장음표시 사용
551쪽
st sui ipsorum animi sententia non absolvi. Ad utrumque hoc
forum nos quoque novam causam afferimus ; non hercule destillicidiis aut tigno injuncto, quales esse privatorum solent, ac ne eX eo quidem genere, quod frequens est inter populos, de agri jure in confinio haerentis, de amnis aut insulae possessio. ne: sed de omni prope oceano, de jure navigandi, de libertate commerciorum. Inter nos & Hispanos haec controversa sunt: Sitne immentum re vastum mare regni unius nee maximi accessio: populone cuiquam jus sit volentes populos prohibere, ne Vendant, ne permutent, ne denique commeent inter
sese: potueritne quisquam quod suum nunquam fuit elargiri, aut invenire quod jam erat alienum et an jus aliquod tribuat manifesta longi temporis injuria. In hac disceptatione ipsis, qui inter Hispanos praecipui sunt divini atque humani juris magistri, calculum porrigimus. ipsius denique Hispaniae proprias leges imploramus. Id si nihil juvat, ct eos quos ratio certa convincit, cupiditas vetat desistere. vestram, Principes, majestatem, vestram fidem quotquot estis ubique, Gentes, appellamus. Non perplexam, non intricatam movemus quaestionem. Non de ambiguis in religione capitibus, quae plurimum habere videntur obscuritatis, quae tantis tam diu animis decertata, apud sapientes hoc fere certum reliquerunt, nusquam minus inveniri veritatem quam ubi cogitur assensus. Non de statu nostrae
reipublicae, & libertate armis haud parta, sed vindicata: de qua recte statuere ii demum possunt qui Iura patria Belgarum,
mores avitos, ct institutum non in leges regnum, sed ex legibus principatum accurate cognoverint; in qua tamen quae-1tione aequis judicibus extremae servitutis depulsa necessitas , subtilius inquirentibus decreti tot nationum publica auctoritas, insensis etiam & malevolis adversariorum confessio nihil dubitandum reliquit. Sed quod hic proponimus , nihil cum istis commune habet. nullius indiget anxiae disquisitionis. non ex divini codicis pendet explicatione, cujus multa multi non Capiunt. non ex unius populi scitis quae caeteri merito ignorant. Lex illa e cuius praescripto judicandum est, inventu est non dissicilis, utpote eadem apud omnes: & facilis intellectu, utpote nata cum singulis, singulorum mentibus insita. Ius autem quod petimus tale est, quod nec rex subditis negare dein heat, neque Christianus non Christianis. Α natura enim oritur, quae eX aequo omnium parens est . in omnes munifica, cujus imperium in eos extenditur qui gentibus imperant, ct apud eos sanctissimum est qui in pietate plurimum profecerunt. CO-gnoscite hanc causam Principes , cognoscite Populi. si quid iniquum postulamus, scitis quae vestra, ct e vobis corum qui viciniores nobis estis, apud nos semper fuerit auctoritas. mo
552쪽
nete, parebimus. Quin si quid a nobis hac in re peccatum est, , iram vestram , odium denique humani generis non depreca- mur. Sin contra se res habet, quid agendum sit, vestrae reli- sgoni S aequitati relinquimus. olim inter populos humaniores Immum nefas habebatur, armis eos impetere, qui res suas ar-hitris permitterent. contra qui tam aequam conditionem recusarent, ii non ut unius, sed ut omnium hostes ope communi comprimebantur. itaque eam in rem videmus icta sedera, judices constitutos. Reges ipsi validaeque gentes nihil aeque gloriosum ac magnificum deputabant, quam aliorum coercere insolentiam , aliorum infirmitatem Mque innocentiam sublevare. Qui si mos hodieque obtineret, ut humani nihil a se alienum homines arbitrarentur, profecto orbe non paulo pacatio- Te uteremur, refrigesceret enim multorum audacia , & qui justitiam utilitatis causa nunc negligunt, injustitiam damno suo dediscerent. Sed hoc ut in eausa ill hac non frustra sorte speramus, ita illud certo confidimus, bene rebus exuensis cxistimaturos vos omnes, imputari nobis non magis polle pacis moras. quam belli causas e ac proinde uti hactenus amici nobis, faventes at lue benevoli suistis, ita vos aut etiam magis in posterum fore. quo nihil optatius iis potest contingere qui primam partem selicitatis putant bene sacere, alteram bene audire.
