Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

291쪽

Cit. Apolog. pag. 176. Febronius Do.. Κaussinans minitatur a Procuratore generali regio , quod praesumpserit Gnventum Cleri gallicani de anno 1682. Vocare conia irati nem, citatque Edictum 'regium deas. Martii ejusdem anni. Ego conspirationem non umco ; attamen cum Cardinali de Aguirre, tam Propudiones , quam Decretum regium non honcilio aut matura Consultatione . sed subita quadam animi commotione prolata fuisse, ipsam declarationem non totius Ecclesiae gallicanae esse contendo, Episcopos ibi praesentes quidi humani patas, reverentia, metu &c. indu ctos justos limites excessisse dico ex ipso ML sueto supra citato ; hinc mihi de Procuratore regio nihil metuo. Haec si non lassiciant,

ego tanquam eXterus ipsam hujus declar tionis revocationem ab eodem Clero , regio,' consensu factam apello : ad Litteras Regis Cliristianissinii provoco, quibus a se illud D

dictum revocatum esse profitebatur, ut nubium effectum & 'sequelam habeat , atque mandata ista Rex vocat testimonium publicum. Ubi sunt ergo ista mandata, & quare illis obtemperatum non fuit Τ

292쪽

- Tm assPag. 170. l. c. ait, non modicum sibi prosecit se videri adversarios , quod in Gers ne & Natali Alexaudro titulum Monarchae Papae attributum deprehendant. At quare tam facile Gersoni & Natali ignoscit Febr nius, qui in nobis nomen Monarchae tantopere abhorret 8 res polidet: admittant Theologi nostri restrictiones & terminos , quos Gerson, & Natalis Monarchiae romanae me rito ponunt. Verum si illi Pontifici omnes qualitates & praerogativas Monarcha, den gant, cur eum ita appellant ' an verbis i dunt viri hi celeberrimi, quorum Magisterium nobis quavis pagina obtruditur ' qualiter ego Monarcham dixerim , ex supra dictis patet. Per me tamen appellatio in quaestionem de nomine recidat, dummodo asse ta ibi auctoritas eidem remaneat, aptiusque papam supri mum Hierarcham, quam Minnarcham dixerim. Nescio litterim , quomodo sibi constet, vel utrum ludere tantum velit Febronius. TOm. I. Cap, a. q. I 2. sustinet, nullam omnino ex tribus formis aristotelicis statui E

293쪽

clesiae convenire. Et Tom. 4.' Differt. a. Cap. I. g. 'I. hoc lemma proponit : StatusAAesta non es prure mongrchicus. Ex Romanis sibi adversarios praeponsi Bella inum& Petrum Balterinium Veronensem. At primus Regimen Ecclesiae dicit monarchicum Aristocratia & Democratia temperatum, ab ter Aristocratia mixtum. Dein Febronius circa hanc rem Gallorum mentem inquirit; Petrus de Alliaco , Gerson, Petrus de Madica , Giberi, & TOm. a. sores sparsi Cap. 8. a. Natalis Alexander &c., omnes dicunt , Regimen Ecclesiae esse monarchicum Aristo. cratia temperatum. Tantum concludit: hae

suseiunt ad evincendum, flatum Ecclesiae non esse pure momarchicum. Quis non rideat ' aD summit sibi probare, statum Ecclesiae non esse pure monarchicum : id ipsum dicipi adversarii, quos in scenam suam producit, idipsum in testimonium vocati Galli. Numquid aerem verberavit ' si qui tamen simplicem Monarchiam defendunt, meminerit F bronius, hos tamen admittere, imo supponere, Christum esse proprie & principaliter Monarcham Ecclesiae, Papam vero tantum

294쪽

eius in Regimine monarchico vicarium, δcim de non habebit, quod cavilletur.

