Febronius abbreviatus, cum notis, adversus neotericos theologos et canonistas etc. Tomus 1. 5.

651쪽

mabis: at negabit is, qui ita depingitur, sui

imaginem esse.

Ad a. Quis sit iste pientissimvs Praesul.

non memorat Febronius y vocat nos ad iuum 'Cap. 7. g. 8. n. 15. & f. q. sed ibi iterum nos ad hunc locum reducit, nec alium GaDIiae Praesulem ibi invenio, quam Bossuetum cum sua defensione declarat. Cleri gallio. Dum igitur auctor non constat, sive ejus dicta querelae , sive accusationes , sive teli imonia sint, probatione adhuc indigent. Nam si cujusvis dicta privata & scripta attendere

velimus, nemo bonus, nemo malus aestimari debet. Interim hujus Praesulis dicta an, mum satis exacerbatum produnt , ut inde quidem conjicere liceat, quo animo, sed . non qua causa & veritato scripserit. Ad . Si ista in sensu, quem verba obruter praeseserunt, recipiuntur, magnum am- ibitum , fastum , vel etiam sacrae potestatis excessum portendere videntur : at si ea ad circumstantias temporum, nomenclaturam& gesta eorum saeculom reducimus, quibus dista aut exercita sunt, tota verborum Pom

652쪽

pa & pondus in nitur inusitatum sere reindunt Praeprimis haeo omnia qualicunque sve sura, sive praetensiones ad jura sacri iPrimatus neutiquam pertinere, omnibus certum est; sed solum ad veterem consuetu 'dinem , Pacta , ossicium defensoris Ecese. sae &c. reducuntur , & si qui Pontifices ea verba & textas, Dibus Primgtus proba n solet, in hunc finem allegant, solum de

materia spirituali, puta juramentis, Potestaei te excommunicandi intelligi debet. Hujua, rei magis explicandae gratia Uverto i Imperatorem duplicem sustinere Personam atque ossicium, nempe summi Imperatoris in o ridentali Imperio, atque defensoris Ecclesiae. Totum igitur examen ante coronati nem a Pontificibus fieri solitum in hoc sistabat, ut legitimo testimonio prob3retur, eum a Principibus, ad quos spectabat, vere electum Imperatorem esse; desn nec sacril sum, Geommunicatum, tyrannum , s tuum , haereticum aut paganum esse, quod eruitur exCap. Veneralium X. de Elin. primum,

653쪽

stulabatur ex ipso consensu tacito vel expresso Imperii Principum, ne quis temere cor nam Ieciperet, antequam de ejus legitima

electione & jure constaret; hinc Rudolphus

Glaber de Coronatione Henrici II. testis Sy chronus Histor. Lib. I. ait: istud nimium emis decens V perhonestum videtur , atque ad pacis tutelam optimum decretum , scilicet ut ne qui quam audacter romani Imperii sceptrum pro pr serus gestare Princeps adserui, seu Imperaurici V esse saleat, nisi quem Papa Sedis rem nor moram probitate delegerit aptum Reipubli- e. Secundum , nempe m tribus & fide Christianum atque Catholicum esse, praecis 'pue pro ossicio defensoris Ecclesiae requirobatur r Diethmarus Lib. 7. de Coronati Hemrici II. ait: Henrieus Rex cum dilecta Conjuge Cun unda ad Messiam S. Petri , Papa em sectante venit, re antiquam introduceretur, is eodem interrogatus, s Melis vellet romana P

tronus esse.defensor Melsae, si autem sui que successoribur per omnia fissis, devota pro Issione respondit, re tune ab eodem in unai nem V eoronam eum contaorali sua suscepit. i

