장음표시 사용
311쪽
primus in Palaestinam tianstulit, set ibit In ejus
vita S. H; et onymus e Porentibui iam defunctis,pa νι βυantiae Fratruus , partem pauperibvis laν. situs es , nil omnino sibi reseνpans. Nempe imita. tus Antonium . Apud eun gem Hieronymum
Partim sns tuum meorum solas a reserva diem λ Et S Monaehus Zeno in extremo vitae arti eulo san. lum Aletiandrum Antioehiae Patriarcham a duo. eauit, di est affatuit Adesdum Voreandam mihi Captii ; ego istarum quoque pecuniarum optimias nis
cas I 2, trimonio renuneiantium λ Ita habet Theodoretus in Monautea Historia .' ita seeerunt L Epipha. ii ius, S. Paulinus, S. Augustinus, omnes anti. qui Monachi. Tettius error est in his verbἰse Ca tia es nolis
i titi ηιών . Dolose tutium instillat iste Seriptot Romanum Pontiseem non esse omnium Eeelesa. tum Episcopum, Ideoque ab ipso ad piaegiean. dum missos ae delegatos Regulares non renuneia. te pioprii Episcopi verba . non loqui ex eius memte . quis Regulares etiam ex singulat; s Epileo ri, cuius populum ἡocent, non loqui sensu SI iti t. eoide λ sanctus Irenuus inter eaeiera Catholicae cap. 3. Mati; s aavellunt 'quossit Hiret leos firmamenta ponit, quod illa sub omni caelo sit quasi unieam domum inhabitans familia , trabeat unam animam, & unum cor, de quod sit unum os possiden, Quoa apud eunctas giversam morum eor.
dium A. set monum gentes loquatur eodem ore, , . eadem lJngua, eodem Corde. eadem mente . Eteeee hae Seriptor dat illi diversas mentes t alia paloe hiales Presbyteros, alia mente garrit loqui Pindieatores Regulares. quJai nempe hi loquvn.tur ex mente di ore Romani Ponti seis. Quartus et tor est in his verbJs r LDA Pὰν
νιιοι . Palam garrit aliam in Paroehialibus , aliam in Regulatibus Eeelesis eon Oetati Eucharistiam, aliud ostiiri saeti fietum , alium esse Saeerdotem, alium spiritum. Et metit A non addidit 1 sanctus. Palam Jsta garrit, atque ita manifeste saeolat Eeelesiam. Ei enim si ista omnia sint in ambitas Melesiis eadem , non dumtaxat istarum ,' sed ambatum unaquaeque, si quidem eius deviis plinei piis inhaereamus, nobis repraesentat totam Diceeess Eeelesam. Vetram quod quaevis Paro.
ς hialis Ecelesia reptae seniet totam Diudicesis Eoelesam , est devium prineisum, para
piselle blaterat alium spiritum, aliamque praedi. eandi aut holitatem paroe hiatibus, alium & aliam esse presbyteris Regulatibus. Ab alio & al Io sp, ritu illos mitti & impleti . Et utinam omnes Paro
ctiales Presbyteri sint pleni spiritu sane ut Dieci
eum Propheta Moyse ; Uιιaam omnes propbetent a Pergit iste Seriptor i Ea quemadmodum frustνaquis os Deum se recipera vester nisi per Cirisam. e fiastra qti Us CMimam adchrisum , ais premisca m eontendar . palam intelligit singula tium Dumesium Episeopos. Proinde garrit quos via exemptos , Romano pontis ei stie medici subiectos, nee ag Christum poste aee ere, nec ad Dominum Deum . Palam insanit Apostolieas exemptiones adversari Euangelio. Hie enim est Anti monae halis hodie Fae ionis seopus.
D. Qit hie seriptor de Eeelesiis Pat hiatibus
veνuisiti Dactitati fissio io admiatim ob Eeri a Unuta est . Egregia Tertulliani interpretatio. Horrenda in Regulares Eeelesias eontumelia . Inpia seriptionum ii o Tertullianus Eceletiae Regulam amrmat sanctam , ae per omnia aediscati. vam , Haere eorum velo eonversationem esse sutilem, terrenam, humanam, sine gravitate, au
thoritate , diseiplina . Eu foeda vita eon eludit foedum dorma. Et inter laudatos Eeelesidi m res ponit: apparitιι dedio a. Fiίelis populi in publico eonventu eo ram D vina Maiestate apparitura. Eius devotionem assimat deesse Gnosiieis, ideoque ei e Eeelesas apud Marcionitas , uti
sunt Favi apud Vespas Futilis Seripioi haee
transfert ad Regulatium Eeelesias . atque ita ipsas aequiparat conventieulis Gnost leo tum . Nempe eas ab Episeopo separat, atque ita pro set hit ad Pata synagogas . At vero an in Par
ehialibus, an autem in Regulatibus Melesiis stDe ris spartiis , Chtillianus populus quam optimε novit L iras primitivorum Fidelium similias assit-mat suisse sanetisIimas idem ille Seriptor , s lea hodiernis, licet optimae distiplinae, Mona. steriis. Et re ε . Eas quippe etiam Apostolus appellat Domestieam Eeelesiam . Et Monaste. tia non sunt aliud. quam samiliae eiectae ad reparangam ct custodiendam primitivam Christia. notum sanctimoniam. Et ille adiungit de istissam liis: Demma haia aliore non habuerant. Sedes Me non Λήρνὸ Monachia remessam isti . Quod primitivi A ehoretae non habuerint domesti eum saeriseia altate , ct ipse profiteor. Hie agimus de oenobiis, quotum primus Auctor fuit S. Antonius . Et omnibus notum est, quod i l. la Saetifiei ii altare statim habuerint. Etenim
quod s. Hi lation S. Antonii Distipulus, di primos Monaehinni apud Palaestinos Auctor, sue - rit Ptes ter, ac in suo Monasterio obtulerit , t predicarit, ac baptirarit, est supra demonstratum. Et in Lauinea historia Palladius Heleto. politu
312쪽
politatus Ep; seopus laudat AEgypt Iaea in Nitriae
Monte Caeno hia , assim at illis esse suam , dc qui Aem maximam Melesam eum suis Di Uinis ossi.
