장음표시 사용
261쪽
ARTICULUS PRIMUS. virum una sit in riso persona , sive unus idemque Bel, O hominis Filius pΡROPOSITI o.
unam esse Christi personam , naturis constautem duabus, unumque Dei, O bominis Filium Scripturae Sacra, SS. Patrum, conelliorum oraculis, adversus estorium evineitur. Probatnr primo ex illis verbis Joannis l. Verbum caro factum est, o habitavit in nobis , oec. ex quibus S. Leo sermone T. de Vativitate ita disserit: od,, enim Verbum caro factum est , non hoc si- ,, gnificat quod in carnem sit Dei natura inu ,, tata; sed quod a Verbo in unitate per nae,, sit caro suscepta: cuius utique nomine ho- ,, mototus accipitur, cum qno intra Virg, o nis viscera, Sancto Spiritu Decundata, &,, numquanI virginitate caritura, tam insep ,, rabiliter Dei Filius unitur , ut qui erat ini, te mporaliter de effemia P tris genitus, ipi.
262쪽
NasTORIANA. 47,, se sit temporaliter de utero Virginis natus .
II. Idem probatur ex Epistola S. Pauli Philippenses cap. a. ubi de Christo sic loqui
turi ,, Qui cum in forma Dei elset, non ra- ,, pinam arbitratus est esse se aequalem Deo rri sed semetipsum exinanivit, formam serviis accirens, in similitudinem hominum fa- ,, eius. Ubi eum qui se exinanivit, illum ipsum esse significat Apoitolus, qui antea Deo Patri erat aequalis 3 & hoc natura , non usurpatione habuit. Ex quo loco sic ditarit S. Cyrillus in Epistola I. ad Monachos At.,, qui creata res est nulla, quae si propria in ,, natura spectetur, aequalis Patri esse possit. Quonam igitur pacto exinanitus esse dicitur,
,, si cum natura sua esset homo , itidem utri nos ex muliere natus est λ anam porro M ex antiquiore praestantia,quae humanum in is dum excederet, ad hoc delapsus eli ut ho-
,, mo fieret Quomodo denique intelligi , , potest formam accepisse servi , quasi antea ,, non habuisset, qui natura sua inter servosis censebatur , & servili iugo erat obnoxius plΙΙ. Idem probatur ex Epitiola adHebraeos, cap. I. Ra. ubi significat Apostolus , unum
esse, qui & Splendor sit glori e ,-figura saru
santia Patris ; per quem Sacula facta sunt et qui Angelis omnibus antecellens, ab iis ad retur: &qui, propterea quot pueri, id est
homines, communicaverunt earni , in sanguiani, O ipse similiter participavit eisdem 3 ut per mortem destrueret eam , qui habebat mortis
263쪽
8 D g Η AE R E s Iimperium , id est diabolum. Unum enim de
eumdem esse , in quem cadit utrumque , Sanctus Paulus ibi aperte demonstrate Quippe in qui lioe sibi illa in Epistola proposuit, ut lesum Chri itum , quem hominem fui ne constabat , illis ad quos scribebat , eumdem Deum . Deique naturalem Filium credendum e ue
IV. Idem probant omnia Scripturae testimonia quae non alium , atque alium , sed unum & eumdem esse ostendunt, in quem Divinae & humanae naturae proprietates eo - 'Veniant . Velut quod de se ipse Christux profitetur Joannis Nemo ascendit in critum, nisi qui descendit de coelo , Filius hominis qui est iu calo . Item illud Apostoli ad Galatas 4. ubi venit plevitudo temporis , misit Deus F litis suum , factum ex muliere . D.