gationem. DRopositum est nobis breviter ac dilucide demonstrare, ius
esse Batavis, hoc est, ordinum Federatorum Belgico-Ge maniae subditis ad Indos , ita uti navigant, navigare, eumque ipsis commercia colere. Fundamentum struemus hanc juris gentium, quod primarium vocant. regulam certissimam, cujus perspicua atque immutabilis est ratio: jicere cuivis genti quamvis alteram adire , eumque ea negotiari. Deus hoc ipse per naturam loquitur, cum ea cuncta quibus Vita indiget, omnibus locis suin peditari a natura non vult: artibus etiam aliis alias gentes dat
excellere. Quo ista' nisi quod voluit mutua egestate & copia humanas foveri amicitias, ne singuli se putantes sibi ipsis iussi. cere, hoc ipso redderentur insoc: abilcst Nunc factum est, ut gens altera alterius suppleret inopiam, divinae justitiae instituto, ut ' VT eo modo sieut Plinius dicit a) quod genitum esset uspiam, apud
omnes natuni viderctur. Poetas itaque canentes audimus:
Nec vero terra ferre omnes omnia possunt. Item:
553쪽
Exeudent alii a: & quae sequuntur. Hoc igitur qui tollunt, illam laudatissimam tollunt humani generis societatem .
tollunt mutuas benefaciendi occasiones, naturam denique ipsam violant. Nam &ille, quem Deus terris circumsudit, oceanus, undique & undique versus navigabilis, & ventorum stiti aut e X-btraordinarii flatus, non ab eadem semper, ct a nulla non . quando regione si irantes, nonne significant satis concessum natura cunctis gentibus ad cunctas aditumi Hoc Seneca b sum- imuin naturae beneficium putat, quod bc vento gentes locis dissipatas miscuit, & sua omnia in regiones ita descripsit, ut F eod. Maanecelsarium mortalibus esset inter ipsos commercium. Hoc Gentu Gigitur jus ad cunctas gentes aequaliter pertinet: quod clarissimi juris consulti e eo usque producunt, ut negent ullam blicam aut Principem prohibere in universalia posse, quo mi c. d. e. . nus alii ad subditos suos accedant, & cum illis negotientur. d Virg. r. Hinc jus descendit hospitale sanctssiimum: hinc querelae d: auod genus δω hominum, quaeve hunc tam barbara morem Permittit patria ' hospitio prohibemuν arena.
Et alibi e: IM- littusque rogamus Rob. Dat. Innocuum . ει cunctis undamque auramque patintem: h Uin dam
Et scimus bella quaedam ex hac causa coepisse , ut ,lcgarensibus drast i a n. in Atheniensess, Bononiensibus in Uenetos g: Caltellanis etiam in Americanos has iustas potuisse belli causas else, & caeteris probabiliores Victolia Θ putat. si peregrinari R degere apud νiata, iam . illos prohiberentur, si arcerentur a participatione earum rurum v. α 4. 3bi. quae jure gentium aut moribus communia sunt, si denique ad iηta. commercia non admitterentur. Cui simile est quod in Mosis ἡ historia & inde apud Augustinum h legimus, justa bella ''' ita . Iliae litas contra Amorraeos gessisse , quia innoxius transitus udenegabatur: qui Jure Humana Societatis aequissimo paterebebat. Et hoc nomine Hercules Orchomeniorum, Graeei sub Agamemnone Mysorum Regi arma intulerunti: ouasi libera M 4. a. essent naturaliter itinera ut Baldus dixit mr accusanturque at Sub M. Germanis apud Tacitum n Romani, quod colloquia congressusque gentium arcerent, fluminaque & terras & coelum quodam. 'modo ipsum clauderent. Nec ullus titulus Christianis quon- . . dam in Sarracenos magis placuit, quam quod per illos terrae. Mu ν Iudaeae aditu arcerentur o. Sequitur ex sententia Lusitanos Mo.ὲ etiamsi domini essent earum regionum, ad quas Batavi proficIs-- .cuntur, injuriam tamen facturos si aditum Batavis & merca-m tum praecluderent.