ramo . Intet istos Monae hos 3c in ista Eeeles afuisse multos saeerdotes ae Levitas testatur in Litetis ad Euii hium S. item Hieronymus. Et iam
s. S. Epiphanium ante Episeopatum suilla sui in
Palaestina Coenobii presbyterum seribit in litteris r AE ad Pamreaehium . Antiquissimas primorum C robitatum Eeelelias ae presbyteros frequenter Ep. 6 I. laudat etiam Ioannes Cassianu 1 . Nempe istae rap. ta melesiae eum ipsis Coenobiis per S. Λntonium coeperunt. Quod in sancti etiam Pae homii cie robiis semper fuerint, lueet In ejusgem patris Regula. Et antiquissimi Canones lixe omnia satim probarunt. Α rabiei, quos eonstat esse insigniter ea nos, Monasteriorum Presbyteros, appellant Monarchas.
Quin imo magnae pluitum Coenobiorum soli audines statim a sui exordio habuerunt non dumtaxat P resbyteros ae Levitas, sed de Episeopum Etenim de Larato, Ephrem . ae Eulogio, Syria ae Mesopotamiae Monae his , seribit Hermias
Lib. 6. Zoromenus 1 CνMMηtis Episcam non tiνειι adire. cap. 34. Itis , sed bonisis ea a qui teluti vitae meactae eompensat o Lus d fractotae in prestriis monasteriir . Creabantur Episeopi suorum monasteriorum .
Eos floruisse addit sub Constantii imperio. Erant igitur ex primis s. Antonii distipulis , atque adeo iste mos est natus eum ipsis eoenobiis . Et Ipsum postmodo ratum habuit, de firmavit seu tus Canon Chaleedonensis: Ejusdem moris anti. quitati attestatur S. Hieron; mus. Etenim S. Ili. dotum suisse Coenobiorum In Nitriae monte Epi. opum habes in praelata ejus ad Eustoehium Epi stola. Eius Sueeessorem Diostorum praedi eat in Dialogo eum Theodoto Romanae Eeelesia Dia. p. I. cono praefatus Palladius , Maearium Monaehitum in monte Sina Episeopum laudat Imperator Martianus ἰn litteris ad Synodum Palaestinam . Exstant illae in tertia parte Synodi Chalaedonen. Cap. x s. ss . Eundem Episeopatum memorant Mati; ni
pol 161. Crust Tuteograeeia , & in otientalis Eeeles Ecap. 16. historia Iarebus Cardinalis de vittiaeo. Et M,
nothelitarum Plinreps Theodorus Pharanitanus erat Episeopus Monaehotum in monte Pharam .
Quod quidam illustria Constantinopolitani etiam
Patria tehatus Coenobia suos habuerunt Episto. s. testatur in litteris ad Constantinopolitanam Eeelesam venerabilis Stylianus , in Eustatem Provideia Episeopus Neoea sariens s. Exstat epi- sola post octavum Cone ilium . Parisiensis olim,
dc alii , in quorum Parochiis Sancti Dionysitae nobium habet altaria , Gallieani Episeopi re.
lealei trabant Apostolie seius pes. ἰleelIar hine illit pioprium Episeopum, di in ipso Coenobio, 3c in
cunctis Hus altaribus peracturum Pontis ealia , dedit Ad Ianus l. pontifex, de appellavit Epi se pum s. Dionysi. Ita stegit istorum Episcoporum animos. Et quis nesciat Lobbiensis apud nos Con. l nobii primos Abbates fuisse Epὶ opos sim, lem Episeopum habuit etiam Turonense Coeno. bium S. Martini . Quae, de alia plura exempla
demonstrant hune Seriptorem esse rerum Mona. sti earum penitus imperitum .
