장음표시 사용
211쪽
i D. HI Reg. XXXVntificii, qui rem ita composuit , ut Titius recipis
retur in Canonicum a Capitulo, sed fructus pra bendae pereipere non deberet, nisi loco proximo vacaturae . Iudicium igitur Legati duas partes continuit, quarum prima iuit, ut Titius recipe..
retur in canonicum, altera autem, ut expecta re praebendam vacaturam. Prima pars fuit ut iis utpote conformis sacris Canonibus secus altera pars, quae fuit contraria decr. Conci Later III quod resertur in c. a. De concessone praebe
δω, ubi prohibetur tritia i , vel promitti beneficia antequam vacent. Numquid igitur totum illust judicium debuit annullari propter partem via
Liantem an quoad eam partem annullaris quoad alteram confirmari ZResp. eonfirmari de-
huiZe quoad partem utile n,in quoad parte inutilem reprobari, sicut de facto confirmatum, reprobatum fui ab Innoc. III in cit. c. Dile Bus: uda scilicet utile per inutile non vitiatur ἀ Haec regula locum habet in iis, in quibus plures articuli continentur , quorum unus sit utilis , aut a lege concessus calto autem sit inutilis, seu invalidus , is lege reprobatus pro cibus in praesenti eg decernitur articu- Iam utilem non invalidari per articulum inutilem. Hoc tamen intelligendum est pro casui, iu
suo illi articuli sint individui, separabiles:
ecus enim accidi juxta communem Canon ista
xum doctrinam in articulis individuis, &inis parabilibus, quorum unius utilitas, seu invali. ditas etiam alterum vitia . Exemplum habes in cap. Ad probandum q. De sententia, o rojudicato Commissa sui simul pluribus Iudicia has delegatis quaedam caussa cognoscenda, quivis*re riua commusionis super eadem caussa
212쪽
Tit. III. Reg. XXXIV In sententiam simul protulerunt Pollea tamen eo gmtum est, unum ex iis Iudicibus suisse inhabilem ad sententiam proserendam, eo quod eia set publice excommunicatus, adeoque invalidum fuisse id, quod ab eo gestum est . In eo casta tota sententia prolata etiam a reliquis Iudicibus ceteroquin habilibus, declarata fuit invaliada , adeoque utile vitiatum fuit per inutile Ratio est quia iurisdictio competebat omnibus illis Iudicibus simul sumptis is una omnium sententia debebat cautam terminari Ladeoque reserat individua, cinseparabilis, inseparabilia autem non possunt pro parte olare, iro parte non valere, sed vel sunt penitus, d adaequato valida, vel penitus, adaequale invalida.
Quaeri potest quid dicendum sit pro casis, rn quo aliquis actus, puta aliqua Electio fiat ab
Universitate, seu Capitulo, in quo erant aliqui inhabiles propter excommunicationem, utrum actas i Ile censendus sit simplieiter vitiosus, ita ut etiam quatenus ponitur per personas habiles reddatur invalidiis per admistionem personarum inhabilium, adeoque utile per inutile vitietur. Resp. cum distinctione. Vel illi excommunicati admissi erunt scienter, hoc est ita, ut
reliqui admittentes recognosterent eos excommunicatos vel admissi fuerunt ignoranter. Si igno-
Ianter , tunc electio actus stabsisti , lapposito, quod suffragia personarum habilium convenien via in eamdem personam Electi sint in numero sulficient , seu supra medietatem Capituti, nec quidquam noceat ejus validitati, quod in scrutinio fuerit aliqua pars suffragiorum in valida , unde tunc verificatur regula praesens,
quod utile per inutila non viti- . Desumi
213쪽
eum haec responsi ex . ulta de Procurat. R tio autem est, quam tradit Panor in idem ca-- ut num . . quia actus Capitularis , puta et eis
chio proprie sumpta non sunt illa sit stragia, ρος dantur in scrutinio, sed est illud Decretum per quod unus nomine totius Camili statuit, declarat aliquem Electum, quod decretum
et subsequens ad scrutinium. Illud autem Decretum est actus proprius uviffersitatis, qua Iatis , quae est persona ficta is nomen Iuris quod resertur solum ad eos, apud quos est jus universitatis, adeoque solum ad habiles unde
