장음표시 사용
521쪽
a Tarquinio inter Porsennam & Romanos factis induciis, cum
ludi Circenses in urbe celebrarentur. ingressos holitum duces i , curuli cortamine contendisse & victores coronatos. Vll. Interius recedere cum exercitu, quod Philippum se. cisse legimus apud a Livium. cum induciis non pugnat: nec in reficere moenia, nec militem conscribere, a nisi quid specialius B3
VIII. 1. Corruptis hostium praesidiis loca inVadere quae e. 11. n. s' ipsi tenebant, haud dubie contra inducias est. talis enim acquisitio justa esse non potest, nisi ex jure belli. Idem habendum , si qui subditi deficere ad hollem velint. Exemplum
est apud Livium, lib. x LII. b coronci Θ Haliartii favore quoa b Cap. 6.dam insito in reges, legatos in Macedoniam minerunt praesidium petentes, quo se aduersus impotentem superbiam Thebanisum tueri possint. Cui legationi responsum ab rege es, prasidium se ob inducias eum Romanis factas mittere non posse. . Apud Thucydidem libro ς quarto Brasidas Mendam civitatem ab Atheniensibus ad Amp.rra. Lacedaemonios deficientem induciarum tempore recipit: sed additur excusatio, quia habebat 7 quae ipse vicissim Athenienses criminaretur.
a. Derelicta sane occupare licet, dum vere derelicta, id est, eo animo ne amplius sint quorum fuerant, non si incustodita, sive custodia ante inducias, sive lactis induciis omissi sit. dominium enim manens injustam lacit alterius possessionem. quo re. sellitur Belisarii adversus Gothos cavillatio, d qui tali obtentu ἀProe. r. k loca praesidiis nudata per inducias invaserat. -ub. c. 7. IX. I. Quaeritur, an qui δε vi majore impeditus quo minus recederet i Intra fines hosticos deprehenditur postquam exierint induciae, ius redeundi habeat Si jus externum gentium respicimus, non dubito quin hic par sit ei, qui cum in pace venisset bello repente exorto inter hostes fato suo deprehenditur, quem
Ut apud Partitam lib. II .h Mea praesidiis κω arat Portum, Centum.cellas, Albanum. G a O N o v I I. as Interius reeederet Intra fines ex eo loco. unde alioqui non facilesne eonflictu digredimur', ut PEilippus apud Uυ. 3I, 39. 26 Corruptist sollicitatis ad desepionem pecunia vel promissis, ut sulla illusit L. Seipioni. Anian. Ia
Feeisse contra induetas. Vel qui asim . t Nisi hellenismo uti voluerie Auctor , videtur potius scripsisse, qua Use υlausim in Ath nienses erimi- oretur; di is in postea omissum a ypographis, ob similitudineni v eis praecedentis in im desinentis. I. B.Jas m majoret Θεου βια. l. C. Deati et quae consilio humano ne
522쪽
a Lib.ni,captivum manere ad pacem usque supra o notavimus; neque e. zjuvitia interna deeli, quatenus bona & actiones hollium pro debito civitatis obligantur, & in solutum capiuntur: nec magis hic quod queratur habet, quam tot alii innocentes, in
quos bellorum mala recidunt. B. G. 2. Nec quae 3 de coinna iiii causa , circa merces tractantur Iar. 1 f. adferri huc debent, nec quod 3 apud Ciceronem eli de inven- . tione tecundo, de nave rostrata vi ventorum in portum delata,
quam ex lege quaestor publicari volebat. 3 ibi enim vix s. δε ν major a poena liberat; 3ε hic proprie de poena non agitur, sed de jure quod certo tantum tempore interquiescebat. Tamen quin talem remittere benignius, quin &generosius sit, nullam habet dubitationem. X. Sunt & quaedam per inducias illicita, ob specialem comventionis naturam; ut si tantum sepeliendorum hominum causa' /atae sint inductae, nihil erit immutandum: sic t si obsessis datae