Iuvi sub lege. Et illud ad Ephesios q. Qi descendit , ipse esto qui ascendit super ealos,
ut impleret omnia . Ex quibus locis evidens est , non duos esse , sed unum plane qui ambo illa diversa, S contraria susceperit: ut S in caelo esset , S in caelum alcensurus postea laret: dg apud Patrem ex aeterno manenRab eodem mi iuus , homo factus sit, di mo tem sustinuerit . Lege S. Athanasium , ii
Oratione de uno christo , de S. Cyrillum Alexandrinum , in Dialogo ejusdem argumenti. V. Id probatur e Symbolo Nicaeni Concialii , ubi post assertam Filii Divin itatem, ista subiiciuntur: Mipropter,ibοm ines,qpropter
264쪽
est, O homo factus est, passus est. Ex quibus
Christi in duabus naturis unitas comprobatur. Cuius vim Professionis contra Nestorium urgent S. Cyrillus lib. de umbolo,& Cassiianus lib. 6. de Incarnatione, c. 8. Idem probatur ex Synodis Ephesina, Chalcedonensi, Oecumenica s. Sc.
VI. Id probatur ex Sancto Ignatio Martyre in Epitiola ad Ephesios . Deus noster Iesus brilius , inquit , in utero gestatusest a Maria, secundum dispensationem Dei ex semine David. Et ibidem i Singuli Viri communiter omnes ingratia , ex nomine. Couvenite in una Fide, O in uno 'esu Christo, secundum earnem ex gene re David, Filio bominis oe Filio Dei. inae lo. ca laudantur a Theodoreto, Dialogo I. VII. Ex S. Irenaeo lib. r. cap. 18. ubi luculenter e Scripturis adstruit, Onum oe eum dem esse Verbum Dei, O hunc esse unigenituma Er hunc Incarnatum esse pro salute nostra 'gesum christi Dominum nostrum.
VII. Ex Tertulliano ad finem libri De Carne christi, ubi respiciens haec verba Apostoli i. ad Corinthios 8. unus Dominus Iesus christus , ita scribit i Sicut oe definiens ipsum quoque Christum unum, multiformiter Christi arrumentatores quatit, qui alium Detunt Grissum, alium Jesum ; alium elapsum de mediis
turbis , alium detentum , Erc.
IX. Ex S. Dionysio Alexandrino in Epistola Synodica ad Paulum Samosatenu , ubi
265쪽
so DE HAEREs IHaeresiarcam illum redarguit , Duas hyposti
duas personas asseverantem unius Christi; sive Christos duos , duosque Filios . Quod ube- lriori disputatione refellit. lx Ex S. Athanasio in libello de Incarnatione e Sicut, inquit, homo persona est uua , loe animal unum e spiritu oe carne concretum et ita Christus intelligi debet unus esse , O non persona duae t quod recens impietas violenter i
XI. S. Gregorius Nagiangenus oratione 3I. duo factus , inquit, sed unum ex lduobus fieri fustinens . Deus enim ambo sunt ,
id quod assumpsit, oe quod est assumptum: λ
ιurae dua in unum conturrentes; non duo filii . lVolo eontemperationem illam ementita ratione lquispiam explicet ἀ' XII. Ex Sancto Hilario libro I9. de Trinitate . ,, Medi ator ipse inquit in se ad sa- ,, lutem Ecclesiae constitutus, ct illo ipso in- , , ter Deum & hominem Mediatoris Sacras mento utrunaque unus existens, dum ipse ,, ex unitis in idipsum naturis naturae utrius: iis que res eadem est , ita tamen ut neutro ,, careret in utroque , ne forte Deus es , ,, homo nascendo desineret, de homo rur-ri sum Deus manendo non esset. . . . Hinc , , itaque fallendi simplices atque ignorantes, ,, Haereticis occasio eli, ut quae ab eo secun- ' lo dum hominem dicta sunt, dicta esse se- is eundum naturae divinae infirmitatem men- ,, tiantur; θc quia unus atque idem est loquens, Om- f
266쪽
NEsTORIANA. 3: Is, omnia quae loquitur, de semetipso omnia , eum locutum esse contendunt. Nec sanes, negamus, totum illum qui eius manet, is naturae suae esse sermonem . Sed si Iesus,, Christus &homo SDeus est, ct neque
cum homo, tum primus Deus, neque cum homo, tum non etiam dc Deus; neque is poli hominem in Deo non totus homo, to- ,, tus Deus, unum atque idem necesse est ,, dictorum eius Sacramentum esse quod generis . ,, Quo loco ex duarum post Iacar nationem integritas naturarum & unitas personae luculenter asseritur .
