Theologia patrum dogmatica, scholasticopositiva, auctore r.p. Antonio Boucat ... Tomus primus octavus Tomus septimus. De sacramentis pars tertia, in qua agitur de institutione, necessitate, materia, forma, ministro, effectibus, & usu quatuor sacramen

발행: 1737년

분량: 585페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

34 Dissertatio Tertia

antiquam disciplinam erat quaedam ex-icitius ad Christum aecedanti & hoetonia communicatio , cum poenitentes publice tra vel ipsa Christi voluntatem , qui aieab Ecclesia ejicerentur . & diuturnis in Matth. H. Renite ad me omnes sui labor cilicio , dc cinere , laboribus incumbe- ris , is onerati estis , is ego νeficiam vos γrent : Sed Ecclesia Christi , cujus jugum qui absque mora dc Μagdalenam poeni- suave est, insistens ejus vestigiis, ut fra- tentem , Ac Latronem de peccatis do-gilitati humanae consuleret, hane abroga-ilentem , dc mulierem in adulterio de vit poenitentiam: Ergo &e. Ultro tamen Drehensam , dc ipsum Prodigum ad meἀfatemur optimis innixi rationibus , ma-Iliorem frugem redeuntem , benigne Absiaxime propter frequentiores ad idolola-ique mora i scepit. Ergo peccat gravitor triam . de alia nefanda crimina lapsus , ille Sacerdos, eum Christi voluntatem itiridos Patres poenitentiam canonicam re- hoc non adimpleat. is noxiis imposuisse : Neque vero , ut Tertia : Confestor Patrum leges obseria infra dicetur , prorsus eliminanda , ubi vare debet ἐν Sed Patres hanc indulgon adest scandalum. tiam pro peccatoribus semper habuere e Secundo a Quod non est de praecepto , Et probatur . Instar omnium sit Diony non debet imponi poenitentibus , ne stu isus. qui increpavit Consessorem quod prependis laboribus fracti , rumpant jugum,isbiterum de peccatis dolentem propulerit. di. ntes , non serviemus t Igituν pςni- Sic sanctus Cornelius Papa Episcopum tentia hujusmodi moderanda est, nec ad schismaticum ad Ecclesiam tactum dolore multos annos procrastinanda. intrinsecus, redeuntem, poenitentia publi- tis r Eucnaristia est cibus sortium ;ica omissa, absolvit , dc recepit. Sic a 'hinc Cyprianus nolebat differri Consesso-ictus Fraucticus Salesius Charitatis suaeribus , ne inermes adversus fidei inimi-idulcedine , ait Ecclesa , multos conve cos in praelium descenderent i Sed teste tit peccatores, & frequenti Sacrament Apostolo, peccatores non adversus mun- rum usu devotionem fide viva, dc chartia dum hunc solum , dc adversus aereas p itate erga Christum ardenti suffulta inve testates . verum etiam adversus carnem,ixit in mundum. Iis mediis duodecim haeaec sanguinem certamen sorte habent suLireticorum millia Ecclesae gremio ad una. inendum : Igitur absolutio non est re ivit, peccatores ad meliorem frugem revo mittenda ad multos annos a ne tentati meavit, ac tandem fidem mellifluis suis prae-nibus tandem victi, cedant passioni. dicationibus mirifice propagavit, propagatam devotione aluit , es roboravit . ro-CON CLUSIO SECUNDA . boratam vero frequentiori absolutionis ιdc Eucharistiae usu multos ad aeternam oui uno aut altero anno peccatores ve- perduxit vitam. re punitentes , absolutione dc sacra 2Marra : Qui subvertit Eeelesiae vota , Communione privant , juxta probabi-i8c ea reddit inania , certe valde culpanistior 2m Opinionem , peccant gravi-idus est: Sed Consessor severioris discipliarer . nae Eelator talis est i dc probatur. Primo quidem sacra Synodus Tridentina in votis Prebaruν rar onibus Thealo eis. habet , ut fideles frequentius ad saeram mensam accedant . vultque ut sua vota PRIMA sic exminrur. Ille peccat gra- quam primum compleantur . Secundo ,

iter , qui jugum Domini alias suavi L ad hoc adhortantur Patres supra laudati . simum , reddit in tollerabile : Atqui se nec aliam praerequirunt ad Eucharistiam se gerit Consessor , dc absolutionem , deldispositionem , quam peccati fugam , de

Eucharistiam peccatoribus vere penitenti- ejusdem verum dolorem ; tum ut ab eo bus ad annos procrastinans : Ergo &α absolvantur poenitentes , tum ut cit ci-Aθε - : impediens peccatores cito-ei- tius sacra Communione donentur si quastius ad Christum accedere, dubio-procul quidem dispositiones habent, ut supponi peccat graviter : Sed qui se procrastinat mus, poenitentes laudati: Sed vacua eva-oc absolutionem , dc communionem prae-idunt ista desideria per longam absoluti redit ne peccatores alias pς nitςntes, cito. ni , dc communiovi ε procrastinationem r

372쪽

De Eucharijsiae

peecat igitur qui itἰ excessum abiens, sic trocrastinat Sacramenta : Ad quid enim

vota Ecclesiae pro frequenti communione , nisi ut executioni cito-citius mandentur : quod tamen non curant D ctores recentiores , pace eorum dicam ,

hoc Pharisaico pulvere non nihil conspersi.