induciae tantum ne oppugnentur, jam auxilia & commeatus admittere non licebit: nam cum tales induciae alteri partium prosint, non debent interim ejus, qui dedit, causam duriorem saacere. interdum & 3s convenit, ne commeare liceat. m Inter dum persenis cavetur, non & rebus: quo casu 36 si ad res de fendendas laedantur personae, nihil contra inducias fiet: nam cum liceat res defendere, personarum securitas Q ad id quod' principale est, non quod in alicujus consequentiam venit, referenda est. XI. Si fides induciarum a parte altera rumpatur, quin Iaeso
G E o T I I. I S. data indaeia tantam ne a purentur J Ut a Totila Neapolita. nia apud Procopium. Gotthie. III. 1. m IMerdum per is cavetar, non is vide e. si nifieavit rI. de I Ois. De induciis eum Oeeptione Ioeorum exempla habes apud P . tapium ec Menandrum Pretectorem, Gno No FIL
fulvi debet. ao De eomin eausal si tempestate acta navis praeterierit loeum, ubi applieare debebat fle vectigal solvere: vectigali autem non soluto merces incidunt in cavim commissi. at A tid tae renem de inventiones eundo Cap. 32. 31 Ex Dael Si qua rostrata navis in portu deprehensa esset, ut pubib
t 3 3 IH enim J In eommissis. me proprie J In derivendo eo. qui deplehenditur inter fines. a s Convenit, ne commeare I Diserre ponitur in pactis induciarum , nerutrimque inter partes hostiles liber
as Si ad res issem das J Si, quae
tes alterius invadunt, violentur per
1 Ad id quod mi Uale J Ita ae incipienda est, ut directo & per se
personae nihil hostile facientes non ladantur; non , ne laedantur, dum ea quae per inducias licet arcere ac prohibere, attentanI. at cim Diqitigod by c,OOsi
523쪽
liberum sit etiam sine indictione ad arma venire, frustra dubita. tur . nam capita 33 conventionis insunt conventioni per modum conditionis, ut paulo a ante diximus. Repcrias quidem in histo- a L oriis exempla corum 3s qui sustinuerint in finem induciarum. Sed hoc ι.& bellum illatum ΙΙetruscis . & aliis, quod contra Inducias se. ρ'cissent, legas: quae diversitas argumento cit, jus ita osse ut dietu ei mus, sed eo jure uti vel non uti, in arbitrio esse ejus, qui in. e. dlaesus est. Θ sqq. is
tur ab eo qui contra secit, jam bellandi jus non esse: ideo enim I scena solvitur, ut caetera salva maneant. Et contra, si i belum moveatur, recessum a poena censeri debet, quando optio data est.
actus accedat, puta εδ imperii aut rati hahitionis, quae etiam intelligitur acceuere, si qui deliquerint nec puniantur, nec dedantur : si non reddantur res. '
est . quare in ejus interpretatione sequenda sunt quae 64 de priviis legiis traduntur. Est autem hoc privilegium neque tertio noxium, neque danti admodum grave: ideo εἴ intra ς VCrborum proprie- e meo. tatem laxa magis quam stricta interpretatio admittenda est, coqueno L 3 . magis si non petenti datum bene sicium, sed ultro oblatum sit ; 'multoque magis, si ultra privatam publica qui edam utilitas in no kφ' lotio vertatur. Rejicienda ergo stricta interprutatio , etiam quam erunt verba, nisi alioqui absurdum aliquod sequeretur, aut eo ducant probabiles admodum voluntatis conjectura . Contra vero etiam extra proprietatem laxior interpretatio locum habebit, ut simile absurdum vitetur, aut ex Valde urgentibus conisiecturis. I
GRO NOVII. 33 Conventionis insint i omniaeonventionis capita infitinantur de laeduntur in uno , quasi singulis esset adjectum, hoe caput salvum fore,s & eaetera salva fuerint. 3ς Qvi sim erinul Non reddide. xint par pro pari ec ruptis ab altera parte induciis prosiluerint vieissim ad hostilia, sed exspectaverint finem. o Poena conventa J In pacto induetarum eo casia, si quis eas violet. t Eeuum moveartiri Post violatas induetas alter vicissim aliquid hosti. Ie Rcerit, i . poenam conventam postere nequit: iam enim videtur legisse alterum eorum , quae Optare potuit. 1 Iversi aut rati habitionis 3 stiussi fuerint aut approbata ab eo, penes quem imperium est. 3 Privilegium quoddam I Certis personis plerumque datur , quum in aliis maneat bellum.
