장음표시 사용
281쪽
. eum odio Tatiorum, quod sera vel as charitatem. Germanae Poetinentiae actum et se ex variis
eo repletium adfirmat ex professo in quinto eiusdem quaestionis articulo , singulosque edieit; via,
nam , o non tam propier sunticia. Loquitur edi sancti Augustini ad Anail alium Epistola i suis
hennas meruit, non peccare metuit, sed ardere. III autem peccare meιυ ι, qui peceasam Usum β ι e .lennas odit. Et ex isto artieulo sextum seYtae suae sessionis eaput manifeste desumpsit saetosancta nodus Tridentata. Eamdem veritatem doeere pergit in supple mento. s/eundum Augustiatim, inquit argumentum sed contra, emma dolor In amere fi ηδειαν : sed omον es,ites s , in qua ηίδαν dolor Coauis oris est maximo, e L O ci dolor conuasionis es m i. istis. Quod ipsum consimat articuli eorpus, ali. um sensualem,alium rationalem in Contritione di.
p,omeν Ipsam desiderentur: Et ideo pei cartim, pia is fine titilino aieνt ι, super omnia aes iura dirit. meeati displieentia seu odium adfirmat nasei oportere ex complacentia & amore sinis ultimi, qui est Deus in saeeula benedictus. Et rursus in alia quaest ione 1 Ad Iertium aerendum, qa ad des,
contrus eris , quamvis fit f ritum quamum ad insen.
- η armatuν , o sciandum Le potes vatire addi. Iectio em culpae , o poenae . Omnino notanda est doctrina articuli sequen. iis, duplicem rursus in Coni titione dolorem di. singue δε pergens de rationali. me is di pluearia
pereati eomm s. Et potes esse adeo πιν dius, Mod nons sicias ad rationem Conuitionis. minus Zisti. cer peccartim , quam debeat aegri cere sip.rν arda a se .s tui etiam amor potes esse ita νemfus, quod non sit j ad rarunem charitatis . Loquitur ex sancto Rugustino, sera bente de aetern i atque incommutabili , qudi Deus est, iustitiae mmdam, operum iust Ilia, non sumus, nar eam d luimus quam us D, I, 8. de s ι 4s. valeamus. Dilutum istum justitiae amotem Trinit. latius exponit in libris Consessionum . Post 1 san. 6. Io Simplieiano auditam Victorini Rethoti, eon. versionem ait incommutabilem Christianae justitiae vetitatem di putet, titudinem sui sie a se & eo. gnitas 3e dilectas, verum dilectione nimium dilinta, 'c pergit Meritatis preceptio jam terra erat, ego M. rem adhue ιerra obirgistas militaνe ιUι recusabam , ωmpedimentis orauibus se timebam expediri, Dem d. modum imped νι rimendum est . Ita sarcina sectili,ve,
quibus meditas, in M, similes erant eanarisas e re gisci olentitim, quι tamen spe. 11s νIs hirudine νemregunt. . Et ficut nemo est qui dormire sempeν --δει , omniumque sano Dd eis v guare praelat i differelamen plerumque homo somnum excuterae, cum gratis rosis in membria es , eamque displuearem e vir Iul bentius, quamvis surgendi tempus advenerit; ita re t rum bas bam esse militia tuae elarisaei me ridere .l quam meae cuplaetata cedrae sed illa. Nucebar of Uacebat . Non en4m σοι .d ι bs responderem aeranti
ECCE MODO, SINE PAULULUM. feci m
M o mori non bob dis mari mi Et fine paulatam ιιοι in longum: Haec est illa charitas, qua adhue adolestens orarat ad Dominum: Da mili castitissem
o conrinentium, sed non modo. Timebar ne cita ipsum exaudires Deus . oe eiιὸ sanaret a morbo concussen, ιιae , quam malebas euhνι, quam exstingui . Elh νει
ra supremae iustitiae dilectici, vetum adeo modi ea dc diluta, ut nequidem adfectu Deum diligat super omnia , sed ipsi quasdam praeserat cupiditates. Eam Augustinus passim voeat primam eharitatis scintillam, exordia , ct rudimenta : Ad Contriti onem & justitieationem non sufficere recte ad fidimat sanctus Thomas. Eodem in supplemento ad quaestionem, an ma sit hiorem de Dei olfensa,quam de aetetna gehennadis. plieentiam debeat involψere veta Contritici, res pondet: Ad quarιtim dicendum, qaia quantuas disphrentiae de istiqua je ibes esse secundam quaaritav
D a Misa deber magis Deum quam seipsum d Ilere , ptis deber odire culpam , a quamum est a sensa Des, quam in quantum est na va Nd. Loquitur ex Theodoret , Cyrensis in Eustatesia Provincia Episeo. pi , eommentario in Λpostolieam ad Romanos D Lpisolam a Naa es propteν bona promulsia amandus
