장음표시 사용
321쪽
atque discordia . Quarto, quod nee propriam h a. herest Eeelesiam . Quinto, quod ideo Parochialem deberent frequentate Eeelesam. Sexto, quod Hierosolymoe Patriarcha ipsos posuerit sub potestate Sancti sabbae. Septimo , quod ars dederit ad
eos deducendos in consuetam aliorum Anachorditarum form/m . octavo, quod S. Sabbas ipsis statim aedifiea verit propriam Eeclesam . Et quidem magnifieam. Et haud dubie isti Melesae dedit ex Monae his Presbyterum I Cletum, recturos istam Nonae halem Parochiam, Et istiusmodi Pato chiam rexit etiam s. Hieronymus. Proinde issum tephani Baiurii commentarium adnumerabis aliis eius Seriptis,/e quibus nuperrime edixit San- Dissimus Dominus noster Clemens X. Ex dialogis
Pontifex haec edi 2 it in isto ipso iudieio , quo pro seripsi salutaria Monita, ae samosam instru
Et hine vides, quod sub Iusiniani imperio
non soli Coenobitae, sed etiam Anaehoretae habuerint suas Eeelesias , dc quidem magni seas. Et hae erant ipsorum Patoehiae. Etenim S. Sabbas R. it Iustiniano eoaetaneus. Et iste ipse imperator id disertὰ ais at in sua septima Novella. Nee aliud ad quintam eius Novellam asserit IaeobusCujacius. Etenim amrmat istius temporis Mona. ehis non siisse Eeelesiam obstrictam publieae fide. iis populi Appariturae . Hi ne item vides , quod
etiam Anaehoretae rit hiales Lateolum non sequentarent Eeelesas. Quo3 Coenobitae ab ipso sui exordio illas numquam, aut saltem ratissimes tequentaverint, lueide demonstravit Exti, ιιι.
Et demus da Parochiali S. Hieronymi Niseio sabulam subsistete : Num ideo eadet mea assertio
Nullo modo. Etenim S Epiphanius, ae S. Hilarion fuerunt smplicis Hiero Monachi, nequa quam Patochiales Presbyteri, de tamen in suis Monasteriis cauehirarunt, baptizarunt, praedi carunt. Et plura alia adduxi exempla. Cur ista Demonstrator non rodit Etiam Vineentius, ct alii quatuor in S. Hieron mi Mona fletio Hiero Monaehi non fuerunt Paroelii ales Presbyteri. Et
tamen de istis iam dies it laudatus Hieronymus: suo jure polo ηι bamietar/. Non privilegio, sed
AD mea eitea titulum istum dicta Demonsedis
ιιν nihil etiam potest rodete. Audi anui. um ejus spiritum: Nis I lv ν ad rem noram, quia Cisnon Neocaesarie ensis, quid Ans ochenas , quid D
phaurius , quid B IIus , qaia rariminus Remensam M/ινopolita, quid Θησδει Tmneno , nominis aut appellarionis eis dem, quod Pisores De lam nostram appellas. De re, non de nomiηι es quaesia nostra . Affirmat nostrum laeulum, non unanimen s&Patrum , ae antiquarum Synodorum sensum Arhiasim esse attendenda . Lepidum documentum. i Nee his est quaestio de solo nomine. sed etiam de nominis nucleo, premo fastigio Eeelesiasti eae Hietate hiae . Nam de hine sanctus Gregorius VII. isto Dictatui inseruit hoe Capitulum: Popa si tintium nomen iis manda. Vetuit Papae titulum da .ri Episcopis. Et nequaquam censuit se sane ire denomine . Proinde eertum est PasMIa titulum Pa.
rochis non quadrate. UndE de ipsum bodie numquam illis impetiit Romana Ecclesia .
Demonstrator eo natur reddere Tationem. Assimat Mendicantium olflinum Rosestoribus
non competere Patris titulum, sed FGIrti. Et
ita nos passim appellati in Apostolie;s Diplomatibus . Respondeo Demonstiatorem veta asserere . De Frarris titulo non erubestimus, sed gloria. mur. Nee alium pratendimus. Est primitivus Christianorum titulus, omnibus nobis datus atque praeceptus a Christo Domino, & plurimis san.ctorum Apostolorum eneo mi is commendatus, Eius myseria eYponunt Minutius Felix. Tettulliani libet Apologei leui, de alii antiqui Christi
nae Religionis adversus Gentilium convicia Dein sensores. Primaevae Christantiatis sanctitas jampridem eontracta est ad sola Monassetia . Eam se. lari obligamus, &studemus. Hi ne de matris titulum pleno animo amplectimur, ae profitemur. Quo tamen sensu possimus & Patres appellari, L eapud Carthaginensem eollationem disti possit ex Responso S. Augustini ad similem quaestionem Petiliam ae Montani Episeopotum Donatissa
Hi ne instit: Nanslum id nominis, utique Pa- floris titulum : denuat Pa Oribas, sed νem quoqMati Lν noster. Respondeo non ita esse . Quod enim jam non dumtaxat civitatensium aut oppidanarum , sed etiam pagensum Paroehiatum M. ctores eo ne tonati dae possint ec debeant. novit Omnis Cluistianitas. Dixi in primitiva Meles a ei ea istud punctum fuisse varios vatiarum gentium mores . Et dixi verum . Et demonstravi: Et omnem istam varietatem adeo non improbarunt an . liqui Patres , ut propter ipsam gi 2erint Melesam esse Reginam ei reumamictam varietatibus. Quae illo est, an S. Hieronγmus improbaver; tDiuini Verbi praedieationem reservari solis Episeopis Demonstrator affirmat de probat ex eius perine laudatis verbis: Pessimae eansuetudinis es in qui- Ep. 2.5 dam Ecclesis sacere Presbbteνοι , ct praesentibasse sola non loquι. Respondeo Demonst ratorem
salti, di Hieronymi verba ips non sufiragati. Eo intum sensus haut iri possit ex ne seio euius ineogniti Setiptoris in S. Hieronymi appendiee ad nestio quem Hilarium Naraonensem Antistitem episto
set ν benedixit, is profecto morastis es , credens Dom Eam duo tarpora haba se , unum majus, di
322쪽
quidarn .esim Epistos suos Presbyteros non
absolute, ses eoram se nolebant concionari. Censebas at omnem auditorem esse eone Ionato.
ris disti pulum, ideoque istud suae gignitati ge.
rogare . . Et istam opinionem improbavit San. Ous H ier: nuemus . optimo iure . An 3c mo rem, tui nullam eoneionem peimi: rebat Diesbyteri, improbaverit, est alia quaestio. Non Leit i id praesens propositum .
