Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

262쪽

declarer Heretiques.

Vides , ipsum Bossuetum causam huius declarationis non persuasioni, sed revere tiae erga Regem, timori, & non obscure liis passionibus attribuere. Sed nunc ipsam vim & assectum hujus declarationis inspici,

mus.

Inprimis ex centum triginta Episcopis , quos Ecclesia gallicana numerat, tantum 34. , vel ut alii 4o. huic Conventui praese tes aderant, neque alii vocati sunt, aut comparuerunt, & quamvis pauci adhuc quidam deputati aderant, horiun tamen non erat de Doctrina judicandi & definiendi A thoritas. Hinc dici non potest, hanc deci rationem esse Definitionem & Decisionem totiuis Cleri & Ecclesiae gallicanae. i Dein teste Hyacintho Serry Sorbonae Doctore coaevo, & tiinc temporis praesente L. de Rom. Pontic, item alio , R. Pontificis Privilegia intitulato, Sorbona in hac decla ratione, & condendis quatuor articulis non modo nullam partem habuit, sed in ea a s ς

263쪽

ceptanda non modicam Vim passa est. Qui pe non Praeses Curiae cum Consiliariis & Pr curatore Generali jussu Regis universitatem accederet, ut quatuor articulos hujus deci rationis reciperet, & in publicas Academiae tabulas registrarentur, tam acres inter Doct res turbae & dissidia orta sunt, ut Praeses re insecta abscesserit. Post aliquot dies non exspectata Doctorum deliberatione, nec eorum consensu quaesito, in supremam Senatus Curiam vocatus eli publicus Academiae N

tarius & scriba, & dicti Cleri declarationem Academiae tabulis inscribere jussus est. Quod

vero postea Baccalaurei illos ipsos articulos per aliquot annos thesibus suis inscripserint,ac etiam propugnarint, ut possint adMagisterii gradum promoveri, non Academiae Stat

tum aut Iussum , sed debitum Regi obsequium fuit. Ita laudatuS Sere

Dein multi Doctores etiam de hoc qum rebantur, & quidem justissime, quod lacubtati theologicae adimeretur sua libertas, &quod quae in Scholis dictarent, Procuratori Generali homili Lateo , velut pro censurRPar L P e

264쪽

exhibere tenerentur. Et revera quae sit amplius Authoritas alicujus Scholae, vel Ac demiae , si sententias non proprio motu , d liberatione , & indagendae veritatis studio atque Iudicio, sed caeco quasi ductu & pr mente Potestate etiam inviti saepius pro ponere tenentur' maxime si ab iis hoc fiat, quibus non inest Authoritas in hac vel illa materia certam Doctrinam statuere. Coeterum illi ipsi Praesules, huius deci rationis Authores suam sententiam non pro certa Doctrina, multo minus pro fidei veri, tale, sed tantum pro opinione venditabant. Sic enim in Epistola ad universos Galliae Pra,

sules data Anno I 68 a. dicunt: ea ratio nos impulit, ut eam aperiremus , quam veram essebARBITRAREMVR Catholicorum sententiam.

Non desuore tamen tunc temporis, qui qua . tuor articulos de Jansenismo accusare non Verebantur, praecipue Author Libelli, Status praesens facult. Lovanien. qui ait: ubi es am senimus 'di dicam tibi, es in noseris quatuor a

ticulis, es In ni us Oeri Francia U Sombolia. Alii, ut Author testamenti politici, in

265쪽

calumnias usque progressi dicebant, Episc pos in eo Conventa sic devotos Regi satis. ut si voluisset Alcoranum substituere Eva

gelio, ocius man dedissent. . Tandem huius declarationis exitum &finem spectemus. Innocentius M. per litte- .ras in lamaBrevis II. U.Anno I 682. omnia indicto Conventa acta rescidit, cassaVIt, interdixit, & perpetuo irrita esse declaravit. uuae Alexander VH L eiusdem Successior si lemniori Constitutione, quae incipitii. - Aug. Anno 16qo. repetiit. In xim ex his , qui dicto Conventui aderant , si ad Sedes Episcopales sive novas, sive estio res a Rege nominati sunt, a Pontifice co firmationem non obtinuerunt, donec sub I noeentio MI. inter ipsum & Regem conve tum erat, ut illi ipsi Episcopi Utteras supplisces & retractationem ad Papam dareat, quis bus profitebantur, se de mitis in praefatis Comitiis es omne id, quos diei potest, ex eorde dolere, ac eadem pro madeeretis & deliberatis habere dc habenda e . . Iidem quoque Episcopi in alio C

266쪽

ventu congregati retractarunt illam priorem declarationem teste eodem Bossueto L. citi denique ipse Rex Christianissimus, qui dato Edicto hos quatuor declarationis articulos ab omnibus teneri & tradi prius jusserat, postea ad Innocentium XII. P. scripsit . se mandata dedisse, ut illud praelatum Edictum circa quatuor articulos nullum effectum & seque Iam habeat. Rex istam revocationem edicti vocat in suis litteris testimonium publi- cum suae venerationis erga summum Pontia ficem. Iam colligamus dispersa. Doctores. Sorbona, Episcopi, & Comitia cieri, imo tota Natio & Ecclesia gallicana antiquitus& ante hanc declarationem de anno I 682. aperte profitebantur insallibilitatem Pont, seis , uti ex testimoniis supra allatis com sat, Occasio, causa hujus declarationis non erat dqctrina majorum, aut persuasio & coim victio usitatis, sed longe aliae rationes hanc

machinam movebant, metus, reverentia e

ga Regem , studium placendi, & sors aliae passiones, teste ipso Bossueto praesente & ebdem declarationi subscribente. Ipsa deci ratio a minima parte Praesulum consecta

