Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

321쪽

huius unitatis Centrum enant Rom. Pontim ces, si ipsi evadant Schismatici, nonnullos SS. Patres suae aetatis Pontifices pro Schismaticis

habuisse, sic Firmilianus Stephanum, Hilarius Liberium, integra Copcilia Africae, Illyrici &Dalmatiae vigilium vel aCommunione fidelium segregarunt, vel ab eorum Communione se s iunxerun Schismati orientali, anglicano & o cidentali tempore Lutheri ansam & proXimam occasionem dedisset Om.Pontifices, denique ut mox superius notavi, saepius dicitPapam ut CD put Ecclesiae non esse necessarium &c. Jam ex his quid sequitur' nempe ad conservandam unitatem inutilem sore Primatum, adeoque nullo modo necessarium; quippe Pontificessi Schisma faciunt, tunc non sunt, nec esse possunt centrum unItatis : igitur Febronius dum uno loco Primatum stabilire se simulat, alio rursus totum profligat. De adductis exemplis hic nihil addam : attentata enim il- legitima non probant, nec faciunt juS, n minati Epithopi notorie in qrrore fuerunt,

qui dein damnatus fuit ab Ecclesia, reliqua exempla sunt salsissima, quae tamen a FebrOnio laudantur, dc in exemplum assuram iur

322쪽

283tur, quasi illi jure u Communione Rom. Pon risiicis recetarint, & id , quod constitutumeli: Cenuum unitatis, sit semes & causa dis. cordiae. Redibit tamen de his sermo.

g. III.

ratio movit ad iustituendum Primatum eadem illum feeit perpetuum. Hic Primatus Rom. Praesuli creditus esse probatur, non quidem d Chriso, sed d Petro G ab Ecel sa , adeoque ejuS authoritatei ad aetam Sedem transferri potest.

Eadem ratio unitatis in causa est, ut Pimmatus in Ecclesia sit perpetuus. Per innas tamen hujus gerendi muneris pos mο

tem Petri Salvator non designavit, sed P trus ipse solus, vel cum eo Ecclesia. Rite id exponit Bellarminus L. a. de Rom. Pontis. Cap. 12. Cum itaque firmum maneat, quoad Personam & Locum succetaris in Prim tu a Deo nihil provisum , statutumque esse, reliquum est , ut penes Ecclesiam steterit, &Etiamnum perduret jus determinandi, per quem primum in Ecclesia ossicium geri velit. Sicut ergo ex ratione eonvenientior humana au-ooritata Rom. urbis antistiti Primatus credi-

323쪽

, 286 - tus suit, sic ex rationalibus motivis authoria' tate Ecelesta madem ad alium Episcopum, Eg.

Mediolanensem, Parisiensem transsevi posme, recte statuit Scotus, Cardin. de Cusa , Cordubensis , Eanneet & alii: Saeculo XVI. suit i' constantissima Regni Galliae sententia in articulis Smalcaldae propositis, his verbis : μι- l

tira Regem Gallorum, jure tantiim humano, non divino Rom. Ponti em habere Prim

I. a morte Petri Primatum hunc a solis

Rom. Pontificibus gestum, & in illis agnitum suisse probat Febronius ex Conciliis Nicaeno , Chalcedonensi, Constantinopol, tano anno 381., Aquileiensi, Milevit DO. Constantiense damnat hanc Uiclesisententiam: non es de necessitate salatis er dere , romavam Ecelsam esse supremam in- lter alias Ecesesias. Et hane Ian. Hus: lRomanus Pontifex non es Caput ' roin nar Ecclesiae. Florentinum sic sanxit; de Amus, sanctam apostolicam Sedem, O Rom. Pom tiscem in unioersum orbem renere Primatum , N.

