장음표시 사용
111쪽
CCLv. Praximos existimo eos transfugis e a quibus transfuga recipiuntur.
6. Inter mala quae ex discordiis civitatum nascuntur & hoe ponit Dion Chrysostomus a oratione ad Nicomedienses: ε si mi ἰή a Pag.
Miae in m Mais ἔτέροιι αυε τίω ἐσιυιν-licet his qui ait ram injuria a erunt ad alteram confugere. λ7. Hic de deditis occurrit quaestio , an si a sua civitate dediti, nec recepti sint ab aliis, cives maneant. Non manere censebat Pub. Mutius Scaevola, , quia quem populus dedidisset ex- f μ' Pulisse ex civitate sua videretur, sicut faceret cum 37 aqua &ρο et igni interdiceret. cc Contrariam sententiam defendit Brutus, ct post eum e Cicero : quae & verior est, non tamen proprie ο r. e. ob id argumentum quod Cicero affert. quia ut donatio ita de. 60 Θditio 3s sine acceptione non possit intelligi. Nam actus dona. tionis perfectionem non habet nisi ex duorum consensu. At ε.&-.I dedere, de quo hic agimus, nihil est aliud quam civem alterius populi potestati permittere , ita ut de eo statuat quod vo-ς- 3 .luerit. Haec autem permissio jus nullum dat aut adimit; 3s executionis tantum impedimentum tollit. Quare si alter popuIus concesso jure non utatur, erit is qui deditus est eo loco
ut a suo populo possit puniri quod in o Clodio Corsis dedi
to, . nec ab iis accepto evenit) aut non puniri, ut multa sunt d Vat. delicta in quibus utrumvis fieri potest. Ius autem civitatis, ut re jura & bona alia , non amittitur ipso sacto, sed decreto ali- sis 3 quo
s. ubi agitur de Selero Μagistro Μi- saltum.J Vide de piratis Lesbi mendose receptis Chaleoeondylam libro l
3τ Aqua is ignit Profugo Et praetoris vel populi iudieium vitanti ius um exilium esse scisceret. at Sise acturum I 2, ε. 2.39 Execinionis tantiam J Impedimentum executionis erat eum , qui laesit, esse in aliena ditione ac territorio. Hoe tollit deditio Ius puniendi non dat, quod ipso jure naturae ae gentium iam habebat qui laesus est. Nec suo iuri renuntiat, qui dedit, sed si deditio aecepta non fuerit, id sibi videtur reservasse. Neque enim nullius sub imperio esse eum hominem voluit
sed aut sub suo, aut sub eius , cui eum dedidit. o cladis CrisAI M. Claudio Gly
in Notis Gallieis ad hune locum. I. B. Tt 3 GR. Dissiligod by Corale
112쪽
quo aut iudicio, nisi lex aliqua 43 factum velit haberi pio rejudicata, quod hic dici non potest. Hoc denique modo αbona, si dedita nec accepta sint, manebunt cujus fuerant. At si deditio accepta sit. & postea casii aliquo reversus sit is qui fuerat deditus , is civis non erit nisi ex novo beneficiora L. 4.D. quo sensu vcrum est, quod Modestinus a de dedito respon-8 Quae autem diximus de nocentibus dedendis aut puniendis, non tantum ad cos pertinent qui subditi semper fuerunt ejus apud quem nunc reperiuntur, verum etiam ad eos qui post crimen commissum 3 aliquo coniugerunt. U. I. Neque obitant illa adeo praedicata v 44 supplicum jura ct asylorum exempla. Haec enim illis prosunt qui immerito odio laborant, non qui comini serunt quod societati humanae aut ho- , Ii, iii inibus aliis sit injuriosum. Gylippus Laco apud , Diodorum Am Siculum agens de illo supplicum jure sic ait: initio jura saι tWoduxerunt, infelicibus quidem misericordiam, at his qui mala iam mo iniurιam intulerunt , poenam exspectandam voluerunt. 'ol. . a : hi vero si dolo malo, si injusa alieni cupiditate m malis hac in. Zerunt. ne accusent fortunam , ne supplicum sibi nomen imponant. Id enim iure hominum illis debetur x quibus imm Pens es animus, irata fortuna. Horum vero vitta plena factis