diuinta: Potestas Ecclesiae non est in destructionem , sed in aedificationem , hinc qui ea abutuntur, reatum dc culpae , dc penae incurrunt ; Sed peccatores pς nitentes Μ dc absolutione , & communione diutius privare , est Ecclesiae potestate in destructionem uti, cum quotidiano probetur experimento peccatores tantis deterritos laboribus suae saluis abrenuntiare , 5c in desperationem actos promiscue sibi indulgere . Ergo dcc. Sexta: Nemini licitum est dispensare de praeceptis Ecclesiς eorum impediendo adimpletionem Sed est praeceptum expressum sicut annuae consessionis , sic Sannuae Communionis , nedum ad justos , sed ista a peccatores se extendens: qua igitur auctoritate dispensant de hujusmodi

praeceptis rigidiores Consessores, absolutionem, dc communionem ad multos annos remittendo, cum nihil aliud ad prς-ceptum adimplendum prae requiratur , quam verus dolor de peccatis , quem lupponimus in petcatoribus penitentibus, qui non 1 emel hujusce paenitentiae argumenta dederunt. Oua mente igitur quaeso , dc quo contilio exigunt poenitgntiam multorum annorum , pro uno peccato mortali , de quandoque etiam pro solis ad veniale affectibus , ut non semel contingit , dc conti sit , quod multi cordati, rusti ac doctissim Conise fibres , d

lentes audierunt r cum Concilium Lateranense absque limite omnes fideles velit saepius ad Sacramenta laudata accedere , aut saltem , ad duritiam cordis , semel in anno : quis enim sanae mentis dixerit inter Christianos ista lege ligatos , non esse inter eos qui nedum uno peccato

mortali , sed pluribus irretiti sunt , &tamen Ecclesia sicut illos , sic Ec istos hult per legem latam , dc ad penitentiam , de ad Eucharistiam saltem semel in

anno sub interminatione excommunicationis accedere, & consequenter sine dilatione absolvi , ut divinae Eucharistiae

a imonia nutriantur , modio sint tant tentes , dc ipsi testantur tum verbo , tum Corde , tum etiam operibus se tales estis dc existere: Ergo dcc. Septima demum sic procedit, retorquendo argumentum . Severiores Constitorea laudati celebrant quotidie sacra Mysteria , saepius , ut pie creditur ad sacramentum consessionis accedunt Zc supra modum dolerent , si eis abnegaretur a solutio, tametsi in multa etiam gravia ex fragilitate humana prolabantur peccata iquia vero credunt, de dicunt se cile pς- nitentes , volunt absque mora absolvi ι ut officio fungantur, si sint Parochiarum rectores , vel etiam pro vita sustentanda , ut habeant Missae stipendium : Igiatur cum in eadem causa sint , non debent aliis peccatoribus alias poenitenti bus, dc absolutionem , dc communionem ad unum , aut etiam ad alterum annum

procrastinare. Hinc illis jure merito possumus dicere verba Christi ad severiores Pharisaeos , qui volebant mulierem in adulterio deprehensam Iapidare Ioan. s. aeui sine percarum es vestrum , primus in

illam mittat ut idem . sncassum reponerent

se ex officio teneri ad Missam celebrandam , cum sancti Patres, oc ipsum Concilium Tridentinum , easdem , immo dc majores , quam in ceteris peccatoribus , exigat in Sacerdotibus dispositiones: quia inquit D. Thomas , major devotio , majorque sanctitas requiritur in conficiente Eucharistiam , quam in sumente: Sχcerindos autem non solum sub utraque specie communicat , verum etiam conficit de Sacramentum , dc sacrificium i Hinc ad

illum potissime spectant illa Apostoli ver

ba I. Cor. II. Probet aurem se ipsum ho mo :-μ de pane illo edat , di de ealisa bibat : Et rursus cap. 4. de Sacerdoti bus . Sic nos existimet homo , ut Ministros Chrisi , is dispensatores M steriorum Dei r .is . . . Iam quari ur , ux fidelis quia in vesi

niatur .

olvuntur obiectisnes Arnaui contra primam Conclusionem ιο a i I cIT I. Apostoli, qui expectabant spiritus sancti descensiim , per 4o. dies

abstinuerunt a communione ; scriptura enim Actor. a. dicit tantum eos in

373쪽

; σ Disserta

oratione perseverantes mansi e : siles ve ro communionem: Igitur Conflata res citra peccatum illam etiam iustis, dc peccatoribus ad libitum procrastinare pollunt . Resspondeo argumentum illud esse negati tam , adeoque nihil probare ; nam inde sequeretur, cum Petrus in carcerem suit conjectus , quod ei contigit Paschae tempore , Pascha non celebra ite a habetur enim Αα ra. orationem factaem fuisse sine intermissione ab Ecclesia ad Deum pro

eo: nec tamen loquitur Scriptura de celebratione Paschatis. Infumgἰt : Quod in primitiva Ecclesia fuit obtervatum, illud tenendum est: At qui primis flaculis non statim post conta fessionem peccatorum concedebatur Eueharistiae participatio , cum potius non nisi poli longum tempus absolutio a peccatis lethalibus consor retur : Ergo occ. Respondeo primo, distinguendo majorem:

quod primitiva Ecclesia docet guoad fidei dogmata , dc probos mores inlli tuendos , tenendum est , concedo : quoad

leges quae spectant disciplinam, subdistinguo : li tacito vel expresso consensu aliter non statuat , concedo : sin minus , nego . Immutabilis & irrefragabilis est in haeresibus debellandis Zc in vitiis perstringendis . Verum nonnullae caeremoniae aliaque disciplinae momenta mutationi subjacent , oc de facto quandoque

immutantur vel per legem perfectiorem vel etiam per non usum , non reclamante Eccles a , desecerunt . Illud constat ex variis canonibus . sc lex de abstitien tia a sanguine & suffocato a multis saecu. lis cessavit : bigami quondam communi O- ne privati inter poenitentes reponebantur tametsi Ecclesia secundas nuptias non abiiceret , immo in Concilio Nicaeno I. pro haereticis habiti sunt Novatiani qui illas abnuebant : Sic pariter qui aliter quam immersione Baptisma accipiebant , erant irregulares : Demum ut alia multa omittam, olim in sesto Paschae dumtaxat dc Pentecostes Bapti linus solemniter ministrabatur , quod nunc non est amplius in usu. Respondeo secundo , negando minorem , dc probationem ejus ; nam ordinarie loquendo , solum peccata idololatriae , homicidii de adulterii subiiciebantur poenitentiae publicae. Id colligitur ex Tertul

is Tertia

liano qui ex Catholico factus Molitanissa eL. de pudicitia cap. s. exprobrat sancto Zephyrino quod a publica pς nitentia lus tulisset adulterium : Primis temporibus disci pii ita Ecclesiastica severior erat , ne ex facilitate veniae , dc indulgentiae ansam arriperent recens conversi Christum negandi: verum fide firmata , dc per i tum orbem propagata imminuit Ecclesia poenitentiae laboriola: jugum durissimum.

