Theologia patrum dogmatica, scholasticopositiva, auctore r.p. Antonio Boucat ... Tomus primus octavus Tomus septimus. De sacramentis pars tertia, in qua agitur de institutione, necessitate, materia, forma, ministro, effectibus, & usu quatuor sacramen

발행: 1737년

분량: 585페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

334 Dissertatis Tertia

gravatus , Recipiat , una quippe malaiis illecebra pectandi e ves quod in Ξ t Communio perdidit Iudam Si filiust iis tas peccatorum, & per misericordiam

metsi occulte , patrem , aut matrem - Domini remittatur. eideret . vel mutilaret, ad poenitentiam Celeberrimum est exemplum filii prodi- laboriosiam tenetur . Hoc ipsum non le-igi, ut narratur ibidem e. Luc. I s. Ta-vius annuntiat disciplina vetus, quae poe- metsi enim substantiam paternam cum nitentia publica mulctabat idololatriam , meretricibus dissipasset, quia tamen poe- homicidium , adulterium , & gravissima nitens ad patrem accessit, vix aliqua inia in parentes commissa scelera. terpolata mora , a patre benigne sese Probatur altera pars, videlicet quod talptus est. Sic enim scriptum est : Parem , tempus moderatum probandi sint hujus- peccavi in caelum, is coram te, iam non sum modi peccatores, & hoc veteris, & n idignus voc-i filius tuto . Dixit aurem parervi Teitamenti auctoritate : Ueteris qui- ad servos suos et Cito proferre stolam nimam , dem ; legitur enim Lib. 2. Regum, ubis r in ite itum , i, dare an iam in m tractatur de Davide peccatore absoluto, num eius , iis calceamenta in pedes Dus , statim atque Propheta intellexit eum p - T adducite vitulum saginarum , is oecidite, nitentem : Peccaυi Domino , ait Rex : re manducemus , ct epulemur , quia his fvixitque Nathan ad David , Dominus quo-ilius meus mortuus erat , edi revixis , perie qua transtulis necarum ruum. Ex no Ο -- rat, or inventus est.

xo Matth. xi. Christus ait: Renite ad me S. Thomas in cap. Is . Luc. parabolam amne, qui laboratis, is merari estis, is ego filii prodigi ad patrem revertentis inte reficiam vos. Eo loci omnes indiscrimina- pretans , a i , coenam in laetitiae pignustim peccatores ad se vocat Dominus. S.Idatam Eucharistiam esse , quae peccatori Thomas Comm. in cap. xx. S. Matth. itaiPoenitenti, tanto cum gaudio conceditur, verba: nnite ad ma omnes qui laborarit, o ut Christus Pater oecurrat ut illum de onerati estis , is ego reficiam vos . Patru misculetur: August. de quaest. Evang. UeIoraculis sie interpretatur : μ Chrylost. is occurrens cecidit super collum ejus ...is Non autem dicit, Venite ille & ille, is Cadere super collum ejus, est humili is sed omnes qui in solicitudinibus , quilis xi in amplexum ejus brachium suum :se in peccatis estis : Non ut expetam no- is quod est Dominus Iesus Christus, eonis xas , sed ut solvam peccatae . Uenite, is lolari autem verbo gratiae Dei ad spem is non quoniam indigeo 'estra gloria , is indulgentiae peccatorum, hoc est, postis sed quia volo vestram salutem : Undein longa itinera remeantem mereri a pa- is dicit , Et ego reficiam vos : non di-iis tre osculum charitatis .... Theoph. Qui-- xit salvabo solum , sed quod multotis libet autem revocatus & mundatus ruis amplius erat , reficiam vos , id est , is crimine saginati vituli particeps eausa si in omni quiete constituam . Raban .iis laetitiae fit patri , & famulis ejus , ilis Non solum exonerabo, sed interna re- is est, Angelis & Sacerdotibus, unde s is sectione saturabo. δε quitur , Et coeperunt omnes epulari . Ruintis Lucae a 4. legitur quemdam Vi-iis August. Istae epulae atque festivitates ,

rumpotentem vocasse ad coenam amicos, , , nunc celebrantur per orbem terrarum

sed isti coeperunt se excusare. Tunc iraturiis Ecclesia dilata atque diffusa r Uitvlus paterfamilias, ait Scripturae, dixis servo suo ,, enim ille in corpore & sanguine D exi eiu in plateas , is vicos civitatis , istis minico , & offertur patri , α palcit

pauperes ae Gbiles, is taeos, ct laudos in- is totam domum. δεννaduc huc. S. Thomas Comm. in Cap. I Demiam idem Angelicus Doctor Comm. S. Lueae juxta mentem Patrum explanAt in cap. I s. Luc. explicans ista Evangelii Meos & claudos qui compelluntur ad verba , Gaudium erit in caelo supeν uno c- coenam Domini accedere , eos esse pec- catore poenitenriam agente , ait : Greg eatores qui ad cor redeunt : Ambro- is rius in hom. Plus autem de conversisse sus : Invitat kutem pauperes , debi- is peccatoribus , quam de stantibus justis is les , ct caecos , ut ostendatur quodlis in coelo gaudium esse fatetur : quia is nullum debilitas eorporis excludit alis plerumque hi , qui nullis se oppressos is regno , rariusque delinquat , cui dest is peccatorum molibus sciunt , stam

, Dissiligod by Cooste

362쪽

ι, quIdem in via justitiae sed tamen Adibebemus argumentum in muliere Samariti coelestem patriam anxie non anhel nt, tana supra modum impura. Tum in alteia dc plerumque pigri remanent ad eXer-ira deprehensa in adulterio , quibus illicori cencia bona praecipua : quia securi sibilueniam concessit Christus : Sie de ad Zari sunt quod nulla commiserint mala gra-ichaeum Publicanum venit , quippe quiri viora. At contra nonnumquam hi qui magno impulsus amore eum videre jam-- se aliqua illicita egisse meminerunt , jam cupierat : Sic enim habetur Luc. 19.is ex ipso suo dolore compuncti ad am Zachae festinans descinde : quis hodie in .

