장음표시 사용
251쪽
non sit infallibile sanmtatis ar umentum. Errari hiemsse, ait P. Lupus, docet nustera Mart)rologii Romani purgatio , qua plures
Donatiuarum ae aliorum haereuestrum falsos Martyres merito expκnxit. Desiae Martyr tisio etiam olim Cavonietati inferuntur ait
rursum P. Litus , qua in re falli potes
Pontifex ; errorem habere pro veritat .
Gadis ενι ratio de inferrime in Romanam Ereuiarium. Haec ille, Tom. 3. Schol. pa 373- & sequentibus. 2. Apud omnes certum est non esse i fallibile sanctitatis argumentum, quod ciui iam a populi acclamatione iam pridem in numerum Sanctorum receptus sit; & ut talis iam publice colatur. Coruiat quod nee infallibile sanm-tatis sit argumentum , ea relatio in autium Sanctorum , quam hodie beatificati nem dicimus, uni duntaxat Ecclesiae , O dini aut Regno impertiens colendi desuncti facultatemheo quod Pontifex tunc non proponat toti Ecclesiae adeoque nec ex Cathedra , ut aiunt, loquatur. Sola proinde superest quaestio de relati ne alicuius in numerum Sanctorum , quathodie Cavonitatio dicitur qua nimirum praevio solemni ritu , qui integer refer tur TOM. II. Conciliorum, ultimae editi nis, pag. I 47o. & sequenti Κὶ a Romano Pomifice quilquam innumerum Sanctorum refertur; & ut talis , toti riclesiae colem dus proponiture utrum nimirum sit infalliabile sanctitatis argumentum Constat in primis de fide non esse, Padam, imo & Concilium Generale in hujusmodi Canonietatione errare non posse . Id inter
Catholicos Doctores dii putari , & aliquos
conifanter affirmare latetur iple P. Lupus Ioeo supra eitato ; & plures inter Cano-nistas , secuti Glossam ; ad Caput Uni tum , de Reliquiis oe veneratione n. in 6. Ecclesiam in Canoni Eatione sustinent e rare posse idemque assimat Franei suus Ueronius in sua Regula fidei , quam ut utilissimam pro convertendis haereti eis probarunt & adoptarunt Illustrissimi Walembum
genses. Rationem vero quare ex eanoni2
tione alicuius Sancti haberi nequeat insallibile sanctitatis argumentum, hanc ali
gat Uemnius r Cano nisantur enim max meo miraculis factis pos tempora Ampo oriam, quorum miraeuiarum plena sunt vitae Sanis Horum , tum in vita , tum m ι mortem ab eisdem editoram . At nullum ιasium mir eulorum 6ι revelatum in verbo Deir Pνο uia
de istillum est de fide Dies a. Quomodo ergo Camoni alio ex illis facta , seu iudiciam Gelesia quod sint Sancti , esset me Divina
credondum Nuuae ergo Bulla Canon Eati num , quae fere omnes sunt Romanorum Ponis
ctum. facient rem de fide: Haec Veronius. Denique solebant iam pridem Ponti fieesprevie a 4 pronuntiationem Canonizationis 'estari his verbis: Antequam ad monianistiationem veniamus, protestamur publice apud υos omnes hic praesenter , quod pre hune actum canonmationis non intendamus aliquid facere quod siu contra fidem aut Cai holιeam GHesiam . seu bonorem Dei. Qua molestatio, ait Lupus loco citato, palem supponia errandi missibilitatem . Esse tamen gravissimam authoritatem ex hac Canonietatione pro sanctitate Canonizati , temerari unaque suturum, qui de ea dubitaret , recte idem
Ad his: licet de sanctitate alicuius in numerum Sanctorum relati, & qui ut talis publice colendus proponitus, absolute possit esse dubium, imo & subesse falsum, id tamen non impedit quin cultus illi impensus Deo st gratus ; & preces ad eum fulae sint fructuota ; quia ut aiunt Canon istae post Glossam supra citatam r Per fidem Chrsi omnia purgantuν ς σ esto quod veriatas Can ni risuis deficiat, non defcit Dei; id est, eum, ille qui colit & invocat prudenter credat hunc esse Sanlium , atque ex illa fide impendat illi honorem, quem Deus Sanctis suis impendi vult , fides illa
errorem purgat , sue facit ut Deo gratus sit; licet qui eolitur revera Sanctus non sto: Deo nimirum fidem seu pium animi affectum pensante dc remunerante; quemadmodum contingeret, si quis adoraret Hostiam consecratam ab aliquo qui publiee& ab omnibus haberetur Sacerdos, & tamen re ipsa non esset. CA-
252쪽
Qua ratione praecavendum ne detur Maeretieis materia inlumniose imputandi Ecclesiae, quod aliquid Deo aut Christo proprium tribuat Sanctis, vel ne detur occisio rudibus Catholicis ita errorem illum prolabendi . f. I. Frequentre populo proponendus verus sensus
Ecclesiae, rima cutium Sanctorum.