laribus , quae non ad exemplum trahuntur. β. 6. Instit. de P. n. g. e. 4s Irara verborum proprietatem l
Quatenus propria verbolum signifi-
524쪽
XU. Aine colligimus 6 datum militibus commeatum non ad medios tantum, sed & summos duces porrigi: quia verbi pro-. prietas admittit eam significationem, quanqua in est & alia liria Can. inctior. Sic 7 nomine clericorum venit episcopus. Etiam, b qui c. in in classibus sunt nautae, milites intelliguntur ,& omnes oennino 'ra Φ 7- qui sacramentum dixerunt. 'I. cautum &'de reditu censetur, non hoc ex 'vi verbi, sed ut absurdum vitetur: neque enim s inutile esse beneficium debet. Et abitus tutus intelligendus usque dum eo D. de Mn. pervenerit ubi in tuto sit. unde n Alexandri fides accusata φ,
s qui, quibus abitum indulserat, eos in ipso itinere jussit interfici. . D M. a. At, cui abire datum, non & redire: sed nee, cui venire
Sis. m. concessum est, mittere poterit: nec contra: sunt enim haec xvu.e.1 .di Uersa, nec extra Verba Exspatiari ratig cogit: ita tamen si ut
crror etsi jus non det, a poena certe, si quae adjecta est, relevet Sed & cui venire permissiim est, semel veniet: non iterum, nisi temporis adjectio aliam suppeditet conjecturam. XVII. Patrem filius, uxor virum non sequitur: aliter quamd L. m. commorandi. nam morari . lalemus 33 cum familia, haIt, Peregrinari sine ea. Famulus tamen unus aut alter, etiamsi ex- precoriε. prellas non sit, comprehensus censebitur in eo, quem sine tali . . Abba, comitatu ire indecorum iret. . nain qui aliquid concedit, con- C. casiam cedit quae necessario sequuntur. necessitas autem hic sε morali.
st. 7. De ter intelligenda est . XVIII. Su
si postum sit in pacto indutiarum,
concedi liberum iter in hostiles ter. ras aut per hostiles militibus, non exeludi eenturiones, tribunos, praefecto . sed nec legatos, qui suminae rei praesunt.
rieis eoneessum , id etiam vindieare potest episcopus. 8 In iisl Si data iacultas eundi, utique dc redeundi. i s Diatile beneficium I Quod pro bene fieto datur. id ira datum intelis ligitur, qt possit effectum sortiri. so Minera I Alium sibi substitu re, qui veniat. st in error i Vt, si quis hoe fecerit per errorem . sine fallendi proposito, etsi male secerit, non tamen poenae forte in pacto expresse su
32 Commorandia Coneessa itionet habitandi eausa. s3 Ciam familia I At familiae veli Praecipuae partes uxor & liberi. l s. Moraliter I Non sine quo simi pliciter Ec quocumque modo aliquid
525쪽
XVIII. Similiter bona non quaevis comprehendentur, sed quae s lita sunt ad iter assumi. XIX. Expressis comitum nomine non sunt intelligendi hi, rss quorum causa magis est odiosa, quam ipsius cui prospicitur. Tales sunt piratae, latrones , tranSsugae, desertores. Gentis expressum nomen in comitibus, satis ollendit lacultatem ad alios non porrigi. XX. Jus commeandi cum veniat ex vi potestatis, in dubio' non exilinguitur so morte concedentis, secundum ea quae ali. AELO. ἰbi diximus de regum & aliorum imperantium beneficiis. XXI. Disputari solet de eo, quod dictu in est in hunc modum, Τ 's7 quamdiu votuero, Et verior eli sententia eorum, qui existimant durare s3 beneficium tale, etiam si s ' novus volendi