Quanto igitur iniquius est volentes aliquos a Volentium po-L 2. c. d. pulorum commercio secludi, illorum opera quorum in pote-
554쪽
6 MARE LIBERUM. c. state nec populi isti sunt, nec illud ipsum, qua iter est; quan:
do latrones etiam & piratas non alio magis nomine detesta. imur. quam quod illi hominum inter se commeatus obsident i atque infestant
CAPUT II. Lustanos nullum habere ius dominii in eos Indos , ad
quos Batavi navigant, titulo inventionis.
On esse autem Lusitanos earum partium dominos ad quas Batavi accedunt, puta lavae, Taprobanae . partis maximae Moluccarum, certissimo argumento colligimus, quia dominus nemo est ejus rei, quam nec ipse unquam, nec alter ipsius nomine possedit. Habent insulae istae quas dicimus & semper
habuerunt suos Reges , suam rempublicam . suas leges , sua jura: Lusitanis mercatus, ut aliis gentibus conceditur : itaque S tributa cum pendunt , R jus mercandi a Principibus exorant, dominos se non esse, sed ut externos advenire satis testantur: ne habitant quidem nisi precario. Et quanquam ad dominium titulus non lassiciat, quia & possessio requiritur,' cum aliud sit rem habere, aliud jus ad rem consequendam, tamen ne titulum quidem dominii in eas partes Lusitanis ullumst re esse assirmo. quem non ipsis eripuerit Doctorum , ct quidem μινem C. Hispanorum sententia. Primum si dicent inventionis praemio. MMi C. eas terras sibi cessita, nec jus, nec verum dicent. InVenire enim non illud est oculis usurpare. sed apprehendere, ut Gordiani epistola ottenditur a: unde Grammatici invenire & occu-Vi .c.η,. a. pare b pro verbis ponunt idem fgnificantibus; & tota Latiae .. yiari, nitas quod adepti sumus, id demum invenisse nos dicit, cui civiι ι. 3. oppositum est perdere. Quin & ipsa naturalis ratio. & legum 'diserta verba e , & eruditiorum interpretatio manifeste osten- ὰ, V titulum dominii parandum eam demum suffccre in ventionem quae cum possessione conjuncta est, ubi scilicet rese Iastis. d. mobiles apprehenduntur, aut immobiles terminis atque custo.
Rerum diuis dia sepiuntur d: quod in hac specie dici nullo modo potest. , Nam praesidia illic Lusitani nulla habent. Quid quod ne repe-I U. quidem Indiam ullo modo dici possunt Lusitani, quae tot: . ita . a saeculis fuerat celeberrima. Jam ab Horatii tempore:
st di Impiger extremos curvit mereatois ad Indos in . pusis Per mare pauperiem fugiens. e
Taprobanes pleraque quam exacte nobis Romani desciipseres f νὼ pn4. & caeteras insulas ante Lusitanos non finitimi tantum Atar.h, Lιε. eriae & Arabes. sed Furopaei etiam, praecipue Veneti no-ι, aa. Verant. Praeterea inventio nihil juris tribuit, nisi in ea quae
555쪽
ante inventionem nullius fuerant a. Atqui Indi. Cum ad eos o L. F. Lusitani venerunt, etsi partim idololatrae, partim Mahume. Glani erant, gravibusque peccatis involuti, nihilominus publice atque privatim rerum possessionumque suarum dominium ha- .huerunt, quod illis. sine justa causa eripi non potuit b. Ita cer' 6 io. . a. tissiniis rationibus post alios auctores maximi nominis concludit O O s. Hispanus Ulictoria e: Non possunt, inquit, Christiani Ieculares e Damo . aut eeelesiastici potestate eivili principatu privare infideles, eo emili, parta duntaxat titulo, quia infideles sunt, nisi ab eis alia injuria pro- s.cta sit. Fides enim, ut recte inquit Thomas d. non tollit jus naturale aut humanum, ex quo dominia prosecta sunt. lmo Ircredere infideles non esse rerum suarum dominos. haereticum
