장음표시 사용
371쪽
LiBER SEPTIMvS. mnuit, Amantium Israepositum cubiculi, & Theocritum, quem Domesticum suu Amantius Imperatorem facere voluerat,dc Andream Cubicularium,velut insidiantes sibi, una cum aliquot aliis in Palatio Consulatu suo dc Eutharici intcremit, corporaque iugulatorum in Rheuma delici iussi. cumque Apionem Patricium, Diogenianum,& Philoxenum, Magistros militiae, iussu Anastasij relegatos, ab exsilio reuocauisset vitalianum similiter, Patricioli filium, belli ab ipso Anastasio illati memor, ex Thracia ad se in urbem Regiam inuitauit, ut hominem Imperij cupidum, & gloria ac potentia praestantem, quoniam aliter non poterat, fraude dc insidiosa si mulatione amicitiae deceptum opprimeret. Hunc igitur VII die quam Constantinopolim venerat, Ducem unius e duobus exercitibus, quos Praesentes vocant, id est, Magistrum vel equitum, vel peditum Praesentium iac mox cum Rusticio Consulem ordinarium iacit, septimi que mense Consulatus sui in loco Palatij, quem Delphicum vocant, per Iustinianum Patricium sororis filium una cum Celeriano dc Paullo satellitibus suis in teremit. quo anno Ioannes Praefectus Illyrici, qui ante Iustinum a quibusdam Imperator clectus fuerat, Hera- eseae Thraciae Episcopus est ordinatus.Tum Iustinianus, quem auunculus ex Candidato Patricium fecerat, Magister militum ordinarius est constitutus, & proximis Kalendis Ianuar. Consulatum iniit, nec multo post Nobilissimus a Senatu appellatus est, eaque appellatio Imperatoris decreto comprobata, qui tandem aeger, postulantibus Senatoribus, inuitus ut ait Victor) participem eum imperij & successorem creauit. Haec de Iustino dicta sufficiant. in Occidentem reuertendum est.
Circa initia principatus Iustini Aug. bellum Franci Toringis intulere, quod priusquam exponam, de Toringorum Regibus pauca dicenda sunt. Toringi, quos
Senator, Sc Graeci Auctores Thoringos; Iordanes, alliaque Thuringos appellant, gens Germaniae valida magis quam vetusta fuere. Incertus Auctor, qui de Lant-
grauiis Toringiae scripsit, dc Siseidus Presbyter in Epἱ-
tomes suae libro I tradunt Meruulgum quemdam cog-
372쪽
33 RERUM FRANCICAR v Mnatum Regis Francorum, de sententia consiligque elindem Resis a Toringis anno C CCCXXX Regem electum esse, qui castrum prope Erpis furtum exstruxerit, ac Meruulgi burgum suo nomine appellauerit. post Meruulgum regnauisse in Toringia Bassinum, a nostris Historicis B isinum, ab Aimoino Bissinum dictum, ad quem
Childericus Francorum Rex, Regno eXpulsis, confugerit, dc cuius uxorem Basinam, quae ipium reuersum
in Franciam secuta erat, in matrimonium acceperit,
ex qua Chlodoueum , tresque filias, nimirum Aude-ssedim, Lanthildim, dc Albofledim tulit. Bassino su cessisse Irmenfridum, qui non sororem Theodorici R gis Francorum, ut aiunt sed sororis Theoderici Ostrogothorum Regis filiam uxorem duxit. Hic est Irmei
fridus, quem Procopius Hermenefridum, Cassiodorus Senator Herminafridum, Iordanes & Fortunatus Hermenefredum, aliqui Hermensredum, & Ermenseidum