suffragia data ab inhabilibus non attenduntur, &eonsequenter Electionem non vitiant. Secus a cidit, quando communicati admittuntur scienister; tunc enim Electio tota vitiatur, quemadmodum tota vitiatur si simul cum Clericis admittatur etiam ad eligendum aliquis laicus, ex cap. sana ct de Messi quia tunc etiam atamittentes sunt in GIPa , adeoque puniri, rentur per irritationem electionis. Notandum tamen hic est ex eod. cap. uIta De procurati doctrinam istam de validitate electionis procedere, dummodo illi excommunicati inhabiles expressi non sint in ipso decreto Electionis capitularis, miti dispositione actus. enim expressi sint, vitiatur Electio,in actus, quia tune electio consideratur prout individue, inseparabiliter procedens, tum ab habilibus, tum ab inhabilibus in indo autem plura sunt indi Widua, Minseparabilia utile per inutila vitiatur , ut dictum est. Rursus e eod. c. ulta notandum est, eamdem doctrinam procedere dummodo inhabiles tamquam majores, irin
cipales non Proueriat auctolitatem actui Te
214쪽
Tini Reg. XXXrina I ab iniversitate auctoritas enim est, u dat robur,in validitatem actui Capitulari Si igiatur auctoritas est nulla utpote interposita ab inhabilibus , nequit actus esse validus . Videri potest Panor in cita cap. ulta de Procrurati ubi hanc quaestionem examina I Contra regulam hactenus explica tarn objica potest textus in L Si libertus Io vers S quis plures , L de Iu/spat ubi donatio plurium re rum facta a Liberto irrita tota esse dicitur quando per eam se ledegit ad habendum mi nus quam OO. aureos Pars enim donationi illius , secundum se est utilis, seu valida, cum per illam donatur Iabertus non se redigat ad
habendum minus, quam Octa aureos; dc tamen
ea pars donationis coniuncta cum alia partesd nationis redditur invalida Lyc consequenter utiale per iniuile vitiatis Resp. in ejusmodi cassi, ideo, remoriis iam partem donationis, adeoque utile per inustile vitiari, quia quando facta est simul alienati plurium rerum, non Bpparet, quare potius
unae pars donationis revocari debeat, quam alia, adeoque non constat de parte utili , quae manere debeat uerae propterea tota donatio declaratur invalida Praesens autem regula procedit in iis , in quibus constat de parte utili ,
m eo νο debet quis frinum consequi queat
II fibus, aliisque Iuribus, unde casus uasiauatur. Quidam raucopus contendebat
215쪽
2o Tit. III. Reg. XXXVIVBlvendas esse decimas, cicci tura Episcopalia ab Abbate cujusdam Ecclesi absque nulla dimi mitione Abbas in contrarium respondebat se non teneri ad illa omnia integre peribi venda, quia extabat instrumentum quoddam compositionis , in quo stabilita erat aliqua diminutio
solvendorum , quamvis ceteroquin instrumentum illud si isset ab Abbate multipliciter impugnatum , ut puta sub praetextu , quod suisset violenter extortum aut quod est et falsum. Quo situm est , utrum in eo casu instrumentum illud deberet suffragari Abbati, ita ut ejus vigore non deberet solvere nisi partem eorum ,
quas de jure communi debentur Episcopo Ad uod Innoe. III in cit. c. Cum olim respondituffragari non debere quia videlicet Abbas ille non debuit benestes um consequi ex eo, quod
conatus fuerat multipliciter impugnare.' Ratio, Mundamentum hujus reguta est in eodem c. Cum Mim quia videlicet, qui aliquid totaliter simul, isdςquare impugnat, ntiare censetur cuilibet commodo, seu beneficio, quod ceteroquin ex eo reportare possiet: In hac etiam ratione fundatur id, quod decernitur in . Papinianus i g. Μεεnimilem dei ossirioso testamento , eum nempe , qui testa- meritum aliquod impugnavit coram Iudice, tamquam inofficiosum, etiam si postea seratur sententia pro validi ate testamenti. non posis eumdem impugnatorem ex eo testamento com dum reportare , puta obtinere legatum, quod
in eodem testamento ipsi relictum fuit immo legatum solutum ipsi fuerit, auferendum νegie, dandum fisco, quia impugnando testamentum tamquam in ciosum, tacite reii
216쪽
TH. In Reg. XXIX. et ortiavit fundamento sui suris , unde quod recepit, absque jure recepit. Notandum tamen hic est id intelligi de
bere, si ab ea impugnatione non destitit ante sententiam , ut notat Glosi in cit cap. Cum olim. Item si totum testamentum impugnavit: qui enim solam partem impugnaret, non ' pterea prohiberetur fructum ex alia consequi Demum notat hic eadem Glost quod si quis aliud impugnaret ex necessitate ossicii, &mine alieno, puta tamquam procurator, vel tutor alterius, non opterea sibi in praejudicaret, sed adhuc en eo fructum consequi posset nomine suo.
