장음표시 사용
321쪽
3ho AN T. ROM. AD INsTIT. L. 8. pr. La 28. pr. 3. 4. 6. D. depoen. L. IO . D. deverb. si n. Illicitae autem sunt poenae carceris perpetui, L. 7. l. 9. L. 3S. D. depoen.&tormen torum. L. pen. D. de quaestion. Cuiae. Obs. XIV,
34. Sed omnes tamen has illicitas poenas Principes saepe per modum privilegii irrogasse, satis novimus. X l. Iudi. XI. Ceterum publica Iudicia exercebant inicia publi- tio Reges ipsi. Romulus, teste Dionysio Ha-Ca a qui' lic. IL p. . de delictis maximis ipse cognosce-esis bat: minora Senatoribus permittebat. Postea
Tullus Hostilius instituit Duumviros, qui perduellionem iudicarent, simulque ab eorum sententia provocationem concessit ad populum. Liv. I, 26. De Tarquimio Superbo auctor est idem Livius 6 5s. eum, ut metum incuteret populo, cognitiones capitalium rerum sine consilio per se solum exercuisse, propterque eam caussam Occidere, in exsilium agere, bonis mulctare, potuisse. In Regum locum succedebant Consules, quos quaestionibus publicis non secus ac Reges praefuisse, satis patet exemplo Iunii Bruti apud Liv. II, S. Enimvero quum eodem anno P. Valerius Poplicola legem de provocatione tulisset: in valuit postea. ut non
Consul de capite civis Romani iniussu populi quaereret, verum ii, quos populus quaestionibus publicis praefecisset, quique inde Quaesitores parricidii sunt adpellati. Meminit eorum iam Lex XII. Tabularum, si vera scribit Pomponius,
L. g. l. 23. .D. de orig. iuri Festus voce use.
flores p. I 6O. filiasiores parricidii adpellati, quos solebant creare caussa rerum capitalium.
322쪽
Lin. IV. TIT. XVIII., 3ar XII. Solebant vero eiusmodi quaesitores XII.Quae. olim ita constitui, ut primo fieret SC. quo Tri. sit resbuni iubebantur primo quoque tempore ad I' ου' i plebem ferre de quaestione huius vel illius criminis, Liv. IU, VI. Fiebat deinde a Tribunis rogatio hoc modo : VELITIS IUBEATIS,
UT QUAERATUR. QUAE PECUNIA CAPTA, ABLATA, COACTA AB REGE ΑΝ-TIOCHO , QUOD AES PUBLICUM RELATUM NON EST, UTI DE EA SER. SULPICIUS PRAETOR URBANUS ADSDNATUM REFERAT, OUEM EAM REM SENATUS VELIT QUAERERE, DE IIS, QUI PRAETORES NUNC SUNT. Liv.
XXXVIII. 14. Consentiente S suffragante plebe, a Senatu res modo Dictatori Liv. IX, 26. modo Consulibus Liv. IU, s r. modo ex Praetoribus cuidam negotium dabatur , quaerendi de crimine. Et hi dicti deinde sunt aeuaestores parricidii, vel ἄ-υιores rerum
capitalium. XIII. Enimvero haec mutata sunt anno V. XIII. C. de v, quo perpetuae esse coeperunt Qua Quaesti
stiones, atque ordinariae. Quum enim eo anno L. Piso, Tribunus plebis, legem de repetundi sitii νεζ' tulisset: addidit, ut singularis de eo crimine tuae Praetor quaereret. Cicer. Brut. XXVII. Pigh. Annal. II. p. 447. Eadem ratione L. Sulla Praetori cuidam quaestionem de Maiestate; alii aliis de peculatu, S de ambitu quaestionem demandarunt. Solebant ergo sex. qui tune in Urbe erant, Praetores, inito Magistratu, Iurisdictionem urbanam, peregrinam ct quatuor illas
323쪽
gis AN T. ROM. AD INsTIT. Quaestiones in sortem coniicere; adeoque sorotunae, cuinam quaeUis obtingeret, committere. b) Sigon. de Iudic. Π, 4. p. 54O. L. Cornelius Sulla Quaestiones quatuor alias publicas invexit, de sicariis, veneficiis, falso S parricidio, adeoque totidem addidit Praetores. L. 2 3. 32. D. de orig. iur. Solebat tamen Senatus , quum raro plures, quam Octo Praetores crevrentur, suo arbitrio modo binas iurisdictiones, modo binas quaestiones, modo iurisdictionem ct quaestionem uni alterive deserre. Sigon. t. c. p. s42. Sed & extra ordinem nonnunquam Senatus populique decreto quaerebant sive Consules, sive alii constituti Quaesitores.
