장음표시 사용
121쪽
s. vi. CAPUT XXI. 61 rcos peccaveranti De excidio Branchidarum facto per eundem Alexandrum hoc eli o Curtii judicium: si in usos pνωι- a Lib.
tionis auctores excogitata tisent, justa ultio esse, non crudetitas, s. Qideretur. Nunc culpam majorum posteri lucte, qui ne viderant quidem Miletum, a s Xerxi non potuerant prodere. Simile est
alio loco . Arriani judicium de Persepoli incensa, in ultionem bLI. uti
eorum quae Athenis Persae fecerant: ἀα' ουδ εμρὶ δεκει οῦ, φασ- τἔτι γε , h. δὲ σινα - αἰ - IDρσων P παλ- ου- μώe α' at mihi non videtur hoc prudenter fecisse Alexander , n que sero hae vera es vindicta in eos Persas qui pridem eo et ad serant.
3. Nam Agathoclis illud nemo non ridet, e qui ad Ithacen- ς sum querelas de damnis illatis respondit, plus mali Siculos ab ' Ulyxe olim pertulisse. Et Plutarchus libro contra Herodotum, is D. bd minime ait vero esse simile, Corinthios ulcisci voluisse acce- δε Naptam a Samiis injuriam , post tres hominum ἀIarra. - . --
Nec procedit hujus & similium factorum defensio, quam apud ψα P Plutarchum legere est de sera numinis vindicta. Aliud enim est γλη' s jus Dei, aliud hominum, ut mox apertius fiet. Neque si ae. Do. quum est posteros honores ct praemia accipere ob merita majorum, ideo & το puniri eos ob eorum peccata aequum est. Be
Unde patet, Iuliantiis laudi tribuere cin nras, quod non imitatus siti veteres Graeos, aut inexod a me adeoque non aliam bello AIexandri in Persas eausam adtribuere , sedi potius aliam non fuisse innuere.
GR NOUII. a DεKe κι J Eodem loeo pone da, quae in Turios Alexander stat tuit, aliquot saeculis postquam servit oeias dominis urbem occuparant. Postis. I s 3.i 7s Dei I Recte namque &l iure suo Deus punit interdum ini nepotibus, quod maiores illorumi peccaverunt, non homo. so Punisi eos ob eorum I sic Dem ttius Polior. Antig. F. perfide inter fecto Alexandro Cassandri F. ulti
l nem aiebat, quia nequisset ab Antipatio & Cassandro exigere, adl nepotem dc filium eorum esse transti latam. Iasin. IO, I. si M'.
122쪽
neficii enim talis est materia, ut in quemvis conserri sine injuria possit; poenae si non item. IX Diximus de modis per quos communitas poenae accidit ex culpae communitate. Restat spectemus an &, culpa non Communicata, communicetur pinna. quae res ut recte intelli g, tur , & ne, quae re ipsa diversa sunt, ob vocum similitudinem confundantur, monenda sunt quaedam. X. I. 83 Primum, aliud esse damnum directe datum, aliud quod in consequentiam venit. Directe datum voco , quo cuiquam aufertur ad quod jus proprium habet. Per consequentiam , quo fit, ut quis non habeat quod habiturus alioqui suisset, s4 cessante scilicet conditione, sine qua jus non habebat. Exemplum cst apud Ulpianum: o si in meo puteum aperui quosactum est ut 8s venae ad te perventurae praeciderentur: negat operis mei vitio damnum datum in ca re, in qua jure meo usus sum. Et alibi, b multum ait. interesse, utrum damnum quis s ciat , an lucro quod adhuc faciebat uti prohibcatur. Et Paulus οἱ .63.P jurisconsultus, ς praepUerum esse ait, εο ante nos locupletes diei M aequisierimus. P et . Sic parcntum bonis confiscatis sentiunt quidem inconam dum liberi, sed proprie ea poena non est, quia bona illa illorum sutura non crant, nisi a parentibus ad ultimum spiritum essentd L. conservata. quod recte ab Alpheno notatum est, o cum ait pa de tris poena amittere liberos id quod ab Ipso perventurum esset ad eos' quae a patre , d a reruila natura aut aliunde tribuerentur, ea manere incolumia. Sic Themistoclis s liberos
eguisse scribit e Cicero, nec iniquum putat, ut eandem calamitatem serant liberi Lepidi. Idque ait antiquum esse & omnium
