장음표시 사용
51쪽
tum vita, sed & in hac ipsa in tales culpas Deus non raro avia , madvertit. I Cor. XI, 3o. Ac talium lacinorum indulgentia ;non solet impetrari, c nisi ipse homo de se qua sit poenas exeis - gerit, I Cor. XI, 3I. 63 graVi quodam maerore, II Cor. 11 , T a. Urgent iidem saltem poenitentia ductis dandam impunita- 'tem. Sed ut omittam de vera paenitentia hominibus vix esse ut constet, nec quemquam non impune sua malefacta laturum, si eam quovis modo profiteri lassiciat , Deus ipse non semper poenitentia ductis omnem remittit poenam. quod vel Davidis exemplo apparet. Sicut ergo poenam legis, id est mortem vi lentam aut alioqui immaturam, remittere potuit Deus, ita ut non levibus malis assiceret eum qui deliquerat, si sic nunc quo- qque potest poenam remittere mortis aeternae, atque interim pec ' catorem aut morte immatura ipse punire , aut velle etiam ut sieper inagistratum puniatur.
XII. I. Rursum alii hoc accusant, quod cum vita simul spatium ad poenitendum praeciditur. Sed sciunt hujus rei a piis magistratibus summam haberi rationem, nec quemquam ad supplicium rapi, nisi dato tempore quo peccata stia agnoscere ae serio de tellari possit; φ qualem p enitentiam, s etiamsi opera. morte interclusa non sequantur, acceptam Deo esse posse, la- tronis cum Christo crucifixi exemplum probat. Quod si dicatur vitam longiorem ad magis seriam resipi entiam prodesse potuis- - λse, responderi poterit, inveniri interdum, quibus merito diei possit f illud Senecae: -- unum bonum tibi superes, νυνε- ιI,
ture mortis aterna, iatique interim Hecatorem atit morae immatum i e
p-ire t Hieronymus in cap. I. in Nahum, qui locus relatus est in c. o. causa xx III. quassistnem V. . ua-rhias lib. v, ex Pliatorie. C . 2. e Qualem poenitentiam etiam i opera rere intere sa non sequanturi Hiero- inus ad Damasum, citatus in c. importuna, s s. de paenitentia, dis . I.
s Mus S neca a Cujus es hoc est
G R O N. O V I T. G mi quodam maerore I vera poenitentia, quae adjunctam habet depreeationem animum sese emenisi dandi, ecfidem remissionis per Chr
Alii Ooe areo nil . In Tupplieiis per magistrarum exactis. . l .s Etiamsi verat Botra opera, i qer quae agnoscatur serium emendavi
52쪽
a GLe. βHabimin mortem: ut & illud ejusdem. α auo uno modo possint νε- d sinant mali esse; quod Eusebius philosopnus dixerat: εο ἐ-ι
2. Haec erθo, supra ea quae operis initio diximus, responsa sunto illis qui supplicia, aut omnia, aut capitalia, sine ulla ex-ccptione Christianis prohibita volunt, contra quam nos Apostolus docet, qui cum regio ossicio usum gladii inclusisset ut exercitium divinae ultionis, alibi orandum ait, ut reges Christiani fiant, & qua reges sunt, innocentibus sint praesidio: quod, quae etiam post Euangelium propagatum magnae partis hominum eli improbitas, obtineri non potest, nisi quorundam. morte reprimatur aliorum audacia, quippe cum ne sic quidem inter tot cruces & supplicia sontium satis tuta sit innocentia. 3. Neque tamen abs re erit Chri itianis rectoribus, saltem ex parte aliqua, imitandum proponere g exemplum Sabaconis Ita gyptii regis, pietatis nomine laudatissimi, a quo capitales poenas 49 in damnationem ad opus mutatas feliciis ino successu nar- ., m. I. nit ι Diodorus: etiam ad Caucasum gentes quasdam ait π Stra-ς V., μηδενα-τ-ia nemini mortem se, quam ias pes a merito. Neque spernendum illud dia. xii,Quintiliani: . nemo dubitabit, quin . si nocentes muLari in bonam a. Ist. mentem aliquo modo possint , sicut 'sile interdum conceditur ,sa sinM. ese eos magis e re publica sit quam puniri. Notat Balsamo leges Romanas, quae mortis poenam irrogabant, b a posterioribus
G n o T 1 I. g Exemplu- Sabaeonis AEn ii re. xiii Imo & Romanorum magna ex Parie, quorum nemo post legem Porciam mortis aut verberum supplicio amet potuit, nisi perduellis, aut ab ipso populo damnatus. De Lege 'reia viae Liυitim. X. 9.Jh A posteriorum Imperatoribus
Christaris I Vide quae infla hoe li
bro cap. xxIU. 6. II. vide apud
etiam libro I. Cap. 4.) iuramen tum Isaaei Angeli. Idem Johannis Comneni iniserium sine morte m. iusquam fuisse ait. Ibid. Cap. vit. Vide de Zςnone Mesebum Excerpr. Legat. Hortaul. pag. 76. de Augusini epistolai Aviii. &CLIx. ad Mar
cellinum comitem, citatum C. eir Cumcelliones, I. ea Ax quast.