324쪽

Principis Aposolarum. a.&3. His addit sententias Patrum, inprimis graecorum , Athanasii Epist. ad Feliacem P. Gregor. Nagian. Carm. de Vit. sua. Theodoreti Epist. II 6. Chrysost. ad Inno- nt. I. Delii latinorum Cypriani Epist. 55. ad Cornel. P. Hyeron. Epist. 57. ad Dam sum P. Augustini Epist. 43. Episcoporum Galliae ad Leon. P. ipsius Leonis serm. a. in annivers. assumpt. Prosperi Caran. de imgrat. Bernardi Lib. a. de Consiider. ad E gen. P. Valentiniani Imp. ad Theodos Imp. 4. Inter tot primorum Saeculorum Pontifices nullus deprehenditur, qui non crediderit hanc praerogativam sibi collatam, ut esset totius . Ecclesiae Caput. Econtra inter reliquas omnes, etiam ab apostolis fundatas Ecclesias nullum ostendimus, qui se Ecclesiae totius Caput aflirmare non vereretur e cepto Photio, qui cum suis assi are non ti- muit: quando de romana urbe Imperatores Conmstantinopolin funi translati, tum V Frimatum Rom. Sedis ad constantinopolitanam Ecclesiam

325쪽

transmigras, F eum dignitatibus regiis AB, set romana Fivilegia tramlata fuisse. s. Singulari Dei providentia factum est, ut totius Ecclesiae Caput in urbe totius ora

bis domina sedem fixerit, ubi ex'sublimi l co commodius excubare, & ex toto Impe, rio, naturali Civium confluxu aptius conveaniri poterat per se, vel per Epistolas, atque ab eo responsa accipi. Roma quoque sita erat, quasi in meditullio orientis, occide iisque, apta ad novas Ecclesias landandum,& sundatis prospicendum. 6. Sententia, licet in se verissima, dotransferendo authoritate Ecclesiae Primatu cum omni jure suo, non placet Romanis, ei que singulariter irascitur Benedictus XIV. do Synod. diaeces. L. 2. Cap. I. quamvis latea tur in aliquo se u non exprimit in quo) fu premam Eccissis Monarchiam jure tantum humano Rom. Sedi annexam esse. Hujus transla .rionis hactenus legitimae causae destiisse vis dentur, & Christo Primatus authori adscriabendum, qui suam ei secit in Rom. sede conis stare firmitatem, quod id factum non fuerit

326쪽

temporibus ' persecutionum, seditionum &schismatum, & sors probabiliter etiam nolit

fieti . 'Nota. Primatum, quem hic prohare se glori tur Febronius, quasi per insidias potius evertere conatur. Neque contradictioniim hiefinis est. Quia Salvator Personas in hoc Primatu successores aperte non designavit, id vel a Petro solo, vel ab Ecelesta eum eo facis tum esse ait. Quare ab Ecclesia' nempe ut inferre possit, eum a sede romana avelli &ad aliam ab Ecclesia transferri posse, sicque Primatum quoad Personas & Locum Ecclesse subiectum esse, & monstrosam illam se tentiam stabiliat, omnem Potestatem Ct

ustum sit Auctoritatem ecclesiasticam Eces traditam esse. Verum non tantum dicat, sed probet Febronius, Primatum Sedi rom nae ab Ecclesia collatam fuisse: ostendat ubi, quando, quomodo' proserat Concilia 2 P tres' secus obtinet trita illa Augustini sem, tentia: quod universa tenet Masa, nee Com

ri iis institutum, sed semper rarentum es, non

327쪽

nisi authoritate opostolica traditum se rectissima l

Ait quidem Febronius, a Patribus Conis ellii Chalcedonensis Can. 28. dictum. suisse, Sedi senioris Roma , quod urbs illa imperaret, Patres jure priuilegia tribuerunt atque haec non minus de alligatione Primatus cum ro 'mana Ecclesia, quam de Iuribus patriarch , Iibus dici posse. At sibi ipsi reddatur Febr nius: hoc ipso loco ait, Petrum & Ecclesiae. Caput Romam venisse, ibi Sedem fixisse, &hoc 'gnlari dioinor providentis Concilio factum

esse , ut ipse N ejus successores ex hoc sublimi

Ioeo muneris sui partes commodius explere possient. Si igitur ista omnia fingulari divina Pronidentia consilio sacta sunt ab ipso Petro, quamnam partem Ecclesia & Patres in his 'habuerunt, aut quid in hoc amplius facere potuerunt ' rursus ipso Febronio teste, Christis Primatus Author re conservator non ob tam tibus tot, tantisque uicissstudinibus suasis ei seu in romona sede constare frmitatem. Ut quid ergo contendit, illum, si ita visum suerit, posse alio transferri, quod tamen, ne fieret

