장음표시 사용
291쪽
anno millesimo octavo . Extat apud Ioannem Nonae hum in antiquo Chronico Belaens s Mo. nasterii . Ad ista usque tempora cone tonandi munus adeo spectabat ad solos Episeopor, ut eer. tis anni diebus , omnis per seu in ei reuitu leucas tussieana Chiistianitas teneretur Cathedra. ere Basti eam ad Episeo, vel bum aecedere. Nullus forensis Presbyter poterat tune contio nati. Erat durum populi onus. Adeo tamen Q.
um ius dilexerunt EpIseopi , ut illud nollent
Paroe hiali pagorum osseio an neetere, sed dum taxat alicui Monasterio per privilegium delegare. Ex eodem itire Episeopi olim debebant frequentet vistare suas parochias, ad illle eonesonan. dum . Patoehiales presbyteri non nisi per Ma.ηuales eorum vices poterant praedicare.
QUM Olim Monaehi Presbyteri in suis Mo.
nasteriis potuerint libere quoslibet caleel, ietare, lue idε affirmat in litteris ad Pammaehi. tim. seriptis aqueishm Ioannis Hierosolymita. ni Episeopi insolentias, S. Hieronymus, istum
- Deum non solemus δ Hine di imus plura. Primo, quod sineti Hieronymi a pug Bethlehem Monasterium habuerit Competentes. Et quidem quadraginta simul , etiam in Pentec .sse. De his es supra seribit in eadem Epistola
do diseimus, quod Monaehi Presbyteri, licet
ad solum in Monasterio honorem consecrati, tunc habuerint ius n- tantum eastebitandi, sed
tio , quoὁ tamen passim ea techirarent solummodo, & suos baptizatos transmitterent aut E. piseopo, aut eettὰ loel Presbytero baptizandos causa honoris & teverentiae . Quarto, quod npiseopo aut Presbytero baptietate reeusante, su. s Catee humenos transmitterent ad quemvis
Episeopum . Hoe est antiquissimum privilegium
Et ista potestate Syri Monaehi fuerunt sem. per gavis. Etenim Monaehismum isthue eu AEgypto transtulle, ae primus plantavit S. Hilarion,
de quo semetipso seribit in S. Epiphanii Vi.
planitia . ex irimus ad magnum murionem , qui tam baptriadis . Et egistis tuisti dias ta Monais sterio muni Dirari is . Ex more ἔ ad plenam
Neophili instructionem . Eeee quosvis adven. tantes in suo Monasterio non tantum eateehi. habat, sed di baptizabat primus apud Syros Μωnaehus Hilaricin ; nee transmittebat ad Episto pum aut Paroe hialem presbyterum . Et hune morem traduxit ad suos posteros. Ipsum a pri. mo omnium Coenobitatum Auctore S. Antonio haud dubio hauserat una eum regula monastiaeaiadeoque ille mos etiam in AEgypto vigebat . Coepit eum ipso Monaehismo i Et san/quod ipse s Antonius, lieet Laieus , Alexan. driae eontra Ar anos praedieaverit, selibit in ejus
via a S Athanasius Et ita per omnem Anti henum Patriarehatum fuit eust hum usque ad Chaleedonensem Suenodum , de Pontifieatum magni L nis. Ple. raque inno Syriae monageria admiserunt Euit ebianam Haeres m , atque ita non gumtaxat do euerunt plava, sed de suis Episeopis ne inorose rebellarunt. Hi ne ad Makimum Antioehia Pa. triarcham seripsi praefatus Ponti nil Uad. D.
non νύ ent. Lue id ius se exponit in litteris ad Theodoretum Cytensem in ejusdem Patria eliatus Euphratessa Pe vineta Episeopum t AH e mus , er illud quod .ujs μυιre i pravistem Ep. 6
Monaeborum quorumdam vestrast regionis vrebo mari. e. έ.
maedicame . Per Saeerdotes palam intelligit s tas Episeopos . Et hoc suum Dreretum jussit augusta Martiani Imperatoris Iege firmati. Hane habes in tertia patre Contalii Chalcidonensis Et meretum suit ageo rigidum , ut Syrorum Monae horum ad praedieandum approbatio suo. rit reservata sedi Apostolieae. Hine enim Thalassium, non qualemeumque, DA Cesariensem Episeopum, ptimae Cappadoeiae Metropolitam, ae totius Ponti, Dic ellos Ptimatem. idem Pontifex dure increpavit, quod destio eui ΜΟ.naeho Georgici Dei stet saeuitatem praedieandi.
Ita habes in eius littetis ad Iulianum Coensem Episcopum, ipsus in Regia urbe Legatum . Hi ne Ep. M. interita lucet PresbFletoa Sythe Monachos usque
292쪽
Velim is hete dura nouitas adstrinxit solos ridi Menae hes. Λ vita forma alibi permanst, pr sertim a pug nos Latinos. Permans ne in An. glieana Eeeles a demonstrat in eiusdem His, xia Venerabilia Beda. seribit, quod S. Fuisaeus ex Seotia in Angliam venerit, medieaverit dii versa in laeis, nobile Mona serium extraxerit L a. e. & adjungit r Carabar autem Farfarus semper. AM
eampus alendere, efffremonibus praeduara . Uti. G que in suo Monasterio. Et in alio eiusdem ope. ris laeo stabit generatim de Lindisfarnensi Moemasterio r D said pretia is a vi illas acrimebani
Fratres ,. mox pauperibus dabant. Nam neque ad
Ira. Adiungit, quod S. inliseidus EborarensisArehiepiseopus iis te eustraxerit maius Monaste. P. a P, rium . Utique ad praedi eationem . Etiam de S. Cui belli , qui postmodum suit Lindisfarnensis
que praedieando, de in suo monasterio, de per pagos . Praedirationis fructus idem Beda ex m. nil ibidem, ae mesertim in vita S. Cutherii Ex his liquet . quod apud Anglos monasteriati Par hiales Melesiae elaea prediean/nm Dei Verbum gauderent aequali iuret quod obligato ad ipsum audiendum populo esset libertas es.ctionis . Pro beneplaeito poterant vel Meles. m. vel Μonasterium aeredete . Quem morem haud gubi/ issie plantavit S. Augustinus, adeo. que de magnus Papa Gregorius. Idem venerabilis Doctor affirmat eamdem sor. L. e mam viguisse apud Seotos, seu Hibernos. Ere. him suae historiae inlatuit insignem Ioannis Iv. Pontifieis Epistolam ag Seotidi Abbates, mi es Me super seriptio : Daectus Is ct san&J-s , T,
cat ipsorum Doctores. Quod nempe aequali ii re illi e praedicarint. Quin amo majori. Antiqui enim Seotorum Episeopi non habebant Sedes, sed degebant in Monasteriis, Abbatibus subjiei hantur, de ab his ad praediean m mittebantur' di intra de extra Insulam. Istiusmodi Episeopis runt s. Rumoldus. S. vinus, aliique plu-- p dieantes per omnem Galliam. Et smi.
