장음표시 사용
561쪽
3sunt, duo intelligi possunt. Prius est, eas res, quae Occupari non possunt, aut occupatae nunquam sunt, nullius proprias et se posse : quia omnis proprietas ab occupatione coeperit. Alterum Vero, eas res Omnes, quae ita a natura comparatae sunt, ut aliquo utente nihilominus aliis quibusvis ad usum promiscue iussiciant, ejus hodieque conditionis esse, & perpetuo esse debere, cujus fuerant cum primum a natura proditae sunt. Hoc Cicero voluit a: Ae latis me quidem patens hominibus intre ipsos, o omnibus inter omnes, societas haec est, in qua omnium rerum, quas ad communem usum natura genuit, es servanda communitas.
Sunt autem omnes res hujus generis, in quibus sine detrimento alterius alteri commodari potest. Hinc illud esse dicit Cicero, non prohibere aqua profluente. Nam aqua profluens qua talis non qua flumen est, inter communia omnium a Jurisconsultis resertur: ct a poeta: b .
auid prohibetis aquis' usus communis aquarum est. Nec solem proprium Natura nee aera fecit, e tenues undas. in publica muneris veni. . LDicit haec non esse natura propria , sicut Vlplanus e , natura
Omnibus patere, tum quia primum a natura prodita sunt, & in nullius adhuc dominium pervenerunt ut loquitur/Neratius
tum quia, ut Cicero dicit, a natura ad usum communem genitae,iata. videntur. Publica autem vocat tralatitia significatione, non quae Via. ω- ad populum aliquem, sed quae ad societatem humanam perti- c. nnin nent, quae publica juris gentium in legibus vocantur e , hoc est, νcommunia omnium, propria nullius. Hujus generis est aer, duplici ratione, tum quia occupari non potest, tum quia usum .is promiscuum homininibus debet. Et eisdem de causis commu-e L. .u. done est omnium maris elementum, infinitum scilicet ita, in i cap. possideri non queat, & omnium usibus accommodatum: sive navis tigationem respicimus. 1ive etiam piscaturam. Cujus autem juris est mare, ejusdem sunt si qua mare aliis usibus eripiendo sua isecit, ut arenae maris. quarum pars terris continua littus diciturf. i. Recte igitur Cicerog: tam commune quam mare fluctuant νεν. dimbus, littus ejectis P etiam Virgilius auram, undam, littus cunetis . ι a. patere dicit. Haec igitur sunt illa quae Romani vocant commu-Li-λφ. g. nia omnium jure naturali Θ, aut quod idem esse diximus, publi- ica iuris gentium : sicut & usum eorum modo communem, modo ι. publicum vocant. Quamquam Vero etiam ea nullius esse, quod νον. dom. ad proprietatem attinet, recte dicantur, multum tamen disserunt ι. M. Lab his, quae nullius sunt,& communi usui attributa non sunt, ut lerae, pisces, aves: nam ista si quis occupet, in jus proprium tran ire possunt, illa vero totius humanitatis consensu proprietati -ι perpetuum excepta sunt propter usum, qui eum sit omnium
562쪽
non magis omnibus ab uno eripi potest . quam a te mihi quodnaeuin est. Hoc est quod Cicero dicit inter prima esse Iuuitiae
munera, rebus communibus pro communibus uti. Scholastici dicerent esse communia alia assirmative. alia privative. Distinctio haec non modo Iurisprudentibus usitata est, sed vulgi etiam consessionem exprimit: unde apud Athenaeum convivator mare commune esse dicit . at pisces capientium fieri. Et in Ρlautina
Rudente servo dicenti, mare quidem commune certo est omnibus. assentit piscator; addenti autem, in mari inventum es, commmme e si recte occurrit:
Meum quod rete atque hami nacti sunt, meum pou simum es. Nare igitur proprium omnino alicujus fieri non potest, quia natura commune hoe esse non permittit, sed jubet; imo ne littus quidem: a nisi quod haec addenda est interpretatio: ut sit. 4. e. a. quid earum rerum per natinam occupari possit, id eatenus oc-ι f s. Insi cupantis fiat, quatenus ea occupatione usus ille promiscuus non vi re . iv. laeditur. Quod merito receptum est: nam cum ita se habet, ks ρ fcessat utraque exceptio, per quam evenisse diximus, ne omnia