,, rem Dei inardescunt .... Majus ergo mo tua oportet ma minere . Et festinans devisi gaudium fit in coelo , quia re dux in scendis , or excepis illum saxdens. . . Hodie se praelio plus eum militem diligit , qui salus domui Mie facta est . Rursus aitis post sugam reversus hostem sortiter Matth. s. Non enim veni vocara v. flos, sedis premit, quam eum, qui numquam ter peccatores.., ga praebuit , & numquam aliquid ser- S. Thomas hic q. to. art. 6. hanc ex is liter fecit. is . prosesib movet qtiaestionem , & quaerit , Ex his parabolis sequitur peccatorem tirrum Sacerdos debeat rinuare corpus Christi I. vere poenitentem absolvendum esse . necatori perenti , dc respondet negative . II. Non diutius procrastinandam esse a mallatis enim in contrarium rationibus solutionem, sed ut primum absoluta Pro-isubdit : Sed contra eli , quod superbatione per quindecim , aut triginta diesiis illud Psalmi ar. Manducaverunt , &facta , apparet sincere contritus, bene ii-iis adoraverunt omnes pingues terrae, diiscio absolutions donandus est , ne nimia se cit Augustinuς, Non prohibeat dispen dilatione , aut tepescat devotio , aut iniis sator pingues terrae , id est , peccato- desperationem agatur ptra itens , ut noniis res, mensam Domini manducare. risemel contingit ex duritia pharisaica Con- Ttim distinguit peccatores publicos ab sessorum , qui non sapiant ad sobrieta- occultis; illis propugnat Eucharilliam esse tem, immemores quoὸ Sapientia cunctR denegandam donee a scandalo & cessent,

disponat sortiter simul, dc suaviter. Hinc &resipiscant; istis vero, si sint ramiten-

legimus S. Franciscum Salesium suae cha-ites, concedentam esse Eueharistiam a uinritatis dulcedine innumeros etiam Haere- tumat. Sic loquitur in corpore articuli: tieos ad fidem , impios vero ad meliorem Dicendum . quod circa peccatores disrugem traduxisse. vel ipse Christus Mat-iis stinguendum est ; quidam enim sunti hae i ix. non solum provocat peccatores is occulti , quidam vero manifesti, scili- ut ad ipsum accedant , sed eos ad hociis cet per evidentiam facti, sicut publici eompellit motivo benignitatis suae: Tollite, is usurarii, aut publici raptores, vel et- inquit , iugum meum super vos, ct scitotis ixm per aliquod judicium Ecclesiasti- a me, quia mitis sum, Est humilis corvi, oriri cum , vel saeculare . Manifestis ergo

invenietis requiem animabus vestris. is peccatoribus non debet etiam petentia

Prebatur demum tertia pars , videlicetiis bus 1 acra Communio dari : unde CD quod peccatores etiam ex habitu non sint is prianus scribit ad quemdam : Pro dia a saera mensa propellendi, si de peccatisi,, lectione tua consulendum me existima-

doleant. Quisque Consessor det,et Christis,, sti, quid mihi videatur de histrionibus, vestigiis inlistere et Sed Christus peccat iis & Mago illo, qui apud vos constitutus

res, habitu vitiorum detentos a se noniis adhuc in artis suae dedecore perseve- repulit . Et probatur : Mulierem quaesis rat , an talibus sacra Communio cum erat in civitate peccatrix absolvit , utiis ceteris Christianis debeat dari : Puto primum ad pedes eius prostrata petiitiis nec Majestati divinae, nec Evangelicae veniam cum lacrymis; dixit enim ei Luc. disciplinae congruere, ut pudor oc ho-7. Remittuntur ei peccata multa , quoniamiis nor Ecclesiae tam turpi , & infami dilaxis mustum : Igitur ut primum pecca- is contabione scedetur. Si vero non suntior est per aliquod tempus juxta. viri pru-iis mani testi peccatores, sed occulti ; non dentis judicium , probatus , absolvendusiis potest eis petentibus saera Communio est pceruiens, & ad sacram mensam re-iis denegari : cum enim quilibet Christia-cipiendus. Non absimilis indulgentiae ba- is nus ex hoc ipio, quod est baptizatus,

is sit Disiligod by Corale

363쪽

, si admissus ad Dominicam mentam, ,, non potest ei jus suum tolli , nisi pro aliqua causa maniscita : Unde super, , illud I. Corinth. s. Si is qui frater no- ,, minatur inter nos , &c. dicit Glossa

,, August. nos a communione quemquainis prohibere non possumus, nisi aut sponis te conisessum , aut in aliquo iudiciois Ecclesiastico, vel s,culari nominatum ,

,, atque convictum : Potest tamen Sacem ., dos, qui est conicius criminis, occulte ,, monere peccatorem occultum, vel etiais iam in publico generaliter omnes , ne,, ad mensam Domini accedant , anteis quam de peccatis poeniteant , & Ec- clesiae reconcilientur. Nam post poeni- tentiam, di reconciliationem etiam p o blicis peccatoribus non est communiose deneganda , praecipue in articulo mor.

o lis : Unde in Concilio Carthaginensiri legitur , Scenicis atque histrionibus , is ceteriique hujusmodi personis , vel Α-

M pollatis convertis ad Deum , reconci- , , liatio non negetur. M

2ui rara in peccatum Vortale prolabuntων , modo sint 'nitentes, pesunt absolvi imp

sita prius satis actione post ab olutionem adimplenda , rum ad sacram Mensam suseipi , σ quidem frequentius quam modo

nominari peccatores.

