장음표시 사용
151쪽
stere , ac decres cere ; led usque ad certum gradum , quem si transi. liat, jam non erit sapor, sed palati tortura et sic cogitatio allie ieris, quae constituit libertatem creatam indisserentiae , potest crescere, ac decrescere; sed usque ad certum gradum ; quem si transiliat. iam non dabitur libertas indifferentiae . sed nee essitas obseeundandi lilii sie demum cognitio abstractiva potest crescere, aut decrescere in . claritate; sed crescere usque ad certum gradum , ultra quem cognitio, quae tunc detur , non erit abstractiva , obscura , ct aenigmatica et idem de eognitione obscura collata eum evidente; nam illa potest crescere usque ad certum gradum . ultra quem si pro moveatur c gnitio . deficiet il la prima obscura . & subrogabitur alia evidens. Quando igitur dicimus , esse possibile Infinitum ea thegoremati a uitensionis, loquimur de qualitatibus capacibus augmenti , ae decrementi. ct non habentibus unam quamdam metam , seu mensu. ram, quam si praetergrediantur, jam desinunt esse quod prius erant, v. s. loquimur de intensione sanctitatis, coloris, lucis , caloris; Sede his non dicimus , esse ea paces reωisioni, infinitae; quoniam omnes hae qualitates habent finem , & terminum versas remissu nem , nempe unicum gradum, qui si deficiat, qualitas ipsa non erit remisa, sed nulla, v. g. si nee unus existat gradus albedinis . tunc sanὶ non dat ut albedo: ergo nee datur athedo remita . Clim
verb verelis intensionem , ac augmentum non habeant terminum.
Q sunt capaces intensionis . seelis remissionis infinitae; siquidem remissio qualitatis supponit illam perseverare in rebus.
D non aliter probatur. quam solvendo argument αcontraria . Primum sumi solet ex figura , quam habere debebat. Respondemus. s esset undique infini. tὲ extensum versus omnem scilicet differentiam loei, nullam posset habere figuram: quia haee, sicut etiam su perficies sunt. propriae corporum . quae novi mus, atque ad haec significanda invenistae sunt illae voces, figura . superficies. At corpus undique infinite extensum, non est ex eis, quae novimua : ergo neque figur. m.
152쪽
Corpus infinitam, S in itὸ extensum s
neque supersiciem haneret. Et ratio est . Omnis figura , superficies corporea habet ultimaS partes , quibus intra certos limites circumscribitur: ergo omne impotens habere ultimas partes est inca
pax habendi figuram , & superficiem . At omne corpus , quod effeti infinitum . & infinite exteruum undique, eo ipso esset incapax hahendi ultimas partes versiis ullam differentiam loci ; aliis veralis illam hon esset infinitὶ extensum : ergo. Caeterlim fi quanquam esset corpus infinitum , reduceretur per Deum ad spatium finitum, penetrando scilicet uuas partes cum aliis ; tunc figuram , S su per .ficiem posset habere * quia tunc lic t esset molis infinitae. non haheret extensionem infinitam . item si quanquam haberet extensonem infinitam verslis unam partem . v. g. Orientem vershS, tumen non essetan finite extensu in versas alias; tunc Orientem .ersiis non posset habere saguram. aut superficiem ς posset vero ambas habere retrorsum , detrorsum , sinist sorsdm , sursiim , atque deorshm ς quandoquidem verssis haec omnia haberet limitatam extensionem . Imb Orientem versus posset dici capax figurae, ae superficiei , quatenus ex illo, sicut rami ex procera. & recta arbore, poteran fietum pere partes versiis Orientum , quarum quaelibet haheret fini. tam extensionem veritis Orientem , ct consequenter esset capax
habendi figuram ; ast partes illae . quae infinite tenderent in Orientem . non possent verslis plagam illam habere figuram , aut superoficiem a
44. Hinc solvitur argumentum fieri solitum ex pyramide infinita . quae neganda est possibilis , propter rationem dat an , S ex globo infinito, & ex similibus figuris hactenus notis. Solvitur
etiam argumentum sumptum ex eo, quod omne corpus debet habere superficiem. & omne colpus debet habere capacitatem movendi se . Quoniam S. Thomas , qui hoc argumento utitur, potest intelligi non de actualitate . sed de capacitate rabendi illas proprietates : sicut quando dicitur, omnem Hominem esse rationa. lem , significatur, omnem esse ea pacem radicaliter ratiocinandi; non vero omnem adita ratiocinari. aut esse proximh capacem . At
