Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

41쪽

ει uniformis disciplina plerumque certa

sunt

MExin de naevis Theologiae scholasticae atque Disserentia inter illam & Theologiana

positivam multum discurrit, illius originemo incrementa refert ex Lud. de Gendrevact. de mor. & Consuetud. Gallorum. L Gerum, vaheologorum Scholas ignominioso traduceret, Τheologiam Scholasticam demniisse, ait, qua a Parisiensium Sorbona mixti ne quadam ex divinis eloquiis V philosophicis r Eonibus , tamquam ex Centaurorum genere, b formis Disciplina consuta est. Hanc absurdam Methodum sectari, qdi divinarum Instituti inam auctoritatem ad calculos dialecticos aut metaphysicos contrudunt, contra quos citat Tertuli. de praescript. Cap. 7. Item Apost Ium ad Colos S. a. v. 8. Videte, ne quis vos de ripiat per philosophiam V inanem fallaciam , s 'cundum traditionem hominium , fecundum elemen ta mundi, o non secundum Chrisum. Et Am- brosium L. I..de fide Cap. I a. credimus Pise foribus non Dialecticis. Postquam autem haec

42쪽

eonfimaverat, admittit ' tamen argumentum, quod a ratione ducitur, non tamen i la. quod ex Aristotelis placitis, & tribus ejus sormis status politici. non quod a mai xi aut simili, nec quod a naturalibus ded est Pari modo a Theologia removeri vult certas quasdam Distinctiunculas in Philosophorum Schola enatas, inter mediate & imis mediate, linter sim directivam & eoaalaam, dia recte & indirecte. Has ad subruendam magis veritatem, quam ad eam asserendam, & s re solum ad declinandam convictbonis cmsessionem inventas esse contendit, pugnas Ver borum esse, praetereaque niuiu . - Demum acerbe dolet, esse inter ne Iogos docentes & Doctores, qui ex instituto

profitentur principia Italica, eadem obtrudunt omnium Nationum Discipulis, in id ve- Iuti condum, ut Libertates & Praerogativas regni vel patriae supprimant, aut sensim ignorati & negligi faciant. Quaerit dein anxie

Febronius, an a talibus Doctoribus instituti Λ a viri .

43쪽

viri aliquando utiliter servire possint in aulis& Episcoporum Curiis' quales ex his Sch iis olim prodituri sint Theologi ad suturum forte concilium mittendi' quis horum aud bit loqui de resuscitandis o pulvere Dέcretis Concilii Constant. & Basileensis ' quis pro

Libertate Ecclesiae Germanicae ' quis pro λ. Iute totius Ecclesiae Catholicae per Relam tionem Curiae Romanae procurandae 3 Displicet eidem, quod Iuventus Germ na olim frequentius ad universitatem Bon niensem missa fuerit, nihilque interesse ait, utrum Italia accedatur pro Studiis, vel in. Germania italicis principiis imbuantur Ger mani , indeque inseri, Catholicorum potius

in Germania academias emendandas esse.

Praestitisset Ecclesiae, Innocentium III. PRnec tam juvenem electum fuisse, nec Bon niae, imo nec Parisiis studuisse. Tandem quod de misera Theologiae facie, idem de mcderno Iure Canonico ex Benedicto Obe hauser deplorat.

44쪽

Nota. Quandoquidem de dogmate aliquo Religionisi seu Doctrina Catholica, vel etiam statu Ecclesiae sermo es , Scripturam & traditionem praecipuos sontes esse, nemo Theo logorum est,' qui ignorat, atque in interprotanda Scriptura dialectica ratiocinia abesse.& quoad fieri potest, communem consensum Patrum vel constantem Ecclesiae sensum s quendum esse, sicque novitatem antiquitati cedere debere, non ex uno Vincentio Lir, 'nensi omnes scimus. Distinguimus tamen

inter Dogmata & Disciplinam, quae mutari potest, & ubi saepius antiquitas novitati co dere debet. Cogita solum Canones poenite sales de Disciplinam veterem Ecclesiae circa Poenitentiam publicam &c. Regula Uri , ait

Tertullianus L. veland. virg. Mai omnino es.sola immobilis V irreformabilis; hae lege Mumanente. catera iam Disciplina Ueonversationis admittunt novitatem correationis. Jam quod ait,net eos S. Scricturae textus, quibus ultrama itani, ut ait Febronius, monarchicum Ecclesiae

45쪽

sententiam inepte interpretentur, quosldcir c a Sophisas apellat, nondum esst hinc

ius Locii definire. Prius bostis vincendo est, quam arroganterei insultandum. .

Neque utrum Theologia positi Schola bifiliae . sit praeserenda' hic multum contendo. Hoc norunt omnes Docti, utramque soluta, accidentaliter & secundum methodum dissen. m. Naevos autem, stylium incultum , mulintra quaestiones inutiles, frivolas in Theolo giam Scholasticam irrepsisse non negamuP. quod tamen vitio saeculorum & hominum imputare debemus, non indoli & naturae ipsius Theologiae, nunquid &-aliis scientiis idem contigit ' sors Posteri Docto huic, uti vini

cant, saeculo multa obiicient, saltem in scien tiis majorem prosunditatem, quam elegantias, aliasque minutias desiderabunt. Abin sus igitur corrigendi, non vero damnanda ipsa Scientia, quamquam ab his naevis ut plurimum iam purgata est theologia Schola sica. Noverit interim Fehu onius ex cit. Ludov. de Gendre, theologiam Scholasticam

