장음표시 사용
321쪽
162 in ordinem Ecclesiasticum dictare Aut si potuit laicus facerdoti anathema dice re, & contra canones squod ei non competebat 3 constituere Dicite, vobis quid videtur de me Licuit laico legem dare Sancta Synodus dixit: Non licuit, de adiecit: Lege sequentia. Hormista diaconus Iegit. Et is , qui praedium rusticum, vel urbanum iuris Ecclesiastici fuerit Consequutus, nouerit se nulla lege, vel praescriptione munitum, sed siue is, qui alienaverit, siue qui eum sequentur, voluntate contraria praedium huiusmodi
alienatum reuocare tentaverit, id cum
fluctibus restituat, qui illud fuerit consequutus. Et cum lcgeret, Stephanus Episcopus Venusinae Ecclesit , surgens e consessu , dixit , Perlegatur. Hormista
diaconus legit. Ouam etiam pariam placuit accipientes haeredes , prohari edesque respicere. In qua re cuilibet clericorum contradi
cenat libera sit facultas. Iniquum est enim, de sacrilegij instar, ut quae vel pro
salute , vel requie animarum suarum v-
nusquisque venerabili Ecclesiae pauperum causa contulerit, aut ceris reliquerit, ab iis, quos hoc maxime seruare conuenerat, in altitudine transferatur. Pla-nὶ quaecunque in gemmis, vel auro, atque argento, necnon de vestibus minus
apta usibu', vel ornatui videbuntur Ecclesiae, quae seruari, ac diu manere non possunt, sub iusta aestimatione vendantur , dc erogatio religiose proficiat. Cum que lecta fuisset , Laurentius Mediolanensis Ecclesiae dixit: Ista scriptura nullum Romanae ciuitatis potuit obligare Pontificem , quia non licuit laico st tuendi in Ecclesa , praeter Papam Romanum habere aliquam potestatem , cui
obsequendi manet necessitas , non authoritas imperandi, maxime, Cum nec Papa Romanus subscripserit , nec alicuius secundum canones Metropolitani legatur assensus. Petrus Episcopus Rauennatis Ecclesiae dixit: Scriptura quae in nostra congregatione vulgata est, nullis eam viribus subsistere manifestum est, quia nec canonibus conuenit, de a laica persona conceptavidetur, maxime: quia
in ea nullus Praesul Sedis Apostolicae interfuisse , vel propria subscriptione fi masse monstratur. Eulalius Episcopus Syracusanae Ecclesiae dixit: Scriptura, quae in sacerdotali Concilio reclinia est, euideatissimis documentis constat inualida. Primum, quod contra Patrum regulas alaicis, quamuis religiosis, quibus nullade Ecclesiasticis facultatibus aliquid disiponendi legitur unquam attributa facultas , facta videtur i deinde, quod nullius
Praesulis Apostolicae Seius subscriptionc firmata docetur. Qibd si cuiustibet prouinciae sacerdotes , intra suos terminos Concilio habito , quicquid sine metropolitani sui Antistitis authoritate ten-uerint,irritum esse debere Panes S S. sanxerunt quanto magis, quod in Apostolica Sede non existente Praesule, qui praerogatiuam beati meriti Apostoli Petri per uniuersum orbem primatum obtinens sacerdotij statutis synodalibus consueuit tribuere firmitatem , a laicis, licet Consentientibus aliquantis Episcopis qui tamen Pontifici, a quo consecrari probantur, praeiudicium inferre non potuerunt praesumptum isse cognoscitur, viribus carere non dubium est, nec posse inter Ecclesiastica ullo modo statuta censeri. Sancta Synodus dixit: Licet secundum prosequutionem venerabilium fiatrum nostrorum , Laurentii, Petri, Eulalij, Cresconi, , Maximi, vel Stephani, nec apud nos incertum habetur hanc ipsam scripturam nullius esse momenti, quae etiamsi aliqua posset subsistere ratione modis omnibus in Synodali conuentu, prouida beatitudinis vestrae sententia enervari conueniebat, de in irritum deduci , ne in exemplum remaneret praesumendi quibuslibet laicis, quamuis religiosis, vel potentibus, in quacunque ciuitate, quolibet modo aliquid decernere de Ecclesiasticis facultatibus. rum solis sacerdotibus disponendi indilcussea Deo cura commissa docetur.
Symmachus Episcopus dixit: Modb,
quia Deus praesentiam vestram votivam mihi sub qualibet occasione concessit, volo, si placet, rem fieri firmam, quam eredo Ecclesiasticis facultatibus conuenire , VI agnoscant omnes, quos in mgvanus furor excitauit , nihil me magis
studere, quam ut saluum esse possit, quod mihi est a Deo sub dispensatione commissum , sed etiam quibussibet succensoribus, Deum timentibus, gratum esse debeat, Ac ad Ecclesiastici custodiam patrimonij pertinere. Sancta Synodus dixit: Scimus prouisionem vestram necessariis studete, εc ideo in vestra est potestate sequenda disponere.