Emen νοι, assimat , quod Epistopalem Dignitatem iniuriose tractem, eo quod Ri ipserim Seotorum Abbates eodem, imo dc aiori, quam Episeopos jure praedicasse . Et w aos dixerIm Seotorum Episeopos olim non , abalsis sedes , sed eommoratos in Monasse a tos. Λbbatibus subiectos , de ab his ad prae e si eandum fuisse missos, de intra de extra Ini si ilam. Quod item dikerim Mototum Mona seriis quoad Diuini VEibi praegieationem su-ῶsse ius Ere letatum par hialium . Audite De
munstratorem: Respondeo Aethae Nonachos pluri
iam Paνael urtim hastiisse Gram , fici Ego de Gentis, id es, He Hibe in is locutus sum, ille Arespondet de Anglis. Et ego uera set ipsi. D.i enim de istis Episeop x statuit Vermetiens s
se unda Cabilone Esis: stiar in quibusdam Deis seo ι , qui se .utini seopos esse , o multos
Capitu IJa S. Theodorus Arehiepiseopus Can.
et uariens. . : sui Maenari sunt a Scoloram Episa. ιι, ita rem ab Episcopo Carhestio manas imposiaiora eo a meηιιν . Quod istiusmodi Epistopi in Cleliei per omnem olim Europam praedi.
ean tot de constetantes disturrerint testantur
Sigibe eius Gemblaeensis , Sis ridus Presbyter, heodori eus a Niem, & alii authenti ei Seti. Tt Ie . . Et quo3 suo adhue tempore quivisaeia JHibernoram pagus haberet suum Epἱ se Tum , in sancti Malachiae vita testat ut sanctu Nema esus . De qua re vide apud eluditum, Item Maeret Ieum , Ioannem Seldenum in praefatiour a.d nupec editos Λngliearum rerum Seriptores. Ego Isi'am Hierarchiae formam non
probavi, diimtaxat ditii su sis Non in Anglia . sed io Hi Arnia . Et dixi verissima Quid igitur deliqui iis . Episeopalem dignitatem AEgypti ae Syrii 1 liet o Monae his seripsi olim suisse ius ealeel, I, 1 3i . baptizandi, ac praedicandi In suis Mohaa,riis . & probavi per Exempla Κ Hieronymi, s. . Epi bauit , ac S.
l Hilationis. Et quia S. Hilai Ion suit magni
Antonii diseipulus, ac eius Oenobii leum i a. stitutum ek Egypto portavit in Syriam, eon elusi istum morem esse natum sub s. Antonio.
Etiam hoe Demon νοιιν todit . At ' istorum exemplorum authotitatem, ae item 5 Hieronymi testimonia nestit evertere . Eius verba sunt lucida: Ceνιὰ quinque Pressereri erant in Moraseris, qui suo Jaνe poterant hamirare. Non
quia Paroelii erant, sed quia Hiero-Μonachi. Et ista Hieronymus in Syria seripsit. Et des Hiero. Monae fici ae AEgypti Abbate Ioannes rIbit in viges ma prima Collatione Ioanne
Histis, Diaconiae praefidebat. Non enim ad stimaradam quilibet propria toluntare, aut ambitIone pisvelitvν, sed is quam cunctorum semoνiam coetus,aetaris praerogaridae oe fideι atque vjνιtirum tesι- monis exultentiorem omnibus, stillimioremque rem
anni Eliam, Eliae istum Theonam in Diaconiae munus sueeessisse . Cur Monasti eae Diaeoniae
Praesecto omnes certatim possessores deserebant suarum frugum ae aliarum substantiarum Deis ei mas ae Primitias , atque alia amplissima
munera λ Quod illie in Monas ea Meles a se
ei perent omnia Divina Saeramenta dc Eceldisast ira Ministeria. Hoeellunt eum lan flamen. tum Deeimarum de Primitiatum. Tune enim nondum apparuerat Carolus Mattellus , eujusl in Eeelesas violentia postmodo aperuit potias,e2 quibus ista Melesiasti et Ministerii jut1 eae. t perunt iti alienas sbi solis viventium Monaist eliorum Et Clelieotum manus deviare. Et is a acta sunt in AEgypto. In Monasteriis S. Aniatonii . Nempe statim a primo Coenobiotum exordio omnis Hiero Monaehus habuit eune a Presbyteri iura. Potuit in suo Monasterio ea. teehitare, bapti rare, praedicare. Di ki istum morem in Sytia v guisse usque ad Ponti seatum magni Leonis. Et iam hoe D monstrator rodit. Daque falsam es , qtiod Au-ιεον , is est fas ius eonsequentiorum Ariastectus, subjungit. Et addit molem, qui solis Episto pis permisit praedi eationis munus, in sola Asti ea viguisse. Respondeo mea Dicta esse eertis j sma. Etenim eur magnus Leo istum Mona. s Hialis praedi eation Is morem ei reumseripsit de abolevit, si usque tune nune vJguerit λ Nulla lex eireum seribit aut abolet, nisi mores prae.
sentes. Si quis alius Pontifex, aut quae post Sanctorum Hieron3mi ae Esphanii tempora
Synodus issum morem invaserit , aggueatur.
AEquἡ salsum est, quod mos, solis Episeopis permittens Divitii verbi praedicat Ionem , vigue. iit in sola Astiea. Etenim de Alexanglina, i lius AEgyptiae. Diceeesos Patriarchali Ecelesia L. . e. sexibit Hermias Zoromenua: spad Alexandrinos do. in. Dd a ea
323쪽
eeret . quod idem mos fuerit in aliis Ecelesis , Exsibilia demonstravit. Et non refert ad praesena
Nee item refert, ex qua eausa Magnus Leoissum morem apud Syros aboleverit . Constat abolevisse . Imo eonstat abolevisse ex ipsa illa causa , ex qua abolevit de S. Aloxandriae Patriateha Alexander. Quod apud Bios presbyteri sint olim concio nati , absit ut negaverim . Quis enim ignoret Sancti Joannis Chrysostomi adhue Piesbyteri Homilias ad populum Antio-ehenum p An Magnus Leo, uti Alexanditae Ma. anus Alexander, istud munus non solis Hiero. Nonae his, sed etiam Eeeles ast Iea tabulae presbyteris ahquleiit, atque ita contraxerit ad solos AEntistites , est non vana quaestio . Ve iam hisompibus, quae ad praesentem rem non sunt necessiria , elueidandis non permitior pretiosas ho. ras expengere . Quis enim Doctor horas non ha, heat in summo pretio λ
tg t Demon pratori me minas inepta sunt, ae de praed carionibus I. Fareaei , H Mamque in Anglia na reat, ut HI Duponditis Deile videor illa ad sem nostram non prei sera . Respondeo is asiti epitas esse haustas ex Ven. Beda. Eius verbis nee addidi, nee detraxi. Et spero quod ipsa nee detorserim . Cur igItur ego solus benedicor , di honotot elogio Dupondii λ Honeretur Ae V. Be. da . Honoretur S vulgatus per RR. PP. Ioan rem Badandum de Codest idum Hensetanium Ruthor, qui Λnglieanum S. Fulcati Coenobium laudat in libro de ejus Miraeolis, dc adiungit i
hua I eabat . Utique intra suum Monasterium . Et quod ista sorma etiam in Belgio ae omni Gallia olim viguerit, demonstravi per authenti.
ea exempla ae testimonia , quae Demonstrator ne. seit rodere.