XIII. Ex S. Ambrosio lib. de Inearvatione,
cap. s. dicente, adversus Omnes haereses generalem hanc esse Fidem e ,, inia Clinitus,, est Dei Filius, & sempiternus ex Patre dca, natus ex Virgine. inem quasi gigantemis Sanctus David Propheta describit, eo quod
,, biformis geminaeque naturae unus sit con ibin ,, Divinitatis dc corporis; qui tamquam Spon ,, sus procedens de thalamo sito exultavit ut M gigas ad currendam viam e Spontus animaeis secundum Verbum : Gigas terrae, quia usus,, nostri officia percurrens, cum Deus semper ,, e siet aeternus, incarnationis Sacramenta Q. ,, scepit, non divisus,sed unus: quia utrumque is unus & unus in utroque, hoc eit, vel Diviniri tate , vel corpore . Non enim alter ex P ω tre, alter ex Virgine , sed idem aliter ex ,, Patre , aliter ex Virgine . Generatio gene rationi non praeiudicat, nec caro Divinitati .
267쪽
sa DE HIER EsrXIV. Ex S. Hieronymo , In cap. I. Epistoetae ad Ephesios , ubi ait: ,, Benedictus Deus ejus qui assumptus est hominis, S Pater ,, eius qui in principio apud Deum fuit Deus,, Verbum . Non quo alius assumptus homo is de alius sit Sermo, qui assumpserit: sed quo
is unus atque idem , pro Varietate causarum ,
nunc stibi imis, nunc humilis praedicetur. XU. Ex S. Augustino in libro de Corr ,, ptione, & Gratia, cap. I. ,, Deus cinquitλ,, naturam nostram , id est, animam ration
lem , carnemque hominis Christus suscepit susceptione singulariter mirabili , vel mir ,, biliter singulari , ut nullis iustitiae suae praeis cedentibus meritis, Filius Dei sic esset abri initio quo esse homo coepisset, ut ipse, deis Verbum quod sine initio est, una personam, esset.
XVI. Id probatur ex Theodoto Ancyra nola Homitiis; ex Sancto Cyrillo, in Epistolis ,
Anathematismis,& Libris, ex Proclo;ex Paulo Emisseno in Homitiis duabus Alexandriae pronuntiatis ; ex Orientalium Confessione , quae incipit, Latentur ealit S ex ceteris Patribus, qui Concilium Ephesinum secuti sunt, quos recensere longum esset. Obyeies . Humanitas Christi per se ac proprie subsistiti eii igitur in Christo persona humana, adeoque duae personae. Probatur antecedens. Si proprie ac per se non subsisteret Humanitas Christi, non es set actu subitantia. Id autem asserere erroneum est. Proς-
268쪽
NasTORIANA. s3 Praeterea . Si humanitas Christi propria sub-sstentia destituta esset, manca foret, ac imperfecta, ut quae ultimo careret complemento. Respondeo ad primum , nego antecedens .
