Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

발행: 1785년

분량: 711페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

semaneant, F omnibus imposterum excussationis aditus, qui iam nulli apud nos patere poterit, o fruatur. An supremus quivis legislator suam legem maiori vigore urgere poterit Z hanc potestatem praecipiendi, & nova statuta condendi sibi certo non primus usurpavit Sir, cius multo minus ea ad omnes Provincias Africae, Baeticae, Lusitaniae, Galliae mitis re ausus fuisset, nisi in hac Potestate praebvissent sui antecetares Pontifices, & eam in Pontifice indubitanter agnovissent tot Pr

viliciarum Episcopi. Constatigitur, qui u rit Saeculo IV. & iam anterius mens Episcopo- 'rum &Ecclesiae de Potestate Papae circa Comstitutioiles oc leges serendas. Ad 5. Nemo dubitat, Rom. Pontis,cem prae caeteris executorem .sse Canonum& sententiae Conciliorum : at dicimus, non simplicem ρο merum executorem esse quasi alia,tiae Potestatis. Est executor tum suarum, tum couciliarium Legum propria authorit, te , vel si mavis auctoritate Christi, sicut Princeps est executor suarum Legum , per l

362쪽

per Verba, ne quid in agro Domini neglectu imaeustum , avit fraude surreptκm inveniatvr , juxta Febronium indieantur mandata apostolica, quibus per privilegia Canonibus derogatur: ergo per mandata & instituta , quae obse vanda esse dicuntur , Hernardus intelligit . ea, quibus jubetur Canonum eXecutio, qu si praeter privilegia nulla alia mandata &Constitutiones apostolicae existerent, vel Pontifex statuere posset, nisi tantum eXecutoria Canonum. Hic Febronius jam pro certo ponit, . de quo ipse litem movet. Neque Verum est , i, ita ultima verba Bernardi solum ad mandata apostolica referri, sed ad omnia praevie dicta 'de subjectione Plebis ad Clerum . de discipi na cieri & monasteriorum &α pertinent, &horum quasi Epiphonema lant. Fallitur Nonius, si existimet, Bernardum Papae de- negare jus Leges, & nova statuta condendi. . Plura & insignia in hanc rem sunt dicta Besenardi, quorum aliqua alibi reseremus.

ad 6. U I. Nus 4. articulos taen DN , beaui,'lvum defensionem non acceptam

363쪽

mus : de articulis supra Cap. I. in nota ad g. 1 o. satis diximus , de defensione declar tionis horum articulorum respondeo : quid per eam defenditur, nisi quod a Pontificibus damnatum , cassatum , ab ipsis authoribus retractatum , & a Rege revocatum suit si

objicias authoritatem Bossueti; verum & lyse Bessuetus in copficiendis 4. aniculis anno 168 a. praesens fuit, atque subscripsit; dum igitur ipso Bossueto teste in contin. histori uni. Vers. ad an. I 682. iidem Episcopi quatuor .articulorum auctores in alio conventu Palis nodiam cecinore, & priorem suam declara. tionem retractarunt, utique & Bossuetus cum aliis morem gessit, retractavitque ; d senditur ergo in hoc opere, quod ipse author destruxit, retractavit. damnavit, & de quo se dolere contestatus suit, scque nullam amplius a suo authore authoritatem habet. Deia

ipse Bossuetus hanc defensionem declarationis in Lucem haud edidit, sed primum post ejus mortem ad hanc pervenit, unde ipsus illam . tenebris dignam esse censuit. Si igitur Boiasuetus sit author hujus operis, certe illud satim post declarationem quatuor articulo