'Ain proprium transscriberentur. b Quoniam intur inaedifi-
- . N. catio species est occupationis . in littore licet aedificare, si id e L so. deseri potest sine caeterorum incommodo, ut Pomponius e loqui-- . ren tur. quod ex Scaevola explicabimus, niti usus publicus, hoc est O , communis, impediretur. Et qui aedificaverit, soli dominus fiet: φ I . . quia id solum nec ullius proprium, nec ad usum communem ne-.M. io. cessarium fuit. est igitur occupantis: sed non diutius, quam
d. ,rium durat Occupatio, quia reluctari mare possessioni videtur, exem- dis ci 4 d. plo serae, quae si in naturalem se libertatem receperit, non ultra captoris est, ita& littus postliminio mari cedit. Quicquid 4 privatum fieri occupando, idem & publicum, hoc est,r,au populi Noprium posse ostendimus. d Sic littus imperii Ro-D .l ι. . mani finibus inclusum , populi Romani esse Celsus existimatre. a. o e. s. quod si ita est, minime mirandum est, eundem populum sub- a. L so. de ditis suis occupandi littoris modum per Principem aut Prin K . m. torem potuisse concedere. Caeterum & haec occupatio non minus quam privata ita restringenda est, ne ulterius porrigatur,
,. quam ut salvus sit usus juris gentium. Nemo igitur potest a po-x ε. - dpulo Romano e ad littus maris accedere prohiberi, ct retia sic-- uca γε .care, & alia sacere, quae semel omnes homines in perpetuum o L. 4. F sibi licere voluerunt. Maris autem natura hoc differt a littore,. quod mare nisi exigua sui parte nec inaedificari facile, nee in-2,.ε. iacludi potest :& ut Posset, hoc ipsum tamen vix contingeret sine - utiis usus promiscui impedimento. Si quid tamen exiguum ita o ραώ. cupari potest, id occupanti conceditur. Hyperbole est igitur: contractA pisces aequora sentiunt
563쪽
Nam Celsus iactas in mare pilas ejus esse dicit; qui jecerita. Sed . .
id non concedendum, si deterior maris usus eo modo futurussi. Et Ulpianus euin, qui molem in mare jacit, ita tuendum dicit, si nemo damnum sentiat b. Nam si cui haec res nocitura , L. i. β. a. sit, interdictum utique , Ne quid in Deo publico Fat , competi---iaturum. Ut & Labeo, si quid tale in mare struatur , interdictum Deo ps M. vult competere, Ne quid in mari, quo portus, flatio itemo na--ii, deterius sis, μι α Quae autem navigationis. eadem P, e L. r. e. status habenda est ratio, ut communis maneat omnibus. Neque I' Flamen peccabit si quis in maris diverticulo piscandi locum sibi fumin. palis circumsepiat, atque ita privatum laciat: sicut Lucullus exciso apud Neapolim monte ad villam suam maria admisit d. Et d Plis. i ν. hujus generis puto fuisse piscinas maritimas, quarum Varro & p. s . Iumella meminerunti Nec Martialis alio spectavit, cum de Formiano Apollinaris loquitur e: o LH. I Si quando Nereus sentit .aeoli regnum , Epig. I . Ridet praeellas tuta de suo mensa. Et Ambros. f ducis mare intra praedia tua, ne desint bessue. f D. N Ilinc apparere potest, quae mens i'auli fuerit, cum dicit, g si binis c. p. maris proprium jus ad aliquem pertineat. Uti possistis interdi gL fctum ei competere. Esse quidem hoc interdictum ad privatas causas comparatum, non autem ad publicas in quibus etiam ea comprehenduntur , quae jure gentium communi sacere
