Selectæ dissertationes polemicæ ad tractatum de Deo. Tomus primus quartus

241쪽

16 D E H AE R E s Isa in partes Aula, missus ab Imperatore Damnes sacrarum Largitionum Comes Ephesum, qui tres depositos esse iuberet, Cyrillum ,

Memnonem , ct Nestorium , omnesque in unam Synodum cogeret, S res agendas reliquas pacifice curaret. Is ubi pervenir Ephesum , Episcopis ad se vocatis legit Imperat ris litteras: & post depositionis denuntiatio. nem , Nestorium Candidiano Comiti cust diendum tradidit ; Jacobo vero Comiti Cyrillum & Memnonem. Sacra Synodus Comi is facto vehementer commota , datis ad Imperatorem Litteris

questa est, mendaciter ipsi filisse suggestum , quod Cyrilli & Memnonis depositio ab incu-

mentea Synodo approbata fultat. Significavit etiam se cum boanne Antiocheno &orientalibus inire non posse communionem , priusquam Nestorii damnationi & depositioni subscriberent, & obiecta Synodo per calumniam revocarent. Petiit denique reddi sibi Cyrillum ac Memnonem , Fidemque diluci. de expositam in Commentariis retineri: &aeeersiri Constantinopolim Episcopos , qui palam Imperatori de omnibus referrent. D tae sunt etiam a Synodo Epistolae ad Episcopos in Regia Urbe agentes , S ad Clerum . Additum est Commonitorium ad Dalmatium sanctissimum Archimandritam . inae omnia arundine inclusa Mendicus detulit, ut Ioannis Antiocheni & orientalium artes falleret, per amicos prohibentium , ne quid a sacra is

242쪽

Synodo Constantinopolim afferretur , quod

rebus suis nocere posset. Interim Ioannes Comes, partium conco diam seu stra tentavit, propositis conditionibus , quas sine summa sui iniuria de dedec re, & sine proditione caussae Fidei accipere

Sacra Synodus non poterat, ut constat ex

Epistola S. Cyrilli ad Clerum , populumque

Constantinopolitanum. Libellum supplicem pro Sacra Synodo Imperatori porrexit Regiae Urbis Clerus, libertate vere Ecclesiastica apsum urgens . Quo obtinuit ut septem ex utraque parte Legati Constantinopolim mitti iuberentur , qui de omnibus in Synodo gestis certiorem Principem facerent. Misit igitur utraque pars septem Episicopos cum Mandatis . Novam Relationem per suos ad Imperatorem misit sancta Synodus. Utriusque partis Legati, ubi Chalcedo 'nem appulerunt, iussi sunt ibidem siubsistere . Hac transiens in Villam Rufinianam Theodosius ipsiss non semel audivit. Certita simam sibi victoriam pollicebantur Orientalium Legati, ut constat ex Epistola quam ad suos Ephesum miserunt : sed aliquot post dies , inanis spei laetitiaeque fructu sunt frustrati. Synodi namque acumenicae Legatos radiens Constantinopolim Imperator comitari iussit , ut Episcopum in locum Nestorii ordinarent , relictis Chalcedone Schisimaticis. Qui tumultuati sunt, oblato Libello , ut Om

243쪽

18 DgΗPER Es I quippe ipsis responsi datum; sed facta est

ipsis, eorumque Synam istis , adhuc Ephesi agentibus , facultas redeundi ad suas Ecclesias . Missi quoque sunt Synodi incum enicae Patres . Die as. Octobris Maximianus ex Monacho Presbyter, non excultissimus quidem litteris , sed probatae vir Fidei ac pietatis, Constantinopolitanae Ecclesiae Episeopus consecratus est . De eius ordinatione ad primas Sedes , N ad Episcopos veteris Epiri, quos Schismatici fallere tentabant, datae Litterae . Scripsit etiam novus Episcopus ad Caelestinum Papam , S ad S.Cyrillum et ad quem etiam uterque Epitiolas gratulatorias dedit . Scripsit etiam ad Theodosium Augustum Cadi Iestinus, quibus illi ob praestitum caussae F dei patrocinium , ob Nestorii abdicationem illius Edictis confirmatam . ob Maximiani ordinationem illius jussu factam gratulatus est , ct Nestorii deportationem postulavit , ne plures perderet, novasque in Ecclesia turbas excitaret . Extant hae omnes Epistolae