Addo nune de Bonogelensem In Mεlgens agro
p. 4. synodum eelebratam sep imo sareulor in intras pia Mona reis non baptizetur , nee M DUtin. aestim saecularium eelebrentur, nee saecular tim eor. foris ibidem sepeflantur . Forsan permissu Pavtificis. Istum morem Canoo non abolet, sed solummo.
do eireum se tibit, sanetens geloeeps is a non fie-ii . nisi de consensu Episcopi. Te, ius est muti. Ius . Et hoe modo supplendus: Nis se iis μν-- g. Poatis D. Et quod Episeopi dei neeps eon. sensititit, docent exhibita 1 me testimonia.
ticus , is antiquitar Is , quem se venditat , Itidiosa aon unxisse . De Pythagora In primo Simmatum libro selibit s. Clemens Alexandri.
Gessorum, qui se Sapientes seripserant, aere. licto fastu, se appellaverit Sapientiae dilectoremae sudiosum. Hi ne in teitio Christiani Paeda. gogi libro idem Clemens demonstrat Chiistia. nam vitam esse veram Philosophiam , ideoque Psilosepti elogium a nullo Chrisiano renue n. dum, sed de ipso. ut de Christiano nomine , gloriandum. igitur s me Eeeles ast eae antiquitatis non peritum , sed sudiosum venditem , quid patro eliminis Utinam omnes per Eeele. sam Magistri nosti istud studium amplectantur. Eeelesasti ea Diseiplina aliam breui habebit D.
eiem. Attamen absit . ut me iactitem, aut ven.
ditem . Studio degete ae latere in Monasterio, uti in sepu chro . Et nis a Supremis Eeelesiae Prineipibus graviter iussus, non scriberem . Lo. quot in inspientia. Audi vero , quid debuerἱm non ignorare :
ni epistolam, aliud Boni saeti l U. Decretum . Et huius piaesertim authotitate sui usus. Et qui sunti si eluditi, inter quos eonvenit ipsum esse spurium ' Ego illos ignoto. Istud esse authentieum demonstaui testimoniis Sigeiani Gemblaeensis. Joannis Brompioni Abbatis Iotna ensis, San iluonis Carnutensis EpIseopi , ct antiqui Cod, eis exsantis apud Hispanos in Monasterio P, puleti . Insuper aeeedit irresia stabilis aut horitas Apo. stoli ex Bibliotheeae Vaticanae, Eminentissimi ae Eruditissimi D. Franeisti Cardinalis Batiatini , ae illustiissimi atque Eruditissimi D. Lueae Hol. senii, non ita piidem Praesecti laudatae Biblio.
theeae. Hie istud Deeteium er illo authenti thesauro protulit. paravit vulgandum , dc adiunxit eiusdem quarii Bonifae i litteras, ab eiusdem Decimi Condittiee Synodo seriptas ad Athelte- dum Regem Anglorum . Epistola habet inter e tera: Iaapropter gloriose Fiti, qtiod ob Apostia canis per Coepscopam nostr m Mellitum potitistis.
cia. stibi Meat . Sanetissimus Anglorum Apostolus Augustinus. omnesque eius Collegae erant Monae hi edi S. B nedicti Oidine. Et ut in Episcorda concietati Mona
324쪽
Nonas te im vitam non exuerent , eis manda. uerat Magnus Gregorius . Et non exuerunt. In ipsa etiam Cant satiens, omnium Metropolita. na. Eceles a non Clelieale Collegium erexerunt, sed Cathedrale Monasterium. Quae omnia pro bavit ae firmavit laudatus Gregorius . Vettim post eius mortem natae sunt hinc quaestiones . Quidam Cleliei de Laiei, ae praesertim libertini Britonum Episcopi hie improbarunt . blatera. runt Monae hos non esse Episeopos aut Clelieos, non posse pia dieate, aut alia Divina ministrare. Haee omnia privative spectare ad Clerum . Non blaterarunt Episcopos aut Clelieos non posse assumi e Monael, Is, sed perseverantes in sua professione Nonaehos non posse state in istisd gnitatibus aut functionibus. Neophytam An. glorum Eeelesiam graviter inquietarunt . Hi ne Athelhetius Reu sanctum Meli sum, orientalis Saxoniae Episeopum, legavit ad Sedem Aposto. li eam , exquirens quarti Bonifaeli Oraeulum . Et Pontifex Synodaliter respondit duo . Primo , quod Cantuariens s , per S. Augustinum erecta, de tune per eius Sueeessorem S. Laurentium di. recta, Eeelesia posset esse Regularis ae Monae halis. Deinde, quod ista sorma posset ae deberet servari in perpetuum. Audi causami IM Hsrie falarii Prieditor res Monoel , cte. Et adieeita me ad Alictum Deeterum Contra Monae halis Episeopatus, praedirationis, ae cujusvis alterius ministerii obtrectatores. Illustrissimus ae EtuἡJtἰsimus D. Lnea Hol. senius, antequam has i iteras & hoe Deeretum vulgaret, evocatus est ad meliorem vitam . Hi ne ipsa vulgav;t, ae optimae Mem. Ponti sei AImxandro VlI. inseripsi Eminentissimus ae Eludi. istinus D. Planei seus Cardinalis Balberinus . Ipsa seripsit esee Eccles suae antiquitas s manumenta pretiosa, adjunxit de alia ipsorum ene,
Et Deeretum dcepi solam laudant, ec novis Feeles assiearum synogorum tomis inseruerunt Viri etiam eruditissimi, Philippus Labbaeus, ct Gabriel Cos artius . Ei prior dedit Decreto hoe
modi ea . Idem Philippus epistolae dat hoe marginale Seholion: Ea merere scheda membranate , quae apud me s.
Et iam a me ductas. peti; Damiani epistola est omnino authenti ea. Eam enim uti legitimam reliquis sancti Doctoris operibus a3ivo kit Viteruditus Constantinus Caietanus . Ex antiquis ori . Lupi opera Tom. XL
de authentieis uehivis Aeles ae . Et qui sunt epistolae errores Quae puncta diversi styli ρ de quo
in Ioeo Dominus Robertus Cardinalis Bella tminus seribit aut Boni saeti metetum, aut sancti Petri epistolam esse spuria λ Demonstrator igno. ranti Lectori vendit sumum . Dominus Cardi natis Bellatminus e eunctis sancti Petti Damiani epistolis , lieri quarumdam quas alsertiones notet , nullam arguit de sputiis natalibus . Huie nostrae nihil penitus infigit Censurae. Demonstratorem nihil aequἡ torquet ae Ne. mausensis Synossus Ut bani Il. Etenim a me adis ductus Canon habet hane Epigraphen: Iaad M naeli satisdis an Mn sola νιῶ tis fungi possηι quam Presisteri sinatius. Hanc ei dant erugitissimi Viri, Philippus Labbaeus, ae Gabriel Cossartius. Et Canon distriὰ sanxit de praedirandi Ministerio. O acerbum Canonem 3 Est tamen non solius Uibani Pontis eis, sed in super totius Gallieanae Eeelesiae. Audi Demos ratorem rodentem 1 suaeri Nemauseris Synodo de Urbani sententia a e
miseretur hominis angustias λEtrat variε. Primo , quod Nemausens s synodus laudet S. Petri Damiani epistolam, aut ab ipsa pendeat . Laudat ae fit mat adductum Deete. tum quarti Boni saeti . Meundo Demonstra toel errat, quod eruditissimus Lueas Daehetius simul cum spici seollegetit tribulos. Sie non soli mihi, sed etiam tanto vito Mnedieit . Cert/ de illo longe aliud sentit omnis Melesia . Illum nummiat inter purissima nostrisaeeuli luminatia . Deo
laus, quod Demonstrator non audeat Nemau- sensem Synodum pertinaciter abnegare. Inter; tu tertio errat, quod de eius veritate non vereatur dubitare.