possumus sed hic jam agi de jure fruendo, quod ex causa privata contingat, non publica , sive communi. Nam , teste Marciano B, quicquid occupatum est & occupari potuit, id h . f. jam non est juris gentium , sicut est mare. Exempli causa, s d. - ων. 'quis Lucullum aut Apollinarem in Privato suo. quatenus diverticulum maris incluserant, piscari prohibuisset, dandum illis interdictum PauluS putavit, non solum injuriarum actionem, ob causam scilicet privatae possessionis. Imo in diverticulo maris, sicut in diverticulo fluminis, si locum talem occuparim. ibique piscatus sim, maxime si animum privatim possidendi plurium annorum continuatione tellatus fuerim , alterum eodem iure uti prohibebo : ut ex Marciano i colligimus . non L. T. Galiter quam in lacu qui mei dominii est. Quod verum quamdiu mdurat Uccupatio , quemadmodum in littore antea diximus. ' κΕxtra diverticulum idem non erit , ne scilicet communis usus 2 . 2. impediatur E. Ante aedes igitur meas aut praetorium ut piscari ι L. ii aliquem prohibeant usurpatum quidem est, sed nullo jure, F. 7. Mu. f. adeo quidem ut Ulpianus I contemta ea usurpatione si quis prohibeatur, injuriarum dicat agi posse. Hoc imperator Leo m cujus legibus non utimuri contra juris rationem mutavit, vo- , ' , ' luitque hoc est, vestibula maritima, COIum esse pro s. cω M.
pila , qui oram habitarent, ibique eos jus piscandi habere : i , D
564쪽
quod tamen ita procedere voluit, ut septis quibusdam remoratoriis, quas Graeci vocant , locus ille occuparetur: existimans nimirum non fore, ut quis exiguam maris portionem alteri invideret, qui ipse toto mari ad piscandum admit. teretur. Certe ut quis magnam maris partem , etiamsi possit, publicis utilitatibus eripiat, non tolerandae est improbitatis: in WAmbr. quam merito Vir Sanctus a invehitur: Spatia maris sibi Un-ι--jure mancipii, pistiumque jura sicut vernaculorum c- ' ditione sibi semitii subffecta commemorant. Ipe , inquit, sinus
maris meus es , ille alterius. Disidunt elementa sibi potentes. Est igitur mare in numero earum rerum, quae in commercio
proprii juris fieri non possunt. Un- p.ε. de sequitur , si proprie loquamur , nullam maris partem interritorio populi alicujus posse censeri. Quod ipsum Placentinus
serasisse videtur, cum dixit: Mare ita esse commune, ut in nul-
ν.s GAlius dominio sit nisi solius Dei: & Iohannes Faber e, eum mare
ad d. c. s. asserit relictum in suo iure, & esse primaevo, quo omnia erant communia. Alioquin nihil differrent quae sunt omnium com-di niunia ab his, quae publica proprie dicuntur, ut mare a flumine. Flumen populus occupare potuit, ut inclusum finibus suis, mare κω δε non Potuit. Territoria autem sunt ex occupationibus popul jact. rum , ut privata dominia ex occupationibus singulorum. Vidit L. a. ne hoc Celsus d , qui clare satis diltinguit inter littora, quae po- quid νηιε pulus Romanus occupare potuit, ita tamen ut usui communi
non noceretur, & mare quod pristinam naturam retinuit. NeC . .. Ais diversiam indicat e. Quae vero leges a contrariae senis 2. i. o, . tentiae auctoribus citantur, aut de insulis loquuntur, quas cla-F. d. public Imn est Occupari potuisse, aut de portu, qui non communisci C. in a. est. , sed proprie publicus. Qui vero dicunt mare aliquod esse 4 in imperii Romani , dictum suum ita interpretantur , ut dicanti 3 jus illud in mare ultra protectionem & jurisdictionem non procedere: quod illi ius a proprietate distinguunt: nec sorte satis
.isis, animadvertunt id ipsum, quod Populus Romanus classes prae- in a. ι. i. sidio navigantium disponere potuit, & deprehensos in maris βM. in c. piratas punire , non ex proprio, sed ex communi jure accidime. i y - quod & aliae liberae gentes in mari habent. illud interim late- inter gentes aliquas convenire, ut capti in maris
j -' . hae vel illa parte, hujus aut illius reipublicae judicium subirent.
