Bibliotheca iuris canonici veteris in duos tomos distributa. Quorum vnus canonum ecclesiasticorum codices antiquos, tum Graecos, tum Latinos complectitur; subiunctis vetustissimis eorundem canonum collectoribus Latinis alter vero insigniores iuris ca

발행: 1661년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

authoritati, quae sunt ex uniuerso orbe Christiano , sine ullis ambasibus redunt, ψιάque plenaria sepe priora a posterioribus emendantur, eum aliquo experimento rerum aperitur quod clausem erat, oe coPro citur quod latebat, sine uti uphosacrilegae superbiae , sine ulla inflata ceruice arrogantiae , sine ulla eontentione liuidae inuidiae , cum sancta humilitate , cum pace Catholica , cum charitate Christiana. De Conciliis autem Dioeceseωn dicendum est quod olim Agobardus Episcopus Lugdunensis de Gallicanis canonibus , hoc est, I, ' canonibus Conciliorum Dicecesseti s Galliarum , scripsit : Istorum san-- ςii' ctiones non esse passim aequali amboritate recipiendas , ut Nicani, Chalcedonensis

oe eaeterorum generalium ex totius mundi consensu conPegatorum receptorum,

sed quia congrua veneratisne pro causis necessariis, quarum definitiones in illis generalibus non inueniuntur, fides sit eis adhibenda religione debita. In singuli enim Dioecesibus , praeter Codicem canonum Ecclesiae uniuersae , quo veluti iure communi omnes Ecclesiae cum Orientis tum occidentis utebantur, certum est specialem quoque maiores habuisse collectionem ex Conciliis duntaxat uniuscuiusque Dioecesseωs compositam ,

eodem ordine temporum, eademque numerorum continua nec interrupta serie , quae in ipso codice Ecclesiae uniuersae seruata est. Cuius antiquitatis vestigia ferme neglecta, & perpaucis cognita in vetustissimis Ecclesiae Africanae monumentis etiamnum reperiuntur, ex quibus nobis repetenda est & instauranda Codicis canonum memoria, quo in diiudicandis suae Dicecelatus controuersiis, via est ipsa Africana Ecclesia. In indicandis autem Conciliis Africanis , quia vulgo etiam a docti Dsimis viris peccatur , breuem illorum historiam, quorum hodie aut memoria clarior, aut Vestigia supersunt, addere, & paulo altius repetere operaepretium duximus , Ut certa ab incertis, perspicua a dubiis,

vera a falsis secerni possint, atque haec Historiae Ecclesilaicae pars paulo negligentius exposita magis innotescat. Prima igitur Africana synodus illa fuit, quam Cyprianus ad Quiritanum narrat, sub Agrippino Carthaginensis Ecclesiae Episcopo , ex Africa & Numidia conuenisse , cum quaereretur de baptismo haereticorum. ud quidem , inquit, st Mininus bona memoria vir, eum eaterisCo scopisseis qui isto tempore in prouincia Africa er Numidia Ecelsam Deivbema nt, statuit, σ librato costi, communis examine firmauit: quorum

sententiam o reis am e r legitimam σ salutarem, fidei er Ecclesia Catholisa

e mentem nos etiam secuti sumus. Et ad Iubaianum : Apud nos autem non noua aut repentina res est, ut baptirandos censeamus eos, qui ab haereticis ad Ee

Hesiam peruenerint, eum multi iam anni sint, , longa aetas ex quo sub Amnino bonae memoriae viro conuenientes in unum , 'impi plurimi Meliauerunt. lib. 4- 4ς Augustinus tamen non multis, sed paucis annis ante Cyprianum hoc

cap. s. accidit te ait.

An oee- Sequuta est synodus Labesitana aduersus Privatum , cuius meminit tibI .Fist. Cyprianus ad Cornelium scribens his Verbis : Per Felicianum misi ui tibi, fater, menise Carthaginem Privatum veterem haereticum , in Labstana e lonia ante multos fere annos , ob multa σ muta delicta, X C. Epitivorum sententia condemnatum , a nucessorum etiam nostrorum Fabiani cor Donati literisse rissime notavium , dcc. Sub Diuili so by Cooste