Etenim hane synodum laudat in authent; eo
instrumento Calixtus it. Pontifex: Elo in Comeis . Nemassensi , in quo Dominus Papa Urbanus praestiti, cum invitiis aliis lato ι. Calixtus eratiune Guido Atehiepiseopus Uiennensis. Istud Instrumentum exstat apud Catellum in Commen. tariis Septimaniae. Eamdem synodum laudat in litteris ad Hugonem Lugdunensis Eeeles di Pii. matem S. Ivo Carnutens s Episeopus: Causam Bὸ .
lueet errare illos, qui Philippi Regis reeoneis lationem eensent sactam in Synodo Turonensi. M. dem interim anno facta fuit ultaque Synosus .
Istius meminit item ipse Urbanus pontifex inlitteris ad Riehetium Senonensem, de alios Dan.
325쪽
Ep. to. eorum Episcopos: De eaetero liniversor vos Mela. rem in Octavas Apostolorum Petri er Pavis ad Conchtium omm seposita ore sne invitamus . Philippus Labbaeus addit marginale Seholion : Neminem
lebratum fuit mense Iulio . Et . Ex quo vides Synodi locum posse mutari per solum Pontifi, eem . Alia hujus Synodi Acta produeit Dominus Lueas Dacherius in sexto tomo Spici legit. Eamdem laudat, & Dominum Lueam fideliter vul. Lib, 6 ea me seribit in Notis ad Petrum de Marea Sidiphanus Balvetius.
Qiem, quo Anglieana Ecclesia Regulares
Basili eas olim aequavit Paroe hiatibus, di . xi esse natum 1 Magno Papa Gregorio, ae ejus Legito S Augustino. Demonstratoν etiam hoc rodit e Exhibitor contieescet Dero , si Eminentissanum Italiae fidus, Cardinalem Bona, pland opposista de Gregor o confitentem audiverit . Respondeo Demonstratorem vario iterum labi. Primo, quod
Per Eminentissimum Dominum laudata , & qua- Iitercumque intellecta S. Gregorii loca adversumme saeiant . Etenim ego scripsi de sola Anglieana Ecclesia , at vero Magnus Gregorius seripsit de sola Eeelesia Itali ea . Seripsit enim ad Episcopos Ariminensem , Pisaurensem , Lunensem, Fir
manum, ac Neapolitanum. At . vero quis nesciat Eeelesiam esse Reginam circumamictam varieta ei bus Hine ab antiquo unius gentis more nequit trahi argumentum ad antiquum morem gentis alterius. Porro quod Magnus Gregorius & S. Augustinus istum morem in Anglia plantaverint , evincunt perpetua illius apud Anglos continua. tio, ac jam laudatum atque expositum Decre. tum Bonifacii IV. Hoc enim emanavit ad in.
stantiam Laurentii ae Melliti Collegarum S. Λ u. gustini. Deinde Sancti Gregorii testimonia non faciunt ad propositum . Haec enim non ipsis Monasteriis interdieunt publieas Missas, sed nolunt ipsas in . vitis Monaehis istic celebrari per Episcopos. Etenim primus Romanorum Pontifex , qui post Chalcedonense Concilium ecepit Monasteria ab Episcoporum potestate eximere, & Apostoli ea Sedi sine medio supponere , fuit Magnus Gre
gorius. Et licet hane gratiam non fecerit cunctis Monasteriis , multis tamen dedit varias &las Libertates. Harum una fuit Libertas ab
Episcoporum Cathedra & publiea Missa. Hujus
potestatem non Monasteriis abstulit , sed Epi. scopis. Ante omnia audiamus singula nobis objecta testimonia .
Primum agit de Ariminensi Monasterio SS. Andreae & Thomae . Luminosus Abbas fuerat questus de variis excessibus Castorii Episcopi . Quod regendis ae dispensandis Monasterii faeultatibus se ingereret . Quod Fratrum electione spreta, ipse designaret ae in truderes Abbatem . Et quod illie publieas Μissas celebraret. Omnia
uia illi intercidit Pontifex, praesertim tertium et Missas autem illae pulsicas pre Episcastum fieri am.
nis3 probIbemus, ne in servorum Dei secessibus , m. pularIbus occam praebeatur ulla Conventuus. Gregorius illa appellat vexatisnes Θ gravamina, ideo.
Seeundum testimonium est de novo apud Pi. saurenses Monasterio, erecto ac landato per nescio quem Ioannem , qui ejus Consecrationem non ab Episcopo, sed per Pontificem rogaverat fieri. Hi ne illam Pontifex delegavit Episcopo ,
dc hic in executione excessit mandati limites . Λudiamus verba Ponti fieis: Dwn in nostro Praee pio inter aha maudatum sit, ut locum ipsum absque Missis publicis deditares, ut ad nos pervenit, Cathedra pesua fatra illis publicὸ Missarum solemnia celebrantur . Iuod si verum est , ias vos hortamuν
ostatibus , ut omni excusatione cessante, Cathedram vestram exinde amoverι mο ι omnibus faciatis, nest
denu3 illla Missas publIcas peragatis. Sed Θ ficut consuetudo, is praecepti tenor eloquituν, si Missas ibidem βι eelebrari voluerint, a re Presseter dir
Pisaurensis Episeopust novi Monasterii exemptione offensiis, Cathedram suam in ipso si xerar, celebraverat, illi e publicas Synaxes, atque ita tentarat sibi subjicere Monasterium . Hi ne ipsi& sacru in Calicem abstulerat. Quo monstraret tibi esse plenam in omnia potestate in . Hinc ad si atrum preces intercessit Pontifex, & ipsorum libertatem noluit per Episcopum violari Et adjunxit: sed o Hur eousuetudo, o praecepti tenoν eloquitur, si H Isas ibidem sibi celebrari voluerint,
a re Presb teν aereatur . Quod nempe omnes
Fratres essent Laiei. Etenim Monasterii Presbyter, dc quivis in Coenobio Hiero Monachus poterant suo jure celebrare . Horum desectum Gregorius noluit per ipsum suppleri Episcopum, sed per Presbyterum: Utique ne Episeopus haberet ansam rodendi libertatem Monasterii, ac pedetentim ex suillandi. Tertium de Sanctimo. ni alium Monasterio, quartum & quintum testimonium agunt de privatis Sacellis , ideoque ad Eminentissimi Domini Propositum faciunt, non
ad nostrum . Quod Monasteria , quorum omnes Fratres erant Laici, Missas agere aut praedicare non potuerint, libenter profiteor.
Porro quod Italiae Monasteria in suis Eeelesiis
potuerint Per suos Hiero Monachos celebrata Mistas, sepelire mortuos, & obire alia M in is ria insigniter lucet ex magni Gregorii litteris ad Ioannem Urbis veteris Episcopum : Agapetus . Abbas innasterit S. Gregorii, Insinuavit nobis plurima se a vestra sanctitate gravamina fustinere , non solum in bis , qua necessiatιs tempore aliquod Monastreio possnt ιnferre subsidium , verum et amquod in eodem Monasterio Missas probibeas celebra-
νl . Sepelire etiam tb dem mortuost interdicas .