l. v. atque ita ad commoditatem distinguendae jurisdietionis in mari C. d. ctog fines describi, quod ipsos quidem eam sibi legem serentes obli-h. Ir. Ogais, at alios populos non item : neque locum alicujus prO- -sacit, seu in personas contrahentium jus constituit. quae 3-. ι distinctio, ut naturali rationi consentanea est, ita Ulpiani resf. cimis. sponis quodam comprobatur, qui rogatus, an duorum prae-ννώ. adda diorum maritimorum dominus, alteri eomae quod venderet
565쪽
servitutem potuisset imponere, ne inde in certo maris Ioeo istari liceret . respondet : rem quidem ipsam, mare scilicet. 'ervitute nulla assici potuisse , quia per naturam hoc omnibus pateret, sed eum bona fides contractus legem venditionis se vari exposceret, personas possidentium & in jus eorum succedentium per istant legem obligari. Verum est loqui iurisconsultum de praediis privatis, & lege privata, sed in territorio stlege populorum eadem hic est ratio, quia populi respectu totius
generis humani privatorum locum obtinent. Similiter reditus, qui in piscationes maritimas conitituti, Regalium numero cem sentur . non rem, hoc est, mare aut piscationem, sed personas
non obli Mnt a. Quare subditi, in quos legem ferendi potestas, reipublicae aut principi ex consensu competit, ad onera ista pelli sorte poterunt: sed exteris jus piscandi ubique immune 'esse debet, ne servitus imponatur mari, quod servire non potest. Non enim maris eadem quae fiuminis ratio est b: quod eum ' sitι κλε-
publicum. id est, populi, jus etiam in eo piscandi a populo aut is
Trincipe concedi. aut locari potest, ita ut ei qui 'conduxit, etiam 4. s. interdictum veteres dederint,-Leo publico addita con--. - .ditione, si is cui locandi jus fuerit, mendum alicui locaverit et P. vi quae conditio in mari evenire non potest. Caeterum qui ipsam pis- : cationem numerant inter Regalia, ne quidem illum locum , quem interpretabantur, satis inspexerunt. quod Isemiam & Alvotum fmn latuit. Demonstratum est d, nec populo . nec privato cuipiam jus aliquod proprium in ipsum mare. nam diverticulum ex Taipimus: competere posse, cum Occupationem nec natura, nec
lisus publici ratio permittat. Hujus autem rei causa instituta lactat haec disputatio, ut appareret Lusitanos mare, quo ad Indos navi gatur , sui iuris non fecisse. Nam utraque ratio. quae proprietatem impedit, in hac causa est quam in caeteris omnibus infinito essimis eior. Quod in aliis dissicile videtur. in hae omnino fieri non potest: quod in aliis iniquum judicamus, in hac summe barbarum est. atque inhumanum. Non de mari interiore hic agimus, quod tertis undique insulam alicubi etiam fluminis latitudinem non excedit. de quo tamen satis constat locutos Romanos jurisconsultos , cum nobiles illas adversus privatam avaritiam sententias ediderunt: de
oceano quaeritur, quem immensum, infinitum, rerum paremtem, cinio conterminum antiquitas vocat et cujus perpetuo h
more non sontes tantum & numina & maria, sed nubes, sed spis quodammodo sidera pasci veteres crediderunt: qui denique per reciprocas aestuum vices terram hanc humani generis sedem ambiens, neque teneri, ne me includi potest , & possidet verius quam possidetur. In hoc autem oceano non de sinu aut freto , nec de omni quidem eo . quod e littore eonspici
Fotest, controversia est. Vindicant sibi Lusitani, quicquid duos
566쪽
orbes interjacet, tantis spatiis discretos, ut plurimis saeculis mam sui non potuerint transmittere. Quod si castellanorum .