crimen habes. manus est sm purior ac fuit ante. Gno No II. t Factum vεsitI Disserte statues. ut qui tale quid committat habeat pro damnato Et exsulet. 42 Ex κουο boseia I Nisi denum benineio populi aut regentium ei fuerit civitas data. 3 siquo eonfugeruns J Ut Andiis, eus Pstudophilippus ad regulum
44 Supplieum iura is a Dru- IQuod passiin legimus siselices reiicere aut destituete nerarium esse; sanis vel templis, lueis oppidis etiam compluribus ius asyli concensum, ut illos dedi, his extrahi pro- iugos non Ileeat. s Ne ae leni fortunam I Ne qum rantur se in casum indignian incidisse. GR
113쪽
fusum paterat. Duo illa, . sortunam & injuriam, Menander
Non abit hinc Demosthenis , dictum: ἐειν ἐλεειν, ὼ αῶι Sη
ἡ γνώμη.' quod non θοnta D, fortuna es 3 quod sponte, conflii.
Et hoc Lysiae: ώδενὶ ουδεν ἐκύπιον δὸςὐχημώ- nemini infortunium sponte sua meidit. Sic in sapientissima lege, 47 quibus d ἀDeor. telum manu fugisset, quo interfectus esset homo, a la pate. νυbant: servis quoque e perfugium dabatur: at qui deliberato risu is hominem innocentem occidissent, qui civitatis turbassent sta-xxin, is tum , f his ne ipsum sanctissimum Dei altare patrocinabatur. IEx xxi Hanc legem Philo explicans ait, g ἀσυλειν ανιέρm τὸ lijν μῆ 6. I Reg. profanis in fano nullum se receptum. Nec alitera De ore. legi AM, p. 7so. D.
. q- ab ignoravita aut eblivis. ω υentant, & - - προνοiae, qua ex consutio fune, distinguit Totilas Gud Proeulum Gotthieorum III. t. s. s In loco Maret Antonini, qui legitur Lib. Ix. u. 22. Edit. Gm a re. verba ultima math vertit Auctor, quae unificant, ut Interpres ille eruditissimus reddit: M osse tiM cunaetam, i. e. nat a. I. B.IGRO NOTI I. s Fortunam is injuriam J Eos qui per infelicitatem suppures fieriti ad asyla confugere compelluntur, de eos qui hoc faciunt, ut meritam stetere poenam effugiant.
7 Quibus retam mana I Loquitur de Hebraea Μosis, sed verbo Roma. nae ivs. Fugisset, imprudentilis exeidisset, vel emissum edet. sermox II. labb. apud Ciceronem topicor.
ddὶ Non Antiphariis, ut hahent
omnes Editiones, sed ANTIPHON- Tis, orat. XIV. XV. pag. 136. M. Meeb. Nomen idem eodem modo eorruptum infra legitur, β. 16. L eus autem mox sequens iasia, exstat orat. xxx. seu corara Philon. Cap. 3. Pag. 73. I. .
114쪽
Graeci antiquiores. Nauplium a narrantur Chalcidenses Achiavit et dedere noluisse, sed causa additur, quia satis 4s se purgaverat de his quae ab Achivis objiciebantur. a. Erat apud Athenientes Ara Misericordiae , cujus memi- - nerunt ee Cicero, Ρausanias , , a Servius, etiam Theophi- liis c in Institutionibus, ct quam late describit Papinius duode, .cimo Thebaidos. At quibus patebat illa 2 Audi poetam , vers. 1 483. Et so miseri secere saeram: mox convenisse eo ait, vers. so7.
uictos 'llis patriaque a sede fugatos,
Aristides b propriam Atheniensium laudem esse ait, τει F
iandique infelicibus pefugio ae solatio s. . Et alibi: e mu
lib. V, cap. 3'. De Cvena PatΣinaea non dedito postulanti Tyracho vide in Constantini Alonomachi rebus zonaram Lib. xv D. Cap. 26.