Ex iis dc similibus factis sequitur in elle

Ecclesae pote itatem immutandi ea quae pertinent ad disciplinam Ecclesiasticam Ab stillit igitur , aequa lance ponderatis poemitentiam publicam , quippe quae nec divini , nec Apostolici juris e stet , vult que poenitentes , si scandalosos excipias, imposita salutari , pro delictis in confessione secreto declaratis, poenitentia , modo verae contritionis signa dederint , citra moram absolvi , juxta circumstantis supra allatas. Neque vero ista indulgentia tamquam vitium ec abusus habenda est

cum Ecclesia disciplinae leges posite imia

mutare . Hoc docet S. Thomas V. 2. 4. 97. art. I. Lex , inquit , recte mutariis potest , propter mutationem conditio- is num hominum , quibus secundum di- ,, versas eorum conditiones diversa expe- is diunt. MD r: Ea poenitentia debet imponi per

quam Fideles magis excitantur ad dolendum, dc ad vitae emendationem : Atqui abstinentia a communione magis torquet quam eleemosyna & inter damnatorum penas separatio a Deo maximum est supplicium. Ergo dcc. Respondeo distinguen o minorem: Communionis privatio pro animabus amore Dei flagrantibus , magis torquet quam alia poena, transeat : pro ceteris homini

bus bia vita spirituali non ita edoctis &confirmatis, nego. Iam vero paucos in verinies qui sentiant quantum si malum, ad tempus sacra privari communione : Quid plura Caro concupiscit adversus spiritum , dc in multis offendimus omnes iEucharistia vero , dc pabula concupiscentiae disipergit , dc libidinum ardores extinguit ; immo peccata leviora abstergit graviora vero impedit : Igitur saepius frequentanda est : Ad probationem nego paritatem; ideo enim daemones ex privaritione visonis Dei, plurimum cruciantur ι

quia

374쪽

.qui sciunt quantum sit malum Deo non rui ; pauci vero homines illud cognoscunt, sed frequentiori ea perimento sciunt quoniam suavis est Dominus. Urget: Universalis est doctrina Patrum, omnia peccata mortalia inducere obligarionem subeundi ad tempus p Enitentiam

laboriosam & publicam: Atqui talis poenitentia est privatio Eucharistiae, vel ut

ait Arnaldus p. 1. c. A. & 6. Omnia pe .cata mortalia ex Patribus cujusdam ex- .cormnunicationis reatum infligunt . Ergo &C. Respondeo primo , negando majorem I i Llud enim est contra Ecclesae primitivae morem & consuetudinem. Tempore quidem D. Augustini vigebat poenitentia publica ; illa tamen non indit criminatim

pro quocumque peccato imponebatur . Contrarium colligitur ex ipso sancto Doctore, qui Sermone r6. ae verbis DO-mini e. s. sic habet : Novit enion ne-

is scio quem homicidam Episcopus , re,, alius illum nemo novit , ego volo illum Λ, Publice corripere, at tu quaeris inscri- ,, bere, prorsus nec prodeo, nec negligo: is corripio in secreto : pono ante oculosi, Dei judicium : terreo cruentam Conisis scientiam: persuadeo poenitentiam: hac ,, charitate praediti esse debemus. is Haec solutio utique colligitur ex S. Eligio temmone I s. Tom. 2. Bibliothecae Patrum . Demum ex Concilio Rhemensi anno gra. Congregato. Adde quod Clerici non sue-xint subjecti poenitentiae publicae: at quis credat eos numquam peccasse lethaliter quod si quidam Fideles pinnitentiam publicam pro quocumque peccato mortali egerint, id ultro ex devotione , non ex decreto Ecclesiae secisse constat. Respondeo secundo , distinguendo : Omne

peccatum mortale promeretur separationem a corpore Christi, id est , quicumque tale peccatum commisit , non debet accedere ad altaris Sacramentum , nisi prius consessione sacramentali a peccato te purgaverit, concedo : nisi, prius confessione peracta , ante absolutionem luctuoste poenitentiae labores subierit , subdistinguo : Si , peccati scandalum annexum habentis, aut etiam graviorum peccatorum habitudinis reus sit , concedo :secus, nego. Eccles a sancto Spiritu gu bernat. non ea semper utitur severita-

te: quod si quidam Patres alsrment poenitentes per longum tempus laboriosae poenitentiae acerbitates sustinuisse , d bio procul loquuntur de tempore absolutionem a peccatis stibisquente. His solutionibus multa solvuntur deprompta ex Patribus, ct canoribus Conciliorum

Novatoris argumenta.