qui in eadem sunt causa , portio accedat, parvo minus omnis oceanus duobus populis mancipatus est, aliis tot gentibus ad septentrionum redactis angustias: multumque decepta est natura .ruae cum clementum illud omnibus circumfudit, omnibus etiam usiacturum credidit. In tanto mari si quis usu promiscuo solum sibi imperium & ditionem exciperet, tamen immodicae dominationis assectator habereturr si quis piscatu arceret alios, insanae cupiditatis notam non effugeret. At qui etiam navigatum impedit, quo nihil ipsi perit, de eo quid statuemus Si quis ab igni
qui totus suus est, ignem capere, lumen suo de lumine, alterum prohiberet, lege hunc humanae societatis reum peragere quia vis ea est istius naturae,. E-isti m omisin ipsi iaceas, eum illi aereiariis. a
Quid ni enim quando sine detrimento suo potest , aIterl- communicet, in iis quae sunt accipienti utilia, danti non mo-ι etais a. . Ι--haec sunt , quae philosophi e non alienis tantum, sed os t. ct ingratis praestari volunt. Quae vero in rebus privatis invidias λαι . est, eadem in re communi non potest non esse immanitas. 3. O p. 23. Improbissimum enim hoc est . quod naturae instituto. conis sensu gentium , meum non minus quam tuum est , Id te ita intercipere, ut ne usum quidem mihi concedas, quo concesso nihilominus id tuum sit, quam antea fuit. Tum vero etiam qui alienis incumbunt, aut communia intefcipiunt, certa quadam possessione se tuentur. quia enim prima, ut diximus, oc- cupatio res proprias fecit, idcirco imaginem quandam dominii praesert quamvis injusta detentio. At Lusitani num, sicuti terras solemus, sic mare illud impositis praediis ita undique cinxerunt. ut in ipsorum manu esset quos vellent excludere at vero tantum in abest, ut ipsi etiam, cum adversus asios populos mun- . dum dividunt, non ullis limitius aut natura . aut manu positis. sed imaginaria quadam linea se tueantur. Quod si recipitur αdimensio talis ad possidendum valet, jamoudum nobis Geometrae tenas, Astronomi autem coelum eriperent. Ubi hic igitur est ista . sine qua nulla dominia coeperunt, corporis ad co pus adjunctio Τ nimirum apparet in nulla re verius dici posse. ἀ- quod Doctores nostri prodiderunt de mare cum sit incompre. Faber ad hensibile, non minus quam asir, nullius populi bonis potuisse . D'. d. applicati. Si vero ante alios navigasse, & viam quodammodo aperuisse, hoc vocant occupare, quid esse potest magis ridie lume nam cum nulla pars sit maris, in quam non aliquis primus ingressus sit, sequetur omnem navigationem ab aliquo esse occupatam. Ita undique excludimuro Quin & illi qui terrarum
orbem circumve ti Rint, totum sibi oceanum acquisivisse dicendi
567쪽
tendi erunt. Sed nemo nescit navem per mare transeuntem non
Ilus luris quam vestigii relinquere. Verum etiam quod sibi
umunt neminem ante ipsos eum Oceanum navigasse , id minime verum est. Magna enim pars ejus, de quo agitur, maris ambitu. Mauritaniae jam olim navigata est: ulterior & in orientem vergens victoriis Magni Alexandri lustrata est usque in Arabicum sinum a. olim autem hanc navigationem Gadita-anis percognitam fuisse, multa argumento sunt. Calo Caesare a. e ει , Augusti filio in Arabico sinu res regente, signa navium ex M. εο. 3I.