372쪽

p R AE p Α T I Ο. 3i3 sub Cypriano celebrata est synodus Carthaginensis, de pace lapsis

poenitentibus danda, aduersus Nouatum. Huius meminit author sy

a Cypriano, qui eius erat Epycopus , abripue octoonta luamor Episcopis, quae Nouatum , utpote poenitentiam lapsis negantem , abdicauit. Et Cyprianus ipse ad Antonianum : Secundum quod, inquit, ante fuerat destinatum , persecutione sopita , taim data est facultas in unum conueniendi, copios Episcoporum numerus, quos integros stincolumes Mess.a re Domini tutela prate-xit , in unum eonvenimus , Er pluris diu ex utraque parte prolatis . temper mentum saluini moderatione libravimus , ut nec in totum stes communieationis σpacis lass negaretur , ne plus desperatione deficerent, st eo quod sibi Ecclesia abdicaretur,ficuti ficulum gentiliter viverent, nec tamen rursus censura evangeliea fiaueretur , ut ad communieationem tamen prosilirent; sed traberetur diu paenitentia, is rogaretur dolenter paterna clementia , oe' examinarentur cause Cr voluntates,

O necestates singulorum. Anno sequenti alia synodus Carthaginensis XLII. Episcoporum, Idibus Maiis celebrata est, in causa Felicissimi, & Nouatiani, quorum ille omnes omnino lapsos absque poenitentia mox suscipi debere pertinaciter defendebat: Nouatianus Vero neminem eorum qui lapsi essent in Ecclesiam recipiendum esse non minore pertinacia asserebat. Eius epistola synodica ad Cornelium apud Cyprianum extat, qui alibi adleundem scribens, eiusdem synoti meminit his verbis : Privatus haereticus elim causam siuam apud nos in Concilio quia habuimus bus Maiis, et re vestes diceret, non admissus est , dcc. Sub Cypriano quoque celebrata est Africana synodus LXVI. Epi-A. D em

scoporum , adueruas eos qui circuncisionis exemplo abutentes , nole--

bant infantes baptizari ante octauum diem, cuius epistola synodalis ad Fidum presbyterum transmissa, apud eundem extat. Testatur etiam Cyprianus Concilium in Africa habitum in cau- lib. r. se Basilidis & Martialis , quo statutum est libellaticos , hoc estro est eos qui in persecutione priuatim fidem abnegantes , publicum ido-- Iorum cultum pecunia redemissent , ad poenitentiam quidem age dam posse admitti, verum ab honore sacerdoti j & Episcopali dignitate prohiberi. Eodem tempore varia Concilia Carthagine celebrata sunt de b a.d..., ptismo haereticorum. Neque enim unum de ea re Cypriani tempore '. Concilium Carthaginense fuit : imo tria fuisse codem anno celebrata indicat Cyprianus ad Iubaianum. suoniam . inquit, si per bae requid 'tiremus literis nostris expressimus , τι compendium facerem , exemplum earumdem literarum tibi misi, quid in Guilio eum complures adessemus , δε- crevimus, quid deinde post ad quendam collegam nonnum de eadem re requirentem rescripserim. Et nune quoque elim in unum conuenissemus tam prouincia Api

373쪽

tum , ae per hoe non rebaptiori a nobis , sed baptetari. & paulo post , Cἰm iamnum Carthagine conuenissent Lal. Septemb. Episcopi plurimi ex prouincia Africi,

Numidia σ Maaritania , cum presbyteris-diaconis praesente etiam plebis maxima parte. Ex iis vero celeberrimum illud fuit cui XXCVII. Episcopi interfuerunt & subscripserunt, & quorum omnium sententiae , illius sino, actis inseris etiamnum apud Cyprianum & Augustinum extant. Postea Concilium Cirtae in Numidia celebratum est, cuius acta ab ira cien Augustino recitantur. De vestris maioribus, inquit, extat Secundi Tigi sitanitas. V. Concilium , cum paucissimis quidem factum apud Cirtam post persecutionem Codicum tradendorum , ut istie in locum defuncti redinaretur Episcopus. Ibi quae gestae sunt accipe , nam quae necessaria fuerunt, infra scribere curaui. Diocletiano v Iir. cir Maximiano VII. O . IV. Nonas Marti, Cirtae , cum Secundus Episcopus Tinsitanus primae Cathedrae confessisset, in domo Vrbani Donatique , idem dixit: probemus nos primὸ , , sic poterimus bἴe ordinare Episcopum , dec. Huius Comciiij meminit etiam Optatus Mileuitanus: Moecateri, inc ait, quos principes tuos fise paulo post docebimus , post persecutionem apud Cirtam ciuitatem c quia ba ilica necdum fuerunt renitutae in in domum Urbani Carisi confiderum MIduum Maiarum. A D. occvt. Iidem vero qui Cirtae conuenerant, in urbe Carthaginensi Concilium habuerunt L xx. Episcoporum aduersus Caecilianum , quem quasi traditionis reum vel a traditore ordinatum, inauditum di absentem, falso damnarunt, atque abdicare iusserunt, & Maiorinum quendam, eap. i . quom illi opponerent, ordinauerunt, Vt ex Augustino & Optato ψ

