Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, in quibus Jus naturæ & gentium, item juris publici præcipua explicantur. Cum annotatis auctoris, ejusdemque Dissertatione de mari libero; ac libello singulari De æquitate, indulgentia, & facilitate ne

발행: 1735년

분량: 687페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

aliud quod per se sit poena dignum , sed agimus 37 de eo con

tactu qui ex natura oritur ejus corporis cujus caput eli rex,

membra caeteri. Deus quidem Ob Davidis peccatum populum pestilentia consecit, & quidem ut David censet innocentem, sed Deus in vitam ipsorum jus habebat plenissimum. a. Ioterim haec poena erat non populi, sed Davidis: nam, ut ait scriptor o Christianus, m ωε ε P a QMILβασιλέω, . πιμώρia F λαῶ' acerbissimu171 3s ri4nquentibus νωιbus ad oνιε. Dulteium id quod populis infigitur. Perinde enim hoc est, ait 33 idem scriptor, ac si quis qui manu peccavit 33 in tergo feriatur: quomodo in simili argumento Plutarchus pon aliter id ait ac . Dε δε a. ipiendum quam si medicus ad curandam coxam urat pollicem. N. . u ηὐHominibus cur id non liceat jam antea diximus. ' P. XVIII. Idem dicendum de singulis, qui non consenserunt, malo assiciendis circa ea quae ipsorum sunt, Ob delictum univcr-

statis. XIX. Haeres vero cur 39 de caeteris debitis teneatur, ii de poena non teneatur, sicut a Paulo jurisconsulto scriptum est, a si poena alicui irrogatur, receptum es . oaximenti;io jure ne ad c L. 2 o. o.

illud J eissent. Iosephus, ubi vatici- t res vocem eontactus, pro containvitum eontra Ieroboamum prolatum l gione stamiam, non intellexerant: narrat: θ τ Π μω, ae atri quamquam Illius exempla reperian - κεν --ον ργῆς, mi Lus. apud TACITUM, non um δαπιναρὲν εἰς τάς πέραι Eυνιμ qui loco , dc S E NE C A Μ , iit patet ex .n τοῖe - βαMλέἄe ἀ μή l Addita mentis G ii ae v a I ad FA- λάειον par ieeps poenal BR Uaurum, Edit. IIIo. P. B. Ier popuIus erit, exeidet quive sesicel 31 In sergo i In alia quacuinque serra , Darmaque per loca stansevbrmi Parte corporis. rensia exsulabit, quod impietati regis 3s De eateris debilis I Defuncti seiu se feem . Ant. Jud. Lib. 6. Commensiιio jure I Excogitato YIII. Cap. xx. ζ. I. M. IIudson. 'di inventos instituto, introducto ah De poena non teneatur I Maimo. legum latoribus. Di melle latis est xiiis titulo H, e. via, sectioneidefinire , quid intelligat Pavim. Gemara Baba Cama cap. X. ρ. I.idum illud jus commentitium voeat. Vide A. FABRUM, Puris r. P-GRO NOVII. pinian. Tit. I. Princi p. II. Illat. r. Μ A R C. L Y C IL L Α Μ A M , Me-37 De eo eantractu I De casu inlisau. I. s. lΛ C. GOTHO FRED. quo populus non alia laborat con lin L. I. De Reu. I. . pag. s. Cutagione criminis regii, quam quod i s C HULTI NG. Iuris M. Anteis corpus est illius capitis, quod pec- pag. 67s. col. I. init. Ex cavit. Ex illa interpretatione pa- pendi etiam potest nova interpretatet, virum Doctissimum hete le- tio, quae legitur in q&ιI Emirorumpisse eontactu, ut nos reposuimus i Lipsiesibus. aon. III . pag. ssi. ubi in ipso contextu, ex Editione pei- vult Auctor Clar. U ECHTLE-ina . oc illa anni t 63 a. non autem RUs, jus commentiritim ci se, quod amractu, quod in praecedentes Edi- lex noti Otie qu ada in communi ori

132쪽

haredes transeat, Vera causa haec est, quod haeres personam defuncti refert, non in meritis quae sunt mere personalia, i sed i in bonis, quibus ut cohaererent ea quae alicui debentur ex ipsa rerum inaequalitate . simul cum dominio fuit introductum. Dion Prusaeensis AE Rhodiaca: οῦ πα- όφέλουσι ct τras. C. ἔπτην αὐτῶν - εν- ειε ιιι αν aram ω ψ .ram ὐ-qua debuerunt majores, ea non minus debent, fieri. nequa enim dicere potesis repudiatam a nobis heredum