in geheana suppBcium, una eum HIPEIam In ip - I, bentiti, ex alactias Mesusciperem , quam ilia magnae' praeclara, o quae vobis exprimi nequeunt, De ditictionesti νata a. Et de sancto Anselmo Ca tu alienti Arehi-Episeopo seribit Henrieus Cny.el, tonus: Anselmus sequensis δε, fotisai se malu L; b. etiaris fine peccato in inferno, quam In caelo cum peccato. e. 8. Quod vera Paenitentia peeeatum seut gehennas odisse debeat, iam frequenter audivimus 1 S. Λugustino. Eadem doctrinam hie eonfirmat Doctor Angelicus,' ex tali charitate adsimat formassam ver1 Coni titionem. Definitiva est haee eius ibidem sententia : Deler Contritionis a claritate caussatus. Sa
282쪽
quisl.q, Saerosancti Tlidentini Concilii Patribus cur
I, non adnumeremus sanctum Thomade Uilla. Nova, Ualentinum in Hispama Archi Episeopum λIcicut Synodum ex caussis non accesserit, omnino
tamen de ipso diei debeat, quod de sancto Cypri. ano & Nicaena Synodo seribit sanctus Augulti
nus: υιν1tv interfuit. Suos enim Hispaniae Collegas, in marino ad Tridentinam ut bem itinere
periclitatos liberavit 1 naufragio , di cunctos ibidem Patres suis vere Episcopalibus literis di consiliis insigniter adjuvit. Eum publicis Sanctorum tabulis inseripsit insigni apud Gondulii Castellum Ecclesia ornavit Beatissimus Pater Alexander VII.
di nocturno ejus ostieio interuit hocce Encomton: Scientiam a Domino vehementissime postulavit. Hic
ergo tantus Doctor & Pastor in Domini eae Passionis Dominica hanc populo suo tradidit de Contritione doctrinam: Contritu , juxta Theologorum sententiam , est dolor voluntarie adsumριus pro peccato, cum proposito confitendi er satisfaciendi. Potest advir Et Iterum non peccandi. Cum Doctore Λngelico dolorem illum asstimat oportere esse ratio natem, & pergit: Dicitur voluntarie adsumptus, stro pter quod es Paenitentia in morte suscepta aliquo modo suscepta est , quia non voluntate libera, sed magis timore se , ω quasi quadam violentia instanIιs perιcuti. Quo principio abusus Martinus Lutherus Omnem ex timore servili conceptam Poenitentiam, dixit esse hypocrisin, tu volui. t triam, fictam, dccoactam. Pet git gloriosus Episcopus , ac etiam definitionis vocem, Pro peccato, exponit: Non de damno, vel de poena, vel de Infam a , vel de lumitvine er viti. rate peccati, sed dolendum est de peccato, prout offensa Dei, sie ut et amsi nullum incommodum de peccato pro veniret , neque esset infernus, aut judicium, reque au- quis sciret, ratam ἀίρθωνα peceatum, quia Deus fuit
offenIus. Vera Conrritio ex amore Dei debet procedere , πon ex timore, aut ex amore μι. Unde Augustinviti. Oportet Pan Itentem non sotam Deum timere Iudicem,
sed er justum diligere. Et infra: Ex bac de Ilione possumus elicere quinque covaitIones, quas debet habere dolor,ur H pejecta oe covsummata Contritto. V tquoad sola in sussiciendiam sit persecta. Pνιma quod fit purus , id est , propter Deum IOIahlor, vel prInci. aliter , non propter damnum. A bsolute perlecta est totaliter, quoad solam sussicientiam periecta saltem principaliter debet esse propter Deum. Secuu-da conitio est,quodsit pius, fas, Mae furiosus : in faciunt quidam , quι seipsos dirti devovent, er eonqueruntur de Deo ,er peccat s addunt Haissemiam.Teretia conitio est , quod fit maximus , avretiative scii, eet, non inre M : in plus doleat de peceato, quam de
quovis infortunIo, vel morte uxoris, aut Mistrum . Non intensivὸ: Nam sen 2Da mala magis movent vos. Sed υρν et sativΘ, Θ In aestimatione: Nam si daretur optio, potius eligeres patι quodcumque inforIunium, o mor rem filiorum, Θ tuam, immo es infernum , ω annihi. Iationem ιuam , quam eligere peccatum . Quarta eon ditio est, quor fit perpetuus: Nam Paenitentia cumlita finienda es. Quinta conditio est , quod sit particularis de quovis peccato mortali, quod es in memor a. Non quod debeas fabrae tot Mures particulares, quot peccata recordarI3, ut quidam volunt; sed sufficit quod habeas unum dolorem extensum , qui se extendat ad
omnιa peccata moriatia in part/culari, quae recordaris
refecisse. Non enis sufficit , fi in confuso dolear de om.