NE radiores Catholiet i a praedictum
errorem prolabantur , utque omnis
calumniandi materia hametieis subtrahatur, mandavit Tridentina Synodus a omnibus docendi munus sustinentibus, ut iuxta C tholiear & Apostolicae Ecclesiae usum de Sanctorum invocatione di intercessione Fudeles instruant, docentes eos e Giatos una eum Christo re mes orarimes fuas ρm h minibus Deo cterre : Mnam argue utile esse eos μυ-are , o ob beneficia impetranda a
Deo per Fitium ejus I. C. D. N. qui solus
noster Redemptor oe Salvator es, ad eorum orariones, ostem auxiliumque confugere. Haec H frequentius proponantur , facile intelligerent tum haeretiei tum vulgares, omnia a Deo tanquam omnium largitore& authore omnis boni expectari 1, idque per merita Filii ejus I. C. quando Sanctorum
preces postulantur; at e hine ulterius it telligerent, alium esse cultum , quo Sal ei os venerari pie debemus, alium vero, quo Deus ae Mediator Dei & hominum homo Iesus Chri illis colitur . De quo edoceri populum mandat Synodus Cameracensis amni 1363. titulo de Sanctis Cap. a. Praeterea ex dictis intelligerent quamvis D
vos recte colamus, vocem gae ad eatostatereessores non eo tamen ordine atque Aeo
tio Chrissus Homo A i eatus, Messiatorque esse dicitur, eMius rei, ait citata Sunodus, populares a risoribus admonni debebumi,
ut rerumdasur haereticorum mutumelia , qui
dicunt tae etiam Catholicam Divos aquare Pontifiei Mediatori nWiro Christo. Praeeipit quoque eadem Synodus, ut admoneamur populares minus docti , αι eum
Sanctorum memorias iasitant, eorum am Iium implorant , ae Chrisiana confue ruiname orationem Dominieam recisant, rntellia
Rant se eam non ad Sanctos, sed ad Detim dirigere. adiunctis sibi comprecatoribus Sauctis. Haec atque similia, quae verum Ecclesiae sensum ei rea eultum & venerationem Mamrum simplieitet& dilucide exprimunt, s seequenter populo proponantur, facile ab errore illo praeservabitur, & haereticis e lumniandi materia subtrahetur. II.
Cavendum estram νοραώ a verbis quascuncium obvium sensum errorempradictum exprim- .
Quandoquidem quibus instructio populi
ineumbit , ita debeant sita proponere k ut populus in sana doctrina instituatur , &ab omni praeservetur errore, evidenter coα- sequitur, ea vendum esse a talibus expressi nibus, quae populo erroris occasionem prae
bere possem. Exempli gratia ; ab his limilibusque t facilius qMis istutem adipiscetuνm ea a Maria quam insecato nomine Iesa ἰ quia eum Deus habeat iustitiam iamisericordiam , sibi tu hoe mundo exercen dam νetinuia iussitiam . oe' misericordiam matri eo ne sit; ideo si quis se sentiat gravatum , a foro iustitia mi appellet ad forum misericordia matris ejus . Sive ut alius dicit 3 altera regni pone, Me ess -- dieio er femeritate HI sibi retensa vel transistata in Filium , ωι se quis fine a Patre terreatur, quia seu rus , aut a Filio quia Iudex es p matrem eius intu/atur , o ad eam fugias , qtita medicina es oemisericors . .
253쪽
fatua a ues nuptiarem exclusae Demm , eo uod Chri tam is maverim escentes Do-NIM , DOM NE , APER NOBis et admissa vera fuit sent s Divam mirginem invocassenter dixi ut Do Mi NA , DOMINA , APERI NOBIS. Quis enim ambigit , quin hae &smilia alia se expressa nata sint imprim re popularibus ideam , quasi miserisordia Divae Virgini, magis quam Deo & Christo competat; aut saltem quod Diva Vi go misericordiam subinde exhibeat si eui, tui Deus misericordiam exhibere non inte debat ; quae non tantum faba , sed &hlasphema esse nemo negarit. Nec reseriouod forsan qui ea scripsere aut dixere, aliter illa intellexerint; quia dum populus his instruitur, non tam attendendum qu modo verba illa doctiores intelligere aut interpretati queant, sed quam ideam illa
populo imprimant. Natum enim est conti Pere quod vulgus accipiat non prout
doctiores sorte illa intellexerunt, sed prout verba prae se serunt.
An raram populo conseniat indifferentis ea dicere de Sanctis , qka no,inulli viri Sancti dixerunt , aut in Osscio interda, o
incurrunt nonnulla piorum ae eruditorum , quin & Sanctorum dicta in hae materia , quae si per se eo derentur , attribuere videntur Sanctis ac praesertim Divae Virgini ea, quae soli Deo ae Christo competunt ἔ aut eam supra Christum quodammodo extollere , aut saltem aequare vide tur. Verbi Gratia ; hate Petri Damiani ad B. Virginem Serm. I. de Nativ. B. M. V. accedis enim ad illud aureum humanaererent I ationἐs altare , non HIMm rogans , sed perans p Domina non ancilla , & a S. Brigitta L. I. Revelationum Capite I. dicta leguntur e mur Chrissi erat Mor
meus, quia eor ejus erat cor meum d fleuis
enim Adam er Eis vendiderunt mundum pro uno pomo ; sie Filius metis: ego red mimus mundum quas tino corde. . His a
numerari possunt hi vulgatissimi versieuli. Hine tactis ab ubere et biης pasor a van
risitust in medio Nimirum later vulnera Christi & ubera matris quo me
In hoe disiei Δbis , duleis in collaris. His & smilia, quae apud nonnullos Sanctos
eurrunt , si iuxta obvium verborum sensum accipiantur , omnino insinuant Divam Vlix em non tantum supplicare Christo, sed ut Dominam imperare . Item ipsam Viminem una cum Christo mundum redemisse ; & consequenter Christium non esse istum Redem rem mundi, pretiumque reconciliationis Patri obtulisse . aut denique dubios nos haerere posse, utrum potius ad lae matris an ad sanguinem Filii eo fugere debeamus. Cum igitur, ut supra dictum est. natum sit contingere ut vulgus verba illa acetiapiat, iuxta obvium illorum simiam ; s qui tur quod prudentia requirat ut ea vel nunquam vel rarissime coram populo usurpentur, nec tunc quidem sine convenienti interpretatione, quae ostendat illa esse intelia
ligenda in sensu Catholico , atque in eo sensu a Sanctis usurpari potuisse, ut ostendit Castoriensis Tract. 3. De cultu Sames oriem f. 63. & 63. & Theophilus Raynaldus , in Dissicis Marianis , Parte puncto Io. Num. 13. qui ibidem relatis nonnullis similibus ὸictis , monet Num.16. non sint tamen ista vel passim prορ
nenda , vel absique convenienti interpretationa.