tium Episeoporem si aliquot; es non suis hono. r; sea memoria in synodis Gallieanis. Et eeri4 ista sorma palam deviabat , Christianae Hierar.ehiae regulis . lnterim lueet , quod Scotorum tune MonasterIa , quoad Divini verbi praedirati nem , gauderent pleno iure Paroebialis Eeelesiae Et hoe jus isti semotum Episeopi omninci plantarunt etiam in Gallia. Nam quod L Fur. saeus ex Anglia in Galliam migrauetit, ae illis prope Patis os sundarit Latiniaeense Monasse rium, affirmat idem ven. Beda . Quis igitur 1m. 3 bigat ipsum in Gallia egisse eo ipso modo. quo is egerat in Anglia λ praedi ea ae de intra de extra Q. um Monasterium ρ Etat Presbyter, non Epist pus. Quia dubitet istud ipsum non dumtaxat foeisse, sed de in fundatis per omnem Galliam Mo. nasteriis saetendum sandi isse Seotos Episeopos Et Mototum olim Monasteria fuisse per Gallias admodum multa est eruditis manifestum. Et is. tum morem Gallioni Epistopi in sula Synodia omnino probarunt de eonfirmarunt. Et iam Moisgoni ina , sub Magni Catoli imperio celebrata SP C, notia nodus rigidὸ mandat ab omnibus dilat ac memo- ria teneti Apostolieum Symbolum de Domini eam orationem , atque prosequitur: Popteria dignum est , ut sus μοι donear ad seMiam, M. ad M. f.
Presbyteros: quod fidelium filios malit in istis.
quam ab his eatechirari. Et hune Canonem, ut per omnem Franeorum Μonarehiam servaremar, praefatus Carolus ae ejus filius ae laeeestor Ludo .ieus in semerunt suis Capitulatibus. Sanuerunt's' ipsam esse non dumtaxat Cationem, sed etiam Legem Nee tantummodo eateehirare, sed Insupet M. ptizare potuerunt tune Monasteria. Hine enim
etiam diu postea ad Hugonem Cluniaeensis Μωnasterii Abbatem seripsit Theobaldus Comes Ble
singulari privilegio, longὸ minus ex praevaricatio inne, sed ex eonsueto tune more id se it religiosissimus Theobaldus. Epistola extat apud Lueam meherium in sexto tomo Splei legit. Quae omnia in diit et eonfirmantur ex tan gesvlagana Bavariae Synodo, ubi post multas Episeoporum de Abbatum d Istemationes Thas sis Bavariae Duu emisi hoe e/ictu mi inter toe Calluis saeredaram , devotasti Episeo ram ct M
293쪽
bas se in vera d seueren . sed Me omnia, est comam si suarobra, sub μι sate Episcopinuam pemane. ν est. Extat edietum ad ealcem Codieis Bavaiiei Ex ipso ditit, reus plura. Primo , quod illo tem. pore Monachi regerent Parothias. Secundo,quod non tantum in suis Monasteriis, sed ubicumque baptizarent. Tertio, quod hae displieuerint Episeopis , ideoque lacta sit Synodus, quae deera. uit sequestes Attieulos . Primo, ut Monaehi d inceps non regerent Parochias . Deinde, ut is quibus eumque Paroehiis non bapti rarent , nisi ob mortis perieulum . Tertio, ut etiam in pro
ptii, Paroebi is ad istud osse tum non habitarent. Quatto, ut istud in his explete possent, dum illuc
quotannis ad ea ium neeessitates ab Abbate lega. rentur. De ipsis Mona seriis nulla est sacta men. tior quod illie antiqua baptirandi, adeoque . ceste e hirandi consuetudo permaneret. Et ita suit per omnem Germaniam. Quare Roma ui Pontiβ. es antiqua Regulaesum privilegia , dum ad Men. Seantes ordines extenderunt, non ampliarunt, sed insignitet deeurtarunt. Etenim Mendieantes ordines in suis Monas et iis non possunt baptirare.