Muod si vaest , a tali vos hortamur inhvmavitate suspendι , o sepeliri ibidem mortuos , vel celebrari
Missas, nulla uiserius habita contradictione premit. 3as , ne demὸ querelam de iis , quae dicta sunt, prindictas Vis venerabilis Agapetus deponere compellatur . Non solorum parochialium Presbyterorum, sed etiam nonnullorum Episeoporum inhumani. tas , qua Divina apud Monachos Ministeria ten. tabant violenter oppilmere, est adeo antiqua.
326쪽
s T A B INoe ipsum lueet ex alia Maeni Gregorii ag
nis , etiam labent bus temporibu, aliud novit eν -- poni non concedar. Ici a mis Ima exutiae substanitae,
o Maria re um pavotim eici dide mus , ct abba. rem ipsum λθ iatim omxino esse, mulsorum arte a tione d aeramus. Palam agit de Oblationibus seliconsuetis in Divi notum Admin stratione. Proin.
dὸ haee fiebat in Melesia Monasterii. Et quid opus multἱs γ Asteri Ionem meam si missim. stabiliunt antiquae Romanorum Statio nes. Λltissime elamant publieas Missas potuisse fieri, & sui D snstas etiam in Monast iiis Quis enim ignoret Romanas Stationes nee iactas luis lse , nee potuisse se ii sine publieo Metiscio ρ Quis item ignoret istius Eeeles at Stationes non dum lavat in Titulis ae Diaeoniis suisse eelebratas , sed etiam in Monasteriis λ Proinde publieas Missas tune illie agebat Pontifex, aut ejus vices xe rens Episeopia . Nemre omnia S. Petro Apostolo ae eius Sueeessoribus subsunt. ideoque hi possunt, quod aliis interdieunt Episeopis, in omni Monasterici suam erigere Cathedram , di publi- eam Episcopalem, quae sine ista erectIone selinon potest , Missam relebrare. Quare adducta magni Gregorii Testimonia sunt pro nobis, non
sancti Gregoris senuaria laetius exponitis.
O Mittere nolim optimi Crogor i litteras ad Respectam Λbbatissam Massiliensis Mona. L;s s sterii apud Cassanum Natalis vel Dedua.
Hi ne distimus variis Monasteriis suisse tune libertatem vat; am. Etenim in Pisaurens , ae etiam Ariminensi Monasterio Episeopus num. quam poterat erigere suam Cathedram , aut publieam Missam eelebrate. Nee in ipso die Dedi. eationis . At vero in Massiliens , lieri sanctim, ni alium Coenobio, Episeopus id poterat in quo, vis Dedieationis Anni σersatio . Et tune cogebatur suam Cathedram moti auferre. Erant alia Monasteria , In quibus Episeopus id poterat ad suum arbitrium. Dominus papa istud poterat toto orbe terrarum. Proind/ non Episeopalemae publicam Missam, sed Episeoporum Domina. tum Giegotius censuit adversari Monasteriis ,
adeoque hune, non illam voluis ab illis exelu
sum. Λlitet a privatis oratorIIs, alIter istam ex elusit a quihusdam Monasteriis i Ab illis ob d/s istum dignitatis in loco , ab his ob loei libertatem Gncti etiamnum hodie solemnem Episeopi Missam non permittunt fieri in privatis Oratoriis.
Hate omnia eonfirmantur ex variis libertatibus & pti vilegiis, quae variis Monasteriis varii de. detunt . Antiquisti no apud Anglos Glastoniensi Monasterio dedit imperator Henrieus Π. sed au
s ori, Anglieanae Ecesesiae. Et de seandalosa in. ter Rudolphum Tutonensem Atehi. Episecipumae Guillelmum Maioris Monas et ii Λbbatem lite se iost ad Paschalem l l. Pontiscem S. I. o Epi- P. Ios
ehi. Iseotis in Missiorι innas. i. publiea, ali sus .hbjora. Istud Apostoli eae sedis Deereiurn ex m. fili in istius litis Commentario vetustus ae Anciis nymus istius Coenobii Monaehus: Dominus Papa
Eeee publiea Mitra eonfunditur eum publiea sutione. Istud opustulum Franei seus Iu retus in mat exstare in Bibliothera Laurentii Bouehelsi , Advoeati Parisiensis. Eodem in eardine pependit Lis inter Pictaviensem Episeopum ae S. Hilarii Monassetium , deelsa per Gregorium vis. Et Lib. 1. Piivilegio, quod Carosensi Monasterio dedit , Ep. ea. l Ionoeentius III. inseruit hune artieulum : Ne Dice- Lib. 1.es, Episcopas . nisi ab abbate ιnovatur fueris , in Ep. 18.
Missa, istas fieri in Monasterio, sed non fieri in. vito Abbate. Et antiquus ille Maioris Coenobii Monaehus affirmat hune fuisse sensum magni Grego ii . Vide plura apud laudatum Iuretum ,&apu3 Fiane istum Bosquet tum , montis Pessuli Episeopum, in se holiis ad Regestum Ionoeentiit II. Λt Inquἰes, eur Abbates, ae ipsis favens Maagnus Gregorius noluerunt Episeopis es e publieae Missae in Monasset iis potestatem λ Respondeo , ob publieae Episeopalis Missae naturam , quam in sui Capitularis Appengiee exponit S. Theodul-
i piseopi ε 3 eammunionem devola merie tire debeam,
Aeneaectione accepta , revolamur. Nullus abesse
poterat, licet antea privatam Missam audisset. Hune numerosum deoque dc inquietugini obn
kium fidelis Cleri & populi eo tum Abbates noluerunt sibi invitis obtrudi. Ob similem ad S Laurenistii Reliquias ae miraeuia eoneursum Leodiens sad laudatum Martytem Abbas illi interditi it ult riorem miraculatum patrationem. Et glorios
327쪽
Martyr, satrum quietJ sudens, mandato obediv t. Ita seribit in suae Eeelesi his lotia venerabilis A nselmus, Canoni eus Leodiens s. Itaque antiqui lΑbbates in suis Monasteriis semper habuerunt publieas Missas, verum noluerunt istas nume. rosissimas. Hi ne ἡ suis taelestis exeluserunt E. r; seopolum Cathedras ae stationes, ac publieas Missas per se aut suos Hiero-Monae hos eele. hrarunt. Nam Presbyteros ad Monasteria iitu.
Ios ordinari , permist etiam synodus Chalee. donensis.