num est.

A. D. eee- Rursus Carthagine celebratum est Concilium Donatistarum Episco' ' por um C C L xx. in quo perseptu inta st quinque dies sententiam esse iscretam, mi traditoribus immensi eriminis reis, etiamsi baptiori nollent, communicaretur, tradit Augustinus. Ipist Carthagine etiam ex diuersis prouinciis Africanis Concilium coactum

legimus, circa annum C C CX L U III. Vel CCCXLIX. Cui praefuit Gratus Car thaginensis Episcopus. Eius acta di canones XI U. extant tom. I. Concit.

Nec praetermittenda sunt tria Concilia Donatistarum, Carthaginense , Cabarsusillanum , & Bagaiense , quorum meminit Augu-' ' 'stinus contra Cresconium. Maximianus, inquit, Primianum oe vos om

nes Ulamat a parte Donati in qua ipse permansit schisma scise , m recitat isereta

Conciliorum. Primum,quod apud Carthaginem a XLIII adium est, quopraedamnatus est Primianus. Alterum quod Cabarsus centum melampliusve'i tune Episcopi concluserunt, quo perfecte pleniusque damnatus est. Cui talia documenta proserenti, quid re 'onisbis , nisimaioris authoritatis esse Bagaiense Concilium, in quo CCCX.euniam Maximianum st eius socios damnauerunt , quando Primianus non apud eos tanquam purgandus acebat causam ,sed cum eis tanquam iudex innocentisimus conmdebat , proferebat sintentiam contra Maximianum σ XLI. socios eius, quibus montibus ordinatus ess. Obarsusillani Concilij epistola synodica cum solemni ipsa sententia aduersiis Primianum lata , apud Augustinum

extat enarratione in Psal. xxxv I. Quo autem anno & Consule celebratum sit minus liquet. Sed utcunque tamen coniicere licet, cum

374쪽

quidem paulo pὀst secutum sit Concilium Bagaiense, idque conuenisse uno anno ante mortem Theodosij, Augustinus ex aetis eius si - lib. i. eos

gnificet his verbis : In memorato Concilio Sagalensi dies σ Conqui adscriptus hi4rizis Hr, non solam quo decretum Concili, conditum est, verum etiam ipsus dilationis. Ergo a Moctauo Kalendarum Maiarum post Consularum Theodosi Augusti II I. A. D. ee ei Consitatu Augustorum Arcadii III. e Honori, iterum. , qui dies est Concit Basaiensis , visque ad octauum Kalendarum Iamariarum, qui dies est dilationis, octo mensis'me numerantur. Formulam etiam sententiae Bagaiensis Concilii lib. i. eotia recitat ipse Augustinus his verbis: Cum omnipotentis Des-Christi His . I'moluntate in Ecclesia sancta Bagaiensi Concilium gereremus , Gamallus , Primianus , Pontius, Secundianus , Ianuarius , Saturninus, Felis , Pegasius, Ruσnus, Fortunius , Cri yinus, Florentius , Optatus, Donatus , Donatianus , er eateri mero C C C X. placuit Spirituisncto, qui in nobis en ,pae firmare perpetuam,