corpus illud infinitum, S in fioitὶ extensum , laret ah intrinseco capax superficiei, atque motus; quia effeυ ah intrinseco ea pax. quod per Deum redigeretur ad spatium finitum penetrando una, partes cum aliis, S tunc habere posset superficiem ac motum ecrgo . Praeterea id probaret ad summum . non esse possibile corpus infinitum, & infinite extensum versiis unam differentiam locis
153쪽
nam verilis aliam, quae non esset diametraliter opposita , moveri posset v. g. sumtim , aut deorstim , ct posset etiam habere supersi., ciem verslis illas partes . Diximus, quae nonsit diametraliter opposta; ne aliquis replicet, sore ut, si linea infinite extensa verslis
Orientem moveretur versiis occidentem directe oppositum, relinis queret spatium prilis occupatum versiis Orientem , unde mente
Divina esset assignabile spatium versiis Orientem , quod linea illa post motum non pertingeret; unde non esset infinith extensa veris stis Orientem. Ob hane rationem videtur dicendum , corpus infinite exten B m verssis unam differentiam loci. non posse moveri oealiter versiis illam , aut versiis directe oppositam : quia ali,s esset infinita . ut ponitur , ct simul finita : si quidem haberet terminum vers tu orientem, nempe locum , quem relinqueret propter motum versas occidentem . Quod licδt admittat Arriaga in existensione infinita , non videtur verum, nec sociabile cum natura
4s . Igitur objicies I. Esto Deum produeere corpus infinith existensum versiis Orientem ; esto postea destruere mille ulnas illius . quod utique remaneret infinitὶ extensum . quia per detractionem finitam non desinit Infinitum esse infinitum ; esto demum , quod in momento sine ulla successione uniat inter se immediate Partes, quae tendebant in Orientem , cum partibus , quae respici eis hant oecidentem . Tune sanh infinitum illud partium instantanehmotum versiis Occidentem occupandi ergo spatium illud vacuum. non poterat adaequatum idem spatium occupare, quod occupabat versiis orientem; quandoquidem totum movebatur versiis occiis dentem et ergo relinqueret spatium vacuum versiis Orientem : erisgo haberet finem versiis orientem ; & tamen versiis Orientem ponitur infinith extensum e ergo sequeretur, habere finem verStis paristem illam, verssis.quam esset infinith extensum t ergo e fiat finitum,& infinitum. Respondeo hoc par contradictoriorum non sequitur ex eo praecise , quod corpus sit infinite extensum , quae est nostra conclusio ἔ sed ex tertia illa , quam arguens superaddit, suppositione nimirum, quod illud corpus moveatur versiis Occidentem , ut uniatur cum partibus occidentem respicientibus; unde sollim habetur . suppontionem illam esse impossibilem : non vero conclusio.
46. Distinguendum itaque est Illud; ERO demam. quod uniat
Deus unas partes cum aliis per motum, & approximationem partium
154쪽
Corpus infinitum, G infinitὸ extensum. Ias
tium oecidentalium cum Orientalibus : aut per harum hi locatio. nem, seu etiam rarefactionem ς concedo, s sed hinc non sequitur . quod partes Orientales omnes , & singulae moveantur , & relinquant spatium in Oriente , quod uniat per motum . dc approximationem omnium partium Orientalium cum Occidentalibus; nego. Primb. Quia , ut nuper dicebamus , corpus in sinite extensum non potest moveri, seu occupare novum locum versiis illam partem s alias prius non occupasset illum, & consequenter non
fuisset prius infinit δ extensum . ) Neque versias partem directh oppositam, nisi replicetur localiter saltem secundum aliquas partes . Alias relinqueret locum prius occupatum , & consequenter ibi haheret terminum . Secundd. Nulla suppositio directi , ac sor maliter opposita essentiae illius rei, quae disputatur, admittenda est ; sed disputatur infinitum extensionis , ct ista suppositio, quod nimitti in Dcus uniat partes Orientales cum Occidentalibus permotum , O approximationem illaram ad has, est direm, ac sor maliter oppositae stentiae extensionis infinitae; quoniam hoc stat in eo, quod neque mente divina sit assignabilis finis , seu terminus illius ; ista autem suppositio trahit secum, quod assignabilis esset, nempe lpat turris illud Orientale, quod per motum versiis Occidentem relinquerent partes Orientales : Ergo ista suppositio non est admittenda. Ter- tib . Infinitum