cum quid probibetur, proEbentu omnia , qua
Cumitur ex cap. Nam conrupiseentiἴm . o D e itutionibus L non dubium S. C. Legib. aliisque Iuribus , e quibus exemplum regulae sumi potest. In jejunio Quadrage Nprohibita est carnium comestio iubitatum olim fuit, utrum eodem tempore prohibitum qu que esset ut ovis lacticiniis Ad quod ii cap. deaeique . distinct. q. responsum suis esse prohibitum quia cum sit prohibitus esus carnium . videntur etiam prohibita, quae tra, him sementinam originem a carne, atque ita de jure communi servatur ire Ecclesia, exemptis iis Regionibus , in quibus per approba tam ab Ecclesia consuetudinem aliud statutum est . Item in citat cap. Nam eoaeapimntiam dic
217쪽
eto Tir. III. Reg. XL. dicitur per prohibitionem generalem concupiscentiae fuisse generaliter prohibita omnia mala; quia omnia mala oriuntur, concupiscentia, noc est ea pravo animi motu . inordis
nata affectiune a re creatm. - ,
Huic regatae parum dissimilisust alia, quam hie se a Glota fila videlicet: aliquo prahibito, omnet id prohibetur , Per quod pervenitur ad illud , cuIus exempψum habes in I. Oratis 16. E deum atibus, ubi jcitur, quod , si per legem inter quasdam personas sint prohNhitae nuptiae , Ocipis inter easdem censeantur
etia n prohibita sponsalia, etiamsi in lege pro, hibitiva nuptiarum nulla mentio fiat de sponsalibusci quia videlicet spontalia sunt medium per se ordinatum ad Nuptias . Notat tamen Baria in explicatione huius remi, o intelligi debere. de iis , quae sunt Per se connexae, seu quorum unum est medium per se ordinatum ad aliud. Reliqua ad ulti riore in huius regula intelis ligentiam dicentur in serius in ren celarium
4a paullo post explicanda , quaeumsentici
gulae assinis est . . Plu sis Deutio duorum uamera est eos stata .
DE sumitur ex L UM numerus I 2. I. De Testibus, ubi diuitur, quod ubi nume- testium non adjicitur, etiam duo sufficiunt,
pluralis elocutio duorum numero eontenta est. Potest etiam figurari casus e cap. r.
19. de Praeb. in . Papa dispensavit cum
218쪽
Titio, ut posset simul plura beneficia obtinerς aliud non declarando inaesitum fuit, quota ne lata obtinere posset vigore riu dispensati nise ' Responsem est a BoniL III posse tam tum obtinere duo beneficia non curata ista ea dispensatio sui odiosa , utpote derogativa Iuris coauouois, deoque stricte interpretanda, quantum satis fuit , ut possient verba verificari juxta reg. Odia restrieti s supra explica. tam . Ut autem illa verba dii pensationis veri. sicarentur, satis erat Titio conErii aeuo tantum beneficia, quia pluralis locutio duorum num .