Ed. Reg. Sic di osmanes ab Inungino prae salio non deditus Eskiari:
lunt quam Iidigialem Romanis aut a Nauplium I Palamedis patrem,
qui Grae eorum elassem a Troia red
cem, quum tempestate jactaretur , elata taee in scopulos, quasi inportum pellexisset. Seneca Agam.
y Puirgaverat se de his I Demonia strando se justam vindictam sim sisse de illis , qui per scelestam ea lumniam filium ejus pro proditore oecidissent. Ihgin. fab ios. so Miseri' Nempe mi isti . non
facinorosi. Assonitis in orat. Cieer nis de praetura urbana: miserum πνinnoeente Tullius ponit. Sic alibi rer e ηι ρωi ilium, si Me fereris, vini robum , sed miserum , me non dinis genti uis eo utem , sed re insista
see Apud scholiastem Starii, in
Theb. II, 4t . ubi quasi ex Lubro risulariam- id refert. Sed nil de
115쪽
ύ σωζον ' his qui QMr Deorum infelices sum, eommunis eis ura es felicitas, bonitas ciuitatis Athemensis, per quam fm Iutis compotes sunt. Apud Xenophontem Patrocles Phliasius in oratione quam Athenis habebat: μ- ἀώδε πω πόλιν, om. -- - τουσ ἀδεκπιώνους atri τῶς φοβουμενους ὐλίδι
omnes aut injuria affectos , aut sibi praemetuentes, fi huc peiu-- .gisent, auxilii compotes steri intellexeram. Idem sensus est in epistola Demosthenis . pro Lycurgi liberis. Itaque Oedipus , P . ad colonum confugiens, in eius nominis tragoedia, c apud So--B. phoclem ita testatur, bers. SI 2, &c. Heu, Cecropida, mala multa sI tuli: Sed ne a tuli a Deus es testis, Nihil hoνum sponte patratum.
Non me pigebat hospitam, qualem, Oedipo,
me tueor, omni sospitare in tempora, Homo esse memini.
Similiter Thesei filius Demophon, ff) cum Herculis posteri
Athenas confugissent, sic ait: Eae patria nostra semper invalidos silet, Sed jure fretos. ope sua defendere
Antehae amicis milia relevandri tulit Discrimina : Θ num aliud in promtu imminet.
Et hoe illud factum est, ob quod Athenienses praecipue prae.
eo in Euusthea bellum suscepissa d pro Hareulis liberis , eum Graiseiam EuIstheus Urannide premeret.
Bibl. L. II. c. g. β. I. GRONO II. st Iil Passus sum, non feci. Patrem Laium imprudens interfecerat, matrem Ioeastam uxorem dux rat, & liberos ex ea genuerat: quosognito sese ultro excaecaverat I gnoque exuerat, & a Creonte in exilium electus erat.
riis, apud E U R IPI D L M,.Heracliacveri. Do, is Mess. Versus autem qui mox nu . 3. sequuntur, de quasi ex eadem tragoedia adducuntur, sunt ex incerta Tragoedia Eiari dis, apud Stobaeum, Germ. xLI v. Tit. 66. Evi Auctoris nostri, qui inde versionem suam hue transtulit. Incipiunt Grae-
116쪽
3. Contra de maleficis hoc habes in eadem tragoedia: Hunc qui facinorum conscius, nee legibus. Fidens ad aras volvituν su pux Desim. Trahere ad tribunal naella religio mihi:
Mala semper quum ferre gri fecit male. Idem Ione s. vers 13 Is , θ' seqq.
