Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, in quibus Jus naturæ & gentium, item juris publici præcipua explicantur. Cum annotatis auctoris, ejusdemque Dissertatione de mari libero; ac libello singulari De æquitate, indulgentia, & facilitate ne

발행: 1735년

분량: 687페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

6. LI. CAPUT XX.

irreverentes atque irreligiosi sunt. Atque haec causa inter eae teras allata a belli Peloponnesiaci inter Athenienses & Lacedae- a Q. r. monios, & a Philippo Macedone k in Phocenses: de quorum saetilegio sic Iustinus: ς quod Orbis viribus expiari debuit. Ille Disae. ronymus ad Danielis v. d auamdiu 66 vasa fuerunt in fir ido

M Bahonis, non est iratus Dominus . videbantur enim rem Dei seeundum Dasam quidem opinionem, tamen divino cultui conse- PIII. e. a. erasso postquam autem os humanis usibus divina contaminant . a Pag.

flatim poena sequitur post sacrilegium. Nimirum & Augustinus u existimat ) auctum a Deo imperium Romanorum, quod co 'di illis fuisset quamvis salsa religio: &, ut Lactantius loquitur, os summuni hominis ossicium, etsi non reipsa tamen proposito tenerent. a. Et Io supra diximus qualiacunque quae putantur numina pejerata a vero numine vindicari: Punitur, quia tanquam Deo feeit, ait e Seneca: opinis illum sua obligat pocnae. Sic ac e vis vicipio & illud f Senecae: Violatarum religionum aliubi atque aliubi di Ua poena es: θή ubique aliqua s & quod a Plato ca--M-pitis damnat religionis temeratores. ηU. DI. s. g De L

GRO NOVII. l Xerais, quum templum Delphieuml diripi e uiu mit. Ju . a. m. Gal-- Masal Rapta e templo Hiero. s lorum, eum & ipsi Delphos fune

quum castam urbem l adorti. 2 , . item, dum tenuerunt laurum Tholosanum, ut di servilius Caepio.

vinaret Na uenodonosor. ε Idolio J Templo idolorum. x Hisma πιι ισι, I Rex Behuices eis uti ecepit in luxurioso convi

ες S-mum ha-nisi Cultum Dei, quo nullum magis ossietum praestate Σκὶ Nescio ubinam id dixerie Atigustinus. Certe sic non satis sibi eoiulat, quum ipse Lib. v. ρ. M . De civit. Dei fuse satis ostendat. ebent homines , non justo quidem l Roman-mae Imperium auctum Pr modo, forma, ratione, sed tamen i videntia divina, non quod illis eor- voluntate ae studio , quantum inldi fuisset, quamvis falsa Religio, ipsis fuit, antiquissimum habue-l sed ob eorum virtutes Civiles. . B. M) Loeus est rasiit. Disin. Lib. II. Cap. 3. num. 14. M. Cellar. ubi Lamisimus loquitur de Idololatris iu

o Cambysis , eum Apim in α-l universum. Neque loeus Senera, gypto interiecit, ec stoliatum Jo-l qui mox sequitur, satis recte heis rem Hamponem mssit. Is. I, s. aptatur. P. a.

102쪽

De Poenarum communicatione. I. Potna quomodo transeat ad' eos qui delicti sunt participes.

II. communitas aut rectores te

nentuν ex subditi Glicto, sialis fientia non i. bitio cum Dolabere possint

debeant et III. Item ex receptu eorum qui alibi deliquerunt. IV. Nisi aus puniant aut dedant: quod exemplis ilius .

tu a

natos, non ad nocinus γν-tinera : cum exceptionibus.

UI. Definia tamen supplices

dum de causa cognoscatur zex quo Iure facienda cognitio.

VII. auomodo delicti recto νum Iartis es sint subditi, aut communitatis hi qui ejus mem-hra sunt: Θ' quomodo disse-l

ni poena communitatis Θρα- singulorum. III. Poena jus in M- esta. rem quamdiu duret. IX. An sine delicti communicatione poena transeat.

X. Disi iis ses quod directo

inferiis in e sequentiam

ierit.

XI. Distinctio ejus quod Fι ω-

XlII. Nan suus ob parentum istina: XIV. Regpondetuν admi factafvel potius, ad obiectionem petitam ex Dei faetis 4 circa Ilias nocentum

XUI. 'ssa tamen liberis is

cognatis noeentum aliquid ne.

gari , quod alioqu/ habere ρε-

terant: cum exemplis.

