장음표시 사용
371쪽
7. Decreta Synodalia haud raro eo fine ad Rom. Pontificem dirigebantur, ut per linsum omnibus Ecclesiis potissimum innotesce rent, uti riunt Patres Concilii Arelatensis . ad Sylvestrum P.
Praesenti f. Febronius Pontifici concedit lacultatem nomine Ecclesis proponendi, non tamen sua authoritate flatuendi Legem in Ruem finem omnia corrasit, unde probaret , consensum saltem Episcoporum nam de unisersitate Ecclesiae id essicere non potest
necessarium esse ad 'legem formandam. Ad singula igitur respondendum erit. Negaviamus supra Cap. I. g. a. Petrum unum proi omnibus respondisse, ' Quod si autem ita eL set, adhuc de illatione cum Febronio comtenderem : ibi Petrus, dum Christo intere santi respondit, nondum constitutus erat
Caput Ecclesiae , 'sed primum per verba subsequentia Christi constituebatur ; ergo inde colligi non potest, Petri ut Primatis & C
stis succestares , dum ad Ecclesiam loquum tur , etiam nomine omnium seu Ecclesiae t ' qui.
372쪽
m 33squi. Quantumcunque haec levia videantur, absque nota praeteriri non possunt, quia FG bronius hisce verborum formulis semper suam db clavibus universitati Ecclesiae traditis opinionem tacite involvit, quo fundamento posito . vel admisso , Pontificem nihil nisi nomine Ecclesiae vel hujus consensu posse, secure concludit. Verba Leonis P. Febronium potius seriunt : hic vult, sententiam Papae in qdae silonibus fidei lsuam firmitatem recipere ab
'acceptatione omnium , si nempe omnes vel .sere omnes veritatem recognoscant: S. Leo
ait, opus Domitii esse, qui quod prius suo Ninisterio definierat, postea etiam universae isternitatis firmavit assensu, ut illud vero a se prodiisse ostenderet. Quid hoc aliud ει gnificat, quam hunc assensum demonstrare,& a posteriori signum esse infallibile, quod Deus per Leonem locutus fuerit ν non quod: 'hic assensus ad constituendain regulam fidei fuerit necessarius. Quippe quod Leo P. Deo per suum Ministerum jam N B. de itum esse credidit, hoc utique absque aliorum Com c
373쪽
sensu certum esse judicavit. Sed audiamis fS. Leonem Epist. ad Concit. Chalcedon. , de quo hic sermo est, de sua Epistola domat, lca scribentem, ubi de causa a se jam definita non amplius permittit disputare; sic enim habet: Rejecta penitus audacia di putandi com
tra fidem diuinitus in piratam vana errantium in fidelitas conquitescat. Me liceat defendi , quodndin licet credi; evm secundum evangelicas a toritates, sed dum prophetieas voces, ano' liramque Doctrinam punissime, ρο luridis me per 'litteras , quas ad B. nem. Flavianum Epise pum missimus, fuerit declaratum . quar sit de S .cramento Incarnationis D. N. Chrisi pia Usincera confesso. Profecto non sic scripsisset S. Leo, si suum judicium a Concilio relam bile, vel hujus assensu primum fitinitatem ac robur accipere putasset. Idem S. Leo Marciano Imperatori, SP nodum Chalcedone congregari volenti, as-
sensum praebuit hac conditione, Epist. 8a alias 6al ne e usquam procaei, impudentiquo
versutia, M. quas de incerto , quid sequendum sinatis: Sitaliter Epist. 9o. 93. 94. eundem
374쪽
Imperatorem rogavit, pateretur fidem in Synodo quasi dubiam retractari. Ex his patet mens S. LeoniS. nempe quod suum iudicium dogmaticum etiam in generali Synodo ire tractabile & insallibile existimaverit, & aD sensus Synodi non adfirmandum dogma a que audicium , sed potius ad ejus recepti nem & observationem valuerit.
