장음표시 사용
81쪽
tionibus, discensionibus sit propagati fuissent. Atmesea causa tot Philosophorum; Iurisconsistorum, Rhet rum , coeterorumque omnium libri leguntur . Adsunt contentiones, non di statuuntur amicitiae, atq; hae nostrae contentiones paucis contentae sunt iudicibus. Fugiunt enim multitudinem, in qua fere semps aliqui sunt, qui gratia potius, & furore adducuntur, quam iudicio, &yeritate; Nec vero quisquam est doctrina tam munitus.& septus, qui sibi persuadere possit neminem contra se dicturum. Neque hae sunt contentiones, quae intus in animis inclusie, vitam acerbam etficiant, sed quae ingenia acuant, delectationemq; animis afferant. Sed agite
Decuriones, cquod hactenus fecistis id quod reliqua
est audite,& quae dicturus sum, quando ad patriae nostrae dimitate haec spectant animis vestris altius inhaereant. Aa illum nunc venio, qui inter vos vix apparet, hic se supprimit conscius amicitiae violatae, aut territus hominum frequentia, dc loci Glebritate, quia nusquam in danta doctissimorum hominum multitudine antea ver satus est, se occultat, vel quod verius est9 timet, ne
illius sententia de Gymnasiarcho deligedo explodatur, in quo ornando multos ipla dies noctes* consumpsit. Sed heus tu quid hic stas capite obuolutos' inlicitator certe es, nisi fallor. At o Decuriones non bene nostis hunc hominem. Quis sit, audite. Ductor hic certe est
maximae virtutis,atq; ut audiui machinis bene munitus, fundis, & sagittis onustus, falcibus praeacutis armatus
huc venit ut vallum, atq; aggerem nostrum eruat, Trambes praecidat, munitiones oppugnet, copias habet in vallibus, montibus septis non procul hinc delitescentes cum paruo equitatu . Hac ego re intellecta, mihi is peri
ploratores delata,castra lustraui, ibiq; subsidia posui, ubi loci inuadendi maius periculum impendere vider
82쪽
tur. Ad reliquas portas decurri, paruoq; ibi praesidio
relicto . ad praetoriam constiti cum toto exercitu. Sed antequam aciem educam, placet quaedam praemittere, quae ut video optimi Decuriones attentissime audituri sedetis. Non enim declinato, deflexoq; capite in tantare conniventes obdormistitis, sed erecti, viribus animi refectis, oculis vigilantibus, me tanquam nouum dicendi genus exorsurum, ut audiatis, animoru attentionem renouastis. Ego quam breuissime potero, totum nego tium conficiam. Prius tamen intelligite, arctissimam mihi cum hoc homine, quo cum nunc congredior,necessitudinem intercesisse .,At, quorsum haec animorum tam repente immutatio facta sit, admirantur omnes, qui in
hanc curiam, atque in has publici consilij sacras aedes
conuenerunt nos audituri. Dij, deaeq; omnes hi excla-amant, huius tam nefarij facinoris autorem perdant. Ego consuentiam animi mei testor ciues ornatissimi,
me nihil unquam de hoc homine loquutum fuisse, nisi quod huius nomine, suauissimis moribus, & amicitia . nostra dignissimum existimarem. Hoc certe ut video , nutu & tu confirmas. Quod si aliqui bilingues nobis . inuidentes secus tibi retulissent, id tu non credere debueras, qui fidem meam optime noras, id quod firmis .
simos,& cordatos amicos fecisse tum legimus, cum alia quis distordiarum amator operam daret, ut amicum nouo genere nugarum ab altero dissociaret, vel si id etiam credideras,cogimur enim aliquando vel iusiurando, vel crebris verbis fidem habere, prudentiae tuae erat
id ad me deferre. Qua in re si peccassem, quod ab ani- .mo meo semper alienissimu fuit, me tibi expurgassem, dixissesq; ipse nec prece, nec precio, nec gratia,Vt dicebat ille in Senatu Romano fluctuante Republica obnouos coiuratos, a via recta bonii virum deduci oportere.