Guo N VII. 6 'Επει. Σὶν - ιτον mi Quando nequeunt aliter, ut vel hoc modo liberati ex istis vinculis malitiae inveniant sugam. t Loeus est apud Stobaeum, Serm. xI. I. I. B. J 7 Ut exereitium diuinat Perqirem Deus ultionem, quam sibi reserva-
1 Qua reges fori Etiam potestatem suam, per lite usim gladii. y In da κationem ad omιιJ Q utim, ingentibus aggeribus Egypti urbest adversus Nili violentiam muniret.
omnes, qui eapital fecit lent, in ig
i opiis misit, nemine occiso per carnificem.
53쪽
Impeiatoribus Christianis mutatas plerasque xi In alta suppli- 'cia, quo & acrius damnatis inureretur poenitentia, & magis ad exemplum proficeret poena diuturnior.' XἰII. I. Ex ea autem quam nos fecimus enumeratione finium poenae apparet nonnihil praeter visum a Tauro philosopho, ex quo ita o Gellius: auando igitur aut spes magna es ut is qui peccavit s3 citra poenam ipse se ultro corrigat, aut des eontra nul et sta est emendari eum posse Θ' corrigi, aut jacturam dignitatis in D quam peccatum, metui non necessum est, aut non id pereatum est. st cujus ea se necessario metu succurrendum sit, tum quicquid ita delictum est, non sane dignum esse imponenda poena flu-dium visum est. Nam ita loquitur quasi sa uno fine sublato toIIa tui poetia, cum contra Omnes cessare oporteat ut poenae locus non sit. Deinde illum finem omittit, cum homo inemendabilis vitae eximitur, ne plura aut graviora peccet: & quod de jactura dignitatis dixit, etiam ad alia damna, quae metuuntur, extendendum fuit. a. Melius Seneca cum . dixit: In vindicandis injuriis hae tria b D. . lex sequuta es, quae princeps quoque sequi debet, κ ut aut eum Lib. .e.11.
quem punit emendet, aut ut pxna ejus caeteros meliores reddat,
aut ut sublatis malis securiores ea teri vivant. Nam hie si per caeteros intelligas, non minus qui laesi is in sunt, quam qui laedi . adhuc pol sunt, plenam habebis partitionem . nisi quod ad illud sublatis addendum fuit, s s aut repressis. Nam & vincula &quaecunque est virium deminutio eo pertinet. Minus persectaeit illa alio loco ejusdem c Senecae distributio: me semper in se omni anima persione servabit, ut sciat alteram adhiberi ut emen μν det
maxime. . sustinus epistola CLx :alleia utili operi integra eorum memora
eorrigit is empndar etiam eiam qui peccavit e quad si id non mentat, certe alios quorum ad notitiam peremit. πιώδεσι enim melipres faciunt aliena
exsilia, poenaleS Operas.s I Grra 'nam irae sese J Ut -- satis milites apud Sωeton. cap. σ1.s 2 Cujus exempla neeessario J Quodi non verendum eat, ne quis imite-ltur, si non puniatur.
s4 Lex se ueta es I Legislator reislspexit. l 1 s Aut repressi Coereitis, ut supersint quideto, sed stassari deib
54쪽
rit mases, alteram ut toli. t. Illud Quintiliani dictum aliquanto
an viis. etiam imperfectius: Omnis parna non tam ad delictum pertinet zI . quam ad exemplum.
