scis; ρο Patres nUri hoo semper eustodierunt, quod eorum pracipit auth ritas. Nos ergo laeesequentes, quod vel Apostorus Paulus, vel Papa Innorantius flaruit in Cn-nonibus no is inferentes flatuamus - - obfer , vandum. Ivo Carnutensis Epist. ad Archis, piscop. senon. ait: Apostolicas Sessis iudieiis FConstitutionibus obstare, plane est horretiea pravitatis notam incurrere. Omissis pluribus aliis ad posteriora tempora deveniamus. Anno I 324. Stephanus Parifiens. Episcopus in Decreto cum consensu Academiae Parisiens. edito sic habet: S. Romana Meusa omniumnater e Magi a infrmisimaPetritaria stiriearii Confessione fundata, ad quaim velat ad universam regulam catholicae veritatis pertinti approbatio vel reprobatio doctri rum,. declam

257쪽

tio dubiorum , determinatio tenendorum P ems natio errorum

Eadem Academia obtulit Clementi VII. Avenione tractatum, in quo sic argument tur. Prima Conclusio est, quod ad S. Sedem Apostolicam pertinet Authoritate judiciali suprema , circa eo , qua sunt Mei, judicialiter δε- ire. Et hoc probatur. Quia ad illius tamquam supremi judicis Authoritatem pertinet infri judicialiter definire , cujus Mes nunquam fele : sed S. Sedis Aposesica Mes nunquam Ofeis , quia de hae dictum es : Petre rogaui pro se , ut non desciat stis tua. citat dein Cyprianum & Hieronimum. Similia eadem

facultas teste Buteo Hist. Paris anno 1387. pro insallibilitate Pontificis profitetur. Ear dem sententiam tota Natio gallicana in L, bello ad Clementem V. P. dato deplaravit. Non quoeritur de haeres Papa quondam, MPopor , sed ut priuata persona ς nec enim ut Papa potuit esse Haereticus, sed ut privata persona , nec unquam aliquis Papa , in quantum Papa sitit Haeretieis. Habes hinc ex Gallia,

distinctio*em luter Papam ut Papam, &

258쪽

hominem privatum non recens intentum

esse.

Clerus gallicanus in Comitiis generaliabus Meloduni anno I 579. Omnia acta Iudicio & Authoritati Sedis apostolicae stibij- Cit, cujus ex 'praceptis populum fidelem insilui, ει certam fidei ae morum correcilionis regulam eonstitui oportet. Auno 16a6. Comitia geueralia Cleri gal- Iicani statuunt, hortendos Epi copos, ut S dem observent apostolicam , Ecclesamque r manam infallibili Dei promi pone fundatam. - - Petro cum clavibus datam in fassibilitatem fidei, quom videmus divina Potentiae miraculo in Petri Suecessoribus ad hodiernum usque diem immobilem permanere. Anno I 65o. Episcopi 85 congregati cum turbas occasione Libri Jansenti excita, tas compescere non possent, per litteras re, medium expetiore ab Iunocentio X. P. bis verbis : majores causas cd Sedem aposolicam λreferre , foumnis Helestia mos es, quem sδει Petri nunquam desciens, serpitust utiliφri r ψ- jura

259쪽

iure suo postulat. AEquissimae huis legi sis

quensi m. M. Fatenter igitur Episcopi Gauli , consuetudinem recurrendi in cautis Rel, gionis ad sumnam Sedem semper servatum fuisse. Inserius autem dicunt: intereluden dum autem penitus esseramus lusium , si, ut precamur, sanctitaό tua, yid hae in re sentiem. dum sit , elare , disinaeque de iat. Irreso milite ergo censuerunt & ultimatum judicium Pontificis Episcopi Galli, a quo ult rius appellari non possit. . si per illud omno effugium penitus intercludi dicebant.

Emanata Constitutione in hac causa ii, dem Episcopi I & Gerus gallicanus laetantes rursum anno I 653. Pontifici rescripserunt, de hae Constitutione ita loquentes : qua maeegotio illud obseruatione dignum auidit . ut quemadmodum ad Epi optarum Afries relati nem Inmorentius I. pelagianam Haresn damma, vis olim , se ad gallicanorum Episcoporum Cominustationem Haeresn ex adverso pelagiariae O potam Innoeentius x. Authoritate sua proscripserit. Enim uero vetusta illius atalis Min

260쪽

nione F Authoritate fusta - - - - Pelagia me mersis damnationi aisque evinatione is

serjsit. Perspectum enim habebat non solam eae Christi Domini nostri pollieitatione Petro f cta , sed etiam ex assis priorum Ponti um -- - judicia pro sancienda regula frit is summis Ponti ibus Iuta super Episcoporum com istiuatione, sive suam in actis relationis M.

sententiam sonant, sive non ponant prout illis collibuerit, Divina aeque ae summa per unive fam Messam Authoritate niti, mi Christianii omnes ex o se ipsius quoque mentis obsequium praesare tenentur. Ea nos quoque sententia ac Me imbuti, romanae Ecclesia prasentem, qua in summo Ponti e Innocentio x viget, A thoritatem debita observantia colentes , Constit tionem disini Numinis insinctu 1 h. s. Condiatam promulgandum eurabimus in Eleusis Diaeresbus nostris, atque illius executionem aput fdeus populas urgebimus M. Haec clarisi. ma sunti Nihil hic de examine Bullae abs . Episcopis facienda sed statim promulgatio nem & executionem spondent: nihil de co

sensu Ecclesiae dispersae exspectando , nihil de Concilio congregando, imo judicia Pom