654쪽

His addebantur ut plurimum Pacta P pam inter & Imperatorem inita. Ita de P ctis Paschalis P. cum Ludovico Pio ait Astr nom. in vita Ludovici Pii: Legationis Pomtificiae 9 Bajulus fuit Theodorus Nomenclator, qui 'nagotio peracto V petitis impetratis, supere 'matione scilicet pacti V amicitia more a decessorum suorum reversus es. Joannes P. . VIIl. Epist. 63. apud Labb. Tom. q. Legatoreae latere no o ad vos solemniter dirigemus. eumque pagina capitulariter continente ea, quae vos matri vestra romana Meusae , vestroque protectori Petro Aposolo prepetualiter debetis reneedere. Idem Papa Epist. Ioq. omnes vos Legatorum tam viva voce, quam Epipolis sudes eonvocare, ut pactum, quod aes ρο Patres v sri sanctae romanae Ecclesiae jurejurando protinierunt, adimplere contenderetis Pacta igitur ista juramento ab Imperatoribus confirmabam tur. Nostro aevo D. Barthel Opusc. a. de

Jure Reso . Antiq. Art. 8. de his jurame tis ita disserit: quia plurium Imperatorum NRegum magna saepius extitit 'eirca hoc defen

sionem Ecclesiae ) perfria, hypocriss , lauia, propterea tot vincula siFulationum ρο δε

655쪽

ramentorum in Iesemni eoronandi Gremonia Uu panda adjuncta sunt; hine fit, ut non sus in Messis, G ad Altare, b dum M Uanntam Christianorum mysterium peragitur, ad regendum ina urentur. In hoc igitur juramento totum illud consistit, quod pro more illorum temporum titulo Hontigit & Hasalladi donatum suit: veteres quippe in adhibendis.& distinguendis vocabulis adeo delicati non

erant.

Quare examen , homagium, vasali gium &c. olim in substantia nihil aliud erant, quam hodiernae Capitulationes caesareae; &quid obstat, tale juramentum pro desenti ne Ecclesiae & circa pacta utrinque inita ab Imperatore praestari summo Pontifici, quando hodie dum in Capitulationibus, etiam Statibus sibi subditis certa pacta & jura jur re debet 7 dein Imperatores aliquando bona Ecclesiae romanae, uti Patrimonium Mathi, dis, Exarchatum ravennatensem Ecc. a rom.

Pontifice in lauda recipiebant, & pactis inbtis desuper Homagiam eidem praestabant; de his itaque, non de Imperio VasMagium im

656쪽

telligi debet, Imiocentius III. . dum aliqui pro Friderico juvene Henrici R. filio cominnam & Imperium negotiarentur, eidem Fruderico ex hac causa favere noluir, quod periae Moum Sicilia uniretur Imperio, V ex ipsa unione confunderetur Mese . Nam ut emtera pericula taceamus , i e propter dinitatem Imperii nollet Ecclesiae de remo Sicilia Melit lim V hominium exhibere L scut noluit Patre ejus. Innocent. num. 29. registri Imper. P. 6q8. Michael Sesamidi histor. german. tom. 2 . pag. 6I . e X hoc patet, Imperatores romanae Ecclesiae hominium solum praestuisse . pro bonis ab eadem inseadum receptis, non vero pro Provinciis & Territoriis Imperii . quandoquidem Imperatores, dum aliqua Pr vincia Imperio uniretur, nexum laudatem quo alteri obstricta erat, solvere tentabant Hornalgium propter Imperii sinitatem pra stare detractabant. Hinc igitur qualitatem& interpretationem Hominii atque V asi gii ab Imperatoribus romanae Ecclesiae prae scii summere debemus. Coronatio Imper toris Occidentis ad quem magis pertinere dein

buit, quam ad Rom. Pontificem, quo adi

657쪽

ba Itente Imperium occidentis in Carolum magis num translatum est , ex quo tempore camin ' , lingicae Stirpis Imperatores semper Romae' coronari voluerunt in Signum , se non sta eorum modo , sed totius occidentalis Imperii Imperatores esse ' Ludovic. II. Imperat. Dist. ad Basil. Imperati graec. ait: Matrem cmnium Ecclesiarum Dei defendendam , atque sublimandam susscepimus , ex qua V re nandi prius, Uso odum imperandi authortatem Pr sapis M Iror Seminariam sumpsit. Nam fram eorum Principes primo Reges, dein vero Impeis ' patores dissi sunt ii duntaxas, qui Λ Rom. Pona 'tiylae ad hoc oleo perfus sunt. Unde jus cor nandi Imperatorem Rom. Pontifici consuet uis cline, dein tacito vel expresso consensu Prinis , cipum competiit, & eidem, quatenus Imperator Ecclesiae protector & advocatus est, quam maxime & convenientissime debebatur. Novissimus Author Histor. German. M Iitiae rom. pontificum adscribit, quod primi post Carolum M. Imperatores ab iis coron rentur, dc sic cotonatio romana quasi necessaria, atque pro iure haberetur; ideo Si sphanum v. in Galliam venisse pro coronando