. XIV. Ex his quae dicta sunt hactenus colligi potest so quam non tutum sit Chri iliano homini privato, sive sui, sive publici
- boni causa, i poenana sumiae de improuo quoquam, praesertim . . capitalem, m quanqua in id jure gentium nonnunquam permitti. diximus: unde laudandus est mos eorum populorum apud quos s7 navigaturi inii ruuntur mandatis a publica potestate ad pers que udos piratas, siquos in mari repererint: ut data occasione uti possint, non quasi ausu suopte , sed ut publice iussi. . XV. Cui non dissimile eit quod multis in locis receptum est,n ut ad accusationes criminum non admittantur sa quibus id libet, scd ss certi homines quibus id muneris publica potestate impositum eil: ut nihil quisquam faciat ad alienum sanguinem tandendum, nisi ossicii neces litate. Huc spectat Eliberinae Synodi canon: delator si quis e literit Melis, Θ per delationem ejus a uis fuerit proscriptus vel interfectus, placuit eum Oo nec in
XUI Sed & illud simul ex antedictis intelligitur, minime' consudum esse homini vere Christiano, ac ne ipsum quidem decere, se ut ad munera publica, quae de sanguine judicium ha- bent, sua sponte se ingerat, jusque vitae ac necis in cives sibi
G R T I I. lsu .ine stidiatum hesera, sua θorael e ingerati An sapienti capessenda I Poenam sumere de improbis quo- l sit respubliea vide Senecam de octo amJ Vide quaedam supra politat sapientis.
mae hominis Christum professi. 37 Navigaturit Privatis impendiis
1s Quibus id liberi Vt olim moris ruit , quum iudiei a publica dicta
55쪽
tanquam omnium excellentissimo & Deo cuidam inter homines deserti aequum existimet ac profiteatur. Nam certe quod a Christus monet periculosum esse de aliis judicare, quia quale AE'. judicium in alios serimus, tale nobis in paribus causis a Deo ι . I. sit exspectandi i m. omnino huc etiam pertinet. XVII. I. Quaestio est non ignobilis , an leges humanae quae intersectionem 61 quorundam hominum permittunt, interfectori-hus 6 a jus verum praestent etiam apud Deum, an tantum inter
homines impunitatem. Posterius hoc , Covarruviae & ς Fortunio 'placet, quorum sententia adeo displicet Ferdinando a Vasquiopa, .,
ut ne sandam vocet. Dubium non est, ut alibi quoque diximus, κ. tr. 63 utrumvis lcgem sacere posse in certis castius. Utrum autem ovoluerit, partim ex verbis legis, partim ex materia intelligen-M dum est. Nam 64 si dolori lex indulget, poenam humanam tollit, non vitium, ut in marito qui adulteram uxorem p aut Osit adulterum occidit. d Masq. l. 2. Si vero periculum respicit futuri mali ex dilatione poenae, I ,-' censenda est jus ac potestatem publicam privato concedere, ita i' 'η σο ut jam privatus non st.
Hujus generis est lex illa in Codice Iustinianeo sub rubrica, quando liceat unicuique sine judice se vindicare vel 67 publicam devotionem, ubi cuicumque licentia datur supplicio subjugan
di milites populatores hac addita ratione: e melius enim es ω- currere in tempore , quam pos exitum' vindicare. Vesram igitur mobis permittimus ultionem , quod serum est punire judicio sub-hgamus eicto, ut nullus parcat militi cui obviare telo oporteat ut
latroni.' G R O T I I. lP Aut adiate tim Oeetait J Vide Aogressinum de Civitate Dei citatum
C. quicunque , 33. ea a XXIII.
quaestora vIII. Sed non sunt verba Augustini, at partim Hierovisi in Meehiel. Cap. I x. partim alterius ignoti. 7. B. I Et e. inter hae 6. sequente, cavsis xxx III. quas. II. GRO NOVII. 61 2uονώκdam hominum permis runt I Puta privatis 3c nulla potesta. re publica praeditis. 62 2ur vertim J Innocentiam; an excusatos eos apud Deum reddant. 63 Utru υἰs Ietem J Aliquando qui ex lege interlicit, Deo ineulpatum haveri , aliquando tantum forensibus iudieiis solvi.ε . Si dolori lex indu ερὶ si vindictae causa tomparata est, si succurrit imbeeillitati atque infirmitati animi humani, qui in tali casu vin dictae ardorem aegre exercet. 6s Adulterum oedidit J L. 26. D.