actus non infercedat, quia durare in dubio praesumitur, quod ad juris . effectum sussicit; o non etiam ubi is, qui concessit, , desiit posse ι αὐαvelle, quod per mortem contingit. Persona enim sublata, col δ ο- gret 1 ab ityr etiam illa praesumtio durationis, sicut accidens interitq a 3 esubstantiae, XXI i. Commeandi autem securitas ei, cui data est, debetur etiam extra territorium concedentis: quia datur m contra jus belli, quod per se territorio non includitur: ut alibi ς a nobis e Lis. iv. id ictum eli. o. β.XMi f. Captivorum redemtio multum habet favoris, maxime pud Christianos, quibus lex ι divina boc misericordiae genus d Mutia
peculiariter commendat. Captivorum redemtio, magnum atque xx. v,
praeclarum justitia munus est: verba sunt e Lactantii. Ambrosio captivos redimere, maSime ab hoste barbaro, praecipua
G R o T I r. o Non etiam in is qui estneusis dest posse velle, quod per mortem contingit I L. Lucius Titius. 32. de δε- nationibus, ita ut eam emendat vir magnus Antonius Faser, Noluero ponens pro volueris. fConject. Jur. Civ. Lib. II. c. I s.l Adde l. locatio . . E. Deviit Cardinalem I etam pp. eisn- elusion. 7si. Iit. p. Rein ing. lib. II,
GRONO II.ss 2 Por- causa magis ε' Oset JQui minus sunt favorabile , adeo ut videatur eoncessurus non fuisse ,
oui eoncessit, si suo nomino pe-
ss Morte eoneedentIs I sic ut a norivo Imperatore novus commeatus
se petendus, si quis uti velit. 's 7 Quamditi miserat Quoties coniseessi aliquid alteri licitum fore tamindiu, quamdiu id ei concedere ve
ss Bene';- salim Postquam semel iterumque eo usus est , qui
accepit. sv mutis volendi I Etet nee verbis neque alio certo signo me adhuc velle ostenderim.
6o Contra jus Huit Ut in aliquem non lieeat, quod jure belli liceret rlicet autem in hostes jute belli quidvis hostile etiam exua verrito
526쪽
Ub. D, su inma liberalitas a vocatur. Idem . defendit suum & eeclesiae is p ecclesiae sit etiam initiata confregerint, ut
demtio captιυorum est, ct multa alia in candem sententiam. XXIV. I Quibus adducor, ut non audeam indillincte probare leges illas, quae captivos redimi vetant, quales apud Romanos. Iarius fuisse legimus: O nulli cioitati vitiores captivi quam nostra, ait in B,. ι . senatu Romano quidam. Eadem civitas Livio a dicitur min,
Inia capti Vos jam inde antiquitus indulgens. Nota est in hane
Oare in Horatii e ode, ubi captivos redimere vocat 63 conditi
,. nes scedas, & exemplum perniciem trahens: fiagitio additum damnum. Sed quod f Ariltoteles in Laconum inititutis repre- Iab. ii. hendit, idem in Romanorum culpari solet: nimis scilicet illa p. 7. omnia directa ad res bellicas, quasi in illis solis salus civitatis liab. ' consisteret. Atqui si rem humanitatis modo aestimamus, latius -Τ' sadipe esset jus, quod bello petitur, amitti , q quam plurimos homines, & quidem cognatos aut populares, relinqui in gravissimis aerumniS.
a. Non videtur ergo lex talis julta, σε nisi appareat opus tali rigore, ut majora aut plura mala alioqui moraliter inevitabilia caveantur. Nam in tali necessitate, cum ipsi captivi ex cari.
confregerint, in cuti vi redi-erreuiar lImit.tus hoc Ambrosii factam Augustinus, narrante V. t.