Idem Setiptor advertit, quod pt mitiua Eeele. sa lapsos in erimen Fideles piose liberet a Consi. stentia de a publieatum orationum Communi ne , seu a Μissae Meriseio, atque adiungit: sus ι riga. ut quod olim sceleros oepereatos baa Dei poenae fuit, nune moria sponte Christiani usurpenti
ad quae nos recipimus, sulfo res nos ederibus Eo D stiri 'communibas , a que acesti Matris nostrae
nos subducentes, oee. Λfffirmat Fideles, qui Regulares frequentant Eeclesias, esse in eo statu, in quo olim erant pro seripti 1 Consistentia. Eme
semetipsis extra Sancto tum Communionem rei,
gatos. Quod semetipsos suffurentur Ecelesiasti eae Appariturae, atque ita frequenteat Parasyna gogas. Quod istae Ecelesiae sint Parasynagogae . Quod sint eκtra Communionem Episeopi. Nem. pe apud istum Dogmatis en Romanus Pontifex nequit Regulares Eeelesias eximere, nee Christi Domini Oψes ipsis delegare, atque ita quieum. que istas exemptiones atque delegationes praeten. dunt, seeernunt se a Communione sui ori hodoxi
Episeopi , de sunt Parasynagogae . Est assertio manifestὰ sthismatica . Et quidem mogiea Istius seriptitatoris ebaris statet istiusmodi ineptiis. Et quid juvet singulas
ad dueere λ Bonas horas debemus rebus melioribus. Hae abund/ sumesunt, ut Fidelis populus noverit hominem , atque ita ejus sthismatie laqueos fugiat ae detestetur . Seriptitator isto aliud non habet , quam lenoeinantem Latini sermonis sueum , Ae quo in seeundo Stromatum libro sanctus Clemens Λlexandrinus a va
Qui eis prava dogmata Obvelant, sunt lupi in .estimentis ovium , sepulebra dealbata, pompo-sae meretrices.
314쪽
315쪽
316쪽
Turgantur ilia , quae Demonstra or redit in secundo suae Res m
Emonstrator Exbibitionem rodit, quod vulgo adseri pium S. Diony.sio Pontifiei Canonem Aleat esse stramineum . Et adducit vaticia Scriptores , qui omnem Itidoti Merea totis Collectionem a Tt-mant authentieam . verum omisit longe poten.
tiores istius Codicis Patronos . Nem se S. Nieu. aum ptimum Pontificem , Adrianum IL Ioan . tem VII L ae eius Tti eam nam synodum . Eielim haee Hinemarum Remensem Metropolitam, durum istius Codi eis Adversatium . eoegit ad Palinodiam, de in istos canones prosteri. Et Hinema rom obediuisse testatur in Remensis Ee. elefas historia Presbyter Flodoardus . Eisdem nonibus usi sunt non solummogo S. Petrus Damiani, S. Ivo Carnutensis Episcopus . aliique similes gignitatis Doctotes , sed etiam s. Leo IX. S. Gregorius Vll. Urbanus I l. aliique pluiti R
mani Ponti Mes. Ecce, adiuvo Demonsνationem. Nihil cimtulis eonstanter aflavero istos cincines esse straminem. Rogo nemonstratorem non ossen.
di voela aerimonia . Eam enim di diei a Gratia. - Μona ebo, qui istiusmodi supposita figmen.ta appellat paleam . Aut citiὸ ita appellat ejus antiquus Seholiastes. Porro istas epistolas spre. Wit etiam Abbas Dionysius Exiguus. Suum Papatiisse Demetorum Coditam ine hoavit a Deete. t tali Epistola Ponti fieis Sirieti. Et eius iudieium iam eonstantissimε probant & fit mant omnes E, ruditi, de Catholiet &listetiei. Quisquis ea. rum Natales jam eredit legitimos atque aut be n. ti eos , eensetur nugas vendere de sabulas i Ethoe unanime omnium Eruditotum iudieium liue firmissimis ane horis . . At eeee Ddmonstrator inter ista tum Epistola.
rum patronos numerat etiam Dominum Anio..ium Augastinum. Et uditissimum Arehiepiseops m Tarraconensem . Est eommiseratione di. gnus. Etenim in opere de Sacerdotii dc Imperii eoneo id a Dominus Petatis de m rea . eluditus Pati seni um Arehiepiscopus Dionysii Ea ui de istis epistolis iudieium probat ae laudat, atque
Idem Petrus Ae Marea eluditiis motum Caraditialium Roberti Bellarmini de Caesaris Batoni ide illis epistolis iudicium exponit, ae prosequi. tui r Belias as O Barenis avis vis e fultis Iu
rum eris Boreanaos Pontificam veteram tittitia epiis
tas esse eοMaι. Laudat Davidem Blandellum . liret Haereti eum , attamen Vitum eruditi Gnum. Potuerat laudate de Catholi eos . Iaeobum Si mondum , Dionysium set avium , aliosque plures, qui istud ipsum demonstraverunt.
l Λmerypha Seripta sunt duplieia : Alia ab
Haeretieis ad erroris stabilimentum, alia a C tholieisscta ad firmandam vetitatem . Etiam haec posteriora sunt semper grassata per Melesas. Et ipsa omnis Christi nitas semper fuit detestata . Lueet ex factu S: Ioannis Apost. de quo in illu-l strium Virothm atalogo S. Hieronymus, agen Ae Ametyphis periodis S. Pauli de S. Theelae.