322쪽
Symmachus Episcopus Ecclesiae Catholicae urbis Romae aixit: Magna quidem venerando & sacerdotali debetur cultura proposito , cui imminet de studio , quae recta sunt, non de necessitate disponere. Sed quoniam in aliquibus alicna postulantibus , vitiorum mater auaritia, repudiatis honestatis repagulis, totum putat expedire quod licet,& ita, dum praedae inhiat, patientia supernae pietatis abutitur, expectantibus correctionem caelo moderante, iudiciis se existimant non teneri, & clarum sit, quod apud certos in occasionem rapiendi pro cedat diuinae mora sententiae. Sed nobis, quos pastoralis cura, & Ecclesiasticae adstringit pro dispensatione credita ratiore cnda substinetae , opus est , ut solicitudinem nostram non solum ad praesentia, sed etiam ad secutura saecula porrigamus, ne ad animae nostrae detrimenta
contingat, si hi, qui possunt, statutis dc-
here innocentia praesumentis de libertate deliquerit , cum religiosa possint &nos, δc si1ccessores nostri potestate fulciri , legibus Ecclesiasticis seruientes. v. His ergo perpensis, mansuro cum Dei nostri consideratione decreto simcimus, ut nulli Apostolicae Sedis Praesuli a praesenti die , donec disponente Domino Catholicae fidei manscrit doctrina salutaris, liceat praedium rusticum, quantaecunque fuerit vel magnitudinis, vel cxiguitatis , iub perpetua alienatione , vel
commutatione ad cuiuslibet iura transferre , nec cuiusquam excusentur neces-
statis obtentu. Quappe cum non sit personale, quod loquimur, nec aliquis clericorum , vel hucorum sub hac occasione accepta tueatur , sed nec in usustu-ctum iura aliquibus dari liceat, nec data
retineri, praeter clericos, Ac captiuos, atque peregrinos, ne malae tractationis ministretur occasio, esim liberalitati illi alia
itinera restruentur. Sane tantum domus
in quibustibet urbibus constitutae, quarum statum necesse est expensa non modica sustentari, acceptis, si auferri contigerit , sub iusta existimatione redditibus , 3c diuini timore iudicu commuten
v. Pati etiam Ecclesiarum per omnes Romanae ciuitatis titulos, qui sunt prest yteri, vel quicunque fuerint, adstringi v himus lege custodes, quia nefas dita est obligatione, qua se per charitatem Christi comi ectit summus Pontifex, ea homi-263nem secundi in Ecclesia ordinis non toneri. Quicunque tamen oblitus Dei, dc tr. . . decreti huius immemor, cuius Romanae civitatis sacerdotes volumus religiosis nexibus deuinciri, In constitutum praesens committens , quicquam de iure titulorum , vel Ecclesiae superius praefatae M libet modo , praeter aurum , argentum,
vel gemmas, vestes quoque, si sunt, vel si accesserunt, aliqua mobilia ad ornamenta diuina minime pertinentia p pe- tuo iure , exceptis duntaxat sub praefata
conditione domibus, alienare tentauerar, donator, alienator, ac venditor honoris sui amissione multetur. Praeterea, qui petierit, aut acceperit, V r. vel qui presbyterorum, aut diaconorum,
seu defensorum danti subscripserit, quo
iratus Deus animas percutit, anathemat
feriatur , sitque accipienti, vel subscribenti de personiς supcrius comprehensis, id est, quas anathemate feriri censuimus, in statuta poena contubernium , seruata, quam praemisimus in alienatore , vindicta. Nisi forte & alienator sibi, dum repetit , dc qui acceperit, celeri restitutione
prosi xerit. Quod si minore animae suae cura qui L VII. quam remedium oblatum forte neglexerit , supra ea poenarum genera, quae superius tenentur adscripta , contra ias, si quod conceptum fuerit documentum, uniuersis viribus squamuis ab initio nullas habueriti essectetur. Sed etiam liceat quibuscunque Ecclesiasticis personis VO-cem contradictionis afferre ,& Ecclesiastica authoritate fulciri, ita ut cum se ctibus possit aliena reposcere, nec aliquo se ante tribunal Christi obstaculo muniat , quia religiosis animabus ad substantiam pauperum derelicta contra fas, sine aliqua pietatis consideratione, dispergit.
Huius autem constitutionis legem in Apostolica tantum volumus Sede seru
ri, uniuersis Ecclesiis per prouincias secundum animarum considerationem , quem proposito religionis conuenire rectores earum viderint, more seruato. Et
Caelius , Symmachus , Episcopus Ecclesiae Romanae, huic constituto, a n
Caelius, Laurentius, Episcopus sanctae Mediolanensis Ecclesiae , huic constituto, a venerabili Papa Symmacho facto,
subscripsi. Petrus Episcopus Catholicae Rauen- .
323쪽
natis Eeclesiae, huic constituto, a venerabili Papa Symmacho facto, subscripsi. Eulalius, Episcopus sanctae Ecclesiae
Syracusanae, huic constituto, a venerabili Papa Symmacho facto, subscripsi.
Felix Interamnensis. 2Emilianus Vetellensis. Tigidius Taurinatis.
Bamis Mutinensis. Maximus BleranUS. Rufentius Ignatinus. Martinianus Ostiensis. Fortunatus Vessanensis. Eucarpus Messanensis. Stephanus Venusinus. Romulus Praenestinus. Vindemius AntiatinuS. Fortunatus Fulgenatis. Martianus 2Ecaniciasis. Chrysogonus Albanensis. Laurentius Bovianensis. Paschasius Vulturnensis. Aprilis Nucerinus. Innocentius Forosempronion. Felix Nepesinus. Amandus Potentianus. Colonius Foroclodicn.
Proiectus Forinoui. Bonifacius Foroflamini en. Rusticus Bursentinus. Victor Dunense. Syluimus Veliterninus. Areston Ostiensis. Felix Nepesinus. Asterius Aquinatis. Eusebius Fanestris.
Cresconius Tudertinus. Iocundus Augustanus. Vitalis Fundanus. Pacatianus Coaniliensis. Martyrius Terracinensis. Basilius Tullentinus. Benignus Aquaeuiuensii S. Seuerinus I undari n. Ioannes Spoletinus. Valentinus Amiterninus. Probus Carmeian n. Candidus Tiburtinus. Proculeianus Sepinatis. Maximianus Perusinus. Eutychius Tranensis. Fortunatus Anagninus. Marcus Samninus. Memor Canusinus. Florentius Blesti nen. Concordius Mesenatis. Asellus Populinien
Veneriosus Pellentis. Sebastianus Syranus. Venantius Senogallien. Innocentius Tiphernantius.