: A. t. civitatum; cui tamen mori leges polleriore; f Romanae multumst. . D. temperamenti adjecerunt. Sic cum ex delicto majoris partis, vi Mn. quae εἶ, ut alibi diximus, personam universitatis sustinci, unive ubi in culpa est, eoque nomine amittit ea quae diximus, libet-G R N O v I I. t intervenisset alterius non tam latisi dendi nostri, quam sui juvandi ani-st Non item J Quippe quae per - mo patratum. nam peccantem non egrediatur, si 1s Visiae I Rivi subterranei iniusta sit. tuum agrum vel praedium aquamga Comisan;tas J Duo vel plures ducentes. aut tam publicum quam singuli, i s 6 Ante ras Iutipletral Id in bonis tamque unguli quam communitast computari nostris , tanquam si in- debent poenam, quia dc culpae sunt tercipiatur, injuria nobis fiat, quia amnes. speramus tantummodo , nondum a 3 Primum , aliud i Distinguen 'etiam habemus. dum inter id quod fit per i , di s Liberos eguisset Propter exilium quod per aeciden . patris.
123쪽
tatem civilem, muros, & alia commoda, sentiunt dammim &snguli innocentes; sed ea in re, ' quae ad ipssis non pertinebat nisi per universitatem. XI. I. so Praeterea notandum, interdum imponi alicui aliquid mali, aut boni aliquid auferri, occasione quidem alicu us peccati alieni, sed non ita ut id peccatum causa sit proxima eius actionis, quod jus ipsum agendi attinet. Sic qui occasione alieni debiti aliquid promisit, malum patitur, e X 9 δ veteri verbo, ἐγγύα. δ' ἀφ' sponde, noxa praesto es: at proxima causa obligationis est ipsa promtilio. Nam ut qui pro emtore fidejussi, non proprie ex emto tenetur, sed ex promisso: ita& qui pro delinquente , non ex delicto, sed ex sua sponsione. Atque hinc fit quod malum illi ferendum 93 mensuram accipit non ex delicto alterius, sed sε ex potultate quam ipse in promittendo habuit. 2. Cui ccinsequens est, ut eX sententia, quam veriorem credimus , occidi nemo postsi s s ex fidejussione, quia statuimus neminem sus tale habere in vitam, ut eam sibi ipse adimere, aut adimendam obligare possit: cum veteres 96 Romani Graecique
aliter ea de re senserint: ideoque & λ vades capitali judieio
dominii non erat. lso Prat real Distinguendum inter musam remotari & propinquant. lyi Oee laxis alter,il Pro alio fide. iussit. sh Veteri veris I Tbalatis Mi i ie septem Sapientibus, lapud STOR AE U M, Serm. 3. 93 M uram accipii l Majus aut minus esse debet.
Θανάτου. mortis sponsores, Diod rus Sietitas, in excerptis Petres clarus. Iubi de Damone: ονθυς γε-- θη θανάτου. J C, osomus ad Gala-
hete ab Auctore Fot spium , Scripto. rem Latinum , testeni 'dferri vocis Grxeae de V us usiarispata. Neque vocem illam reperiri putes in versione Graeca Paeanii. Sed Auctor noster, dum femnaret, nec satis adtenderet, scriptit Fistro-ρi- , pro Di ONE CAssior hie enim, ubi loquitur de Pa M AD
124쪽
crediderint obligari, ut in s Ausonii est versu, & ex notissima Damonis sa & Pythiae historia apparet: & obsides tape capite plexerint . i is ut alibi memorabimus. Quod de vita diximus, idem S de membris intelligi debet: nam & in illa jus homini datum non est, nisi corporis servandi causa. s. Quod i d exilium, si pecuniarum damnum in promissione fuerit, & alterius delicto in pleta sit conditio, damnum feret fidiustor, quae tamen in ipso , si exacte loquimur, * poena non erit. Simile quid occurrit in eo jure quod quis habet sic ut ab alterius voluntate pendeat, quale est ν jus precarii, respectu habito ad rei dominium; ct jus privatorum, respectu habito ad eminens dominium, quod utilitatis publicae causa civitas habet. Nam si quid tale alicui auferatur occasione delicti alieni, poena in illis proprie non est, sed exsecutio juris antecedentis, quod erat penes auserentem. Sic quia in bestias proprie delictum
a Levit. non cadit, ubi bestia occiditur, ut lege o Mosis ob conc SV , 3-bitum cum homine, non ea vere poena est, sed usus dominii
XII. His distinctionibus positis, dicemus . neminem 4 delicti
immunem, ob delictum alienum , puniri posse. Cujus rei ratio, L. .D. Vera non eli ea, quam adfert Paulus jurisconsultus, , quod
'Deon. poenae constituantur in emendationem hominum: nam exemplum videtur statui posse etiam s extra personam delinquentis. In ea tamen persona quae ipsum tangat, ut mox dicemus; sed quia
GIuuia aegrotante iuraverant iste tia. Gereo 3, de Ossie. Io.