extensionis localis non sollim non potest successive pertransiri successione temporali; verum neque successive succes.sione locali: quandoquidem est infinitum successione locali, hoc est e X tensione locali, quae stat in eo, quod una pars sit extra locum alterius, & hse extra locum alterius, ct sic in infinitum vers lis Orientem v. g. At quamvis in ista hypothesi non daretur successio temporalis , citim dicatur. unionem iaciendam esse in momento daretur successio localis ; siquidem permotum, & appro Atinatio ne in Orientalium omnium ad Occidentales , unaquaeque ex Orien talibus debebat succedere in locum vicinae: ergo ista suppositio trahit secum successonem localem infinitarum partium infinith ext eu satum : ergo trahit secum id , Muod repugnat .essentiae infinitae ex tensionis localis : ergo neganda est ab eo , qui delandat possibilitatem hujus extensionis.. v - objicies et . Esto Deum producere praedictam extensionemra 'finitam sine illis mille partibus, quas postea destria Ait. Eae ten si O non occuparet sine illis partibus idem spatium adaequatum,quod sum illi 1 occuparet: ergo daretur aliqua pars spatii non occup*Ia per Dissiligod by GOoste
155쪽
per illam infinitam extensionem productam sine illis mille partibus: ergo illa pars spatii esset terminus extrinsecus illius extensionis infinitae: ergo haec erat infinita . & simul finita. Distinguo antee eis dens. Non occuparet idem spatium adaequa tum intra tuam exies.sionem . ed quia haberet interruptiones, ct quasi parentheses. vel
Occidentem versus. aut plagam aliam mundi; concedo: ponitur namque non esse infinitam , nisi versus Orietatem . Non oceu paret
idem spatium adaequatum ultra illam extensionem ς nego supposiatum: Quoniam eo ipso. quod tam sine , quam cum i ilis mi lle partibus extensio sit infinita . non est possibile spatium ullum ultra eam extensionem et nam licet ad explicandum majore energia perpetuitatem dicatur in aeternum, ' ultra, attamen scholasti.
ch loquendo, in nullo infinito quatali datur, aut dari potest ultra; alias haberet tetminum. At extensio illa tam sine, qui tu cum illis mille partibus est infinita et ergo utrolibet modo non est capax rllius uti raέ ergo omnis propositio, quae explicit ἡ , vel implieitἡ supponit illud ultra; supponit salsum .
o. Solenne est Adversatiis inter argumentandum supponere implicite, vel eAplicite rem contra naturam , Ac quiddua te in infiniti , quod impugnant; Unde mirum non est, quod data illa suppositione . illic a emergant contradictoria ; quia dato uno absurdo, caetera aceidunt. Sed quaerimus ab ipsis : si disputaretur , An tes L sit homo & ipsis affirmantibus , aduersarius tacite, aut expresse supponeret rem A. esse irrationalem , aut non esse Ani nisi .
aut aliud quidpiam contra essentiam hominis . quae disputatur; nonne illico negarent supposuum , ajentes non debere quidquam supponi contra essentiam rei, quae disputatur ab utrisque, & ab ipsis assit matur Idem dicimus impraesentiarum. 49. Objicies 3. Esto Deum producere infinitam multitudinem lapidum , quorum quivis habeat extensionem unius palmi: tunc sis. Potuit Deus ita producere illam multitudinem , ut quivis haheret extensionem duplicis palmi ; sed in hoc casu illa multitudo occuparet majus spatium, quina occuparet, si quivis haberet unius solius palmi extensonem i ergo si quilibet haberet unius solius palmi extensionem . non occuparet illa multitudo totum spatium ponsibile: Ergo tune haberet terminum , quem non pertingeret illa multitudo, nempe spatium illud. quod non occuparet. ct quod Deus singillatim cognostit: & tamen illa multitudo supponitur infinita: ergo esset finita, & infinita. Confirmatur. Producat
156쪽
Corpus infinitum, G in tu extensum. ra
Deus infinitos montes , ct in quolibet unam formicam; destruat poste 1 Montes omnes , S conservex sermicas; tune sic : Diae sotismieae immediatὸ invicem applicata . vel oceu parent totum spatium, quod antea occupabatur a montibus , & formicis ς vel non occuparent totum Primum videtur chimaera . Si secundum ; ergo in infinitum illud formicarum non occuparet omne spatium , quod erat ptitis : ergo infinitum illud haberet terminum . scilicet ubi ineliapiebat spatium non occupatum ab ipsis : ergo esset infinitum . Benon esset.