appellant. Herminafridus, Bisini Regis sui existimo Jfilius, fratres habuit Badericum, atque Bertharium, a quibusdam Bertecharium , ac Brittharium dictum. σquibus Badericum, tamquam natu maiorem, Gregorius ac Frcdcgarius Herminafrido praeponunt. hi fratres apud Toringos in sua quisque parte regnauere, qu magis miror apud Cassiodorum Senatorem, tamquam solus tum Herminafridus in Toringia regnaret, The deri cum Ostrogothorum Regem de bello Chlodo ieilitteras Toringorum Regi scripsisse. De uxore liberisque Baderici, quem Aimoinus Baldricum, quidam Baldericum appellant, nihil accepimus. Herminafridus autem in matrimonio habuit Amalabergam, Amalafridat sororis Theoderici Ostrogothorum Regis filiam, Procopio Ametobergam, nostris Historicis Amalbergam dictam : quam Aimoinus filiam Theoderici Italiae Regis pro sororis filia appellat. Auctor Chronici a C. V. Henrico Valesio fratre meo vulgati sororem eam Theoderici falso vocat, dc cum Theodericus mense Augusto Roma Rauennam reuertisset, Herminafrido Toringo-io. Tum Regi collocatam csse dicit , hoc est Patricio MHypatio Coss. quo anno Theodericus Rex Vrbem in-
373쪽
Lis ER SEΡTIMUS. gressus est, post interfectum Odoacrem anno v II. Sic Procopius in belli Gothici libro I Odoacris Regis morti Amalabergae nuptias; hisce nuptiis bellum a Francis Burgundionibus illatum continuo subtexit: quod bellum Patricio dc Hypatio Coss. gestum auctor est Ma- rius in Chronico. At apud Casiodorum Senatorem, post Arelatenses obsidione liberatos, piuestque Indictionem IV, hoc est, post Consulatum Felicis 6 Secundi- ibes ini, quo anno Chlodo uetis obiit, Theodericus sororis
filiam, aut ut loquitur ) n ptem ad Herminafridum
Regem Toringorum mittit. ut appareat Senatorem insitis Variarum libris non semper rerum ordinem sequi. Nam exempli causa liber eius secundus a Consulatu Fe- ib, ilicis incipit, finiturque epistola Theoderici Regis, ad
Chlodoueum Regem Francorum scripta, orantis Ut victis Alamannis parcat, quos anno quinto decimo ante Consulatum Felicis huius ac Secundini, nimirum Paulia cec
lo Consule ab Chlodoueo constat proelio esse superatos. Nupta Herminafrido Amalaberga Amalafridum, de Ranicundam genuit, de quibus infra pauca dicemus. Haec femina toringis excidi j, &primam leuiris, deinde viro ipsi suo mortis causa fuit. quippe uti erat insolens ac superba , nec minus sanguinis quam regni auida, Herminafrido persuasit , ut Berthario fratre suo interemto angustos imperi j terminos promoueret. quo facto minime contenta, virum hortari coepit, ut Baderico alteri fratri Regnum ac Vitam eriperet: atque ut magis cunctantem stimularet, post multas verborum rerumque contumelias mensam ei dimidia parte nudam
iussit apponi, ac interrogata, quid hoc sibi vellet, respondit merito dimidiam eum mensam nudam habere,
qui dimidia parte Regni spolietur. His aliisque verbis increpitus, ac muliebri furore instinctus Herminastidii Baderico fratri bellum inferre constituit: legatisque clam missis Theodorico Francorum Regi dimidiam partem Regni fratris pollicetur, si eius operae victum interficere potuisset. Laetus oblato praemio belli Theodoricus mox copias cogit, Toringiam, Cattis genti ditionis suae confinem, ingreditur, oc cum Herminafrido
374쪽
collocutus, data inuicem fide , societatem iungit. tuniambo iunctis viribus Regnum Baderici intrauere. Nec dubitauit Badericus instructo exercitu obvius hosti procedere, commissoque proelio multis suorum amissis fusus est de interfectus. Victor,&compos votorum suorum Herminafridus Theodorico persuasit, ut domum rediret, affirmans se, simul ac Toringiam omnem pacauisset, promissa eum parte Regni donaturum. quo in Franciam reuerso, datae fidei oblitus Regnum Toringiae totius occupauit, dc quod Theodorico pollicitus erat, praeliare negleXit. quamobrem magnae