ad I. II. de ad h. de patre, qui adulterum filiae. l. 22. u. a. ibidem. 66 Ut iam privatus κοn sit Fictione iuris pro minissio publico
6 Publieam doetionem I i. Saera. mentum militare adversus latru culos de milites desertores ; nam milites proprie devovere se pro Imperatore atque imperio censentur, qtieis fortes acuit devotio mentes, ut CD diaκtis canit. Ltieanus 3 , 3 tr. Aeeipe devoras exterea in ρ alia δεκα ervi. Sueton. Iul. 67. Iustin. Α, . GRO
56쪽
latroni. Et lex subsequens de opprimendis descrioribus: euncti, inquiens , o adversus latro ues publicos desertoresque militia iis, sibi
sciant tro Guiete communi exercenda puίlicas ultionis indultum
s Ap.ri. Huc & illud pertinet . 'Γcrtulliani: q In reos majestatis di publieos hostes omnis homo miles est. a. Atque in hoc differt os jus occidendi exsules, quos han-nitos vocant,' 6s ab ista ruin legum specie, quod ibi praecedit specialis sententia, hic generale edictuita, r accedente facti evidentia, vim latae sententiae obtinet. XVIII. Nunc illud videamus, sintne omnes 7o actus vitiosi tales ut puniri ab hominibus possint. Pro certo habendum est, non omnes esse tales. Primum enim II actus mere interni. E iam si casu aliquo, puta per consessionem subsecutam, ad notitiam aliorum perveniant, puniri ab hominibus non possunt, quia, ut alibi diximus, naturae humanae congruum non est ut ex actutius mere internis jus aut obligatio inter homines nascatur. Ethoe sensu accipiendum est quod dictant 7 leges Romanae: cogitationis poenam neminem mereri. Id tamen non obstat quominus actus interni,1 7a quatenus in externos influunt, in ael L
6s Diferi ab isarum I Exsulem oceidere non licet, niti proprio dei ipsius persona iudicio exsul declaratus de huic poenae subiectas sit: istos
ex perpetua & semel in omnes pro-l mulgata constitutione principis , modo constet desertores di latronesi esse. O .Actus vlaio h Poenae obiectum, vel subiecta materia. r Aestis mere internil Cogitati ines de suscipiendis sceleribus. 2,
72 Letes Roma r CogitatIonis IL. I s. D. de paenis. Riιιex1bug. 7.Laer. lech. I 2.i 73 Quatenus in externes lxfυακι Quatenus praecedunt externos veli cum eis coniunguntur, aestimentu i non quasi sua natura poena in iudici
debeant, sed quasi qui modificent,l gravioresque aut leviores reddanti externos , eoque poenam illorum I vel augeant, uti minuant, GRO. Disiti co by Cooste
57쪽
inationem veniant non sui proprie, sed actuum cxternorum, qui inde meriti sui accipiunt qualitatem. XIX. I. Secundo, puniri ab hominibus nequeunt actus γε inevitabiles naturae humanae. Quanquam enim peccatum esse non potest nisi quod libere fit, d omni tamen omnino peccatost semper abstinere supra humanam est conditionem, unde cognatum homini esse peccare inter philosophos Sopater, Hierocles .s Seneca b, u inter Judaeos Philo, inter historicos e Thucydi aedes, inter Christianos plurimi prodiderunt. Si puniendus inquit a Seneca, euicumque pravum maleficumque ingenium est, b II.
τους τη πιτρον ὐπιρβω- --Sι quis homines punias tanquam qui ab omni peccato vacare po sint, mensuram excedit ejus quae secundum naturam est correctionis. M ii. Quod κ Diodorus f Siculus vocat συναλκω ἀυ κοDeia αν λωπών e Api αδ ειαν, injurium esse adoresus communem hominum imbecillum&ο,.serm. ram: alibi, g ρ κεινῆ s
viisci infirmitatis vus qua communis es humano generi. IS quem dis, dixi Sopater dissimulanda ait S-- hi ι
ν. . culpas minores di quasi quotidianas. xvII. c. g.
a. Imo dubitari poteri an haec recte & proprie peccata di
cantur, G n o T I I. t SemeaJ Ejusdem est eodem M.
mana natura. E Lib. xxv I. Eclo I. Gao NO II. InmItalitis natura J Infirmitaia teS communes , quas nemo debet alienas a se putare. ii) Μerito hoe reiieit & eonfutat PUFENDOR FIus. De Puro Natiis Gent. Lib. I. Cap. s. β. s.