Replicat : S. Baslius in sua ad Amphilochium Epistola , dicit excludendum eia

se a sacra iliens a quemcumque, nisi eam habeat charitatem , qua vivere debet Christo, qui pro nobis mortuus est. EG

Respe,deo distinguendo: Nisi habeat ξ

ritatem in dispositione, concedo: in lo ga, eaque pra via actuali poenitentiae laboriosae exercitatione , Nego . Pro solutione aliorum auctoritatum tetendum LRigorosam illam disciplinam non esse amia plius in usu . II. Dispositiones quas requirunt multi e sanctis Patribus est a convenientiae, non vero necessitatis. III. Quod si diutius retardetur absolutio . peccatores vix absolutionis & communionis beneficio donandos esse. Quis etenim per sex menses valeat a peccatis abs tinere . Prioribus solutionibus resolvitur id quod refert Arnaldus ex .lib. a. divi Ambrosii de Poen. c. I 6. ex sancta Augustino sermone 132. de tempore , ubi dicit, quod accedentem ad Eucharistiam.

oportet ante omnia, tum precibus, tum

jesuniis, & eleemosynisse purificare: Ex

S. Chrysostomo Hom. 24. in I. CorinLK. a cedendum este ad hoc sacramentum cum servore, di charitate ardenti. mismum ex S. Gregorio L. a. in I. Regum C. I. assirmante peccata venialia impedire effectum istius sacramenti; sensus enim illorum omnium est, neminem cum peccato mortali saeram Eucharistiam fructuose poste accipere : eas asserendas el- se dispositiones quae omnem ad peccatum affectum excludant : nec cuiquam

licitum esse ad coenam Agni venire , nisi si veste nuptiali indutus, hoe est gratia habituali re sanctificante ornatus . Sed ubi quaeso in his locis poenitentiae . aut publicae , aut longioris luctuosae , mentio distat : Sanctus Augustinita L. 34. de civitate Dei cap. ultimo aderit amorem sui elongare a susceptione iacramenti Eu

375쪽

Dissertatis Tertia

oliaristiae. Ergo Zce. Sic loquitur S. D l litatis, concedo: at Alute necessariae, καctor: Fecerunt itaque civitates duas , t go. Rursus euec aliter distinguo: Rejiciunia

- Ι - - G. . - itur ab Ecclesiae communione qui in ha

bitualibus peccatis remanent , nec ult is amores duo, terrenam scilicet , amoris sui. 33 Respondeo, Arnaldum praecipuam partem illius testimonii omittere; nam narchabet Augustinus , ainque ad contemerΜm Dei. Certe nemo Catholicus dixerit illum, ad sacram mensam admittendum es.se, qui ctu se amat usque ad contem plum Dei e nos autem impraesentiarum loquimur de peccatoribus poenitentibus , qui de delictis, sicut oportet, dolent. Reponit: S. Dionysius L. de Eccl. Hier. cap. I. haec habet: Saero ambitu amis centur Catechumeni, & cum iis Eneris gumeni ac Poenitentes , illis qui diviis norum aspectu, ct communione digniis sunt remanentibus. ,,

Respondeo I. Si illi soli, qui Deo persectissime uniuntur, possent adeste sacrificio Missae, vix aliquis interitae posset, cum Scriptura doceat neminem esse qui non

peccet e peccatum autem tametsi veniale, est a persectione recessiis. Respondeo II. Divum Dionysium loqui de peccatoribus publicis; Arnaldus autem male interpretatur verbum graecum , ἐν δυ quod non significat esse unitum Deo , sed esse uniformem eum Deo ἔceterum peccatores publici, utpote Deo odiosi, Diacono clamante Santia Sanctis, exibant ab Eccles a ; nusquam vero hi omnes qui cum Deo non erant persecte uniti. Instat: Sanctus Iustinus Apologia 2. ins ne propellit ab Ecclesiae communione eos omnes quorum vita secedebat ab innocentia Baptismali, qui etsi se Christianos profitentes , Christi tamen non sequebantur vestigia i item sanctus Baslius L. 7. de Baptismo sic habet: Quicum- que accedit ad Sacramentum altaris is debet exhibere se mortuum , vivere si Deo, & Christo. o Tum in regula morali affirmat accedentem ad Euchari. stiam, ab omni inquinamento caritis, dispiritus mundandum esse. III. Sanctus Augustinus Homil. 41. exigit a communicantibus , ut repuntient omnibus quae possident. Ergo &c. Respondeo triplici modo ad has auctoritates: I. Distinguendo : Et illae dii positiones sunt, convenientiae, di majoris ut i tenus vitae emendationi st udent , conc do : Qui non sunt perfecti persectione evangelica, nego. III. Iterum atque ite rum distinguo: Non debent accedere ad altare nisi praemisso Sacramento p nitentiae, concedo; Mors tota lix sibi di omnibus rebus requiritur , subdistinguo : ad melius, concedo: absolute, n go. Instat: Auctor libri de imitatione Chriasti ne loquitur: Si devotione careatis, is & e contra estis aridi perseverate in ora is tione, pulsate ad januam , plorate qu is adusque gratiam recipiatis. Emodi C. Respondeo I. distinguendo: Si careatis vera devotione, concedo : si solum sensibili, nego : Rursus sed aliter distinguo: Si estis aridi, probate vos , ad consilium , concedo: ad praeceptum , nego . Tertiose potest eadem propositio distingui ; si

estis peccato mortali detenti illud ante communionem deponendum est , concedo: aliud absolute pra requiritur , nego . Quot sancti fuerunt aridi . di devotione sensibili caruerunt , qui tamen frequenter accedebant ad Sacramentum Eucharistiae. Ratio haec a I heologis mysticis affertur , quod perscctilis si cum fida nuda ad Deum tendere , quam devotione sensibili , quandoquidem Apostolus

Heb. II. asserit veteris Testamenti Pa. tres summum sanctitatis gradum, fide attigisse. Per fidem , ait , viserunt regna soperari μην iustitiam , ndepti sunt repromissiones Instat: Sanctus Bonaventura in Brevi

loquio pag. 61 p. ait : Qui tepide, in- is devote, & inconsiderate accedit , His dicium sibi manducat , & bibit , qui

se tanto Sacramento contumeliam iacit. DEt in 4. Dist. m. p. 2. art. 1. q. a. seequentem communionem suadeat solum

iis qui sunt in statu perfecto Ecclesiae

primitiva . Respondeo, ad x. divum Bonaventuram bene loqui, etenim qui facit Eucharistiae Sacramento contumeliam, admodum reus

est , non prae iis quia tepidus , sed quia voluntarie in devotus magnum etenim est discrimen inter hominem , non devotum , & indevotum esse . Iri.