Iustus Signiensis. Augustus Liparitanus pro Vrso. Propinquus Trebiatis.
ris clarissimis, Consulibus , sub diox. Kalend. Nouembrium. Sancta synodus apud urbem Romam ex praecepto gloriosissimi regis Theodorici ex diuersis regionibus congregata in Christi nomine dixit: Cum ex diuersis prouinciis ad urbem Romam conuenire sacerdotes regia praecepissct auctoritas , ut de his, quae de venerabili Papa Symmacho, Α-postolicae Sessis Praesule , ab aduersariis ipsius dicebantur impingi sanetiam Concilium iudicaret, Liguriae, is iliae, vel Venetiarum Episcopis, quos ad praesentiam Principis ipse itineris ductus attraxit , consulendi Rcgem incubuit necessitas, quae hos voluisset aetate fractos, debilitate corporis inualidos causa congregari. Respondit praefatus Rex piissimus bonae conuertationis assectum, plura ad se de Papae Symmachi actibus horrenis da filisse perlata , & in synodo oporte re tractari, si vera esse inimicorum eius obiectio, iudicatione Constaret. Memorati Pontifices, quibus allegandi imminebat occasio, iuggesserunt ipsiim , qai dicebatut impetitus, debuisse synodum conuocare, scientes, quia eius sedis primum Petri Apostoli meritum , vel principatus , deinde, sequuta iussione Domi
ni, Conciliorum venerandorum authoritas , singularem in Ecclesiis tradidit potestatem, nec antedictum sedis Antisti- rem minimorum silbiacuisse iudicio, in propositione simili iacile forma aliqua testaretur. Sed potissimus Princeps ipsum quoque Papam in colligenda synodo v luntatem suam literis demonstrasse smificauit. A mansuetudine eius paginae postulatae sunt, quas ab eo directas constabat, has dari sacerdotibus sine tarditate constituit, vel quicquid in eodem negotio actum , scriptis Romam ex diuersis terrarum , vel regionum partibus Dei prosequutione pervcntum est. Et dum in venerabili collectione de incipiendo
324쪽
haberetur negotio , prout poscebat causa tractatus , sanctus Papa Symmachus
basilicam Iulij , in qua Pontificum erat
congregatio , prout habuit cura , Celeriter ingressus est , dc de euocatione synodali clementissimo regi gratias retulit, & rem desiderij sui euenisse testatus est. Causa ergo de secerdotum animis, quae de Concilio nondum firmato tristitiam ministrabat , abscissi est , authoritatem ordini colligendo, sicut poscebant Ecclesiastica statuta , in omnium , qui ibidem conuenerant, Episcoporum prinsentia , sedare professus est, sperans, ut
visitator , qui contra religionem , CO tra statuta veterum , vel contra regulas maiorum a parte cleri, vel aliquibus la cis fuerat postulatus, ex ordinatione Amtistitum , sicut decebat sanctum propositum prima fronte cederet, & omnia, mra δε-- quae per suggestiones inimicorum suo- -rum amiserat, potestati eius ab honora-
,-J '-Concilio redderentur , M tanti loci praesiit legaliter prius statui pristino redderetur, de tunc veniret ad causam,& si ita recte videretur, accusantium propositionibus responderet. Digna res visa est maximo sacerdotum numero, atque
L mereretur , effectum. Decernere tamen aliquid synodus sine regia notitia
non praesumpsit, scd suggestio iusta per
legatorum negligentiam non meruit se Cundum vota responsum. Iussus est re
gis praeceptionibus Papa Symmachus ante patrimoni, vel Ecclesiarum , quas amiserat, receptionem , Cum impugω- toribus suis in disiceptatione confligere,
qui potestatis suae priuilegia, & quae pro Conscientiae quantum iusta aestim mus
emendatione submiserat, nec hac voluit vice resumere. Sed dum esset synodus in Hierusalem basilica sessoriani palati; comstituta, aliquibus sacerdotibus visum est, vi I ibellus, quem accusator S parauerant,
qui quotidie seditionibus appellabant, susciperetur a synodo , in quo suscepto
duo erant, quae vel veritati inimica essent, vel ipsi, quantum ostenditur conuentus Ecclesiastico proposito repugnare. Vnu,
quia dicebant crimina memorati superi is Symmachi Papae apud regiam constitisse notitiam, quod falsum esse declarauit,
non enim quasi nouam causam audientiae commisisset, si eius conscientia conuiuctum de errore solum se sciretexpectare
sontentiam. Aliud, quod per seruos de his quae obiiciebant, locum loquebatur pos
se conuincere, addentes, ut ipse mancipia traderet, quibus quantum illi asserebant,
posset in iudicationc superari. Quae res ca 3 q. 4. - .
nonibus, & ipsis publicis erat legibus inimica, csim Patrum statuta finxissent, ut quos ad accusationem leges faeculi no ad mittunt, iis dicendi in cosnitione, vel ac cusandi aliquid delegandam non esse licentiam. Et dum inter ista, quae essent facienda , tractatur, praefatus Papa, Vt causam diceret, occurrebat, qui veniens ab irruentibus turbis aemulorum suorum ita
tractatus est, ut multis presbyteris , qui cum ipso erant, per caedem ipsam mortis fultat occasio, ia recentium adhuc vestigia vulnerum inlustris vir comes Alige
nus, & sublimes viri, Gudita, & Vedeulfus, maiores domus regiae perspexissent, quod se , unde egressus fuerat, ad beati Petri Apostoli septa conuexerit. His ita
actis, dc rebus varia confusione turbatis, iterum nos ad iustitiam contulimus principalem, scientcs dii linitatem propriam regere Dominum, quae ad Italiae gubernacula ipsa prouideret, cuius mansuetudini omnia per relationis seriem, sicut res poscebat, ingessimus. Intimantes etiam, saepe nominatum Papam post caedem cui subiacuerat cum suis, si voluntatem rursus haberet exeundi ad iudicium, fuisse commonitum,sed allegasse eum per directos Episcopos, mandatis canonibus sibi concessisse affectu purgationis suae Culmen humiliat,quantis periculis pene filisse oppresses. Domnum rege habere quod Di f. t 1 vellet faciendi,se interim iustitiς reniten-ulis.