nibus er in generali quia es peccator magnus , 2 quia fenim intilium , sicut dolent sancti , sed quod doleas de bomicidio, de adulterIo, de fornicatione , de furto, si commisisti in Decsati: ad quod non opus est habere multos dolores sed suis tr vovi Drtensus de omuibus in
particulari coasideratis. Has condit oves debet babere
ἰον , ut fit quoad susti eientiam perfecta Contritio . Sancti Francisei Sales i, Gebennensis Episcopi, doctrinam & sanctimoniam quis ignorat λ Et j a in
hunc in Ecclesiasticas Sanctorum tabulas retulit laudatus Pater noster , ejulque Canonico osticio indidit hocce elogium: Franci us suis Scriptis, eaelesti doctrιna refertis , Eeae in illustravit, quibus
amour de Dieu, tous cela ne nous servi ιι de rien ροuria vis eternetis.
Ejusdem sententiae suit in suis ad populum
Quadragesimalibus concionibus magnum Eccletiae lumen , cujus publicum Festum Romano Breviatio imposuit Beatissimus Patet noster, sanctus Berna idus Senensis: Ex his apertὰ eωι potest , quia
qui conteritur principaliter propter timorem infern , ex no prostier amorem Dei, non est in flatu fatalis, quia non dolet amore Dei, sed amore fui, ut si cessaret damnatio , ex perpetrata culpa, cessaret o Contritio illa. Sed secundum Scotum, luet ad veram Contritionem conis currat timor bum hans, debet tamen concurrere amor inflammant. Unde et si in necatrare in IIet timor po n.e , serpervenienι tamen amor talem timorem debet repellere
omittere nolim laudatissimos Fratris Didaci ci p
Stellae in sancti Lucae Evangelium Commentarios:
sι tantum dolorem θ PMurrentiam tuorum peccaI
rum habueras; er illorum eausa tot lacr1mas Isideras, quot sunt guttae aqu.e in mari, si banc poenitentiamer dolorem habueris , solum vel praecGve Id cavera ne in inferasum eas, certissme scias te hae sua ratione damnandum fore . Nam in peccato duo considerare debes . Alterum offensam quam adversus Dominum tu. um commisisti; alterum verδ malum , quod tibι ipsit comparasι, quia teipsum ad aeternam poenam obligasti. Sι gιtur te peccatι ιvi potius ρoenitet proρter in. i ferni. ruciatum, quam quod D. um essenderas, manIfe. sum es te potius id ea vere oe sugere quod contra te est quam quod adversus Dcum . Unde se ut tessum olus quam Deum diligas, Idc)que numquam peccatum tibι rem1ιIetur, quavium vis grat Ismum dolorem habeas, os te poenituerιι Deum essendisse. Hune dolorem vocat scholusici Attritιonem,quae filia est amoris propriι, ut Coutritio fita est amor/ι DιυIn . Innumera adducit possunt ejulai odi testimonia . Uerum quibus haeci non sun ecerint, nee li quis ad praedicandam hanc veritatem 1 mortuis surrexerit, credent. CA
283쪽
OP poni nobis possit Martini Luthetl sermo
oe contempla Ionem specusis nae Iia' ιιae, odi servi. lem sine omni eliaritate Attritionem manifes edamnat , iAeoque ipsam prior meus Areusator vult a zae rosancta Tridentina Synodo in sidhi Canonem esse admissam . suaero , inquit , an
se uili, Attritionis sundamentum adserunt aliqui, ideoque petierunt subverti. Respondeo Monothelitas , Donoetasas, ae Felieianos, non solo mob inductas vocum novi, tales, sed di ob vitiata sancto tum Patrum testimonia fuisse a sexta, septima, & Franeo sordiens Synodis m rito damnatos. Est enim grassationei notosa. Et iam ab haeret leorum dictis quandoque pendet tecti dogmatis aut synodalis deei. sonis notἱtia, adeoque de in ipsa grassari possit esse saei nus. Et talis omniaci est adductus con levius Martini Lut heri. Cue ergo Aeeusator hi
see verbis, Ahi moe n/ Atιν tionem dispo emem ad C Irri Mem, adiecit vocem, pν- mὰλ Αn enim ad veram Contritionem servilis Αittitio proxime disponat, est non modiea quaestio, ejusque nega tiva pars non ea rei fundamentis. Longe masus est quod verbis, Me enim corpIt vocari veνa mo/rantia ιηυν is, substiaverit vocem , vera. Qui 'dam Lutheri tempore Seholastici Doctores Conis tritionem de Attritionem non more antἱquo pe-ines rei sectam ae imperseetim duit ae distorti eor. ldis trituram , sed penes metu sim e halitatem di is inguebant. Omnis vera, es Dei amote forma, '
lta, interior Poenitent aerat illis Contritio, si ilam Attritionem servilem donabant toto voe bulo Λttritionis. Hi ne de voce Caruritia, diei e