376쪽

devotus multa supporrit, sed esse non de-iquentiam : ex divo Thoma virtus mora- votum supponit tantum , sutem saepius, lis in medio consistit , dc praecavendum devotionis sensibilis privationem. est ne in excessum , vel desectum agens, secundum dico , S. Bonaventuram prolabatur : Sin minus deficit virtus a loqui de frigiditate supina . non vero de ratione virtutis . Liberalitas v. g. secvn- .i ea quae ex fragilitate humana promanat: dum eumdem sanctum Doctorem inter . si quis adeo esset tepidus , ut quidquid virtutes motales locum tenet ; sed si quiςl in se est non faceret , ut a sua tepidi- ad prodigalitatem usque sis Uticus, jam tale exurgeret , immo quasi gaudens in non est virtuosus. Pari, dc consi mili mo- , ea auiesceret, citra dubium a communi ido , castigare carnem , dc in servitutem l ne frequentiori abstinere deberet . G-iquibusdam macerationibus redigere , o terum si quam devotionem majorem, ea ptimum est : verum per excessum ita ca-i quae vulgo desideratur , cxigat S. Bona. iligare , ut desciat animus , vel propteri ventura, eam duiutaxat requirit, ut fru- laborum diuturnitatem , vel etiam affli- , ctus uberior ex Sacramento percipiatur. ctionum pondus , non est virtus , cum, Veteri Idem L. de praeparatione ad Mi L hoc ut plurimum superet vires , nec siuei iam sie loquitur : Cave ne nimis tepi- miraculo tanta perpeti poss. bile sit : ex is dus , & inordinatus accedas, quia i quo non semel contingit poenitentem ,, digne facis, si non accedas reverenter, post quosdam justos gxant treos Iabores , is circonspecte , & considerate . se Idem taedio , dc moerore consectum se agi imaffirmat cap. s. Praeterea canctus Frania despera ionem , di salutis opus telici-ciscus Salesius L. 2. Epist. 3 i. gratulatur ter coeptum , prorius iamlinquere . Er-Domicellae, quae suasu Confestoris a comia go dcc. munione abstinuerat. Quid plura multi Instabis : Satisfactiones ab ipsa Ecclesiae sancti propter peccata venialia commissalde terminatas pro nitent ia imponere , a celebratione Missς abstinendum esse ae- non est per excessum boni ardui peccare: quum duxerunt. Ergo dcc. Atqui ta nitentia laboriola per multos an, Rasspondeo, ad a. distinguendo : Indigne nos stibeunda a canonibus praescribi Lur . recipit , id est non cum debita devotio- Ergo dcc. ne, quae tanta desideraretur quanta fuit Respondeo distinguendo minorem: Nnia in Sanctis , concedo: id est peccat letha-itentia laboriosa praescribitur pro peccatis liter , nego. Tepiditatem inveteratam publicis , & sine fine rei teratis, concedo damnat sanctus Bonaventura , oc nos etia pro peccatis occultis, subdistinguo. gra-jam cum illo: ad auctoritatem divi Fran- vioribus, & ad Aliquod tempus νuxta iu-cisci Saleia dico, nihil inde sequi contraidicium viri prudentis occulte adimplen- conclusionem . Etenim piae seminae com-ida, concedo: per unum aut plurcs annos νmunioni deditae , possunt ad tempus ab nego. Ratio hujusce responsionis non una. ea λbstinere , ut ardentius postea ad Λ- est : I. Ecclesia reseidit hujusmodi lab gni coenam accedant. res, nec citra inobedientiae, dc indiscretionis peccatum tantae satisfactiones in- Proponuntur Ur silvun ν discultares , eont ljunguntur. Sufficit quod tam terra Pruden- secundam Conclusionem irruentes. ter , dc juxta vises probetur per aliquod . tempus: hinc ut primum tussicientia dea OBII cIrs : Consulere quod persectiusidit , dc doloris conversionis argu est , non debet peccatum reputar, : Sedimenta , ablolvi , dc ad saera Mysteria gravistimas poenas , dc satisfactiones im- admitti debet . Nec mirum , Ecclesia ponere peccatoribus, est ad majorem peris quondam trina immessione bapti Eabat ἰsectionem, fle ad tutam salutis viam eos nunc vero i fusione utitur: plures Cat

Promovere. Ergo &c. chumenatus annos quandoque exigebat a. Re ponitio distinguendo minorem : Graia e contra vero hodiernis diebus lati, ha-viissimas poenas peccatoribus imponere , aet- quod Adultus uno, aut altero In .nservatis servandis secundum judicium viri se , omissis antiquis st tionibus percu prudentis, non est peccatum , concedo : l rendis , erudiatur : nec citra peccatum .,

non servuis , nego minorem de conse-l advertus Ecclesiam propter di pitu in

vetem

377쪽

veterem mutatam aliquis recrudesceret

idem proportionaliter in praesenti casu di

cendum. . .

Replicabis: Satisfactio quaecumque sit neunt' quidem peccato mortali correspondet , cum per istam culpam reatum poenae aeternae , & temporalis gravissimae , incurrat e Igitur ex hac parte ne quidem possibilis est , in imponenda pro peccato poenitentia, excessus. Respondeo retorquendo Argumentum: Si res ita se habet , tantus Poenitentiae labor injungendus est pro uno peccato mortali , quantum subeunt animae' in purgatorio detentae, cum peccatum lethale majorem' adhuc promereatur penam , scilicet aeternam , juxta illud Rom. 6 ML

pendia anim peccati, mors.