tem statutis canonicis non posse, compelli. Ad haec serenissimus rex taliter, Deo aspirant respondit: In synodali esse arbitrio in tanto negotio sequenda praescribere , nec aliquid ad se praeter reuerentiam de Ecclesiasticis negotiis pertinem , committens etiam potestati Pontificum , Ut siue propositum vellent audire negotium, siue nollent,quod magis purarent utile, deliberarent: dummodo venerandi prouisone Concilii pax esset inciuitate Romana Christianis omnibus,quae
cum iuste offertur , Dei mandara Complentur. Italiae suae dare rectorem agnoscentes, nullum nobis laborem alium ro-
mansisse, nisi ut dissidentes cum humili- rate propositi nostri ad concordiam hortaremur , quia Vnum tantae rei restabat,
unde Deo pareremus, ut sanctae principis voluntati, inuitamus senatum amplissimum, quali oportuit legatione domnata,
325쪽
corpus occidere, Ac animam mittere in
gehennam: qui dicit, Mihi vindicta, de
ego retribuam: apud quem conscientia nuda est , cui non absconduntur occulta , cogitare prudentes viros oportere, quanta inconuenienter, de praeiudicialiter in huius negoti, principio contiginsent, dc nos viam, per hanc, quam ipsi
vocabant remissionem, peccatis non aperire , sed claudere , qui quod dicebatur
maiori iudicio seruamus, instruentes eos
quia per nos illis Christus innotuit, non esse ovium lupi insidias praeuidere, sed
pastoris : maxime , quia in causa praes in multos , se dignabantur cognoscer , de Deo satisfacere error inuoluerat. Et
quia non poterant plura sub hac occasione Ecclesiae membra dispergi, sed ma- is per mansuetudinem sustineri , sicutoni nos operis Paulus magister instruxerat, dicens sanandos esse plurimos per patientiam . dc doctri Iram. Et quicunque putantur rei, & grauibus peccatis inuoluti, quamuis nullus est qui delicto careat, sicut Ioanncs testatur Apostolus, Si dicam quia peccatum non habeo, mendax sum , hos tamen magis pressiu-tis hominum sustentari, de perterreri has
passiones, iudicia diuitia suspendi: moliamὸ , cum illa , quae praemisimus , inter alia de authoritate sedis, obstarent, quia quod possetar eius quondam beatus Petrus meruit , in nobilitate possessionis accessit , dc claritatem veterem vobis dat , det Christi dote rectoribus. ci mantes , scriptum esse per Prophetam ex persona Dei, Nunquid non valet manus mea ad consumendum eos, qui errauerunt Haec eadem saepissime, sicut oportuit, commonentes: ut habita intentione discederent, de factum nostrum, quod Deus inspirauerat, iuxta mandatum Principis non discuterent, sed sequerentur, sicut decebat Ecclesiiae filios, nee sub hac intermissione contenderent, εc crescerent Ecclesiae detrimenta. Quae res poscebat cum festinatione succurri, Be nobis huius celeritatis , ω illis obedientiae necessitas imminebat e maxi-mὸ tam omnem pene plebem cernamus eius communioni indissociabiliter adhaesisse , cuius nos non modica cura stimulabat , ne in aliquo laberetur errore. Quibus allegatis , cum Dei nostri obtestatione decernimus, harum ne sistatum , vel religionum consideratione adstricti, de caelesti inspiratione perpensis omnibus, quae in causa erant, inspiratione secretis, ut Symmachus Papa Sedis Apostolicae Praesul, ab huiusmodi propositionibus impetitus, quantum ad homines respicit, quia totum causis obsistentibus superius designatis constat , arbitrio diuino fuisse dimissum , sit immunis, de liber, de Christianae plebi sine aliqua
de obiectis oblatione, in omnibus Ecclesiis suis , ad ius sedis suae pertinentibus, de tradat diuina mysteria , quia eum ob impugnatorum suorum impetitionem propter superius designatas causas, obligari non potuisse cognouimus. Unde secundum principalia praecepta, quae nostrae hoc tribuunt potestati , ei quicquid Ecclesiastici intra sacram urbem
Romam , vel foris iuris est, reformamus, totam causam Dei iudicio reseruantes,
uniuersos hortamur, ut sacram communionem , sicut res postulat, ab eo percipiant, dc Dei, dc animarum suarum meminerint , quia ipse dc amator pacis est, Mipse pax est, qui monet, Pacem meam M. do vobis, pacem meam relinquo vobis. Et in quacunque ciuitate pacem esse Confirmandam adfirmans , beatos esse dicit pacificos. Haec quicunque ex instructi ne nostra quod non aestimamus in veΙ non admittit, vel retractari posse crediderit , videat, quia in diuino iudicio eo temptus sui rationem est, sicut de Deo confidimus redditurus. De clericis memorati Papae, qui ab Episcopo suo ante tempus aliquod contra regulas discesse runt,& schisma fecerunt, hoc fieri decrevimus , ut eos satisfacientcs Episco D suo misericordia subsequatur, 3c offieiis Ecclesiasticis se saudeant restitui, quia Dominus , dc redemptor noster oues perditas ab errore laetatur inuentas, de super profugum filium paternam libertatem caelestis medicator accommΟ-
dat. Quisquis verb clericorum post m. iis hanc formam a nobis probatam, quocunque sacrato Deo loco in Ecclesia Romam missas celebrare praesumpserit, praeter conscientiam Papae Symmachi, sim vivit statutis canonicis, velut hismaticus percellatur. Ista sufficiat cum Dei notitia sincere protulisse. Et subscripserunt. Laurentius Episcopus Ecclcsiae Mediolanensis huic statuto nostro , in quo torum causam Dei iudicio commisimus,
326쪽
Petrus Episcopus Ecclesiae Rauenn iis huic statuto nostro, in quo totam causam Dei iudicio commisimus , subscripsi.