- Art. 3. Apolog. pag. 18 I. dum Febronio obsicitur , quod doceat , claves imm diate datas esse uniuersitati credentium, & in ea principaliter residere potestatem Iurisdictonis, respondet hoc Sophisma esse, quod sic resolvatur : Denominatum est tota unive sitas , & subjectum Denominans sunt soli Episcopi & Presbyteri. Apte eidem hic repono, quod L. I. C. I. g. I. de quibusdam distinctiunculis dixit : sunt pugnae Verborum, praetereaque nihil, quae ad subruendam magis veritatem , quam ad eam asserandam, A solum ad declinandam convictionis comsessionem inventae sunt. Ιmo neque ad hoc valent. Dum enim Febronius per subjectum nominans intelligit Episcopos & SacerdoteS , Denominatum , prout distinguitur a D nominantη , nihil amplius complectitur, quam laicos & totum populum credentem. At C. I. g. 6. dixerat, potestatem ei tum univer staιi Ecelestae proprie transscriptam esse, ν dira vis residere in Melasa, quam in Praelato,

295쪽

elisam hane potestatem persuos minifros me rare. Ergo haec universitas credentium, seu

Ecclesia , prout distinguitur a suis Ministris & Episcopis , immediate; radicaliter, pro-

prie habet claves, sive onominantum , sive ' onominans subjectum eam voces. Habet it que juxta Febronium universitas , multit do, atque Laici eam Potestatem, quam Petro negaverat; at huic negavit principalem P testatem, Jurisdictionem, Claves: ergo has teinnet universitas, non denominatione tantum, sed reipsa, ent Scyllam, unde nemotam s cile evadet. Nos itaque has voces philos phicas melius, ac genuino in sensu in rem n stram adplicamus: dum dicitur, & etiam nos

dicimus, in Messia esse Gaves, Ecclestiam habere claves denominatum est tota Ecclesia cum Epist pis, Papa & omnibus fidelibus,suυ mminans vero Petrus est seu Pontifex. Quippe, ut constat ex Logica, denominatio fit a parte nobiliori, sive ergo unius, sive plures h heant Claves , dummodo sint in Ecclesia, verum est, in Ecclesia esse, & eam habere Cla--S ; dum autem Pontifex est caput & Princeps in Ecclesia, adeoque pars nobilior, denomin tio

Diuiliatio by Corale

296쪽

- asqti6 ab eo derivatur in denominatum , quia denominatum est omnium eorum subiectum, quae sunt in Ecclesia; sic Imperium ab Impo. ratore, regnum a Rege, ducatus a duce do. nominantur , quamVis unus tantum in toto sit Imperator, Rex, dux. Habet hic br nius aptam ex penu sua responsionem ad omnes textus & phrases, ubi dicitur, riclesiam habere Claves, huic datas esse &c. Coet rum quos o pulvere & tenebris i in auxilium qualecunque vocavit authores, & quos C

Iumnas Ecclesiae vocare non Veretur, minimum curo. Certe si talibus argutiis & philosophicis rationibus, ut illi, ex nostris quistiscederet, plausum saceret. &ad sophistas nos continuo ablegatur, interim omnes vel inter basileenses . vel eorum sectatoresiuere.

L. e. pag. I 82. Lectori s Us momentum sacere posset Concilium Basileense, quod in hanc rem citat Febronius, nempe Claves E ciesiae, non Petro proprie' datas esse. Dicit

itaque, ita sensisse Anno I 3 a.' in Synodali responso ad Eugenium P. Patres numero ci R a citer

297쪽

citer trecentos: dicir, hanc doctrinam traditam esse mox post sess. II. cum Eugenio Pa-' pae adhuc essent uniti & de eius mandato Cardinalis Iulianus praesideret Synodo : dbcit, Bellarminum L. f. de Ecclesia C. I 6. sateri, Concilium ante sessionem 26. adhuc fuisse legitimum: dicit, hoc ipsum declarasse Eugenium in Hiilla , exposcit debitum. Haec sola dista Febronio omnem fidem abrogare merentur. Falsum est , hoc Synodaleresponsum datum esse mox post sess. ΙΙ. qui'pe illud consignatum suit Anno 143 a. die a. septembris, & die 6ta eiusdem secuta est se

si obta. Igitur proxime ante sessionem 6tam, non m OX post sess. a. editum suit. Falsum est, ita sensisse Patres circiter trecentos. Iniel Jssione 6ta aderant Cardinales tres, Praelati 32. cum Protectore Concilii. Quomodo e go trecenti Patres intra triduum tam cito' evanuere : Die a. septemb. Synodale responsum editum fuit, & hic ait Febronius , adfuisse trecentos, die 6ta eiusdem septemb. praeter a. Cardinales in ipsa sessione vix assuere triginta duo. Falsum est, eo tempore