83쪽
Si te non fugit Platonicu illud, ductu Dei conciliatoris
amicos homines fieri, cur ta facile ab amicitia refugis e At dices fortasse Platonicum aliud extare,amicum esse non posse, nisi habeat; a quo redametur. Ego vero te semper unice dilexi, diligamque, & si tu me oderis a
virtus enim tua & a me amatur, & merito laudatur, neq; vero ita te unquam amavi, ut aliquando essem osurus,
nam id ut Scipio existimabat, hominis impuri,& ambiritiosi est, omniaque ad libidinem suam reuocantis. Scito me hanc rem magis honoris tui gratia disputare, quam ut apud hos aequissimos iudices me ipsum defendam. Purus enim & incorruptus animus recte factorum , di-
rumq; conscientia fretus defensionem non quaerit. Nollem te tam facile amare,amicosq; novos veteribus tuis anteferre,quorum enim fidem probaueras,amorem multis in rebus cognoueras, consuetudinem adamave ras, familiaritatem, multorumq; annorum comercium
non respueras, quibus cum seria, & iocosa conteseras, quae firmissima sunt amicitiae fundamenta, hos te nulla accedente causa deserere, negligere, odisse, id ne obsecro est hominis fidem humanitatem, Deique cultum maxime profitentis Cur tam cito tanta vitae comoda evanuerunt, & ad nihilum reciderunt ei Dic obsecro si aliquis violatae fidei maculis aspersus in hanc lucem prodiret, nonne horum omni u consensu ex his sanctissismis parietibus extrudendus, atq; ad Barbaras gentes, ubi foeditatem animi sui turpificati cum iminanissimis gentibus aleret, ac foueret amandandus esset Huc antequa aliquis impurus descendat, illi omnes maculae eluendς sunt. Ego certe a Diis immortalibus priusquahuc me referrem, precatus sum, ut nihil dicerem, quod ab officio meo abhorreret. Locus enim hic, quem Videmus, sedes est inctitatis, amplitudinis, mentis,con
84쪽
filii publici, caput urbis, ara sociorum, pomis omnium
bonorum. Hic mitissimae, non concitatae orationes
habentur. Hic purissimi sermones audiuntur. Hic in illum omnium conuertuntur oculi , qui ea dicit , quae neminem tedunt .iIntimi familiares nostri prae dolore, totam orationem tuam legere nequiuerunt. Coactiq; sunt fere suspirijs, & singultibus e pectore promanantibus illam abijcere,& illud saepenumero dicere. O fides alma apta pennis, & iusiurandu Iouis. Nosti Cartera. At ea te fortasse re defendis. Quod non inter mediocres tantum, sed summos etiam viros acerrimae interdiu fuerunt contentiones. Quis enim nescit Ciceronem caCatone suo contendisse ξ,Cum Pompeio quem tamen vita chariorem habebat, pe altercatum λ Aristotilem
nec Platoni suo pepercita Quid mirum dices, si & ipse
relictis veteribus amicis ad alium me contulie Sic ne cumo hoc homine consensi, ut a caeteris maxime diMntii rem ξ At vide quid dicas. Nam qua tu lege nouos tibi potes amicos comparare, ut veteres deseras quidvEcotentiones memoras inter summos illos viros, quibus tamen nulla animorum est facta disiunctio In fide si perstitisses, poteras saluis amicitiae legibus, & tu eum amare, quem nos amamus, & de qua re visiim fuisset
nobiscum bono animo decertare. Dices hac tua ali natione factum esse ,. ut quem omnibus praeponitarunc ii omnes agnoscante At erat hic sua virtute antea cognis.
tus , quod si oratione tua hunc factum esse clariorem dixeris, vide ne de Gymnasiarchi tui splendore, non parum detrahas . Ego vero recte gloriabor, orationem illam quam prius edidi,tibi quo tuam pareres, quiddam infudisse, Nam id a me Socratis more factum est quem i. nouimus, quos steriles acceperat maxime Decundos reddidisse. Certe nisi obstetricum more medicamina
85쪽
adhibuissem,nunquam tam egregium partum edidisses.