Nee taditum modo in suis Monas et iis ex ordinatio Iute, sed etiam per A solleum priuilegi tim Monae hi olim plaedi ea tunt. Qui is a pii .ile. gia eensent in Ordinibus Mendieantibus in eb ista, ideoque tamquam recentiora Romanorum
Ponti seum attentata audent sigillate, infeliciter ara liueinantur. Etenim quod S. Equitio Moni ho per omnem Valetiae Provineiam praedieandi saeuitatem dederit Pelagius II Pontifex, testatur ει laugat in primo dialogorum libro Magnus Gre. c L. gorius. Et privilegio, quod Fuidens Monas et iodegit Gregorius IV. indidit hae ue ita ad Rab
. di , mina. Diploma hoc est primum inter ra. xia , quae vulgavit Iacobus Gretaesus. Eandem potestatem venerabili Gei uitio Centutensis Mo..isterii Abbati per omnem Flangliam, Galliam, atque Hungariam dedit S Leo IX. Rem multis refert Hariulphus Monae bus in quarto libro C. 22. Chion iei civit utensis . Et utrique sanctissimo
Monacho reeeseitrantes Clericos uterque Ponti.
sex in ligniter compescuit . dura eluta similia
CLetiei, licet ex o Seio obligentur tueri Monachos, passim fuerunt illis duriores ex neseio qua invidia. Exempla sint plurima, quae se.
pelire malim , quam memorare. Secunda super
Christiani verbi ae Saeramenti adminis ratione inter ipsos lis suit saxulo undeeimo . ae illam ex. ponit in litteris ad Clelieos de Canoni eos S Pe.
est, renitentes a Monachis recone iliatur jussit
impetitum ae iovidum errorem S. Petrus multis resutat , & ad plenὰ refutandum suta litteris sebnectit meretum Bonisaeli Ponti fi eis: stiχι aonME , uulis dogmata fueri , audacis
simat Monae hos ad Episcopatum, imo & ad ipsum Papatum legitimῆ evehi, igeoque de Sa-eerdotis intra elaustrum insignitos legitimὸ illiusungi ministerio uerbi & sacramenti. Quis Pontife2 st istius Decreti, seu datas pr
Monachis adversum Clelieos sententiae Auctor. quJdam dubitant. Certum est esse Boni laetum IV. Ita dicitia a firmat Sigibertui Gere Uaeensis. Anno
Quod ipsum so ibit Ioadues Brompi onus Abbas 618 Iornat ensis , dicens de S. Mellito Episeopo Lun
Consciviat Gratianus. Et in antiquo Populeti apud Hispanos Monasterio uetustum Deereti evemptat habet hune titulum 1 EY conellio Boni - saeti Papae. qui quartus B. Gregorio: suomodo Manaelia liceas cum sacrario II inera aB O tibi minuis Irare. Consentit in septimo sui mereti libro S. Ivo Episeopus Carnutensis. Quapropter primum e , C. II
tra Nonachos a par hi, libu, Clelieis bellum late sub quarto Bonisaeio. Adeo antiqua est Exe invidia. Et certe quod suo tepore Cleliei arietat7t Μωnae hos, in variis epistolis testatur de eortigit etiam
S Gregorius. Not da sunt vetba dicti aliqui Codiri via
294쪽
es, i ril Θ- Ustrare. Innuunt, quoa etiam isti Clellei noluerim Monaehos praedi eare in propriis Monasteriis. Porro haee es quarti Bonitieii
euanιι qui ae es re Iis, ranis est o In bis pilens ω. Clarus Demonstrator attendat vetiar AstlMasmodi nefanius ausibus. Potes memoratam a S. Petto Dam; an I litem definis it in Nemausens Coneilio Uibanus secundus . Desnivit in no .an/o ae plenὸ reserendo praelatum iudieium quarti Bon ἰsa eii. Senientiam
expressit mutatis parumper verbis r Deentaures antra Monaesas In Me νο neo do istis patentiae officia misci maes arceri , tia ab Abseemod Q ad satisus imporeum νυνImamin, quod quanta ρον vi excissi. , ramo ει ινυ Musas muν. Lectio. mis varietas est modiea. prouenit ex variis eodbcibus , Olim per varios consuetis Aeseribi . Et ista sententia Urbanus non suit eontentus: Adjunxit haee, quae aureis litteris deberent in ti-hi eunctis Regularium Eeelesiarum valvis, verba sequentia : Oportet eos, qui saeratim νel querum , mriorem sentitudia/m Abrae pro pereatis se num σν re, o plas Patera eritim pereat sollere, quam Prasistreos sis lares. vitis iam uti secundum Reginiam A solorum timur, o eorum se Mater vestigia
QUE OMNIA QUAE HABES, ET VENI,
ν. . Est non solius Urbani Ponti eis , sed totius Synodi meretum. Et quidem Synogi Galliea. . . Ipsam habes a pur Lueam me herium in A.
Et in ipsa habes tria bene notanga . Primo , quod tune Monae hi Saetamenta administrarint in suis Monastet iis, ae etiam praed ieatini pari iure, quo Ec Par hiales Presbyteri in suis Eeel sis. Seeungo, quod etiam baptira lint . Tettio, quod sancti se atque utilita st Dei Verbum audire, es Saeramenta aeeipere a Monae his , quam Presbyte is seeularitas. Ego eooductus non sum ad ulli malegieendum aut detrahen/um. Quid interim de oeulatis Cleri satu ae Prosessione Maseat Catholica Eeelesia , videri possit apud S. Pettum Damiani, Stephanum Tornaeensem Episeopum , At nul phum Epἱ seopum Lexoviensem, e similes Setimores. Divina Clementia nostris temporibus reddat sanctum Rigo bellum Remen. 4em . S Ledradum Lugdunensem , s. Ceodogan-gum Metensem Episeopum, ae plures istiusmodi Patres, qui Clerum denuo eogant ad eommunemqn elaustro sub Episeopi oeulis vitam, atque ita 1eddant doctissimum ae sanctissimum. Teri iam huiusmodi litem habemus apud Ven. Ruperium Abbatem Tulliensem. Uti nune Clarus Demonstrator de Par hiali MIm, Ze P. M. ii annua Confessione taeet, agitque de solo ea. tre hiran/i ae praedirandi iure ἱ ita tune nestio quis similis ' nii monae hus de Sacramentis laeuit, de istud ipsum dumtaxat ius tenta sit Monae hisesestueare . Contra illum dictus venerabili, A ba, seripsit dialogum sub Me titulo: Aheνeviu
omnia Cleriei argumenta Rupertus erudite aenervosὸ solvit, de demonstrat consuetudinem , ex qua etiam tune Monae hi praedieabant in suis M. etesis , saetis Canonibus de moribus per omnia quadrare. Integer Dialogus est legendus. Ru- pertus eadem compendio firmat in i libro supra Cay. Regulam S Benedicti. Ex isto dialogo videbis Clarum Demonstratorem eontra res seeulis ju. dieatas imperite de eontumaciter rebellare.