O Misinata reformare scrilega , reta

Neque omittenda est nobilissima illa collatio Carthaginensis cum Azn ee. e. Donatistis , cuius historiam , ex Veteri memoria Ecclesiae Africanae, Fr. Balduinus , vir antiquitatis studiosus & Ecclesiasti eae teritissimus summa fide & eruditione olim exposuit. Eius autem eou tionis acta a Papirio Massisno anno CIO. Io. XXCIX. primum edista extant, quorum etiam Augustinus compendium scripsit, ea de ea sa Breuiculum collationis ab ipse nuncupatum. Post ipsam vero collationem, Concilium habitum est Cirtae in Nu- A.D. rectamidia Honorio IX. Cos. cuius epistola synodalis ad Donatistas extat

apud Augustinum. Sunt de alia diuersa Concilia Ahicam seb Aurelio Carthaginensi Episcopo celebrata , Hipponense videlicet, Mileuitanum, & Carthaginensia xv I. ex quibus xv III. Conciliis compositus est Codex canonum Ecclesiae Afiicanae , quem nunc restituimus , qui quidem in Concilio Carthaginensi , post Consulatum Honorij x II. de Theodos,

v III. hoc est anno Domini CCCCXIX. celebrato , quod illorum postremum est, a CC xv II. Episcopis probatus de confirmatus, illius actis insertus est, seruato temporum ordine & numerorum ferte , quam lectori obseruandam relinquimus. Superest, ut observemus , ipsius Aurelij temporibus , propter Celestium & Pelagium diuersa quoque Concilia in Africa conuenisse, quorum primum Carthagine celebratum est circa annum Christi CCCC

XII. cuius acta periere, ex quibus tantummodo fiagmentum apud μνη-

Augustinum extat. Ad hunc autem annum Illud referendum eme re- imat. lib.

statur epistola Concilij Carthaginensis anno CCC cxvi. habiti, ad In- ' Τnocentium P. R. inter Augustini epistolas relata, his verbis: Factum est, .ui mi recensendum peteremus, quid ante 'me quinquennium Aper Celesti, nomine hie apud Melesiam Carthaginensim fuerit amatum. Rursiis eadem ex causa, Theodosio VII. & Palladio Coss. duae sy- ςς inodi celebratae sunt, Carthaginensis in Africa, & Mileuitana in Numidia r quarum epistolae synodales ad Innocentium P. R. inter episto- v νο κlas Augustini relatae sunt. Falluntur ergo Conciliorum collectores, qui

375쪽

dixerunt Mileuitanum Concilium contra Pelagium & Celestium celsbratum esse Arcadio de Honorio ΑΑ. Coss. anno Christi CCC cis. Nam Mileuitanum illud Concilium, quod Africani Patres suo codici canonum inseruerunt, longe diuersum est ab isto, de quo hic agitur,

ut in notis obseruauimus. Postremo eandem causam rursus abitatam & contra Pelagianam haeresim pronunciatum fuisse, in Concilio Carthaginensi Honorio xx r. A.D. eeee- &Τheodosio VIII. Coss. celebrato, ipsus Concilij aista & canones Co-

dici canonum Ecclesiae Africanae inserti, testantur, & Augustinus epistola x L v 11. ista Papa Zosimi de Africano Concilio seriptum est , esseque rescriptum ad uniuersos totius orbis Episcopos missum, φιod posteriori Concilis

plenario totius picae contra errorem Pelagj breuiter eonytituimus , &c. Sub iisdem Coss. celebratum habetur Concilium Teleptense prouinciae Byzacenae , cui Donatianus primae sedis Episcopus praefuisse legitur. Cuius fragmentum extat rom. I. Conciliorum, quod hic describendum non inutile fore putauimus. Post Consulatum rori θῖmi Honor ac I. 6onstanti, Lal. Martias, congregato in Ecclesia Apostilorum Concilio plebis Telesima Vis, sic legendum, non Vt vulgo mendose Tetensis in beatus pater primae 'dis Episcopus Donatianus ciuitatis Teleprensis, cum restisset, confidentibus

secum Iouario , Felice , Secunda , Fortunio , Maximo , Maximino , is eateris Epistopis , necnon etiam Vincentio σ Fortunatiano , legatis prouincia Proe-- flaris ad orace m Concilium diretas. Vincentius o Fortunatianus dixerunt retiam quum essemus riserum, sicut mecum recolit memorialis auditio vestra , θepistolas sancta memoriae Sirio, sita Aposlaticae Episcopi dederamus recitandas , expcibus eum bret unam sanctimonium fratris nostri 'impi Latoni, imasque

nune nos referre suggestio indicat, has recitari donate, Episcopi dixerunt: nectuntur epistola venerabilis memoria Sisicy , ut nouerimus quid earum textus contineat, quumque traderentur , Privatus notarius dixit r exemplum tractoria Epi-

sopi mrbis Romae. Haec autem Sirici j P. R. tractoria ad Africanos , stiuo potius synodica Concilii XX C. Episcoporum Romae habiti, cui praefuit Siricius , ut habet illius sublariptio, inter Siricij epistolas extat