Ex cIΡIM Us ab hac conclusione eos qui enorme aliquod peccatum committunt ex determinata malitia , vel etiam cum

scandalo : isti enim ut supra dictum est, non nisi absoluta lassicienti probatione absolvendi sunt propter rationes jam amlaudatas. Fra Iur conclusio rarionibus Theologicis.

PRIMA si e proponitur: Christus absque

mora absolvit vere poenitentes , tametsi diuturniori tempore detinerentur vitiorum habitibus : Igitur saltem qui ex fragilitate in aliquod exitiale peccatum prolabuntur , modo sint poenitentes , abibl- vendi sunt , imposita satisfactione post absolutionem adimplenda.

Altera : Incassum Novatores laudant canones antiquos poenitentiales , ut im-

io Tertia

ponant onera gravia, quae ne quidem dἱ-gito ipsi movere satagunt, cum laboriosa ista taenitentia non nisi pro peccatis eno inibus , di public k imponeretur , quam etiam Eccles a justo iudicio rescindere aequum duxit, ne poenitentes in desperationem agerentur : Ibi autem quaestio movetur solum de his qui in aliquod peccatum mortale citra scandalum ex fragilitate coincidunt : Ergo &c. Tenta . Nihil aliud requiritur ad a solutionem quam verus de peccatis dolor a Atqui supponimus hujusmodi peccatores habere contritionem sinceram, amore saltem inchoato, quo diligitur Deus ut i tius justitiae sons, sormatam. Ergo Sc. leuarta : Ex S. I homa mox laudato absolutio , ct communio concedi debent peccatori petenti , quia per Baptismum jus habet ad alia Sacramenta , nec citra

injuriam potest huiusmodi bonis privari , nisi sit seandalosus; nam ibi ait D. Thomas explieans ista Apostoli verba I. Cor.

. Si is qui frater neminarur, inrer vos , σς.

Dicit Glossa Augus . nos a communi is ne quemquam prohibere non possumus a, , nisi aut ponte consessum , aut in aliis quo judicio Ecclesiastico , vel saeculariis nominatum , atque convictum . Ergo,, Sc. M .

Dixi hujusmodi precatores fragiles se

quentius quam alios in praecedenti conclusione appellatos ad sacram mensam ecse recipiendos, tum quia habitudine peccati mortalis non tenentur , tum quia

jus habent ut baptizati ad Eucharilliam ., quae peccatori eam petenti , di de criminibus dolenti non negatur, tum qui Rex Concilio Tridentino opus habet ille fragilis peccator Eucharistia, ut mortalia peccata in futurum praecaveat hunc quippe effectum mirabilem producit cibus ille Angelicus. Ergo &c.

Fit satis objectionibus Arnaldi

Contra secundam conclusionem militanIibus

OBII cIT : Antiqui canones pro peccatis mortalibus poenitentiam laboriosam &absolutioni , ct Communioni praemittendam este statuunt . Igitur di aequali laboris pondere nunc expianda sunt. Tum his ipsum ex Concilio Tricent. probare putat,

364쪽

De Euebaristiae Institutione, isti

putat , dicendo I. Saeram Synodum in

votis habere ut omnes Traditiones Ap stolicae serventur II. Vel ipsos canones poenitentiales pro reformatione morum renovata. III. Proscripsisse Lutherum eo quod nitentiam in sola vitae mutati ne fitam esse propugnaret. IV. Statuisse satisfactiones canonicas juxta peccatorum gravitatem imponendas e quandoquidem Peccata quae nunc Committuntur , sunt

ut plurimum ejusdem ponderis, di gravitatis cum iis quibus quondam Fideles obnoxii erant. Igitur quodlibet peccatum

mortale penitentia laboriosa praevie expiandum est , antequam concedatur ab

lolutionis beneficium. Respondeo prim. , opponendo Arnaldo Ecclesiam , quae pςnitentiam laboriosam multis annis sustinendam abrogavit : Tum di ipsam Synodum Tridentinam, quae satisfactionem publicam non nisi pro

peccatis scandalosis , & manifestis pro aliquo tempore exigit, donec scilicet fiat satis & partibus offensis, & honori Dei.

Neque vero omittendum est famosam , seu laboriolam rinitentiam nonnisi pro peccatis supra modum enormibus suisse impositam.

Respondeo seeundo, distinguendo : Can nes statuunt' pq nitentiam luctuosxm pro peceatis mctrtalibus pulaicis & gravioribus, concedo : pro occultis nec ita gravibus, sed ex stagilitate commissis, nego antecedens & consequentiam; uilis enim Ecclesiae obtinuit, ut pro hujusmodi πω catis , imposita juxta viri prudentis judicium venitentia post absolutionem adimplenda , solvatur penitens , & ad ia- eram mensam suscipiatur. Ad primam probationem smiliter di singuo : Synodus Trideat. vult Tradi- ditiones Apostolicas servari juxta Eccle-

'sae determinationem, concedo : Per extensum & secundum recentiorum placita , nego : jugum enim Domini suave

eli , di durum nimis appareret , si pro

uno peccato magnae , & supra modum laboriosae probationes ante absolutionem yraerequirerentur . Non quod, fateor , sati stactio quantum vis laboriosa possit superare unius tantum peccati mortalis gravitatem , cum 4stud inducat reatum

pςnae aeternae, sed quia tantus labor humanas excedit vires, di per quaedam M. Boisca Thaol. m. GL

Christi applica,

na opera satisfactionem tiva expiari queat. , secundam , non abs mili modo distinguo : Sacra Synodus Tridentina pro

resormatione antiquos canones

restituit quantum ad aliquid, scilicet ut

restituatur ablatum, ut peccatum publicum satisfactione quadam publica expiatur, dc peccator Ecclesiae reconcilietur, concedo r quantum ad omnia, ita ut uinno aut altero anno , vel multo pluribus pς nitentiam luctuosam agat , nego , propter rationes iterum atque iterum laudatas.