Respondeo II. Solutionem patere ex dictis , videlicet aliqua hona opera , quibus meritum passiones Christi applicatur, sufficera pro latisfictione : maxime cum tempus vitae praesentis sit misericordiae tempus. Repones e Facilitas veniae juxta sanctos Patres est peccati ineentivum: Igitur severitas pςnitentiae, ita excessum nusquam ev1dit. Respondeo distinguendo: Facilitas veniae vinni praetermissa satis actione, est incentivum peccati, concedo. Facilitas veniae, innixa lacrymis , gemitibus , dc operibus luctuosis ad mensuram praescriptis, nego. Diximu& eos qui habitu peccati mort list detinen ur , ante absolutionem quibusdam laboribus aliquo tempore proba dos esse , ceteros vero. unius solum peccati mortalis occulti , & non ita gravis reos , poste absque mora, imposita justa satisfactione , abal vi ,. modo appareant

vere scenitentes . . Dices : Peccatores multa promittunt

sed ut pIurimum non stant promissis , &Consessoribus illudunt : Igitur prius ante quam beneficium absolutioni& recipiant probandi sum. Respondeo distinguendo : Er credendum in peccatori, ut servo fideli, pro prima

aut altera vice, si compertum habeat M. Cerdos eum pro more pς nitentiam alias impositam adimplere , concedo : re non est illi credendum, subditi inguis si com istet illum ne liare promissis, nec adim-l

Dissertatio Tertia

prioribus Consessionibus, eonredo r cus , nego. Sed uuorsum haec Cum experientia comprobatur eum qui raro in peccatum morta Ie cadit , supra modum

de lapsu suo dolere . quidquid sit : hoe

negotium penes prudentiam', charitatem ,& misericordiam Consessoris peragendum est.

Paetatores non debent diurias a saera mensa propelli , nec vulgo eis

preearum illud fieri potest. PRIΜor quiae Christus, vult ut citckcitius ad eum accedant, qui gravati sunt sait enim Prov. g. Delicia mea, esse cum

siis hominum . ' . .

Secundo: Quia ta nitentia laboriosa , && canonica pro peccatis occultis, dc ordinariis , non est in usu , sed potius ab 'Ecclesia resstita

Terrιoi Incassum quidam opponunt SA Patres , qui adversus paccatores graviter insurgunt, de maximis AEnis volunt pec- cata abstergi; vel enim loquuntur de peccatis publicis pς nitentia canonica expiandis ι vel etiam per antonomasiam dixere mnas gravissimas promereri peccatores , 'ut eos a vitiis deterrerent: ' . Ωωarto: Cum virtus in medio consistat, non sine peccato severioris pq nitentiae is naces, ad annos Possunt procrastinare absolutionis &Eucharistiaei Sacramenta,' per hoc enim in periculum venit praeceptum Ecclesiae de pς nitentia' & Communion

annua.

ET SOLUTIONUM. PRIMO 2 Non negamus peccatores adiis

ruo malo habitu detentos, prius proban ox esse , sed ad mensuram. Secundo: Persectissimum quidem est pro peccatis Deo satisfacere , sed ud facilius peccator hoc faciat, debet adjavari, tum absolutione tum communione ut peni tentiam agat in cilicio & cinere, nedum quibusdam annis , sed toto vitae curricu

Dent me: Quod ess in se bonum, non se--xe pMalitates iam una determinatas in ' mel per racdum & per accidens malum evadit c

378쪽

evaditi hinc a culpa non excusantur se- ,, terna cordie converso, his Miam tetna verioris poenitentiae praecones & tenacesiis poribus, a nonnullis lapsis Est charisticae. Consessores . . is communioni praemitti debet. Igitur ut auctor sbi cohaereat, non debuit ponere et v ς π o r M r a P tr s, indiscriminatim poenitentiam la-

boristiam imposuisse ei qui post Baptismum prolapsus est in aliquod peccatum

Retula frequentioris Communionis ram pro mortale : Tametsi enim Tertullianus ciniastis , quam pro peccatoribus vere istam sententiam nonnihil propendere vi- paenitearibus. deatur , suffragium Patrum in hoc illi deest, cum nonia si hujusmodi poeniten-PR1MA RAGULA r Satius est 1aepius tiam pro pematis solum publicis , aut

quam raro ad sacram mensam accedere. Taltem oecultis omni exceptione majori

Hoc patet ex .omnibus quae de frequenti Communione jamjam diximus, ct est contra Iuenium, qui L. de Sacramentis art.

nensis 1696. sic loquitur : Conclusio :Antiqui Patres passim , is ordinaris . neminila o nisi poenitauria tabinibus perfuncto Eueharimam emeedebam. quae propositio manifeste contraria AEst uti .quam ibidemnifeste contraria diest iiii .quam ibidem Propugnat . I. pag. 3 7. & c338. cujus titulus est : Urνum his AEnam temporibus

reus peceati monalis , poenitentia labores Ex-eharisia eomm ι ioni premitum debeat . Et

sic respondet: Conclu sio prima: Parnitensia sumpta pro satisfactione facramentasi non debeν neeerario sacra eo-nianiani ab iis Damitti qui te M lium porro orum sibi eo citfunt . Quod quidem optime probat I. Ex eo quoi nee divinum , nec Eccleis si asticum jus hoc saeculo praescribant , is ut satisfacito sacramentalis Eucharistiis eae communioni praemittatur. II. Amtiquae leges quae vetabant ne quis a ,, criminibus ablolveretur quin ante satiso factionem per claves Ecclesiae sibi imis positam obiisset quatuor abhinc sae iasi lis abierunt in desuetudinem, nec aliae is sancitae sunt , quibus πιmnes absolutio- is ne donati a sacris altaribus passim ar- cerent r. III. Alexander Papa VIII. die:

is 7. Dec. λn. I 69o. hamcce proposito- is nem damnavit , qua continetur Petri ,, Oxomensis error , de improbandis abis solutione& communione, quas nonaninis levertat satisfactio sacramentalis : S , erilui sum iudicandi, qui jus ad commMM uisnam pratendum , antequam condignamia da doliis suis paenitenriam egerint.bus admiserin . Et ipse auctor L .2. vltro fatetur onclusione x. nitentiam illam nonni si aliquibus mecatoribus infligendam esse; tum ibidem prmo conci die satisfactionem sacramentalem omnium maximam , di plurimum necessatiam vul-το non antecedere absolutionem ec Co

munionem.