inter eos ortae 1lint inimicitiae, breui Herminafrido eritio futurae. Dum Herminafridus in Toringia, impulsus ab uxore, fratres interimit, Sigismundus in Burgundia, imitatus Gundobadum patrem trium fratrum suorum interfectorem, hortante coniuge, filium natu maiorem occidit. Habuerat hic in matrimonio Ostrogotham,Theoderici Ostrogothorum de Italorum Regis filiam, puellae vi ginis , dc Sigi sirici matrem, eaque amisia aliam duxerat orem, quae nouercali odio priuignum prosequeb tur. Accidit, ut festo die Siguricus nouercam cultuna Ostrogothae matris indutam videret, quo agnito graui ter commotus negauit dignam eam esse, quae dominae suae vestibus uteretur. At mulier, se contemtam se mens,ac furore accensa Sigistricum falso parricidij crim ne in secreto ad virum suum accusat, tamquam adolescens cupiditate principatus impulsus, patre interfecto totius Burgundiae imperium, atque etiam svti ait Gregorius) Regnum Italiae, quod Theodericus auus eius
maternus obtinuerat, occupare vellet. Vbi notandum
est errare Gregorium, qui tum Theodericum Regem
Ostrogothorum mortuum arbitretur. Cum is non m
do Sigistici nepotis sui, sed etiam Sigismundi generi si
perstes exstiterit: si verum est, quod tradit Marius Auenticensis Episcopus in Chronico, Sigisticum, quemio ii, Segericum appellat, Symmacho & Boethio Coss. iussit patris sui occisum esse, de Sigismundum insequentiai
i xxiii. no MaXimo Cos. captum a Francis de interfectum. The dericum autem Ostrogothorum de Italorum Regem
375쪽
L 1 3 ER SEPTIMus. 337 'anno tertio post Consulatum Maximi, nimirum Olybrio Consule decessisse omnes Auctores magno con- mxxvi. sensu tradunt. Igitur Sigismundus, cum vera esse crederet, quae ab uxore ficta crimina deferebantur, Sigio. ricum filium, somno ac vino sopitum, meridiantemque nefarie iussit occidi, intromissis, qui circumdatum collo eius orarium ad se utrimque trahendo innoxium
adolescenIein strangularent. Interfectus est Sigisticus ut ait Marius) Symmacho & Boethio Coss. Cuius fa- ibYxiticinoris magnitudinem Sigismundus sero perpendens, ruem Vivum oderat, sublatum mox lugere ac flebiliter olere coepit: super filii corpus eiulans amictansque sese procubuit, & omnibus questibus, quos dolor dictare Consueuit, consumtis, Acaunum petiit, locum Penninis Alpibus proximum, abditusque in Monasterio, quod ibidem exstruxerat, per dies multos lacrimis, ieiuniis, precatione veniae, ic assiduitate psallendi iratum sibi Deum placare conatus est. Tum etiam Sigismundus Monachi habitum induisse mihi videtur. quippe idem apud Marium in Chronico insequenti anno Maximo ixiv. Cos. a Burgundionibus Francis traditus, oe in Fram clam in habitu Monachi perductio esse dicitur. dc Vsuasedus in Martyrologio scribit Sigisnundum Regem Burgundionum, cum videret se Francis obsistere non poG1e, solum fugisse, atque capite raso habitum religiosum, hoc est pallium sumsisse,& dies atque noctes ieiuniis peruigiliisque continuantem, a Francis cum Uxore& liberis captum esse. Quod fecisse Sisismundum statim post occisum filium, non autem post commissum cum
Francis proelium credendum est. amisso enim eXercitu cum Acinnum fuga peteret, mox a Francis captus est, neque euadendi, neque ad Monasterium perueniet