Atque haec sunt Ecclesiae Africanae Concilia quae intra CCCCXIX. annorum terminos leguntur habita. De quibus multa traduntur & falso & praepostere , & confuse a Conciliorum collectoribus , qui imperite & sine ordine miscent quae discernenda sunt, neque quicquam dis-s,M. hist. tinguunt, & credulum lectorem saepe fallunt. Qua de re viri docti iam olim questi sunt. Ac imprimis quidem falsum & fictum omnino est, quod narrant Concilium quoddam Carthaginense quod vocant secundum , conuenisse Valentiniano Augusto iv. & Theodosio Cossi Nusquam enim Ualentinianus Augustus cum Theodosio, sed cum Neoterio A. D. CCCX C. Consulatum gessisse reperitur , neque qui Dquam veterum meminit alicuius Concilij Carthaginensis temporib

Theodosij Magni, nisi illius Bagaiensis, quod antὸ diximus fuisse Donatistarum. Et Alypius , qui in hac synodo Tagastensis Episcopus nomin tur , Valentiniano Augusto 1 v. & Neoterio Coss. tantum adhuc Diuitiaco by Cooste

376쪽

presbyter existens, nonnisi quatuor annis post praedichorum Consulatum Episcopus ordinatus est , ut ex Augustino & Hieronymo scite obseruauit Baronius. Qimd vero adiiciunt Caesario & Attico Coss. Concilium Carthaginense aliquod fuisse quod tertium vocant, minus repudio, quia Zonaras & Balsamo Graeci Canonum collectores id tostantur , ipsaque, quam nunc restituimus , Africana collectio indicat. Sed falluntur cum illi Concilio ascribunt quinquaginta canones , quorum XXI. tantum ad illud pertinere reperiuntur : reliqui vero fere omnes ascribendi sunt Concilio Carthaginensi, quod X X II. Post annis A. D. CCCCXIX. tempore Bonifacij P. R. habitum filisse verba canonis XLvII. euidenter arguunt, ipsaque acta synodalia testantur. Bonifacius enim Caesario & Attico Coss. nondum erat Episcopus, quem sub Consulatu Honorij x II. &Theodosij v II. A. D. CCCCXVIII. v. Kalend. Ianuari j ordinatum fuisse constat. Quod fingunt de alio Concilio Carthaginensi , quod quartum vocant & Honorio I v. &Eutychiano Coss. conuenisse narrant, plane repudiandum est , nec fides adhibenda canonibus C Iv. quos sine authoritate huic Concilio ascribunt. Concilium etiam, quod Carthaginense quintum vocant,

collectum est ex duobus Conciliis , Carthaginensi videlicet post Consulatum Flaui j Stiliconis A. D. CCCCI. XVI. Kalend. Iul. celebrato, &alio Carthaginensi, quod Vincentio & Flauito Coss Idibus Septemb. eodem anno habitum est. Falsa itaque est illorum notatio, qui asserunt synodum Carthaginensem, quam quintam vocant, celebratam fuisse post Consulatum Caesari j & Attici A. D. CCCXCVI II. Hanc enim synodum post Consulatum Flauij Stiliconis coactam fuisse ipsa acta synodalia indicant, quae ita exordiuntur in collectione M S. Isidori Merc

toris , quam penes nos habemus, Post Conseiatum Flavj Subeonis xv I. Kalend. DIM, &c. Idem dicendum est de Concilio Mileuitano II. quod contra Pelagium & Celestium sub Consulatu Arcadij & Honorii A. D.

