장음표시 사용
101쪽
quaest. 2. Ac ne ipsorum quidem Legatorum mors aut decessias ea statuta extinguit, quae tempore Legationis suae secerint, cap. fin.de ossic. Legat. V. Legati a Latere possimi in provincia Legationis suae conferre Beneficia ; id vero taeteris Apostolicis Legatis non permittitur, cap. I. de ossic. Legat.in 6. Eadem ratione possimi Legati , Latere, non vero caeteri Ap stolici Legati, resignationes admittere , cap. Deliberatione , 6. Prohibemus,
de ossic. Legat. in 6. Abbas in cap. fin. num. . de renunciation. Ancharanus in cap. Dilecto, num. 1. de praebend. Joan. Andreas in d. cae. Deliberatione, num. I. de ossic. Legat. in 6. Rebussus in praxi, tit.de religia. condition. num. s. Parisius lib. 7. quaest. I . num. Is VI. Hinc excipe collationes , aut resignationes conditio natas. Adinas quippe nec Legati a Latere ullam habent potestatem citra speciale Papae mandatum. Abbas in cap. Aecenimus, de pactis. Felinus in cap.
Ad audientiam , de rescript. Navarra Manualis cap. 23. num. IO7. vers.
Adsecundum. Rebutas tradi. de pacis possessi num. I98. Boetius trach. de dignit.Legat. quaest.uir. VII. Potest Legatus , Latere conferre Beneficia jurispatronatus , non quidem Laici, sed Ecclesiastici, etiam inconsulto Patrono, cap. Dilectus, de ossi c. Legat. & cap. Cum dilectus, de jurepatron. VIII. Legati a Latere non potant trans serre Praelaros , cap. I. da transsation. Episcop. & cap. Quod translationem, de ossic. Legat.
IX. Collatio Legati a Latere nulla est , ubi non fit mentio Beneficiorum caeterorum quae provisus possidet, cap. fin. de ossic. Legat. iri 6. Clement. unica, de ossic. Ordin. quemadmodum nulla est Papae collatio sine tali mentione , cap. Ad aures ,& cap. Cum adeo , de rescrip r. cap. Non
potes, de praebend. in 6. Non enim major est potestas aut jus delegatiquiis delegantis, praesertim cum talis potestas sit odiosa , utpote facta in diminutionem potestatis Ordinariorum. X. Quod verb attinet ad delegatum , hoc sciendum, delegatum Principis non agnoscentis sibi Superiorem , ut est Papa, Imperator, Rex, posse subdelegare, ut omnes Canon istae docent juxta cap. fin. de ossic. jud. deleg. aded ut caeteri cum illo delegati non possint procedere sine ejus subdelegato , d. cap. fin. Non potest tamen in aliquibus subdelegare casibus. Primo quando sibi delegatum est nudum ministerium , d. cap. fin. f. ult. ut fit quando aliqua executio sine jurisdictione demandatur a Papa vel Principe. Secundδ non potest Delegatus subdelegare quando electa est singularis personae delegatae industria, ut quum alicui Papa mandavit fieri inquisitionem , & Ecclesiis de Ministris idoneis provideri, d. cap. fin. 3. Is autem. Colligitur autem fuisse electam personae industriam, quando designatur proprio nomine, &non iola Dignitatis vel ossicii expressione.
XI. Ubi ver b commissio , seu delegatio facta suit dignitati , non ex pae G
102쪽
presso proprio nomine , transi desegatio ad successorem ejus, cap. Quoniam Abbaae, de ossic. jud. deleg. XII. Morte delegantis an exspiret delegati jurisdictio , necne 3 Distinguendum est ι s enim adveniente delegantis morte res adhuc integra est , fit eaduca & irrita delegatio : Sed si jam facta fuerat per delegatum
citatio ante delegantis obitum, non exspirabit per ejus mortem delegatio, cap. Relatum, &cap. Grai m , eod. tit. Guido Papae quaest. 62 I. num. 2. aliique communiter.