Non enim tangi deret Manu nocente numina, at iustum fuisPiis patere tempta contra injurim. avi Narrat orator Lycurgus Callistratum quendam, qui capitalpag. commiserat, consulto oraculo responsum accepisse, si Athenas as6. Ed. iisset, P νο- , consecuturum quod jus esset et illum vero meo, eonfugisse e ad id quod Athenis sanctissimum esset altare, imis punitatis fiducia. at nihilominus occisum eum ab observantissima suarum religionum civitate, atque ita impletam oraculi fi-ι --. dem. Et Tacitus . improbat receptum suo saeculo morem, periti. e. o. Graecas urbes sagitia hominum s ut ceremonias Deum prot
ma .gendi. Apud eundem est: φ principes quidem in ν μον- esare' ,.. neque a diis nisi justas supplicum seces audiri. 4. Tales ergo aut puniendi, aut dedendi, aut certe D am ἡ in , vendi. Sic narrante Herodoto Cymaei Ρactyen u Persame.1εo,isi cum nec dedere vellent, nec retinere auderent, permiserunt. Γ, is, abire Mitylenen. Demetrium Pharium . qui bello victus ad Io. xxii. Philippum Macedonum regem fugerat, a rege depoposcerunt e. Romani. f Perseus rex Macedonum, sin purgatione ad Mar- .fL AM . tium,
e et visame J In Lusitania Ferdinanis dum eubiculi praefectum e templo ad quod confugerat raptum, di igne combustum, ob vitium nobili vir. tini illatum, narrat Mamiana libro xxi. Vide de de asylis librum vitimami Patisi Veneti, lacietatis δε---- quae dieitur. GRON VII. 32 O teremonias I Tamquam nisi ellent illa impunita, ius sacrorum
s mendi I Compollendi, ut abscedant ec perlatii loca deserant. l eg Non erat Persa, sed L M. Inspiee loeum Herodoti, in marginei me distincth indieatum. I. B.
G n o T I I. e Persas rex Maeeianum I Narrat de Aviantis excerpto legationumnum. Lo. Simile illud in latina vita Themistoclis. scim. Ne st , c. 2.1eam ab Auenien in is Meraiamoniis oriseretur pinice , s πίeem νωα prodidis Admetus rex Molossorum monuitque ut eonfuderet i. ita tio' am eam dedaei sint. ετ quod aris esset praesidii dedit. Si e& Ildisgimi Langobardum dimittunt Gepidae apud Procopium Gotthicorum III. p. 3s. Adde epistolam Theude. tici ad Trasam dum regem Vanda-ilorum Dissiligoo by Corale
117쪽
tium, da his agens qui Eumeni insidiati dicebantur: ego isοι, se primum in Macedonia esse admonitus a vobis comperi, requisti eos abire ex regno jussi , ω in perpetuum interdixi fribus meis. Samothraces Euandro qui Eumeni insidias struxerat, denuntiant , liberaret religione templum. as. Caeterum jus hoc, quod diximus, deposcendi ad poenas LV, 1. eos qui extra territorium profugerunt, hoc & proxime actis sa culis & plerisque Europae partibus, circa ea demum crimina usurpatur quae statum publicum tangunt, aut quae eximiam habent facinoris atrocitatem. Minora mutua dissimulatione tran mitti invaluit, g nisi sederis legibus propius quiddam convenerit. Sed & hoc sciendum est, latrones ac piratas qui ita invaluerunt ut sormidabiles se secerint, recte recipi ac ss defendi, poenam quod attinet, quia interest humani generis ut si aliter non possunt impunitatis fiducia a maleficiis revocentur, ejusque
negotium gerere quivis populus aut populi rector potest. VI. I. Notandum & hoc , interim dum de causae justitia cognoscitur, s. defendi supplices. Sic Demophon ad legatum Euryltheos: , a Si s erimen istis aliquod Bupitibus 'uis,ss yus impetrabis e vi quidem hinc non ab abes. Et in altera tragoedia Theseus ad Creontem: Es farinus ausus Jh temet indignum, Creo, Tuisque Thebis ae tuis majoribsur gressu urbem qua colit fas oc pium,
C. si dor. V. 3. & di ea in vita regis Ludoviei. Sie Christophorum Sborovium a .se amovit Imperator Rudolphur II, teste Ἀ-M lib. xx III. in anno CIo In rari Elisabetha Seotis res niat se Bothwellum aut reddituram aut ex Anglia exterminaturam. - mis id rubet eum ann. CID ID TCm.