Augustini Cap. 26. qui contra earnalem sensuin quorundam id factum dicit. Imitatus est & in eadem A. Diea episcopus Deogratias, tiarrante Victore Uticens lib. I. Vas, quod Remigii fuerat, datum ad redimendos a Nori mannis captivos narrat in Remigii vita I Iineinarias. Simile factum archiepiscopi Bremensis Rim-berti laudat M. Adamas Bromensis ecclesiastiea historiae cap. 32. Probathoe synodus universalis sexta, decreto relato in ea a- xlI, quasimeri. Quae adiungenda his, quae diximus supra hoc libro ea p. v. u. 2.q Quam plurimos homines, is qui-Lm cognatos aut putilares, relinqui in gravissimis aratianis I De Mauritii Imperatoris ob tale factum seria aut modulti poenitentia vide Lib. XI v. cap. 13. pH, 77, 7
r Erlam initiata I Quibus ad si erum usum iam usi fuissent sacer
εχ Ornatas saeramentorum I Si sit. pellex sacra impendatut in redimenis dos captivos, honoratur oc Ornatura
milites redduntur segniores , de facilius armis abjectis in eaptivitatem consentiant, certi se redemtum iri. ε . Nisi apparem I Nempe quia tanti taxantur, aut id pro eis petitur, quod non potest, nisi gravi rei publicae detrimento , concedi. 6s Ipsi evtiυi ex earitatis lege IMithridates oppugnans Cyzicum
3GO . captivorum in navibus adi urbem admovit , qui manus temdentes ad moenia orabant, ut sibi parcerent ei ves: donec Lysistratus Cytacenorum praetor e muro per
potestatem redacti fortiter fortunam feri Digiti oti by COOst
527쪽
tatis lege suam sortem patienter ferre debeant, potest hoc eis injungi, & aliis, ne quid contra faciant, praecipi, secundum ea quae de cive ob bonum publicum dedendo scripsimus alibi. D.
XXV. Non sunt quidem moribus nostris servi, qui bello ea V M. piuntur: non dubitem tamen, quin jus exigendi pretium redemtionis a capto possit ab eo, qui captum tenet, in allu:Atransscribi: nam ct incorporalia alienari natura patitur. XXVI. Et potest idem pluribus debere pretium, si ab uno , dimissius, pretio nondum soluto, captus sit ab alio: sunt enimesiversa haec debita ex diversis causis. XXVII. Conventio de pretio facta rescindi non potest, eo quod captus intelligatur locupletior quam credebatur: quia jure ... gentium externo, de quo quaerimus, nemo cogitur supplere quod in contractu minus aequo pretio promisit, si dolus non
Intercessit: ut intelligi potest ex his quae de contractibus . supra , α rr,
a nobis explicata sunt. XXVIII. Ex eo, quod diximus captivos nostros servos non esse, sequitur cessare illam sis acquisitionem universalem, quam accessionem esse dominii in personam e diximus alibi. Non alia φergo captori acquirentur quam quae specialiter apprehenderit quare si quid clam secum habet captivus, non erit acquisitum, quia nec possessum. Sicut Paulus jurisconsultus a contra Brutum& Manilium respondit, qui fundum possessione cepit, thesau. ' rum , quem in lando esse nesciat, non cepisse: quia qui nescit nequeat possidere. Cui consequens est, ut res eo modo M a. RS'. celata ad redemtionis pretium solveiadum prodesse possit, quasi retento dominio. XXIX. I. Quaeri & hoc solet, an pretium conventum stante mortem non solutum ab herede debeatur. Expedita mihi videtur responsio, si in carcere mortuus est, non deberi promissis enim inerat conditio, si liberaretur: mortuus autem non liberatur. Contra, si mortuus est cum in libertate esset, deberi. Jam enim lucratus erat id, pro quo promissum erax pretium.