Tertulli aus, vicinus earum temporum , refert Prasis
confessum se hoe P Γ amore fusis. . o ob Id ista eκeidis . Teitullianus id refert in libro dὰ Baptis. Cap. I . mo. Et ἡegradatio fuit iustissima . Etenim istiusmodi in Divi nae gloriae ossietum scta menda ela esse omnium perniciosissima, tectE doeet S. Augustinus. Et similium damnationum habemus plintima exempla . Porro ista Is dori Meleatotis Coblectio leviphi, qui post sanctum Λpostolum
noni saetum fuit tertius Moguntinensis Episeopus, tempore ambulavit per Galliam ae omnem Europam, a multos iuvit ad firmandum Plima. tum Romanae Ecelesae. At vero non ita pridem Centuriatores Ma eburgenses , dc alii nostrorum temporum Sectarat Mepetunt istas mercesserutari usque ad landum, ostenὰerunt vidueas,hlaterarunt ipsas esse palmare Romani primatus sundamentum, atque ita illum laniati in arena. Eiod 4llae epistolae snt palmare illius Primatus tundamentum est nugaeissima sabi la. Habemus solidissimos istius M anare hiae lapides, non ege mus palea 3c luto . Hine eruditi di orthodoxi. iii etiam eceperunt istas epistolas discutere, repererunt spurias, atque ita unanimi sufflagio ad paleam plostlipserunt. Quae omnia si non ea piae Demonstrator , dieat de istis epistolis i DIRU.
TA SUNT A Llis . UNI MIHI PERGAMA RESTANT.
Et quidem S. Dionyso Pone isel ad se tipta epi. sola
317쪽
stolieas Constitutiones, quas multi olim ad set ipserunt s. Clementi Ponti iei Romano Arguit mutuis rem , quod ipsas dieat sputias natas quarto saeeulo. Et pro se addueit Eminen .eissimum, Reuerendissimum, ae Eruditissimum Virum , Dominum Ioannem Bona, S. R. E. Pres. hyterum Cardinalem, qui e set ipsas esse arti. quiores Nieaena Synodo, ideoque prodiissetet. tici laeulo . Et D mon 3νai, de Domino Cardinale agjungiti me ramen negat usum Clementem fuisse earumdem Atiliorem . Respondeo Demon νataνem halluet nati. Etenim D. cita inalis Consti. tutiones. quas amrmat esse tertii saeetili , quo ra o non neget esse s. Clementis S Clemen.
tem esse sub Tiaiani Imperio affectum gloriosa morte affirmat Martyrol. Rom. quomodo igItur ille possit tertio laeulo eongessisse istas Constitu. tione . aut composuisse An hae snt tert Ii, an quarti saeuit, omni nihil refert ag Ex Milanti propostum. Illa dum taxat evineete voluit ipsas non esse Sancti Clementis. ideoque primitivam Melesae sub Apo, solis disti plinam ho a posse ex ipsis Aemonstrari . Absit a me, ut restager tanto Eeelesiae Plinei ri, eui obstringor ex multis & magnis titulis. Si tamen mea Dieti stabiliam. eertus sum optimo ae eruditissimo Praelato non displieiturum . Existimo igitur istas Constitutiones esse quarti saetuli. Etenim Apostoliearum Constitutionum ct uulgarium Apostolieorum Canonum Collector est onus & idem. At uero Canonum Collecto.
rem esse quarti triuii, manifestum est ex quadrages mo nono Canone si quis Episcopus vel Pres,
inponatuν . Canon reani sestὸ agit in Haeresar.eliam Eunomlum. Hie enim ptimus & unisus erepit per unicum Baptisma , id est, per unicam immersionem , in mortem Domini baptizare. At vero quis ignoret Eunomium blaterasse taeulo quarto λ ea asstitio lueet eae multis etiam loeIs In Ipso constitutionum eorpore. Adduco paueula . Meundus liber mandati me Paenitentem , as1 I ad ab rana, era. Multis eonfirmat suum istud mangatum. Et agit praesertim de mortis animici Aὰ iungit Domino nullum suspieionis loeum relinqui illis, qui ἀπὸ o ne emen/m Jude re M.
t; qua disciplina quihuciam gravioribus preeat Issaeramentalis reeone illationis ratem negavit ,
non dumtaxat hominibus sanis, sed etiam in
mortis extra. Rigorem mitigavἰt teri us,derimus Canon Ni nus. Et plures Episeopi noluerunt elementiam admittere. Adversum illos agit ista Constitutio, ideoque palam est laeuli quarti . Hoe sit mant etiam his verba r Ne eum, qai semel Cap. 4 ε, ιυν- tintis, , inseris. Agit in Blos Epi. seopos, qui ex laudati Canonis re .erent Ia admit. tebant semel lapsum fidelem, bis lapsum aversa.
Quintus liber Inter generalia totius Christia. nitatis Festa numerat Domini eam Nativitatem , 12 a Timat ipsam eelebrati die .igesimo quin ita De. eembris, ae distinguit Festo Epἰphaniae. V fom long8 aliud seribit s. Ioannes Chrysostomus. Etenim in illius Festi homilia disertῆ assimat i Aoux s. psum apud Oee identales di Thraees esse quidem
Apostolieum institutum, at vero in Antioehena Ecclesia non ecepisse , nisi a doeem an clis. Α .stolieatum Constitutionum author est manifestἡ
homo Graeeus, ct omnino setipsit apud o tenta lem Eeelesiam, atque ita non seripse nis ei rea aevum landati Chrysbstomὶ . In suis ad Georgium Codinum se holiis Iaeobus Gretrarus eenset istam homiliam esse sputiam: At eertum est ipsum la. bi . De qua re vide Flaneiseum Combesis in No tis ad Ioannis Arehiepiseopi Nitimi Orationem do Domini Nativitate. Quinins item liber habet his verba a Morier Cap. I 7.