. Iam ad divum Thomam confugiamus a qui In 4. Sententiarum distinct. ra. q. 3. Art. a. respondet usum alicujus boni mal tum prodesse . si frequentius a executioni mandetur, nec nisi per accidens, ct desectu sufficients praeparationis nocere :Quinimmo propugnat . melius esse ad saeram sucharit iam frequentius, quam timore tametsi rasto, ab ea recedere: Si

is autem haec duo, inquit, comparemus sis adhuc invenitur praevalere sumptio Sa se cr4Menti, abstinentiae a Sacramento. M tum ratione praeparationis quantacum

is que sit ; tum etiam ratione virtutis is elicientis actum; quia sumere, videturis esse charitatis , in qua .radix meridiis consistit; abstinere autem timoris , a is mor autem timori praevalet. M Λudis sanctum -Doctorem suffcienter docere , polle justum saepius communicare, modo disnam habeat praeparationem . di . melius

esse confidenter ad sacram mensam accedere, quam timore, o quadam reverentia a tanto abstinere Sacramento, ea ductus ratione , quod amor praevaleat ii mori: ainc. I. Ioan. .A. habetur : Perfecta charitas foras mittit rimorem. ICone nit .Cyrillus Alexandrinus L. I. in Ioannem Cap. 37. pag. III. asserens eos qui raro ad sacram mensam accedunt, in

periculum salutis venire : Subditque specie timoris , & reverentiae, in laqueum νμι se pergit ibidem pag. 338. 'Con-ipericulum salutis venire : Subditque spe is elusio a. Poenitentia sumpta Iro pieta- cie timoris , & reverentiae, in laqueum es tu operibus I, quibus demonstretur in-idiaboli tondere , Non injucandum erit

379쪽

3 s: Dissertatis Tertia

hie verba ejus aurea texere : Sciant i quicumque sive raro , sive saepius ad a. se baptizati homines , & divinae gratiae ' cram mensam accedit, cum munda coniari participes iacti, si rarius in Ecclesiam

,, profici icantur, & longo temporum lpa-M tio propter simulatam religionem my- ω stice communicare Christo recusent, ab is aeterna se vita procul depellere: qui se m recusatio huiusmodi, quamvis ex reis

si sitione proficisci 'videatur , & scanda. se lum iacit, & laqueos instruit : quare

se oportet omnibus viribus a peccato munis dari, & recte vivendi iactis fundamen. tis, magna cum fiducia ad sumendam

is vitam concurrere. δε

ibus υerbis sanctus Doctor subvertit fundamentum recentiorum Doctorum qui specie tenus humilitatis & revere nistiae, Fideles a frequentiori Communione

avertunt.

Altera regula: Non in temeritatem re-sundi debet saepius sacram Eucharis iam frequentare, modo hoc tion fiat indigne,& eum conscientia peccati mortalis . de quo Mondum data est absolutio defectu contestionis S cculationis ; sic docet S.Chryiostomus Homi l. s. in I. ad Thimoisth. Non est audaciae, saepius accedereri ad Dominicam mensem , sia indigneis accedere. Hinc homil. a . in Epistolam ad Hebraeos ait, meritum non de- sumi ex Dequentu, vel rara communi ne , sed ex munda conscientia eum qua Fidelis communicat : hine causa cadunt Novatores dum totam ad Eucharistiam praeparationem totumque meriti pondus in rara Communione reponunt : quid

M vero, ait, quinam erunt nobis magis

is accepti, an qui semel , an qui saepe , ' , , aut qui raro Nec hi , nee illi, sedis ii qui eum munda conscientia , qui

cum mundo corde , qui eum vita iris reprehensibili; qui sunt hujusmodi semiam per accedant : qui non sunt hujusmo- di, nec semel quidem . ,, Intelligitergo sanctus Doctor eum , qui tametsi aliquo peccato mortali irretitus sit, polle frenuentius Eucharistiam lomere, modo prius Oc doleat de peccato, & ab eodem absolvatur: Si enim solos persectitii mos intelligeret, eos scilicet qui conscientiam ita

mundam habent, ut vix in peccata venialia prolabantur, omnes indiscriminatim propelleret, cum tamen unum ab omnibus lolummodo exigat , nimirum ut scientia accedat. Porro qui peccato ex iistiali reus est, & illud eum vera contriatione consessus , tum dc absolutus est , cor mundum habet. Igitur si prioris vitae

adsit emendatio, nihil prohibat ut saepius

communicet. .

Tenis: Rarior communio non est divi politio ad frequentandam Eucharis iam , sed potius iterata: ita ibidem S. Chrys stomus: Hoc, inquis, nempe est, quod

is universa perturbat, quia non munditia is animi, verum intervallo temporis Io se giore , Constare meritum putas , sum. - mamque arbitraris reverentiam, aer

se ligionem esse , si non saepius coelestem is illam adeas mensam; ignoras quoniam is indigne accedere , etiamsi semel in se tum fiat, te supplicio tradit: digne v se ro etiamsi sepe accedas, ututem inde

., consequeris . h uaria: Ut primum ex Communione

aliquis persectior evadit, & ad vitia castiganda atque a se abstinenda hoc proindest , saepius sacram mensim se uent re debet i Sie colligitur ex divo Bonais

ventura in Senti dist. 2. P. 2. art. 2. q. 2.