His . Usique apud Seholastieos Doc otes . Hi enim etiam veram, veraque Dei dilectio ae matam Poenitentiam ex servili prenatum metu , dc aliis per Lui herum adductis exordiis frequenter , immo communiter eoncipi semper ex antiquis Melesiae Patribus & Canon ieis literis docuerunt. Laudatorum Patrum , dicto modo conceptam nitentiam de veritate ae libertate suspectam quandoque habentium, testimoniis abusus Lu. therus, lueidam vetitatem obseurare dc subuer. tete tentavit, eum Donatistis At Pelagianis Uaterans nullam ita eonreptam Poenitentiam eme veram , adeoque nec esse Contritionem , sed dumtaxat servilem sine etaritate Λttritionem, quae nullo modo , etiam iuxta ipsos istos Doctores, ad impetrandam precatorum in Sacramento veniam disponeret, sed solummodo ad Contri. tionem. Fastus est eam uti Coni titionem & votam Prenitentiam tradi a Catholi eis, de addidit tradi ineonsequenter: Quoss per timorem cone pia de quasi extorta voluntas ipsi videretur non posse esse libera de vera. Eam garrivit esse moritum non bonum , ideoque eitta eiusmo3i mo. tum a nobis jussis eationem promitti per solum sacramentum . Hune ejus suisse sensum, supra abunde ostensum: est , confirmatque Pu ardus Tappetus . Eundem errorem damnat Tridentina Synodus , definiens ex istis etiam ignobilibus exordiis cocleeptam Contritionem esse veram . Dei donum, liberam , sumetentem ad impetramdam in Saetamento justitiam , adeoque hominem per ipsam non seti hymeritam, aut magis peceatorem . Quo ei rea servilia Attritio nequaquam est probata per B nodum , sed tamquam Luthe, tana in orthodo2os Doctores calumnia damna ta de proscripta . Quod Lutiatus in solam servilem Attritionem de haeehatus, adeoque de ipsam probasse videretur Tridentina Synodus, Λωusator expunxit vocem vera.
t tae. Eximie Constater, abunde me pudigatum confido, & te Judiee absolvendum ab ob. sectis erroribus. Quod raria, omni e halitati de Contritioni subitain peeeat citum veniam quasi promittentia . saerarum litte latum testimonia aut de sola perfecta, aut de sola per Meramentum .diuta impersecta dilectione loquantur, uteum que ostensi. Etrasse possim. Et ex corde amis
plector quod de suis seriptis ad Sabinum, Plieentinae Eeelesiae Epistorum , seripsit sanctus Ambrosius: Nescio σuo mori , praeire impjuria. 63.
studui a pes smo vitio , quod in Iuliano Pelagia. nista notat. Ac evellen gum suadet sanctus Augu LIB. sistinus: Quando a notatem , qua teneris , viceris, o
284쪽
nue ustatim poteris tenera, aemu . Quam Lad Paulum presbyterum ser; a paraenesar in is Lib. i. .ictoriam ct milii ipsi di meis Λeeusator bules Leaena aramala non inveniunt ν, ita neque eΑMila. cap. I s.corde exopto. tu satratini a in anima ιπιών -- memori. Per Per s. Fulgentii eo ne iugo de eam ipso apud Fratrum nostrorum in nos pusillanimitatem, tem. Sardos exu Iantium Afrorum Episeoporum Sy-0quam per sinistra justitiae arma , laeti ambulen alia in simili negotio verba i Fas visquo da mus, de legendis aut evellendis aeuleatis ipso. σαι Fratνes, pre gratiam Dιι estota flabi a tum spinis honas, rebus seriis debitas , horas immobiles . ac toenres eoam fidem, edibile e Fν - dein reps non perdamus. Hate fiant quae ian re bus alvo sol oritus eliarisarem, me de aliqua stratibus rebus fgnificata volui, Deum Optim despereris, quia eiu ladiae Pervarem Ia aliquis ma0Max. rogans, ut etiam his novissimis, in quosognsscit, pules eras Dea revelanu tum cera. De. peceata nostra eos reservarunt, malorum temo enim satis, eum vocit, posse. Ostemus euama ess, sporum diebus Eeelesam suam purgare de eonfer. ut Damlaus veretur n e s. Exhibeamus eis bonam vate AIgnetur ab omnI seandalo iniquitatis .misatassem, da qua nos sa us bobria miseerim L Optimam illam, quam ab Eutychio avo suo di. scientes eaoniam is coaspecta Dei σωμω, δε num odieit, ct quotidie reeitate eonsueuit sanctus Emra maris malarum Disu, san peribis, is ἐκ am tyehius Patriareha Constantinopolitanus , ora-atibus volantas omni rearis iis uvas, ursistra 'tionem video mihi neeessariam i Domino bonam iam sali suis, o uultusem vir raria. Domino motam miti H UIN, ef hbera ma de meis adde Elam samo, percipiant. Quod dum fiat, memo- Iariis. Hane orationem ut pro me sundere digne.