di, nedum pallij sumendi spatio dato. Hoc Monasterium, in loco Vallis Penninae Aeauno, quem multi gaunum appellant, exstructum, maxime illustre essece- runt sepulcra beatissimorum Martyrum legionis Felicis Thebarorum, nimirum Maurici j, commilitonumque eius ibidem occisorum, quos Gregorius Sanctos Agaunenses vocat. Vnde Monasterium ipsum Fredegarius
376쪽
assonasterium Sanctorum Agaunen m ; Vsuardus Mο-nasterium Agaunense; Anastasius Monasterium S. Mau ricij appellat. c quibus Vsuardus, atque etiam Aimoinus precibus votisque Seuerini MonasterV Acaunensis
dAbbatis Chiodoueum Francorum Regem diuturna valetudine liberatum esse produnt. Cum Marius Auenti
censis Episcopus in Chronico Florentio dc Anthemio Coss. hoc est anno quarto post Chlodouei mortem Monasterium illud a Sigismundo exstructum dicat: quod apud Gregorium Sigisimundus post Gundobadi obitum ; apud Fredeparium & Aimoinum post occisum filium dicitur aedificauisse, domibusque & basilicis magnifice ornauisse , ac praediis locupletasse. itaui non videam, quomodo Scuerinus vivo Chlodoueo Abbasesso potuerit Monasterij Acaunensis, quod nonnisi post
Posteaquam igitur Sigismundus Burgundionum Rex in Monasterio Acaunensi diu multumque Sigistricum filium suum luxit, Lugdunum Segusianorum reuertit, credo quod iam Francos expeditionem Burgundicam
parare cognouerat. quam nubem belli ut a te auerteret, Theodorico Francorum Regi, filiorum Chlodouei maximo filiam suam in matrimonium dedit, cuius nomen, ut dc prioris Theodorici coniugis, Theodeberti matris ignoratur. Brouucrus quidem, qui Fortunatum notis illustrauit, Theodechildini Reginam, a Fortuna' to tantopere laudatam, orcio Theodorici, mattamque Theodeberti Franciae Regum fuisse credit. cum quae Fortunatus de Theodechil de dicit, uxori Theodorici minimc conueniant. Nam Theodoricus Francorum Rex duas duxit uxores. ex priori Theodebertum genuit, qua amisia, Sigismundi filiam in matrimonium accepit. si verum est, quod ait Gregorius, Theo-dpricum, cui iam filius adolescens, victor Danici belli, Theodebertus: erat, paullo post Sigistici caedem, hoc est anno regni undecimo, filiam Sigismundi Regis uxorem duxisse. at Theodechildis, vel Theodechilda Regina, Fortunato teste, viro seperstes uit, ac quinque oc
377쪽
LiBER SEPTIMUS. 33'Ter quino lustro vixit in Orbe decus. itaui non potuerit esse mater Theodeberti, quam ante Theodoricum virum suum decessisse docui. Sed nec
Theodechil dis ista, Theodorici posterior coniux, filia Sigisnundi fuit. Sigisinundi enim filia, posterior Theodorici uxor, Regem fratrem non habuit, contra iussu patris iugulatum eum vidit. at Theodechildi Reginae non modo pater, avus, proauus, virque, sed etiam frater Reges fuerunt, ut in libri IV Carmine XX v auctor est Fortunatus,
Hic properante die Theodechilda iacet
Cui prater, nitor, coniux, avus, atque priores,Culmine succiduo regius ordo Dis. Ex quo etiam intelligitur fratri eam, & viro superstiatem fuisse. & in libri vi Carmine V. Currit in Orbe volans generis noua gloria vestri, Et simul hinc frater personat, inde later. Ego Theodechildim hanc, non Theodorici Francorum Regis uxorem,sed ex postexiore uxore filiam; non Theo deberti Regis matrem, sed sororem; Sigismundique exstia neptem fuisse existimo, Hermegiscio primum, deinde Radigeri Varnorum Regibus nuptam. de qua Pro- copius in belli Gothici libro I v sic scribit. Hermegis