incurrunt in officio Divino etiam quaedam de Diva Virgine , V. G. quod stlita spes nostra . ad cata mediatrιx nostra ; & similia , quae licet quodam sen su vere & Catholice ipsi applicari possint , quia tamen in sensu proprio & primario, obvio videntur exprimere ea , quae soli Christo competunt , utpote qui proprie est spes nostra & vita , & Advocatus &Mediator noster apud Patrem; hine similibusque epit iis prudenter apud Vulgus utendum est ; ne si illa frea uenter Divae Vir gini sine ingrua explicatione applicari intelligat, eredat illa Divae Virgini applicari in eo sensu, quo soli Christo applicari possunt. Unde ut periculum illud caveatur, prudenter aget populi initructor , si id quod Ecclesia per similia epitheta de Diva Virgine asserere intendit, verbis apertioribus 5c clarioribus exponat i V. G. si po-
254쪽
pulo inculcare velit , quod Diva Virgo nostri Advocati , gratiam impetret. Ex sit vita nostra ; dicet quod ipsa sit quae his facile intelliges quomodo & qualem vitam, scilieet Iesum Christiam, nobis pro- aliis his similibus de Diva Virgine I uti tulit; quod sit advocata nostra, quia intem nibus sensum & explicationem dare debeat cedit m nobis apud Patrem & Deum, instructor populi. ut per merita Christi unici & principalis
De errore quem calumniose Eeclesiae affingunt Haeretiei ; & in quem popul res subinde prelabuntur , nimirum quod promittatur securitas salutis iis, qui ui quem e Sanctis eoluerunt. g. I. Osressitur quod inn fine atreri ealumnia ejusmodi e-ν Getesia Catia cae
adferiri possi. Ufretici nostri temporis ut doctrinam
Ecclesiae de eultu & veneratione rum reddant odiosam, ipsi non verentur adscribere , quasi omnem lolidam devotionem , in quibusdam externis devotionis exercitiis erga Sanctos , ac praecipue D. Virginem , constituat ; addicatque certam salutem illis, qui aliquibus eiusnodi exteris nis pietatis exercitiis aliquem e Divis e
luerit. Et quidem recenter unus illorum iam
sissimus Minister Iurim , in libro Gallico
eui titulus e P udisse legis es remne leripi e , parte r. Cap. 33. ostendere contendit Ecclesiam Romanam reprobatam esse
hoc titulo ; quod omnis ab ea exulet solida pietas ; totus in hoc versans , ut indicia conquirat & eonglomeret , quidquid de ejusmodi pietatiς externis exercitiis no nulli particulares scribant aut dicant, vel etiam populo persuadeant , impudentissime toti Ecclesiae illorum particularium facta dictave affingens ; quasi ex partieuIaribus aliquorum factis aut dictis, re non potius ex fidei formulis, atque Conciliorum Deiseretis, quibus tensum suum Ecclesia proponit , eius doctrina haurienda esset . Hos fontes si consulerent Haeretici, compertumissis seret , non sne calumnia Eeclesiae Nonianae ejusmodi doctrinam posse adscribi;
imo facile intelligerent similia scripta aut dicta , quae falsam i IIam de externis illis
pietatis exercitiis ideam in populo lavent, non tantum ab EeeIesia non probari, sed etiam positive improbari & damnari. Quem in finem hie sumeiat bina e Betigii nostri Coneiliis Decreta afferre , quae
omnem istam haereticorum calumniam conas dunt . Primum Concilii Cameraeensis anni II 63. quo praxipitur ut domatuν p
pulus abominandam esse eorum van talem
ac supersitionem , qui certe pollicentur nmex hac vita miraturas fine poenitentia γ' Sacramentis eos qui hune illumis ex Druis MLeνum; qui securitatem in rebus gerendis,
fortuna cerrum ac optatum eventum eisdem committa t.