so. Ad objectionem distinguo majorem : Ut quivis haberet extensionem duplicis palmi versiis illam partem , verslis quam illa
multitudo non habri infinitam extensionem ς concedo : verssis quam habet infinitam extensionem ς subdistinguo: potuit Deus id facere penetrando partim , ct partim non penetrando unos lapio des cum aliis; concedo: quia primus lapis haberet extensione atinius palmi extra spatium occupatum per secundum lapidem ιδ extensionem autem secundi palmi haberet in loco occupato per secundum lapidem . Ad si e deinceps : Sc distinguo minorem. Illa multitudo occuparet majus spatium veralis illam partem , versus qu m non extenditur infinit c ς concedo : versus quam extenditur infinitἡἰ nego: quia verslip illam partem , aut non est possibilis in omnibus, ct singulis illa gemina extensio ς vel penetrarentur invicem illi lapides. Et distinguo eonsequens, non occuparet illa
multitudo totum spatium possibile verilis partem . Verbus quam non habet infinitam extensionem ς concedo e versiis quam habet illam a nego consequentiam primam . & reliquas . ne fiant suppo. stiones contra essentiam rei, qnae disputatur. Infinitam multitudinem. & infinith extensam posse habere majorem extensionem, seu occupare maius spatium ver, iis partem illam Orientalem v. g. ve 1lis quam est extenso infinita, palam est contra essentiam extensio
nis infinitae ve alis Orientem . quae extensio disputatur: Ergo. Ad confirmationem nego suppositum dilemmatis, nempe immediaιὸ invicem applicatae , quia hoc est impossibile juxta responsionem da. tam primae objectioni . Repete illas tres rationes.si. Objicies 3. Producat Deus infinitos Montes, ct singulis unam solam formicam , in quo casu , sicut numerus; ita quant ias formicarum erit infinita , S iacient infinitam molem , quoniam ex infinitis finitis fit Infinitum. cumque unaquaeque larn te habeat tuam molem , ac quantitatem , sequitur. quod ex infinitu
157쪽
formicis fiet infinIta moles. leu quantitas ι tune se . Vel seiret Deus quantitatem formicarum adaequath commensurari quantitati montium . ita ut nulla penitus sit pars quantitatis hujus . cui non respondeat nova . S distincta pars quantitatis illius. Vel sciret oppositum . Ptimum est omninb incredibile s cum enim tam vastumst disci inien inter molem Montis , & molem unius formicae. im. possibile c l . quod unicuique parti quantitatis Montium infinit eum respondeat nova , ct distincta pars quantitatis infinitarum sor. micarum ergo dicendum est secundum: ergo sciret Deus non respondere unicuique parti quantitatis Montium novam partem quantitatis formicarum t ergo sciret Deus . quaenam esset illa. cui jam non responderet nova pars quantitatis sormicarum et ergo sciret ultimam partem quantitatis utri utque t ergo utraque haberet ulti. mum , ct finem ς clim tamen ambo supponantur infinita . . sa. Respondetur idem . quod supta fuit responsum simili ar.