clum quemdam regnasse apud Varnos, quae gens oram Septemtrionalis Oceani, dc ripam inseriorem ostiaque fluminis Reni occupabat, eoque flumine a Francis diuidebatur. eum Regem amissa coniuge, ex qua Radi-zerem filium tulerat, ut Regnum suum amnitate con firmaret , sororem Theodeberti Francorum Regis in matrimonium petiisse, atque duxisse. dc aliquanto post cum mortem sibi adesse intelligeret, Radigeri coram Optimatibus mandauisse, ut sponsam natione Brittiam sororem Regis Anglorum repudiaret, sineretque habere sibi, quas sponsaliorum nomine dedisset, pecunias pretium iniuriae, nouercamque, ex qua ipse nihil liberorum tulisset, in matrimonium acciperet, conciliandorum sibi Francorum causa, quae gens, & finitima, revalidissima', ut facile Varnos auxiliis iuuare; sic non dissiculter eosdem causis belli ex voluntate sita acce
378쪽
; o RERUM FRANCICARVM sitis opprimere ac euertere funditus posset. His dicti, Hermegis una quadragesimo post die morbo interiis se , Regnumque Varnorum Radigeri unico filio permanus tradidisse: qui patris consilium secutus de sententia optimatium, repudiata sponsa, nouercam suam, sororem Theodeberti Francorum Regis, uxorem duxerit. Qua re cognita puellam virginem impatientem
iniuriae, propterea quod mos erat Barbaris sponsas nisi ob stuprum non dimittere, missis ad Radigerem legatis de contumelia questam esse, & po lulasse, uti causam repudij aperiret. Radigerem, cum nihil haberet, quod responderet, legatos re infecta dimisisse. Tum sponsam virginem permissu fratris Regis Anglorum
quadringentis nauibus armata millia bellicosorum hominum centum imposuisse, atque uno e fratribus suis expeditionis socio, ex insula Brittia in continentem regioncsuque Varnorum traiecisse. ibi circa ostium Renicastris positis cum paucis sese continui sila, & fratrem una cum reliquis omnibus copiis aduersus Varnos, qui
non longe a litore Oceani & ostio supradicti flumini; consederant, misisse. a quibus fusus acie Radiger Va
norum Rex, amissa magna parte militum, terga cum reliquis verterit, quos fugientes Angli, propterea quoamore Varnorum pedestria omnes proelia inire consueuerant, non longius persecuti in castra reuertere. At Victorem militem male acceptum, fratrem etiam conuiciis a regia virgine prosciuum esse, clamitante nihil actum, quoniam Radiger euasisset: consestsmque pernicissimos ac sortissimos iuuenes ex omnibus copiis delectos , & ad comprehendendum Radigerem missos esse, qui latentem eum in silua ceperint, vinctumque ad sponsam adduxerint. Captiuum vero mortis exspectatione tremulum atque pallentem, interroganti virgini,
cur se nullius probri insimulatam repudiauisset, Msolutis sponsalibus, aliam duxisset uxorem, respondisse, supremae patris voluntati, Procerumque studio se ob- silere non potuisse, culpamque necessitati imputauisse, postremo precibus suppliciter admotis adiecisse, par tum se esse, si modo vellet, ipsus in matrimonium du-
379쪽
LIBER SEPTIM Vs. 3 icere. ab hac voce continuo Radigerem vinculis liberatum, Theodeberti Francorum Regis sorore domuin remissa, Brittiam sponsam matrimonio sibi iunxisse anno belli Gothici sextodecimo. Et ita quidem Procopius de Theodorici Francorum Regis filiae nuptiis refert. Vbi fateor mirari me, qua
ratione fieri potuerit, ut Variat tum in Francia regnarent. quippe ripa Reni dextra, vel Germanica, ad ostia fluminis Oceanumque Septemtrionalem pertinens, quam Varnos incoluisse ait Procopius, pars veteris Franciae
Theodorico Regi tum subieetie erat. Non igitur Variat Reno diuidebantur a Francis, qui ultra Renum longo lateque dominabantur. Vt verisimilius idem Auctor in libro ii belli Gothici Varnos prope D nos ponere