Ad tertiam etiam distintione utimur :Synodus Tridentina proscripsit Luth

rum ea praecise ratione, quod poenitentiam publicam, dc multis annis labori se adimplendam pro uno tantum Peccato mortali propelleret , nego e Eo quod praecise totam poenitentiam in simplici morum resormatione seu mutatione re poneret , iubdistinguo r seclusa contritio ne, ac poenitentia satis orta juxta j dicium viri prudentis imponenda, Conc do : secus, nego . Reformatio morum

inani fidei actu non fit; hinc merito

propulsus est Lutherus. qui bona opem latisfactoria abnuebat, quandoquidem fides sine operibus mortua est, nec est sine eis vera mutatio seu converso . .

, quartam, Amaldus aut devoravit, aut interpolavit testimonium - Concilii Tridentini, nam Sessione I 4. c. g. Patrefiquidem injungunt Sacerdotibus ut imponant satisfactiones peccato proportionaistas , sed non citat illa verba consequentia r aeuantum spiritus or prudentia s Crasserit , pro qualitate criminum θ poenire

rium famisara . Ad alia patet solutio ex dictis. Instabis r quod uniuersalis traditio docet, illud est admittendum : Atqui tota

traditio stat pro poenitentia rigorosa Eucharistiae sumptioni praemittenda , quando aliquis graviori aliquo peccato detin tur : Ergo dic. Probatur minor . Patre duplicis tantum generis indigitant pecca ta , alia scilicet quae voeant magna eaqu capitalia; alia vero quae appellant levia& quotidiana : Sed capitalia inter quae quodlibet mortale annumeratur, luctuosa poenitentia expiari necesse est : Ergo . cc. Prob.tur minor. Iuxta Patrum prin-Y cipium.

365쪽

Dissertatis Tertia

. cIpium , omnia peccata mortalia sunt a qualia , cum non distinguant inter peccatum mortale & mortale , sed solum inter peccatum moriale & veniale, quod quidem levius di quotidianum nuncupant. Ergo dce. Reθ-deo negando minorem primi &secundi argumenti. Ad ulteriorem prointationem distinguo r omnia peccata mor- .ealia sunt aequalia objective, in quantum

singula creaturam a Deo avertunt, &reatum poenae aeternae inducunt, concedo e intensive , dc in Tatione malitiae ,

nego . Quis en iiii dicet peccatum Iudae

proditoris cetera omnia peccata in gravitate non superasse; cum vel ipse Christus

Ponderans tantam malitiam dixerit Marei . I reum erat si n- esset natus homo ille.

Idem Dominus distinctionem peccatorum mortalium inter se probat , ubi loquens de metato Pilati , qui illum ut reum iudicabat , & de peceato alterius a suo tra ditus suerat, ait Ioan. xy. LDi me rodidis mi , malua peccatum habet. Hae e solutio collisitur etiam ex S. Paeiano Barcinonensi Episcopo, qui L. 3. Bibliothecae Patrum

Columna r. vocat idololatriam , homicidium, & fornieationem peccata mortalia. Ergoiane nulla alia dantur λ Minime ι ste enim prosequitur : sa sunt eapitalia, 'fra tres, 'Ura μωnasia . Eo loci sumit peccatum mortale pro magno crimine, sed non excludendo alia peceata mortalia quae non Tunt istius speciei, licet tamen sint vere mortalia. Iasiar: Tertullianus L. de Pςnit. Cap. To. Pag. 147. insurgit contra eos qui tametsi in Deum peccaverint , nolunt tamen publice pςnitere; eos enim irridens, ait : Crande plane emolamentum V

,, recundiae, occultatio delicti pollicetur. . Uidelicet, si quid humanae notitae suta a duxerimus , proinde re Deum cstabiis mus Adeo. ne ex illimatici hominum , se de Dei conscientia comparantur Anis melius est damnatum latere, quam Pa-

, sam absolvi is Ergo &e. Respondas distinguendo : Et Tertulli nus eo loci non loquitur de poenitentia laboriosa & satisfactoria ; sed de consecsione secreta, concedo : Et loquitur praecise de hae satrs factione , nego . Primo Cap. 9. explanat poenitentiam laboriosam,

ad quam adhortatur peccatores spe v niae, & honoris Cum igitur provouis vit hominem , magis relevht , inquis sis cum squalidum iacit, magis mundatum se reddit. ,, Tum convertit sermonem indiscriminatim ad omnes illos peccatores qui sua peccata aperire Consetario er belcant, dc de hae pς nitentia ait : Cumis accusat , excusat et cum condemnat . is absolvit . In quantum non pepercerisis tibi, in tantum tibi Deus, creae, paris is cet. Plerosque tamen hoc opus ut puisse blicationem sui aut suffugere, aut de dio,, in diem differre praelumo, pudoris mainis gis memores quam salutis . . . Grande ,, plane emolumentum e C. D

sistit : Atqui omnia peccata mortalia erant per me nitentiam luctuosam juxta veterem diseiplinam expianda : Ergo dcc. Probatur sublumptum . Origenes Homi Lx s. in Levit. duo solum verbis expressis di claris agnoscit peccata, mortale unum, veniale alterum : Illud poenitentia is iariola luendum, istud ruero facilius remitis .iendum . . Eo Ioei se .loquitur : Illas ,, ergo domos , si forte alicui lapsus acisse ciderit, semper est recuperandi facultas: M ut V. g. dicamus , si nos aliqua culpari moralis invenerit, quae non in erimiis ne mortali , non in blasphemia fidei , , , quae muro Ecςlesiastici & Apostolici ,, dogmatis cincta est; sed vel in sermori nibus . vel in morum vitio consistat , hoe est vendidisse domum, quae in agrori est, .vel in via cui murus non est. Haec se ergo venditio . di hujusmodi culpa sem- ,, per Feparari potest, nec aliquando tibiis interdicitur de commissis hujusmodiis plenitudinem gerere . . In gravioribus is enim criminibus semel tantum, vel ra ,, O Poenitentiae conceditur Iocus . Istati vero Communia, quae frequenter incur-M rimus, semper pamitentiam recipiunt, se & sine inter in iis ne redimuntur. ,, N mine peccatorum frequentiorum venialia, nomine vero graviorum mortalia origenem intelligere nemo non videt . Ergo oc C.