Vel enim penitus sterilis fuisses,vel abortus tuos omnes deplorassent. Vides quantu obstetrici huic tuae debeas. Alia mihi sint remedia, quibus si quando conceperis, .& stomachus ad nauseam illam, qua mulieres, & praesertim noviciar laborare selent, concitabitur, praesto tibi esse possim. Nollem enim tam elegantes foetus deperire. Sed iam aciem educamus, nam mihi paulo: altius tecum certamen est ineundum , quam cum priori innum sit, qui vix superatus, armis abiei,is, hanc lucem. exosus, abijt moestissimo vultu ex hoc frequentissimo loco incomitatus. Euasit, erupit, excessit Decuriones,
ut mecum dudu promulgationis suae QSagatores adigitos dinumerans concertabat,qui cu de tribus rebus se dicturum polliceretur, verebar, ne ob alique nouum itumultum, & belli procellam deligendus aliquis Dux
esset, quem iuuentus Crei nonensis armata, vel contra
immanissimos Turcas, vel foedifragum aliquem Mitridatem sequeretur. Sed audito solum classico, furor hic
quieuit. In viam redeat tandem oratio nostra. Hic Vero quo cum nunc conserendae sunt manus, ille est hominem melius agnoscite, P qui quia prudens nimirum vir est, vos admonuit, ut diligenter caueatis, ne paternam illam & auitam gloriam vestram turpiter amittatis , ne ve finitimorum ciuitatibus, quas semper optimarum artium laude superastis, nunc turpiter si hoc verbum inculcat 9 cessisse videamini tantulae pecuniae cupiditate. Audistis hominem vos ita alloquentem, atq; ne id accideret, vos ornantem, ut Gymnasiarchi lconducendi consuetudinem non ommitteretis . Equi dem non tam rideo huius verbi granditatem, quod istita millies repetunt, quam ipsorum insolentiam demiror , vel potius temeritatem, qui magnam per vos maculam
86쪽
culam huicvrbi delatum iri clamitant, vociferantur, nisi suum hunc Gymnasiarchum conduxeritis. Huio in scire cupio , quae nam sit in hoc principe suocignitas , & amplitudo quem pecuniae gratia con duci omnino volunt. O' Principem conductum, o principis operas venales , o principem pecuniae mancipatum. Sed mucrones istos, ut videtis in vos ipsos ci strictos retundamus. Vos enim patriam vestram sic or
ni tempore dilexistis, sic laudis, ac gloriae appetentes fuistis, ut unum, atque alterum fere semper in nac ciuitate esse volueritis, qui liberos vestros eodem tempore publice erudirent, reique literariae cum dignitate praeessent. Superioribus annis habuit haec ciuitas Somentiu ,& Atmendonum doctissimos ambos viros publico sti, pendio eodem tempore decoratos. Quibus successo runt Lugarus, & Concorregius, qui & ipsi summi viri publico eodem munere cohonestati fuerunt. At cum e
rebus humanis Lugarus excessisset sapientissimi patres
nostri,1 qui in tam ampla ciuitate non uno tantum summi nominis praeceptore contenti erant, Gaietanum e Patauio ubi maxima cum dignitate, & nominis huius ciuitatis fama publice legebat,quamprimum euocauerunt eum q ζ in locum demortui suffectum publico decreto cohonestaverunt. Quod si docendi munus uni tantum demandauerunt Maiores nostri, atque hanc tirnon nuper institutam, sed iam inueteratam consiletudinem dicis, quid causae tum erat,cur Gaietanum accirent, cum C corregius ea tempestate vir maximus' literariae proci
ciae praeesset e Privilegium id ne quoddam interpretaberis, dicescit id potentissimorum nominum rogatu, an
vetere potius instituto fuisse factum ξ Vide quo te paulatim deducam, Gaietano qui deinde successerint literatissimi viri si quave nominis sui laude putat hoc do-
87쪽