ΡRaeeipua Fratrum Mendieantium professo est
ealeehitare de podieate . Hune in finem Divina Proridentia ipsos posuit in E lesia . Et anterioribus Monaeius fuerunt longὸ diligentiores. Hinc de majores ac frequentiores passi fiant Cl itealis invidiae impetus. Prima ad .ersum illos lis suit a quibusdam Parisensis Uniumstatis Ductoribus, quorum Dux fuit Guillelmus a Sancto Λ more Doctor , Cano-nieus de Theologus Belluaeens s Eeeleste . Lis habuit varios articulose Quos omnes exponere , quid juvet ρ ipsos videre possis apud Matthaeum . Patisiensem . Eorum interim munus suit potestas evangelietandi. Litis editium edidit in suo Chro. δhieo Nieolaus Tituritus: AI ondo IV. Papis , M'Mali 7jam ' si Imiam de s. Amora, Conondeam Bessiare em , suumque Capellanum , pro ιν presti, I
Dd ipsa Magistra prono hae ad Romanam Curiam
295쪽
ndem accinuini tantumeliam. Meundi aduersum Orgines Mendieantes n.
Et da ista Doctoris Guillelmi lite omnis ad vet. mosa lis stat mo a a Ioanne de Pollaeo, Doctore satia nobis fictio adeo erubuit postmodum , ut item Patis eos. Verum illa non Coneiones. Mintuleus Knyehtonus Leyees tonsis Erelasia solam a/ministrandae Saeramentalis Panitentia Actio Canonteus in s. suorum Annalium libro , velit potestatem impetiit, ideoque non sieit ad rem 381. Guillelmum non seripsisse eontra ordines Mendis pi sentem. Eras igitur in locum pono horren ea mes, se3 eonira futuros tune Melassistas pro. dam pelocutionem , de qua in suo Chron leo
rrutinuν uti notis popul a Laia Is . Id est micles es fia vocis i o elidi, o ia oti Ma acumbebar fifistis. Sunt insignes nugae. Eiecit m Guil;e usi ritibus prae eare, nequa Cossos nes avidira , sed de S. Amore est centum & amplius annis sentat a quo sepulturas nee pere ad enas . Unde requisebam laesis e quomodo Igἱtur possit in ipsos setipsis d. Ei Maelisi cum Caralis, Mod ira Menaee Mosep Neque prophetavit. Cur en ἰm prophetiam cogarantuν, tu quia saltem esarem a praemum . damnasset de exussisset Romana Eeelesa Ergo istit ad m avis, etioda saltim quartae Hriti de D.
eertum ae manifestum est . Guillelmum eontra ptistinia allenti daretur , sed totum emolamentum iris Mendieantes Ordines, quos tamquam ultimum Curatis ex ratura redderetur: Iuda Umis erant vi
militantis Melesiae subsidium ver prata semper est i iisti ν Mendieantes de ratissa se Horis, prout δε
296쪽
er Seripturas, dictor Mendicantes non esse se ore.
d eantes ahquis bona tempore mortestiatis, quae nuper
Sub Clemente VI. grassata fuerat illa horrenda ues, quae non solummodo pagos integicis vel oppida , sed & grandes absumpserat eivitates. Ex derem hominibus dicitur vix unus evasisse . ista Cών s. Lupi opera Tom. XL
erudelis bellua Paroehiales Presbyteros egit In fugam : Fratres autem Mendieantes pro Christi Fidelibus exposuerunt suas animas, & plurimi posuerunt. At vero grati Fideles, spiritualia in
tanta necessitate per eastam eharitatem seminanti. bus, reddiderunt temporalia , atque ita Fratres
Mendieantes sua repararunt ae ornarunt Mona
stetia. de noua uariis eivitatibus de oppHis in- .itati exstruxerrant. Hate res fetiit invidos Cleli. corum oeulos . Hi ne postulatum, ut Mendiea tes cassarentur, atque dei neeps ita non praedira.rent vel saltem , ut non scillim quarta mitio su neralium oblationum , sed integra massa Cura. tis reflgetetur: Ibi posuit vim .
Tertiam litem habes apud eumdem Guillelmi Anno
turis ae exemptioribus pr1Densar. E contra avrem Reis
ui praefata non amphas quam sua arritatis hine De. M objiciunt o opponans. sed qui praematibum .is D. B laeus apparebis . Iste Continuator exi. tum non seripsit. Ipsum seripsit magnus noster adversarius Thomas walsinga mensis Moras eas. AI o
Beel Aν maehanus opiniones suas eua Fratreι raram
sub johὸ au promissa , of exaboanu in Cursa Fν reum sorti magna pecunia, adsue De pendente , FGινes sua privilegιὰ , Ictis aris , sab dista noxa M.ti erant . De damnatis per Episeopales synodos Haletless ae quibustumque Erronibus recte seripst in Synodali suae Provineiae, ae Chalcedone,s, Cooeilii Deetet a defendit, epistola ad Leonem Augustum s. Seleueus Amasenus Episcopus. Heleno ponti Metropolita:N quia emnes M. M DI sanctas Baados emam malas sectos Isra/ηrei, Messent. Eodem spitiis iste Thomas aeeusat Romanam Eeelesiam, & tandem eooelugii i vitia Anno quidem tempωρ ad pνaecipium Do- ut Popis galeiis 336
Meisque pises appellavia ad curram Romanam. Unde Hem.