tiam nostram non destrit S. Thinas Λbbatia tua di vestra Benignitas, ex eorde precor. Vale.
286쪽
288쪽
Exuminansur sindumen a ter htine Scriptorem adducta pro jure fictissumtio Purochiatium.
ς 'ρ ' profitetur alta nomina .
Audiendi diuini verbi in Paro ehἱali Eeelesa obligationem assimat fundari in antiquissimis
Eeeles. Canonibus , adeoque esse institutum Apostolieum. Ve. Eim partim pro autent hi eis Canonibus obtrudit nobis stamina de paleas, partim autem hieorum
nonum stramineas interpretationes.
Primus istiusmodi Canon est s. Dionysi Pon. εἰ seis meretum in litteris ad se τerum Episto. pum Cordubensem : Eleis ι flatis futilis
tereas , terminor, aut Dr nvadat, seὰ tinas viseque Iuli term uti si comentus. Ita se nuper egisse affirmat in Romana Eeelesia , se istud ipsum fidiri Raget etiam in provineia Cordubensi. Respondeo ep; stolam esse se tamineam i est enim ἡ famosis Is doti Merea totis nundinis , quas esse spuria octavi laeuli figmenta, est apud Omnes Eruditos jam pridem exploratum. Et hane nominatim epistolam esse sciam evineunt mul. ta . Primo quod dieat Paroe hias primum di. idi
coeptas S. Dionysci. Quoὰ ipsi Apostoli istud
coeperint, posset lue; de demonstrati. Seeundo quod Romano Episeopatui assignet serenses par hias. Quod enim ille extra Urbis muros nul. Iam unquam Paroehiam habuerit, est nimis ma. Tifestum. Tertio quod Cordubens Eeelesiae ad. selibat Provide iam. Ista enim Sedes numquam fuit Metropolitana. Et gratis demus Epistolam esse legitimam , quid inde edueitur eo tempore necdum erant Monasteria . ideoquε non Paro. thias adversum illa , sed dumtaxat Paroeli iam adversus Paroehiam possit illa defendisse. Seeundum sundamentum est septimus Canon primae Carthagἱnensis Synodi . t usqtiisque cles .
Beentia Episeopis . Respondeo hune Canonem ab isto Scriptore numquam sui e visum , nisi sor. san in aliquo Dormi stellia. Eten Im voces, t/I iLaicus , eius proposto maximὸ utiles , infelix
praetermist. Interim nee integer. nec mutilus lCanon eius scopo ullatenus congruit. Agit enim ladversum vagantes sine format Is sui Epistopi litteris Clelieos di Laicos , eosque mandat abalienarum , ad quas diverterint , Eeelesarum aut Plesium Episeopis aut Presbyteris non a d. mitti ad Communionem interam, sed donari sola peregrina . Innovat Apostolieum de ista rea. teria Canonem , qui olim ligavit, ae et Jam numhogie ligat de Monasteria . Nam de hodi Mona. fletiorum Praefecti ignotos Cleri eos aὰ Ministe. ν . Lupi opera Tom.XI. tJum admittere non possunt sne Formatae testis monio. Verum quid his ad Dei Verbum, seu ad audiendum saetam Cone ionem y Apud Astos olim quivis Eeelesae Rector ad suam Coneionem admittebat etiam haeret leos, Iudaeos, ae Paganos , adeoque & vagantes s ne formatis litteris Clelieos, aut Laiecis. Proinde non de Conei ne, sed de Communione agit Canon. At qui 3 in ipso vox , eammanis, significet, video a Seripto. re isto non intelligi. Et isto tempore Monaste. ria needum erant apud As os: hine ad .ersum it. la Canon non potest sanxisse. Tettium istius seripioris sundamentum est a pugnurehardi decretum exstans eonstituro S. Eut ehia. hi Pontis eis: In tinis uaque plebe Decani t po
gant , ad Matutinas , ad Nigam , o ad ris pestam . Et nihil operis ιου diebus fest, faciant. Eas horum