gumento . Aut loqueris de commensuratione, ac correspondentia
adaequata successive sicienda , ut praeli ferunt ipsa vocabula Z Et se nego suppositum dilemmatis r s sicut hujus. Universale a parte rei. vel est athum ; vel non est album Z Non enim sunt contradi. Horiae propositiones quς idem suppositum falsum habent. quoniam
facere successivὶ adaequatam coni mensurationcm , trahit secum, , quod successive commensurentur omnes partes unius cum partibus alterius , quia aliter commensuratio non erit adaequata , sed partialis in adaequata . & quo ad aliquas tantum parte S : ergo omne imia
potens commensurari successivὲ quo ad omnes tuas partes . est imis potens commensurari successi vh ad aequath; sed omne infinitum multitudinis est ex suam et definitione impotens commensurari successuὶ quoad omnes suas partes, quia cum hae sint infinitae. nequeunt successi vh pertransiri: ergo omne infinitum multitudinis est impotens istius commensurationis . seu correspondentiae. Sed istae multitudines montium , & sormicarum ponuntur 1 te infiniistae : ergo tibi ipsi contradicis, quando imaginariis istam eommensuis rationem, sive correspondentiam adaequatam successi vh faciendam. s 3. Aut loqueris de commensuratione. correspondentia. seu combinatione satienda non quidem successive, ut praeseserunt ista vocabula; sed in momento per mentem Divinam, ita ut sensus sit: vel cognoscit Deus tot esse partes unius quantitatis. quot sunt partes alterius, vel cognoscit oppositum λ Et respondemus, Deum eo
gnoscere esse tot formaliter,ac secundum negotivum;-miam scut per viam
158쪽
Corpus infinitum, S infinitὸ extensum: ia ρ
viam Recessivae numerationis nusquam in tota aeternitate perveniri potest ad ultimam partem quantitatis illorum montium t ita per viam eamdem nunquam in aeternum perveniri potest ad ultimam partem quantitatis illarum formicarum ς ambae namque quantitates ponuntur a te infinitae ; Et in hoc negativo conceptu stat ratiosor malis infiniti quoad multitudinem . Caeterum agnoscit Deus non esse tot materialiter. ac secundum positivum , sicut agnoscit in aeterna duratione Animae hodie creatae non esse mi momenta mateis rialiter, ac secundlim positivum , quot sunt in aeterna duration ' . Animae Adanii, quamvis sint tot sorinaliter, ac secundlim negati is vum, ed quod in neutra est assignabile ullum momentum ulti. mum . ad quod perveniatur per viam successivae numerationis . Et distinguo primum consequens : sciret Deus non responder per viam successivae numerationis unicuique parti &c. nego e quia impossibilis est via haec: per viam instantaneae, ac simultaneae comis hinationis iaciendae mente divina; concedo: & distinguo secundum consequens : quaenam esset illa , ad quam perveniretur per viam successivam , cui jam non responderet. &c. nego: ad quam numquam in aeternum perveniretur per illam viam ς concedo se. cundam consequentiam , ct nego tertiam : quoniam ultima est illa. ad quam pervenitur per viam successivam: ergo quoties nusquam in aeternum potest perveniri ad aliquam per viam successivam , ut tra quam non sit alia , ct alia , &c. non potest adhuc mente divina assignari ultima . At in omni infinita multitudine, qualem tu ipse ponis istam , numquam in aeternum potest perveniri per viam suciscessivam ad aliquam , ultra quam non sit alia , & alia &c. ergo neque mente Divina potest assignari ultima . En duo illa, quae toties inculcavimus, nimirum, quod Adversarii inter impugnandum infinitum , utuntur phrasibus , vocabulis, ct verbis propriis rerum finitarum , ct excitantibus speciem , atque apprehensionem harum, S proponentibus rem . quae disputatur, nempe infinitum ipsum , ut finitum,& consequenter ut chimaericum.Insuper, quod explicit , aut implicit E supponunt aliquid contra essentiam . & quiduitatem siti finiti, quod disputatur, unde mirum non est,quod involucra ebulis liant ac sophismata. Nos autem inhaeremus in tota hac disputatione
quid ditati. &.di finitioni infiniti, quae stat praecisE in eo, quod pertransiri veςueat Juecessione sicali, aut temporali . quoad omnes Juas partes disrihut .ve et elin non negemus. post Deum infinitos homines semel produdtos destiuere uno impetu praeter centum , Sc
159쪽
postea destruere decem ex bis, S postea alios deeem, ct sic eaeteras sed haee suecessio non erit, quoad omnes distributivὸς sed quoad Hi sos α
ω sit possibilis Creatura omnium in trus ν