fovebat in quantum poluit, eontνa Autis . Hiberniae
297쪽
rus erant formidabiles au versarii: hine Mendieantium ordini victoria suit gloriolistima . Et quia ad ipsam obnubilandam fictum a Thoma
alsinga mensi mendacium non suffecit, Henricus Knygii tonus adinvenit aliud. At est manifestὸ nugax. Etenim Angliae Clerus non adversum Francos, sed adversum Anglos Regulates habuit litem, atque ita Innocentius Vl. Ponti- sex nequiit hic Francis savere. Henricus adjun. Inno git: Eodem anno obιit Magister Ricbardus Fitet, Rauf
i 36 a. Episcopus Armachanur , quι causam manulenti erat, sontra Fratres Heniacantes 1n Curaa Romana apud
Avenιonem . Adeo dilexit istum infeliςem ma. Iae caulae Advocatum . Eamdem litent memorat de alius Mendiean. tium ordinum adversarius Henricus Rebdor DAnno fientis: Eodem anno Ricbardus Archiepiscopus or. I 35 2. dinatus es Primas totius Hiberniae . Contra ordi. nem Mendicantium proponιt In Confistorio publice coram Papa Carinasebus graves excessus, quos in sua Provincιa oe alibι per universam Ecclesium contra Praelatos , 2 Rectores Parochialium Eccle- farum in praedicationibus , paenιtentiis iniungenis, o tumulandis parapharnahbus commiserunt. EI quod privIlegium eis indultum ex confirtvtIone Bonifacti VIII. quae babetur ιη Clementina DUDUM, DE SEPULTURIS excederent, privilegio abuterentur . Cujus causae auditionem 2 definitIonem Dominus Papa commisit quibusdam Cardinalibus .
Richardus primas fuit conquestus, quod Fiat res eadem eum Presbyteris Parochialibus hora praς dicarent, adeoque populum a Parochiali Eeele. si a diverterent. Quod popuIum in Poenitentiae Sacramento tractarent suavius . Quod ipsorum
Ecclesiae essent opulentae Omni genere ornamentorum. Est hodierna querimonia, per innocen tium V l. tune abunde retusa. At ecce post tot sententias nescio quis Tenebrio non vult tace.
re: & quidem post sententias datas a Romana Eeclesia , cujus judicium ipsi Accusatores elege. rant. Certe de Donatistis bino dumta Yat judi. eio damnatis scribit ad c nobilem Uitum FestumVp. 167 S. Augustinus : Puto quod ipse diabolus , si au
thoritate Iudicis , quem ultro elegerat, toties vin ceretur , non esset tam impudens , ut in ea causa
Earum sententiarum jusIIIa demonstratur eae scopo, ob quem Catholica Malar Ecclesia instituit Mendicantes Ordines.
Q Uod una causarum , ex quibus ordines
Mendicantes instituit ac probavit Roma na Ecclesia , fuerit Λlbigensium haeret leorum sperata per illos, & postmodum obtenta extin. elio, Eruditi noverunt. Porro istius haeresso. riginem aperit in Aventonensi Synodo Hugo Rhegiensis Episcopus, In noeentii Ill per Gai liam Legatus: Proser formIdandam ω paniendam negligenitam Praelatorum, qui existentes potius. mercenarii quam Postres , se murum pro dotmo Israel non opponunt, nec postvlis suae guberna tioηI commissis evangeli.ant Evangelieam discipli. nam , in διι partibus diversae es damnatissimae haereses pullularunt. Hinc mandat, ut omnes E.
pileopi deinceps, frequentlsis de Calliolieam T.
idem praedicent,& disciplinam. Exstat Synodus apud Lucam Dacherium in h. tomo Spici legit. Hoc ipsum confirmat, di istud praedicandi prae.
ceptum ad Parochiales etiam Presbyteros extendit in Adbiensi Synodo Zoenus Λ venio neniis Episcopus, ac ιnnocentii lv. Legatus . Erat Cap. 6. tune in Episeopis dc Parochialibus Presbyteris
tanta praedicandi negligentia, quantam undeci. mo etiam saeculo viguisse omnes novimus ocdolemus: Et tunc suo Socio apparuit , ne seia quis, damnatus, & ipsi porrexit in sernales litteras , in quibus Matthaeus Parisiensis affirmat
seripta fuisse haec sequentia : Satanas oe omne tu.fernorum contubernium omni Ecclesiastico Coetui gratias emIttit, quod cum in nullo suis voluptatibus deessent, tantum numerum subditarum βι anima. rum , suae praedicationιι incursa, paterentur ad tu. ferna des endere, quavium faecula numquam retra
Ad istam ergo desidiam excutiendam , nec non ad lapsam ex ipsa dis ei plinam reparandam Romana Ecclesia induxit ordines Mendicantes. Eis praedicare non dumtaxat permisit, sed dc prae cepit. Eos in hoc ministerio aequavit Parochia. libus Piesbyteris. Amborum item Ecclesias secit aequales. Altissima voce id clamat vel solus primarii ordinis titulus : ordo Praedicatorum. Romana Eccletia hos quatuor ordines suffecit
in avitum munus omnium antea Monachorum,
quorum Praedicationes esse iseularium Presbyterorum psedicationibus sanctiores ac utiliores,su. pra audivimus a Concilio Nemausenti. Et hinc
illi statim secerunt , quod de sanctis Λpostolis Domini scribit S. Marcus : Eli autem praedica,
verunt ubique, Dom1no cooperanιe , ω Sermonem
confirmante sequentibus signis. Mox omnem non tantummodo Europam, sed& Asiam, & Asti- eam Evangelio repleverunt. Et postmodum omnem Americam, uir mque Indiam, Persidem, cunctas Antipodum vastissimas regiones. Et in
libro de corrupto Eeelesiae statu Nieolaus Cle mangis., Bajocensis Leclesiae Archidiaconus, scribit de grassantibus suo tempore vitiis inter Episcopos: si quis fortasse Pastor surrexit , qvi
salutari exhortationi vel 'aedicatione an mas luerι-
facere studeat, oe plus in lege Domini, quam ιαl Ibus hominum meditetur, extemplo In morsum ν fius omnium dentes acuentur: Illum erorsus ineptum, nec dignum Sacerdotio. clamitabunt. suine qui legum humanarum nescius , jura sua defendere nans idoneus, n. b. tque aliud vidi erit, nisi inerti otι o. aut sermocivarioni incumbere , quae ineia Menitantium palam esse astruunt, nulla temporasi cura, vel admιnistratioηe , quae utiliori occupatione suoranimos teneat, fungentium. Et infra : Iam illud egregium o praeelarsimum praedicandι O cium , solis quondam Pastoribus attributum , eisque max, me debitum, ita astud quosdam Discopos. viluit, ut nihil magis ιndignum, aut suae dignitatι magis ervbescendum existiment . Proinde Mendicantes.