XIII. Saepe causim committit Sedes Apostolica duobus , vel pluribus Delegatis, cum clausula, ut si ex duobus, vel pluribus aliquis interesse nequiverit, alter , seu reliqui in causa procedant: & isto casu necesse est prius constare de absoluta delegati impotentia, aut eundem prius suam non procedendi voluntatem significasse, quam liceat reliquis delegatis sine eo procedere , vel exequi, alioqui nihil & inaniter agent, cap. Prudem iam, eod.tit.. Quod si absolute, de sine praedicta clausula plures in eadem causa Delegati sint, aut in plures arbitros , Partibus, vel per Iudicis decretum compromissum fuerit , nec in compromissio aliud fuerit ex prensum , morte unius delegatorum , Vel arbitrorum exspirat reliquorum po
testas , cap. Uno delegatorum , e Od. tit. -
XIV. Delegatus a Papa sententiam suam exequi potest intra annum,
eoque elapso non potest , cap. Quarenti, eod. tit. . .
XV. Delegatus a Papa, qui subdelegavit in totum , potest re integra, hoc est si subdelegatus non processerit , sibi causam reassumere , cap. inmis alicui, de ossic. dele g. in 6. Si Delegatus subdelegavit quoties abesset, vel donec revocaret; & mortuus sit re non integra, potest subde- legatus procedere , ex quo jurisdictione uti coeperit vivente adhuc delegante , & inchoatum processum prosequi. Porro , subde legato appellatur etiam post ejus definitivam sententiam ad subdelegantem, si hie sibi alia quid de iurisdictione reservaverat: at si subdelegaverat in totum, jam non ad subdelegantem , sed ad delegantem , idest ad Papam , devolvitur appellatio , cap. Si delegatus, eod. tit. in 6. XVI. Delegatus deest in citatione designare locum Auditorii sui, &praeterea inserere tenorem rescripti, seu Literarum suae delegationis; alioqui non tenebitur pars citata comparere. Innocentius & Ostiensis in cap. Praterea, de dilationib. Guido Papae quaest. 443. Zorola I.p. praxis, Verta
XVII. Multa praecipiuntur , & prohibentur Delegatis sub poena nullitatis eorum , quae in contrarium attentaverint, cap. Statutum , de rein
scrip t. in c. Et ordinarius potest providere , si quis a Delegato graucturcontra dispositionem d. cap. Statutum, ut docent Ioannes Andreas & Geminianus in idem caput ,& Zercita loco cit. in fin. Ubi notat paliter ex Capella Tolos. quaest. 13. & ex Cino in Auth. Qua in provincia , C. ubi Κ Σ de
103쪽
ge crim. agi oport. posse ab ordinario loci puniri Delegatum , Papa, si in
suo ossicio delinquat, si nimirum excederet fines mandati, ac procederet in casu non incluso in sua commissione et item fi vellet procedere vel exequi non exhibita sua commissione. Zerola ibid. XVIII. Concedit etiam Sedes Apostolica aliquibus Conservatores. ut eos a manifestis injuriis , & violentiis tueantur. Isti verδ non possunt subdelegare, aut suas vices committere, nisi hoc eis specialiter per Literas Apostolicas indultum suerit. Possiint tamen committere ad citandum Scintimandum partibus sententias suas. Neque possunt quemquam ultra die- tam a fine Dioecesis trahere , nec nisi de manifestis injuriis aut vioIentiis cognoscere: alioquin non sollim eorum processus irriti erunt , sed etiam ipto facto suspenu erunt per annum ab officio, & per consequens , Benei cio : & Pars quae hoc procuraVerit, incidit in excommunicationem cap. Hae constitutione, eod. tit. in 6.