Usus , de applicatio hujus regula: locum habet regulariter in omnibus iis casibus, ubi jus, vel dispositio aliqua loquitur in plurali, nec determinat expressum numerum ut .ac si Pro validitate alicujus actus requitat tolles non de Φterminando quot si in testiment Iezata sit si bertas servo acquirenda post annos non explis
scando annorum numerum; de quo casa se Im
mulis famanto, sic de reliquis Iuliuentur, aliisqueti libus, duo regularitet suificiunt, Pista duo testes, ut in cit L mi M-rus: duo an ni ut incitari Post annos A Meus accidit ubi ici raclam, vel la alia I s. ae, seu dispositione certus aliquis numeru ex . Primitur servandus in aliqua materii; quia tunc dispositionis, aut legis illius statutum in mare, ria illa servandum erit Plura hujus rei exempla habes apud Gloss. in praesent prcsertio, , circa numerum testium requisitorum ad testamenta de antiquo Iure civili, G quo regularite L. a testes pr.Testamentis regulae plur , t uac
219쪽
16 rit. II Reg. XLI. consultusma I. α De Testamento . pro Codicillis i. n. g. ulti Cod. De Codicillis,' sic de aliis, quae videri potant in praecit Glas
et utari non debet rei, per quem non flat, si non faciat, quod per eum fuerat faciendum. π Esumitur ecci ficu De Elei c. CommisI faus eod. tit in ci aliisque Iuribus hic
citatis a Glosis ex quibus casus ita formari potest. Titius promotus fuit ad Ecclesiiam Parochialem, unde intra annum debebat ordinari Sacerdos, ut omnibus ita promotis praecipitur a Decreto GeneralisCbncilii Lugdunensi relat m C. Lieet Cano Iq. De Eleae iv 6. Contigit tamen eo anno illum non potuisse ordinari, non ex desectu ipsius, sed quia non potuit habere Episcopam, ainio ordinaretur, aut qm aliquo alio impedimento ligatus fuit Stante hoc, numquid Titius elapso anno censendus erit incidisse In poenam statutam in eod. e. Licet Cano conta a non ordinatos intra almum a die obtenta Ecclesiae, aut scilicet eo ipso privatus si ea Ecclesia Responsum est negative in eod. e. Commiμsa, quia per Titium non stetit non suisse ordinatum, adeoque eidem imputari non debet. Ratio, & fundamentum hujus regulae desumitur ex reg. α Nemo potes ad impossibile siligari, 3 ex reg. 23. in culpa, nisi subsit caussa, non est aliquis puniendus, quas supra explicavimus. Si enim ad impossibile nemo obligari potest, nemini imputari potest ad culpam, si id non faciat, ad quod laciendum est inevitabilitet
220쪽
Tit. Π RV XLL aos impeditus. Si autem id imputari non potest ad
culpam, sequitur, quod neque imputari debeat ad renam ex citata regula, Fine culpa. Notandum tamen hic est cum Glost quod quamvis inculpabiliter impedito non imputetur,1 non faciat id, quod per eum fuerat faciendum puta non imputetur promoto ad Parochialem Ecclesiam, non fuisse promotum ad Sacerdotium intra annum a die obtenta Ecclesiae, si
per ipsum non stetit attamen obligatio illa post
elapstim annum non extinguitur, sed adhuc perseverat, unde, cessante impedimento, adimplenda erit eo modo, quo si aliquis intra eritim
tempus tenetur aliquid solvere, non ideo erit ab obligatione solutus, si solvere nequiverit tem p re dato immo ad solutionem elapso etiam die solutioni praefixo tenetur, ut expresse dicitus in cap. Cum ιlecti . De dolo, is, contumacia. In e)ulmodi enim obligationibus terminus temporis adjicitur, non ad restringendam, seu ad finiendam illam obligationem, itaut lapsis eromino cesset obligatio ex parte ejus, per quem non stetit, sed ad sollicitandum obligationis effectum, idest ad constituendum tempus, ut deinceps debitor in mora constituatur non solvendo, adeoque lapsus temporis non extinguat obliogationem. Quam in rem etiam facit lag. Cedus 23. g. idem ait, si jusserit ff. de receptis arbitris 3 ubi dicitur, quod ii pecunia solvenda sit certo tempore , debitor eodem tempore non solvens
non incidit in poenam , si per ipsum non si tit incidit tamen, si post illud tempus per in
sum stet, quod non solvat. Quomodo autem c
gnosci possit, utrum in particulari hus obligati nibus certum tempus adiectum sit ad finiendavia