Felix Iteramnensis. Maximus Bleranus. Maximus Ticinensis. Gerontius Fundensis. Laurentius Boetas. Mercurius Sutrinus. Hilarus Tempsanus. Innocentius Fertinatis. Vitalis Fundanus. Aristus Ostiensis. Victor Lunensis. Chrysogonus Albanensis.
Romanus Numentanus. Cresconius Tudertinus. Ioannes Spolitinus. Laurentius vergomatis. Rufentius Agnatinus. Martianus AcanuS. Fortunatus Agninus. Innocentius Foro semproni en. Hilarus Tempranen. Seuerinus Tundaritanus. Sebastianus Suran .
Felix Atellan . Propinquus Tribensis. Bonifacius Cameritanus. Vindemius Antiatinus. Valentinus Amiterninus. Bonifacius Aquaeuiuensis. AEmilianus Suran . Cassianus Mutinensis. Stephanus Venusinus. Fortunatus Fulginensis. Stephanus Neapolitanus. Maximilianus Perusinus.
Concordius Mesinatis. Castus Pratensis. Martyrius Terracinensis. Asterius Aquinatis. Amantius Potenti S. Vrsus Reatinus. Innocentius Miuinatis. Eustasius Cremonensis. Eucarpus Mercsape. Serenus Nolanus. Eutychius Tranensis. Paschasius Vulturnensis. Felix Nepesinus. Innocentius Direnti Tiberinorum. Sylvanus Veliternus. Mercurius Gabinatis.
Rusticus Buxentinus. ΑModatus Formianus. Iustus Signatinus. Augustus Liparitanus. Forinnatus Suessanus. Iocundus Augustanus. Viticanus Ccleniensis. Proculeianus Sopinatis. Aprilis Lateranensis. Memor Canusinus. Elpidius Volaterranus. Adeodatus Sylvae candidae. Rosatus Tauromenitanus. Probus Carmeianen. Tigridius Tauriganus. Ioannes Ariminensis.
Candidus Tiburtinus. Asellus Popoliencnsis. Collonicus Foroclodiensis.
Venerius Pallensis. Seruus Dei Ferenensis. Dulcitius Sancti Antimi.
siemper, & quo sumus studio pro conciliandis sententiis Catholicam fidem
Colaiacitum, ut eodem animo cuncti venerentur lumen individuum Trinitatis, palam fecisse dinoscimur: nunc legatum ad vestram beatitudinem ultro ob hoc ipsum dirigetes Gratum v irum spectabilem Magistrum scrinij, qud remedium in
dem reperiatur discordiis varia certantium e nunc prono, libentique suscipientes assectu viros religiosissimos, quos interuentores unitatis vestra Sedes Apostolica credidit destinandos. Profecto etenim tanquam ipsam pacem, & iocundis eos oculis aspeximus, & extensis manibus duximus amplectedos. QEnetiam omni intentione ordinabimus,ut venerabilis Ecclesia Constantinopolitana, necnon complures aliae vota suscipiant ve-
327쪽
stra, non solum in earteris, sed in aufe- sed etiam superstitibus vestra diuulgeturrendis etiam nominibus , ex sacris Dy- in omni fine terrarum lenitas t& hoc quiplicis , quae remouenda maxime postu- dem non dubitauerimus , ita gratiosum lassis. Verum nonnullae fuerunt urbes, Vobis futurum, ut pacifico statim respon& Ecclesiae tam Ponticae , quam Asiae, so laetior mundus reddatur. Retineat auia ac praecipue Orientales : quarum clertia tem vestra sanctitas, quod dudum serici, vel populi omnibus pertentati minis, psimus ex Oriente supplicationes nobis atque persuasionibus, tamen nequaquam esse destinatas voluntatem ipsorum eonia flexi sunt ut tollant Antistitum, & repelia tinentes, de arbitrium, in quo sese dura- Iani nomina , quorum apud eos opinio turos ostendunt firmiter, & a quo nulla floruit, sed morte vitam duriorem aesti- ratione desistendum aestimant. Hanc ita-mant, si mortuos condemnauerint, quo- que chartulam secundum nostra promis-rum gloriabantur vita superstitum. Ouid se per Ioamem virum reuerendissimum
igitur faciamus huiusinodi pertinaciae, Episcopum dirigendam vobis in praesen
quae nec dicto audiens existit ,&tormen- ri merito credivimus : ut a vestra sedeta in tantum despicit, ut amplum sibi, ac etiam tenor eius admissus ad colligendas festiuum iudicet, si corpore prius, quam proficiat, & adunandas ubique vela era-
teligioso desistat consilior Nobis quidem biles Ecclesias , ω Hierosolymitanam
videtur opus esse mollius agendi , dc cle- praecipue t cui tantum omnes fauorem mentius, quae si non in tua sanctitudine impendunt , quasi matri Christiani no- iam, nec in alio poterunt inuendi, nam minis, ut nemo audeat ab ea sese discer- neque sanguinis, 3c suppliciorum cupi- nere. Consensum itaque proprium tuam
di quod dictu etiam graue est in libellum sanctitudinem epistolari quoque pagina
suscepimus , neque ut paruo discrimine conuenit declarare: ut cognito omnibus, remaneant imperfecta Concordiae deside- atque patefacto tenore eiusdem chartutiat sed ad prorogandam, quo possumus Iae a vobis etiam laudari, Sc tenacitur cu- ordine , coniunctionem membrorum stodiri laetior mimdus existat. Data v. Id. An. Histi