Alterum Coneilii Μecbliniensis anni
I 37α titulo de indulgentiis, quo monet pios suos filios, ne eircumforaneis quibusdam, aut etiam cum Wivilegio impressis libellia temere fidem adhibeant , qui ex levibus aut superjlitiosis causis , incertisque reuelationiabus , immodicas e plus aequo exorbitantes pollicentur indulgentias , potu um si ρη
misisner eontinent centorum Hectuum , periaeulorum scilicet mitationem , a gladiis , arormentis, ab aquis, a 'se , aut liberali
nem certam a Purgatorio ς quemadmodumer Milo quibusdam re precibus ceris N mero recitandis affixas alietibi υidere licet. Doctrina binis hisce Decretis contenta si frequentius populo exponatur , & haereticis ea Iumniandi materia , & podularibus ne in detestabilem illam fiduciam aut superstitionem prolabantur, occasio su
255쪽
Praeeitatus Minister Haereticus , volens Ecelesae Romanae assingere iam dimim e rorem, in subsidium adducit confrateraitates; quasi ipsa in earum externis exercitiis solidam integramque pietatem constitueret eum tamen ipsemet Minister in initio sui libri fateatur neminem esse boni sensus in Ecclesia Romana , qui non fateatur ejusmodi fraternitates non esse utiles , nisi ad summum ad fovendam & nutriendam devotionem Fidelium dc simplicium: quibus verbis, vel ipso fatente , convincitur quod in Ecclesia Romana nequaquam credamus in Confraternitatum exercitiis essentiam
consilere solidae pietatis ; sed quod ad
summum illam habeamus ut media quibus simplicium pietas juvatur & sustinetur. Uerum quidem est in ejusmodi pietatis exem. cuia, uti in alia quaxumque etiam san- ct istima instituta posse interdum abusus irrepere ; sed propter eorum abusus , IN sitimus eorum usus culpandus non est ;prout iam advertit Midius Carlirius DG canus Cameracensis, in oratione habita in Concilio Basileensi, ubi agens de Confraternitatibus , ait : Revera non est dubium quin multa mala sub hac fricte pietatis, parentur: puta , quaesius illiciti, d Minatisa res, audacia peccandi malia s- milia. Verum non sunt de Ie illicitae confrat itates ipsi ; imo titulum habent hones iis parere posunt fructum. Nam frater,
qui Diatur a satre, est quas revitas firma,
in b. I 8. Ucet enim fuseasia Leclesiae prosint omnibus tu unitate Uus exist tibus ex parte charitaris , quae more quaerit quae sua funt , sed facit omnia commvuia, ut A Hr tiuus; tortim ex parte intentionis his, quibus applicantur, prosunt magis quam aliis . Et per hoc institutae , ae vel
perinig, sint fraternitates iis . Haec ille
Legitimus proinde Constaternitatum usus est , ut Fideles in unum confoederati mutuis precibus iuventur, & mutuis exemplis ad opera pietatis , & praecipue ad faciendas virtutes illius Sancti, quem in spe-
eialem suae Sodalitatis Patronimi elegeriint,
Quid Clemens VIII. eis, Gnfrate rates servandum decreveris.
Clemens VIII. in Bulla quae incipit
Quaecumque & habetur Tom. 3. Bullarii Rom. pag. I 6o. pro recta Constat itatum administratione statuit sequentia I. Unam tantum in sugesis locis ejusdem nominis vel instituti erigi posse , accedente semper ordinarii eonsensu ; a quo etiam fraternitatis Statuta examinanda & approbanda sunt, quae deinceps ejusdem Episcopi Decretiq;& moderationi & eorrectioni in omnibus semper subjecta maneant.
a. Non posse promulgari Privilegia , Indulta, Gratias aut Induagentias nisi prius ab ordinariis recognoscantur, qui adhibitis duobus de suo Capitulo illa iuxta Sa-eri Concilii Tridentini Decreta, promulganda decernat. 3. Eleemosynas a Constatemitatibus eoIligendas juxta formam ab Ordinario praescribendam ; seque collectas expendendas esse in ornatum Ecclesarum, aut alios piosus arbitrio ordinarii loci ; ut omnes intelligant Caelestes Ecclesae Thesauros non quaestus aut alicujus lucri gratia, sed pietatis & eharitatis excitanda causa , & Ap
stoli eae Sessis benignitate , Christi Fidelibus aperiri. Confessarios etiam regulares, a Conis fratribus eligendos indigere praevia approbatione ordinarii loci . 3. Confessariis Confratemitatum non comis petere facultatem absolvendi Conseatres a reservatis Sedi Apostolicae aut ordinariis loci ; praetextu privilegiorum. Ex his constat quod Episcopis speei aliter incumbat Constaternitatibus invigilare atque providere, ne quid in legibus aut Statutis Constaternitatis religionis Catholicae s lidaeque pietati adversum occurrat; nihilque populo proponatur, quod illi peraiciosi erroris occasionem dare posset. Cumque Parochi sint Episcoporum in regimine animarum eoadjut res, indubie & hi invigilare debent, ne o rasione Confraternitatum populus sibi conereditus in salutem, in er reua prolabatur.