est: & res ab illis possessias illis ob hoc ipsum eripere furtum cst, ct rapina, non minus quam si idem fiat Christianis. Recte igitur dicit, Uictoria e non magis illa ex causa Hispanis jus in . - δε Indos quaesituin, quam Indis fui Iset in Hispanos . si qui illo ruin priores in Hispaniam veniisent. Neque vero sunt Indi Orientis amentes & insensati, sed ingeniosi ct solertes, ita ut ''ne hinc quidem praetextus subjiciendi pollit desumi, qui tamen per se satis est mani sellae iniquitatis. Jam olim Plutarchus
ham scilicet alieni cupiditatem hoc sibi velum obtendere, quod harbariem inansuefacit. Et nunc etiam Color ille redigendi invitas gentes ad mores humaniores, qui Graecis olim & Alexandro usurpatus cst, a Theologis omnibus, praesertim Hispanis L simprobus atque implus censetur. Vas in
CAPUT III. Lustanos in Indos non habere jus dominii titulo donationis Pontisciae.
s Reundo si Ρontificis Alexandri Sexti divisione utentur, ante
omnia illud attendendum est, volueritne Pontifex contentiones tantum Lusitanorum & Castellanorum dirimere , quod potuit sane, ut lectus inter illos arbiter; sicut & ipsi Reges jam ante inter se ea de re sedera quaedam pegigerant a: & hoc si ita est. cum res inter alios acta sit, ad caeteras gentes non ν - '. pertinebit et an vero prope singulos mundi trientes duobus populis donare. Quod etsi voluisset, & potuisset Pontifex, non
tamen continuo sequeretur dominos eorum locorum esse Lusitanos . cum donatio dominum non laciat, sed secuta traditio b: quare & huic causae possessio deberet accedere. Tum . q. vero si quis jus ipsum si ve divinum, sive humanum scrutari 'volet, non autem ex commodo suo metiri, facile deprehendctXax 4 don,
556쪽
1 . donationem ejusmodi ut rei alienae nullius et se momenti r . . Disputationem de potestate Pontificis . hoc est, episcopi Ro- . Vict. G manae ecclesiae hic non aggrediar , nec quicquam ponam nisi .- ρ ex hypothesi, hoc est, quod consitentur homines inter eos eruditissmi . qui plurimum Pontificiae tribuunt auctoritati. α-. xν. maxime Hispani et qui cum pro sua perspicacia lacile vidente rideris I9osnunam Christum omne a te terrenum imperium abdicasse a , s. a . co mundi certe totius dominium, qua homo fuit, non habuisse. I P. R. ti habuisset, nullis tamen argumentis astrui posse jus illud M. M , Petrum, aut Romanam ecclesiam Uicarii jure translatum: e. m. 'cum alias etiam Certum sit. multa Christum habuisse. in quae Hus. εν. Pontifex non successerit b, intrepide assirmarunt utar ipsorum s. eum verbis Pontificem non esse dominum civilem aut temporalem m. totius orbis e. Imo etiam si quam talem potestatem in mun- . I.--haberet, eam tamen non recte exerciturum, cum spiritualii ista, sua jurisdictione contentus esse debeat , saecularibus autem p. t. n. 11 Principibus eam concedere nullo modo pota. Tum vero si cov. ine. quam habeat potestatem d. eam habere, ut loquuntur, in or-r WWm. dine ad spiritualia. Quocirca nullam illi esse potestatem in po-ο s. - -τ pulos infideles, ut qui ad ecclesiam non pertineant e. Unde . ' δ' sequitur ex sententia Cajetant f & Victoriae & potioris partis . . Theologorum quam Canoni starum g . non esse idoneum Maii. '11 titulum adversus Indos. vel quia Papa dederit provincias illasar. tanquam dominus absolute, vel quia non recognoscunt domi- - M. nium Paper atque adeo ne Sarracenos quidem isto titulo un-
Lusianos in Indos non habere jus dominii titulo belli.