Catonem Cali esti II. Inseri mas albari. hus ε Μοn os a stilhtus paenitentias dare, o ins- mos istare, tinctiones ocree , or mlheas Missas cantare. Respondeo, per Missam publieam in
telligi Missam Episcopalem, seu Ponti scalem. Uxe est propria istarum vocum fgnificatio. Lu.cet ex adductis Magni Gregorii, innocentii Ili S. Theodulphi, S. luonis, Henrici I l. de aliorum testimoniis. saloe hialem Parochialis Presbue ierim istam antiqui Seriptotes ratissime appellarunt publieam. Quod ipsum patet ex secunda Cares,a
- p. ginens synodo : Relan tiare quemquam In pulteis
Ni presbseνο non licet. Per Missam publieam inieli gi solemnem ae Epistopalem in Dominio Coena Missam. Hae enim in sola olim potuerunt prenitentes reconei Iiari. Et ista est quidem prima mentio voe;s . Nigis publua. Et iam de lo- anne Portuens Episeopo, ae S. Agathonis Papae ad sextam Synodum Legato, seribit in laia. dati ponti ieis vita Anastasus Card Inalis Biblio
conressa est Musis sedis Apselieis , vir ad Gii iam populi, vel s. Conellis, qui in Rehia inbe erant, Ieanus Episcopa, Porrueris, Dominica die octa . νum Pashae, in Elthm s. sophiae , Missas pablica,
in Tolletis Synodo Carolus Calvus Franeorum Reκ mentionem Senonensem Episeopum aecula. vit, quod ἱn Atiiniaeo palatio eotam Fratre suo Llidovieo Germaniae Rege, ae eius excommuni, eatis Proceribus publieam Missam eelebrasset.
Pat,m intellieit Missam Ponti siealem. Proinde publiea Missa est Ponti fiealis Missa, ad quam omnis Cletus di populus inuitatur & eonvenit. Porid ad undeeimum Chri si Domini seeulum Romana Eeelesia coepit Ahiatibus indulgete usum Mittae . & aliorum Ponti statium orna.
mentorum. Et plures EpiseopJ ardentissim/ in. tercesserunt . Etenim Bernardum Λug ensis Cis. nobii Abbatem, quo fla Ioanne XIII. ista a ce. pisset, de suae Dignitatis pervasone aceusavit apud Conradum imperatorem marmannus Constantiens s Episcopus, di compulit ad solemnem Anno Apostoli et Diplomatis exussionem . ita habes apud Hermannum Contractum . Habemus plu.fima, istiusmodi lites Ista Abbatum ornamen. ta adeo aversatus suit Petrus Ble sensis, ut ad Gui.
lielmum Mathinensis Coenobii Λbbatem seripse.
iit illa esie Sopoliam Luefra . optimo Viro tan. Ep. D. tos injeeit serupulos, ut ipsum, qui ista ornamenta non poterat projicere, perduxerit ad de ponendam Λbbatiam . Et certὸ quidam Abbatea per ista Insignia fuerunt inflati , induerunt in nos spiritus, spreverunt Episcopos, de ipsorum
dignitates & functiones invaserunt. Censuerunt harum potestatem eonsequi ad ista ornamenta. Ita Bononiensis Patoehiae Λbbates invaserunt poenitentiam, Remissionem peccatorum , Re conelliationem, Deeimas, Eeelesas. Et ipsos
ad Victoris Episeopi querimonias compestuit Pasehalis Il. Alios hine inde Abbates, quod de
Matrimonialibus eausis eognoscerent, publieas iniungerent poenitentias, indulgentiarum litim
ras darent, di ad plura alia Epistopalis Dignita.
tis iura manus extenἡerent, in sua Lateranensi
Synodo eo repe sevit Intio e sus IlI. Plura sunt Cap. 6ci. huiusmodi exempla. Sub seeundi igitur Cali titi
Papatu quidam Abbates, quoniam poterant in Ponti scalibus ornamentis eelebrare , coeperunt etiam advocare omnem Clerum ci populum, pti.
blieas Missas agete, in ipsa tum sne solemnii et benedicere, atque ita se quasi Episcopos osten. lare. Et quidem isto tempore, licti plutes lia. berent Ponti sealia ornamenta, pauci tamen Abbates habebant privilegium solemnis Benedictionis. Quidam evictimant istis eseessibus suisieiniectum obicem a seeundo Calidito. Vetum Caliditus istis Abbatibus non solum E. piseopalem Benedictionem interdixit , seΗ omnem penitus publieam seu Epileopalem Missam. Et hine gravis quaestio. Ei enim quomodo illis, qui soniisealia ornamenta habebant ab ipsa Sode Apostolica, potuit istam Misiam inierditiisse ρ Illorum ornamentorum palmatis seopus est ista Missa , Calititus debueiat ei te umdutiisse
omnia ista privilegia . Deindὰ, quod aliqui tune
Abbates Omnem civitatis, Oppi ἡi, vel Parochiae Clerum ae populum ad suas Missis Episeopa. liter evocaverint , nullo nititur fundamento.
Quis is ius saeuii Seriptor prodit vel aecusatistiusmodi Atteniata; Quale eertum est Cali 2ti
Lateranensem , cui multi inter laeetunt Abbates.sFnodum eontra alium excessum ianuisse.
Cali 2ii Il. po' seeundi Gelasi unicum annum Anteressor fuit Da senatis II. ct hujus Cardinalesae in Gallia Legati Ioannes ae Benedictus in sua Pictaviensi Synodo ediderunt hune Canonem r in nullas albatum cI raucis tis rue , essenduliis , o annulo , n s αι fuerit per priore sitim a Romana Eeccisa concessum . Item Gulgo
Cardinalis, de Clementis IV. in Gallia Legatus statuit in sua Viennensi Synodo: Hobib/mus Ab. Can. I 44
basibus, ne Canus, nee patenas , seu sacras δε-s,s ι ηed rere vel consecrare, aut alia Episcos hal esciis ex nere prissumant , nisi opeν loe is sede Apostolica pridi egitim sabtierint oretale . Et sub Giegotii X. Papa iu Frederieus Salisburgensis At-ehiepiseopus in suae Provinetae synodo rursum
statuite sunt quadam Abbares , qui In Algentiis erRὸ- .assus fac irais, in Nirris , a nautis , sandaliis deferendis , nee non in Renedictione Sacra νtim Vesium o Eccle lageorum Vissorum , Θ e. teris . quae ordinem ει osseum Ecclesiae requirunt,
328쪽
praeeipienda mandamus, ut vi caetero salia non adirentent, aut in praxima Predinciali concitio fidis
Notis faciisna μιι Ierioram, quibus tatim via. ineant potestatem . Etiam supra laudatus In noeen.
tii in. in Lateranensi Synodo Canon eadem ista dico in iei dieit Abbatibus, &subnectiti Praesenti M.
tia se praestimat extendere, ni forιὰ em quam e τtim speetati rancessione vel Lia Ierisimis eatis δε- νὸν bH modi valeat se rari . Ad duoaee imum Chiisti Domini taeulum ista Λbbatum privile. gia coeperunt invaleseere e Romani Ponti fieri , utpote omnes sese assumpti ex S. Benedicti O dine, fuerunt in Abbaium honorem liberales. Hi ne quidam Abbates eensuerunt ista privile
gi, esse iam sibi eommune ius, de dei neeps sin.
gulati indultu non esse opus. Cunctos Λbbates censuerunt esse Abbates. Et istἱ Attentato ptimi bularunt Citdinales Pasthalis II. Λt ipsum non extinxerunt. Hi ne opus suit novis Deetetis, non dumtaxat Provinetali salisburgens, aut Diae, ej sana Viennensi , sed etiam a Patriaret, ali se, eundi Calixti, ae etiam ab ineumeni ea synodo In noeentii Ill. Proinde Calixtus non quibustumque Abbatibus intel/ixit Missas publieas, sed so. li, illis, qui non habetent singulatem privilegi um. Privilegiatis, nisi ei reumducto ptivi legio,
EXeedere nolim testimonia Gallieanae Eeele.
sae. Hate eirea septimi laeuli medium statuit Syno3 aliter apud Bonogelensem Meldensis n. 4 agit uillam: in laista septa Monasterii non basi .etelin , nee Missa defunctoσam Dealarum ratibua. ris , nee saeculariam corpora ibidem spes an tiν. Fos an primus Pomi eis . Textus est mutilus.
si seis . Proinde Monastetia antes agebant ista suo arbitrio. Et Synodus non abolet, sed man. dat dei neeps non agi, nisi de consensu Epistoporum. Et recte mandavit.