256쪽
De quibusdam dictis, quae errori, de quo Capite superiori,
De iis quae de S. Ea ara referuntur , O
DE S. Barbara legitur, ait Coi ven rius Doctor Theologuq in Academia
Duacens , in notis ad librum secundum Cantipratani de apibus C. XXV. N. 23. is quia quicumque eam coluerit, Sacramenis torum ConlesIionis N. Euchari iliae partim seps efficietur ; antequam ex hac vitati demigret. Hine est quod in Franeia &,, locis ad acentibus, S. Barbaram matrem nfessionis appellent; adjiciantque laiis ci pene omnes, in Confessione generali, D quae praemittitur Sacramentali, haec Vemo ba: D mminae Sanctae Barba matriis Confessionis . Hactenus ille: quibus aiaditur a Doreando L. 4. Chronici Carth sanorum Cap. 3. quod hule S. Virgini suus sponsus dederit in munere ut eam c lentibus nunquam extrema & lacrymota Consessio defutura se . Insuper in libellis idiomate vulgari conscriptis , & in laic rum manibus passim ver tibus scribitur: Cum esset martyrium e summatura , possu-iasse a Deo ut suomerere posset existenιibus in extremo vitae discrimine s ae reis fumaccepisse , Deum facturum Podcumque eultores ejus sient rogaturi ; inter quae bara duo specialiter reseruntur. i. Quod libereta subitanea morte , necessariam peccatorum remissionem impetrans. a. Quod suos cultores non sinat migrare ex hae vita sine Sacramentis Poenitentiae , Eucharistiae, &extremae Uamonis . Haec & similia, quae in hujuimodi libellis lepuntur, eam indubie nata sunt imprimere id eam populo, qu0d 9uicumque coluerit D. Barbaram V. G. ieiunanso in eius prosello , audiendo Missam , quae a. ejus honorem eelebrari consuevit, aut certas preces in eius hon rem recitando , qualia pietatis exercitia
in dictis libellix notantur ) securus sit quod tam pen Supplenia Tom. L.
Me Sacramentis ex hae vita non si discessurus; iisque receptis salvabitur : atque hinc nulla de conversione atque seria me nitentiae cura ; sed peraleloia ac periculosa emendandae vitae prlicratii natio . Ut igitur populus a simili errore eximatur, r. Oile detue quomodo eiusmodi peribasio repugnet Sacrae Scripturae atque Sanitorum Patrum unanimi Mistrinae; quae nihil adeo inclamant , quam inceriam fore peccatorum conversionem ; nulli eam deberi, aut ad- dictam este: fiduciamque externis qn i busdam pietatis exercitiis innixam esse inanem &vacuam. Ad haec ostendetur, revelat innes,uibus his fiducia inititur, omni plane se amento destitutas esse ; nulloque apparenti argumento probari: quod de revel ptione, quae huie Virgini salta dicitur, Deile erit evincere. Dicitur enim S. Barbara martyrium passa sub Maximino anno 3 o. Ut igitur quid certi de revelatione ipsi laeta haberetur , id ad minus constare deberet ex aliquo Authore ipsi coaevo , qui , ut minus tellaretur a S. Barbara dictum fuisse eam sibi revelationem factam esse . Tantum vero abest ut veterum aliquis meminerit similis revelationis, ut nec ipsius Vi ginis ullus mentionem fecerit; adeo ut de ipsa dicere non vereatur R. P. Papen- ochius Societatis Iesu , in Pranatione ad T .. 2. SS. mensis Maii pag. Si his Mart quae apud Graecos Latinosque aevi superioris es emebris , tam fuit quota au-tiquioribus , aeque se S. Catharina , quae cum hae etiam inmmune Lab t quod adla
lue luceriae fisi sint mm ille .vEt so san primus, qui huius Sanctae araeminit ,
fuit Ioannes Damasimus', qur quatuor favi ei te saxulis post illius ciuit i ncfloruit ; ex quo acta aliqua concinnavit Furius i in quibus tamen nec ullum istius revelationis velligium occurrit. Miracula, quae in hi ius revelationis confirmxtionem facta esse referuntur , perinde atque ipsa revelatio,
257쪽
examinatum & authentiee probatum praese tur ; sed ex privatis duntaxat Authoribus aut obscuris quibusdam manuscriptis N ' seruntur , quibus quam exigua fides adhibenda sit in hae materia, ex infra dicendis patebit . Recte proinde monebit Par ehu; pios fideles juxta Synodum Mecliniensem supra citatam, ne similibus libellis etiam eum pG ilegio impressis, temere fidem adhibeant , ut ore qui eratas promus es contianeant emorum effectuum , ex incertis plane
reislationibus nullo inrismili argumento prolatis.