Monae Pasilis obs/ν. Is . Quis non videat haec omnia esse mutuata ex Nieaeno meteto tEst res meridiana luee elatior. Et longe aliud sanetunt Apostoli eae Constitutiones, quas in P
hario ad dueit S Epiphanἰus. Videatur ei ditus vii Di ν sua Perauius. Multa insuper alia pa- Haeres.sim evineuat istas Constitutiones esse quarti DP v. e. io.
Porr8 quod ἰn saerarum litterarum synops Retiam Athanasius laudet Λpostolieas Constituti iares, est omnin6 uotum. At an ista synops, siti egit Imus magni Λthanasii scelus, est multa quae
stio. Quidquid si , Author ille laudat issas ipsas
Constitutiones, quas laugat. & quarum verba addueit praetitus Epiphanius. Et his non repe riuntur in nostris hodiern; s. In eiciem non re p.ratur Apostoliea s IMobi Constitutio, quam in ratione de Domini Nativitate addueit Ioannes A te hiepiseopns Nieaenus . Et Ecistrae hogiet damnant atque exstantine Baptisma datum ab haeretiis . Quare quisquἰs ipsas vult esse Apostolieas , probare Aebet errorem sancti Firmiliani Caesareensa in Cappadoeia Arehiepiseopi, qui ad s. Cyprianum in suo errore sit mangum seripsi Mesesiam sonileam semper post Haereti eos reba. mirasse, ita es octam a sanctia Apti stolis. Plural Ae harum Constitutionum authore. tempore, aequalitate ἡ seu tare non est praesentis propositi Demon νMM etiam indignatur. quod Edit 4 iis dicit istas Constitutiones ab ipso math etiari , i 3 eoque & numquam visas. Respondeo me vera
dixisse. Etenim in octo libros distinctum opus
318쪽
eon Ad t in unum , dc pluribus annis pet Dan eiseum Turrianum , ae nupetitia per Philippum Labbaeum facta erutectio de editio adductum
Demon rasare testimonium habent in seeundi li. bri quinquages mo nono capite, non in μου ages. rno tertio . An vetusta Coloniensis apud Ioannem Bitchmannum egitio aliter distribuerit ea pita , quoniam esse possit, nolim rimari. Interim ere. tum est, quod octo libros non confuderit in unum Adducta Constitutionum verba dixi non gevagensibus aut quibuseumque par hiatibus Pres. byteris agere, sed de Cathedralibus. Etiamnum
dieo . Est res manifesta. Demonstrator me arguit , quod Cathedrales Presbyteros , ut tales , ne se iam a Paroe hiatibus distinguere. Et verum dieit. Profiteor enim istiusmodi dialectieas tri. eas , quas ignoravit ae improbavit omnis antiqua Christianitas, etiam a me sperni de Ignorari. In . terim quia in multis olim Eeelesis nee Parochia. Ies , nee Cathedrales presbyteri potuerint doedire populum o de grande istud munus specta vetitag solos Episeopos, perseuerti dicere. Et dico verum. Et abundὸ ostendi. Λttamen Melesae
variae habuerunt varios mores.
esse jus eo nesonandi, S ad suas eone iones nucieandi populum. Et graviter queritur se ab Exl biriane perperam traduei. Respondeo Exposti. κ/m agere de eoncionibus saetendis eadem hora, qua si paroe hialis Presbyteri eo ne o. Alsidimat Regulares Eeelesias, nulli nisi soli Epistopo, debete convicinandi horam cedete . Hi ne inseti ipsas , quoad istud ius, esse pares paroehlalibus. Et loquitur e 2 Constitutione Boni saeti VIII. quam certum est a nulla Generali Synodo aut
Romano pontisee esse ei reumductam . Dimon.
spondeo Expositionem esse inno2iam. Non de solo egit Nanneiens Cone illo. Diti it Eeelesia. si eam Apostoliei temporis di se Iplinam, uti non eae Papalibus 1 fidorianae Collectionis epistolis , ita nee ex ista synodo posse moestiari. Et rectEdi 2it. Ei enim issa omnia sunt octavi aut noni
saeculi. DemoUrisIον item queritur , quod E Dbtris di eat etiam S Hieronymi epistolam ab ipso malecitari . Respondeo ipsam uera dixisse . Dixit quod in seeundo suarum epistolarum libro s. Hie. ronymus nullam habeat epistolam ad Heliodo. rum. Est res eerta dc manifesta. Verum Demon. strator reeurtit ad selectas s. Hieronymi epistolas, atque ita sat et ut se ex pleno Hieronymiani operis rpote non citasse, adeoque nee ipsum legisse. Selectae epistolae legi eonsueverunt a Saerae Theo. logiae Tyronibus. Spero fore, ut Demonstrator pedetentim adstendat altius, atque ita istiusmodi meis lassicionibus deineeps non praebeat ansam.