vi Is igitur sublatis cuin manifestum sit, quod & Victoria scribit . . Hispanos ad terras remotiores illas navigantes nullum jus secuin attulisse occupandi eas provincias. unus duntaxat titulus belli restat, qui & ipse si justus esset, tamen ad dominium proficere non posset, nisi jure praedae, hoc est, post occupationem. Atqui tantum abest . ut Lusitani cas res occupaverint, ut cum plerisque gentibus, quas Batavi accessierunt. hellum eo tempore nullum haberent. Et sic igitur nullum jus illis quaeri potuit: cum etiam si quas ab Indis pertulissent in. Jurias. eas longa pace & amicis commerciis remisisse merito censeauir. Quanquam ne suit quidem quod bello obtenderent.
Nam qui barbaros bello persequuntur , ut Americanos IIispani, duo
557쪽
duo solent praetexere, quod ab illis commercio arceantur, aut quod domanam verae religionis illi nolint agnoscere. Et commercia quidem Lusitani ab Indis impetrarunt, ut hac in parte nihil habeant quod querantur. Alter vero a obtentus nihilo est arririmis.ltior, quam ille Graecorum in barbaros. quo Boetius ι respe ille. 1 . rante. An Mant quia di dentque mores, Vict. da Injussas acies. θ' fera bella movent, Auernisque volunt perire telis ἰ
Non est justa satis sevitia ratio. Ista autem & Thoniae ct concilii Toletani & Gregorii & Theo
locorum . Canoni starum, Iurisprudentiumque sere omnium con . clusio est et Quantumcunque fides annuntiata sit barbaris nam e ram. a. de his, qui subditi ante fuerunt Christianis l'rincipibus. item de a. Io. apostatis alia est quaestio) probabiliter & lassicienter, & si nolue- ς Grint eam respicere, non tamen licere hac ratione eos bello persequi, & spoliare bonis suis d. operae pretium eli in hanc rem ipsa Caletani verba describere e: auidam , ait, infideles nec eadem di de jure . nta de facto subsunt secundum temporalem jurisdictionem Innoe. d. isis Principibus Christianis , ut inveniuntin pagani. qui nunquam 'imperio Romano subditi fuerunt. terras babitantes , in quibus et Chrisianum nunquam fuit nomen. Norum namque , t quamois infriles, legitimi domini sunt. μe regali, sive politico μαίμ. 'regimine gubernantur : nee sunt propter infidelitatem is dominio s. suorum prioati, quum dominium sit ex jure positiuo, Θ in e-O ro. litas ex diuino iure , quod non tollit jus positiuum , ut superius in quastione habitum est. Et de his nullam scio legem quoad tem-
poralia. Contra hos nullus Rex, nullus Imperatoν. nec Ecclesia Romana potest misera tisium ad occupandas terras eorum, aut d Marti
subjiciendos illos temporaliter et quia nulla subes ea a justa belli, ro, at eum yesus Christus , Rex Regum, cui data est potestas in caelo Θ in terra , miserit ad capiendam possessionem munia . non milites armata militia , sed sanctos φνadicatores . sicut oves inter lupos. Unde nee in testamento veteri. ubi armata manu possessio erat capienda . terra infidelium inductum lego bellum alicui propter hoeqMod non erant fdeles e sed quia nolebant dare transitum, veIquia eos offenderant , ut Madianita , vel ut recuperarent sua. dioina largitate sibi concessa. Unde gravissiliae peccaremus . si sdem Christi Jesu per hane viam ampliare contenderemus et necessemus legitimi Domini illorum : sed magna latrocinia committeremus, Θ teneremur ad restitutionem , utpote inju:ti debellatores aut occupatores. Mittendi essent ad hos predi toνes boni
viri, qui verbo exemplo converterent eos ad Deum: non
qui eos opprimant, spolient, scandalint , subjiciant , ε, dupla gehenna plus faciant, more Phariseoνum. Et in hanc sormam
558쪽