Ecclesiae. Vtrum itaque praestantius erit Sept. Calchedone. Rustitio Cons. acc minorum gratia in totum esse nobis ad- pta pridie Kal. Decemb. Cons. SS. uersas tantas multitudines , an concessis exiguis, dc remissis, maiora dc omni ra- Exem ιν precum. tione quaerenda corrigit ut quae non li- Eo amabili, ac piissimo Imper ii cuit per omnia, saltem ex necessariis par- tori. ex Deo Augusto, &Principitibus allegantur Veniam itaque nomi- Ιvs TiNo Christianissimo deprecatio , denum postulamus, non Acatij, non Vtriuia supplicatio ab Hierosolymitanis, dc An-que Petri, non Dioscori vel Timothei, tiochenis, dc secundae Syriae clericis, Mquorum vocabula ad nos datae semctitatis Abbatibus , de possessoribus prouinciae tuae epistolae continebant : sed quos in Syriae. Haurite aquam cum laetitia ex aliis celebrauit ciuitatibus Episcopalis re- fontibus salutis , vociferatur Esaias prO- - . diruerentia , dc hoc exceptis urbibus , ubi pheta& clamat, sontes salutis, Euang vestrae beatitudinis libellus iam in ple- licas veritates, de praedicationes manifenum admissus est, nisi hanc quoque par- ste ostendens, ex quibus beati Apostoli, rem beneuolentia statuerit vestra mitius Ec eorum, qui per ordinem fuerunt disci- corrigendam. Uerum nec iudiciores ca- puli, de sapientes Ecclesiae doctores, saret Sedis Apostolicae , ut non magis ve- lutarem aquam fidei haurientes, omnemnia dicenda sit, quam deliberata iam, ac sanctam Dei Ecclesiam inrigauerunt, perspecta definitio. Anastasius siquidem quae in petra summi Apostolorum sub- religiosissimae memoriae vestrae culmen nixa rectum, Sc inconflexibilem confes- Ecclesiae palam, aperteque constituerat: sonem custodiens , fiducialiter cum eo cum hoc idem scriberet negotium deces- ad unigenitum filium Dei omni tempo-sori nostro , satis esse pacem assectanti- re exclamat dicens: Tu es Christus filius i. bus, si nomen tantum reticeatur Acatij. Dei vivi. Hanc salutarem consessionem Ergo priora vestrae sedis constituta se- a sanctis quatuor Synodis, quae Euan-quitur, qui non omnes memorias mor- gelicis praeceptis sunt honoratae , susci- tuorum iudicat contemnendas, ut indi- pientes nunquam per Christi gratiam , gnum habeatur, M incongruum, si non traditis nobis rectis dogmatibus deuiaui- placidior omnibus non soluun defiuictis, mus , sicut rerum testatur probatio , M
328쪽
tempore necessitatis fidei constantia demonstrat. Si igitur, ut Christiani, rationi fidei sumus participes, Domine piissime, & ad communem pacem, & ad unitatem festinamus, nostram fidem, quam ab initio suscepimus , per hanc latisfactionem nostram mani testam vestrae facimus pictati: ut notum sit, quia &paci concurrimus , & a recta cum Dei iuvamine non diuertimus fide : sed omnem ex aequo haeresim execramus, non solum
storianos, & hominem colentes toto animo odientes, anathematizamus. Nos autem , Domine Christianissime Imper tor , sicut superius dictum est, in Patrem,& Filium , de Spiritum sanctum ab initio
baptizati quoque, credentes unam es.sentiam Dei in tribus subsistentiis ad ramus secundum sanctorum Patrum mathema , & symbolum , credentes in Vnum Deum Patrem omnipotentem , Min unum Dominum nostrum Iesum
Christum, unigenitum, Deum Verbum, smiliter & in unum Spiritum sanctum. Et secundum hoc diuinum mathema, definitionem a sancta Chalcedonensi synodo promulgatam intelligimus quoque , & suscipimus confitentes, εe credentes , quia una substantia, vel persona,
quod idem ipsa sancta Synodus in duabus naturis, id est in deitate, de humanitate indivise , Se inconfuse praedicauit, Deum Verbum, & Dominus noster Iesus Christus unus est ex sancta, & unius essentia Trinitatis. Si enim unum Deum
in tribus subsistentiis , sicut dictum est,
accipimus , Pater autem non est incarnatus , nec Spiritus sanctus, Deus Verbum incarnatus est, de homo factus est, unus est sancta, M unius essentia Trinitatis secundi, m filiationis proprietatem. Sic itaque secundum praedictas sanctas quatuor Synodos credentes de secundum Dci verbum natiuitatem secundum
carnem confiteri non renuimus. Unde
proprie Dei genitrix sancta virgo esse
creὸitur , tanquam natura , dc veritate unius essentiae Patris Filium, Deum Verbum , per naturam immutabilem, ex ipsa factum hominem enixa est, & duas naturas in Christo per essentiam, vel substantiam unitas confitentes , sicut in nius persona , vel substantia, neque harum aluersitatem, vel proprietatem post
mitionem auferimus , nec eas diuidere
in duabus personis i& substantiis per unia
tionem sumus edocti. Eundemque sciumus unigenitum Filium Dei, S: ante in carnationem eius, post idem Deum si mul, dc hominem, palsibilem carni, impassibilem deitati , circunscriptum Corpori , non circunscriptum spiritui, eundem terrenum &caelestem, quem mundus , ut hominem cepit, & ut Deum conati re non potuit, mortalem Sc immoratalem , nusquam naturarum diuersitato
sublata, neque diuidentes per essentiam
vestionem. Hoc enim vere magnum pietatis mysterium, quia unus ex sancta, Scvnus essentia Trinitatis incarnatus, Echomo factus Deus Verbum, in utra natura deitatis, de humanitatis indiuisc,εί inconfuse cognoscitur , dc adoratur, non conuersionem , vel mutationem sustinens , sed proprietatem utriusque naturae in una persona in semetipso conseruans. Ob hanc isitur fidem praedictas
sanctas Synodos suscipientes, de custodientes anathematizamus omnes , qui aduersus eas quocunque tempore , VClmodo aliquid conscripserimi , praecipue
Ioannem Egotam, qui aduersus mem