Hispaniensibus naufragiis agnita. Et quod Caelius Antipater tra tdidit, vidisse se, qui ex Hispania in AEthiopiam commercat 'tratia navigasset. Etiam Arabibus, si Verum est, quod Cornelius Nepos testatus est, Eudoxum quendam sua aetate cum Lathyiatum Regem Alexandriae fugeret. Arabico sinu egressum Gades
usque pervectum. Poenos autem , qui re maritima plurimum valuerunt, eum Oceanum non ignorasse longe clarissimum est, cum Hanno , Carthaginis potentia florente. Circumvectus
Gadibus ad finem Arabiae, praeternavigato scilicet promontorio quod nunc bonae spei dicitur, vetus videtur nomen Hester oneeras suisse omne id iter, situmque littoris & insularum Icripto complexus sit, testatusque ad ultimum non mare sibi. sed commeatum desulue. Αου Arabico autem sinu ad Indiam , Indicique oceani infulas, & auream usque Chersonesum , quam esse Japanem credunt plerique, etiam re Romana florente navigati solitum, iter a Plinio b descriptum, legationes ab Indis adb pM. ι.ε. Augustum , ad Claudium etiam ex Taprobane insula , deindee. M.telia Ttalani & tabulae Ptolemaei satis ottendunt. Iam suo tem-
rore Strabo e Alexandrinorum naercatorum classem ex Arat,ico e Lib. Minu, ut AEthiopiae ultima. ita & Indiae, petiisse testatur, cum o an olim paucis navibus id auderetur. Inde magna populo Romano vectigalia Addit Plinius d impositis sagittariorum cohortibus ου Lore his. piratarum metu navigatum: solamque indiam quingenties sester-γ ιi ta. tium, si Arabiam ad das & Seres millies annis omnibus Ro .mano imperio ademisser 2 merces centuplicato venditas. Et haec quidem vetera satis arguunt primos non suilla Lusitanos.
In singulis autem sui partibus oceanus ille & tunc cum eum Lusitani Ingressi sunt. α nunquam non cognitus suit. Mauri enim, AEthiopes, Arabes. Persae, Indi eam maris partem, cuius ipsi accolae sunt, nescire neutiquam potuerunt. Mentiuntur ergo. qui se mare illud invenisse jactant. Quid igitur, dicet all- quis , Parumne videtur, quod Lusitani intermissam multis sorte ueculis navigationem primi repararunt, &, quod negari non votest, Europaeis gentibus ignotam ostenderunt, magno suo la- Dore , sumtu, periculo Τ imo vero si in hoc incubuerunt, u
quod Bll reperissent id omnibus monstrarent, quis adeo est xyy a amem,
568쪽
amens , si non plurimum se illis debere profiteatur Τ eandem enim gratiam. laudemque & eloriam immortalem illi promeruerint, qua omnes contenti fuerunt rerum magnarum inventores , quotquot scilicet non sibi, sed humano generi prodesse studuerunt. Sin Lusitanis suus ante oculos quaestus suit, lucrum quod semper maximum est in praevertendis negotiationibus, illis suffcere debuit. Et scimus itinera prima proventus inter- dum quater decuplos, aut etiam uberiores dedisse : quibus sactum ut inops diu populus ad repentinas divitias subito pro. rumperet, tanto luXus apparatu , quantus vix beatissimis gentibus' in supremo progressae diu fortunae fastigio fuit. Si vero eidem