Alludit dein ex verbis Cypriani Febr D
esus ad Papam , ne ipse in Synodo suo se sui pertinaciter inhaereat. At exemplum non
est ad rem. Paulus restitit Cephae non in Synodo, nec propter doctrinam, sed propter factum suum privatum , quod putabat gentibus scandalum esse posse. Econtra Pectus in Synodo Apostolorum Hyerosolimis primus , sententiam dixit, caeteri omnino tacuerunt, solus Jacobus adhuc locutus cst, non contradicens , sed repetens Petri sententiam , &eandem confirmans & Scripturis Prophet rum. Interim statuat Febronius, quid Papaest faciendum in Synodo, si circa Doctrinam fidei & morum non consentiant Episcopi, Rut graves utes oriantur. Aa ipse taceat '
375쪽
vel solum aliorum sententias & vota exqui-Tat' suinam parti se iungat 7 an potiori ' sed potior pars errare potest. Certe erravit in Conciliis ariminensi, Constantinop. VI. sub Capronimo, Sirmiensii. Puto ego, Pontimcis vocem & sententiam praeprimis audiemdam esse, non solum quia in Synodo praec,puar esse debent eius partes, quod etiam Gab. si non inviti fatentur, sed quia hoc exigit natura & centrum unionis, ut reliqui cum ipso conspirent, non ut ipse, rebitentibus aliis,
ad quosdam accedat, quia per hoc potius sobveretur, quam obtineretur unio, pro qua ONtinenda igitur alii potius ipsius iudicium si
quantur, necesse est, quam ipse alicui parti accedat, ubi sententiae variant. Inepte igitur Febronius verba Cypriani ad eum, cuius in Synodo 'est primo lententiam dicere, nempe ad Papam applicat, quod magis de aliis dici deberet. Extra Concilium vero, si in definitione Pontificis una alterave Ecclesia particularis suam traditionem non thveniret, non illico lhabet jus contradicendi, quia quae istacte - sis
376쪽
saeiarticulares errare possunt, & praesums' tio stat pro Pontifice; possunt tamen de hoc
certiorem reddere Papam, suamque mentem cum Reverentia exponere. Ad imum equi- dem cum Febronio consentio, at
a. non suscit tantun videri legem esse iniustam, aut bono communi nocivam, vel minus opportunam, sed manifeste & certe debet esse talis, , secus via panderetur turbis.& seditionibus: quod si autem revera talis est, tunc pro particularibus Ecclesiis valentea omnia media, quae Tubditis in fili casu, supppetunt erga LegiStatorem, idque eo magis, quia regimen Ecclesiae sundatur in Ch ritate, unde facilius & certius sublevamen exspectari potest, quod ab experientia patet, quia multae Leges pontificiae universales in
certis Provinciis non observantur, dum Episscopi de dissicultate Papam informarunt, & APontifices tolerant, ac aqui cunt, si eorum constitutiones sine magna dissicultate recipi aut exectitioni dari non possunt. Faciendum itur tunc, quod ad Archiepiscop. Ravennae scripsit Alexander III. cap. 5.. X. de Rescripta , Υ &
377쪽
& ipse Febronius pro exemplo admittit Cap.
4. g- a. Si qua unimum tuum ex perare in dentur , turbari non debes. Qualitatem nego iii - - diligenter consideram, auimandatumnosrtim reverenter adimpleas , aut ser litteras tuas, quare adimplere non possis. rationabilemicausam , pratendas. Fors hoc non diffitebi tur Canonis a noster : si Rex serat legem to ii regno utilem, quamvis alicui Civitati vel Provinciae gravem & importunam, haec nihilominus propter subordinationem ad bonum commune istam legem observare debet. etiam cum proprio detrimento , quia ut pars& membrum Communitatis tenetur ad bonum commune concurrere. Nos igitur loquimur a pari de lege pontificia, si tendat ad bonum totius Ecclesiae. Ad a. Ita est, si haeresis sit aperta , &
malum non latius serpat, ut validiori indisgeat remedio. Ad 4. Ad quamnam apostolicam Ecclesiam, praeter romanam nunc pro traditione ProVocari poterit, cum omnes reliquae a tot
saeculis vel in infidelitate, vel haeresi sepul-
378쪽
tae jacent ' item ad quam apostolleam tradutionem antiqui Patres potissimum provocarunt, quam laudarunt maxime , nisi eam .