uisitiam ινansgνessus suo a saris Presistera an. nuntient . Clarus Demonstrator advertit per Emelesiam intellig; Paroe hialem. Respondeo homἱ-nem cespitare in tenebris. Etenim istam eonsti. tutionem S. Ivo Carnutens s Episeopus integram inseruit sexto sui Deereti libro, & amrmat esse Novum Canonem Synodi Rotomagens s . Quod
ipsum in seeundo de Eeelesastieis disti plini, si bio Deit di affirmat Regino Abbas Prumiensis . Quo laeulo sileelebrata ista Synodus, ignotor& non saeit ad rem praesentem. Existimo esse noni saeeuli. En quales Canones elarus Demon. strator adseribat R Eut Iehiano. En ex quali Ca. non e nobis demonstet Aiseiplinam Apostoliet temporis. Et eur Eutiel iani Canonem post m. suit primae Carthaginens Synodo celebratae per
Giatum Arehiepiseopum , sub S. Iulii Papitu λAutumo quod illum censuer; t hae iuniorem . Adeo est petitus temporum. Et Canon, sic et s. Eutiehiani esset, quid edieit aduershm Con. eiones in monasteriis ρ artum eius fundamentum sunt Apostolicae ostitutiones eollectae per X Clementem Ro. manum, in quibus S. Matthaeus ae L Ioannes dieunt ad Episeopum: Es sope, Iube o sit νερο iam , Eeclesam frequen ore mane ae .es prioquesule . Verum In die Dominico dueentius eonveni re. Nam quam excusaris em adferae potes Des , qua hae He non eontenis ad audiendum salutarem
G Resurrictione sermonem p Respondeo ela um Demonstratorem hie variε labi. Primo, quoqistas Constitutiones eregat esse veraeiter Λpos
lieas , & ipsarum Collectorem fuisse S. Papam Clementem . Est opus quarti saeeuli; ct insectum
mahisessis erroribus. At elatus Demonurator n
289쪽
aequaliter sapiunt. DeInde iliarum Constitutio. num Cogieem numquam inspexit . Lucet ex marginali annotatione r Capite sexagesimo teri oconsutiiciatim so sesteriam. Cressit esse uni eum
librum. Et adducta verba in nullo sexages molertio habentur, .sed in se undi libri eapite quinquagesimo nono. Praeterea elatus Demon si rator
loquitur in semetipsum. Ita a namque Constitu tio non ad Patoehi a les Presbyteros, sed ad solos diligitur Episeopos: his solis eredit munus doeendi. Et iam in alio ejusdem ibri loco habet.
νι, sed Inularim , o postremos omnium sed scopus . Nequaquam Patochiales , sed intelligit solos Cathedrales Piesbyteros. Quod eon eicina n. di munus nequaquam ad istos, sed ad solos Episeopos olim 1 pecta vetii, statim ostendetur. Hanc disti plinam eonfimat adducta Con si itui io, ideo.
que clarum Demonstratorem non adjuvat, sed
Quinium ejus sundamentum est Canon v;ge. simus quatius quartae ii haginensis Synodi, ab ipso leelus in Graiiam Decieto, siseerdote Vo.bum in Ecclesia facieite, otii .erritus ab Audi mo
eales ae festiuales Cone toties non polle fieri in Non alleliis . Velum quae est hae e consequentia δRespondeo esses similem huic : S. Αιeliangeliis Niehael ea Plineepsae Piotector Ecclesiae; ergo
IIane enim Synodum , licet Pelius Delalande ad rei ibat septimo i me ulo , Iaeobus tamen Sir-mondus eenset spectare ad deeimum. Quidquid sit, ilia est longe junior, quam ut ex ipsa de monstretur Apostoliei temporis 3 iseiplina . Demonstrator eam non legit , nisi in Gratiani Deseteior hine putat antiquissimam . Et quid illa habet adversum Coneiones in Monas et iis p Ete nim non de Cone ione agit , sed de Parochiali Mista. Neque pro Parochiis ad Uersum Monaste. tia , sed sanxit pro Parochiis adueisus Parochias.
Neque omnem alienum Paloe hianum mandat
inquiri & expetat, sed tantu in proprii Saeerdo.