CCC cII. celebratum fuisse narrant. Hoc enim Concilium xiv. post

annis sub Consulatu Theodosij v 11. &Palladij A. D. CCCC xvi. habitum est, ut Innocentij epistola ad Mileuitanum Concilium Honorioli. & Constantio II. Coll. A. D. CCCCXVII. VI. Kalend. Februarij rescripta evidentissime demonstrat : & canones xxvii. quos illi Lalso ascribunt, ex diuersis Conciliis Africanis collecti sunt, Mileuitano videlicet primo , Arcadio & Honorio Coss. habito : Carthaginensi, Honorio v 11. & Theodosio II. Coss. & alio Carthaginensi Honorio x II.& Τheodosio VIII. Coss. celebratis , ut ex nostra Africana collectione planum est. Sed miror ab istis Conciliorum consarcinatoribus praeteriri canones Concili j Carthaginensis A. D. CCCC x Ix. celebrati, quod sextum Vocant, ex quibus quinque ascribunt Concilio Carthaginensi , quod scptimum vocant, cum tamen una sit & eadem synodus , in qua eodem anno & mense eosdem Episcopos ccxvii. diuersis diebus diuersas sessiones & conuentus habuisse, canonesque xxx Ix. edidisse ipsa asta synodalia a nobis edita testantur. Proximum est, ut quaeramus, quo tempore hic codex Africano-

377쪽

rum canonum compositus sit, atque in Ecclesia receptus. Id vero suggerunt acta Concili j Carthaginensis A. D. CCCCxix. celebrati. In fine enim primae sessionis , quae v III. Kal. Iun. habita est , & in ea editi canones XXXI H. scriptum ita est : Recitata stat etiam in ista sedinia. ἀ-0. mi uerse Concilia uniuersis prouincia Apicae transeditis tempori- --j Caritimnensis Episcopi celebrata. Qi quidem Concilia XVII. numero ibi recensentur, ex quibus hic Codex compositus est. Deinde sequitur altera statio eiusdem synodi Carthaginensis III. Kal. Iun. habita,& epistola synodica die sequenti ad Bonifacium P. R. scripta. Ex his planum est, ante praedictum Carthaginense Concilium, hunc Codicem in Afriaca esse receptum , atque postea in illo Concilio probarum, & Ccxvir.

Episcoporum Dioeceleωs Africae authoritate confirmatum , ut ipsa acta synodalia testantur. k. o. h. Iustiniani vero Imperatoris temporibus Dionysius Exiguus ipsa Αfii- Concilia eodem ordine eademque numerorum serie distincta, suae collectioni inseruit, illisque auctum Codicem canonum Ecclesiae uniuersae primus in Occidente euulgauit. Postea conuersa sunt in Graecum sermonem , incerto authore , M a Graecis sub Concilij Ca thaginensis nomine Codici canonum Ecclesiae Orientalis inserta, ve. . ia Concilij Constantinopolitani VI. cecumonici can. I I Ubi Co cilia quae tunc in Ecclesia Orientali recepta erant, inter quae & Africana, recensentur, eodem ordine congesta quo etiamnum repertu tur in Codice canonum Ecclesiae Orientalis a Io. Titio viro clarissimo Graece edito anno M. D. XL. Falluntur ergo , qui existimant Africana Concilia Graece potius quam Latine scripta primum fuisse. Nativus enim sermo Africanorum Conciliorum , Ut & Sardicensis, quum in Occidente celebrata sint, Latinus est, non Graecus , ut tradit Dionysius Exiguus in Epistola , quam suae collectioni praefixit: Maota , inquit , Sardicensis Concilii atque Africani, quae Latine r eata , sis a nobis t.b ..uae numeris cernuntur esse distisecta. Et Dionysius Alexandrinus Episcopus. φςiςs apud Eusebium , de Nouato loquens & Conciliis contra illum in Oc- eidente celebratis, synodicam epistolam Concilij Carthaginensis A. D. cc L 1 v. sub Cypriano habiti, cuius supra meminimus, Latino sermone scriptam fuisse testatur his verbis. ἔλθον Oa Eu. --ξ

α ι' ιατύ-rtiis Αφρια . Epistola quidem Corneli, Disivi Romani scripta ad Fabium 'sevum Ecclesiae . ntiochenae , ad nos peruenerami, quae tum acta Contii Romae habiti, tum quae ab omnibus in Italia , in Africa, inque aliis locis de eo errore decreta erant , euidenter declaranr. Alia item extaru epistola Lari,nosermone a Cypriano , abis, qui cum isto erant, in Africa compositae. Nec Veritimile est Africanos Patres in suis Conciliis Graece loquutos. Augustinus enim, qui omnibus fere interfuit, quae sua aetate celebrata sunt, lib. t. Coo- Puer Graecas literas oderat, ut ipse fatetur his verbis: Cingraecam etiam παῖ- viam oderam ct mim e r Homerus peritus texere fabellas , ω' dubii δ