unquam, divinitus hucusque i editum fuit '. Iam

328쪽

Iam ad Concilium Chalcedonense re spondeo. Canon ille citatus a S. Leone P. . rejectus, ab ipsis glaecis o numero Canonum i

expunctus, & apertissime salsus est: i. quia absontibus Sedis romanae Legatis & aliis P triarchis furtim & clandestine rusus suit sta diuus Anatolii Patriarchae Constantinopolit m. a. Quia Anatolius se resert ad Concialium Nicaenum, quasi romanae Sedi Prim, tum concesserit, cum genuinus Canon sextus Concilii sic habeat: Ecelesta romana semperhatast Primatum: antiqua autem eonsuetudo se iretur. Si semper habuit jam ante Concilium Nicaenum , ergo non a Concilio obtinuit. 3. Quia Rom. Ecclesiae ideo Primatum concessum asserit, quod Roma sedes esset Imperii, quod salsum esse ostendit S. Leo in Epist. ad' . Marcian. Ιmp. & S. Gelasius ad Episcopos Dardaniae, qui ait Mediolanum, Syrmium, Ravenna, Trevirus, Nicomedia multis temporibus sedes Imperii fuerunt, nihil tamen praerogativae iis datum Ecclesiis. Patet igia 'tur. quo jure & valore Febronius hunc C nonem a8. Concilii Chalcedon. pro genuino

vendat, nempe ut jurisdictione Papam ver Ta saevat,

329쪽

exuat, vel pro libitu aliorum judicio subib. cere posuit. Pergit Febronius, Saeculo XVI hanc de Primatu Pontificis romani jure tam 'tum humano introducto constantissimam suisse Regni Galliae sententiam. Quidni l tota Callia ita sensit 3 nequaquam. Sleidanus a thor hujus narrationis histor. Lib. 9., si ramen vera sit hanc conditionem , si Steid, nus in authoritatem vocatur , semper apponere non abs re erit verba Legati Gallici ita

refert, De Pontisce placere Regi, non esse primum neque praecipuum jure divino, sed humano, seuePhilippumeliinuton as et, Theologos a mare Caput illum esse Arista jure disino. Vides hic solam Regis opinionem, aliam vero suisse. eologorum, & illa sit constantissima regni Galliae sententia8 certe si Regni Galliae fuis-, set sententia eorum omnium, quae Steidanus ibi de legato refert tunc Gallia eo tempore catholica esse desisset. Interim Galli o tes habebunt Febronio , quod ista sive vera, sive salsa tu publicum proserat. Ad num. I. a. 3. q. & 5. quamquam spvciosa sint argumenta & testimonia Concili

Dissiliatio by Corale

330쪽

aq3 rum, Patrum &c., quae pro Primatu R. Pom. tificum ibi affert Febronius , si tamen rursus ejus verba ex Cap. I. g. a. n. 5. iiSdem applucem , quamquam Astra de Rom. Ponti e tanquam Primate Ecclesiis honorisce I quentes Auram sacrorum verborum Is eialtis ad eum adplicent, inde tumen non sequiatur , quod reliquos Apostolos, horismque fuere fores ab illius vera uni alione ac sensu mel dant, quid post haec restabit amplius ex omnibus , nisi sors merum nomen Primatus &nuda praecedentia; verum haec pro genuino

a Christo instituto Primatu non sufficiunt. Dein illa Concilia & Patres nullibi dicunt, hunc Primatum a Sede romana avelli posse.& de eo potius loquuntur , tanquam perpetuo ibi stabilito, di cui semper indubitato i

haereat.

Ad 6. Quod in Sede romana Prim tus semper fuerit, a Petro ortum habuit, qui in eadem sedit, atque mortuus fuit, & . propter hanc causam Primatus dicitur juro humano annexus Ecclesiae romanae ; inde tamen. non sequitur , ab Ecclesia aufferri