Septimum demo nstratoris suti amentum est i aut holitas S Hieronymi 1 di quidem in epistola ad Heliodorum, libto a. solio 6. Vetum secun sidus S. Hieronymi libet seu tomus nullam habet
i epistolam ad Heliodorum. λἰ mustomus habeti duas. In priori tune needum Presbyter Hierony.lmus haeest tibit: Aia Nanaeborum es causa , aua
eludit , non solam plebem, sed de Monae hos Paroe hiatibus Presbyteris subsuisse . Respondeo sub isIὰ Episeopis. At quali subjectionis genere
subsuerint, est longa quaesto non pertinens adtem praesentem. Quod etiam Paroebialibus Diesbyteris subsuerint, nemo ostenderit. Sed neque hoe ad rem nostram saeti. Isti namque Monaehierant Laiei. Nos de eonseeratis in Presbyteros , de per Apostolieain sedem ad laetum Ministerium assumptis Monae his agimus e his Meendi munus olim competi iste, statim audies ab ipso etiam
Clarus Demonstrator affirmat. Haee est ei uxeonsta os allertio : Pastores sint veri est pro priI Mus νι νυδmentorum Fides . Et per Pas ieres Duel ligit parochiales Piesbyteros . Hi enim ab aliquo tempore eoeperunt apud vulgum voeati Patieres. Hine etiistimant sibi iure eom, petentem titulum t & ex ipso adversum Regula ies Eeelesias multa sibi spondentae venantur.
Evstit Capitulare Sonnatii Remenss A te hiepiscopi, qui septimo saeculo revit illam Eeel si amb de istud post Remensem Flodoardi Histo.
tiam nuper vulgavit Georgius Col venerius: de addidit hoe se holion: sun/ istis quaedim, quae
ιι , o musta pos, Pres uesteri ramum aut sacerdores leni appellara Quod est omnino velum. Ita deis ei mus tertius Canon Neo satiensis habet: Pris, teri Ruris . Gemianus Herueius vertit: Pre M. ιιι. Meum . Et octavus Canon Antioebenus rPresb ιροι qui scini in agrii. Et de Diodoride Pol go Sanctus Epiphanius Tripian Iovi silicia Pre M. Haeresi
ιὸν . Et in suis litterJs magnus Baii ius e titius N. 66. cap. a ovis 2 1 hae Presisteν. Quae appellatio apud Ir. omnes, & Latinos & Gia eos patres atque Cano. Ep. 228. res est antiquis lima ae frequenti sit ma . Eadem constans permansit apud megia Euan. gelii saeeula . Etenim Hine matus Rem n sum Metto polita illos appellavit Presburos Pina him Ep.
I ttiueam . Antiqua acta de mille berti Catalau. tietis, Electi examine appellant Pre, Muros PM c54 4os. Antiqua Episeoporum Capitularia numquam diligunt ut ad Pastores, sed semper ad Prev
Ad doni saeculi snem Wali erus Aurelianensis Episeopus edidit Cap tulare . in quo inter varia suae Dice esios P., coeli ianis Presbyteris mandat & hoet Iebuma a Posis bus Iritiηα duuenter obse lent . Qui locus alie et amat solum Episeopum tune hauuisse titulum Pastoris. Rationem habesia vulgari Canone Apostolico: Pressereri ci Di. Cap. 4o
290쪽
ροηι praeter Episcopam nisu agere praere rem. Nam Damani pastilus sin eo usus est , ω pro animabus eorum De reddituνas es rationem. Canon asserit omis Mem animarum euram esse solum penes Epistorum , ideoque ipsum solum esse Pastorem. Quod ipsum demonstiari possit plurimis aliis testimoniis. Et est omnino Constitutum Apostolieum . Eten m sanctus Paulus per Pastores de Doctores palam intelletiit solos Episeopos. An Pastoratus de Doctor tus suerint distincti in antiqua Melosa gradus, est multa quaestio . Quidquid sit , certum est per Pastores ab Λpostolo intelligi so, i los Episcopos. Et hine paroctiales olim presbyteri nil saeti
poterant agere sine mandato ae beneplaeito Episcopi. Erant eius dum lavat Vieatii. Porro inter omnia Pastoralia ossieta primarium est evangeli.
re: seu catechirando, seu altiora concionan
do. Hine enim diest S. Paulus : Non m fit me Christis .amirare, sed evisse laetare. Unde de pti mitiva Eeel a iliud offetum passim reservaxit Episcopis. Die Pas m. Catholiea enim Meldisa est Reginaeiteum amicta varietatibus, ideoque in vatiis gentibus habuit varios mores . Hi ne apud quasdam ex singulari Episeoporum beneseio Piesbyteri praedicatum. Quod eateehirandi ossicium olim spectaverit ad solos passim Episeopos, idemonstant plurimi
sanctorum Patrum Sermones qui Catechumenis exponunt Symbolum . Omnes sunt Episeopo. rum , vix ullus Presbyteri . Presbyter quidem Rumnus Symbolum etiam exposuit, at non per Sermones, sed per librum. Hi ne ad Sororem suam Marcellinam seribit S. Ambiosust semiolum qu husdam eo petentisas ιη R iistreti ιν duam Bo.