Eugenio Papae adhue unitos sutile, cum sta-

298쪽

26rtim a prima sesstione ab Eugenio di lutum est Concilium, nec restitutum ante sess. 16. 'Hinc pariter fallum est, Julia tuim adhuc ex mandato Eugenii Synodo praesedisse. Falsum est, Eollarminum dicere, Concilium ante se S. 26. adhuc fuisse legitimum, si hoc intelligas per omnes pricedentes sessiones usque ad sess. 26. Nam bellarmi1ms tantum amrmat, ab istitio, nempe prima sessione & . Conventu fuisse legitimum. Falsum est, Eugenium hoc declarasse in sua Bulla, in qua 'de eo nulla vox apparet. Ecce quot salsa vel mendacia in una Lineat quis amplius viro huic credat ΤUt Constet, quantum Partium studio de-bditus sit Febronius, in suo Theodoro a Palude pag. 372. prout etiam l . I. C. I. g. 8. occultis Italorum Machinationibus, rationi bus politicis, & illegalibus causis tribuit, quod Capitalis illa quaestio de forma monam chica in Ecclesia contra Pontificios non sit definita in Concit. tridentino, quod ex Paulavicino probare conatur. Verum altum si-

let de motivis politicis & aemulatione aliari

299쪽

a6arum Nationum . hispanorum & gallorum, quos Pallavicinus eo Loco non minus adducit. Quales motus unica thurisiicationis G remonia peperit, ut propter hanc solam gauli Schisma minitarentur vid. Pallavicinus L. II. C. 8. 9. &c. Nempe quidquid agunt It Ii & Pontifices, crimini imputatur, aliis quaevis sint innocua. Interim sciet Febr nius ex eodem Pallavicino, deforma mona

chica haud fuisse quaestionem, & hispanos eum Italis & aliis de praerogativa Pontificis supra Concilium consensisse, solos gallos, sed neque hos omnes, in hoc restitisse. Quae Febronius in suo Daniele Bertonotom. 3. circa ea, quae ad hoc Caput I. res runtur, rursus assert, merae repetitiones

sunt. Ad sucum faciendum clariores solum textus seligit ex Origene, Hyeronimo', A gustino, ubi claves non soli Petro, sed omnibus Apostolis & Ecclesiae datae dicuntur. Verum de his, aliisque textibus, similibu que loquendi formulis satis hucusque diximus, ut adeo supervacaneum soret, amplius respondere. Neque cessat variis argutiis ad sal

300쪽

aossallendum aptis profligatas suas opiniones firmare. Pro exemplo sit, dum ibi I. pag. 8. ait: dum Chrisus Petrum alloquitur: tu es Pereus , F super hane Petram adfecto

Ecclesiam meam, V Porta inseri non pravat bunt adversus eam, non dixit, tuam Ecclesiam, aut portae inferi non pravalebunt adversum te. tem pasce oves meas, agnos meos, non dicierum oves, tuos agnos. Inde concludit, P trum & succestares Pontiffices ad meram a ministrationem, non ad Principatum monarchicum vocari. At prudens Lector memin

rit, Christum esse summum Monarcham &Pastorem Ecclesiae, hinc vocat suam Mel sam, suas oves: Petrum vero & succetares Pontifices in regimine Ecclesiae & Potestato . pascendi esse vicarios Christi, ex quo sequiatur, eos ad Principatum monarchicum v cari, quem administrant nomine summi M

narchae Christi, non nomine Ecclesiae; igia' tur proprie non sunt Ministri Ecclesiae, sed

Christi.

Tom. 4. disssrt. I. C. 3. Febronius ominni vi labem Richeris mi a se vult abstergere. Ex Cardinali Penonio in Epist. ad Causob R 4 , . num