D man raros pergier λθὸ ea Ista ea IIa, s. Hie. ronymi litteris, Monaesos Cloicis suffuge . Et firmat ex authoritate Ioannis Morini. Responis deo de Laieis Monachis me consentire Etenim quis Lateus non subsit Episcopo atque Presbyt to Est tamen opus sano intellectu . Plimitiva olim Monasteria non Diceeesano, sed 1 se electo
Episeopo suberant. Eligere poterant quem cum inque Episeopum, etiam rem at Immum. Hie illis dabat Presbyterum de cimnia Melesiastiea Saeta menta. Est apud omnes Eeelesiasti, antiquit iis per; tox res notis ima . Et lucide patet ex Sy
nodo Boni saeti Λrehiepiscopi Carthaginensis . Ex quo vides Monachorum a loei Episeopoexemptionem esse antiquissimam, dc vetust s Ee. elelia Canonibus non ad Versari. Ita suit in Oriente usque ad Chaleedonensem Synodum. In C
ei dente autem, qu; istius Synodi Canones diu non admisit . illa se ima permansit lorge diutius. Demonstrator Aenuo querἱtur senisci tradoci , quod improbet Regularium Eeetitiarum Comeiones . di neget ipsas posie frequentati. Amt-mat ipsas a se commendati . Proelamat ad Tri. dem illam Synodum , ab Expositione adulterati thema. ae persit: Eoo de audi ad Verbum Des o Vadimentis fid/ι in Parachus obluar ono per reactaham , seu septi n e tribus su agit, uaporusmum l. eis Is , sed er Mutisdam etiam privilegii, prober
repti sard factionem. Respondeo non tant lim privilegia & his olla, esse adducta , sed etiam generales ec authentieos Eeelesiae Canones . in Chalcedonensi Synodo ad Anastalium Nieaenum in Bithynia Episeopum . praetendentem jus Metropolit eum in Basilino politanam Ecelesiam, dixerunt gloriosiluni Iu . diem e quomodo te monstrare pro ιιιι Bos inop ι Λα II. Disigmam Ecessam sob Nicaena esse, aratim s.candum Canones, an ex at qua consuetudine λ Sumposuerunt utrumque prinei pium esse per se sussi. eiens ad victoriam. Et hine Anastili Adyersa. tius Eunomius Nieo mediens s Episeopus, istius Provinciae Μetropolita, in exhibitis imp ratori Marciano, ae praefatae Synodo precibus asseruit sibi si vere de Cationes de eonsuetudinem . Ego perambulavi per ejus vestigia. Per septem E .hili fonti capita demonstravi Regulatium Con. eiones de Catechismos fuisse semper probata a Catholiea Matre ae eius disciplina . Nee tantum Coneiones di Catechismos, sed ol m etiam
Baptisma. Ex magno authenticorum exemplo rum numero consuetudinem , ex variis Synod rum ae Romanorum Ponti seum Deetetis osten
di nobis favere Canones. Istud jus non esse no- .ellum ordinum Mendieantium privilegium , sed a vitam regulam Monasti eae Prosessionis . Ostendi ex antiquis Monae his per Apostolieam Sedem esse traductam ad istos ordines. Et quod fudi obligationi fideles in istis Eeelesia se per satisfectrint , ex a/dultis Canonibus atque exemplis est plus quam manifestum. Certe meut apud Monachos olim baptietati non debuerunt rebapti.
319쪽
rebapthali, ita nee Ibigem eateehIsmo aut alia doctrina instructi debuerunt iterum per Epistopum instrui, longe in nos per Presbyterum parochialem . Demonstravi & pto antiquis Mo. nae his . Ac pro ordinibus Μendieantibus esὸ In contradictorio judieIo frequenter definitum ae
pronunciatum . Et addidi S. Augus ini eontra Donatissas, nulli iudieio volentes aequie Oete, Ep. 167. elogium: Pars quod ipse Diabolus, s aurMνιrisis
C a. non esse tam impudens at in ea emisia per fit rei. Et hse omnia Demonstratis , utpote hi sol aspraeterit, ct negligit rodete λ sol san imitatur Glossim: U t,aeeum s non legistiν.
rodere. Assirmat sanctu in Hieronymum
fuisse non smplieem Hiero Monaehum , sed in lsuper parochialem Presbyteium oppidi Bethle. miliet , & ex iso titulo catechizasse , bapti. et iste, I praesteasse. Et probat ex primo Dia. llogo S. Sulpicii Severi. Bessissem Oppidum per.
resbus, qui a Iaeobo sit mondo inseti hii ut Praedo natus 1 Hie s. Hieronymum appellat Pras
Hierum ReihIebem rem. Demonstrator insuper sdvocat haee Steph 1οἱ Balvetii verba in Commen.
Respondeo hae In re nemini esse pol Ius eredendum, quam ipsi S. Hieronymo . Hie autem de suis eum Ioanne Pleiosolymae Episeopo quaesionibu a seribit ad nobilem Ui. Ep. 6 i. rum Pammachium a Poννο quod .ieis ιὸ perii Fe. 16. se, tit sub vereηtur Eeclesiae μι. es non se ΘΗ, i
daremus , seu tir iis agris oe insolitud ne adia . scenisae peccauis Pellinus , Cori n nos mise/r. to,aeam defecteremus. Inter varias Ioannis eum Hieronymo quasi Iones una erat de subiectione latque obedientia. Ioannes aegerrime serebat Hieronymum, Vincent; um, aliosque in isto monas etlo Presbyteros habitate inita suam λ-
Hieronymus avita ae per omnem Eelesiam proba ta Monasteriorum ae Monachorum libertate seu exemptione fretus, noluit subesse. Et in isto pt, leolito permansit inconcussus. Proindὰ nequit B e. lihlehemit; et inpIdi fuisse paroehJal Is presbyter.