a. Plane fateor 2 aliter conveniri posse ; ut ab ipso contractus
serrent. Anian. Beli. Mithr. p. 22o. rus, nee in tempore requirendi eo. Ed. H. St*b. pia usus, minoIis, quam potui ai' 66 In alium tr-ressit Donati, eum taxavit. delegari ereditori, quocumque mo- 6s Aequisitisnem tiniversatim Τ Eedo alienari. iam rerum incorporalium captivi. 67 Nemo tantur Iuntire I Non est ερ Eo modo e/utal Possit nume- dolus venditoris, si emtor non in- rari in parte pretii, nec possit dic
telligens quid emat, obtulit plus re, qui cepit, eam rem jam suam iusto: ita nee captivi dolus est, sit fuisse, ex quo dominum ceperit. qui eam tenet, bonorum eius igna. Disiti bν Cooste
528쪽
l. XXIX.XXX momento o pure debeatur pretium, & captivus tantum retine, tur, non jam ut jure belli captus, sed ut a se oppignoratus r. & contra pactum iniri posse, ut procedat pretii solutio, si die praestituto, qui captus sit, liber vivat. Sed haec ut minus naturalia non praesumuntur acta, nisi manifestis documentis. XXX. Proponitur & illud, an in carcerem redire debeat, qui dimissus est sub pacto, ut faceret dimitti alterum, qui γλ salium a Lib. Ir, morte praevenerit. Diximus a alibi, factum tertii liberaliter pro- ρ' missum satis impleri, si et a nihil omittitur ex parte promissoris; ,. in onerosis obligari promissorem ad id, quo a tantundemia .. M. Valet. Sic ergo in proposita quaestione non tenebitur quidem dimissus reddere se custodiae: neque enim id conventum suit, neque tacite actum intelligi patitur lavor libertatis, neque debebit lucrifacere libertatem, r sed γε ejus, quod praestare non potest, aestimationem prael abit. Hoc enim naturali simplicitati congruentius, quam quae 7s in actione . de praescriptis verbis 2 rasi . s. si de condictione ob causam dati causa non 'cuta Romani juris interpretes tradunt.
Tetur, mortuus fuit: quo nomine reprehendit Ballonium Maνi a li
bro xxx. Cap. 23. Sed iam spe. ciem paullo aliter narrat Parvia IL
Gno No II. o Pine debeaturi Sine eonditione plenae libertatis recuperatae.
72 a se oppigopraisa 4 inui se iρὶ pro pretio tantisper pignora
4edetit. donee id reprxsentaretur. 72 Factum moria i Mortuus fuerit, antequam posset dimitti.
a Nihil omittitiar I Promissor se' cit , quod potuit , ut promissum
praeitaret, quamvis fortuna inter. cesserit.
7 Gui quod massare non potess Iob alterius mortem aliquid dabit pro sua redemtione. 7s In actione de praeseri is verbis JDamnari praecise promissorem, inquantum interest mea, illud, de quo eo venit, aecipere: vel repeti,
529쪽
CAPυT XXII. De fide minorum potestatum in bello.