Ad donum laeulum statuit in suo Capitulari L Theogulphus Episeopus Aurelianensis:
sancitam ut Misae, quae per dus Dominicor, pecu. Irare, a saeerdotibu/ sunt, ne ita lupabhea fiant vir popuIus eas audire queaι, o proptereia a pulti. es, Missarum solemn is , quae ιαa tertia Canonice
fuit, se abstrahant. Non pessimam usum quidam a Me labent, quando n diebus Dominitas , sis in aliti solemnibus diebus Nigas, Beel m. d fun. διι . sve alias quassamque, qua D BaBIer a sis.
per suburbana Monaser a , ver Ecclesias suburbanus, Missas nequaquam, nos tam causὸ ant/ seeundam triam, fordasque reseraris, celebrare praesum ut, ut popuIus a publIcis sol mritalibus, tau aetasMaecepta, a Niga fide a praeditatione Emsessis M. ηἰή subtrahere possi, sed omnes, tam suere dotes
Piima de Par hiati, seeunda Canonis pars agit de Epistopali Cone ione Ec Missa. Et prisma pars solis Saeerdotibus, utique aut orato riorum , aut ipsarum etiam Par hialium Eeele. svum Titulatibus , non autem Monasteriis man dat, ut ante horam tertiam nullas aut pro de lanctis, aut alia ex eausa preuliares Missas di. eant in publieo: at vero seeunda pars se exten dii non dumtaxat ad suburbana oratoria , aut
suburbanas Melesas , sed etiam ad suburbana Monasteria. Mandat ut de ipsa ante horam ter. tiam nonnisi elausis januis dirant Missam, atque ita populus ab Episcopi Saetifieio de Verbo non distrahatur. Permἱttit Monasteria eo nis eurrere eum Paroe hiatibus Presbytetis, de vult solis Episeopis cedere. Nee mireris: Etenim
Theodulphus ex Floriaeensis Coenobii Monaeho est factus Episcopus, suit unus e Moguntini Cooeilii milibus, qui aut in Parochiali Eeel sa, aut in Monasteriis jusserunt ealeehirati de predieati. Nee istius Synodi sane ita, nee proapiti Monasterii iura Theodulphus potuit aut voluit violate. Et hine vides Boni saeti VIII.
Deeretum, qaci Fratres Mendicantes sanxit eum Pa toehialibus Presbyteris posse eoncurrere, dc soli eoneionanti Episeopci debere cedere , nitiantiquis de simis anelioris . Etiam Episcopum germane egit Theodulphus. Etenim omnes su. os subditos stenue hortatus est ad stequentanadam Parochiam. Et ex similibus Patrum exem. plJs Trid. Synodus hausit suum Deeretum . Antiquae Monae horum per omnem Europam Ecelesae fuerunt celeberrimae: AEquales Cathedralibus, imo dc ampliores. Nee opus est testi. montis. Plures adhuc restant , ae seme pasrepraesentant . AEque elatum est , quod Divina stata semper in ipsis fuerint eeleberrima . Lon.
gὰ eelebriora, quam in Patoehialibus Eeelesiis. illum in finem suerunt exstructat. Et solemnis ipsa tum Missa, etiam diebus Dominieis ae F, sis, omnino sebat hora tertia, juxta Canones. Et ipsam nee omitti , nee elausis ianuis seti jussit S. Theodulphus, nis dum ei vitatis Epineo pus publieam Missam celebraret. Λliis tem. potibus eensuit istas Eeelesias non solis Paro-ehialibus, sed ipsis etiam Cathedralibus esse pures. Et censuit ex communi sensu Galli ea nae Mesesae.
Eiuciem mentis suit Theodulpho eoaetaneus Venerabilis Λmulo Atehiepiseopus Lugdunen
329쪽
ss. Eius tempore qumgam Nonaehales Eeele. Lae habuerunt vatias Sanctorum Reliquias eoruscantes magnis miraeulis. Hi ne omnis sere populus defexit a Paroe hiis , de frequentavit Divina Caieta Monasteriorum . Et qui gam Monachi vi. dentur populum per non bonas artes attraxiste. Hi ne ins gnem Pastoralem epistolam vulgavit Α- mulo, artes detexit, populum retrahere studu.it ad Parochias, dc seripsit intereaetera . Unaquae. que m M in Parochus o Eces Is . quibus attribtita est , quietis confidat, ubi sacrum Baptisma accipit, xb1 Corpus oe sisnguinem Dominι μνcip ι, tibι Mis
alteri adiungit. Quod omnes nempe laudatae sun. Eiiones p. stim , non semper in. Date et, iis pereipe. xentur, di ad vetium Monasteria non esset stricta lobligatio . Hi ne de Amulo commendavit ex pe, lctore, non praecepit. Et adiunxit e vitiias fortim edi des,3um opo lorum fidei tim , dive oram Μονουν tim o e aetero lstim sanctisum Bisina supplitis ν frequentare , sunt I
eniam, sacra loca probabilis j et femus . Istis om-ribus diebus affirmat expedire. ut sequententur Nonaehorum Ecclesiae. Et istam esse antiquam
christianitatis Alse,plinam . Atii; qua di se plina sanx It omnem eunctis Domin Jeis de Festis diebus pripulum adesse paroe hia Ii Saei scio de verbo ; eunctis majoribus Festivitatibus omnem adesse verbo di saerifieio Episeopa Ii . Adesse omnia oppida de pagos per suos sti
mates ae Legatos. Istis 3 iebus Domino Deo ap. parere omnem simul Eeelesam,quae non est aliud, quam suo Episeopo adunatus populus. Erat san viissima vitae forma, quam utinam vi/eam repa rati s Est res magis voti, quam Opetis. Etenim ros quam fige lix populus ecepit supra numerum multiplicari, adimpleta est seriptura: Multipheo stigentem, non magni Mi Iaerit am Numerus coegit frigorem milestere. Antiqui Monaehi studuerunt adiuvate, at quidam di de ex arbitrio ei tra debitum. iEine qualis sub Mero. inglorum Regum des3ialusque ad magni Caroli Ptinei patum, de denuo pos extinctum Ipsus aenus, ec patrata in Formo. sum Ponti seem standala usque ad Mendieantium lordinum exordia suerit Oee identalis Eeel a , cur velim essicote λ Legantur Acta S Leonis IX S. Gregorii VII. 3c aliorum tune Ponti seum. Hine.