Hie enim ab Episeopo non possit suisse exemptus. Λltera Ioannis de S. Hieronymi Monasterio querimonia erat, quod in ipso S. Epiphanius, extraneus Salaminae in Cypro Episeopus, x Hi ronymi Fratrem Paulinianum eonsterasset in Presbyterum. Et quod Paulinianus, lieet Presbyter, nollet Diaeee sano Episeopo subesse. Et ad posteriorem hane querimoniam Hieronymus in eadem Epistoli responditi me a te ordis
tum , idem ab eo audies , quod a me misello b m ne sanctae Nem. Episcopus Paulinur avd vir; Num rogati ut Maenareν λ Si H Prestiterium
tribuas, ut Monaestim nobis non auferos , tu tuderis AE tua judicio; sa aurem sub nomine Prestiteri restis mihi inropter qιod Deiatim deret quι, ego habeo , quod sis ν hisbυι , titiliam dispen. ditim in oris disti/κe passus es. Amrmat se a s. Paulino Antiochiae Patria retia ordinatum ea lege. ut Monachum non peiaeret , ut nulli titulo aut Eeelesiae inseriberetur, ut Oidinatetur a b. solute. Et illam libertatem Hieronymus e n. st antissime semper tenuit, atque ita non plus suit Bethlehemitiei oppidi Patoehus , quam erit Cardinalis siesbyter Ecelesae Romanae. Uti uune e Monacho consectatus Episeopus exuit Mona halem statum , ita tune ipsum exuebat omnis e Monaeho promo ius in Ct rum . Hi ne Hieronymus dies it se noluisse ita saetari in presbyterum , ut Monaehum amitte ret . Noluὶt ad eeitum eardinem alligari. Haec omnia patentissime consimantur per verba sequentia : Guia si χδι Eccis m p Nos
tos menses ciνda diem Pentecostes, cum obseura
Monasterio Collegas Hiero Monae hos distinguit a Ioannis Episeopi Presbyteris, atque adeo asse rit se de illos non fuisse de ejus Clero . Smeundo, quod ea techizatos di praeparatos 1 se Coni
petentes , ne Ioannis stomaehum offenderent, no
luisse baptietate, ses missse ad Ioannis Plesbyteros : Et Ioannem his, ne illos , initia rent , vetuisse. Ἐν omnia altὸ clamant Hi tonymum Istie non fuisse Parochialem Presbyterum . Ei enim Paroe hialis istie Presbyter non poterat non esse Ioannis Episeopi Ptesbyter, & ei-tra ipsus ossensam poterat .i md debebat baptizare. Tettici Hieronymus a firmat, quod omnis ejus domus comm ni earet Eeelesiae Bethlehem . Naee
320쪽
aliqvἰ Intelligunt de Saeramenti ae Verbi pedi
ceptione. Existimant omne S. Hieronymi Cor. nobium, istius pereeptionis causa, accessisse ad Parochialem Ecclesiam . Et ita , licet quid aliud tentent emungere , latentur ipsum non fuisse Rectorem Parochiae. At penitis deviant. Etenim quid vox, Communio apud istius aevi fideles significaverit norunt Eruditi. Videantur observationes Gabrielis Alba spinei , Episcopi Aure-
Iianensis . Laudata igitur Hieronymi verba edicunt omne ejus Monasterium, licet Ioanni Episcopo subesse nollet , communicasse Ecclesiae Bethlehemitici oppidi: Fraternitatem & alia Ca. tholica, Communionis jura contesserasse, atque ita non lacerasse Ecclesiam . Quod iterum alte clamat Hieronymum non fuisse istic Pa. xochialem Presbyterum. Ejus Monasterium de. gebat apud Bethlehem, uti nunc Mendicantium Coenobia in quibusvis civitatibus. S. Hieronymus dicit quarto, quod extra suas cellulas nullam haberet Ecclesiam . Hoc est, quod tamquam Monachus in Monasterio dege
rei ac lateret , ac in ejus oratorio sua Divina cum suis Constatribus perageret. Hic enim est avitus ac perpetuus mos Coenobitarum . Quod iterum alte testatur ipsum non fuisse Parochum.
Quinto dieit, qnod in Monasterio , essent quinque Presbyteri, & omnes suo jure possent baptizare.
Sexto, quod ob Episcopale Ioannis Mandatum
abstinuerint ab isto ministerio, noluerint sui juris usu illum offendere, ideoque suos Competentes ad ejus, utique Paro hi ales, Presbyteros miserint. Septimo, quod tamen ob istud Episeopi Man. datum noluerint a Catechismo cessare. Quae omnia insigniter firmant antiqua jura Hiero. MO. nachorum, ac Ecclesiarum Regularium . Quod S. Hietonymus a stipulatis cum suo odidi natore Paulino conditionibus numquam recesserit, adeoque semper Monachum , numquam Curatum Presbyterum vixerit, manifestum est ex toto vitae ipsius decursu . Ex Christianae erudi.tionis amore noluit intra unius oppidi, Civitatis, tui Episcopalis Parochiae titulum aut limitescio
chim scribi. Voluit liber quosvis Nobiliores Chri.
st ianorum Doctores accedere , videre , audire.