364쪽

rum , dum adhuc serverent animi, & anto

dictam retractationem conscripsit; postea m lato animo longe aliter sensit, uti ex modo dictis, & quae supra Cap. I. ex 'eodem B insueto notavi, optime colligitur. Interim nihilominus si verba hujus defensionis accuratius inspiciantur, Papam noli merum exec torem Canonum , sed etiam authorem eorundem facere videntur: id significant verba, authore re executore Petro, item illa, eum Romani Ponti escinones ab Hesiis, Sede aposesimis. sve authore, sue probante susceptos vindicatis

runt. Hoc tamen sortiter negamus . Pont sices sola ex exequendi authoritate stetos E Hesiam orientalem ad condemnandos rebe les compulisse, &sola Geuitarum eo ensio fletos Pelagianos absque Synodo condemnas. D. Lbi hoc dicunt illi Pontifices' et si non dicunt, unde licet, in re momenti illis talia motiva dementem assingere, ut videantur non propria sua authoritate egisse. Unti intere stadditio unius vel alterius vociis, qua res fa pius longe alio in prospectu praesentatur. de integrum Systema non raro confunditur. r

365쪽

- , Ad 3. Probare debuisset Febronius. quod Leo M. & Gregorius M. citatis locis per Canones intelligant eos solummodo a Concia, his, non vero a Sede apostolica latos. i Sana S. Leo P. Epist. ad Episcop. Campaniae sua statuta inter Canones numerat, sic scribens: ne qua ex fatio de ignoratione super u so si tutis seatur . quamquam ignorare nunquam seuerit Saeerdotem , quid Canonum remIis δεμ rie definitum , hine scripta - direximus. Et infra: omnia decretalia eon tuta ta B. reco dationis Innocentii, quam omnium due forum no frorum, qua de eccle siris ordinibus, ta Cum .ibus promulgata sunt of Ulair, - - - maefodiri debere mandamus. Pontifices Saeculii IV. & ultra ubique & continuo in suis decrm

etis se reserunt ad Canones & Statuta maj 'Tum, cum tamen eo tempore nulli in univea sa Ecclesias , romana praecipue , Canones Conciliores agniti fuerint, quam solius Comcilii Nicaeni. Sic Innocentius L anno Aos.

ad Clerum Constam g. s. scribitu quod as

Canonum observationem attinet, solis illis pare

dum esse dirimus, qui Merea definitiis ii, quossolor Ira ari V milcere debet ecclesia eatilinea. Gr

366쪽

gorius M. L. 6. Epist. do Concit. Constantinop. I. romana Eecissa eosdem Cuniones hin nus nec habet , nec accipit: in hoc autem eandem Synodum accepit , quod per eam contra Maced nium de tum est. Ad minimum hoc inde deis ducitur , Canones etiam conciliares nullan vim legis in universa Ecclesia obtinuisse, nisi postquam ab Ecclesia romana robur ac firmi,. talem poceperint, dc ab ea suerihi promisgati. De hoc redibit, quaestio, quaenam jura Primatus ex jure divino, & quae ex li mano descendant ' iterum utrum Pontifiςes Episcopis sua jura servaverint, vel tollenduusirparint.

ummus Pontifex halat jus, universalis Eecie nomine Leges , aliaque observonda proponendi.

Sicut Petrus Math. 16. pro omnibus unus respondit tu es Chrsus Ilius Dei vivi, ua Petri succetar communi Episcoporum sensu, & ex universali traditione ad Eces

367쪽

Myptum omnibus manifesta sunt, ante omnem sententiam omnes facile audiunt; dum autem suborta quaestione & dubio Petri succotar veritatem depromit ex alto , hanc si omnes, vel sere omnes recognoscant, tum in Petri decreto communem totiusEcclesiae sententiam venerantur. Hoc sensu dixit S. Leo sermon. III. Cap. 3. manrt ergo Petri privilegium , u mnque ex ipsius fertur σquitate judicium. Idem Epissi. 03. ad Theodor. Episcop. Cypri. σωriamur in Domino, qui qua nosra prius ministerio de ierat, universa fraternitatis ire

tractabili firmauit assensu, ut vere a se prodiisse Ue1ideret, quod prius prima omnisem Sede s matum , totius Christiani orbis judicium rec

sisset.