XVII. Nec subditos propria ρ nisi pose, ob regis delictum et XVIIl. μι singulos qui no

consenserum, ob delicium amia testatis. XlX. Haredes ad poenam, ροσραπώ es, non temeria e

103쪽

CAPUT XXI

I 1. Omiles de poena communicanda quaeritur a , aut de M iis quaeritur a qui delicti sunt participes, aut 1 desiis. Qui delicti participes, non tam ex alieno quam ex suo delicto puniuntur. Hi qui sint ex his quae 3 supra de damno injuria dato dicta sunt intelligi potest. Ferme enim iisdem modis in delicti partem quis venit quo in damni dati: non tamen semper , 4 ubi damni obligatio est , etiam delictum est, sed tum demum si qua malitia notabilior accesserit, cum ad damni dati obligationem saepe qualiscumque culpa susD

χ. Ergo b qui factum stiosum Iubent, qui s consensum requisitum adhibent, ς qui adjuvant, d qui receptum praestant, allove modo in ipso crimine participant: ο qui consilium dant,

inanitas ε-- idabat. πιν sit Lmo G Mer. I. 7. κω sermone V. de sanctis, cap. 6.fimilia sermone eiusdem argumenti GR NOVII. prim , e. 3. 8e sermone To. Qui omnes selmones falso ads*ipti sunt x Iti anἐs ubuscum , eulpa AEMMyin.d . . . . communieata, communicature uia ope. vitarim in poena, num. s. a de furtis, Ummo De obligat. M a Non tam ex aneMI Non tam ob

104쪽

Iaudant, assentantur: qui cum ex jure proprie dicto teneam tur vetare L non vetant, aut cum teneantur ex simili jure opem ferre injuriam patienti non serunt: qui non dii Suadent cum dissuadere debeant: qui factum reticent quod notum sacere ex jure aliquo tenebantur; hi omnes puniri possunt, si in ipsis talis sit malitia quae ad meritum poenae lassiciat, secundum ea quae proxime tractata sunt. II. I. Exemplis res fiet illulirior. Communitas fi ut alia ita& civilis non tenetur ex facto singulorum, sine laeto suo, autis D D. Omissione. bene enim μ Augustinus; aliud est quod in populo ivit. 2 s. quisque habet poccatum proprium, aliud quod commune, quod uno .a6. animo sit, una voluntate ad aliquid multitudine comparata committituν. Hinc in formula sederum est: h s Si deserit ρα- , UL bliso consilio. Locri apud Livium . ostendunt senatui Romano xxv. c. 7- culpam defectionis procul a consilio publico abfuisse. Na . Lib. rante eodem. φ Zeno Pro Μagnetibus deprecator apud T. Quinis xxxv. c. I. tium & legatos qui ei aderant flens petebat, ait Livius, ne unius amentiam civitati a gnarent; ' suo quemque periculo fin- rare. Et Rhodii apud senatum publicam causam a privatorum lcausa

mus I. ad Romanos circa finem:

Mas ἔ-ινῶν pejor pec sante qui neearum lati t. Tom. III. P g. 21.ὶ Qui facinorosum adstans hortatur. pro faeiente habetur lege Langobardita, lib. I. tit. IX.

Vide quae ex Philane di I pM mox

proferemus ad β. IT. υriarati Chrysostomus I. adversus Iudaeos: Tom. VI. P. 3 1 .

Die διεam δα ' - κεκ ii modo qui f. tum fecere .sed is vi probi ree eum possent non probi ere, 'sinaumtur , Pr oidem sta i ainorque paena. Sic eum qui lanati xttotum prohibet, teneri quali vulnerasset, ait idem Chrysostomus a ad Cis. e. VII. Tom. III. pag. 627.

t intervenerit, aut Piquid faciendum

i neglexerit.

s Suo quemque perieulo quisque privatim insanisset, ipsam lumi re debere. Cicer. 3 . de Leg. Io. tuo G R.

105쪽

s M.

CAPUT XXI.

causa segregant, β dicentes, nullam es. Hestatem qua non im- A aprobos cives aliquando, θ' imperitam multitudinem sempeν habeat. Sic nec pater ex delicto liberorum tenetur, nec dominus ex My 3

servi, nec alii qui praesunt, nisi aliquid in ipsis vitiosum hae

reat.

a. Ex his autem modis quibus rectoros aliorum in crimen veniunt , duo sunt qui maximum usum habent, & diligenti consideratione indigent: patientia & receptus. Dc patientia ita habendum est, qui scit delinqui , qui prohibere potest aetenetur, nec prohibet, eum 'psum delinquere. Cicero b in , Cap. s.