Hi ne vixit Romae, Constantinopoli, Λntiochiae, Hierosolymis, Alexandriae. omnem item Iustravit Galliam. Et iam dum Bethlehemiticis Coeno. biis praefuit, sui videntis Didymi amore accessit Alexandriam , & cuncta Syriae sacra loca est perscrutatus. Et annos impendit. Quod Parocho non licui stet. Et jam apud Bethlehem senex in praefatione ad septimum suum librum super Erechielem Prophetam seripsit ad S. Virginem Qu.
sochium: Nulla hora, nullumque momentum est, kn quo non Fratrum occurramus turbis, is Monasteris Distudinem hospitum frequentia commutemus . Et in litteris ad SAugustinum .' Me autem aetatis ultimae, ef μπὸ decrepitum, ae innasterii ae ruris Secreta
sectantem , parvι pendunι . Palam profitetur se apud Bethlehem suisse Μonachum ae Eremitam, nullatenus Par hialem Presbyterum.
Restat quaestio, Quomodo S. Sulpitius Severus seripserit de Bethlehem oppido : Loeι illias mel
fiam Hieroomus Presbyter regit y Respondeo ac re-
Christ. Lupi opera Tom. XI. to jam laudata senis Hieronymi verba: Monaasterii ae ruris Secreta sectantem . Proinde Hierinnymus non in ipso Bethlehemit leo habitavit Ογpido , sed in ejus secreto rure . In suo illic Monasterio . Istiusmodi, non autem urbanum situm passim fuisse antiquis Coenobiis, norunt Periti rerum Monasticarum. S. Hieronymi Coenobium .suit ad suburbanam ac sacrosanctam specum, in qua Deus Verbum e Sacra Uirgine caro prodiit, di apud quam S. Angeli bonae voluntatis pacem omni humano generi occinuerunt. Istie illustris ac opulenta Romanorum Matrona Paula aedimi cavit quatuor Coenobia, & quatuor Xenodo e hia: Tria sacrarum Uirginum Coenobia, quartum Uirorum . Et haec sanctitas adeo profecit, ut incolis& advenis non sufficeret. Hinc b. Hieronymus ex vendito per fratrem suum Paulinianu in patrimonio addidit quintum : Et Coenobium dc Xenodochium. Pro viris. Et haec omnia ipse rexit. Reinxit lo ei illius Ecclesiam. Hie est sensus Sulpitii Severi. Etenim quod antiqua, quandoque unum singulare, quandoque plura simul juncta, Coeno bia habuerint suam propriam Ecclesiam, suum Presbyterum, suum Clerum, imo 3c suum Episcopuim , abunde ivonstravi adversum Ioannem Frontonem. Est res notissima Peritis rerum Mo
Ejusmodi Monae hales Eeelesias laudat etiam Ephesina Synodus. Etenim ad Pragmaticum Edictum, quo Imperator Theodosius damnavit libros Nestorii, subjunxit hanc subnotationem: Lecta sunt Me in Ecclesia Monachorum , in Desertis degentium. Easdem laudat in Prato spirituali S. SO- L. b. e. phronius Patriarcha Hierosolymitanus, atque a D 48. firmat plura. Primo , quod ipsas non solummo.
do adjuncti Coenobii Fratres frequentarint, sed G 86
etiam vicini Λnachoretae. Secundo, quod istae Ec- i 77.elesiae regerentur a Presbytero Monasterii. Tettio,quod haberent suos Parochiales limites. Quar
to , quod ipsos nemo novus aut extraneus Ana
choreta inhabitandos intrare posset, nisi a Presbytero admissus, ct Cellam accipiens . Qii into, quod advenae istam admissionem nexis genibus a Piesbytero supplicarint. Et de S. Sabba Abbate scribit in ejus vita CPrillus Monachus: Cum vidisset Monachos magna undique ρνμι inopia , quod neque baberent, quι eo
Fum curam gereret, neque eis vicinum esset Templum
ad orandum , sed In Propritieam A dem quae est Thecuis , fingulis adscenderent Dominicis , partic*atur DIUna sacramenta , ef inde eos deinde inter se decertare, implerique tumustu Θ perturbat one , quod
essent fine duce, Θ nulli parerent Rectori oe Praefecto.
refert omnia ad Patriarebam, oe vehementer rogat, ut eor eoureget oe eonciliet, Θ eis omnia ρraebeat,
quibus indigent. Ille vero datis Sabba septuaginta
aurcis, eι concedit Dominium o res Monachorum . Dautem cum rerum , quae ιlltc erant, Aefactur esset D minus , 'Imvm quidem eis strovidet res necessarias ,
ut nil I eIs deficeret, sed omnia susteterent. Deinde Templum quoque eis magnifice aedifietat.
Agit de nescio quibus in Syria apud Thecuam Anachoretis, dc scribit varia . Primo, quod singuli essent Acephali, & non haberent communem Praesectum . Secundo, quod nec ulli Caen bio essent uniti. Tertio, quod laborarent inopia