Romana Eeelesia intromist, de ratiis pri Vilegiis ldonavit istos ordines, flesperato ab Ipsis fructu
non fuit fraudata. Quae hene ordinata sunt, quae fructum secerunt, de adhue saeiunt, non movea
Communem Cleri sub Episeopi oeulis in ei
ustro vitam laudavi. Et merit4 . Etenim illud S Rigo iii eu S. Benegicti Ordine Rhe. mensis Archiepiseop; insitutum omnis olim probavit de fouit Eeelesia . At etiamnum probat aesovet . Et Clerus numquam fuit doctIot aut sanis ctior. Dum Rhementis Eeeles a commune Re .ctorium 3c eommune Dormitorium, istius sanctimoniae reliquIas, abolebat, acerrimas ad ipsum litteras seripsi Vener. Tornaeensum Antistes Stephanus, ae ex elamavit: sti amori obscurarum Ep. Is .es durtim , muratus es et oν Ut mas ρ Hune colorem dc i s ud autum ego a Divina Clementia oro restitui. Et spero istam orationemmihi non posse verit in peccatum. Interim ipsam Demea ratis non probat, dc re. ponit. sc licet lis remporibus , quibus Romani Ponisi fices , Iunoeenisus X.-Alexandra VII. M. qae δερ υν:am Monale totium eas mctione sitietis, Usa quo que t ia exstincta cis irati Oris ηι, Me moratiet ita degent , arrisibuere. Respondeo hie a me non plane intelligi. Demonstraιον videt ut non dumtaxat communem Clerietitum uitam , sed ipsam etiam monastieam Pici festionem singulatis seu sae. eularis Clθrieatus professioni postponete. Loquatur apei te At sana loquatur. Et graviter ertat de opi; mo pontifiee Alekangro VII. Hie enim nullum extinxit Monasterium, sed plura per suum Antecessotem extincta reposuit ac Imparavit . Et inter eaetera celebet timum S. Panera istii in Romano Suburbano Monasterium. Istam olim Melesiam n gligentibus Clericis eripuit, de in Monasterium vetiit magnus Gregorius. Ejus iactum cireumduci non sustinuit optimus Aletiander, ideoque istud ipsum a suo Ante-ees te in Cleti eos translatum tradidit Ediealeeatis Cai melitis . Et an meimus In noeentius non laetit passus istu A Ipsum , quod a servo suo Siba eirea possessiones Miphibos ih suit passus Rex de propheta David , est quaestio me captu altior . Interim Monaster; a non dumta at posse, sed etiam quandoque debere exstingui , profitetur omnis Eeeles a . Etenim de magno Monae horum Instituto te ae patriareha S Dachomio habet ire eius vita Authentieus Seriptor apud Simeonem
330쪽
Ioborum, es servorum tuorum, qas nane tota animo visae recte agendae ληι operam. Nememo Testamen.
ti, quod te tuis servis servaιarum es poli citas usque
Pachom ius non seu stra laborav t. Bonum &l magnum opus fecit in EcelesJa . Nee si ustr ejus planiatio est et adieata. Etenim Di .ina Iustitia ,seut de gente in gentem regna transfert propter iniquἰtatem, ita de Judaeis dixi tr AU/νειών to. his regnum Dei, dabhuν genti faci/m, Dummoui. Et ipsum suum Evangelium etiam Deit Aegente ambulare in gentem . Quot sanctissimae lim Eecletiae nune degenera tunt in Apostat Ieas
Uiaboli Bnagogas ρ D in selirem, de sangui ti eis lachrymis deflendam lapsi humani genetis intonsantiam l Haee ipsa evenit non singulari. hus dumtatiat oenobiis , sed integris ordini. hus. Monasteria, in quibus diseiplinae studium
reponi non possit. laborant incurabili eanem, de postulant etistingui. Canor isse ab ambitio. ne ine; pit : Omne virtutis aurum pedetenti minutat in storiam , omne vinum in aquam. oranda est Divina Miseratio, ut Omnes in Mona. si hi iis ambitiosos dignetur supprimere . Quod dum 1 Diuina gratia impetrare non possumus , illiusmodi Monasteria non possunt non ite in tui. ram. Ita factum est Pachom ianis, Templatiis,
Hamilitatis, & pluribus aliis . Nee ideo Mo.
nastieus ordo deereseit. Non plus quam vitis, dum aridi rami praeeiduntur Mengi eantes Ot-dines speramus esse perpetuos. dc a Divina Gia. tia numquam deserendos . Adversum haereses deprauos mores gloriosa usque hue gesserunt eertamina r Speramus lare ut eadem gerant &eoas- lciant etiam adversus Anti Chtissum. Demonstrator pergit: o bas temporibus mari. mis Monaehreum mill a per orbem habitant ex raelatis is in Capeliis , in Paracliis , aliisque locis .
Me ea, quam Author intend3t, communia Pisae Λαν
nises. Et firmat haec ex quibusdam eapitulis sub titulo de Capellis Monaehorum . Assirmat Moenae hos, qui Par hias regunt, & soli in Ips, habitant, vivere ae impingete in Canones. Et hu.jus piae varicationis arguit plurima per orbem millia. Respondeo esse aeetbam eensuram. Et ipsam graviter deviare. Etenim laborat eriore Guliel.
rum , Regularium in Si irpens Eeelesia Clelim. tum piaeposium, set ipsit S. lvo Episeopus Car.
Decretum fuisse ιηdunam Coa j:ι ον non a- νι- . Mecum exoptat, ut Omnis Cletus ad eun munem in claustro vitam invitetur , dctu ne eae
ipso Presbyteri in Dat hias destinentur. DomInieae oves se habebunt longe optimos Duces atque Custodes. Rationem dat in litteris ag Lundensem in Dania Λrehiepiseopum Uen. Stephanus Episeopus Tornaeensis, seribens de Petto , Nobili Dano, prosesso in Gallia vitam Canoni eam 1 P tri, D. ED I 29
erae Pollisae suciens scholas veritaris in aud terso , solatis virtutis frequentat in clavistra . eam neque De fine veritare virtutem , neque ιbι fine vinule combibat voιrarem . Duo stigens tibera eiιὸ poterit impinguari , tis tamqviam siginosus vir Ius , vel δε ris aries , aut νIriam de grege Domini ad Ab tard infitis o ipse immolaνι prist, edi quando Glis placuerit, pro asti immolore . Hi Domini eorum Arietum filii in monasterio per plures annos vi liis mortificantur, de saginantur virtutibus: moristitieati ae saginati emiti uni ut in Pat hias, su. tuti Arietes glegum Dures. Et fiunt lono opti. mi . Ita faeiuni etiamnum omnes Regulares Clerici, praesertim Plaemonstrat enses. Omnem Cle, tum opto esse ipsis smilem. opto eum L ivone, de multis aliis Eeesesae columnis, quarum alib suas laudavit Exhibitis. Proinde Demonstrauν debebat inter Monaehos de Regulares Clelieos disternere . isti ad porpeatuum Claustrum, hi educantur ad Melesiae Di
secturam , & euram animarum . Utinam Eeel sae sint ipsorum plurima millial Attamen e tum
Piae lati in diligendis ad parochias suis sitis, di
bent, nisi vitiis mortificatos, virtutibus saginatos, atque armatos.