Exempla sunt apud Ciceronem de Fin. II, i 6. SBrut. XXII. XIV. Quaesitores ergo isti in foro atque in Tribunali praeerant iudiciis publicis, sedentes in sella curuli, gladiumque positum ante se habentes in signum Imperii. Aderant praeterea Iudex Quaestionis, Iudices, scribae, a
censi ; praecones , lictores . adparitores Salii, qui Quaesitorem in iudicando exsequenis doque sententiam iuvabant. Sigon. de Ludic. LI, 6- ρ. SQ. XU. Inter Iudices primum locum occupa
bat IVDEX QUAESTIONIS, non idem sane cum Quaelitore, ut aliqui sibi persuadent, sed
h) Ante haee tempora Praetores bini singulas domi Iurisadictionea ex S.C. .rtiebantur, urbanam & per.-grinam: reliqui quatuor Provincias foris gubernari. das suscipiebant.
324쪽
sed ab hoc diversissimus. Sane in caussa Oppianici Praetor erat Verres, Iudex quaestionis C. Iunius. In caussa Uerris, Praetor M. Gla-hrio. Iudex quaestionis Q. Curtius. In caussa Cluentii. Praetor O. Naso, Iudex quaestionis Q. Voconius. Inter Quaesitorem &Iudicem quaestionis hoc interfuisse ait Quinctilianus , Instit. Orat. VIII, 3. quod Praetor, seu Quaesitor, in iis, quae essent Imperii a Iudex quaestionis in iis , quae ad cognitionem pertinebant, fuerit occupatus. Fuit ergo non quidem Magistratus, L. I. pr. N I. I. D. ad L. Corn. de scar. sed persona tamen publica, i) quae veluti partes Praetoris, si vetabsentis, sive nimis occupati, agebat, unde &princeps Iudicum vocatur Asconio Paediano. Praetor quoque praesens dabat accusationem , vel negabat, cogebat Iudices & dimittebat. Iudex vero quae dionis datam actionem exen-cebat , Iudices sortiebatur , testes audiebat. quaestiones habebat, tabulas inspiciebat, Ssi qua erant huius generis alia. Sigon. l. c.' . - M.
ιὶ Videtur hoe munus post Aedilitatem capi consuevisse. Sane C. Iunius iudex Quaestionis in Cluentiana fuit Aedilitius, teste Cicer. pro C Ment. XXXI I. Et huc pertinet etiam inscriptio apud Sigon. de Iudie. II, p. s 8.
C. OCTAVIUS. C. F. C. N. C. PRON. PATER AUGUSTI . TR. Mi L. Bl S. AEDi L. PLa CVM TORANIO IUDEX QUAESTIONUM. PR. PROCO . IMPERATOR APPELLA- TvS EX PROvi Cl A MACEDONIΛ. Conf. Gruter. Insor. p. CCCLX.
325쪽
II. S. p. IS8. Schulting. Iur. r. antiqv. anteiust. p. 728.
XVI. Qu.. XVI. Reliqui Iudices quasi consilium Prae. lea reliqui toris erant, adeoque adsidebant in subselliis. ivd ς 3 Legebantur initio ex ordine Senatorio, deinde ex Equestri, lege Sempronia : tum ex utroque, lege Servilia Caepionis, hinc iterum ex Εquestri, lege Servilia Glauciae, porro iterum ex Senatorio, lege Livia Drusi, tum ex tribu, ordinibus , Senatorio, Equestri, Plebeio, lege P lautia Silvani: hinc denuo ex Senatorio, lege Cornelia Sullae, ac paullo post denuo e tribus ordinibus , lege Aurelia Cottae, postremo ex Senatoribus solis, lege Iulia Caesaris. Numerus ex lege Servilia Glauciae fuit quadringentorum quinquaginta : quamvis non idem semper fuerit
servatus. Hic numerus denuo in varias decurias descriptus fuerat, uti diximus supra Lib. IV. Tu. XVII. f. II. Ex eadem lege Iudicem
nec oportebat triεinta annis minorem esse, nec maiorem sexaginta. Aliis legibus cautumlnerat, ut Iudices viginti quinque ad minimum annorum essent, quamvis vigesimum annum susscere iterum statuerit Augustus. Sueton. Aug. XXXII. Legebat eos quotannis Praetor, simul iurans, se eos dolo malo scientem non te.