Pisonem: nequa vero multum snteres, praesertim in consule, mirum ipse pernicis Is legibus , improbis concionibus rempublicam vixet, an alios vexare patiatur. Brutus ad Ciceronem: alie- e . . .a igituν, inquies, culpa me reum facies 2 prorsus aliena, si pνα- ad Brmeideri potuit ne existeret. 7- - πλη-μελῶν '-κωλυ- τουs .

, ait Agapetus ad Justinianum; 4 par est de linquero drifari

di isti uentes non prohibere. auisquis patitur peccare peccan--. e. arisem, is Oires subministrat audacia , ait e Arnobius. In cujus .manis est uι Ροωbeat , jubet agi si non prolahet admitti , ait Ioisi. L. v. f Salvianus. Augustinus Vere : qui desinit obviare cum potes, p. 14s. Monsentit.

a. Sic qui mancipium cum possit eximere in prostitutum G es e patitur, pro prostituente habetur g Romanis legibus. Si cap. 1, seruus sciente domino occidit, . in solidum dominum obligat : in fin M. se enim videtur dominus occidisse. Et M lege Fabia in domi-Bai-. num animadvertitur. si servus domino sciente alienum servum D. subduxerit. 4. Sed . ut diximus . praeter scientiam requiritur facultas ι i. L. prohibendi. Et hoc est quod aiunt leges i scientiam, cum pu- x. ab. niri jubetur, accipi pro patientia, ut qui prohibere potuit te- m. neatur si non secerit ; & scientiam ι hic spectari quae habeat & volun L dis διην.

e. I.

dominiis vendidit hae eonditione ne prostitueretur , atque ut ipse, si prostitueret emptor , nianus inj ctionem haberet, id est, citra ullam in ius vocationem ad se domum abdueere posset, non reddito pra

tio.

106쪽

LIBER II.

s. IIa L. is voluntatem: Is scientiam ιν accipi cum consilio: ideoque non' -- M. teneri dominum si servus I 6 in libertatem proclamaverit, si d ια so.δε minum contemserit: quia scilicet . culpa vacat qui scit quidem, ted prohibere non potest. Sic parentes tenentur ex delictis fi- liorum e , sed eorum demum quos habent in potestate. Uici Disi etiamsi in potestate habeant.& alioqui prohibere potue-

Lia. rint, i non tenebuntur nisi & sciverint. Pariter enim concur- ρ. I. L is. rere haec debent, scientia & 7 non prohibitio, ut quis ex facto alieno teneatur. quae omnia is ad subditos pari ratione sunt redi j ε. serenda: Veniunt enim ex natur' i aequitate.

3. F. Aj. S. Egregie 4 Proclus ad illud Hesiodi, Oper. & Dier. vers.

Saepe luit populus poenas unius iniqui, ait: ως ιξεν μῆ κωλύου- HU F ενοσ πιν αν, in qui euistjohibere possit non 'ohibet unius malitiam. Sic in exercitu Graecorum , ubi Agamemnon ipse & alii concilio commitrii suberant, non immerito frauidquid delirant reges, plectuntur Achivir

M. I

k Ipsorum enim erat cogere Agamemnonem, ut 39 sacerdotia κλι. filiam redderet. Sic post eorundem classis exusta narratur a :- ' I Unius ob eulpam O furias Macis Oiai, qua

i Non prohibitial Cessatio a prohibitionea is Adfinitos parit Ut inter patres de filios, servosque ac domi aos statuta sint jure civili Romanor im& iure gentium valent inter eos qui praesunt, & subjectos. is Saceriati mam Chrysis mi seida G R o T 1 1.1 Urius ob eo*- Θ μέas Maos Oilei I Euripides Troadibus se loriquentem Neptunum facit, ver

107쪽

s. tr. CAPUT XXI. 6 iqua de re Ovidius metam. XI v. vers. 468. Metina rapta. uam meruit poenam solus, digessit in omnes ,

quia caeteri non impedierant, ne zo virgo sacerdos raperetur. Apud Livium o eli: Propinqui regis Tatii legatos Laurentium atav. Ap. pulsant. Cumque Laurentes jure gentium agerent , apud Ta- 'rium ratia suorum di preces prus potuerunt. Igitur illorum

poenam in se vertit. Huc proprie pertinet illud Salviani b d est ρεμ . regibus: m Potesas magna di potentissma, quae prohibere scelus maximum potes, quasi probat debere fieri si sciens patitur perpe-

στρον magis ille facit , qui potest prohibera. Sic apud

que audiiti, nil passus a Graeis

ainus pa-ortim fis , ac satio in omnes fertin. Dee propter illos nunc in me.