mortem sponte quasituros, si illel 9s O aobiI 3, 4. I
fato fungeretur ita ait, is si I Si exiliam J Quis promiserit, in is, εἰe a m ANTI FIXOI οἰ- se in exilium iturum, summam
pag. 43. B. G. H. St b. Ceterum iu alter peceet aut non sine eulna de re ipsa, ut & de voce, vide maneat, di hie peccaverit, ut iste SALMA si V Μ in Spartian. Ha. ad solvendum promissum teneatur. drian. c. I . di Clariis. CLERI-l a Poena non eriti Sed debitum excubi , in βίauh. xx. 23. post Ha - temeraria stipulatione.
Adnotat. F. S.I l 3 Ius precarii I Nam preemum 1 O alibi memorabimus J Libro II , est, cum conceditur alleui uti ro p. IV. h. I . Ivel iure alieno tamdiu, quam petm O lue Me I De qua videt dominum licuerit: qui, si repetat Maimoniaem ductore dubitantium illud, non punit possidentem, sed III. M. ljure suo utitiir. Instin. 43, 6. I Delicti immunem J vere atque G ΟN v II. omnino insontem de innoxium. t s Extra persona- J Ut cum DeusAUonsit In Technopaegnio mo- maximos natu filios in AEgupto in nosyllaborum: quis sabit in panais pinnam parentum mori junir. capitali siauis p vias. l
125쪽
quia obligatio ad poenam ex merito oritur: meritum autem est Personale, quippe ex voluntate ortum habens, qua nihil etio magis nobis proprium, unde γ -υξώσω Vocatur. XIII. I. Neque virtutes, neque vitia parentum, inquit AE Hieronymus, liberis imputantuν. Augustinus vero, . Deus, ait. ipse foret injustus, si quenquam damnaret innoxium. Dion Chrylo- stomus oratione ultima, cunis sanestione Atheniensium adjecta Solonis legibus f devoveri posteros dixisset, de ν Dei lege haec hsubjicit: --U σ-γἐνγ C--ῶς c ii, F
non, ut illa, liberos O pseros peceantium punit: sed sibi quisque si infortunii causa. Et huc illud vulgatum pertinet:
noxa caput sequitur. Sancimus, unt Imperatores Chriltianid ibi visa poenam, ubi noxa est. Deinde: peccata igitur suos e Iirant,
teneant auctores: nec ulterius progrediatur metus. au.3m reaena P S'tur delictum. τa. Iustum est, u ait e Ρhilo, eorum esse poenas quorum sunt. -- ' peccata; reprehendens morem M quarundam gentium quae ty-C. ερ u. rannorum aut proditorum insontes liberos morte puniebant. N.
ex eognatorum υirtutibus laudat, aut
ex eorundem vitiis punit. Josephur Ant. Iud. XI t. Cap. I . h. a. se. eundum divit . mion. contrarium factum in rege Iudaeorum Alexandro voeat ὐπὰ ἀνθρωπον δικι , exactio- lvim poena qsa hamanum exceti ino. m. Ovidius: i, III e imm rham materna pendere lingua Andromedam poenas insinus tu ferar Ammon. Meiam. Lib. IV. vers. 661. GRO NOVIT.s Magis κοιis Woprium t Atque ideo minus communicabile. 7 Aυτ ξύσ1ενὶ Propriae facultatis. a Sanui et Sanctio est poena, quae statuitiar in sontes illa leGe. Cicero pro Bal. I . Livius 3 3 s. F sus in sanctum. Brissim. de forin.
s Devmerit Ut qui eas violaret, eius liberi quoque oc posteri devotiti exeerabiles forent. io Hae J Dei lex.it Aial Salonis. rh ploxa caput I L. 63. de nox.