Dominieanis , deaetum fuisse. sola verbi praedicatione non hello Americanos ad fidem traducendos: libertatem ctiam quae illis eo nomine erepta esset , restitui debere, quod a Paulo tertio Pontifice, & Carolo V. Imperatore , Hispaniarum Rege, comprobatum dicitur. Omittimus jam . Lusitanos in plerisque partibus religionem nihil promovere, ne Operam quidem date. eum soli lucro invigilent. Imo & illud ibi verum esse, quod di Hispanis in America Hispanus scripsit, non miracula, non signa audiri, non exempla vitae religiosae, quae ad eandem fidem alios, possent impellere, sed multa scandala, multa lacinora, multas impietates. Quare cum & possessio & titulus deficiat possessi nis, neque res ditionesque Indorum pro talibus haberi debeant. quasi nullius ante fuissent, neque cum illorum euent, ab aliis recte acquiri potuerint, sequitur Indorum populos, de quibus a Uict. in nos loquimur, Lusitanorum promios non esse, sed liberos, ct D pην. a. sui juris: de quo ipsi doctores Hispani non dubitant a.
CAPUT U. Mare ad Indos aut jus eis navigandi non esseproprium
Lustanorum titulo occupationis. CI ergo in populos tenasque & ditiones Lusitani ius nullum
quaesiverunt. videamus an mare & navigationem, aut mercaturam sui juris facere potuerint. De mari autem prima sit. - consideratio, quod cum passim in jure aut nullius, aut commune, aut publicum Iuris gentium dicatur, hae voces quid significent ita commodissime explicabitur, si Poetas ab Hesiodo omnes, & Philosophos, &Jurisconsultos veteres imitati In tempora distinguamus. ea, quae tempore serte haud longo, certa tamen ratione & sui natura discreta sunt. Neque nobis vitio verti de-het, si in juris a natura procedentis explicatione, auctoritate &verbis eorum utimur, quos constat naturali judicio plurimum valuisse. Sciendum est igitur in primordiis vitae humanae aliud ruam nunc est dominium, aliud communionem fuisse b. Nam ominium nunc proprium quid significat, quod scilicet ita est alicujus ut alterius non sit eodem modo. Commune autem dici. O ..ivinai. mus, cujus proprietas inter plures consortio quodam aut conis. i. sensu collata est, exclusis aliis. Linguarum paupertas coegit v ces easdem in re non eadem usurpare. Et sic ista nostri moris nomina ad jus illud pristinum . similitudine quadam & imagine, reseruntur. Commune igitur tunc non aliud fuit quam quod simpliciter proprio opponitur . Dominium autem facultas non in
559쪽
dicitur, & quod Poetae alibi aetate aurea, alibi Saturni aut Iu. stitiae regno depingunt, nihil proprium suit: quod Cicero dixit
Sunt autem prisata nulla natura. Et Horatius: ε. elam. exi-Nam propriae telluris herum natura nec illum, vi da pHa- Nec me nee quenquam flatuit. di'. da
Neque enim potuit natura dominos distinguere. Hoe igitur . . R . significatu res omnes eo tempore communes suisse dicimus. idem innuentes quod Poet. . cum primos homines in medium quaesivisse, & Justitiam calla sedere res medias tenuisse di eunt: ' quod ut clarius explicent, negant eo tempore campos limite Partitos, aut commercia fuisse ulla. nomiscua rura per agros Prestiterant euinis commuma cuncta vi deri. b O Aese a Recte additum est Oideri. propter translationem, ut diximus, invocabuli. Communio autem ista ad usum reserebatur :- pervium eunctis iter. Communis usus omnium remum fuit. e e --Cujus ratione dominium quoddam erat, sed universale. R in- -- definitum: Deus enim res omnes non huic aut illi dederat, sed humano generi, atque eo modo plures in solidum ejusdem rei domini esse non prohibebantur: quod si hodierna significatione
sumamus dominium, contra omnem est rationem. Hoc enim proprietatem includit, quae tunc erat penes neminem.