Nec ideo sequitur naturam humanam Christi esse non subsilientem, neque actu substantiam, quia in alio subsiliit , scilicet in Verbo, nec ipsi tamquam accidens inhaeret. Reipsa enim N actu , propriaque vi subsistere non pertinet ad e sse in iam substantiae ; sed selum ut sit per se sit bsiliendi capax, si sibi relinqueretur. Fulcitur haec responsio insigni loco S.Ioannis Damasceni lib. g. de Fide Orabodoxa , cap. 9. Quamvis c inquit) non sit natura ulla quae ,, non subsistat, neque substantia, quae non
,, sit persena, siquidem in hypoliasibus &personis substantia S natura spectatur, non ,, tamen necesse est naturas inter se hypostasi,, capulatas , propriam obtinere singulas hy-M postasim . Possunt enim in unam hyposta ,, sim concurrentes, neque non subsistentes ,, esse , neque propriam unaquaeque hypostam sim habere : sed ambae unam S eamdem . ,, Eadem quippe Verbi hypostasis , amba - , , rum facta naturarum hypostasis neque su ,, sistentiae quampiam illarum expertem esse , t sinite neque tamen diversa ad se invicem , hypostasi patitur subsistere . Sed nec alias ,, illius, . alias illius; sed semper ambarum, ,, citra divisionem ac separationem , hyposta- ,, sis est, non partita, nec divisa ; neque se partem suimet huic, partem alteri tribuens i 3 ,, ve
269쪽
s, verum tota huius , S tota illius , pro indiri viso est , & integre . Non enim propria viri consulens Dei Verbi caro subsistit, nee alari tera facta hypostasis, praeter hypostasim Dei Verbi i sed in ipsa subsistens ad hyp ,, stasim magis adiuncta, quam proprio modo,, consistens hypostasis est facta. Ideo non ,, diversam in Trinitatem hypostasim inducit. Respondeo ad secundum , nego consecutionem . Illud enim cui nulla perfectio substantiva deest , sed adventitia tantum, & quae
ex proprietatum complexione , quae extra naturam sunt rei, petitur, mancum S impe
fectum dici non potest, praesertim si quae deest perfectio, aliunde excellentius suppleatur . At subsistentia istius generis perfectio est ,
cum sit ultimum subitantiae iam existentis complementum . Haec responsio colligitur ex Leontio Byzantino, in calce libri Seshtio margumentorum Severi, dicente et , , Sed hoc ad-s, Vertere oportet , quod hypoliasis non sima, pliciter, neque praecipue perfectum de- ,, clarat; sed quod per se existat et secundo,, autem loco, perfectum . Natura vero quol,, per se existit nequaquam declarat; propriea, autem perfectum . Siquidem proprietates, ,, quae ad rationem hypostasis sumuntur, fa- is ciunt, e ise unumquemque aliquem ab ali- ,, quibus et Quae vero sumuntur ad rationcmos, naturae, non faciunt esse aliquem , sed ali- ,, quid ab aliquo . Addit subinde : Hoc etiam ,, non est ignorandum , quod ea quae naturam ,, signant,
270쪽
,, signant, constituunt substantiam ἔ quae au. ,, tem signant hypostasim , velut accidentium ,, rationem habent , sive sint separabilia, sive inseparabilia . ri Actualis itaque subsistentia non pertinet ad perfectionem essentia. lem naturae r unde humanitas Christi non est imperfecta, etsi propria subsistentia de Ilituta tast: maxime cum naturalis inferiorque subsistendi modus , potiore S digniore pensetur,
scilicet subsistentia Verbi Divini. Hinc I heo.
dorus Presbyter libro de Incarnatione: ,,Oui-
,, nam inquit haec in Chrillo humanitas ,
,, quae in propria hypostasi per se ipiam numquam fuit, sed in Deo Verbo quod eam ,, assumpsit, esse & stubsistere sortita est, sub., , sistentia vocari posset umquam , aut perso ,, nam proprie subsistentem , ac per se sese Se,, seorsim cognitam haberet Z is Hinc Ferrandus Diaconus in Epistola ad Severum ait e,, Non utique personam aliam suscepit, quia ,, non hominem paratum invenit; sed natu- ,, ram potius humanam , in qua ipse Deus,, homo nasceretur, invenit . Habuit igituris humana natura , ex quo est creata , persic
,, nam sed unam cum Deo, qui eam susci.s, piendo creavit. Tu proinde quisquis huie,, Fidei contradicis , ostende mihi in Chritio is sine Divinitate aliquando humanitatem ;,, & tunc fatebor quod habuerit propriamo ,, etiam sola humana natura persenam . inia vero Divinitas quidem Verbi Dei sine hu- ,, manitate fuit; humanitas vero sine Divi