Urx Ex potest esse causa providendi Episcopo Coadjutorem per Supremam Sedem , nimirum incapacitas ad omnia Episcopalia officia qualis est , exempli gratia , incapacitas illa quae provenit ex furore ac dementia) vel tantummodis i capacitas ad particularia officia, qualis provenit ex decrepita aetate, ex caecitate, ex paralysi, ex alio incurabili morbo, sine detrimento usus rationis. Porrδ Coadjutor qui datur ob incapacitatem tantam particularem, habet limitatam potestatem ad sola ministeria , quorum Episcopus impos & incapax est , nisi iste velit Coadjutorem delegare ad ea quoque , circa quae capacitate pollet, prout libuerit, siVe in totum , sive in partem. Sed qui constitutus fuit Coadjutor ob universalem Episcopi incapacitatem , plenia tudine fruitur potestatis, ita ut si sit consecratus, possit per seipsum omnia
Pontificalia exercere , cap. Is eu , de elect. in 6. Si Verh non sit consecratus , poterit alium Episcopum circa ea quae sunt muneris Pontificii delexare. Haec omnia traduntur in can. Qualiter, & can. seq. & can. Nihil, in fine, & can.seq. 7. quaest. i. item in cap. De Rectoribus, & cap. penuit. & ult. de Cier.aegrol.
II. Item Episcopo ab hostibus capto providet Papa de Vicario in temporalibus & spiritualibus , quandiu hoc durabit impedimentum , cap. bi Episcopus, de suppl. neglig. Praehtor. in Q & Clement. I. de foro com
104쪽
pet. Quod idem statuendum in caeteris quibuscunque impedimentis , si quando illa cessare contingat. Porrb licet Vicarius per Episcopum constitutus careat potestate Beneficia conserendi , ni si id specialiter ab Episcopo exprimatur ; secus tamen judicandum de Vicario , quem Papa propter Episcopi captivitatem constituerit: potest enim durante captivitate Conferre , praesentatos a Patronis instituere, atque illis quos Rex a s Beneficia nominaverit , necnon Universitatum Graduatis , perinde ac si Episcopus adesset, providere. Rebuisus tract. Nominationum , quaest. 3. numero 44. M seqq.
rδ ob totale Episcopi impedimentum , tunc non ipse, ted Episcopus jure potitur Beneficia conserendi. Sed si datus fuerit ob totale i edimentum. habet Coadjutor Beneficiorum collationem. oldradus contil. 44. addens polle hoc casu per Gadjutorem committi, & ab eodem Literas sub proprio sigi lio expediri. Idemque asserunt Ioan. Desilva de benefic. p. 2.2iaest. . & Rebuisus loco cit. LicEt enim Coadjutor immobilia non pon
it alienare , Cap. I. de Cier. aegrot. in c. de cap. Is cui, de election. in s. hoc intelligi debet de alienatione libera . non cie necessaria, qualis est Beneficiorum. Alioqui enim Ecclesiae ex diuturna vacatione grave damnum
ab alio, quὶm i Papa provideri. Quin etiam in hoc Regno contensus Regis requiritur , propter jus quod habet nominationis ad Episcopatus Regni.
Parochorum , & Archidiaconorum jurisdictionem habentium , aliorumque Rectorum, quibus cura incumbit animarum , qui sunt 1 suo ministerio impediti: eoque casu potest Episcopus congruam assignqe pensionem ad victum Coadjutoris , se provisi , cap. De Rectoribus, & cap. fin. de cleri aegror. & cap. uni eo , in nn. eod. tit. in s. Sed Episcopo simialiter impedito non potest ab alio , qu m a Summo Pontifice attribui Co- adjutor , ut dictum est , eique similiter attribuenda est pars de proventibus Episcopatus , d. cap. unico. Iustum quippe est, ut illi conlequantur stipendium , qui pro tempore suum reperiun ur commodare ubsequium.
can. Charitarem. Iti quaest. 2.
105쪽
De micariis in Gastia forane is .