ιιca . Et generatim de eunetis Episeopis seribit in Sancti Sophoniae Commentario Sanctus Hie.
Ca P. I. ronymus i Dana baptismum , Careestimens era.
Ep. do inunt. Et magnus Leo Campaniae, Samnitum , ae Pireni Episeopos arguit, quod extra consum in hapirarent tempora, ae snes νtitianum prae. parallanum eruditoribus. Quod nempe ad ipsos
solos spectaret de bapti rate di ealeelirare . Et hi ne in data ad Franeorum Legatos Constantinopolim prosei enies epistola, qua Datium Mediolanensem Episeopum sibi reui tui postulabat,
seripsit Italiae Cletus: Possutilo, ut Imperator Ia. sistisistis mirum adluam EeeIesam redire eoncedat, quaa cum omnes pene Episcopi, quos oraeuare scit,
moνitin. Quia nempe per omnem Mediolanen.
sem Provineiam soli Epistori de baptirarent de
eateehizatent di de quod etiam vaeante per plures annos sede nullus aut civitatens s. aut solens s Presbyter id posset attentare. Quem morem viguisse olim per omnem Italiam , d et antiqua latitas Baptisteriorum. Qua uis Dioecesis non ha. bebat nisi unicum. Etiamnum hodie dumtaxat uoleum habent multae eivitates . Eandem sor. mam viguisse in pluribus per omnem otiam M. etesis, est Eruditis notum. Vetum quoniam propter innumeram Baptiran. dorum multitudinem quandoque unus toti cate,
ehismo non sumiebat homo, quidam Episeopiastumebant Vieatium de sum agraneum Catechi. sam. lia ad suum Cletum seripsit exul S. Cy-
s prianus tarum intre Lectoris Doctorem Audrea. Ep. 24.rium constivimus. Et Sancti Λugustini tempore Deogratias , tempore S. Fulgentii Ferrandus , uterque Diaeonus , erant Catee hi stae Eeelesia Catthaginensis. Et Constantinopolitana Melmsa in antiquo suarum dignitatum ea talogo habet de Cattissam . Utique pro tota Diceres . Quare tune non ad Parochialem Presbyterum
sed ad solum Episeopum spectabat istud munus, i/eoque ille ex suo arbitrio vieatium eligebat. Et jure merito . Etenim Cateehis a /ehet initiandi, infigere firma Christianitatis sundamenta, ideoque non euilibet imperito Clerteo, sed solis Eeelesiarum Do ratibus Episeopis, aut per ipsos electis personia suit istud opus eredendum . Eadem est ratio Coneionis. Quod usque ad s. Augustini tempora nullus presente Epi Opta
Presbyter potuerit condicinati, lueet ex S Possidio testante quod primus suo Presbytero Augusti. do istud delegaverit S. Valerius Episeopus Hipponensis. Eumdem morem vigui e , licet improbet, in aliis Melesiis assiimat sanctus Hiemis nymus : Pessimae consuetudinis es in quibas in m- Ep. a. eliis tacere Presbsteros , praesentibus Di ominantiqui. Alexandria , quod esset num rosissima .
de Christianissima ei uitas, ad initae alma Uibis, fuit olim divisa in plures titulares Basileas. dc ha. tum quaelibet habebat suum Presbyterum , dc Par hialis populus ab illo doeebatur . Holum
Presbyterorum unus suit sceleratus Ar; us. ige que seribit Hermias Zoromenias: upud Misaeandri.
I nos doces solvis vidit in Episcopus . Guna hisne eon suetudinem non mitia inolevisse , qtiam ex qua Ariail P,e,hιὸν d. Doctrina disserens, lasiavam Introduce ret. Hine magnatum eivitatum Episeopi, dum gratiam aut vires eonesonandi non habetent, sibi subrogabant Viearium. Ita Antioehiae pro Flaviano Patriaret, a S. Ioannes Chrysostomus adhue Presbyter . suit contionatus. Plutima sunt istiusmodi exempla.
Et de hae sorma seribἱt In Sehol o ad decimum
nonum Ttullinum Canonem Theo/orus Balia-mon: Nela ex Me Canane, quia populum deceres ιιtim sol a D seo ι . Et magnis Et Iesae Docto. νes Pisariares Iura docena. Assirmant hune morem suo adhue tempore viguisse. Suci etiam tempore
i quisse in Gallia seripsit ad Carolum Magnum
Etiam in Eeelesiis pagensibus. Mos regera non fuit bonus isto saeeulo. ipsum tamen Λ leuinus non exstinxit . Liquet ex privilegio . quod Βεὶ jens Monastello dedit Brimo Epistopus Lingo
rempore Rogationum , Iam tisi quam maheres, cum