VideatWr, quos a Warna, vel Vaharna fluuio in Visu gim exeunte cognominatos puto. Hi Varni non mutito post id quod Hermegis clus Rex timuerat in illato a Francis bello victi atque domiti sunt, quos Fred
garius in Chronico tradit anno I DXC v II rebellaui 1e, atque ab exercitu Childeberti minoris ita victos acie caesi sque cile , ut gente paene excisa pauci ex eo proelio superessent. Praeterea cum Procopius, ut face re debuit, Anglos distinguat a Brittonibus, quorum alteros Angitos, quemadmodum Ptolemaeus ; alteros sepe Brittios vocat: nihilominus tamen sponsam R
digeris Varnorum Regis, quae Angla erat, sor uerque uti est ipse, Regis Anglorum, Brittiam seinper; eius
vero commilitones, modo Anglos, modo Brittios appellat. Certo Brittiam insulam, patriam pactae Raai- geris, incoli tradit Procopius a tribus seequentissimis gentibus, nimirum Anglis , Frisionibus , dc Brittoniabus, vel Brittiis, insulae cognominibus: quarum gen tium singulae Regem suum habeant, tantaeque secum . ditatis sint, ut abundante multitudine plurimi quotannis una cum coniugibus M liberis ex insula in Galliam transeant, & a Regibus Francorum in incultis agris collocentur. Adiicit Regem Francorum, hoc est, sicuti existimo, Theodebertum, cum legatis suis Anglos quos a m ex his, quibus agros dederat, Constanti-
380쪽
nopolim misisse, ut Iustiniano Aug. persuaderet Brittium insulam sub ditione sua imperidque esse. Ego
apud Auctores, qui res nostras, vitasque Sanctorum scripsere, multos quidem Brittones ex insula Britannia; Scotos quoque non paucos saepe cum ex Britannia, tum ex Ibernia in Galliam transiisse inuenio : ab Antagiis, & Frisonibus idem factum esse non reperio. Quae autem de Brittia insula, id est Ibernia, tradit Procopius, insulae Britanniae pleraque magis, quam Iberniae conueniunt. Nam Brittones vel Britanni, atque Angli praeter ceteros in Britannia sedes habuere, non in Ibernia, quam a Scotorum gentibus incoli Orosius & Iulius Honorius produnt. Vnde Ibernia apud Isidorum, de in libro de vita S. Fursei, alio nomine Scotia appellatur: apud Eginarduiri, Aimoinum, aliosque Auctores rerum gestarum Caroli Magni Ibernia Statorum insulis dicitur 1, apud Bernardum de vita Malachiae miserior Scotia; apud alios Scotia maior, ut distinguatur a Scotia citeriore vel minore, parte insulae Britanniae. Frisiones vero, vel Friiij nec in Britannia, nec etiam in Ibernia sedem cepisse, atque regnauisse ab alio quam Pr
copio dicuntur. Deinde quod ait ibidem Procopius, Brittiam insulam in Septemtrionali Oceano Reni ostia
spectare , eaque ex parte a continente non amplius
ducenta stadia abesse, id de Britannia a Geographis dici, nequaquam de Ibernia, nemo nescit. Praetςrea quod scribit Procopius, in ora Oceani ex aduerso Brittiae ii sulae vicos este plurimos, qui a piscatoribus, agricolis,& mercatoribus Francorum imperio subiectis incolai tur, de ora Galliae aduersa insulae Britanniae tantummodo intelligi potest. cum Ibernia nihil praeter insi
las, easque Francorum Regibus minime parentes, ci cum se haberet. Vt omittam murum illum vetustum,
quo Procopius scribit Brittiam insulam bifariam diuidi, murum esse videri, quem Seuerus Aug. imitatus Hadrianum, per transuersam insulam duxit, ut eo vallo prouinciales a Barbaris dirimeret. Vt ad Theodechil lini Reginam reuertar, quam si