ψ sse : lecti vero aderant in subselliis, S iurati s
ihi Pro vigesimo anno trigesimum ponit Sigon. de Arie. II, 3. sed depravatum esse illum Ioeum Suetonii, iamdudum observarunt Cuiae. O . XX, 3 l. & Grae . in Prois Om. T. XI. Thasur. Ant. Rama
326쪽
Lia. IU. TIT. XVIII. 32s XVII. Etiam publica iudicia incipiebant ab XVII. Rei
imus vocatione. L. 8. D. de accusat. In iure deinde primum lua quaesitore postulabat accusator , Ut liceret des 4 ,o
sibi nomen deferre. Coel. ad Cicer. Epist. VIII, 6. stulata fa- Cie. Divinat . in Verr. XX. quae tamen postulatio mit a de- etiam absente reo fieri poterat. Coel. ad Cic. l. 'Valer. Max. IlI, 7. 9. Erant vero, qui accusare non poterant, veluti mulieres, ι pupilli, qui stipendium merebant, infames. Sic nec liberti iure accusebant patronos. L. 8. D. de accusat. nec Quaestores Praetores S Praesides suos. Cic. Divin. in nrr. XIX. Unde S accusatus postulare poterat, si ei commodum videretur, ut iudicium de accusatore fieret, liceretne illi accusare, nec ne. Auct. ad Herenn. I, 12. Quinct locus erat anticategoriae, vel accusationi ac cusatoris, si quis ei maius crimen obiiceret, L. I9.C.Qui accus.non possct tunc caussa maioris eriminis praeserebatur minori, quamvis prius delato. L. I. C. eod. De quibus antecategoriis erudite, ut solet, agit Culac. Obs XX, 7. Exemti quoque erant aliqui ab aliorum accusationibus.
veluti Magistratus, Liv. XLV, 37. S absentes Reipublicae causia. Valer. Max.IlI, 7. 9. Qui ninmen Nisi parentum, liberorumve, patroni vel patronae, veIeorum filii, filiae, vel nepotia mortem exsequantur. L. . D. de secusat. quod & de pupillis observandum , qui alicia eonsilio tutorum facere re a poterant, si de patrum vel avorum morte habenda esset quaestio. L. a. 3. I. D. eod. Praeterea feminae admittebantur, si deis ferrent crimen Maiestatis. L. 8. D. ad L. LAI. Male.. Annonae, L. vlt. s. s. D. ad L. Iul. de an non. & d
nique sacrilegii. L. Io. C. de Dise. ει clem.
327쪽
men deserebat, vocabatur accusator, idque tum,pe munus habebatur, nisi quis aut Reipublicas caussa, aut patrocinii gratia, aut paternarum aut propriarum inimicitiarum caussa ad accusandum accederet. Cic. de me. II, 1 . Publicos tamen Romae fuisse accusatores, qui delicta publica persequerentur. patet eΣ Cic.
pro S. Rosc. XX. Plin. Epist. III, 37. xviii 1. XVIII. Si socii repetundarum quem po-e imine stulabant: Oportebat, eos simul potestatem Pa- repetun- tronos nominandi postulare. Concedebatur id Sc. ut patet ex LlV. XLIII, I 2. Cic. Divinat. ia ζ; p ἡ, Verr. XX. Nominati hi patroni sociorum, simul
ni. Sin ptu. erant accusatores reorum. Sin vero duo plures se of resve accusationem simul deposcerent: iudi-
. Tresum antea fieri debebat, quis illorum deberet iudieio ' nomen deferre, id quod DIUINATIONEM
praemitte- vocabant, quia non de facto quaerebatur, sed deb iur divi laturo , uter deberet accusare. Ascon. Paedian. in Cic. Divia. in Verr .p. 17 1 7. Geli. Non. M. H. 4. L. I 6. D. de accus EXemplo esse potest divinatio Ciceronis in Verrem, in qua cum Caecilio disputat, uter accusandi partes suscipere deberet. Qui in hac divinatione vicerat, primasque agebat partes, accusator; reliqui subscriptores dicebantur, iique, ut ait Astonius, accusatorem adiuvare solebant. De subscriptioni-hus vid. Cic. Divin.in Verr.XV. Diss. ad D.fratri III pro Muraena XXIV,'s. adfamil. . 8.Αlia ab hae subscriptione est, qua accusator ads militudinem supplicii, seu talionis, se obstringebat, si non probasset, simulque cavebat, se in crimine perseveraturum usque ad sententiam.
328쪽
L. 7. pr. L. vlt. C. de accuset inseri L. vlt. C. de Calumn. L. 2. C. de exh.-transm. reis.
XIX. Die constituta, Vtraque parte prae XIX. De sente, ipsa fiebat delatιo nominis, ita tamen, ut lation accusator prius verbis conceptis iuraret, te non iniε, calumniandi Caussa deserre nomen. Vide supra 'R ': Tt. XVI. n. a. Fiebat ea delatio nominis ea p ''dem formula, qua solebat in iudiciis privatis lis intendi, veluti: AIO, TE IN PRAETURA
SPOLIASSE SICULOS CONTRA LEGEM CORNELIAM , ATQUE EO NOMINE SESTERTIUM MILLlES A TE REPETO.