126쪽
Quem reprehendit γλ) & Dionysius Halicarnassensis , ostendita
que iniquam esse rationem quae obtenditur, quod parentibus similes suturi putantur, cum id incertum sit, nec incertus metus ad mortem cujusquam sustacere debeat. Nescio quis Christia- an s. l. r. no Imperatori Arcadio ausus est hoc dictare , a debuisse pater- C. L. no perire supplicio, in quibus patcrni criminis exempla me-2ώ- - . tuuntur: & Ammianus b narrat interemtam sobolem, parvam ' etiam tum, ne as parentum exempla succresceret. Nec magis 's,' ' justa causa metus ultionis, s unde natum est Graecum prover Vict. Ebium:
occidens patrem qia pignora semat. d s ἡ.sb. 3. At Seneca: nihiI es iniquius quam aliquem heredem Diali. de Da terni odii feri. Attagini, qui Thebanis ad Medos deficiendi
e. 34. auctor fuerat, liberos nullo malo affecit Pausanias Graecorume Hενο- Imperator, e φας F Μηδεσμου πια Mus ουδεν μετα πιυς dicens Hr. Lib. Leetra culpam esse partium Medicarum. Marcus Antoninus
I in epistola ad Senatum: o quare mi stadii cassu is in eum conjuraverat) Τ' genero Θ' uxori veniam dabitis. Eι quid duo veniam, cum illi nihil sectini sti Exed. XlV. I. Deus quidem in lege Hebraeis data f paternam im-s- pietatem in posteros se vindicaturum minatur: sed ipse jus dominii plenissimum habet, ut in res nostras, ita in vitam nostram. 36 ut munus suum , quod sine ulla causa & quovis tempore auferre cuivis quando vult potest. Igitur si morte immatura G R o T I I.
mstat itim vita Avidi i , t e . I a. Laudat parem Constantii humanita-ecm Jωlianus. orat. II. p. IOO, Io I. La. Daκε. ostenditque saepe ex malis parentibiis bonos venisse liberos , sicut E saxis apes evolant, e ligno amaro nascuntur ficus, e spinis prodit pomum Punicum. Eiusdem hae sunt: ἀλλά - - ανία σοῦ et πιλ κο 'αλμηκο Or habent Edd. J νήπιεν νωμιδῆ ρ amete Maec ἐν a Iume hami Κν ζημιας .
iam non Fusi paena paterea impli-aari; ita itia agenaei ratio ad lenita. em semper vergenu perfecta virtutiι
69. A. Gno NOVIT.r Nesio Dis J Eutropius Eunuchus, tune domini dominus 5caulae Constantinopolitanae arbiter, quod tamen parum ei profuit, ut apparet ex duabus in eum Claudiani invectivis. Videndus Jaco,tis Garboretas ad eam legem capit. xv I. 1 s Desistit J N ή .nis' se Heseat Irae υἰde , ολει πηι. I 6 in munus sitimi Tanquam in beneficium precarium.
I k Minimὲ reprehendit, sed in
medio relinquit , utrum mos ille sit justus. an injustus. Inspice lO- cum, Li,. v III. c. so. 2. E.