ratam sanctam Chalcedonensem Synodum multas , ut Nestorianus , blasphemias euomuit, similiter condemnantes At Timotheum AElurum cognominatum , sicut Eutychianistam , aduersus eam cum suis latrantem sequacibus. Ira ergo cum Dei iuvamine semper sentamus, etiam nunc sentimus, quapropter hanc satisfactionem vestrae obtulimus pietati. Iubere enim dignata est nos proprium intcllectum, de quemadmo Jum de sana fide sentimus, exponere , quia uidam haeretici, dum suam malam fi-em occultare festinant , nostiam in Christo libertatem, Ae rectam fidem do. tractare conantur. Supplicamus igitur clcmentiam vestram solicitudinem de perfecta Ecclesiarum unitione sanctarum habere debere , Vt unitaS, quae cum Dei facta fuerit iuvamine, nec ullo dein ceps rationabili, aut irrationabili occasionis fomite inquietari pax possit. Deus
autem omnium vestrum pium adimpleat
desiderium in gloriam sui, &rci publicae disciplinam. Hormi a AugusD. IN τ ε R ea, quae ad unitatem Ecclesiae ipertinent, propter quam Deus clementiae vestrae elegit imperium , in literas contulistis , hoc quoque venerabilis
329쪽
Imperator cura fidei, cui multipliciter vos studere declaratis, adiecit, ut aliquorum preces perferenda: ad humilitatis
meae notitiam iungerentur : quibus vel quid quaestionis oriretur agnoscerem, vel ad submouendum propositae consol-tationis ambiguum, responsum a me religiosae scientiae conueniens redderetur.
Legi omnia solicitudine , qua de bat,& licet ad responsi plenitudinem sufficere potuisset, si illa tantum, quae a veteribus sunt definita, rescriberem : ram n ut religiosi propositi vestri remunerarer a sectum, non subtrahendum credidi mei quoque sermonis obscquium , quod de emergentibus Nestorij , 6e Eutychetis venenis paterna omisit instructio , pene
omnes impietatcs cum inuentoribus tam nefandorum dogmatum conuenientia in
unum synodica decreta praecesserunt. Nec ulterius locus ullus, tam diris perfidiae seminibus amputatis, aut Christum Dominum nostrum credere sine carnis fuisse veritate, aut cundem, Sc hominem de materni uteri intemerata foecunditate prodisse , cum alter eorum dispensationem , Ora saluati sumus , negando, quantum in se est, irritam faceret, aloer opinione contraria, sed impietate consimili in eodem Domino nostro Iesu Christo potcstatem diuinam a vera humilitate secluderet, neque ille recordatus, quia palpandam carnem suam Christo osten dit , neque ille Euangeli, memor, Verbum carnem famam esse dicentis. Cui vox Domini indeficienter insonare debuerat, qua dixit, ic docuit, Nemo ascendit in caelum , nisi qui de caelo descendit, filius hominis, qui est in caelo. Saepe haec & multis praecedentium sunt comprehensa sententus, sed nec clementia vcstra, licet etiam dicta sint, fastidios c poterit repetita agnoscere , nec nobis pudor est ea quae sunt a praedecessoribus nostris praedicata , reuoluere. Neque enim possibile est, ut sit diuersias praedicationis, ubi una est serma voritatis, nec ab re iudicabitur alienum , si cum his,
Cum quibus conuenimus fide, congruamus & dogmate. Reuoluantur piis mansuetudinis vestrae auribus decreta synodica, & beati Papae Leonis conuenientia sacrae fidei constituta, eadem inuenietis in illis, quae recensetis in nostris. Quid ergo est post illum fontem fidelium 1Sa- tutorum , quod amplius , si tamen fidei
terminos seruat, quamlibet curiosus scrutator inquirat 3 Non opus est aut adiectione plebis, aut institutione perfectis, nisi forte vult quisquam dubitare, quam credere , certare, quam nosse, sequi dubia, quam seruare decreta. Nam si Trinitas Deus, hoc est Pater , Filius, & Spiritus Sanctus , Deus autem unus , specialiter legissatore dicente ; Aodi Israel, Domi- Dra in Mnus Deus tuus unus cst , qualiter habet necesse est, aut diuinitatem in multa diuidat , aut specialiter pastionem ipsi essentiae Trinitatis impingat. Et quod absit a fidelium mentibus j hoccst aut plures Deos more profanae gentilitatis inducere , aut sensibilem poenam ad eam naturam, quae aliena est ab omni passione, transferre. Vnum est sancta Trinitas, non multiplicatur numero , non crescit
augmento , nec potest aut intelligentia comprehendi , aut hoc, quod Deus est, discretione seiungi. Quis crgo illi secreto aeternae , impcnetrabilisque substantiae, quod neque ulla vel inuissibilium
creaturarum potuit inuestigare natura, prosenam diuisionem tentct ingerere, ω diuina, atque arcana mysteria reuocare ad calculum moris humani Adoremus Patrem, dc Filium, & Spiritum Sanctum, indistinctam distincte, incomprehensibilem , & inenarrabilem substantiam Trinitatis , ubi si admittit numerum ratio personarum, unitas tamen non
admittit essentiae singularitalcm , ita mmen, ut seruemus diuinae propria naturae, seruemus propria unicuique personae, ut nec personis diuinitatis singularitas generetur, nec ad essentiam hoc, quod est proprium nominum , tranSferatur. Magnum est , & incomprehensibile sanctae mysterium Trinitatis. Deus