Ordines. injunctum sibi praedi eationis ossicium
adeo strenue atque utiliter expleverunt, ut plu
res Episcopi suas praedicationes censuerint deinceps superfluas , atque ita duxerint sibi tacen dum . Gravissim errarunt isti Episcopi: attam ea.
298쪽
' Ipsorum error altissimε elamat praedieandi ossi cium semper competiisse ordinibus Mendican.
tibus, de la iste ab ipsis fidelissime ac dilige a.
Istud horum ordinum ossicium idem pius ae
eruditus Nicolaus infra ex professo exponit '. V nio nune ad Henvitantes , qui ex Professione M. Eissimae paupertatis veros se Chrsι Dscipulos, verosque imitatores esse jactant atque gloriantur: Gip pe qui considerantes, ut ipsi aiunt, illud Evange-
Deum: SI VIS PERFECTUS ESSE, VADE
SEQUERE ME; Omnium possessanum suarum,
rerumque temporalium spreta sarcina , onoreque gra Psimo, qui eruditι praeterea in Div nis Litteris,
quibus pena βδε biate insudant, poeulum verbi Dei,
quo popul reficiuntur , assidua praedicatione mini. strant: Viam eis salutis aeternae , quam nemo alius docet, aperiunt, justorum digna praemia , impi rumque supplicia demonstrant . Sicque anImas ab uteritu sempiterno per veram paenitentIam revoca. ras ad Deum eanderiι faciunt. Desique sis ipsi, ut asserunt eaeterorum omnium Ecelsa segniter dormientsum incia peragunt , exercent , eorumque
dracta, uxorantias , o niligent as supplent. Quae
omnia rursum altissime exclamant, quod Divi.
Qi Uerbi in Par hiali Ecclesia audiendi ob.
Iigatio, tune non excluserit Ecclesias ordinum uendieantium: quod talis cogitatio tunc nemini vel Oeeurrerit. Porro Nicolaus non mali dicit: Iactant atque glorianrar . Ut ipsi sunt. Ut asserunt. Etenim demonstrat, ac ex animo lamentatur omne tunc Ecclesiae statum D isse in
disciplina corruptum, ideoque itiam Mendicantes Ordines eguiste tunc disciplina. Quod suit omnino verum. Eorum tunc morbos vides in eodem libro . Quod Fidelis populus, etiam in maximis to tius anni Festivitatibus, potuerit in ordinum Mendicantium , non minus quam in Paroehialibus, Ecelesiis Dei Verbum audire, insignIter Patet ex responso , quod Graecorum Episcopis Ferrariam advectis ad Synodum, dederunt Eu genius IV. Ponti sex, ae Episcopus Ferrariensis. Instabat tune Paschalis solemnitas , atque ita in
Florentini Concilii historia seribit Sylvester Sgu-ropulus, Cruci ger Diaconus Constantinopoli. I. q. c. tanae Ecclesiae et Patriarcha a Papa poposcit tem. I I . plum ex uηs Noaasteriorum augustum o spatiosum, quo solemnia Paschatis jam prae foribus eum suis perageret. Poposcit aliquam Ecclesiam ordinum Mendicantium. Hi enim soli Ferrariae inter ΜΟ.nachos habent Ecclesias augustas & amplas . At Papa respondit: suod petiis Patriarcha adso -- ω me pertinere, sed ad Episcopum Fereariensem, quare quo debeat , postularum transferat . Quod ut praestitit Patriarcha , hoe ab Discopo responsumtulit: In grandiora Nonactorum sacrarta non fati Nonachi, sed quam plurιmi Hagnates, Θ ingens mustitudo populorum ad D Uua OMIa eonfluunt. D solemnibus vero feriis multa frequentiora , adeὸ
Cantionibus careant , aut alium habeant Deum, qua ea perficiam , ne qui extra Μonasteriam vi.
audita , etiam in ipso Paschali Festo , apud
ordines Mendieantes Concione senserint Fer rariensis Episcopus , ae Papa Eugenius. Et quidem ille Episcopus non suit ex communi numero. Fuit enim beatus Ioannes de Cossi. niano , vir longe sanctissimus , Ac clarissimus miraculis. Ita docent tabulae Ferdinandi Ughelli. Et hanc ordinum Mendieantium potestatem
praedicat & laudat in siti Florentini Coneilii adversum Marci Ephesini Arehiepiscopi calumnias
Apologia Gregorius Proto Syncellus : Utinam n bis tu essent Contionatores in Ecclesia diebus festuae Dominuis populum docentes, quod summa felicta
tale visuntuν In Latina Ecclesia, quotque Μοnacla extremam ammexi paupertatem. Et iam hie Gregorius non fuit talis qualis. Etenim eius A polo giae Paulus V. Pontifex jussit piaefigi hoc en comi.