378쪽

m us est , mihi ramen amarus erat puero. Credo etiam Gracis pueris Vir situs ita sit, cum eum sic distere eountur , ut ego istum: videlicet discultas omnino Histendae peregrinae linguae , qua esse astergebat omnes fauitates Graecas fabulosarum narrationum. Nulla enim merba illa noueram , se suis terroribus ae poenis ut nosterem instabatur mihi vehementer. Ad has iam scnex rediit, non magno tamen progressit, nec illarum tam peritus ut Graece dicere vel scribere tam facile possiet. Hoc ipse de se fatetur in prooemio lib. III. de Trinitate : Si ea quae ligimus de sis rebus A cienter edita in Latinosermone, aut non sent, aut non inueniuntur, aut certe Astacile a nobis inueniri queunt, Graeca autem lingua non est nobis tantus habitus ut talium rerum libris legendis oe intelligendis reperiamur idonei. Et contra Petilianum , Ego quidem Graeae lingua muperparum assecutus sum , st prope nihil. Posidonius , Valerium , qui ante Augustinum Episcopus Hipponensis fuerat, quod homo Graecus esset, p. 1.& Latine parum intelligeret, ad populum docendum , munusque suum exequendum minime aptum habilemque fuisse scribit. & Augustinus in epistolam Ioannis ait Donatistas duas solum linguas probasse, tract L Latinam re Punicam iden . Adam. Vae duae linguae solae sunt in parte Donati, plus non habent. Et de ordinatione Antonij Fussalensis loquens , Quod Fussala paucos Catholicos habebat, st caeteras plebes illis constitutas Tonan rum error obtinebat, Episcopum ibi ordinandum constituendumque curasse tradit, qui er Punica lingua esset instrusius. Latinam autem linguam una cum Republica a Romanis in Africa prolatam , Punica ipsa , Augustini aetate, notiorem fuisse constat. Augustinus enim ipse de se refert linguam

Latinam didicisse inter blandimenta nutricum , O arridentium , σ lati- tib a. mirutias alludentium. Et de psalmo quodam , quem in plebis gratiam Latine composuerat sic scribit : Volens etiam eausam Donatistarum ad ipsius humillimi

vulgi, er omnino imperitarum atque idiotarum notitiamperuenire, Cr eorum quantum ,

feri posset , per nos inhaerere memoriae, psalmum qui eis cantaretur , per literas Latinas feci. Item , Proverbium notum es Punicum , quod quidem Latine vobis' dicam , quia Punice non omnes nostis. Hinc perspicuum est & manifestum Latinam linguam in Africa vulgo notam fuisse , atque publica 'Ecclesiae sacra Latino sermone tractata , quod tota plebs Africana Latine & intelligeret & loqueretur. Ex iis etiam liquido patet ipsa Conciliorum Africanorum acta Latine , non Graece, primum scripta fuisse, ut iam supra asseruimus. Atque haec quidem de Conciliorum Africanorum restitutione, illorumque ordine ac serie historica, hactenus praemonere visum fuit: caetera quae supersunt, in notis postea obseruabimus.

379쪽

ΙNDEX CONCILIORVM

ΕΤ CANONUM AFRICANORVM

qui hoc Codice continentur.

Atini christi. CoN cI L I A CAMONES CONCILIA CANON S

Iun. XXXIII.

Iun. VI.

380쪽

B IRA E KANO NON

COD EX CANONUM

ECCLESIAE AFRICANAE.

omnimodo construm-

x. De Trinitate praestieanda

3. De continentia.

4. De diuersis or ibin ab uxorsius ab linendis.

s. De auaritia.

6. Vt chryma a presbyteris non fiat. . De bis qui in periculo positi reconci

liantur. 8. De his qui in accusationem maioris nais veniunt ut Epycopum nutili eximinoso liceas accusare.

s. De bis qui merito Amorum se rum ab Ecclesia convegatione peialuntur.

piuntur Episcopis.

suum inflatus ,schisma feceris, anathema fit. ii. Si quis Epycopus , absque tempore θηοῶ , in erimine detentus ferit, a XII. Discopis audiatur.

SEARCH

MENU NAVIGATION