cendi munus obierint, nemo est qui nesciat. Puerum hi memoria nostra, atque haec ciuitas ab instituto si minime discedens eos liberalissime tractauit. Tu qui in lucem nuper editus es, eos profecto viros minime sertasse nosti. At si medicos huius ciuitatis optimos , quorum indiges curatione, si iurisconsultos clarissimos, quorum consilio, ac prudentia sapere potes, adieris , consulueris, hi qui ex eorum schola prodiere homine, tibi illos ante oculos ponent, & quam in animis infixa habent praeceptorum suorum speciem estingent, atque mabul. Quod si priscis etiam temporibus quid actu sit stire voIueris quaere ex hac urbe, quae ciuili omnium de se optime meritorum memoriam cum summa fininuiolate semper seruaui t I Profecto i nuentes ab incinnabulis literarum huius urbis per omnes 'aeratus perpe tua quadam serie id fuisse obseruata, ut in ciuitate plui res essent, quam tu contendis, qui in humanioribus his
studijs adolescentes exercerent. Hanc veroe Cremo
nensi ilaudem, ' quae late longeq; ditanditur, sic tracontrahis . at ii in angustum deducis di Gymnasiai
chum tuum non conduxerint , sic obstrepis immani terrore verborum. Disseminabunt exterarum ciuitatum adolescentes, Cremonenses a maioribus suis degenerasse, Cremonenses tanquam in media Barbaria conmtutos literaso praeceptores odisse. Has, atq; alias perii
Miles ineptias fingis .ii Videsne in quo deliqueris,
quamve aduersus generosos magniri; animi viros, haec
dixeris ρ Quid si Magnifici ac gloriosi ciues mei omnia semper ad gloria splendorem i; reuocantes, Gymnasii non principem unum c ut tu vis, sed quod semper antea factum est , plures: elegerint, nonne priusquam tibi quicquam mali contingat, expiationem illam Stesicori' adhibebisu Non verus ille sermo fuit, on Cremonen
88쪽
ses degenerarunt, Non praeireptores oderunt,isunt liteis
rarum amantissimi, sunt maiorum suorum obseruantiΩsimi. Sed si unum tantu dixeris aliquo tempore fuisse, qui publice iuuentutem doceret, id & nos fatemur, sed ea lege, ut & tu illud addas praeceptorum id inopia factum esse, & quod semel accidit sed ne censeas in consuetudincm ullam referendum Z Musonius noster quo tempore ludii aperuerit,cuiue lare literaria successerit quaere ex hoc uno, cui tu tantum tribuis . Columba haec
ipsa, quae tibi instar numinis est argentea, e cuiusham gremio tamdiublime euolauit e Socratis somnium tibi videor referruὰ At rem veram narroc. Vides mitem oliuae . Vculum cum aureisclitterisin ore gestantem ΘLege si potestiVereor enim ne splengor ille oIdae circu- fulus tibiiacrem perstringat Hieronymuin olivam haec virum lanctis num circumfert, omnibus ostendit. Is post maiemnum una cum Iartesio literas publice pri fessus est, liitq; ex ea re a patribu illis amplissimis, qur lic curiae praeerant, hominem ν obseruabant, immuni vate donatus P i l Erathic altero pede captusti & debilis used quod de Aristone legimus Lyeonem venuste dixis
se, de hoc ipso dixere viri doctissimilia Claudum praecur rere valentem pedibus .i Dij quem hominem huic ciuitati; quaevos semper coluit, sanct&j; venerata est, quem inquam hominem inuidistis ξ qua literarum elegantia ,iqua doccndi perata;iqua morum stauitate, quibus vit lanctitatis exemplis insignem, eximium, gratum omh hus,atq; hesic patriae admodusalutarem Fuit hic verla tua illa fiuctifera in domo Domini . Date mihi hanciveritam, ut his verbis dereligiosissimo homine apud vos
is tua quae cum reberrimos Uqistuctiis tulisset, eam cae ites ex hoci solo ad filiciores campos transtulere . . lisnuius, quem audisti literatissimi virillocum repositus
89쪽
fuit, deinde Musonius, qui sic illius memoria oblectabatur, ut in ea ipsa sella sedere voluerit, in qua vir ille
maximus maxima cum omnium admiratione, quot annos qui eum legentem audiebant, consederat. Quid tu aduersus patrium morem hune dicis e Quid murmuras/Quid frontem contrahi se Habesne adminicuIa vlla quibus Gymnasiarchum hunc tuu sustentes Θ Vides tua
castra una vix facta excutitone a sinistro cornu conuulse, iam ad dextrum aciem vertamus. Dicis summos illos viros, a quibus paulo ante sum exorsus, non eodem tempore iuuentute nostram instituisse, sed diuersis eos temporibus etiam vixisse o Vicimus csimilitones opitimi. Videte quo hic confugiat. ACcensos Oppornit . .