cellus , er a Confessonibus , qui postmodum creatus est Patriarcha, is Romae sepultus eoruscavst mIraculis. Dum Graeci, excutiendo factam in Florentina Synodo unionem, compleverunt sua peccata, &Divina Iustitia parabat ipsos in Turcicam capti vitatem tradere, hic Gregorius e Constantinopoli, tamquam alter Loth δ Sodomis, subtractus est: reliquit Deo ac Ecclesiae rebellem po ulum & Clerum, Romam abiit, istic defunctus est anetissim ε,& post mortem miraculis coruscavit. Tantus Ec. etesiae Λntistes dc Doctor Mendieantes Regularium ordines, ipsorumque in sacro verbi ministe.tio diligentiam gratulatur Latinae Ecclesiae, eamdemque felicitatem exoptat suae Graecae . Et ecce hie Tenebrici garrit istas Coneiones diebus Dominicis ac festis frequentarii non posse, a deo quu
de Oee identalis de orientalis Ecclesiae judietum
Pν ararum sententiarum justιtia demonstratuν etiam ex Apostolicis privilegus.
Nolim omnia Mendieantibus ordinibus ad
Dei verbum praedicandum data per Apostolicam Sedem privilegia hic exponere. Est immensum opus. Adducam dumtaxat illa, quae sunt clausa in Corpore Iuris, adeoque adversum quae nullus possit grunnire. Nam dc ipsa nostri Catholici Reges frequenter sanxerunt inviolabiliter observati. Eis addiderunt & vim legis. Praemittere tam ea volo primaevum ordinum Mendieantiumpto Dei verbo praedicando, privilegium , ipsum. que paucis dilucidare. Honorius ergo III. dc Gregorius IX. Patribus Praedicatoribus seeerunt authoritatem praedicandi ubique, non solummodo in propriis, sed etiam in Paroe hiatibus & Cathedralibus Ecclesiis: etiam invitis istarum Ecelesiatum Rectoribas. Eis Λpostolica Sedes inhibebat, ne praedicare volentem praesumerent impedire. Eodem jure & modo Praedicatores ubique loco. rum poterant excipere Fidelium Coiisessiones, de quaevis peccata absolvere. Haec gratia quibusdam Episcopis, ac Parochialibus praesertim Presebyteris gravissimὸ displicuit, ideoque passa est duros obices. Et hinc praefatus Giegorius ad om nes sub coelo Episcopos, Praelatos, ac Presbyte ros adjecit hanc Encyclicam epistolam: Muo viam abundavit iniquuas , ω refriguiι ebarvas
299쪽
Iurimorum , ecce ordinem dilectorum Filiorum Fra. traim Praedi Ioram Dominus suscitavIt, ροι non
quae sua sunt, sed quae IESU CHRISTI quae
rentes ; tam contra profligandar baereser, quam cstrara pseι alias mortiferasext rpandas, se δε- Heau runt Evangelietatιοηι Verbi Dei , in abire
rione voluntariae paupertatu . Nos igitur eorum
sanctam prominum et necessarium ministerium D
vore benevolo prosequentes , Universitatι vestrae τ*ρι affectuosὸ duximus commendandos, Charitatem vestram rogantes, o exorantes in Domino; ac per
Fratres ordinis memorati, pro reverentia aιvina,
. ad omerum praedicani, ad quod deputatι sunt, recipiat s benign), ae populos vob/έ commissos, ut ex ore ipsorum Verbι Dei semen devotὸ suscipiant,
er eonfiteantur eisdem, cum Wfit authoritate no stra liceat Gonfessionei audire, ae paenitentias ιπjun.
gere , sedulo admonentes pro Nostra er Uoueae sedis reverentisi is suis eis noeessitatibus libera. Iiter assistatu, quatenus ad praedicta suscipienda ve' stris extirrationibus populi ' arati, tanquam bona e fructifera terra, pro vitIorum tribulis incipiant segetem germinare virtutum. Diploma fuit datum duo. anno primo Pontificatus. Exstat apud magnum nostrum adversarium Matthaeum Parisiensem
Et Episcopis, Paroelii alibus Presbyteris haec item epistola gravissime displieuit. Eorum sen
sum exponit dictus Matthaeus: Eodem te ore Fratres Pr dicatores timIIes paupertatis , quam
professi sunt nuper egressi, jam ad superos gradus
ascendere , venerari er timeri a Praelatis Eccle-
fasticis assectabant. Et iam non tantum Praedi cruores, sed etiam esse Confessoret eontιndebant, usurpantes βι officium ordinarIoram , o habericor contemptui procurantes , quas scieηtia er po testate insufficientes populum Dei regere , er Eclesiae
lora moderar . Unde multIs discretis v debantur Ordinem universalia Ecclesiae , per sanctos Aposto las er saerox Doctores nostros antecessores, de quo νum sanct late toti mundo constat, sanctium , nι-mIs enormiter perturbare. Testificatum est etiam, quod Ordo S. BenediM, MI Ordo B. Augustini,
per muliorum: Patium saeculorum taηlum non de Isravit , quantum eorum, quι nondum in Anglia per trigiata annorum spatium radicum propagines transplantarunt. Impetrato igitur a Papa: Grego. νio, quι Decialiter rerum fautor erat paucis eis ivtIs annιs inaudito privIDIIo , hoe etiam bla tem poribus uovum, ad primum roborandum , non Meordinariorum Iadura er praejudicio a Domina Pq-pa sunt adepti Hi pertinaces Patrum Praeditatorum adversa rii suetunt presertim in Anglia: Hinc innocentius IV. Episcopis Uintoniensi, Vigornensi, ac Nor vicensi seripsit has litteras: Quia nonnulis Min malitia delectantvo, up voluntatis libito, abstinentiae ruptis habenis, ad fluerea relaxata, Per.