f. II. Referuntuν at qua Dicta de Scapulari RM. V. De monte Carmelo, quae praediacto errori saetere videmuris Duo sunt, quae Confratribus Scapularis B. M. V. de Monte Carmelo tanquam sing laria privilegia promittunturo Primum quod a B. Virgine revelatum sui se dieitur B. Simoni noch, his verbis: Dileeligime mi; νω peiae tui ordinis Scastulare meum Con- fraternitatis signum, tibio' eunctis Carmeliaris privilegium, in quo quis morieur ate num non patietur Incendium . Ecce signum
salutis; salus in perieulis ; foedus pacis σνacti sempitem
Alterum a D. Virgine revelatum esse dieitur Ioanni XXII. & ab eodem , ut volunt , expressum , tu Bulla quae vulgo Sabbatina dieitur: Illud hoc tenore referri& proponi solet e quod, quἱ tu Sancta perseverabit obedientia , paupereate e sitate, ves qui Sanslum intrabit Oronem, DLabitur : π si alii demtionis ea a ἐπSanctam ingrediantur Religioπεm facti habitur signum serentes , avellantes s Comfratres σ Conforores mei ordinis praenomia nati, liherentur σ absolυσntur terris eorum parte peccatorum , a die quo proatum Ordinem intrebiant, cassitatem, qua vidua et promittendo ; virginitati, quae virgo est , sd m prasiando e s conjugata , inviolate servationem matrimonii adhibendo, ut saσ-cta mat/ν imperat Ecclesia . Fratrer presegi
vule Censuram Iil. D. Guidonis de Sevatis Rochec uait Epitavi Atietatensia in septem
o dis συο ipsi faeculo recedunt , ae prest
rato gradu accelerant Purgatorium, ego m
ter gratissa defeendam Sabbato poli eorum obitum , err quos i eniam in Purgator; o, liberabo p Gr eos in montem Sanctum esta at a reducam. Vertim quod ipsi Gnfratres
o Conforores teneantur horas dicere ea nicos ut opus fuerit securedam regulam datam
ab Auerto t illi qui quar fuist , debeant vitam ducere ieiunam iis dictus quibus f era iubet Eicissis p nisi nete statis causa aliqui essent tradit in impedimento Me
curis σ Sabbato debeant a carnibus abstinere ς praeterquam in mei filii nativitate . Dum his eo modo populo proponuntur, quis non videt, illa esse nata eam imprimem ideam , cuia, qui praefatum gesserit Scapulare, Confraternitatique adicriptus ex terna illa pietatis exercitia praeliterit, securus sit quos aeternum non patietur imeendium, ac Sabbato poli obitum e poenis Purgatorii, per D. Virginem si liberandus. Neque refert quod peritiores forian aliter verba illa accipienda esse sciant , imo dc dicant ; quia populus verba illa audiens &legens, non solet attendere ad sensum improprium, quem vel ipsi peritiores dissiculuter exprimere possunt , sed ad sensum proprium ac obvium. Nemo vero ambigere potest quin iuxta obvium sensum verba illa praelatam ideam imprimant. Ulterius, cum praedicta verba eum sensum praeferant , s
ei te exinde haurit ei arripient materiam c Iumniandi Ecclesiam , quasi errorem p eedenti capite expressum populo propon rei ἔ ut novissime supra nominatus Minister haereticus facere non est veritus . V rum similes expressiones incertis duntaxatae numquam ab Ecclesia probatis revelationibus inniti , & calumniose Ecclesiae Romanae affingi , nec difficile , nec oper sum est probare.
f. III. cuivam snt 'imi Visionis Dockiana
si eonsulamus omnes , qui a centum &lius annis visonem Simonis , libris
258쪽
bris suis indiderunt , quin & omni studio& diligentia firmarunt, usque ad annum huius saeculi , tinem huius visionis nullum antiquiorem productum reperimus Ioanne Paleγωγrim , Carmel ita Batavo , qui L. 3. antiq. Ordinis sui, Cap. 7. hanc visionem se adomat . B. Simon Prior G ne sis , non multitudine divitiarum , sed
ratiarum, non ornamento v61 mentoriam sed
virtutum incumbens sedulo , Mariam deprecoba μr , quatenur ordinem ejus titulo inflauii κm , aura uo sinstilari yrtii legio munia tum ad fui laudem O muttistim ad co- ιιonem Fidelium detoraret r frequenter ficorando: Hos Carmeli, florigera vitis, olen- ῶν caeli; Virgo puerpera fingularis . Mater
sed inget, is comitata caterias , lμmine
simicta videm anaxuit , dicens et Ditistissime mi octa ut d ximus f. praecedenti. Scripsi autem Pal onydorus anno Iq93. vitio autem eontigisse dicitur Simoni StoehI 23 I. adeoque inter Paleyonydorum & visionem Simonis m. intercurrunt ad minus 244. anni; & consequenter si hic primus haberi deberet visionis illius testis , nullus non videre potest quam incerto testimonio visio illa niteretur ; nimirum illius, qui testatur de facto aliquo, quod zoo. dc amplius annis ante ipsum contigisset ;& euius hactenus nemo meminerit. Huius argumenti evidentiam contra visionem Sto hianam , advertens Joannes Cheronius,
Carmelita Burdigalensis , qui anno 1 2. hujus saeculi privilegiati Scapularis & vilionis Stoekianae vindicias divulgavit , omnem
impendit industriam Ne curam , ut tellem antiquiorem Paleyonydoro huius visonis re- produceret: ac tandem se invenisse gloriatur unum non tantum antiquiorem , sed etiam ipsi Simoni Stori eoaevum ἔ ejusque individuum socium Petrum S uatur otim A glum Carmeli tam , quem affirmat exarasse vitam Simonis Stoeh, eamque manuscriptam
in tablino Burdigalensς Monasterii servari,
ex qua pag. I 63. suarum vindieiarum hane lasciniam visionis Stochianae narrationem
eontinentem publici juris secit . si Beatusis Simon St- grandaeva senectute gra
is vatus , & rigorosa poenitemia stata,
sanctorem oeciis omnium Datrum dolores in eoiae suo suo is stinendo assidue pernoctabat in orationeis usque ad auroram. Dum autem se orari ret , venit ei consolatio de caelo i quam is nobis etiam insmul eongregatis sic na
is rabat et Fratres charissimi , benedictus,, Deus, qui non dereliquit sperames in seris & non sprevit pr-s servorum suorum .