3. p. Concilii Ephesini. q. VIII. De pace inter Ecclesias inita . CAElestino Pontifice Maximo ad caelestem

gloriam translato , & Sixto iam totius Ecclesiae clavum regente, anno Christi 43 a. Theodosius Imperator apud Joannem Antio

244쪽

NIsTORIANA. 29 chenum naviter egit ut Nestorium damnaret, ct cum Cyrillo Alexandrino iniret concordiam, pacemque inter omnes Orientis Ec- , esesias conciliaret. Itaque Aristolaum Tribunum cum potestate misit , ipsique dedit Mandata cum ad Joannem ipsum, tum ad Cyrillum , partis utriusque Principes deferenda, quibus aut per se conspirare in conditiones pacis iubebantur , aut Nicomediam venire , nec inde discedere, donec pacem inivissent . Extant Theodosii Litterae 3. p. Concit. Ephes. cap. 24. Dedit etiam litteras ad Acacium Beroensem , S ad Beatum Simeonem Stylitem , quos sequestres pacis apud Ioannem Antiochenum accedere voluit. Ex. tant ibidem cap. as, & 26. Acceptis his litteris, Ioannes Antioche. nus cum Syriae Episcopis convenit apud Aca-eium Beroensem , ibique re deliberata constituerunt pacis conditiones proponendas esse , Cyrillo , quibus suo consultum esset honori rut scilicet abolerentur omnia, quae vel Epi- solis, vel Tomis, vel Libris evulgaverat,

ct soli Fidei Nicaenae consentiret. Absurdas ct iniquas adeo conditiones privatis Acacii Beroensis litteris sibi propositas, Cyrillus,

ut par erat, reiecit rescripsitque hunc in moe.

dum i Expositioni Fidei , quam Nicaeni P

tres ediderunt , adbaeremus omnes, nihil eo rum quae in ipsa continentur labefactantes . Sunt enim ea omnia recte inculpat eque traditaε

245쪽

3o D s HAEREs I quidquam adhuc curiosius tractare. εια --ro recte contra P estorii blasphemias seripsimus , ea hujusmodi esse , ut nulla nobis rati ne persuaderi possit, ut recte scripta esse negomus . Optis proinde magis esse, ut ipsi juxta pientissimi cbristique amantis Imperatoris Decretum , immo vero sanctae Synodi Ephesina Sanctionem, illum qui contra Salvatoris Christi gloriam pugnavit, ejicerent , impiasque illius blasphemias anathemate insectarentur, ejusque depositioni consentirent, ae sanctissimi,

piisinique Episcopi Maximiani ordinationem

proba ut . Spe sita frustrati Joannes Antiochenus &Fpiscopi Orientales, Paulum Emissenum, Episcopum Alexandriam miserunt , qui potioribus S honorificentioribus quibus posset, conditionibus concordiam iniret. Illuc ubi pervenit. S. Cyrillum ad praeteritarum iniuriarum oblivionem hortatus est, litterasque

ipsi tradidit Ioannis Antiocheni: quas alias ab iis fuisse , quae in collectionibus Concilio

rum leguntur , persuasum habeo . Testatur enim S.Cyrillus duriores illas fuisse , tantum abfuisse ut eius dolorem excusatione albqua lenirent, quin potius Ioannis Antiocheni contra ipsum gesta , jure N Fidei gelo facta propugnabant. De his ita scribit ad Acacium Melitenum . Mox ille Paulus Emisse-nus Epistolam reddidit , non ea , quae debebat , habentem; sed potius , non qu0 coniueniebat modo diisatam. complectebatur enim

246쪽

NAsTORIANA. 31 irritationis vim, potius quam exhortationis . Hane itaque non acceptavi. Nam cum meam animi aegritudinem , qua fueram assectus, ex iis , qua praecesserant, excusatione aliqua demulcere debuissent, tantum abest ut id fecerint , ut se quoque propter facrorum dogma-ιum zelum iure optimo mihi succensuisse dic

rent .