58쪽
cantur, cum 7s libertatem quam in specie habere videntur, in sua ceneralitate considerata, non habeant. Plutarchus a Soloner δεῖ θ' -τ εἰ βουλεταε ολι- γους, μή mNους oportet legem scribi secundum id quod obtineri po es , si quis velit 76 paucos utiliteν, non muLtos intitiliter punire. Sunt & quaedam non humanae simpliciter naturae , scd 77 huic & nunc inevitabilia, y ob γε corporis concretionem in animum transeuntem, aut adultam consuetudinem, quae tamen puniri solet non tam in sese, quam et ob culpam praecedentem, quia aut neglecta sunt remedia, aut ultro attracti in animum morbi.
XX. I. Tertio, Punienda non sunt peccata, 7s quae nec directe nec in directe spectant ad socictatem humanam, aut ad ho- minem alterum. Ratio est, quia nulla est causa cur non talia peccata relinquantur Deo punienda, qui & ad ea nolaenda est sapientissimus, & ad expendenda aequissimiis, & ad vindicanda potentissimus. Quare ab hominibus punitio talis institueretur plane sine utilitate, ac proinde mendose. Excipiendae hinc sunt poenae emendatoriae, quae causam habent ut qui peccavit melior fiat, etiamsi sorte id aliorum non intersit. Puniendi quoque non sunt actus oppositi virtutibus so quarum natura coaestionem Omnem repudiat, in quo genere sunt misericordia, liberalitas, gratiae relatio. , L. II.ἰ 2. Tractat hanc quaestionem , Seneca , an ingrati vitium Bo. c. o. impunitum esse debeat; & 81 cur non debeat, adsert multa,
e Iiam sed hoc praecipuum , c quod & ad alia similia extendi potest:
davit. Alibi haec ea vocat, quae attribuit conditio nascendi & corporis temperatura. Epistola xi. E Ob eulpam Araced/κrem I Vide e. inebriaverunt. s. ea a xv. Su s. I. GRO NOVII.
7s Libertatem quam Etsi sani, sponte, si singulos casus respicias, tamen si liniversum genus consideres, agnoscas facile quamdam ne-eessitatena , per quam suos quir e
6 Favias Militer I Ut serviant exemplo poenae ad alios deterren
certisque temporibus. 73 Corporis emereri .em J Temperamentum p teipuorum quatuot
humorum, sanguinis, bilis, pitui
tae, melancholiae: unde medicorum dictum: αενεs aκ mi Λεtitimur rem pera-rerum eorporis.
7s Qva me directeὶ Mibus nemo laeditur, aut quae puniri neminis in.
terest. go Quartim edactisκ-J Neeesse est enim, ut sponte fiat,& - αγ-me. quod virtutis nomen obtineat.
59쪽
ιum res hone=Fma sit referre gratiam: desinit honesi esse si si
meeessaria est, id est, honestatis gradum excellentem amittit. quod sequentia indicant: non enim magis laudabit quis ruam gratum hominem, quam eum qui depositum reddidit, aut quod det bat s 3 cura judicium fisit. Mox: non es gloriosa res gratum
esse, a nisi tutum se ingratum fuisse. Aptari ad hujus gene
ris vitia potest illud Senecae patris in controversiis: b ego reum 1s non laudari de sedero, sed abolita. XXI. Sequitur illud tractemus, an isnoscere aut veniam dare liceat interdum. c Negant enim Stoici, ut videre est in fragmento Nud Stobaeum, titulo de magistratu, in oratione Tullii pro Murena, & in s ne librorum Senecae de elementia, sed levi argumento. AE V - , unt, debita laena remissio est: sapiens autem quod facere debet facit. Hic fraus latet in illa voce debita. Nam n intelligas eum qui peccavit poenam debere, id est sine injuria puniri posse, εο jam non sequetur si quis non puniat, facere quod facere non debet. Si vero ita accipias debitam esse poenam a sapiente, id est, omnino oportuisse exigi, dicemus id non semper accidere , ac propterea hoc sensu poenam posse esse non debitam, sed licitam tantum. Atque la