127쪽
tura ac violenta rapit liberos a Acanis, , Saulis, Ieroboam i, a Ios. Achabi, p in ipsos jure dominii, non poemae, utitur, sed eo- , dem facto r7 gravius punit parentes. Nam sive ix superstites sunt, quod maxime spectavit lex divina, atque ideo lex minas
istas q ultra abnepotes non extendit, Exod. XX, S. quia ad co- xiv. 'rum conspectum pertingere potest humana petas : certum cst ' δὲ parentes puniri tali spectaculo: gravius enim id illis quam quod g ipsi serunt: ut a Chrysol tomo e recte dicitur, quicum
eos qui ex D sunt ob se miseros spectare: sive non eo usque provi-I. Pagia D. vunt, tamen Is cum eo metu occidere magnum est supplicium. Duritia populi, inquit Tertullianus, g ad talia remedia terat, et λο ut vel poseritatibus suis prospicientra legi divina obe-iAL, i.
et . Sed simul notandum est, hyc graviore vindicta non uti Lila. ia. Deum, nisi adversus scelera proprie in suam contumeliam per-ς F Petrata, ut salsos cultus, Penurium, sacrilegia. Nec aliter Graeci existimarunt: nam quae crimina credita sunt posteritate in obstringere, a quae αγm ipsi vocant, Omnia istius sunt gentris: quo de argumento lacunde disserit Plutarchus, libro de sera Numinis vindicta. Exstat i apud ar destiaduin oraculum tale
aut longus cruciatus. Seneca ad Marin
is Supersites J Vivunt vident ipsi properatam mortem liberis aut nepotibus, cum conscientia orbitatem sibi a Deo poenae loco statui. Is tam eo metiat Ut expectent suos non diurnaturos, mori.
128쪽
felirum fontes disinum persequitur ius,
e pote Citari s non si genus ab Ime ducant: Sed capiti ipsorum quique enascuntur ab ipsis Immineis inque domo cladem subit altera clades. v figebatur autem ibi de sacrilegio: quod & historia compro- a bat ri auri Tholosani apud o Strabonem & , Gollium. DepcDP jurio similes sententias sit pra adduximus. Deinde vero, etsi . ,' id comminatus est Deus, non tamen semper eo jure utitur,mnxime si x insignis quaedam virtus in liberis eluceat, ut viderec Hersio. eit EZech. cap. xv III. O & exemplis quibusdam a Plutarcho dicto loco probatur. a. Et cum in novo sedere apertius quam olim declarata sint supplicia, quae impios post hanc Vitam manent, y ideo in eo sedere nulla exstat comminatio τε personas peccantium egrediens; quo praecipue, quanquam minus aperte , ut mos est vatibus, speetat dicta jam Egecia telis oratio. Factum autem illud Dei hominibus imitari non licet: neque par ratio est, quia, ut jam dixit pus, Deus, sine culpae intuitu jus habet in vitam: h mines non nisi ex gravi culpa, ct quidem quae personae sit pro-d Dou- Quare eadem illa divina lex, 4 ut parentes pro liberis, ita ob parentum saeta liberos mortis Imaena assici vetat: quam legeni δ'' ε pii reges etiam in λε perduellibus secuti leguntur: eamque eLib. V . legem valde laudant e Josephus & I Philo, ut & similem IE.
129쪽
gyptiam Isocrates o, & Romanam a Dionysius Halicarnas- η fit
sensis. Platonis . est -τρος ἰνώ - Πμα 'ias μ' ἀ--ξυ Quod Latine ita exprimit a Callit tratus Jurisconsultus: Lib. crimen ora poena paterna nullam maculam Flio instigere potes. ix. pag. Addita causa: namque unus'uisque ex suo admus 27 forti subse. 8so, D. citur, me alieni criminis successor constituitur. Ferretne , inquit Cicero, ulla eivitas latorem istiusmodi legis, ut condemnetur β 'lius aut nepos, si pater aut avus deliquisenti Hinc factum ut b EL, s. D. praegnantem mulierem mortis supplicio assicere nefas habi-D. Parii, tum sit mm) AEgyptiorum, Graecorum - , &c Romanorum d Lib. iis .