Rupondeo negando subsumptum . Adprobationem nego origenem duo solum agnoscere peccata , veniale scilicet , di mortale, Ied potius triplicis generis loco

citato enarrat . veniale nimirum , mortale commune, & enorme qualis est haeresis & blasphemia. Uerius dicam. eo loci

non de veniali, sed de mortali diversi

366쪽

D Eueharistiae Institutione , Esc. 33s

enerIs agita hine eum ait: Si nos aliqua is enim , inquis, non solum in peccata , culpa moνalis intieneris , qua non in crimi- is sed etiam in crimina, propter quae me. iis monali tonsistae . non excludit per ista is catores ab Ecclesia separantur , qualis verba , qua non in erimina πιον ali , σΩ is sunt homicidia , adulteria , fornicati peccatum mortale , adeoque non intelli- is nes, sacrilegia, rapinae, furta, falsat git veniale, sea mortale commune, quod stimonia, luperbia , invidia, avaritiai respective ad blasphemiam non vocat mor- is diutina iracundia, ebrietas assidua . .

tale , id est tam grave . Quod enim sic Caesarius Arelatensis Archiepiscopus Hom. i intelligat in illo textu , peccatum morta- s. eadem nominat & numerat peccata , Ie , liquet ex pluribus. I. explicans quid tum subdit : ' Pro capitalibus veroi si illud mortale , ait quod non in eruiri crimi vibus non hoc alum sincit, sedi mine mortali, non in blasphemia fideliri addendae sunt lacrymae, & rugitus, &situm sit . II. Suam quoque aperit men- gemitus, continuata, & longe protratem de peccato mortali communi ι subditiis ci a jejunia ... Ultro nos ipsos a com- enim: Sed vil in sermonibus, υνι in morum is munione Ecclesiae removentes, in luctu visis consistat. III. Primum raro & quλn- ,, & uillitia multo tempore permanendoque semel in vita remitti dicit : iri tes, & poenitentiam etiam publice ais

ess . Audis Origenem loqui de Poeniten- quens de peccatis mortalibus, ait: M.ς tia publiea pro peςcatis gravioribus , se- is crimina sua erinfitentes aliquandiu amet, ut plurimum concesta. IV. Alterum is corporis & sanguinis Christi communi meratum dicit commune & saepissime re- ,, ne suspendit . ,, Sic Augustinus L. demitti : Ista vera eammunia , qua frequenter fide &Operibus cap. 26. Nisi essent quς-

incurrimus , sempeν paeniremiam accipiunt I is dam gravia peccata , ut etiam excomis Et pro. exemplo affert peccatum David, is municatione plectenda snt . si Rursus certe mortale, & tmen absque morare- Hom. So. affirmat peccatum originale Te-'missum . Ibidem subdit : Huic itaque mitti quidem per Baptismum , inter a- is persectae menti si acciderit aliquandos tualia vero quaedam remitti per oratiosi domum, quam habet non manu tactam nem Dominicam , quaedam alia per is aeternλm in coelis vendere , & in ma- nitentiam publicam. - nu alterius dare: sicut contigit aliquan- . Respondeo una falce nos posse metered, do masno Patriarchae David , cum dei istam farraginem argumentorum, quae Ariari tecto suo Uriae Hethei aspexit uxorem, naidus Lib. de se . Comm. pari. 2. cap. is statim eam redimit & reparat . ,, Ex his s. ut sucum faciae, aggerit ; cum sit er- patet priorum saeculorum Doctores poeni- ror Ioviniani omnia peccata ut aequata tentiam laboriosam, quae praecederet abso- habere; quam sententiam & S. Hierony-lutionem sacramentalem indiscriminatim mus , & Concilium Mediolanense uti pro quolibet peccato mortali non exegisse .sfidei adversam per strinxerunt . Hoc iaReponis : Atqui Palles tu ea suerbntipsum patet ex auctoritate Christi contra sententia, quod crediderint peccata ada peccatum Iudae vehementissime insurgenis quate dividi in mortaliα &.venialia: Er- tis, ut supra dictum est. Nec levius subingo &e. Probatur subsumptum : Non di- indigitat Propheta Regius ici peceatastinguunt unum peccatum mortale ab ,- mortalia quaedam esse ceteris graviora , Iio, saltem in reatu culpae & poenae, sed maxime quando ex determinata malitiae universim dicunt peccata mortalia esse patrantur , & ingratitudinem annexam capitalia , ista vero poenitentia laboriosa habent . PLal. 34. aic: Si inimicuo meus -- me plectenda autumant . Ergo &c. Siciledixisset mihi , fusi illam utique . . . Turrupugnant S. Eligius Hom. 6. t. a. Bibl. vero boma unanimis , ἀ- meus , ' noma PP. Capitalia crimina non admittere 4 metis r qni μαι mecum duises eviebas eia

minuta peccata sine quibus esse non bos Quis autem sanae mentis dixeritis possumus, per indulgentiam inimicorum SS. Patres erronea indiscriminatim sui uois & eleemosynam pauperum indesinenter locutos. is redimere M. is Sic Fulbertus Carno. Respondeo lI. nomine criminum capit M tensis Ser a. M Populum: Cecidimus lium Patres quandoque intellitere peccata Y v gra