Riplieiter potest considerari Creatura omnium inis xima . t &idem respective omnium minima , pr. Omnium maxima nega ioὸ quaten lis non sit possibilis alia persectior . .. 'inive , quatenus Om nes superet per lactione, ita ut nullam aequalem habere possit: po, test namque eonsiderari, quod trullam habeat superiorem , Se aliam habeat aequalem y. Positive, ae negative, quatenus nullam ha oheat su pe riorem , ct omnes penitus alias excedatis In hoc triplici sensu pro aedit quaestio. Praeterea Creatura potest considerari uniea a sequa Jndividua determinata. Vel species integra, Ut genus: vide Iieel: An sit possrbilis species. aut genus aliquos Creaturarum omnium maximum . De Creaetura in individuo, ae in specie . se genere proeedit qmestio . Denique Creatura potest consideriti omisnium in xima ob perfectionem sibi intrinsecam per identitatem , sueut quaevis residentificatur cum sua transcendetriali bonitate. Ve ob persedtionem sibi intrinsecam per solam unionem physicam . Sosibi quoad essentiam inspectae contingentem sicut Anima sancta est persecti a propter gratiam habitualem , cum qua certh non ide tineatur , sed solitin uni rur phyfice. & quidem contingenter Doutroque pro aedit quae I io, & vribus conclusionius haec omnia ui
Ss. Sit prima eoneIusio. Possibilis est , ct de facto existi,
Creatura in m vidua omnium maxima negati vh , & Creatura omisnium minima negatite in AEqua determinora ratione . seu specie , . sed repugnat omnium maxima. ct omnium minima positiτὸ i . ulla determina lx ratione . sive Creatura si individua alqqua , di sinis gulatis: sive fit species, aut genus aliquod i genera namque, ausspecies fundamentaliter sumpta etiam sunt Creaturae. Prohatus facile prima parsέ ex quarta observatione Capitis tertiir Creatura
omnium maxima negativὸ , R quidem ob sua in essentiam in aliqua - ' . specie,
160쪽
pe Cio , si ve ratione determinata soret illa , quae ita per suam essen. Iam Participaret talem rationem , ut nulla alia sit possibilis Crea: ora magis persecta in ea ratione , seu magis participans illam raotiori em ς At de facto dantur Creaturae quo ad individuum , & quo a speciem ita participantes per suam essentiam aliquam rationem ,
sive speciem, ut non sit possibilis ulla alia Creatura magis perfecta ari ea spe Cie, sue ratione. Quoniam identitas Petri cum animalixati ciciali talis est per se essentia liter, ut in ratione, seu linea identitatis non sit possibilis alia identitas creata major; Et oppositio Petri eum suci contradidiorio talis est per suam essentiam , ut in linea is , specie . seu ratione oppositionis non sit possibilis alia major oppositio : Et quilibet homo ita est per se essentialiter homo , ut in ratione hominis in specie infima non si possibilis alius homo magis perinsectus, quo ad intensivam , Rc formalem rationem hominis , si quiadem disserentiae pure individuales non addunt per se monem speciei; quam tamen addunt generi differentiae specificae , & hac de causa homo est magis perfectus, quam pulex in ratione animalis;) Ee
quodvis possibile ita per semetipsum distinguitur a non ente , ut in ratione distinctionis non sit possibilis ulla alia major distinctio: ergo
sunt possibiles, ac de iacto dantur Creaturae quo ad individuum . . st quo ad speciem omnium maximae negati Θ ob suam essentiam in specie , seu ratione aliqua particulari. Similiter de omnium minima juxta sententiam Zenonis satis communem ς quoniam JuXta
illam haec charta constat punctis physich actu indivisibilibus quantitatis , ace X tensionis . in ratione autem quantitatis non est pol hi-lis minor . quiim unicum indivisibile pundium , ct in ratione exatensionis non est possibilis minor extensio , id est praesentia , seu Cccupatio loci , quam unum indivis bile punctum praesentiae. Item, JuXta eamdem opinionem , in ratione senstitatis non ist possibilis minor sanctitas, quam unus gradus sanctitatis , ct in sphaera caloris non est possibilis minor , quam primus, ct unicus g adus caloris, &e. quae omnia sunt satis vulgaria , iuxta citatam sententiam ii cujus veritate nunc praescindimus . & sollim dicimus, possibilem esse Creaturam omnium minimam in specie determinata , si vera sest illa sententia Zenonis , de qua moX ἔs6. Neque dicas; haec omnia consistere in indivisibἰli, ut loco
citato dicebamus , unde mirum non est, quod non sit possibile magi , aut minus . Etenim ratio generica identitatis non stat in .
indivisibili, & major est identitas adaequata, quam in adaequatara s