uis ;bi non impediit, habendus es per m Ue aut etia- nebasse quod are,

GRON UII. ao meto saeredos I Cassandra. Σ 're gentium agerenti Poscerent noxios sibi dedi. 22 IIIoram pinna Ipse passus est, quod illi deboant. Ti

108쪽

a Lib. I. vium a Veientes & Latini b Romanis se excusant, quod hostes eorum a subditis suis 'aluti essent, se insciis. Contra e Teutae. i. ' ' 'reginae Illyriorum non accipitur excusatio , quod diceret non a. λβι. se, sed a subditis piraticam exerceri: neque enim prohibebat. L. ii. c. s. n olim ab Amphictyonibus damnati Scyrii, quod suorum quosdam piraticam exercere patiebantur. 6. Sciri autem facile est ut praesumantur quae conspicua sunt, quae frequentia, τε - πιλιῶν συμεωνεν, ἄναγκη μηδένα --ων id auia a multis sit, necesse es a nemine ignoretur , altd pag. Dion Prusaeensis ι Rhodiaca. AEtolos graviter reprehendit

Polybius, quod cum hostes Philippi videri nollent, suos ta-α ij. Palam paterentur agere hollitia, & eorum qui talia saee

rent principes honoribus ornarent. III. I. Ueniamus ad quaestionem alteram de receptu adversus poenas. Poenas, ut ante diximus, naturaliter as cuivis,

cui nihil simile objici potest, exigere licet. Institutis civitatibus id quidem convenit, ut singulorum delicta, quae Ipsorum coetum proprie spectant, ipsis ipsarumque rectoribus pro arbitrio punienda aut dissimulanda relinquerentur. 2. At non etiam jus tam plenum illis concessum est in delictis, quae ad societatem humanam aliquo modo pertinent, quae persequi ita civitatibus aliis earumve rectoribus jus est, quomodo in civitatibus singulis de quibusdam delictis actio datur popularis: multoque minus illud plenum arbitrium habent in dei ictis, quibus alia civitas aut ejus rector peculiariter laesus est. & quo proinde nomine ille illave ob dignitatem aut securitatem suam jus habent poenae exigendae, secundum ea quae ante diximus. Hoc ergo jus civitas, apud quam nocens desit, ejusve rector impedire non debet.

IV. I. Cum vero nore soleant civitates permittere ut civitas altera armata Intra fines suos poenae expetendae nomine veniat.

neque id expediat, sequitur, ut civitas, apud quam degit o qui culpae

G n o N O U I I. paris eriminis quemvis nocentem. 26 Actio popularis 3 In qua evivia de populo agere civiliter permittitur ; nam eriminales sive publieae aliud genus sunt. Ut de se Ierosio o, de termino moro, de a sco D, die. lib. 47. Diges. 2I. 23 Seire ainem Deiti J Seientia praesumitur in illis, quae in oculos incurrunt, di saepe facillantur. - in ante dixi-MI 2,2O. T. 2s Cuivis, esii iabili Cuicumque dumtaxat innoxio , ejusdem aut G R O T I I. o Iuἰ eti*a es eo retus J Dedi.

tionem enim praecedere debet cauisse cognitio. non decet dae rue ia διδεν , homines dedere cavsa -- --

109쪽

g. Iv. CAPUT XXI. 6 3

culpae est compertus, alterum sacere debeat, aut ut ipsa Interpellata pro merito puniat nocentem, aut ut eum permitistat arbitrio interpellantis. p hoc enim illud eli dedere, quod in historiis saepissime occurrit. 2. Sic Israelitae alii a Benjaminitis postulant, ut dedant factinorosos. Iud. xx. Philistaei ab Hebraeis, ut Samsonem quasi maleficum sibi dedant. Iud. xv. Sic Lacedaemonii a Messeniis hellum intulerunt, quod interfectorem quendam Lacedaemo- ' 'niorum non dederent: & alio tempore , ob non deditos eos b Srais. qui as missis ad sacrum virginibus vim intulerant. Sic larem Germanis, ob bellum injuste illatum, dedi voluit Cato. P'

q Sie Fabios sibi dedi Galli postulabant, quod in se pugna sent. Ab Hernicis agri sui populatores dedi sibi ς postularunt a

Romani; & 33 a Poenis Amilcarem, non illum nobilem ducem, sed alium qui Gallos concitabat: r pollularunt 33 ct postea Aia. cap. 'nibalem: item Iugurtham a Boccho his apud Sallustium ver- his: d simuI nobis vimeres aerebam neresstudinem pariter is erran- d Iugurth. tem di illum sceleratissmum perserui. Ab ipsis . Romanis dediti a 3 qui Carthaginiensium, quique 3 Apolloniatarum legatis

am . PIaratriama Romulo, spuax. C. Rex Scotiae apud Camdeniam in anno Lxxxv. ait Elisabethae, ita missurum se in Angliam Fem Burstium, imo & Cancellarium, si praecogitate securitatem violasse vel caedem eonscisse liquidis & legitimis

probationibus convincerentur.

p me enim iιAd es dedere, . .istoriis sapiae e oecurrit J Blithti. ldatem a Tigrane poposcit Lucullus, & non dedenti bellum intulit l inins Mithridatico, pag. 22s. M. H. Steph.J de Prurarebus Lucullo , c p. Us. Romani Salyas ab All biotibus dedi sibi postularunt; M.