XU. Quod si injustae leges humanae, quae liberos occidunt ob parentum delicta, injustior sane lex e Persarum θ. Macedonum d is devovens & propinquorum capita , quo qui in rcgem
pecca- x. c. a. G R T I. i CRAT ΕΜ, in laudatione Busiriae s.l ad quam Auctor nos remittit, nesa Dismrsus Haliearnassen I Quit alibi, quod sciam: immo de illa se ait Lib. viii. e. so. -- silere video eos , qui ex protesso iam 'P. Iare τειχέθιεν γέννιν .l mores Ec leges ius)prioriam college-
i Non aperth laudat morem illum C. M H Sivb. Sed ubi agitur de Diansius Haliearna=nsis , ut iami vindicta divina, quam pii tabant E. Observavimus , de ea inspectione gπrii non differri, ut posteri demum Ioel patebit P. B l . illam experirentur. P. R. b Pragnantem missierem mortis δε j mmὶ vide DIODORUM Sr-plieio a ere nefas ba itum J Laudat CULUM, Biblioth. Lib. I. Cap. 7 . Philo labro de humanitate , spag. P. B. io. nn Praeter Historieum Graecum. e Romanorum L. Imperator A- modo laudatum, vide PLUTA R-drianus, Ig. D. de fato Masinum. l. ' C H U M, De fera Nwisinis viqd eta. Praegnantis, 3. D. de p*nis. pag. 3s 2. D. Dae . H. Ed. ι .eb AcASLiANUM, Or. His. Lib. F. GRONO II. Cap. I . P. a.
urnae judicum. Vide ad Sen. Hercul.
xs Noas habisti J Sed id diffatri iussum, donee pepererit , foetum
ediderit. l. 3. D. de poenis. as Demovena Etiam supplieio deltinans.
G n T I 1.d Devovens is p insuoram eapLta I Philo morem eue tyrannis dixi τeum damnatis una tollere quinque familias eis proximas. vide Herodianam libro III. N exemplum Mediolanense occiso Galeatio ' apud ni m- lib. xiv. s Locus Philonia
130쪽
a Li,. peccarant tristiores perirent, ut Curtius μ loquitur: cujus le-Vi -ς- gis diritate exsuperari leges omnes scripsit e Ammianus . MarcellinuS. ς tamen est notandum, siquid habeant aut exspectare possint perduellium liberi. 30 in quod jus proprium sit non ipsis. sed populo aut regi, id auferri ipsis posse jure quodam dominii, M cujus tamen usus simul in poenam redundet eorum qui peccaverint. Huc reser quod ο) Antiphanis ut proditoris polleri narrante Plutarcho, id est f honoribus prohibiti sunt, ut Romae liberi a Sulla proscriptorum. siex1. in dicta Arcadii lege e illud tolerabile in liberos : ad nutios h
GDe P .nores, ad 32 nulla sacramenta perveniant. Servitus autem qu6niodo'& quatenus in liberos sine injuria transeat, D alibi a no-hi; est explicatum. XUII. a. ouod de liberis malo assiciendis ob parentum deu-cta diximus, idem aptari potest & ad 34 populum vere subditum: nam 3 s qui subditiis non est, ex sua culpa. id est cx negligentia, puniri potest, 36 ut di imus) si quaeratur an is populus malo podix assici ob regis aut rectorum facinora. non jam
ouaerimus g si ipsius populi consensus accesserit, aut factum N aliud
Pag. soa. D. sed in spieienti patebit,
sensum ejus valde inutatum fuisse ab Auctore nostro. Ille etiam, aut exscriptor, sine dubio posuit heierimodianω- , apud quem nil hue faciens reperitur, pro HERODO TO, qui Lib. III. Cay. II P. Nar. Tat, Inta hernem, eum tiberis de universa familia , capite damnatum fuisse a Dario, secundum Persaram morem. I. L. Ie Ammianus Mareeiain MI A O-ἐ.mmias leges voeat. Vide & eoa,
Honori tis prohibiti Aini J Sinai Iereperies in C. in quibusdam, Iι. D. Paenis. D E C R E T Λ L. F. 37. litiae gradum. 3, AIi,il 1, s. 29. 34 μρωlum vero subditum J Cujus Se in quem omne ius habet pri
33 stio subditus non est Regem veI principem habet legiόus alligitum aut Ieddendis rationibus obnoxium.
beneficio ant indulgentia prineipis in eos collatum sit. l33 C ων tamen usust Qiiod dum exercet princeps aut populus, in-l commodum aliquod senta at ut hae- l;ed: bus sitis is qui peccavit. ii Maa μυώiaenaa et ullum mi-l