XX. Et hinc sequitur, ut si ultra meritum nova quaedam causa 41 obligationis exstiterit, deberi 3 jam possit id quod in poena erat, quanquam non proprie ut poena. Sie alibi post sententiam, alibi post litem pp) contestatam, quibus rebus vis contractus datur, poena pecuniaria ab haerede debebitur, ut &ea quae in qq) conventionem deducta est. Iam enim nova a cessit debendi causa.

thi. vide quae supra hoc libro, e. xlv. q. Io. Nulla est persona quae ad vicem ejus qui e vita emigraverit propius aecm t quam haeres, ut cerea ait secundo de Iuibus, scap. 19. G n o re I. x In bonis, aluus ut Quibus. eum ut subirent onera, quae defun-μus habuit ex conuactibus in qui-ibus paria non serit, atque adeo plus penes ipsum resedit, quam reddere debuit; aeeipiendum est iam tum placuisse populis, eum discessum estia communione rerum, & introductat sunt privata dominia. et Obligarionis In defuncto. a Ab haerede. Ita Jare Civili Romanorum. vide L. 16. , s s. D. De ouis. ω

133쪽

CAPUT XXII

CApuae XXII. De Causis injustis.

I. Explicatin discrimen inter

II. Bella, quae utroque causarum genere earent, ferina esse.

III. Bella, qua suasorias causas habent , non justifcas, esse

praedonum.

IV. .suasdam esse eausas, qua

lyam habeant justi speciem:

V. Ut metum incertum:

VI. Utilitatem sine necessitate: VII. Negatum matrimonium in magna foeminarum copia: VIll. cupiditatem melioris Ioli:

IX. Inventionem rerum occupatarum ab aliis.

X. auid si priores occupatores amentes sine ly

XI. Injustam causam . esse Θ libertatis desiderium is popula subditor .

XII. Et Coluntatem regendi alios inoitos quasi ad ipsorum

bonum.

XIII. Item titulum unmersatis imperii quem quidam adstribunt Imperatori, qui refell

tur :XlU. Alii ecclesia, qui item re sellitur. XU. Item voluntatem di viaticinia sine Dei mandato. XVI. Item id quod debetur non

ex jure stricte dicto, sed m

liunde.

XUII. Disinaeo selli cujus eas sa insista, ejus cui alium de vitium accedit: Θρ dioes utriusque effectus. I. I. T Iximus o supra, cum de causis agere institueremus, causas alias esse justificas, alias suasorias. Polybius qui id discrimen primus notavit, a illas vocat αυφα is, quia palam

G R O T I La I Lias voear κωροφάροιe. quia να- iam proferri Diens , ritiatamd xis aliquaties Livicis .as renerio mine mesael sic de Pta rebus di. stinguit in Galba , spag. I 62. D. di Dion in rebus Caesitis oc Pompeji. ἔ aut potius p. II. EL HStob l de Pol iius, ubi de Roinano. rum bello in Illyrios agit, excer tolegationum i 2s. Cum Sisetonio re te illa a pratex υ- has eati as dixeris Ita enim ille de Julio Caesare : Θμatextum suilem illi civἁιω. armo--m hoe 6ἰt: eanfas autem asas sa Ie Vi utur , cap. 3o. Thuc dides alibi distingit it - ό απιν & - ἀλη- true, Lib. V . e. 6. i ut in Ath niensium motu adversus Sieiliam, i praetextuin suit opitulati Egestanis,l res ipsa, eupiditas Siciliae sibi aequirendae. Hermocrates in Orationeo e Atheniensibus loquens illud Praetextum vocat , hoe δε-νοιαν propolitum. Utrumque est in Iibro Thucydidis VI. spostreinutriin cap. 33. ubi tamen est ut m priori δέναια. quae Auctor heie pMinutavit.J Antimaeo et lam

134쪽

palam proferri solent, titulum dixit aliquoties f Livius) has

generis nominest. Sic in bello Alexandri adversus Darivm-suit ultio injuriarum quas Ρersae Graecis intulerant, cupido gloriae, imperii, divitiarum, cui accedebat spes magna facilitatis concepta ex x Xenophontis & α Agesilai expeditionibus. Sic -- belli Punici secundi controversia de Sagunto, causa indignatio Carthaginiensium, ob pactiones quas Romani iniquis temporibus ipsis expresserant, & aucti spiritus ex secundis pcra Lib. Idispaniam rebus; quae Polybio a notata. Similiter . Thucydi- belli Peloponnesiaci vcram causam censet suisse vires Athee. Σ1.14. Rugvscentes & Lacedaemoniis suspectas, obtentum verori. 3 controversiam Corcyrensium, Potidaeensium, & alia; b ubi tamen ille nomina permiscet. Est idem dis-