Idem Sevea de Beneficiis I c. I. nsa lae venia menstrata demum tiarpe es κon reddere be-l poenae exactione. Pro Christianis senis ricteia nempe is licet. Paterstentiam dieet C rianas epistola LlI. Seneca controveruarum V, 3 . Di- asia est philose horum is Stolomis eis mihi, Me faeere non vorter ς huic ratio. a Letint omnia μαata paria Wὸἐ Uimatio immensa es , ita ' ημι-xesse, εν inrtim armem non Deile floctira vindicta es. Augustinus lin. II, e. Nomiesto. μεεν Chrisianos ainem ει contra petilianum : sc igiιur miti phos pia imum dissat. Ep. Luc iaod adversis vos leges reUit M sunt pag. Io7. Edit. HIL Bremos non eis bene facere euimini , sed male lfmere prohibemini. I Is . Erit Be-l G R O N O v x r. Maesin. ubi legitur: Si Da uitar la EUM &e. sed di locus non vide-l ax Si κ/eURHaJ Sl ad eam leti. tui recte hue aprari. I. B. J l bus & metu adigimur. b 'O mores non Iatidari desidera, s 3 citra judisium J Nari eoactusi da0.ωiJ Est hoc v, contr. 33. in foro sententia iudieis. simile libro xv eontroversia et s. Non s4 Nisi tutum est Liberum ab De amas , Mi probet FlamininumLanimadversione magistratus. dex J, Dd ni dimittat. Et in Εκ- gs Non latidari ara eroi Non m cerptis v . s. Atiliam inseres obj--i gnum de eximium , M insontemges, an ponias. Sunt enim quaedam: apparere. at Cimone ait mutaribtis: s6 nan foI-turi Potest enim
60쪽
verum esse potest tum ante legem poenalem, tum post eam
XXII. I. Ante legem poenalem constitutam dubium tamen non est quin poenae locus esse possit, quia naturaliter qui deliquit in eo 1latu eli, ut puniri licite possit: sed d non ideo sequitur debere eam exigi: quia s7 hoc pendet ex connexione sinium, ob quos poena instituta est, cum ipsa poena. Quare si sines illi per se is morali aestimatione necessarii non sint, aut alii sines ex opposito occurrant non minus utiles aut necessarii, aut fines poenae propositi alia via obtineri possint, jam apparet nihil esse quod ad poenam cxigendam praecise obliget. Sit primi exemplum in sy peccato paucissimis cognito, cujus proinde publica traductio non necestaria si, aut damnosa etiam: quba AI 2. illud pertinet Ciceronis a de Zeuxi quodam: Adductum in ju-Ρ- ερ- , dicium foνtasse dimitti non oportuerit: so conquiri sero ad judi- ' -' esum necesse non fuit. Secundi in eo qui bene s merita aut sua aut parentum repensari digna culpae opponit: nam , ut ait. De de , Seneca, kk beneficium superoeniens injuriam σpparere ποπη f V si Tertii in eo qui verbis emendatus est, aut laeso verbis satisfecit, ut ad eos fines poena jam opus non sit. 2. Et haec pars una est clementiae a poena liberans: quam re-e Sap. spiciens e Hebraeus sapiens dixit: δῶ τ δε πιον εἶνα justum decet clementia. Nam quia poena omnis, praecipue gra
vior, aliquid habet quod per se spectatum non quidem justitiae, sed caritati repugnet, facile patitur ratio ea abstineri.
hos perire mi ue nereusa es. orat. III. P. II s. B. EL Spanhemo G a o N . V I. 87 Hoe pendet eri Umim omnino exigenda poena sit an non, consti. tuendum est pro eonsecutione certa vel dubia finium, qui κωm. 6. exinpressi sunt, punitionis ex ipsa poe
fg Moran assimatisve J Iudicio prudentis & boni viri.
l rs Peccara pausi eunti. In quoi plus prodest ignorantia vitii quam
i cognitio virtutis. Iustin. 2, 2. so Conquiri neeesse noni Ut Traianus eonstituit de Christianis. Plin.
ratius in parricidio' sororis. Hor. I, 3. Adde Cicer. in Vatin. 6. si Per se spectatum J Citra comis modum inde proveniens ad rempublieam aut securitatem privatorum.
tionibus ita locus sese habet: Gebmufeium superveniens I N I u R I aadparere non patitor. Quod planε alium sensum exlliber: ἔc ne quidem seriindum lectionem vitiosam verba ad rem neerent. P. A.