267쪽

fuit, ut adeo non possit dici declaratio & definitio ipsius Ecclesiae gallicanae: ipsi labricatores horum quatuor articularum suam sen- , tentiam tantum opinionem, & se arbitrari discebant Sorbona ad hanc declarationem a ceptandam adacta suit: ipsa dein declaratio a summis PP. improbata, cassata, denique. ab illis ipsis Episcopis, a quibus condita suit, iterum retractata, atque ab ipso Rege revocata fuit. Quale robur, quam auilioritatem ergo habet ista declaratio, quam toties obie tat Febronius 8 si eius Natales etiam omni vitio carerent, ei adhuc ipsi Praesules & ReX, quorum pondere prius sustentabatur, postea iterum revocando omnem authorit tem ademerunt. Quo jure ergo ausit dicere Febronius, hanc esse Doctrinam Ecclesiae gal-1icanae' At dices: ab eo tempore saltem ea communis in Gallia sontontia fuit. Quid quid sit, Novitia tamen est, malum Parentem habuit infelix soboles: sive spectos authoritatem nascentis, sive tempus invalescentis huius do trinae , an tanti est, ut omnes etiam exteri do tores huic assurgere debeant' an soli Galli sa piunt Τ an novas identidem sententias & opb.

268쪽

niones, sicut novos crines crispandi modoso gallia avocare debemus' ipsi Galli hae in parte aequiores sunt, suosque mores & Do trinam exteris nolunt obtrudere. Aliarum E elestiarum disciplina ae moribus non proeiudicant gallicani mores, ait Natalis t. I. Theolog.dον mat. & mor. L. a. de sacram. Ord. Christoph. de Beaum4nt Archiepisc. Paris Anno I 63. , & Jacobus de Montesquiou Episcop. Pariati Anno 1764. in suis liti. Pastoral. dicunt, im dignum & stolidum esse, exteros Doctores aspernari, aut illis indignari, quod Doctrinae Cleri gallicani non consentianti

Attamen etiam post declarationem Cleri gallicani Infallibilitas Pontificis a multis Doctoribus in Gallia propugnata fuit, uti sunt supra cit. Ηyacinthus Serry, Malag Ia &c. Gilbert de choiseul du Plesty Prastin Episcop. tornac in Epist. ad S6yaertium scripsit: magna gasiorum Catholico rum pars, ac totus vel ferme totus extra galliam rerbis Chrisianus contra propositiones gallicanas sentire videtur. Nec minus ipsemet Bossuetus testatur, ε dyersus quatuor articulos gallicanos excit

, tam

269쪽

m α3gram fuisse non modo Romam , sed & Bat viam, Hungariam, Italism, Hispaniam, &magna ex parte ipsammet Galliam. Imo Praesules gallicani, cum nimium premere tur turbis Jansenti & Quesnelli, neque lit,bus finem ponere possent, a sede Apostolica

judicium supplicantes multum remittere, nec

sententiae de fallibilitate Pontificis tenaciter inhaerere visi sunt, quin eius insallibilitatein in Doctrina fidei vix non aperte prosessi sunt.

Cum enim Anno I7o6. occasione Bullae, v1neam Domini quidam in Conventu Cleri dixissent, Constitutiones Pontificum obligare totarii Ecclesiam, postquam a corpore Pastorum fuissent acceptatae, hancque accepta tionem fieri ex parte Episcoporum per Viam judicii, Clemens XL hac Clausula se offensum ostendit, eo quod hac ratione Episcopi congregati suerint non tam ad recipiendam Bullam, quam ad authoritatem S. Sedis re stringendam, vel potiuS evertendam. Igitur anno IIII. data ad Papam Epb

stola se ita explicarunt: per id se non lexisse acceptatiovem, quae sit Iolcmiti', - P ' quo

270쪽

que ut Conventus velut judex constituti qnem examinaret, aut Tribunali suo subflcm iret , sed ut Consormitatem suae Doctrinae . l

cum Apostolica , magno cum gaudio ac in ita significaret , simulque Jansenistis omne lpraecludatur effugium. Nunquid haud male quis dixit : solvantur vela ventis. Int rim saltem latentur , sententiam. gallic nam Haereticis etiam lite jam decisa adhuc praebere effugium. lQuidquid igitur sit de sententia Gali rum circa insessibilitatem Papae ; olim non

fuit, & a suo ortu non est sententia totius Ecclesiae gallicanae. Ostendimus ejus N tales , progressum , & finem. Quare autem adhuc hodie communiter propugnetur, pos semus sufficientes rationes afferre : magis Politicorum haec causa est ; sed dicta sussuciant. Nunc in Germaniam transeamus.

Igitur Ad 4. Respondeo : dum. Febronius pro Ecclesia Germaniae citat Synodos Consta tiens. 3e Basileens. Nihil adhuc dum probat contra insallibilitatem Papae , etsiamsi