RA Neic ENAE tam Laici qu m Clerici, dum intra Regnum versantur , minime compelli possunt ad hoc ut extra
Regnum litigent : id vero praesertim jus viget in Ecclesiasticis personis ; hae siquidem proprios & determinatos habere Iudices intra Regnum debent. Er quidem antiquus & celeberrimus Prarinsul Gallicanus Hildebertus , primum Cenomanensis Episcopus , deinde
Turonensium Archiepiscopus , epist. 8α. ad Honorium II. Romanum Pontificem, graviter expostulat quantam morum in Clero depravationem
invehat facilior ab Ordinariorum judiciis ad Sedem Apostolicam provocationum admissio , ad quam recurrere solent scandaloli omnes & incorrigibiles Clerici quoties . a propriis ordinariis intra limites ossicii coercentur. Ex quo etiam innasci necesse est ipsis Antistitibus pusillanimit tem dc metum in perversis Clericis,reprimendis & castigandis , a quibus nihil expectant praeter odia, detractiones, calumniosas querimonias , &pecuniaria dispendia in sui apud Romanam Sedem defensione. i Sic enimi ut alia exemplai si leam Apiarius Sacerdos Africanus admodum perviacax & flagitiosas , dum suam exς municationem ab Urbano Episcopo Siccensi justa de causa illatam, rescindi Romano Pontifice, ad quem provocarat, satagit, vantopere suis fraudibuν & calumniis adversus Urbanum laudabilem Episcopum, Summum Pontificem concitavit, ut nationali t tius Africae Synodo mandaverit Urbanum ab Episcopatu dimoveri, vetex communicari ; cui tamen perspecta erat virtus Urbani & sanctimonia, sicut & imprudens Apiarii perversias. Similes etiam querimonias S. Ber- nardus Claravallensis Abbas passim iterat scribens ad Romanam Curiam& Summos ejus aetatis Pontifices, nullatenus sacrae & universalis potestatis plenitudini obsistens , sed sapienter admonens de abusibus iniquo- rum appellantium , & indiscreta Curiae credulitate. Deinde in Pragmatica Sanctione , tir. De causis , in princ. tandemque in Concordatis Bononiensibus inter Leonem X. Papam , & Franciscum I. Galliarum Regem initis traditum est, personas Ecclesiasticas Regni a nemine posse extra Regnum in jus vocari.
II. Atque ideo quando interjicitur appellatio a sententia ossicialis Gallicani, qui subest extraneo Metropolitae , si Partes non conveniant de subeunto in partibus Regni Eccletiastico Judice , a quo lis dirimatur, sol ciat Curiae Regni intra terminos proprii territorii Partes ad alterum Metropolitanum remittere, coram quo experiantur ut litigent. Id factuin fuit
106쪽
suit a Senatu Parisiensi in appellatione mota de sententia officialis Barrensis Gallicani, qui subest Trevirensi Archiepiscopo Germano. Ita judicatum die Is. Aprilis , anno I 6r . ut refert Brodeus ad Louetum lit. D, tit. 9. Qui ambo tradunt ex usu Gallicano creditores Gallicanos nullateianus teneri bona immobilia debitorum sita extra Regni fines discutere. Quinetiam Bonifacius Papa I. susceptis gravium criminum accusationibus a Valentinae Gallicanae civitatis Clero dc Populo adversus Maximum ejusdem civitatis Episcopum, scripsit anno i'. ad Galliarum Episc pos, ut Synodum intra Galliam cogerent, in qua de Maximi accusationibus cognoscerent. Hujus epistolae meminere Anselmus , Burchardus, Ius
Carnotensis, & Gratianus cap. Decernimus, 3. quaest. 9.
III. Ad haec Senatus Parisiensis tutelam gerens privilegiorum Galliae, sancivit Martii p. anno Isi'. ne Generales Ordinum Regularium extra Regnum degentes Francigenas Regulares ad se citent, edixitque ab ipsis providendos esse intra Regnum Vicarios qui de causis Monachorum cognoscant & judicent. Brodeus apud Louetum lit. D, cap.49. IV. Et in universum conbuetudo invaluit ut Episcopi extra regnum degentes constituant circa subjectas sibi in Regno sitas Ecclesias Viearios foraneos regnicolas , ad quos C Ierici Regni conveniant, ipsique Laici MClerici in cunctis