367쪽

3 o Dissertatis Te tia

vravistima quae scandalum pariunt; quan- nitentia quam venialia esse plectenti , doque enormia occulta, quae poenitentia quod ultro fatemur. uiniosa expiari consulunt i quandoque Non absimilis est responsio ad Ful retiam quodlibet mortale, quod compara-itum; quod enim non intelligat quaecum live ad veniale dicitur capitale, hoc elisque peccata mortalia eodem modo esse

gravius, quodque ut plurimum est radix expianda, claret ι certum enim est furta, multorum subsequentium peccatorum. rapinas , iracundiam , Ac a Iia huiusmodi Respondes III. SS. Patres praediratorum peccata quae recenset, non lubjici poenita munus nonnumquam obire . hinc exaltantilentiae publicae, nisi adsit grave scandalum evocem tuam adversus peccatores, quos ut adiSi tamen adsit peccati mortalis habitus , severiorem rinitentiam inducant,veluti exin peccata ad tempus laboriosa satis lactione. aggerando criminum gravitatem, ea vocantised occulta prius castiganda sunt , quam magna, eorum salutis negotio succurrere ra-iabsolutionis beneficium concedatur. Deti. si pro deliciis, quae reatum poenae aete iistis solum loquitur Fulbertus , videlicetnae inducunt, omnibus satisfaciant modis:ioc de peccatis saepius iteratis, quae sunt Hinc gemitus , dc lacrymas , hine ramialiorum multorum causae, & de publicis. humilitatem ut ad tempus prae reveren- Priora sic exprimit et incidimus non bolum tia a sacra mensa recedant , exigunt a in pereara , sed e iam in crimina ... Dalia poenitentibus ad lalutis securitatem, cum sunt a ritia , diurιna iracundia , ebrietas nemo sciat an amore vel odio dignus st. ἀῆ a . Posteriora vero cum subdit: Prsia Sed non ideo labores supremos poeniten-spter Da peccatores ab Melesia separantur . tiae absolutioni Ac communioni indiscri-iqvalia snno bomicidia , adviseria . Pςnite

minatim praemitti volunt ; nisi peccata tia quippe publica injungebatur pro h sint gravillima, nisi habitualia & scanda- micidio S adulterio.

Iosa . His praemissis facile conciliantur Dices : Ibidem habetur : fornicationes . Patrum placita. Derilegia , rapina, furta: Igitur ex Fulbe Iam ad argumentum redit oratri . Et to omnia peccata separant ab Ecclesa , respondeo negando subsumptum. Ad pro- eo ipso quo sunt mortalia. bationem, nego utique Patres non diis in- Reo deo consequentiam Arnaldi ex guere peccata mortalia ad invicem, cumiberare, cum juxta bullam Martini V. ad peccatum lapsus carnis specie distingua-isitanda scandala in Concilio Constantiensi, tur a peccatis blasphemiae , haeresis , ocitum di in Basileenti laudata , nonnisi desperationis, quae dubio-procul inter om- exeommunicati notorii & denunciati , uia sunt gravissima. Ad id vero quod dia ab Ecclesia separantur . Igitur Fulbertus citur peccata mortalia non distingui in loquitur de surti peccato quod non re-xeatu culpae & poenae , distinguo : obje- mittitur nisi restituatur ablatum , si fierictive, concedo : serinaliter de intensive, potest , dc de aliis quae scandalum anne-

seu etiam extensive, nego. Cuncta quidem xum habent I tametsi enim per ebrietaeon venilist in eo quod avertant a Deo ,item , di quaedam alia peccata homo non quod poenam aeternam inducant . quia incurrat excommunicationem , vult ta- vero gravitas peccat irum Ac ex modo ten- men Ecclesa absolutionem ad tempus di dendi in ereaturam in contemptum Dei,sserri ad emendationem, quod vocatur Ia- dc ex circumstantiis egurgit, utique inde to modo separatio, quatenus scilicet m diversitas peceatorum, immo vel pro ipsis catores ad participationem Myi 'riorum,. poena aeterna infligenda , quae est modo donec probati sint , non admittuntur .antensior , modo etiam extensior in qui- Unde sic distinguo : peccata mortalia seis haedam reprobis ec damnatis . Non mia parant ab Ecclesia lacundum quid , hoarum igitur si Patres pro quibusdam pec- est privant hominem vita persecta , quacatis mortalibus graviores poenas tem vivit in Ecclesia per charitatem, concedo: porales exigant , ne radix peccati serpatisimpliciter & ablolute , subdistinguo : si

in pejus. annexam habeant excommunicationem l Ad primam auctoritatem respondetur , tam , eamque majorem , concedo : si αS. Eligium unum dumtaxat propugnare , minus, nego. Erroneum est enim dicere

viaelicet peccata mortalia is eriori poe- peccatores o seclusis excommunicatione sichi

368쪽

ismate, haeresi &a fide Apoliasia esse

ab Ecclesia rescissos. Ceterum Fulbertus loquitur de scandalo dato. Sic enim ibi- dem loquitur : Iustum est, ut qui cum se destructione se perdidit , cum muli rum aedificatione se reddimat . ,, L quitur de peccatis habitualibus , quae iis

vocibus diurima iracundia , ebrietas assidua, notantur : dictum est autem peccatorem ex habitu prius probandum elle , ante quam accedat ad sacram mensam.

E iιὼm est responsio ad Caesarium Areis latentem; si quis vero contendat eum loqui de Poenitentia publica, concedat uti que eo loci sermonem instituere, non de quocumque peccato mortali, sed de gravioribus scandalum inducentibus, pro quibus solis poenitentia laboriosi quondam imponebatur, vel etiam de gravissimis o cultis quae majoris satisfactionis motivo, Pinnitentes proprio motu volabant in conventu Eccleuae aperire , & pro eis expiandis poenitentiam publicam agere , ut non obscure ejus indicant verba : Ulis tro nos ipsos a communione Eccles aera moventes , in luctu di tristitia multo is tempore permanentes, & rsnitentiam is etiam publice agentes. Obseciis petita ex auctoritate Ivonis non urget, quippe qui non dicat peccata mortalia semper sulpendere Communionem, sed solum aliquando , cum sci licet vel scandalum per ea venit, vel peccator sicut humilitatis , sic & reverentiae motivo ad tempus a sacra mensa recedit quae is crimina sua confitentes , aliquandiu ais corporis S sanguinis Chtilli commuis nione suspendit . ,, Sis demum explicatur Augustinus, qui Lib. de fide dc operibus cap. 26. Omnia peccata mortalia subsici poenitentiae luctuosae, ut fallo contendit Arnaldus, non dicit, sed ea solum quae vel ipsa excommunicatione punienda sunt : Nisi el-ri sent, ait, ita gravia, ut etiam ex comis municatione plectenda sint .... nisi elis ient quaedam non ea humilitate pς niti tentiae lananda , qualis in Ecclesia dari tur eis qui proprie poenitentes vocanis tur .is Ibidem cap. I9. recentet ea quae