sonas Religiosas , Def t1more postpositet, mult*IDiter molestare praesumant, consuevit pia Mator Ecclesia
personis τε eontra pravitatem talium defensionis remedio misericord ter subveniret per quia mole-
salorum ipsorum to escatur temeritas, eaedem μν- some tutae permaneant, o aliis aditur committendI
pote nobis exstitu intimatum, a nonnullis, quι Nomen Domini In vacuiam recistere non formidant molestias multiplices patiantur: Nos volentes e sdem contra insolentiam er conatus malignantium providere, Fraternitati vestrae per s. ohea simpta mandamus λ quatenus memoratis Priονι θFratribus contra perversorum audaciam e caciter favoris praesist assistentes , non permutatis 1 os contra Indulis privilegiονμm Apostolicae sedis ab
aDquibus indebite molesta νι, Μου stat strei hujusmavi μν Censuram Ecclesiasticam, anellatιone posρ fita, compescendo. Λ deo duros di validos in ipsis. nostris exordiis habuimus adversarios. Quid miramur eorum traducem etiam hodie non nobis deesse λ Notent in noeentii IU. verba r AUIMnt a ruptis babenis. Voluntatis libito ad illi ita rela
xato. Contra stravitatem talium, Messalorum temeritas . Insolent am ω eonatuι malignantium . Perin
versorum audaciam. Et quidem Epileopi , qui Patres Praedicatores ad praedicandum in suis Ecclesiis nolebant admittere, ista elogia meruerunt.
Nihilominus his etiam litteris quia am Epist
pi de Parochiales Presbyteri perrexerunt contu maciter obgannire. Fucos, quos celeberrimi ad
S. Λlbanum in Anglia Coenobii Archidiaconus adduxit, habes apud praelatum ejusdem Coenobii Matthaeum. Verum isti solam Paschalem Patribus Praedicatoribus iaciendam Conse ilionem linpugnabant, non ab eis faciendas in ipsis et t. am Cathedralibus Eeelesiis Conciones. Facias in eorum Monasteriis Conciones cuncti probabant, optabant, commendabant
Et quidem tam noni Gregorii, quam quarti Innocentii privilegium loquebatur de solis Patri 'hus Praedicatoribus. Nee mirum. Etenim S Pa ter Franciscus suis Filiis mandat in Regula , ut non concioneatur , nisi de beneplacito Episcopo. rum. Hoc paternum frenum Romana Ecclesia noluit laxare. Postmodum tamen in Diplomate, quod varia Regulae dubia exponit & moderatur, statuit Nicolaus IlI. Pontifex: Verum quia e reρὸ
eoni netur ιn Reguia , quod μανυ non praedicent in Episcopatu alleujus DiscopI, cum ab eo fuerit Illueantradictam e Nos in hoc Θ deferentes Regulae, et nihilominus authoritatem apostolisae plenitudinis eo servantes vir ut, quod 'aedi ctum Verbum ad litteram , sicut Regula ipsa prohibet, observetur , nisi per Iedem apostolicam circa hoe pro utit late populi Christianι fit concessum velo Inarum aliud, vel ιm msterum concedatur , seu etiam orinnum. Et hoc Tit. ID
Diploma Bonifacius VIII. inserit it quinto libro C. S. sui Codie is , & esse sanxit authenti eum totius Eelesiae Canonem . Et dictum scaenum Romana E elesta non solummodo laxavit, sed penitus abstulit. Et hinc rursus gravissima Episcoporum de
Paroehialium Presbyterorum murmura . Et ad
ipsa plene obturanda Martinus IV. liberae praedic tionis potestatem , aliaque ordinum Mendi. eantium privilegia denuo innovavit , dc valla dissim ε confirmavit.
Uerlim inquieta ingenia neseiune sibi ipsis impetare silentium . Hi ne de hae privilegiorum in innoxatione scribit a Philippo Labbeo publieatum
300쪽
eos Regni Franc Iae ct Fν tres Maedictos. Istug privilegium fuisse etiam de potestate praedi ean/i,ae iterum Praediratoribus eonfirmatum. affirmat ho- tum Chion leon Colmarie hse; quod ipsum assim stat , de latius in suo Chroni eo exponit Henrieus Ahin Stero, Monaehus Althanenss: Eodem anno maristiar. es discordia ιnire omnes Are episcopos, Episeopos,
re firmos in pti. I legio Martini IV. Erat terribile bellum. Habebat .alidos nervo se opes tot tu seleri Gallieant; & tamen pauperes tris pharunte nempe erant armati iustitia. Et qu dem potentissimus ille Clem, solam Pasehalem Consessionem studuit sibi reddere, de paloehiali Cone ione penitus laeuit, quod hostes hie sbi esse nee sueum alieujus Iuris. 'rari'. Lupi spera rim. xt
Et ad hane eonstitutionem Episeopi de Cleliei mi.
p rati. DUDUM. Adjungit de Benedicto p
Porto Benedicti ConstitutIo In pleno vigore mansit usque ad Ioannem XYst Ponti seem ; qui ejus 1 Clemente V. iactam ah togationem, licte ipsa Viennens s Cooeilii esse jam passim die tur, ex illimant esse ab isto Coneilio, ideoque de tune statim obtiouisse insigniter hallue inanis tur. Rationem dat Continuator Guillelmi Nan. glaeensi set thens de metetis istius Coneilii. P... Anno νἐ eis de ali Iaa fartim MI isformationem am. I I 2.
. R. GH ha norant ptistita promti gata, sed se. alitis Iadicio Apostia ea faream Iibeνὰ reservata, edi ad ptinum . Ua. Et hine ipse clemens suis istas Constitutiones non tantummodo su pendit, sed de improbavit . Liquet ex eius edicto, quod adueratis quosdam habentes inarum Constitutionum eopiam , id εdque de ipsas in praxim dueere eo nantes, edidit. inter hos haud dubie suerunt Episeopi de Par hiales Presbyteri.