jurisdictionis Ecclesiasticae causis disceptandis. Id vero observari perspicuum est in locis Venaissino Comitatui convicinis. V. Quaestum est, utrum necesse sit ab hisce Vicariis delegatis sumere provisiones beneficiarias,aut ipsis exhibere Signaturas Apostolicasque literas , ab iisdem assiimere capacitatis Clericorum examina, aliosve procensus de decreta sumendae pollessionis. Verum has praxes nullatenus agnoviis mus, saltem ubi Epi scopus non est in remotis, Zc facilis ad eum patet acees.sus. Si tamen ille in his suum recusaret ministerium, tunc jure adiri posset Vicarius foraneus ; ad hoc enim constituitur ut vices Episcopi non regni colae gerat. Ipsius tamen primarium officium versatur in litibus contentiosis, circa quas necesse est servari leges Regni, Sc non exterarum ditionum. J
CretNDuM primδ, quid sit Parochia. Est nimirum Ecclesi
ad quam convenit Populus ad recipienda Sacramenta de audienda Sacra diebus festis ; quod intellige ex officio deprimitiva institutione ; caeterae namque Ecclesiae sunt posterioris Ae Libsidiariae institutionis :) M in qua primitus constitutae sunt sepulturae
107쪽
sepulturae , dc obligatio praedicandi verbum Dei , de docendi rudimenta Fidei. Clement. unica de Baptismo & ejus effect . cap. Omnis viriusique δε-xus, de poenit. & remissi cap. Capella s , de feriis r & cui ex communi jure Decimae debentur , cap. Quoniam , & cap. Parochianos , dc cap. Cum contingat, de decimis. Contenti aut Doctores, non dici Ecclesiam Parochialem hoc solo, quod sit in ea Fons Baptismalis , sed ad minus tria simul requiri, Fontem Baptismalem , Iura Sepulturae, & Curam sori Poenitentialis & Sacramentorum. II. Ius commune exigit ut unius Parochialis Ecclesiae unicus sit Parochus titularis , can. Sicut, 2I. quaest.2. quia ut ibi dicitur , unius Ecclesiae debet uni eus esse sponsus. Reliqui vero Sacerdotes asciscuntur ut co- adjutores. Rebullas in praxi, tit. de non promot. intra ann. num. 69. Ze
III. Iure pariter communi debet esse Parochus stabilis ad vitam , de non amovibilis aut locatarius , quia Matrimonium spirituale , sicut & carnale , debet esse ad vitam & indissolubile. Quod ergo requiritur in Episcopo ut sit unicus , & non plures , & ad vitam , non verb ad certum tempus; exigitur quoque pari ratione in Paroelio , cui sua desponsatur Eccle-sa. Ideoque sic statuit canon Praecipimus , 11. quaest.2. Pracipimus , ne conductitiis Prest eris Ecclesia committantur, ct in unaquaque Ecclesia , cui fa-cηltas seu petit, proprium habeat Sacerdotem. Et cap. Heniens, de hi . Presbyt. Alexander Papa III. mandat Londonensi Episcopo , ut restituat Sacerdoti Ecclesiam , ad quam illum ordinaverat , & ex qua postmodum illum ex pulerat line ejus culpa , licci ob quendam desectum non debuisset ab
initio illi Ecclesiae praefici. Et desumptus ex S. Gregorio Pontifice canon Salis perversum , dist. 16. Satis perversum inquit ) ct contra Ecclesiasticam probatur esse censuram , ut frustra pro quorundam voluntatibus quis privetur, quemsua culpa vel facinus ab officii, quo fungitur , gradu non dejicit. Atque ista est mens Concilii Tridentini sess. 1 r. cap. s. prohibentis removeri Parochos ob eorum imperitiam , si alioqui honeste vivant; sed jubentis ut eis Coadjutores, & Vicarii deputentur. His suffragatur Gallicana Constitutio Ludovici XIII. anni i629. art. I 2. jubentis ut Parochiarum aliis Ecclesis unitarum Rectores titulum habeant Vicariatus perpetui. Hoc viguit institutum ab exordiis Ecclesiae r prohibent enim Canones Apostolorum 16. & 17. & Nicaeni Concilii canon is . & Chalcedonensis canon α& Arelatensis I. canon χI. Sacerdotes ab una Ecclesia in aliam commigrare. E6dem spectant canon Non oportet Episcopum , . quaest. I. & canon Neminem absolute, dist. . ut observavi in nostra Notitia Conciliorum.