Quod si vero graves oriantur seditiones,& Episcopi seu integrae Ecclesiae inter se collidantur, unicum superest, ut ad communem Synodum recurratur, in qua Petrus ipse sit Princeps, judicium autem communi sentemtia proferatur, ubi ad exemplum Petri a Pa lo reprehensi nemo perrinaciter suo sensui im

haereat, ut docet Cyprianus E . 71. Si

368쪽

33x autem Pontifex extra Concilium aliquid ed, ceret, in quo Ecclesiae suam traditionem non recognoscerent, his competit jus contraducendi ; hinc Pontifici cautelis opus est, de quibus Cap. 4. Hoc non solum in legibus , condendis, in gravibus ncgotiis universam Ecclesiam tangentibus, in causis fidei, sed etiam in materiis disciplinae locum habet, a tamen in his tantum ibi, ubi decreta Pontificum pro sundamento habent Canones , ab . Ecclesia agnitos , maxime Conciliores, ad horum executionem pertinent.

I. Non ob quamvis subortam quaesti nem Concilia generalia vocanda sunt, nec ulla lex jubet, ut omnes quaestiones de magna quavis re, sed de obscura, ancipiti ad Concilium deserantur, si graves dissensiones oriantur, nec aliter pax coalitura videtur. Sic Concilium Apostolorum non ideo praeciso collectum fuit, quod suborta esset quaestio,

sed quia post quaestionem facta fuit seditio nom

minima. -

a. Si Pontifex non proponat, sed imp mi & imperet, quae videmira injusta, aut

369쪽

minus opportuna , anagisque pro Elatione istae Ecclesiae, reliquarum vero depressione adinventa , quam bono Religionis & Ecclesiae profutura , faciendum est, quod in S.Cypriano laudavit S. Augustinus . . de quo cap. II. g. I a. & Cap. V. g. 9. 3. Ad damnandos extinguendas hae reses, neque summi Pontificis, neque Comciliorum authoritas semper desideratur. Sic βugustin L. q. ad Bonifac. C. I a. nunquid congregation/ Concilii opus erat, ut aperta stonicies damnaretur 2 quasi nulla haeresis aliquando, nisi isnodali congregatione damnata si, cum pγιius rarissima inveniantur, propter quas iam nandas necti itas talis extiterit, multoque 'tincomperabiliter plures, qua UBI extiterunt, ILLIC improbari, damnarique meruerunt, a que INDE per eoaeteras terras devitanda inmisescere potuerunt. q. Quando in edicto publico circa materiam fidei traditio ut motivum credendi proponitur, non provocatur ad. traditionem particularis Ecclesiae romanae, sed aliarum etiam, praecipue Apostasic trum. . s. Mo.

370쪽

. i. Modus promulgandi Decreta aposto- .ilea fiebat per Synodum, vel per Denanti tionem singulis Episcopis factam, ut omni uin

Umseu, studioque firmentur, Nout ait -- 'cent. I. Epist. 2 . Ubi Vero consensus, inliquoque deliberandi, atque dissentiendi s eultas supponitu - - τ6. Per viam Concilii LateranensisH. I nocentius V. Decretum Gratiani promulga studuit, licet irrito aliquamdia conatu, cum non possent non subolfacere Reges & Princis pes , quid monarinicis hisce Principiis asse- . t Aula romana. Rem sic refert odericiis Vitalis, qui floruit circa annam II P. MuND Patribus Concilii Lateranensis ) Papa Imnocentω de priscis Codicibus Prommini, instis

nemque sacrorum Decretorum textum conge'. Sed nimis abundam per universum orbem ne--itia terrigenarum corda eontra ecasto ca ,

scita obduravit. Unde remeantibus ad sua 'is a solica Decreta passim per Regna dis viagasta sunt. Sed nibit, ut mons o patet, oppress N opem deflorantibus Noomini, quo niam h Principibus V optimatibus regnorum . . inam subjessis plebibui .ramim sunt.

SEARCH

MENU NAVIGATION