poenitentiae publicae & excommunicationi iubiiciebantur , idololatriam scilicet , adulteria in & homicidium, quae vulgo in canonibus pinnitentialibus concluduucur:

Qui opinantur & cetera eleemosynis

ri facile compensari. tria tamen mortiferari esse non dubitant excommunicatione, , punienda , donec poenitentia humilioreis lanentur; impudicitiam, idololatriam, is homicidium. o Audis non omnia pec cata mortalia indiscruninatim , sed tria solum poenitentia publica esse punienda juxta sancti Augustini sententiam.

Sanctu/ Augustinus est sui iplius interpres Serm. Io. de verbis Domini cap. g.

pag. 3 o. ubi fic loquitur : Sunt hominesis adulteri in domibus suis , in secretori peccant, aliquando nobis produntur ab is uxoribus litis plerumque zelantibus, alliari quando maritorum salutem quaerentia is bus . Nos non prodimus in palam , si sed in secreto arguimus . Ubi eontigitis malum, ibi moriatur malum. DContra : Sex prioribus sieculis peceata etiam occulta Patres poenitentia publica mulctabant. Ergo &C. Probatur antecedens. Hoc ipse in colligitur. I. Ex S. R silio Epist. canonica ad Amphilochium. II. Ex Innocentio I. Epist. a. ad Uictricium Rothomagensem . III. Ex Inn centio III. Epist. s. ubi dicit peccatorem non esse absolvendum nisi prius satisfec rit. IV. Demum ex Theodoreto . qui L. Fab. Haer. perstringit Audianos, eo quod, nulla interposita mora ,beneficium absoluti nis peceatoribus concederent . Ergo &c. Respondeo , ut iupra distinguendo : Et Patres loquuntur de poenitentibus , qui vel peccatorum scandali erant rei , vel de gravioribus occultis quae ultro majoris poenitentiae intuitu volebant publice expiare; vel etiam de surti culpa , quae non remittitur nisi prius restituatur ablatum, concedo : secus, nego . Ad pro bationem primam, secundam & tertiam

patet solutio. Quod spectat ad .Τheod reti auctoritatem, dico illum jure merito Audianos suo stylo censorio perstringere, quippe qui perias & nefas ek indiscriminatim absque praevia poenitentia legitiis ma , vel ipsos peccatores 1candalosos ab . solverent. Obsectio ex canonibus Concilii Illibertiani

deprompta.

dionis: Concilium Iliberitanum omnia peccata Inorisia universim poenitentia

369쪽

Dissertatis

. publica castigari , nec communionem , immo nec reconciliationem concedendam esse, donec rei poenitentiam adimpleverint, statuit . Ergo dcc. Probatur anteia cedens multis momentis.

I. Canone 69. habetur: Si quis sorte, is habens uxorem , semel fuerit lapsus ,

,, placuit, eum quinquennio agere deberi re poenitentiam, ec sic reconciliari. , , II. Canona II. Stupratoribus puer

D rum , nec in fine dandam este Com-

munionem. ,,

III. Canone 73. Delator, si quis ex-- titerit fidelis, & per delationem ejus is aliquis fuerit proscriptus , vel interfe- is ctus, placuit, eum nec in fine accipeis re communionem . Si levior causa is fuerit , intra quinquennium accipere,, poterit Communionem. DIU. Canone 74. Fallus testis, pro ut crimen est , abstinebit . Si tamen non fuerit mortis, quod objecit. Et si probaverit quod diu tacuerit, biennii tem- is pore abstinebit. Si autem non proba- verit in conventu Clericorum , placuit, , per quinquennium absti nere . In iis& similibus canonibus cuncta Peccata mortalia etiam occulta , poenitentia publica puniuntur. Ergo dc C.

Respondeo I. Illud Concilium esse Provinciale , adeoque vjus canones nec universam obligare Ecclesiam, nec ejus praevalere praxi, quae vult poenitentes aliquo

peccato mortali ex fragilitate commis. detentos , imposta & allignata satisfactione, absque mora absolvendos esse. Respondeo II. Illam Synodum apud Bel tarminum L. a. de imag. cap. 9. ut lu-lpectat fidei haberi , co quod denegando etiam sub finem vitae communionem, sive Eucharistiae, sive etiam Ecclesae, in errorem Novatianorum collimare videatur: Nec plurimum dissentit B inius, qui Tomo I. Conc. pag. 243. haec scribit. De is ejus auctoritate Scriptores mirifice vase riant : Quod I. a. 6.8. I 2. II. I 8. &C.

M Canones lapsis Communionem in s ne is vitae adimentes, Novatiano '. quodque M 34. Canon Vigilantio: 36. Iconomachises favere viderentur; nonnulli ctiam viri se doctissimi hanc Synodum, vel reprobari tam , vel erroneam elle senserunt :is Melchior Canus Lib. s. de locis cap. 4., scribit canon 36. hujus Concili erro.