Pater, Deus Filius , Deus Spiritus sanctus , Τrinitas indiuisa , & tamen notum est , quia proprium cst patris , ut generaret filium , proprium fitij Dei, vera patre patri nasceretur aequalis : notum etiam quid sit proprium Spiritus sancti, ut de patre&filio procederet sub una substantia deitatis. Proprium autem fili Dei, ut iuxta id, quod scriptum est, in nouissimis temporibus Verbum caro fieret, & habitaret in nobis. Ita intra viscora sanctae Mariae Virginis genitricis Dei l et
unicis utrisque sine aliqua confusione naturis , Ut qui ante tempora erat filius Dei, fieret filius hominis , 5 nasceretur extempore hominis more matris vulvam natus aperiens , dc Virginitatem matris
330쪽
deitatis virtute non soluens. Dignum plane Deo nascente mysterium , ut se uaret partum sine corruptione, qui conceptum iacit esse sine lemine , seruans quod ex patre erat, & repraesentans quod ex matre suscepit. Nam unde iacens in . praesepio videbatur in caelo, inuolutus pannis adorabatur a magis, inter animalia editus , ab Angelis nunciatus , vix C- gressus infantiam , adnuncians mysticas sine instituente doctrinas, inter rudimenta annorum puerilium edens caelestium signa virtutum Idem enim Deus, & homo, non, ut ab infidelibus dicitur, sub quarta introductione personae , sed ipse Dei filius Deus, de homo, idem virtus, Ee infirmitas, humilitas, de maiestas ,redimens , & venditus, in Cruce positus, Mcaeli regna largitus. Ita nostrae infirmitatis, ut possit interimi, ingenitate potentiae, ne posset morte consumi, sepultus est, iuxta id quod homo voluit nasci, Miuxta id quod patri erat similis, resurrexit, patiens vulnerum, & saluator aegrorum, unus destinctorum, δc vivificator obeuntium. Ad inferna descendens ,& a patris gremio non recedens. Vnde Manimam, quam pro communi conditione posuit, pro singulari virtute , Ze admirabili potentia mox resumpsit. Haec ita esse , nec ullam dubitationem oportere recipere, id est, ne Dominus noster Iesus Christus aut inter corporis passiones
Deus non esse crederetur, aut ne Deus tantum, non etiam homo inter opera mirabilium stupenda virtutum, proposito nos duorum Apostolorum informauit exemplo , Deum esse Christum Dominum nostrum Petri fide, hominem Thomae dubitationem declarans. Quid enim
intererat . ut quem se homines dicerent,
discipulos suos vellet inquirere , nisi ut respondente Petro r Tu es Christus fi lius Dei vivi, notum faceret, non hoc de carne, dc sanguine proditum, sed patre Deo inspirante reuelatum, &per te instimonium laudatae responsionis fides p tefacta fieret veritatis Quid intererat, ut apparente post resurrectionem Domino Thomas tantum aut abesset a Caere.
xis, aut solus ambigeret, nisi ut mundus crederet, quod ambigens discipulus explorasset , ut dum Vnius manibus se pateretur tangi , ab uniuersitate fidelium
quid esset, possit agnoscit Non ergo ad improbandum discipulum interpolita est dubitatio, sed quaesita posteritatis instru-
ctio. ne aliud expectat, quod se idem Dis. 1 Dominus Cleophae cum dio discipulo,
cum ad Emmaum tendentes de se loquerentur inseruit Et quanquam de resurrectione Domini per mulieres , quae primae ad monumentum conu nerant, agnouissent, tamen ut per eorum dubitationem daret credentibus futuris faeculis firmitatem, incipiens a Moyse, Momnibus Prophctis , quod oportuisset pati Christum , 8c ita intrare in gloriam
suam, interpretatus ostendit 3c per passionem humanam naturam, dc iuuinam in eo esse per gloriam. Multiplicibus haec sanctarum scripturarum insinuantur exemplis, nec apud religiosam conscie tiam thiam, venerabilis Imperator, tamquam ignota dicuntur ; fides enim ipsa, quae a te constanter adseritur, tibi reddit hoc muneris, ut sensibus tuis&affectum sui inserat, &scientiam, perquam diligentius adseratur, infundat. Et tamen in terest dispensationis mihi creditae, ut ego quoq;vel apud scientes nora non taceam,
vi succedente sibi per vices temporum Catholicorum prςdicatione,sensim quod indeficienter adseritur, sine fine credatur Latius haec, quae ad deitatem, humanit temque Domini nostri Iesu Christi pertinent, & in eo unitas duas sine confusione naturas, potui secundum veterum definita disserere, si esset aduersum eos, qui iis dissentiunt, disputandum, sed cum in manibus omnium sint & synodica constituta, 3c beati Papae Leonis dogmata,
perstrinxisse potius pauca , quam CuΟlucre Credidi conuenientius uniuersa. Nunc vero agnoscere satis est, & cauere, ita proprietatem , de essentiam Cogitandam, ut sciatur quid personae, quid nos oporteat deserre substantiae. Quae qui indecenter ignorant, aut callida impietate
dissimulant, dum omittunt, quid sit proprium filii in trinitate , tendunt insidias unitati. Sed si quae praedicta sunt, validis
teneantur fixa radicibus , nec a paterna traditione receditur, de constanter quaestionibus obuiatur. Data v III. Kalend.
April. Valerio Victorio Cons. 1M. Hormi a presbyteris, Haωnibus es archia mandratis secundae Syriae. E c T 1 s literis dilectionis Vestrae, 1 v. quibus inimicorum Dei pateficta vesania est, & infidelium pertinax furor dolenter expositus , qui dum rediuiuo spiritu oderunt Deum , membra illius