Aptissime autem illud dictum est:
Ad eam vero . quae nunc est, dominiorum distinctionem non impetu quodam . sed paulatim ventum videtur, initium ejus monstrante natura. Cum enim res sint nonnullae . quarum usus in ab usu consistit, aut quia conversae in substantiam utentis nullum postea usum admittunt, aut quia utendo sunt ad usum deteriores, in rebus prioris generis. ut cibo dc potu, proprietas statim quaedam ala usu non sejuncta emicuit e. Hoc enim .g. d. is vj est proprium esse, ita esse cujusquam, ut & alterius esse non ea . νεαε possit; quod deinde ad res posterioris generis, vestes puta. & η' ς s. res mobiles alias aut se moventes ratione quadam productum Mest. Quod cum esset, ne res quidem immobiles Omnes, agri puta , indivisae manere potuerunt: quanquam enim horum rizz usus non simpliciter in abusu consistat, mrum tamen usus αεν-d abusus cuiusdam causa comparatus est; ut arva & arbusta cibi .m. 2, a, Musa, pascua etiam vestium s Omnium autem usibus promiscue 7 . iussi-
560쪽
lassicere non possunt. Repertae proprietati lex posita est , quae naturam imitaretur. Sicut enim initio per applicationem corporalem usus ille habebatur . unde proprietatem primum ortam diximus: ita simili applicatione res proprias cujusque fieri placuit. Haec est quae dicitur Occupatio , Voce accommodatissima ad eas res , quae ante in medio positae suerant: quo Seneca Tragicus alludit a: - in medio es fetus Positum occupanti. ιε . ais. Et Philosophus b: omnium Equitum Romanoνum funibl. r. c. ra. in tamen sic I meus fit proprius , quem occupavi. Hinc e meι. i . Quintilianus e dicit, quod omnibus nascitur, industriae esse prae-ή μου. i. mium: ct Tullius, d factas esse veteri occupatione res eorum. qui quondam in vacua venerant. Occupatio autem haec in rebus, quae possessioni renituntur, ut sunt serae bestiae, perpetua esse dcbet, in aliis lassicit, corpore coeptam possessionem animo retineri. Occupatio in mobilibus est apprehensio, in immobilibus instructio aut limitatio: unde Hermogenianus cum dominia .i invidistincta dicit, addit, agris terminos positos, aedificia collocata e. sis. ωαν. rerum status a poetis indicatur: Tum laqueis captare feras, di fallere Oisco
Tum primum subiere domos. fCommunemque prius . ceu lumina solis di auνa i Cautus humum longo signavit limite messor. gMM- . Celebratur poli haec, ut Hermogenianus inAcat, commercium, cujus gratias Ooid. Fluctibus ignotis insultavera earina. hMMam. I. Eodem autem tempore & respublicae institui coeperunt: atque ita earum, quae a prima communione divulsa erant, duo facta
sunt genera. Alia enim sunt publica, hoc est . poInali propria quae est senuina istius vocis significatio alia mere privata ,
hoc est, lingulorum. Occupatio autem publica eodem modo , D. Eo,.siit, quo priVata. Seneca i: fines Atheniensium, aut Campano- , . rum vocamus, quas deinde inter se vicini prisata terminatione di- singuunt. Gens enim unaquaeque Partita fines regna constituit, novas Extruxit urbes. hΗoc modo dicit Cicero I agrum Arpinatum Arpinatum diei. Tusculanum Tusculanorum , similisque es, inquit. privatarum possessionum descriptio, ex quo quia suum cujusque fit, eorum quc
natura fuerant communia, quod euique obtigit, id quisiue te-m neat. Contra autem Thucydides m eam terram. quae in divisi --.intiti ne Populo nulli obvenit, μει ν, hoc est, indefinitam,& limiti-ώ νιν. arm bus nullis circumscriptam vocat n. Ex his, quae hactenus dicta O suas. sinat,