comite a rege Galliae damnato, aenegato ei in Hispaniam receptu, ubde Mariam a. XIX. εω
dam eonvenerit I Ut in sedere Helvetiorum eum Mediolanensibus Sta seras recitat. Federa Anglorum eum
Gallis dedi rebelles di profugos V lunt, eum Burgundis expelli. G- dotis in anno ci I e. pag. 7s .
sε Defendo I Nempe ab illo, ad
118쪽
. uinuncta rite in is ex norma Deil , 'Nostris omissis moribus, quicquid rubet Moliris, di vii cuncta te acturum putas. Adeone hominibus vidua vel patiens jugi Urbs ipa ossa es, di ego nullius reie n te ista doeuit sy emitas Amphionis,. ippe educare haud fotita mortales feros r e approbabit illa cum te audioerit sunt Deorum, quaeque mea persadere, Et rapere ab alma sede miseros supplues.
Ego so Labdacea si urbe posuissem pedem, uamvis fusipent iusta mihi certissima ,
Indubia, nulli injicere tentassem manum ,
id in urbe deceat hospitem externa memor. nec merentem patriam aspergis tuam Probro atque maculis, θ' senem certe tu
T. ferit alas, sed parum mentis potem. 2. Quod si id, cujus accusantur supplices, non sit vetitum jure naturae aut gentium, res dijudicanda erit ex jure civili populi unde vcniunt. quod optime ostendit .mschylus Supplicibus, a Pax. a ubi rex Argivus Danaidum gregem ex AEgypto venientem siu
Manum tibi si immittat ara pii genus, auod lege patria proximos se sanguine
Dicant, quis hae injicere se eontra Delu st. Guare tuum est docere natalis soli
Ex na, nullo jure te illis subjici. VII. I. Vidimus quomodo a subditis, aut veteribus aut
G N v I I. I I. so. qui posset nos re tua iussa.l εi mi/ribuit Qui siemper aut olim sy civitas Ambionis I Ovidius s , in ditione illorum fuerunt, aut qui Net. I x. . nuper ad eos confugerunt & reeepti, o Diadaeea J Thebis ab antinuo sunt: nam utrique iure poscentur rege Labdaeo, Lasi patre, Oedipi ad deditionem prenae eausa, si quid avo, se appellatis. . deliquerint in poscentes. 41 Fui κι iusta I mrem. Thor. 2,GRO.
119쪽
advenis, culpa in rectores transeat: vicissim a summa potestate ' in subditos culpa transsibit, si in crimen subditi consenserint. aut si quid secerint summae potellatis imperio aut suasu, quod facere sine facinore non poterant: qua de re rectius erit infra agere, ubi, quae partes sint subditorum, examinabitur. Etiam inter universos ct singulos communicatur delictum , quia, ut Augustinus ait loco sura adducto , ubi unmersi, ibi Θ guli; universi non posunt nisi ex singulis quibusque constare et inam singuli quique congregati, Det in summam reputati, faciunt
a. Pertinet autem culpa ad singulos οε qui consenserunt, non ad eos fiui aliorum sententiis victi sunt. Distin enim sunt poenae singulorum & universitatis. Sicot singulorum poena in
vitatis menti: quod fit cum corpus civile dissolvitur; qua de re Q, .s diximus e alibi. Atque hoc modo si civitas esse desinat, Osi x Feb. usumfructum velut morte finiri recte dixit d Modestinus. Sin- ς μ' guli in servitutem poenae nomine rediguntur, ut e Thebani sub Max. β. Alexandro Macedone: exceptis his qui decreto 67 e uenda: λ- c cietatis contradixerant. Sic & civitas subit servitutem civilem 'ε in provinciam redacta. Singuis bona sua amittunt confisca-tione. Sic civitati adimi solent quae habet communia, muri,st. am. navalia, naves bellicae, arma, elephanti, aerarium, agri pu- l. 3. At ut singuli ob delictum universitatis citra consensum 'suum ea amittant, quae ipsorum sunt propria, injustum est, ut
recte ostendit Libanius in ea quae est de seditione Antiochena. Idem b Theodosii probat factum, qui commune delictum pu
eosdem Antiochenos paria olim constituerat Μareus Antoninus philosophus, ut testis est Camaotinus p. as. &in Boantinos Seyerus, demto theatro, thermis , honore, Oma mentisque omnibus. sed Zc ipsa urbs Perinthiis data. vide Herodianum
Lib. III. e. 6. n. I9. M. Baeeler.)