. L;υius crimen in oratione Campanorum ad Romanos, c cum adve Iib. vii. c. sus Samnites pugnasse se riunt verbo pro Sidicinis , re pro

δ' seipsis: quod viderent ubi conflagrassent Sidicini ad 'se trajecturum elle incendium. 6 Antiochum bb) quoque Livius

vorem usurpat in Mithri. dat leo , pag. zos. Idem civilium

di Sextum Pompejum agir, dicitatam ac causas alias intus fuisse, alias quae praeferebantur, g. 7 6. M. II. Steph. Agathim suto quinto id quod alii , vocat σκῆψιν efigmentum di obtentum ; eui opponit tamas in histori Hunni Zabet ganis. C . s. Adde quae diximus supra libri hujus capite I , I. Proeopius Persicorum Ir. dicit, stultum esse non librae loqui tibi dux est iustitia, comes utilitas. Cap. I s. b Ubi tamen Vis atinae επ-e nomina permiscetJ Sic di libro v. e. s3. de Argivis contra Epidaurios agens, quam prius vocaverat mox vocat αι - , quomodo & Gracum Latinum primipistrism Vocem , aliasuve eius renetis, esse sensus ambigui notavi. Inus d. c. I. q. I. huius libri. Seri. lptores Constantinopolitant Imperii id quod alii mcte κων sape --o

historia, qui ad resumenda alma CXPatroclo 1umpsit materiaia. I De

I aen bretii J post Cyri minoris mortem, dum reducit domum de cem millia Graecorum . quae Cyrol militabant. reliquo eju* exercitul dissipato. 'sin. I, II. a in stata De quo PUin. 6, 2.3 Centroversa- Core rensiu-l Qiiod Athenienses Corcyraeis Corinthiorum hostibus auxilium tulissent, eorumdem coloniam Potidaeam ad se ave tissent, Negarensibus portu bc foris interdixissent, AEginetas liberos de sui juris esse non sinerent. Aκriochum in Romano I risii

aa Exempli gratia, LI, xxxv II.

Ca . sq. num. D. I. B.

bbin Auctor, dum festinans legeret , dic ad verboruin esii structionem non adtenderet , Antiocho tribuit quod de L-tis dicit L IvIUS. Huino.

135쪽

CAPUT XXII. 6

a memorat in Romanos bella suscepisse, in speciem causas lia. abente in s Barcillae necem & alia quaedam, revera quod ex Iahente Romanorum disciplina spein magnam concepisset. Sicq' Plutarchus notat 7 non e X Vero objectum Antonio p . Cicerone, quia causa esset belli civilis, cum Caesar bellandi certust ---.c praetextum tantum ab Antonio cepisset. II. Sunt qui neutro causarum genere seruntur in bella. d pe

rieulorum, ) ut Tacitu loquitur, 3 propter ipsa avidi. Ho

rum Boeotiam Use s Antioelius Ios ; in Beriem ira adversias

Romanos eas, quas arae dixi HA-BLNTEM : Brachyllae necem die.

tiana laborat

Esse daeis inatas, is eatios in.

venis armis.

Maias.

a Dibente disciplina 4 Non de Romanorum, sed de Thebanorum ibi dileiplina loquitur LiwM lib. 36, ε.8e hae non fuere eausiae vel praetextus belli per Antiochum Romanis illati, sed irarum, quas Boeoti eon

ceperant adversum Romanos, εc ob quas Antiocho promptius accessere. Antiochus nolebat cedere urbibus in Thraciae Chersoneso per occasionem belli Ro. eum Philippo, cujus in ditione fuerant, occupatis. Accedebat gloria rerum in Asia gestarum adversus desectores , unde Μagni cognomentum acceperat.