I. Ducum genera. t VIII. An indurias dare, dissim
II. auatenus eorum pactio o-l guitur.
bliget summam potestatem: IX. securitas personarum. III. Aut oceasionem obligationil oua res ab ipsis concedi posedet. lnt. I V. auid si factum quid rent i Stricta interpretanda talia mandatum ρ tibi disinctiones t pacta. Θ' quare 'adhibentur. t X l. auomodo interpretanda V. An tali easu pari alterat deditio a duce accepta. Obligetur. lXll. . uomodo cautio, si regi Vl. uid belli duees aut ma-l aut pcquis visum fuerit. giseratus possint eisea inferio. XIII. . uomodo promissum de res se, aut pro iisdem. oppido tradendo. :VII. Pacem facere aucum noni '
esse: lΙ- l Uter publieas conventiones 0a Ulpianus o & hanc speciem a Lee,
potuit, quoties inteν se duces belli quadam paciscuntur. Nos rentionum. diximus post fidem datam a summis potestatibus, agendum de ea, quam dant minores inter se, aut aliis: sive minores ili' summis sint proximi, quales sunt et duces excellenter dicti, de quibus illud Livii b eapiendum: nee durem notamus, nisi cujus . Lib. IV. auspicio Mirum geritur: sive longius remoti, quos sic distinguit 'o Caesar: alia sunt legati paries, alia Imperatoris. Alter 2 agere e Co-- ad prascriptum, alter libeνe ad summam rerum consulere debet. c. s IaIl. Est autem in horum promissis duplex inspectio. nam aut ης Lhoc quaeritu, an summam potestatem obligent, aut an se ipsos. a Prior quaestio definienda est ex eo, quod alibi ι diximus, Obll- ιι α ri,
citibus prafesti, aut quibus summa
belli eommissa est. Agine ad raescript-I Ille iste emandati terminos se continet, hieneminis arbitrium spectans, quod in universum salutare & eonsultissimum iudicat, agit ac exsequitur. Min Vide eeleberrimi Se summi Cti Clar. N ODY eximium Lia,rum De Pactis , Tra.sactionibus, C p. I. I. o. . G Diuili COOste
530쪽
gari nos & per eum quem inluntatis nostrae ministrum elegeri. mus, sive 3 voluntas illa specialiter expressa cst, sive ex ipsa praepositionis natura colligitur. Nam qui dat facultatem, dat qiuintum in se eli quae ad lacultatem sunt necessaria , quod in materia morali intelligenduar est s morali modo. Duobus ergo modis potestates minores supremam suo facto obstringunt, sa-ciendo id quod probabiliter ipsorum ossicio contineri censetur, aut etiam extra illud ex speciali praepositione nota publice , aut
III. Sunt & alii modi, quibus potestas summa obligatur antecedente ministrorum facto, sed non ita , ut id factum causa sit proprie dicta, sed ut occasio sit obligationis: Idque dupliciter, vel per consensum, Vel per rem ipsam. Consensus apparet ratih hitione, non tantum expressa, sed & tacita, id eli, ubi scivit summa potestas quod actum erat, & seri passa est, o quae ad aliam causam reserri probabiliter non possunt. quod ipsum qu
a t. it, modo procedat, alibi AE tractavimus. per rem hactenus obibe. Iv. Φ-s gantur, ne locupletiores fiant aliena jactura, id est, ut autis o contractum praellent ex quo commodum volunt eqnsequi, auti, commodo discedant. de qua aequitate itidem a nobis alibi ορ. x. f. 1 dictum est. Et hactenus nec ultra recipi potest, quod dieiturs valere, si quid utiliter gestuni est. Contra vero ab injustitia
excusari non possunt, qui, cum pacta improbent, tamen retionent quod sine pactis non haberent: ut cum senatus Romanus. e ti . IX,nartante e Ualerio . sfactum Cn. Domitii neque probare potuit. v. 6- n 3 neque rescindere voluit: qualia multa in hillotiis occurrunt.
a L. i. I. Illud quoque eX supra a nobis dictis tepetendum est. e. xi. u.ia obligari eum qui praeposuit, etiam si praepositus secit io eontra O M. mandata arcana. intra limites tamen publicae iunctionis. Hane aequitatem recte secutus est praetor Romanus in institoria acti
is ners N i t. ex eo pioveniente . aut etiam ipsi' utilitati renuntient, si grave ducunes misiavi ἐuas eis ieri Libelloiid vine ulum subire. ad singulare negotium commissum g σωid titiliter I Ex praeis aptato consimata. sumtione non facile initum factu. . Ex παρο ἰomι -ara trum aliquem, quod licet inseio se Mandato procurationis aut praese-igestum ut, . tamen fructus ad eum,urae iure, ordine, neeessitate. redundat , utcumque cum onere: s Morati modo I Ut ea laeultas aliquo. eommode potest explicari. s Factam G. Dω.iiii I Regem 1 ε isa ad Mam ea a J uiae Arvernoruin Rituirum, qui fide pu- satis videbat hue evasura , ut ipulis bliea in castra xomana venerat, ra. persona obstringeretur. tinentis. 7 Contractum masent I Ut aut ob- i o Contra mandata areana I Di
noxios se reddant vinculo , 'uod versa stitiem iis, giis pilam in sp sibeundum est una cum utilitate ciem data sunt.