quae in Sede Petri & Ecclesia romana se per custodita suit Τ . . ' Ad 5. Quid multa scimus, hunc fuisse
modum promulgandi decreta pontificia. At vero consensus ille non intrinsecam, sed emtrinsecam , uti riunt Canonistae, legis firmationem efiicit eo modo , quo L. in istis. 3.Dd. 4. dicitur, leges frmantur, cum moriburvientium comprobanturi Id est , executionem, observantiam, ac stabilitatem a consensu & moribus utentium accipiunt. Quid deest hi- .sce decretis ad substantiam legis num pol
stas Legislatoris ' insanus & ridiculus euset, qui toti orbi juberet, dum ne in partem quidem potestatem jubendi haberet. At Pontifices praecipiunt, decernunt, jubent,paenam in non obedientes vel jam statuunt . vel minitantur, promulgationem & exec tionem mgndant, absque quod consenta, vel exspectent, vel requirant, & hoc quidemum a te ure selsecum de etalium . non in
379쪽
novis solum , sed de antiquissimis Pontiscum constitutionibus patet. Consensus igitur ille non ad quasi implendam & perficiendam P testatem Legislatoris pertinet, sed potius ad executionem spectat. secus longe alio stylo usi fuissent veteres illi Pontifices unde dei,
herandi '& dissentiendi lacultatem non surponit, nisi sorte hae leges cuidam Ecclesiae sint difficiles , aut noxiae, de quo licet i formare Pontificem , & interim earum executionem suspendere. S.' Leo P. Epist. ad Thuribium anno 447. Postquam suum judicium de sexdecim Callitulis sibi propositis protulisset, statim Concilium Nationale com gregari jussit, an emendicaturus consensum haudquaquam. Sed ut M. NOSTRAE OD
DINATIONIS AUT RITAS ad proed,
Earum Provinciarum Episcopos deferatur. Idem Leo Epist. ad Januarium Episcop. Aquilei. hane Epistolam nostram ad omnes fratres com Frouinciales tuos Episcopos socias pervenire, ut omnium OBSERVANTIAE pro' AUT RITAS Item Coelestinus I, Epist. ad Orient. Episcop. praecipue Cyrillum Alexandrin. dem autem 'seriasmus V ad sanctor frafras U
380쪽
Coepiscopos nostros Ioannem, Eurum , Iuven Iem, Hamanum, ut nota sit de eo Nestorio nostra, imo Christi nostri sententia. En i nullo requisito, imo ne exspectat'. consensu ad O rientales Patriarchas .& Episcopos ita scribi & suum judicium notum facit Coelestinus. , 6. Odericus Vitalis manifeste abun-
danti nequitia hominum , quae corda eorum
contra Ecclesiastica scita obduravit, carisam a scribit. quod a Principibus & Optimatibus regnorum parvi pensa & recepta non mat. Quo pacto igitur Febronius ex his verbis ah sectationem aulae romanae & hujus principia monarchica pro causa hujus contemptus deducere potest Τ nempe ut dixi Febronius cuivis authqri suum proprium sensum pro libitu substituit, Addit Odericus , has leges utiles fuisse , eo quod oppressis re opem des derantibus profuissent, si executioni mandatae filissent. Si igitur huic authori tonitatur Fe bronius, has leges non obstantibus princi piis monarchicis bonas & utilea fuisso, ac Principea non jure respuisset co dat, ne cesse est. i