idonei Pastores , providit Concilium Trident. sess. χε. cap. 18. de re rin. ut cum Parochialis Ecclesiae vacatio contigerit, statim ac ordinarius notitiam vacationis habuecit , Vicarium seu OeconQmum cum congrua ejus arbitato,
108쪽
atbitrio fructuum portionis assignatione constituat, qui onera ipsius Ec..elesiae sustineat, donec de Rectore provisum fuerit. Idemque ordinarius Evictum publicum ad valvas Ecclesiae Cathedralis ac Parochialis vacantis intra triduum assigat , . quo Vocentur Omnes qui examinari u lent, traiisacto constituto rempore λ atque omnes qui ad concursum venerint , praestituto die se sistant coram ordinario & Examinatoribus in Synodo constitutis , non paucioribus quam tribus: dc qui Examinatorum judicio magis idoneus reperietur, Ecclesiae vacanti praeficiatur. Caveant autem concurrentes , ne quidqyam prorsus hujus occasione , sive ante, sive postea Examinatoribns dent, neque isti accipia i r , alioqui simoniae v itium utri que incurrunt, a quo non absolventur nisi dimissis Beneficiis quae ante habebant , & fiunt inhabiles ad latura. Ita Concilium loc. cit. .
V.. Ista verb semari debend non tantum in vacatione per obitum , sed etiam per resignationem. Concilium enim utitur Verbo generali neationis,.& urget eadem utrobique ratio saturis animarum. Quae vero fit te signatio in manibus Ordinarii , non potest elle in favorem certae personae. Sed sit contingat resignari in manibus Papae , aut si aliter Papa de: certa persona provideri r , eo casu cum cesset libertas ad concursum , sussiciet si facto debito examine Clericus ita prori sus judicetur idoneus , ut Lille a Sacra: Congregatione Romae declaratum testificatur Te rota in praxi, I. p. verb. .
Parochia, vers. Sextum dubium. . .
VI. Ossicium Parochi ad omnia extenditur, quae animarum sibi se sditarum salutem , & Ecclesiae sbi commissae ministerium & decorem spectant. Debet itaque singulis saltem diebus Dominicis praedicare ad populum de rebus Fidem, & morum integritatem ,-pietatis ossicia con- eernentibus. Item pueros & rudiores personas Fidei rudimentis informa-re. Item Sacramentorum usum , dies Festos , Mindicta jejunia exponere. . Pauperum etiam , & orphanorum, aliarumque miserabilium personarum. curam paternam gerere. Omnibu v vitae , bonorumque Operum exempla , praelucere. Vitia publica & privasa, praesertim blasphemias , concubina- . tus , - suras prudenter corrigere z Festorum quoque violationes inhibe-re, lites componere, odia conciliare. Eos etiam qui in Paschate non com- . municant observare, & admonere. Numerum animarum Parochiae habere descriptum , pro quibus Deo rationem est redditurus. Libros insuper ha- bere , unum quidem Baptismorum cum expressione diei suscepti Baptismi,.& parentum, & patrinorum : alterum Confirmatorum : tertium Matriis, moniorum e quartum Mortuorum in sua Parochia. Magnam quoque soli--.citudineta gerat aegrotantium& morti proximorum. S atuta Synodalia, M visitationum Decreta diligenter observet. . . VII. Potest Parochus secundum aliquos Auth ores , extra Dioecesi ubique gentium audire consessionem sui Prochiani, aumque absolvere,
109쪽
ilan habita ordinarii loci approbatione. Sylvester verb. Confessor I. n. m.
Armilla verb. Confusio , num. 34. Geminianus in cap. 1. g. Statuto a n. 38. de consti tui. in 6. Ancharanus in cap. Ea qua, num. 2. de regul. jur. in o. aliique communiter.
cho : Sylvester Verb. Decima , Angelus verb. Ecclesia, Abbas in cap. δεῖι-nus , num. . de excessi. Praelar. & in cap. Pastoralis , num. 2. de his quae fiunt , Praelat. Edictum Ble sense art. 11. & Edictum Melodunense an ni I 38O. art. 17. oblationum jura omnia Parochis Gallicanis attribuunt. Distinguet dum tamen cum Laurentio Bochello in annot. ad Collationes Regiarum Coiistitutionum , lib. i. tit. 6. sub finem: oblationum enim Iluaedam offeruntur super Altari , aut dantur in offertorio ad Missarum olennia ; & Regni consuetudo has omnes Parocho assignat. Aliae oblationes parietibus Ecclesiae appenduntur, aut In capsas , vel in discos extra Millarum solennia immittuntur ; &istiusmodi Ecclesiae reparationi & cultui addici solent, teste ibidem Bochello. His suffragatur Zerola pari. I. verb. Parochiae & pari. 1. verb. oblationes. Idemque utrobique dicit, o lationes , quae in aliis Ecclesiis non Parochialibus apponuntur, pertinere ad earum Rectores.