Tum .ptoli Romanis indignari . quod Alaeedoniam, victo Philippo, praedam non accepissent. Deniquo exsul Hannibal. Non ex vero ob α-I Si natarebas hoe notavit alicubi, falliin

notavit; nam eonstat Antonium armatum fuisse, ut D. Bruto provinciam Galliam eriperet , antequam concivit veteranos Caesar Octavianus. Appian. 3. civit. ss2. Dio s, 176. Quamquam omnes fere Graeculi sanctissimas de ex optimo erga rempu-l blicam animo susceptas actionesi eriminentur de pessime interpretenisi tur. l Vir Doctissimus falso existi-l mavit, Auctorem nostrum loqui de' Gore Octaviano οῦ quum in animo habuerit 'A- CVarem. Nee ulluς loeus fuisset reprehendendi λαι--ehum, aut dubitandi an id, de quo agitur, ille notaverit, si loeus inspectus suisset, euius finem in Nota sua adsert Auctor , dc qitem nos distinete indicavimus. I. B. s Propier ias avidi I Sie Pyri honon major ex imperio quam ex bello voluptas eIM. DHinm as. 6.

136쪽

I. II III. AE Tibic. rum vitium humanum excedit modum, a Aristoteles cεm 7- - vocat De his Seneca: b possum dicere non sile hane crudelita- ' feritatem , cui voluptati Duitia es: possumus infamam. Ooeaνe: nom varia sunt geuera ejus, nullum certius quam quod in eades hominum di laniationes pervenit. Cui sententiasto cadi. r. perquam similis est illa Aristotelis ultimo ς Nicomachiorum:

bendus sit, qui ex amicis hostes faciat pugnandi Θ' fundendi sanadorat. guinis cupiditate. Dion Prusaeelὶsis: π α κ χωρήσ -οριδεως

nam sine causa in bella ac pugnas feret, mera es insania matum sibi quarens. Idem ille Seneca epiliola xiv. nemo ad humanum sanguinem propter ipsum venit, aut admodum

pauci.

III. I. Plerique vero bellantium causas suasorias habent, aut sine justificis aut cum justificis. Sunt qui justificas plane non cuiarant , de quibus dici potest illud quod a Romanis jurisconsultis est proditum, praedonem esse eum, f qui rogatus de possidendi . 1 R M. causa, nullam aliam adfert nisi quod possideat. Aristoteles e do

belli suasoribus; GH αδευν-ἀ γῶ νιπε mσουλῶάος , - τους πεΜακιε ειδεν qui justum sit oleianos innoxios in servitutem redigere, is P eos qui nullam faιiuna injuriam , saepe nihil curant 'frario,, 2. Talis Brennus, s qui omnia dicebat esse validiorum. Io T v. 36. lis Silio g Annibal, cui un. Lib. stro sedere proqua

xi. vers yustitia est ιαμ. 'ri . . Talis Attila, ct quibus illud in ore est: b

III. 41. dc . Ist. perlatiυν-- i & sequentibus legibus, D. de ba e--idia Sed illud propiae ipsa deci . ditatis petitione. Talis Herulorum Alibi: NMa tam pra-iis perieislorum in Langobardos ἀπρονώπι- ωα- φsis poteriis latus. Hist. s r. 16. . σω . hellum sine praetextu. lApud Propius SENECA :perieula causi. Quaest. I. B.

Periel tamur Nat. V. 18. G n o T I I. PROCOPIUM, Geiab. II. I lGalli apud Iavium P. an armis Ma

137쪽

l s. m. CAPUT XXII.

auaritin bessi exitus, Non eausa. ri: a me aries victum factura nocentem es r

υ in summa fortuna Myuius quod validius.

Nee male his aptes illud' Augustini : ς inferre bella finitimis φ

θη in eatens μωedere, ae populos sui non molesos solagni eurditate conterere ac subdere, quid aliud quam grandὸ ta si trocinium nominandum esse De talibus bellis Velleius: d binis σι trixi non causis inita, sed prout eorum merces fuit. Apud Ciee μ' ronein legimus de ossiciis primo: e ea animi elatio, qua ceris e G IMnsiuin in periculis di laboribus, si justitia vacat, non modo Gν-

eausa accipiunt unde non oportet, hi pravi, impii, injusti appellantis , b quales sunt tyranni urbium vastatores.