his verbis : Majorem essicaciam credo

is quod recipiat homo in una Missa, velis manducatione eum bona praeparatione,

is quam in multis , si non se praeparetis diligenter . is Si igitur se optime disponat, magnum inde fructum recipiet, cum ex principio Seraphici Doctoris se quens Communio, adhibitis bonis praeparationibus, multum prosit. Expressius S. Thomas in 4. Sent. dist. Ia. q. 2. Rrt. I. quaest. r. Si aliquis expe- is rimentaliter cognosceret ex quotidianais sumptione, servorem amoris augeri , is & reverentiam non minui; talis debeis me quotidie communicare . Si autem is sentiret per quotidianam frequentiam

M . . . servorem non multum augeri, ta-

- lis deberet interdum abstinere, ut cum is majori reverentia & devotione postis modum acciperet . Unde quantum ad , , hoc unusquisque relinquendus est judiis cio suo. o Porro quotidiana comprobat experientia, devotas virgines mu tum proficere Communione quotidian , languescere vero , ct tepescere dum ea privantur; hine quandoque in Ieccata V

Dialia

Corale

380쪽

De Eitebaryliae Institutione , Erc. 333

nialia plura ruunt, ut ipsae testantur, eo dicimus cuncta juxta iudicium viri pr quod oblitae sint suum lacrum panem cois dentis esse ordinanda. Dico viri prudeniam edere; inauditum quippe est, acceden- tis, absurdum est enim credere vitia inistes frequentius ad sacram synaxim , non veterata, levioribus poenitentiis, v. g. aliis magis proficere , quam ceteri qui raro quarum precum recitatione , eradicari raccedunt, cum ut iam iterum atque ite- Scriptum est enim Psx36. Exinanite, exi. rum dictum est . effectus Eucharistiae sit nanire usque ad fundamenrum in ea. Et Ap. peccata venialia delere, sutura laltem ex I. Cor. 9. Castigo corpus meum, o in semia parte impedire, & charitatem magis ac tutem redigo, ne forte eum aliis pravisaverim, magis accendere. 'se reprobus essetar.

iauinta : Suadenda est frequens Com- Sexta : Oui ardenti moventur des deis munio iis qui ad moliorem , ejus cssica - rio circa Communionem , frequentius cia, redeunt frugem, dc in virtute pro- accedere debent, cum votum a Spiritu ficiunt . Hoe sequitur ex dictis modo : lancto promanatum, non debeat este va- ita Ioannes Avita I. p. Epist. 6 s. ubi di- cuum , sed potius executioni mandari ;cit : Unicum proia Communionis si- tum quia ex Communione desiderata &ω gnum animae prosectum esse, atque adipercipienda saepius conscientiam a quoties pietatis progressionem , quam si asse-idianis desectibus tenetur sdelis se munda- is quantur, recte ad Eucharistiam saepius re, juxta illud Christi Ioan. 6. Rui mania se recurrunt . is Igitur qui quandoque , ducar m. , is ipse invex propter me . Rursus sed raro in aliquod peccatum mortale I. Corinth. II. Prober aurem se sisen homo , prolabitur, potest ex licentia Contestorisiis sic is pane Ago edar. prudentis frequentius communicare, ma- Iam audiendus est de hoe momento S. xime si animadvertat tantum roboris se Gregorius L. a. in Regum cap. r. : ubi ait: in Communione accipere , quantum suLi' Non saturantur ergo nisi famelici qui scit ut multo rarius cadat . . ,, a vitiis persecte jejunantes, divina S xuid his innixi regulis , ex Patribus is cramenta percipiunt in plenitudine depromptis dicendum de peccatoribus, quilis virtutis , cc quia sne peccato electi in luto vitiorum multo tempore immer- is viri esse non pollunt, quid restat, nis, sed tandem paenitentia legitima inci- is si ut a peccatis , quibus eos humanalicio, jejunio, cinere, dc eleemosynis fa- is fragilitas maculare non desinit , ev cta, ad Deum sincere convertuntur, dciis c uari quotidie conentur. is ex communione frequentiori, praecavent Si quaeras , num negotiis saeeularibus peccata , atque in justitia perseverant ,limplicati, dc uxorati debeant frequentiussin minus ab ea deficiunt citra dubium ad sacram synaxim accedere respondendum est , Communionem fre- Respondetur I. Negotiatores , quorum quentem eis esse perutilem; ita tamen , cor est in divitiis , nonnisi praemissa dc

ut in vita purgativa per macerationes pru- certa probatione, Eucharistiam debere dentes, in quantum status & vires per-isumere, secus vero si utantur hoc munia mittunt, exerceantur, frequentiorem com-ido tamquam non utantur, de fides aeaminionem , vel istis esse turrim ex quaidevotio rebus humanis quibus agitantur, mille contra daemones ec passiones eo m- praedominentur. Pescenitas clypei pendent non semel, sed Responderuν II. Uxoratos ex judicio via iterum atque iterum comprobatum habent ri prude udis, qui cuncta aequa lance pon Theologi Mystici, &Consest ores zelo se-ideret, una aut altera vice in mensemiacundum scientiam Dei, dc vera charitate se communicare, ea lege Apostoli, ut in Praediti. Maxime cum daemon cuncta mo- carne viventes non secundum carnem dc eλt, ut eos a Communione deterreat ,ldesideria pallionum ambulent; unde vula praenoscenks passiones se pro virili impu-ialiquibus diebus eos vacare tum orati gnaturos , quandiu Salvatorem habebuntini, tum continentiae . ut praeparati ad ad auxilium ἔ peccator quippe ut pecca- sacram mensam digne accedant ἔ sietor, de se tendit ad frequentiorem Com-i enim loquitur I. Cor. 7. Nelira frauda munionem relinquendam, ut liberrime in- l νε invicem, nisi ferte ex consensu ad rem .

SEARCH

MENU NAVIGATION