si Benedicta in id ipsum Mater Dc miniis nostri Iesia Christi , quae memor die-- rum antiquorum, & tribulationum , quae
is multos nostrorum invenerunt nimis; nonis attendentes quod omnes, qui pie 1 olunt
,, vivere in Chritto Jesu , persecutionexis patientur , mittit vobis verbum , quod si suscipietis cum gaudio Spiritus Sancti. Ipse me regat ut manifestem illud r itari ut oportet me loqui : Cum effunderem, animam meam in conspe Domini iis quamvis sim pulvis & cinis & in omniis fiducia Dominam meam Virginem M is riam deprecarer, quod scuti volebat nosse appellari fratres suos, monstraret se ma- trem eripiendo nos de casu tentationum, se dc aliquo signo suae gratiae nos recommeno dando, erga ipsos, qui nos persequuntur;
se dicendo illi eum suspiriis: Flos Carmeli, ,, vitis florigera, olendor cati , Virgo Pue D pera si mutaris , --: .H,, ne feta Δ Carmelisis privilegia , pelia m M vis ἔ apparuit mihi ςum grandi eomita- ,, tu , & tenendo habitum ordinis dixit ,, me erit tibi o etinctis Carmeli is mitin
se legium: in hiae moriens, non patietur aere
,, num incendium z dc quia sua gloriosais praesentia me lanificabat ultra captum, is nec ego miser majestatem ejus sustinereri poteram, disparenilo dixit , quod mitteis rem ad Dominum Innocentium benedictiis Filii sui Vicarium , qui de gravamio nibus remedium praestaret . Fratres eo
is servando verbum illud in eordibus v is stris , satagite elestionem vestram ce is tam sacere per bona opera , & num- ,, quam deficere et vigilate in gratiarum ,, altione pro tanta misericordia , orantes o sine intermissione ut sermo mihi saltus,, clarificetur ad laudem SL Trinitatis,
o Patris, Iesu Christi, & Spiritus Sandii; si & Virginis Mariae semper benedictae .is Idem verbum mittebat fratribus, qui erantis in aliis locis valde tristes, per consolato-
259쪽
M riam , quam ego immeritus , homineis Dei dictante , icribebam , ut similitero gratias agerent, orando & perseverando. ,, Cantabrigiae , in crastinum divisionisse Apollolorum anno Ia I. is Adducitur ulterius a Cheronio in testem visionis Stochianae Ioannes Gressus in ieeunda viridarii sui classe , PAeyonydoro saeculo integro senior. Verum an illa, quae de visione Stochiana adducuntur ex Ioanne Gro sto, revera ab ipso scripta snt, non sine lundamento ambigitur . Nam in manuscripto Francos urtensi , ex quo vitam Sto kii allis suis inseruit Poenbrechius , adis. Maii, nulla visionis fit mentio; quod tamen manuscriptum est magis integrum , quam vetus editum . Grosa viridarium ,
etiam laudavit P. Daniel a Virgine Maria , Author noni saeculi Carmestici, ut testatur Papenbrochius in praefatione ad Tom. g. 3. Maii pag. 48. ibidem similiter olfendens Joannem Grossum non fuisse accuratum Hii loricum. Deinde & si Grocsus praecelsit saeculo integro Paleyonydorum, fuit tamen Simone Stochio seruulo & dimidio pollerior; vel exinde testimonium ejus de fabis Stockianis plane si infirmum .
Denique a Cheronio adducitur Pal onydoro antiquior testis visionis Stochianae A thor quidam anonymus , quem e manuscriptis Vaticanae Bibliothecae operi suo de vita P P. occidentalium nuper inseruit Benedictus Cononius , Ordinis Caelestin rum. Verum quis Author hic fuerit , aut quae ipsius in altis reserendis sinceritas, aut quo praecise tempore scripserit, hactenus non constat: hoc duntaxat scitur quod saltem ante annum Iro7. adeoque Io. &lius annis post Stockium , scripssse non potuerit ; quia meminit Eduardi secundi Regis Angliae , qui illo demum anno patri in regnum successit. Ad De hactenus nulla haia tur probatio de sinceritate illius manuscripti ; utrum nimirum ab aliquo recentiore non fuerit suppositum . dandenim in Bibliotheca servetur Vaticana ,
nullum est sinceritatis argumentum et notum
est quippe illud Cardinalis Baronii ad an
num 6 . Vaticanam Bibliothecam , ut caete as omnes referre smilitudinem lasenae millae in mare , ex omni genere pircium conscinantis, bonos di. malos continentem;
item libros probatos & improbatos , utile & inanes , limul ample tentem I illos , ut sequatur. reiiciat istos . Unicus deinde restat P. Sisaintonus selus Simoni eoaevus , qui cum aliqua verosimilitudine in testem visonis Si scianae adduci potest.