Verum cum Paulus Emissenus Joannis Antiocheni & orientalium propositum excusa set, illosque paratos esse affrmasset ad prava Nestorii dogmata anathemate confodienda, ct ad subscribendum ejus depositioiit , dc Maximiani ordinationi, caritatis pacisique Ecclesiasticae caussa purgationem admisit , Pa lumque, his per se impletis conditionibus, ad Synaxim recepit S. Cyrillus, ut tellatur in Epistola ad Donatum Nicopolitanum . Ceterum cum Ioanne Antiocheno S Orientalibus pacem se initurum negavit, nisi scri to praestarent ipsi, quod eorum nomine se

praestare Paulus asserebat. Modis autem omnibus opus esse assismabam , inquit Cyrillus

ad Acacium Melite num scribens ut DCearendissimus Ioannes ratiochenus Episcopus seriptam his de rebus confessionem ederet. Haec quidem tunc Alexandriae gesta ; sed ut ad

exitum perduceretur pacis negotium , duose suis Diaconis una cum Aristolao Tribuno , ct Paulo Emisseno Antiochiam misit, chartamque ipsis tradidit, confessionem Fidei, pacisque conditiones continentem , quam si

247쪽

acciperet Ioannes Antiochenus illique sit, scriberet , litteras ei communionis reddereri. Conditiones pacis erant, anathema in doctrinam Nestorii , assensus illius depositioni, & ordinationis Maximiani approbatio. Illa conitant ex h pistola S.Cyrilli ad Donatum Nicopolitanti m Episcopum . Consensit Joannes Antiochenus omnibus conditionibus pacis , di Confessioni Fidei a S.Cyrillo missae subscripsit, Paulumque Emisi enum Alexandriam rursus misit cum litteris ad Sanctissimum Antillitem, quae e tant 3. pari. Conci l. hphes. cap. 3o Professionem Fidei continent, quam S.Cyrillus inseruit suis ad Ioannem litteris, quae incipiunt: Laetentur erit. Quae confestio non a S.Cyrilic edita. , ut Baronio Cardinali visuinest, sed a Joanne Antiocheno & Orientali-bns, a Cyrillo vero probata , & suis ad Ioannem litteris inserta . Cuius rei testem , contra Scriptorem Eminentissimum Annalium , Cyrillum ipsum Alexandrinum proferimus in Epistola ad Ioannem Antiochenum . diuod autem , inquit, Ecclesiarum dissensio superflua prorsus , citra ullam justam caussam accideret, id ex charta , quam Dominus meus religiosissimus Episcopus Paulus nune attulit, evidenter cognovimus , quae irreprehensibilem continet Fidei confessionem γ eamque cum a stua Sanctitate , tum a ceteris quoque Religiosissimis Episcopis , qui illic degunt, compositam asserebar: quam etiam ad Uerbum hule

248쪽

nostra Epistole e inseνere plactsit. Idem testatur in Epistola ad hulogium , ut i hae de Fidei Confessione ita scribit: Expositionem, quam Orientales fecerunt , reprebenadunt nonnulli . Idem testatur Liberatus Diaconus cap. 8. Breviarii . Et eongregans , inquit , iterum Ioannes apud Antiochiam Concilium , di ia-vit Fidem ita se habentem et Confitemur, Dominum nostrum Iesum Christum Oe. In isto ergo modo hanc Fidei Regulam interponens Ioannes