IV. Alii Ga o Trti l GRO Novi I.

g Immanitatis omnem Minanitarem l Ir Non eatis I Non adversus auos YID-rris I Agathias libro ar. ἔδει os justa bellandi causa erat, sed ouos

138쪽

IV. Alii causas qliasi justificas adserunt, quae expensae ad

rcela in rationem injullae reperiuntur : &, ut Livius loquitur. - 1 ι. - non certamen juris . sed Vim quaeri apparet. Reges pleros- dixi. e. ε. que, ait Plutarchus, . duobus nominibus, pacis &- belli, tan-

. quam nummis uti, non ad id quod justum est, sed ad id quod

-- p. expedit. Quae autem sint causae injustae, cognosci aliquatenaa poteit ex jullis caIisis quas hactenus explicavimus. Rectum enim obliqui est index. Sed perspicuitatis causa summa genera annotabimus. OU. I. IIctum crIo cx vicina potentia uota susscere supra diximus. Ut enim Justa sit de sensio, Irecessariam esse oportet, qualis non est nisi constet, non tantum de potentia, sed & de animo, & quidem ita constet, ut certum id sit ra ea certitudine quae in morali materia locum habet. 2. Quare minime est probanda eorum sententia, qui justam belli causam statuunt, si vicinus nulla pactione impeditus in suo arcem laciat, aut munitionem aliam quae damnum aliquando dare possit. Nam adversus tales metus contrariae in suo munitiones & siqua sunt similia remedia quaerenda sunt, non vis heu. zbἡ lica. Injusta igitur bella Romanorum e in Philippum Mace-νas, Lib. donem, s Lysimachi in . Demetrium, r6 ni alia causa adfuit.

m. C. s. Valded Pausam L ς' in seratuum Θ imperiorum iasAthenienses Rom. mios obsdeb t. ΦMegunt quod verim latrocinium ποὐ videntur auctoris memoriae illusisse Ietur. Pag. 763. C. D. optime tres urbes , in quibus praesuli . conveniunt liac cum iis quae exiliabebat Philippus , quasque non cirrio, Pinino, Sm eca de AQUIno contumeliosius quam verius compe- producta sunt ad dictum cap. i, I. des Graeciae appellabat, Demetrias

libri hujus. in Thessalia, Chaleis in Euboea, C rinthus in Achaia: quibus quod prx GR NOVII. sidiarios edueete nollet, bellum im

inceptum continuatum est et L π. 2 Sustra diximus I 2, I. I7. 32, 3 . Sed hoc non erat in suo solo Ea cerritudine' Non quidem arcem vicinam iis, qui damnum mathematica necessitate, sed quate inde metuebant, ponere. Rectiustitis in actionibus humanis quae saepe4dixisset iniustam fuisse Samnitium numero ambiguae sunt, potest fides causam adversus Romanos indignan- haberi. tium ob Fregellas L υ. 1, 23. Ni Romanoriam in misinum Liv. aequorum ob Albam. Io , I. &3o, 2. Istrorum ob Aquilejam. i, i. inis Lasimachi in Demetriuml Pam vicina ni is populis, Romanorum fan. I. 7. Pistώrcb. Dem. 9Og. t tamen colonias deditistas. l Non Ois Ni ana ea al Certe fuit inlpus erat ut vir Doctissimus conji- bello adversus Phil inpiam, qui Ro-l ciendo quaereret, quid occasionem mani, insidiatus belli Punici teinpo i dederit errori Aulioris nostri: nequere fuerat: dein contra sexdus Sopa. lenim ullus error est, quum ZONA trii in eum Acoo. Hannibali auxilio tu As, in ora libri liudatus, diserthmiserat, quae simul cum illo adver. lteste ut, eatissam Belli a Romanis

sit, Scipionem in acie steteruat: dc 'adrersus Philinum μMAdonein sus copti. Duilirco by Corale

139쪽

valde mihi placet a Taciti illi id de Chaucis: populus inteν Geris a Germ.

manos nobilissimus , quique magnitudinem D rm mare tueri, fine cupiditate , sine impotentia: quieti, secreti rue: nulla prosocant bella, nullis raptibus aut latrociniis populantuν: My pra quum virtutis ac virium aetumentum es, quod, ut Iupo toris agant, non per injurias assequuntur. prompta tamen omnιbus Orma , ae, si res poscat, exercitus: plurimum virorum eruorumisque , di quiescentibus eadem fama. . UI. 17 Nec utilitas par jus facit cum necessitate. VII. Ita ubi laxa est matrimoniorum copia , negatum allis quod matrimonium causam bello praebere non potest: qualein

dd olim Hercules arripuit in Eurytum , i Darius in Scythas ee). VIII. Nec magis mutandae sedis amor, ut paludibus ' solitudinibus relictis soluin secundius possideatur: quam ra Germanis veteribus bellandi causam fuisse ait . Tacitus. :