in hoc praeiverunt, ne quisquam sequeretur, gratiam non m rentur , cum lucium suum respexerint. lucrum autem suum dicere non possunt. cum eripiant alienum. Neque enim illud certum est, nisi ivistent eo Lusitani, iturum suisse neminem. .ventabant enim temeOra, quibus ut artes pene omnes, ita &terrarum & marium situs clarius indies noscebantur. Excitassent vetera, quae modo retulimus , exempla, ct si non uno impetu
omnia patuissent, at paulatim promota velis suissent littora, alio semper aliud monstrante. Factum denique fuisset, quod fieri
potuisse Lusitani docuerunt, cum multi essent Iampuli non natinus flagrantes mercaturae & rerum externarum studio. Venetis
qui multa jam indiae didicerant, caetera inquirere promtum fuit. Gallorum Brittonum indefessa sedulitas. Anglorum audacia coepto non defuisset. Ipsi Batavi multo magis desperata aggressi suiu. Nulla igitur aequitatis ratio . ne probabilis quidem ulla
sententia a Lusitanis stat. Omnes enim qui mare volunt imperio alicujus subjici posse, id ei attribuunt, qui proximus poris sug. - & circumjacentia littora in ditione habet a. At Lusitani in illo immenso littorum tractu, paucis exceptis praesidiis . nihil
. pino. . habent, quod suum possint dicere. Deinde vero etiam qui maris per veris imperaret, nihil tamen posset ex usu communi deminuere, si- i ta . populus Romanus arcere neminem potuit, quo minus in littore imperii Romani cuncta saceret, quae jure gentium percisis. stur mittebantur b. Et si quicquam eorum prohibere posset , putasa e ι e. i. piscaturam, qua dici quodammodo potest pisces exhauriri, atos navigatiovem non posset, per quam mari nihil perit. Cui relargumentum est longe certissimum , quod ex Doctorum sen- rL. 4. as tentia ante retulimus, etiam in terra, quae cum populis, tum hominibus singulis in proprietatem attributa est , iter tamen ,ri certe inerme re innoxium, nullius gentis hominibus juste ne- - . , tu gari: sicut & potum ex numine. Ratio apparet, quia cum unius lib. t e. is rei naturaliter usus essent diversi. eum duntaxat gentes divisisse finem. inter se videntur, qui sine proprietate commode haberi noupotest; contra autem eum Iecepisse, pra quem dotavi conditio deterior
569쪽
deterior non esset sutura. Omnes igitur vident, eum qui alte-a L a. . rum navigare prohibet nullo jure defendi, cum eundem etiam PF εinjuriarum teneri Ulpianus dixerit a: alii autem etiam ctum utile prohibko competere existimaverint b. Et sic Batavo'ι i. a. is, istum intentio communi jure nititur, eum fateantur Omnes, ρω. missum cuilibet in mari navigare, etiam a nullo Principe impe erat. snta. trata licentia: quod legibus Hispanicis diserte expressum est e. ι. . Τώ
C Apuae VI. Mare aut jus navigandi proprium non esse Lusitanorum tuuis donationis Pontisciae.