Epistolae suae , cujus est principium , Octa Dudum per sanctionem piissimorum Principum, c. quam tradidit Paulo Episcopo Emisseno, O direxit Alexandriam CPrillo Post hae rillus Fidem Epistolae, quam a Paulo fuscep.t, Epistola suae interponens, cujus priu-picium est: Laetentur Geli, O exultet temra .... subscripsit praedulam Fidem, Orisu talibus direxit Episcopis . Jdem testatur Evagrius lib. i. Historiae Ecclesiasticae cap. 6. Circa istam Fidei Consensionem oc conditiones initae S.Cyrillum inter S Orientales pacis hoc notandum estucilicet altum in iis fuisse de duodecim S.Cyrilli Capitulis silentium , Cyrillo privatas insurias

propriamque famam studio re sarciendae Ecclesiasticae pacis negligente . inia ex inco. nomia orientales occasionem sumpserunt spargendi in vulgus mendacii, quasi iua capitula retractasset, ac in eorum sententiam

descendisset ; hisque conditionibus concilia

tam pacem . B s Dum

249쪽

Dum porroAlexandriae adhuc degeret Pau. lus Em iste nus , duas contra Nessorii dogmata habuit in Magna Ecclesia, praesente S.Cyrillo, Homilias summo cum plausu , tum ob integritatem Fidei, cum ob facundiam singularem .

Theodoretus impatientissime tulit negotium pacis, nec a Nestorii partibus S amicitia tam cito divulsus est, quamvis dogmata nefaria damnaret, eius nomini parcens: quod ambiguis ipsius verbis & technis delusus eum ab impiis dogmatibus existimaret alienum . Id patet ex ipsius Theodoreti Epistolis ad Andrea ni Monachum Constantinopolia tanum , ad Andream Samosatenum Episcopum , ad Himerium Nicomediensem , quarum Excerpta Marius Mercator descripsit. Id patet maxime ex Epistola Theodoreti ad Nestorium , in qua ita scribit , Haec autem quae contra tuam Venerationem injuste atque inique patrata sunt, nee si mibi utramque manu squis abscinderet, potero praebere consensum , divina procul dubio mihi cooperante gratia , O infirmitatem anima sublevante. Existima. vii vero Theodoretus Palinodiam a S.Cyrillore cantatam , quod naturas duas confiteretur

in Christo, qui prius dixerat, Pnam Verbi naturam incarnatam; & quod Deitatem Christi impassibilem praedicaret, & passiones ejus

carni adseriberet . Id constat ex Epistola is Theodoreti ad Andream Constantinopolitanum Monachum.

Viris

250쪽

NgsTORIANA. 3s Viris quibusdam Eruditis videtur Epillo-him Theodoreti ad Nellorium , cuius verba mox retulimus , supposititiam esse , di ab Haereticis confictam a cic Leontii antiqui &gravissimi Auctoris suffragio nituntur lib. de Sectis , Actione 4. dicentis: Sciendum est ei eumferri quasdam Theodoreti ac Nestorii Epistolas , in quibus Ie mutuo recipiunt: sed si I, tiae sunt, oe fingunt eas Haeretici, ut earumve onodum oppugnent. Cyrilli scripta pacis initae tempore , id est, Litteras ad orientales, Fideique Confessio. nem ipsis insertam improbare non potuit Theodoretus, & nulli obnoxia esse repre. hensioni, cogente veritate fassus est , in Epi. stola ad Nestorium . Nullus igitur tuae perfuideat Sanctitati, quod ego Praesul esse deside rans , clausis oculis , velut recta dogmata ,

'aptia scripta susceperim. per ipsam

fateor Seritatem , saepius ea revolvens, O diligenter examinans , ab haeretica pravitate libera deprehendi, O aliquum illis imponere maculam formidavi; non tamen velut is apinprobetur , qui toti mundo causa perturbationis extiterit. Sanctum autem Cyrillum ptii nomine passim a Theodoreto sugillari

Notum est.

Ex inita pace invidiam apud nonnullos Episcopos subiit S. Cyrillus, non minus quam

Joannes Antiochenus . Theodoretus namque & alii pauci, Ioanni vitio dabant, quod duodecim Capitulorum damnationem a CP