IX. R que eit improbum, δ' inventionis titulo sibi vindicare ea quae ab alio tenentur, ε etiamsit is qui tenet sit improbus, de Deo male sentiens, aut hebetis ingenii. Nam inventio eli eo ἡ i ' in quae nullius sunt. X. I. Neque ad dominium requiritur aut virtus moralis. aut religiosa, aut intellectus persectio: nisi quod hoc videtur , posse defendi, siqui sint populi omnino destituti M a rationis ι . t.' , usu, eos dominium non habere, sed ex caritate tantum iis de-7. r. II. I beri quae ad vitam sunt necessaria. Nam quae alibi disimus , n. m.

lio esset Paenis, aut in Italiam tu.riam eret : hoc autem suificit ad scopum Auctoris notiti, qui munimenta vicina exempli loco tantumiati alit rerum, a quihus periculum aliquod imminere potest, non tale tamen, ut intum causiam bello praebeat. I. B.JG a . T I LI Damitis ἐκ S', HI Antoninus Caraealta in Artabanum Parthorum x m. vide xiphilinam pag. G. Ed. H. Suph. GEGNO II. et ' - titiIitas J Nee si quis videat. 1lda utile sibi Ure, si alium bello petar, id ei ius laicitur petendi, perinde ut necessitas. xx GermanitI Et Helvetiis ad Galliam invadendam. r. Tu MI 3,

ay Inveraἰεnis titula J Qui tituli: Hispanorum in liti iugandis indin. 1 o Hirrias meratia I aliq. iis ut iure dominiis, non est necelle, ut sit vir bonus aut pilis aut sapIe . . a I A rati Wis My J 2, 3. 6.

cu LUs. Libliotii. Lib. IV. e. I. unde Auctor habet. Nam si sequamur APOLLODORUM. Lib. II. ρ. s. n. I. evempium hi te nou Dei et, qirum, secundum illum .ex pacto peteret Diem IIere I/s: viola

140쪽

ενι LIBER I s. l. X. 1. XII.

xi de sustentatione dominii quam pro insantibus & amentibus socii jus gentium, ad eos populos pertinet M cum quibus est puctorum commercium: tales autem non sunt populi siqui reperi uimur toti amantes, de quo merito dubito. 2. Male ergo Graeci Barbaros ob morum diversitatem , sorte& quod ingenio cedere viderentur, hostes sibi δε quasi natur a Plato liter o dicebant. Quatenus autem ob peccata gravia & naturam aut societatein humanam impugnantia, auferri dominium pos-

. Z'e. quaeirio, α modo, . cum de poenarum jure agere-

tri . Po. Inus, nobis tractata.

iit. i. i. XI. Sed li nec libertas, sive singulorum sive civitatum, id est, Eurip. quasi naturaliter, & semper quibusvis competat, jus e bello praeitare potest. Nam libertas cum natura competere ho-'. minibus aut populis dicitur, id intelligendum est de iure naturae Liυiui, praecedente iactum Omne humanum, & de libertatu 1 ε ἡ xxxi. e. rhηm, non de ea quae eli 37 υετ' hoc est , ut na- y thura quis servus non sit, non ut jus habeat ne unquam serviat: P - 4φη--lhoc sensii ncirio liber est. quo pertinet illud Albutii: e M. minem natum liberum e sse, neminem semum , haec postea nomina 5,'h. fingissis imp susile fortunam. Et d Aristotelis illud : ,όαω st, Ime L. δ λεν εἰ, . τ I ἐλιυ ιον e ria vexisse ut alius esset liber, alius br. e. xx.semus. Quare qui legitima causa in servitutem sive personaleius' sive civilem devenerunt, contenti sua conditione elae debent, R Paulus Apostolus docet: e ι μελι-

11. vocatus es ad servitutem ρ ne id te torqueat.

d i Polit. XlI. Neque minus iniquum armis subigere aliquos velle, quasi ς- 3- 28 dignos qui serviant, quos naturaliter servos interdum philo. Gr. Noli enim siquid alicui est utile, id statim mihi per virn unponere. Nam his qui rationis habent usum libera

sunt.

a Qvqsi muraliter I Tanquam lpopulis servientibus liceat semper .

ubi possunt excurere iugum, quia per naturam omnes liberi nascunia

tur.

1s Praeedense factum I Statu ii minis, qualis est ipso naturae ordine , antequam arbitrium vel ipsiux vel aliorum in certam personam imposuerit. 16 Ε ἀ--Per priuationem, se, ut ei absit servitus.17 Κατ' raram etηm l Per eontra rium, quasi servitus ei supervenire non possit.

SEARCH

MENU NAVIGATION