46쪽

ω γhona civitate donatam fuisse, qui nobisDoci

trinam gallicanam toties obiectat, lauda, que. Equidem non miror , Lutherum the Iogias Scholasticae insensum fuisse, hoc tamen. Vituperio non earet, quod Febronius hujus ignomini'sam definitionem modernis. The logis mox aptare audeat. Lutherus cum asseclis certe huic Scientiae non ideo insem sus erat, quod inutilis aut mala esset, sed

quia ope illius, & disputando se se ius in angustias redatios videbaeat: notum est illua Lutheri: tolle Thomam , ει sustulisi Εαυ- sani, & illud Buceri: tiasse Thomam, o dis . ripabo Messiam. Pariter Franciscus Stanc

rus Anglus : si plus valet unus Petrus L baris sis, quam IOD. Lutheri . am. Melanchiones.., 3 o. Bullingeri , amo Prui martyres . Ο 5- ,, Calvisi , qui omnes si in mortario contundere

tur, non exprimθretu ν unica Eneia vera theola.

is gior. ,, Habeat liceo Febronius ex ore hae reticorum pro Theologia Scholastica, qui contra eam Lutherum in auctoritatem sumit, & capiet, qua de eausa & mente alis cubi contra illam vociferentur. Ex adversa

47쪽

ponenda Catholica Doctiina ratiocinatione georgumentis usi sunt, de quibus a Dyonisio Areopagita incipiendo, per singula omnino lsaecula exempla proferre possemus, Verum, etiam aperte dialecticam ad stabilienda Dog-

mala utilem esse dixerunt, atque laudarunt. Clemens Alex. L. I. Stram. Opem fert Di ossica, ne pro Iernamur ab haeresbus, quae fa- l

venda, plurimum valet. Tantum ibi cavenda HILD rixandi. Upuerilis quadam ostentatio Misendi adversarium. Legantur opera P aena, praeprimis Tertulliani, Ambrosii, Hy mi &c. quos citat Febronius, quos Om nes dialect ca & omni Philosophica Disciplina insigniter imbutos fuisse constat, quin & in asserendis dogmatibus, ac praecipue in reserulendis haereticis argumentis & rationis o Di . in lectica petitis usi sunt. Scire potuit & d

bait hoc Febronius, qui ubique M. Patres

48쪽

iactat. Dum autem alicubi Patres Dialecti Mepitum ab Ecclesia procul arceri u lunt, contra eos potissimum agunt, qui δPlatonis & Aristotelis Philosophia tela d Pro erunt, quibus fidei Doct nam impugnarent, ac per fraudulentas sophismatum a tes, & Argutiarum Laqueos, incautos &simplices circumvenore, quique fidei Dogm ta ad Leges dialecticae expendebant, ac ratiociniis subesse voluerunt. unde natae sunt haereses Valentini, Marcionis, Manetis Aetii, Eunomii &c. Contra abusum vesmalum usum clamabant igitur aliqui Patres. Dialectica & jugi ratiocinio ipsi utebantur. imo laudabant. Sic loquitur Tertullianus et sic intelligi debet apostolus. Ambrosius vera aperte non de theologia, quae est scientia, sed de fide loquitur, quae utique non hum vis nititur ratiociniis. Eadem mens & se sus est S. Leonis, & Hadriani PP. quos in suo theodoro fi Paludo adhuc addit Febr nius, quippe ultimus neutiquam contra the logiam, sed contra diale ticam Disputati

nem insurgit. Neque Florianus Dalliam cseditus a Febronio ei lavet, dum post Resaru

49쪽

in suo Theodoro a Palude verba cap. i. pag. 3 3. mox sic prosequitur: non tamen id li mereo difitam existaei, perinde atque dum cum versu agendum est, eorumque errores perstrin- gendi, nullam se velim ratiocinio laeum; nuia qua enim seria tractatio, nulla disputatio . nuia qua farpi confutatio ferisne ratiocinio potes. ' Quod s tamen quis syllogismi modulos inferre voluerit, nou ei repugnabo modo dicacitate non' excedat , neve negotium per solas formulas com sciendum putet. Idem Dalliam postquam sibi objecerat praeter alios cit. a Fehronici textum Pauli ad Coloss. g. 3I3. sic respondet: sed in his V ejusmodi Iocis scriptura intelligit rationem eorruptam , o malitia ac pas sonibus Philosophorum , quorum emato possem pro naturali timine habebantur , deturpatam. Et revera Paulus utique vult, esse Episcopum potentem, exhortari in Doctrina sana. 6c vaniloquos ac seductores , qui contradiacunt , arguere. Denique idem Dalliam s. si . sic finit. Eodem quoque in sensu in . Velligendi sunt Patres , quiscis primis Chri ιμμ nismi temporibus aeris V perpetuo eras contra

50쪽

abreptos durius nonnunquam contra rationem

v Ioeutor Nil ergo contra theologiam Scholasticam conficit Febronius , dum Flo,rianum Datham objectat. In hunc sensum loquitur etiam Petavius Tom. I. Theol. Dogii in Proleg. ubi Febronius egregie adumbra tur, dum ille ait, eos maxime theologiam Scholasticam atrocius insectari, qui a communi & Ecclesiastica Doctrina quomodocumque dissentiunt. . Sed neque distinctiunculae illas inutiles pugna verborum sunt, pratereapse nihil. Sunt verba significantia, habentque suum sensum& vim in quaestionibus declarandis. Habent enim & scientiae suos, ut ita dicam, rem,

n technicos , per quos verbis concisis dia. ni quae alias per ambages & fusiori explicatione proferri deberent. Quod si illae Distinctiunculae in quaestionibus, utrum Eliseo pi suam Potestatem immediate a Deo habeant

utrum Pontifex quoad vim massisam subbicia tu