zonaram, i Lib. x II. Cap. g. di quae supra dicta a nobis.
63 Intre universis a Ut quod peccaverunt universi, luant per Oeeasionem singuli; quod singuli peec runt, luant universi. 6 sim e se erra ηι I Qui eum d liberaretur de injuria inserenda, sententia sua inferendae fuerunt auctores; non qui dissitaserunt, etsi passi sint fieri, quod major pars eras
67 Exaenda Brietatis I Defectionis a Macedonibus faetendie. 6s In protrine iaml Nam provincia proprie populus subjugatus armis de subjectus imperio peregrino. ος Λ
120쪽
nlerat interdictione theatri, balneorum, nominis metrop VIII. I. Egregia hic occurrit quaestio, an poena ob delictum universitatis Io semper exigi possit. Quamdiu durat universitas. videtur posse, quia idem corpus manet, quanquam 7 particulis succedentibus, ut alibi ostensum est. Sed ex adverso notandum est, quaedam de universitate dici primo ac per se, ut habere aerarium, leges, & similia: quaedam non niu D derivatione a 'singulis. a Sic namque 7 doctam dicimus universitatem & for- quae plurimos habet tales. De hoc genere est 7s meritum:' ' orimo enim convenit singulis, ut animum habentibus quem universitas per se non babet. Extinctis ergo illis γε per quod ad universitatem meritum deducebatur, ipsuin quoque meritum extinguitur, ac proinde & Poenae debitum, quod sine merito diximus non consiliere. Libanius in dicta oratione: ἔπι,, in s
ita estim existimo, sincere tibi, ad p*nam quod nemo suprem
E. Probanda igitur Arriani sententia II damnantis vindictam Alexandri in Persas, cum pridem interiissent qui in Grae-
εs NMmnis metropositamINe post. lhae Antiochia metropolis vocaretur de provinciae Syriae caput esset. 7o Semperi Quocumque & quamvis longissimo tempore post delis ctum , etiamsi nemo eorum qui Proprie peccaverant, suqersit, quum supersit corpus in posteritate. I Partietilis suindensisas I Pειχ-nis aliis id eorpus constituentibus.
a Priso ac I Tanquam, quae Φmnino totius sint, non sui gularum. 3 Derisaetisvit Quae non proprie totius, sed maerarum in ea partium, sive cngulorum. D. - rire, Latro in Ca
at di pro improbo traducebatur totum eorpus alicuius societatis aut
l Darimantis vindicta I Neganini tis velli ab Alexandro in Pelias gestilitatiun fuisia titulum, quasi ultori electus esset toties a Prasis petitae Graciae. Isin. II, s. ii Non damnat hane vindictam
Arriama, Lib. II. Cap. I . ubi in-l ducit Alexandriam veteres illas inju-l rias Pe arum memorantem. Ex memoriae vitio eonfudit Auctor Amtriani iudieiam de Persemia ineena , t quod paullo post subjecit. ec a prima Editione aberat. I. B. G n o T I I. i Alaxaκisi in Persas I Propterea aliam ei bello causam attribuit Iasi vis in Constantii laudatione: κή