Fatente reo, statim fiebat aestimatio litis. Negante eodem, postulabatur, ut nomen interreos reciperetur, ac tum delatio scribebatur, nominis , criminis, loci, temporis, personarum ae- curata facta mentione, L. 3. pr. . .seq. D. dea cusat. Quo facto tempus inquirendi dabatur. Αχon. Paedian. Verrin. L. p. 3816. Crimen ergo, quod obiiciebatur, libello subscriptum relinquere oportebat accusatores, simulque accedere debebat subscriptio ad similitudinem poenae, de qua paullo ante diximus. Quod ideo inventum fuerat a Romanis, ut ne facile quis prosiliret ad accusationem, quumsciret, inultam Mi accusationem non futuram. L. 7. m. D. de accusat. Cavebant itaque singuli accusatores, quod . crimen objecturi sint. ct perseveraturi etiam in Crimine usque ad sententiam. Libelli formula erat: HOC COS. ET DIE APUD
ILLUM PRAETOREM VEL PROCOS. L. TITIUS PROFESSUS EST, SE MALUIAM LEGE IVLIA DE ADULTERIO RE
329쪽
CUM C. SEIO IN CIUITATE ILLA, DOMO ILLIUS, MENSE ILLO, CONSULIBUS ILLIS. ADULTERIUM COM
MISISSE. L. et, .mD. de accubat. Et haec professio deinde vel ab ipso accusatore, vel ab alio, si forte ille litteras nesciret, eius nomine erat subscribenda, ut docet Paullus iureconsultus L. 3. pr. N s. a. D. de accusat. Hinc Asconius in Cornelianam ρ. Igo . Detulit nomen Publius ubscripssmius. Quemadmodum vero accusator nomen
DEFEREBAT, ita illud RECIPIEBAT Prae
tor, quae receptio, quum aliquando esset in Quaesitoris arbitrio, postulari debebat. Seneca in Ludop. m. 683. T. Ιχ. PostulaI nomen recipi. edit subscriptionem, occisos Senatores triginιa. Et Coel. ad Ciceron. Epist. VIII, 8 Neque Laterenses Praeror, postulante Pausania, quo ea pecunia pervenisset, nomen recipere voluit. Recepto vero nomine, Praetor certam diem, qua accusator S reus ad essent, constituebat, S plerumque quidem diem tricesimum , ex lege Licinia S Iulia. Cic. Vatis. XIII. Quod tempus, si paullo brevius esset, licebat accusatori diem longiorem poscere ad inquirendum, praecipue in crimine repetundarum, vi patet ex Ascon. ad Cic. myran. I. p l8I3. XX. Ex eo tempore reus vestem mutare patronos conquirere solebat. Posita .enim toga alba, non quidem atram, seu pullam, im ut
330쪽
vi Sigonius de ludie. IL, io. p. 563. suspicatur, sed sordidam& obsoletam sumebat, Liv. VI. 2 o. unde sordes pro reatu, & sordidatos pro reis saepe dici, observat Graevius in prolegomems Tomi XI. Thesaur. Ant. Rom. Idem etiam rei amici S cognati saepe faciebant, nonnunquam S
ipsi Μagistratus, si viri bene de Republica meriti
vita S salus in discrimen vocaretur. Cic. posredit. V. Plutarch. in Vita Gracchor. p. 829. Promittebat etiam reus barbam ct capillum, ut constat ex Geli. Non. AII. III, q. Liv. LI, 6 I. Cic. pro Ligar. XL. XXI. Patronos ante Caesaris tempora raro xxi adhibebant plures , quam quatuor: post bella soni vero civilia saepe ad duodecim perventum. M .adhibiti sane Scaurum sex patroni defenderunt, P. Clodius Pulcher, M. Marcellus, M. Calidius, Μ. Cicero, M. Messala Niger, Q. Hortensius. AD con. Paed. in Cic. pro M. Scauro p. IIS 2. Idem eiusmodi patronos in quatuor classes distinis guit.
I ineνe debet a conviciis, ornamentis, purpura, Θ alba Ose. Albam tamen vestem sub imperatoribus in tuisetu adhibitam ege a mulieribus, docent Lipsad T cit. Ann. II Fomer. Re . . Guotid. II, EI. idque pro bant ex Plutarchi inas Tom. p. a To. &Herodian. Hi s. IV, a. sed ex utroque auctore patet, albae ve sti locum tantum fuisse per eoa dies, quibus nondum iusta facta fuerant marito. Alias enim & feminas pul-Ia veste in luctu vas, adparet ex Lactant. de Mort. peris sequut. XXXIX. Ceterum non modo quoad colorem vestes in luctu mutabantur, verum etiam quoad for. mam. Magistratus enim in luctu, posita praetexta, tum elavum sumebant: Senatores, lato clavo posito,