Licet furematur Petrum Sisaiatonum naris rase visionem Moc lanam, nihilominus Helenus infimum inue Δcitur arguis
Si vitam Simonis Stoek eonscripserit
S aintonus , a Mo. & amplius annis, ut nunc primus prodiit Cheronius , totamque visionis Stockianae narrationem, prout eam exhibet Cheronius , inseruerit ; id unum sequitur Swaintonum testari, sbi N. fratribus in unum eongregatis a Simone revelatum fuisse , sibi eam visonem contigisse. Sed quis nobis hactenus sufficienter ad fruxit Sisaintonum non esse de numero ill rum Scriptorum, qui vitas Sanetorum scribentes , ves ame libus isseruiunt , vel deindUria quo e tam multa confvunt , ut eorum me non silum pudeat , ait Melchior Canus, de Locis Theologicis, Lib. II. Cap. 6. sed etiam taedeat. Nili ergo fides& si ceritas Swaintoni aliunde aditruatur, insi
mum erit quidquid ejus fidei , & quidem
sngulari , superinstruitur e praesertim cum si eius soret suffieienter probata fides, atque in describendis rebus Stochianis sinceritasae eruditio , vix esset eredibile quod his eius elucubratio, quatuor saeculorum curri culo sub Bibliotnecae Burdigalensis pulveribus masisset, sepulta adeo ut nec ullus ante Cheronium ipsus meminerit . Quinetiam i quam ex illa lasciniam detraxit , ac publici iuris secit Cheronius, nullo aut admodum exiguo pretio anua suos fuisse a pumento est , quia nec dignam existimaverint illam vitae illius descriptionem , ut in novillima ac am lissima speculi Carme- Iitici editione monumentis tota EuropRconquisitis aucta , locum haberet ; cui tamen inserere non dubitaverunt vitae sto kianae Scriptores Smaintono multo poli riores . imo quod amplius est , scribenti acta Saactorum Papetarochio oblata fuit vita Diuiligeo b Orat C
260쪽
vita Stoehiam, scripta a Rotatulo annor 333. ideli 3. eire iter saeculis post obitum Stoekii , ut eam actis Sanctorum insereret , delitescente interim sib pulveribus Bibliothecae Burdigalensis elucubratione Sinais intoni Scriptoris eoaevi, & individui ipsius Stockii ibeii r quae tamen quantam prae Bolandi ieriptione in revelatione factorum Stoehii fidem mereretur , nec Catanelitae
Ex quibus tumitur eoniemara non improbabilis , etiam ipset Carmelitis non uad quaque uerso testam esse Swaintoni in res rendis aciis Stockianis sinceritatem.
f. U. Supposita fidelitate Sis toni In relatisne
Iabes orum , mhilominus huerta manet v bio Stoeciana.
Si ea seri yserit Smintonus, quae ex eo resert Cheronius , fueritque in sua scriptione fidelis ac taee ς, iam eonstabit Simonem Stoek S aintono , ae aliis fratri. bus simul eongregatis narrasse , sibi oranti apparuit se D. Virginem cum grandi comitatu , & tenenao habitum ordinis dixisse e hoe erit tibi &e. Sed an vera fuerit quam eredidit sbi factam visionem & fratribus narravit Stochius, an vero non fuerit imaginatio aliqua aut illusio , unde probatur λ Sivaintonus enim sim liciter ac nude asserit Stochium retulisse eam sibi visionem contigisse ; sed illam a sapientioribus, atque in discemendis veris revelationibus c falsis exercitatis homini bis , examinatam probatamque fuisse non asserit S aintonus . Sunposita proinde Swa intrini in narrandis factis fidelitate, aliud eonfiei non poteth quam Stochium eredidisse eams, sanam fuisse visionem, illamque fratribus retulisse. Uerum si de omnibus passim revelatiostibus aut visionibus verum sit parum iis esse deferendum, nisi serio prudenti& accurato undequaque ex mine fuerint examinatae atque probatae ; id non uno ex capite de hae Mochii visione praecipue affirmandum erit. Si enim Mockii persenam consideremus, erat eo tempore, quo viso contigisse dieitur , gramina imectute gravatus, anuum Sanctorum o e. z37 agens ei rei ter eentesimum , adeoque in ea aetate, qua ingenium ad discemendum vera a falsis deficere , & illusionibus amplius solet esse subiectum . Erat insuper rig rosa poenitentia fractus , ait S aintonus ;assidueque peraestim in Oratione usu ad auroram . Compertum autem es ex longa inedia crebrisque --mis ae immoderatis vi iliis exsiccato cerebro ; dissipatisque spiriatibus , inania phantasmata repraesentari , quibus illusa mens , tanquam Divisus reum lationibus pertinaciter anaeret . Haec Cardiis
natis Bona de Discretione spirituum, Cap.
A persona ad rem revelatam si transmismus, apparebit quod si de nulla visione v rum sit , sine diligenti examine illi esse deferendum , id maiori ratione de hae esse
dicendum . diis enim maiora atque inusitatiora revelata esse dicuntur , eo sine du-hio diligentiori ae Meuratiori opus est examine . Qit id vero maius atque in E clesa hactenus inusitatius, imo incredibilius, quam D. Virginem e eano deicendisse , tenendoque Mintum Ordinis dixisse : hoe erit tibi &e. Num sorsan quid majus aut inustatim auditum unquam , quam nudaeae simpliei gestationi externi alicujus haesis rus , divinitus annecti privilegium , ut in
hoc moriens aetemum non patiatur incendium Id tamen revelavit D. Virgo, si
vera sit , quae a Swai mono exprimitur &refertur , Stochio facta revelatio . Deniisque admodum suspecta est revelatio , si res revelata notius dissentiat quam consentiat eum Serint una aut DP. Traditione . Q iis vero consensus hujus revelati privilegii eum Scriptura Sacra, SS. Patribus qui ubi- qua intinuant securitatem salutis unice iaooetibus bonis , praesertim quae concupiscentiae pravisque inclinationibus contraria tur , nequaquam vero in externa alleuius habitus gestatione , esse collocandam ἔjuxta illud S. Petri : Sataeite ut me boua opera vocationem vestram elicito n te tam faciatis. Verum dices : D. Virgo ultra gestati nem habitus ordinis amplius aliquid requirit , ut quis in eo moriens , aTemum non patiatur incendium et nimirum mandatorum
Dei observantiam . Verum si ultra gestationem tabitus, D. Virgo exegerit obse