Donatio Pontificis Alexandri, quae a Lusitanis mare aut jusM navigandi solis sibi vindicantibus, cum inventionis deliciat
titulus, secundo loco adduci poteli, satis ex iis, quae ante dicta sunt, vanitatis convincitur. Donatio enim nullum habet momentum in rebus extra commercium positis. Quare cum mare aut jus in eo navigandi proprium nilli hominum esse possit, sequitur neque dari a Ρontifice, neque a Lusitanis accipi potuitis. Praeterea cum supra relatum sit ex omnium sani judicii hominum sententia, Papam non esse dominum temporalem totius orbis, ne maris quidem esse satis intelligitur: quanquam etsi id eoncederetur, tamen jus annexum Pontificatui in Regem aliquem aut populum pro parte nulla transferri debuisset. Sicut nec Imperator posset Imperii provincias in suos usus con- . vertere, aut pro suo arb trio alienare a. Illud saltem nemo ne-- Via M. gaturus est, cui aliquid sit frontis, cum ius disponendi in tem - Missan. 16.poralibus Pontifici nemo concedat, nisi sorte quantum ejus rerum spiritualium necessitas requirit; ista autem de quibus
nunc agimus, mare scilicet 2 jus navigandi, lucrum & quaestum merum, non pietatis negotium respiciant, sequi nullam hac in re fuisse illius protestatem. Quid, quod ne Principes quidem, hoe est, domini temporales possunt ullo modo a navigatione aliquem prohibere, cum si quod habent jus in mari. id sit tantum jurisdictionis ac protectionis Τ etiam illud notissimum est
apud omnes , ad ea facienda quae cum lege naturae pugnant, 'nullam esse Papae auctoritatem ι. Pugnat autem cum lege na-ι--turae, ut mare aut ejus usum quisquam habeat sibi proprium, ut is b. jam satis demonstravimus. Cum denique jus suum auferre alicui n. iε. Papa minime possiit, quae erit facti istius delensio, si tot populos immerentes, indemnatos, innoxios ab eo jure, quod ad ipsos non minus quam ad Hispanos pertinebat, uno verbo
570쪽
Hu modi pronuntiationis , aut quod non minus credibile est. eum Pontificis animum fuisse , ut Castellanorum 8c Lusitan rum inter se certamini intercessum voluerit, aliorum autem jurinihil diminutum.
C. Α P u τ VII. Mare aut jus navigandi proprium non esse Lusitanorum titulo praescriptionis aut consuetudinis.
iniquitatis patrocinium in praescriptione solet esse --, e. aut consuetudine. Et huc igitur Lusitani se conserunt: seda a. utrumque illis praesidium certissima juris ratio praecludit. Nam L .. I iti praescriptio a jure est eivili unde locum habere non potest intelpopulos liberos a: multo autem minus ubi naturae aut gentium resistit , quod jure civili semper vali-Z i, 1-. est. Quin & ipsa lex civilis praescriptionem hic impedit b. e . ,. Usucapi enim . aut praesciiptione acquiri prohibentur . quae in bonis esse non possunt . deinde quae possideri vel quasi possi-L δη st G deri nequeunt, & quorum alienatio probibita est. Haec autem omnia de m ari ct usu maris vere dicuntur. Et cum publicae μιι. hoc est populi alicujus, nulla temporis possessione quaeri posse dicantur, sive ob rei naturam . sive ob eorum privilegium . p. adversus quos praescriptio illa procederet, quanto justius hu-D- --mano generi, quam uni populo id beneficium dandum fuit in 1 e . communibus - α hoc est . quod Papinianus e scriptum Iia 'reliquit , prascriptionem longa possessionis ad obtinenda lom iuris L L. st d. Vmium piauca conι edi non solere et eiusque rei exemplum dat quam. . O in littore 2 culus pars imposito aedificio occupata suerat: nam is a. diruto, & alterius aedificio in eodem loco postea exstructo, A. e , V exceptionem opponi non pol se: quod deinde similitudine rei publicae illustrat: nam & si quis in numinis diverticulo pluribus piscatus sit. postea, interrupta scilicet piscatione , alte. 1.iarum e em jure prohibere non posse. Apparet igitur. Ange-ιa mi,. tum re qui cum Angelo di xcrunt d Venetis & Genuensibus per praescriptionem jus aliquod in sinum maris suo littori praeja. 't η'. centem aequiri potuisse, aut salii, aut fallere. quod sane sua, nimium est frequens , cum sanctae professionis. auctoritatem, non ad rationes & leges, sed ad gratiam conse- id iunt potentiorum. Nam Marciani a quidem responsum', de
ι sui. a. εα quo & ante egimus, si recte cum Papiniani verbis comparetur. non aliam accipere poteli interpretationem , quam eam quae
olim & Bariolo probata est. & nunc a doctis omnibus rccipiturs: ut scilicet jus prohibendi procedat quamdiu durat L i occupatio: non autem si ea omissa sit, omissa enim non prodest,