Iam iam Iate as quaeret . Ego vero si vellem quod is
dicis negare id certe possem, testibusq; tecum agerem, sed ut in re belliea sentias, quam parum valeas, statui telum hoc t tum leuissimum grauiore manu in teipsum
retorquere, tibim iii pectus infigere. : Nam stimmi illi viri diuersis c ut ipse dicis P suere temporibus singuli*nunquam literariae prouinciae praefuere,'sed habuit unusquisq; collegam alterum alteri flaccedentem', utq; id te Omnino fateri necesse est, alioquin expIoderis ex hac curia &i exibilaberis υ. nonne vides ex ea re, quae apud nos iam in multos annos propagata consiuetudo perum nerit e Atq; si excors non es, non ne perspicis qua Ie tu tuo hoc Gymnasiarcho monstrum in ciuitatem nostra inducas patrijs , avitisq; Iegibus quam maxime perniciosum ξ Hi sinit Decuriones optimi boni illi viri, qui
Cum vestra simultatibus comoda praeferre, seq: huius urbi, amatissimos verbis ostentent, re tarnestipsa vobis insidiantur nouos quippe ritus inducere. veterestolle re , dignitatem j: illainvestiam euerteremiabntur, quae
vos lectissu ruin hoc numero praeceptorum finitimaso urbes
90쪽
urbes longe anteitis. Hos amplectimini, hos fouete, horum sententiae subscribite. Ridetis video fucatam hanc hominum faciem , qui vos pigmentis, ac fallatijs
his suis prensare contendunt. Sed ad pugnam redeamus . Dares ut video P libenter iam manus, tradereso. tabulas deditionis, & iurares quae vellem te omnia fadicturum.. At mori potius mihi certum est quam tecum pacisci, qui tam cito a fide deseceris , temerest; in res nostras irrueris. Quaeris quo tempore hinc Musonius Gijt magnis in Epidaurum pollicitationibus accersitus, cur non in eius locu fuerit statim alter suilactus, cur ve Cremonenses Tartesio vita functo plures non elegerint. Hi tui sunt opinor conatus maximi, tua haec ea tormenta, quibus munitiones nostras putas te posse perrumpere. Sed iam cognosce quam paruo infirmo*robori confidas .iDe discessu Musonii hoc certe scio ,
schini &omnes,qui tunc erant, Cremonenses meoS,qui hominem maxime dilexerant, fouerant,&quibustunq; potuerant rebus semper auxerant, ne ille e palcia disce,
dcret omni studio contendisse. Quid cum primum audisscnt illum se in viam dedisse, nonne singulos angiportus, domorum angulos, inusitatas vias indagarunt Tritas non reliquerunt, aditusq; omnes obseruarunt,ut hominem inuenirent, cathenish; aureis illum constri gerent, atq; in patria rerinerent Θ At iam euolauerat . . Huic tu dicis neminem successisse. Non deerant vero
qui succederent, si non pari doctrina, ingenioque; At non dissimili in patriam charitate. Sed debebatur locus ille Musenio, quem tanti viri nominis fama complebat. Hic honor uni Mus io fuerat deserendus, ut quam diu vivere possetq; ad suos reuerti iocus ille sibi
integer conseruaretur. Nam neq; desperandum erat,
quin assiduis ciuium seorum eRagitationibus euocatus G a maxima