-- meerptis legationum x . De Episcopo quem Romani dedere S this volebant, vide Pri iam excerpto legationum ΣΙ. Scit. pag. 22. . Haemel. Ec initio Exerept. Prist. Dux Beneventanus a rege Vastone deditus Ferdinando Castellam re

genti. Mariana XX, I. .

GRONO II. 27 Aheram facere I Unum ex du bus, quae statim commemorantur. xt Misa ad seram inreinibus riseis. 3, .is Cassarem Germanis J Suet. Cas.

nis, certe antea. Liυ. 2I, 6. & Io. Sed & postea eum non a Poenis . quamquam paullo aliter Livias 3s, s .

110쪽

a manus intulerant.

LIBER II.

s. IV.

776, 77 I.

imanus intulerant. Achaei a Lacedaemoniis dedi sibi postula- μμ eos . , qui vicum oppugnassent, addito , ni dederem 'I L b ., violatum videri sedus. Sic Athenienses per praeconem Ita. 'pronuntiarunt, siquis Philippo insidias struxisset, & Athenas

xxx VIII. confugisset. ς παροιμι ν εἰ, . in eo flatu esse ut dedi deberet. - Baeoti ab Hippotensibus exegerunt, d ut qui Phocum interfe-sk Lib Corant, dederentur. xvi. e. ς 3. 3. Omnia tamen sic intelligenda sunt , ut non liricte po- ου PIu- pulus aut rex ad dedendum teneatur, sed ut diximus ad de- rari . dendium aut puniendum. Nam ita legimus Elcos belliun intulisse Lacedaemoniis, bb quod illi in eos qui Eleis injuriam se- cillent non animadverterent, id est, nec animadverterent nec reos dederent: est enim 3s disjunctiva Obligatio. 4. s Interdum sontes deposcentibus optio datur, quo cu-e L V- Lmulatius satisfiat. Caerites apud Livium e Romanis signiticant zyik' transeuntes agmine infesto per agrum suum Tarquinienses, ς mpraeter viam nihil petiissent, traxisse quosdam agrestium popuia tionis ejus, qua sibi crimini detuν, comites: eos seu dedi placeat , dedere he paratos esse . seu supplicio a i , daturos porram. s. In federe Carthaginiensiuin & Romanorum secundo, quod fLi . t .apud Polybium f exliat, locus male vulgo ct distinctus & ver-

σι- γινε Θω - ἀσFκηκ ' ni id flat quid id sit incertum est: nam quo praecedunt sunt mutila privatim quisque jus suum persequi-tor. Id ubi fecerit nimirum ni jus reddatur) publicum delictum a babetor. 2Eschines g in responso adversus accusationem De-: G. Munosthenis de male obita legatione, narrat se, cum apud Philippum Macedonem ageret de pace Graeciae, dixisse inter alia, aequum esse ut poenas luerent commissorum criminum non cuVitates , sed qui peccassent: nec quicquam nocendum civitatibus quae accusatos judicio. suterent. Quintilianus declazatione

ccLU. G R O T I r. l Lis, Lib. I. De Pure Belii, Cap. 21. p. 163. a quo hoc exemplum,s Interdum sontes deposcentibus optἰo ut alia quaedam, mutuatus est Au- Διαμ s vide fedus inter reges An-ictor noster, in margine testem imgliae te Daniae, memoratum Pon -Τdicat PAUSAN. Lib. vl. Locus est, 'κa de mari. non longe ab initio libri, seu C. .i2. ubi tamen limpliciter dieitur, ob GR NO II. verbera inflicta Geba Lacedaemoniol non autem Elεο ὶ iussu H uanodiis D Vsκα- Ad alterutrum, i eortini, bellum ortum esse inter L vel ad hoe an illud faciendum. leedaemρnios de Eleos Sic Auctor mi-3s opsiol Liberum sit, dedi eos i nus aecurate rein retulit, quam il-

SEARCH

MENU NAVIGATION