chum , eiusque redditibus aecrescunt, ut docet Bochellus in Summa Beneficiorum , verb. Di es , cap. 3. refertque pleraque Curiarum Regni judicia hoc ius Parochorum eonfirmantiar di ita passim servari perspieimus. Dicitur autem Novale in Iure Canonico, ager de novo ad culturam redactus , de quo non extat memoria quod aliquando cultus fuisset, cap. Quid per novale, de verb. signis. Si tamen antequam ager coleretur , jam erat decimis obnoxius , tunc nihil Parocho acquiritur praeter actionem quae potest ei competere adversiis Rectorem seu Praebendatum ad augmentum congruae portionis, si oecasione novae culturae onera Parochi a
crescant, ut ibidem dicit Bochellus. Quinimδ non sola Gallicana consuetudo, sed Ius ipsum commune hoc idem statuit in novalibus in gratiam Parochorum, cap. Cum eontingat, de decimis. Ad hoe enim institutae sunt decinrae , ut sint in stipendium laboris & ministerii Ecclesiastici, dicente Apostolor si nos vobis Hiritualia seminavimns, magnum esse earnalia vest,
edicens et Les Cures quisonta present unies aux Abbses , Prieuret, Egii esCathedrales ou Collegiatis,ferom dore a ne tenues a part en thre de Visariar
110쪽
servat primum debere Paroehos esse stabiles & confirmatos ad vitam. Praeter , congruam eorum portionem annuatim tribuendam esse librarum trecentarum , praeter oblationes & casualia stipendia. Denique Ecclesiis quibus unitae sunt Parochiae , deberi in Ecclesia Parochiali jura honoraria, quae Rex idem in tribus consistere poste, declaravit: in primis,ut Ecclesiae illae principales, quibus unitae fuere Parochiales Ecclesiae, habeant nomen Curae Primitivae r secundo ut habeant jus praesentandi quem libuerit ad illas vacantes Curas e tertio demum, ut praefatae Ecclesiae possint intra Parochialem Ecclesiam Missarum solennia celebrare quatuor praecipuis Festis anni, & die Patroni ejusdem Ecclesiae Parochialis. Haec legitur Constitutio in tomo 3. Actuum Cleri Gallicani. XI. Cavetur per Concordatum Bononiense inter Leonem Papam de Franciscum Regem, Sc deinde per Edictum Henrici II. mensis Martii anni assi. ne quis intra urbes & oppida murata Parochus constituatur, nisi in Theologia , vel sacris Canonibus sit Graduatus.
immutabi-M----s neque ullis nominum contrariis
inaraxiria usibus , aut praescriptionibus temporum eonvelli, aut labefactari possunt. Quae vero sunt humani Iuris , aut mere Ecclesiastici, possunt in contrarium longi temporis praescriptione diminui, ves aboleri. Sed quandiu usu vigent, nec praevaluir opposita legitimi temporis consuetudo , nemo potest his privilegiis derogare citra gravem Dei offensam, suaeque animae perniciem. Istud quod dixi , commune est cum omnibus quorumcunque hominum juribus mere civilibus , quorum possessio durat , ut non sine injustitia , dc gravi peccato aliquis ea infringat, etiamsi alioqui possint demum per non usum deperdi. Sed in Ecclesiae privilegiis , quae non divinum , sed humanum Ius introduxit, si ovis illa nondum longa temporis praescriptione abolita convellere aut violare intendat, tan id gravius adversum se judicium Dei provocat, quant δ gravior est injustitia, quae sacrilegio coniuncta est. Ex praemissa distinctione jus eluce Rcit, adeo us qui de rus Ecclesiasticis immunitatibus disceptantes non di L.