D neum esse. Reverendi T. Card. Bellar retis Lib. 2. de ima g. c. s. ait hoc Conciis si lium Provinciale futile , dc minime is confirmatum, frequenter errasse; ideo is quod lapios , ali Oique peccatorCS Grain ,, Ves , licet poeniteant , ne quidem in is mortis articulo ablolvi concedat : pu-

tat enim vir solidillime doctus per de-

negatam communionem , non Euchari xiii iam , sed Sacramentalem reconciis liationem dc ablolutionem intelligi deis bere : propterea quod canon. 69. reis conciliatio , dc communio sgnificatuis eodcm accipiantur. ,,

Porsi tamen exculari & explicari illud Concilium, dicenio in canonibus obiectis loqui de adulterio , dc enormibus peccatis : dc quandoque etiam de homicidio, vel peccatis ad illud crimen conducentibus, qualia sunt talia testimonia. Dictum est autem peccata gravia publica, poenitentia utique publica os e plectenda . enormia vero tametsi secreta subjici et-tiam poenitentiae laboriolae in secreto ;Quia probandi sunt magni pcccatores ,

antequam ad sacram mensam admi

tantur.

SYNOPSIS PROBATIONUM.

Poenitentes peccatorum graυitim habitu deten

ti ante beneficium absolutionis, is communionis , ad tempus pa nitentia laboris, a probandi sunt , seclvjo vero malo habitu absoluendi , is ad sacram mensam recipiendi , prascripta ramen prius salutari sari aestione rempore subsequenti adimplenda.

Prima Pars patet ex antiqua disciplina , dc Canonibus poenitentialibus. Secunda vero etiam admittenda est , scilicet quod ad tempus juxta leges charitatis , smul dc prudentiae peccatores gravissimo criminum pondere oppressi probandi stat . Probat misericordia Christi erga Magdalenam peccatricem, miserico dia Patris erga filium prodigum penitentem , indulgentia S. Pauli erga Corinthium incestuosum . Sic docet S. I li

stinatio longior vcniae foret multis delp rationis causa, di petra offensionis. Tertia denique in eo posita est, quod

370쪽

De Euebari liae Institutione , c. 3 3

ore poenitentes de aliquo peccato mor. eali cuius rei sunt , absque mora absolvendi sint . Non enim aliud exigit Ecclesia . Ratio D. Thomae loco mox laudato ea est , quod nullus debeat privari bono ad quod jus habet : Neque vero adest impedimentum , cum de peccato commisto sincere , ut supponimus , doleant . Tum quia di satio dc absolutionis , dc communionis , eli solum pro iis qui vel peccatorum habitu , vel etiam

peccato scandalum magnum annexum habente , detinentur.

ET SOLUTIONUM. MULTA objicit adversus secundam conis elusionem Arnaldus Patrum auctoritate suffultus, ex quibus unicum coalescit argumentum d peccatores scilicet a sic ramenta propellendos esse , docte satisfactionibuς laboriosis sua expiaverint crimina . Sed eos de personis quae vel peccatorum graviorum' habitudine detinentur , Φel scelus aliquod in tota vicinia diffamatum , vel surtum quod non remittitur nisi restituatur ablatum , perpetrarunt , Io qui , luce meridiana clarius apparet . certum est enim, I. Poenitentiam publi- eam a Nectario Patriarcha' C. P. suillea brepatam. II. Peccata mortalia non es se aequalia . III. Isum obtinuisse in Ecelesti non procrastinare absolutionem ,

pro uno peccato mortali secreto, de quo

vere , dc sincere dolet poenitens : sicque tuit silema Arnaldi de poenitentia luctuosa , dc laboriosa pro nno solum exitiali peccato indiscriminatim ante beneficium ablolutionis, & communionis ad

implenda .

Nec magis urgent Concilii Illiberitani

canones , cum eos solum rei pictaait, qui vel adulterium, vel homicidium , vel etiam furtum , quod non remittitur nisi restituatur ablatum , commilerunt . Ceterum ista Synodus testibus Binio , Bel Iarmino , de Melchiore Cano est dubiae

fidei. CAPUT TERTIUM.

Num pectent graviter qui , peltatores tametspcaenitentes , a facra Meno pro uno austa hero anno, motiis laboriosa poenitenria anistiqua, restituenda , propellunt. Na quidam severitatis geIo exacerbati imaginentur, indulgentes secundum scientiam , dc prudentiam Sanctorum peccatoribus , antiquos canones pes undare , quaestio proposita prius explananda , dc proponenda est. Supponendum est quaestionem praesentem non moveri de peccatoribus . I. Excommunicatis, Zc denuntiatis; dictum est enim non nisi , annuente Episcop, , vel ejus vices gerente , eos ad sacra Myst ria suscipiendos esse. II. Idem dieimus de impiis qu, ex determinata malitia viti rum pondere oppressi, volunt in peccatis perseverare,. III. Concedimus etiam poenitentes aliquo gravioris peccati habita detentos , prius ad tempus esse proban-

Huastis igitur est , num peccatores habitu quidem peccati irretiti , sed vere

poenitentes, Gebeant privari uno aut a lintero ,- vel etiam pluribus annis Communione, quamvis multa dederint verae poenitentiae, tum jejuniis, tum eleemosynis , tum etiam congruis juxta suum statum, dc praetentes vires macerationibus veri doloris argumenta λ Num etiam idem potia sit fieri erga eos qui vix aliquo peccato mortali tenentur , immo dc circa quoiadam qui non nisi peccatis venialibus ex

habitu ligantur '

CONCLUSIO PRIMA.

Laboriosa paenitentia ruxta ργἰstinam Ecelesia

disciplinam peccatoribus nominaris non essi onenda

me patet ex supradictis : Nihilominus

iterum probatur.

Irimo f Ipse Christus increpavit Pharisaeos qui imponebant onera gravia , quae ipsi ne digito quidem movere volebant e Sed tale est poenitentiae laboriosae a qui isbusdam Novatoribus impositum jugum Et probatur . Pinnitentia luctuosa juxta Y 4 antiis

SEARCH

MENU NAVIGATION