658쪽

: baa 'Ludovico I., & Lotharium in Italia negotiis distentum , & jamiam reversurum a Paschali P. Romam invitatum suisse, ubi a Papa ubvente adhuc Patre coronatus fulti Haec ele gantius dicuntur, vel solius obtenduntur, quam probantur : Stephanus V. ipse pro coronando Ludovico in Galliam venit. Verum an non invitatus venit ' num eo animo venit, ut de coronatione possessionem atque jus traheret 8 talis intentio praeprimis probari deberet, & si dubia seret, factum in meli rem partem interpretari opporteti Pariter, hic animus certe abfuit a Paschali P. in coronando Lothario: Sandini in Paschali I. ait. ipsum Ludovicum filium suum Lotharium factum consortem Imperii, regemque Italiae misisse in Italiam, tum ut partes muneris Regii obiret juredicundo, tum ut regni Ion gobardiei eoronam U' Imperatoris Aurusti nomen acciperet is , Pontiferi citat. Baron. an. 8a 3. g. I. & Pag. I. g. I. & anne credibile est, Lotharium vivente adhuc Patre, attamen inscio, vel non consentiente a Papa in Ιmperatorem coronatum suisse Τ non licet facto

659쪽

innocuo quamlibet, & pro libitu finistram

intentionem assingere.

Dices : inde rom. Pontifices tamen sibi jus praetendebant, electum Imperatorem, si indignum censebant, rejiciendi, vel inter duos competitores pro libitu unum eligendi. quod patet ex Cap. venerabilem Innocentii III.& Epist. 155. Ioan. VIII. P. atque hoc jus d ducebant ex jure coronandi sibi debito. R spondeo, nondum satis constare, in quo conis sistat illud jus. quod Pontifices in electione & coronatione Imperatorum praetendetant, vel quid per coronam illius contusserint qΑuthores etiam antiquissimi atque coaevi non

satis claro loquuntur , neque conveniunt. Hoc certum est, rom. Pontifices, postquam

post Saeculum VII. Orientis Imperatores ominnem Ecclesiae defendendae curam aristissent.bsibi aliunde Ecclesiae romanae defensores &patronos quaesiisse, atque S 3hanum II. in hunc finem , passis initis , Pipinum franc rum Principem cum Carolo & Carolomanno, collata illis Patriciatus dignitate, defens res constituisse, Leo III. vero eundem C

rolum

660쪽

resum in Imperatoreni romanorum corona vit, exultante & acclamante Populo roma no; ad hujus exemplum postea omnes Ocicidentis Imperatores usque post Carolum R

a rom. Pontifice coronam acceperunt , non

fraudibus & arte Pontiscum, uti superius dixi, & aliqui romanae Sedi vel insensi , vel minus propensi persuadere volunt, sed quia i per istam coronationem sibi revera aliquod aus tribui, vel quia hanc caeremoniam alium, de necessariam esse credebant. Ex hac o servantia & translatione Imperii romani ad Francos jam a tempore Caroli M. ut ait :Coccius Sabbellicus, & supra est. Rudolphus Glaber , ereditum jam inde Imperii arbitrium apostolica Sedis esse : hujus opinionis etiam quosdam Pontifices fuisse, ex eorundem Epi, stolis & Rescriptis erui videtur. At dum Innocent. ΙΙΙ. qui hic obhcitur, in Cap. Re nerabilem declarat, se recognoscere in Primcipibus Germaniae ius & Potestatem eligendi

Regem , postea in Imperatorem promovemdum ; dein electi Imperatores ante corona tionem omnia iura exercuerunt, & Rempublicam summa Potestate administrarunt,