Juris canonici theoria et praxis, ad forum tam sacramentale quàm contentiosum, tum ecclesiasticum, tum seculare. Opus exactum non solum ad normam juris communis & Romani, sed etiam juris Francici authore Joanne Cabassutio Aquisextiensi, ..

발행: 1691년

분량: 854페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

14 Juris Canonici Theoria,

quibus imminet eura animarum personarum secularium, prater eas quae sunt deiIlorum Monaseriorumsu locorumfamilia,personata eculares,quam regulares hujusmodi curam exercentes subsint immediate in his que ad aictam curamor Sacramentorum administrationem pertinent,Jurisdictioni,υ Dasion ,er corro 'Llioni Discopi in cujus Dioecesisunt sita. Nec ibi aliqui, etiam ad nutum amo vibiles deputentur , nisi de e us consensu, ac privio examine per Episcopum asu eius Vicariumfaciendo. Hoc ipsum jus viget &observatur in Gallia,ut multis Senatusconsultis judicatum cst, & nuper Suprema Curia Lutetiae Parisiorum judicavit anno I 668. pro Aquisextienti Episcopo adversus S .im- maximitanos Regulares ordinis Praedicatorum , circa visivationem , correctionem& ordinationem Ecclesiae Parochialis Ordini Dominicanorum unitae ,& Regulares ejusdem Instituti, Per quos illa solet administrari: atque ut Monasterium procurationes vilitationis exsolvat, & Parochus regularis Synodo annuae intersit , ab Archiepiscopo in omnibus filiactionibus curialibus dependeat , dc Cathedrae quadragesimali non alius provideatur, quina quena Archiepiscopus , sive Secularem , sive Regularem elegerit. Quae omnia Sacris Canonibus conformia sui3t. Parochiales quippe

Monachorum Capellae debent a Parocho administrari , qui approbationem habeat ab Episcopo, ejusque aut horitati & jurisdictioni subjiciatur,con: Sane, I 6. quaest.2. & cap. I. de Capellis Monach. & cap. De monachis,

de praebend. ubi & hoc statuitur, de Capellis illis Monachorum Parochialibus petribi venda esIe jura Episcopalia. Quod idem habetur in cap. Ex ore,

6.in privilegio, de privile g. in quo etiam d. cap. Ex ore, ε.Porro, decernitur debere eum qui praeest Capellae Monachorum Parochiali , quan vis sit Regularis, aut etiam Abbas, ac teneri interesse Synodo Dicece sanae. IX. Ius quoque visitandi Ecclesias quascunque quomodoLbet exemptas non modδ competit Episcopis , sed etiam ut singulis annis eas visitent, & opportunis rc mediis provideant earum reparationi , cultui, Mministerio, districte eis praecipitur a Concilio Tridenr.sess. 7. cap. 8. appel- Iationibus , privilegiis, inhibitionibus, & contrariae consuetudinis, et lairi immemorialis oppositionibus omnibus exclusis. Hoc idem repetitur sisl 1 cap. 9. de resorm. & extenditur non modo ad quascunque exemptas

Ecclesias , sed etiam ad eas , quae nullius Dioecesis ex privilegio dicuntur elle, si sint seculares. Imo etiam si sint regulares nullius Dioecesis, simul que Paro. hiales , & Abbates aliive regulares Praelati circa illas Ecclesias negligenter se gerant, poterit non quidem suffraganeus Episcopus , sed

Metropolitanus vi stare & providere , Omni remora appellatione aut reclamatione, se TI. cap. 2. f.Si qu8 vero parochiales. X. Si contingat Regularem exemptum in excommunicationem labi,fve a Jure prolatam , sive a Iudice , eaque si evidens, potest Episcopusillum hoc fine denunciare ne proprii subditi communicent eidem. CIcm. I. j. I. de privileg.

82쪽

s Praxis. Lib. I. s s

XI. Item circa Processiones ita edicit Concilium Tiissent. ses . cap. is. Controversias omnes de praecedentia,quae ρe cumscandalo oriuntur in ter Ecclesiasticas personas,lamseculares quam regulares,tam in solem bus Pro cessionibus quam in Exequiis, Episcopus amota omui appellatione,ct non obstan tibus quibuscunque componat. Exempli autem omnes,lausculares quam regula res Clerici, quicunque etiam Monachi ad Procelsionem vocati accedere compellantur, iis tantum exceptis, qui instriditori CLιu raperpetuo vivunt. XII. Quod attinet ad Ecclesias quibus animarum cura incumbit, Ordini Militum sancti Ioannis subditas,& quid in eis possint Episcopi, declarat Rescriptum Pii V. incipiens : Expostis. Docernimus , declaramus oestatuimus, omnes cir singulos locorum Episcopos , ct alios Superiores, tanquam os olicae Sedis Delegatos, omnes ct quascunque Parochiales Ecclesias, cater que Beneficia Ecclesiasicasuarum civitatum 2 Dioecesim, quibus imminet animarum cura , ad didiam Religionem, ejusique Milites, Capellanos , Ministros, Rediores , Vicarios quomodo libet pertinen. etiam quando in eis Episcopalem sttemporalem iuri ictionem Religio ct Milites praedioli haberent, eorumque E clesias , Rectores, micarios, ct Minifros quoscunque in bis tamen duntaxat

qua animarum euram, illiusque exercitiam ct sacramentorum administrationem respiciunt P visitare, omne ue astus visitationem concernentes exercere pose ac debere: ac Rectores ac Ministros eateros hujusmodi curam animarum exercentes, minus idoneos repertos,si quidem ad nutum amovibiles sint, statim amovere ; sin vero Titulares pnt,igic Uuffendere,ac Superiores regulares monere ut intra alia em brediem terminum in locum amotorumsubrogent alios idonens, prius tamens riser examinatos ct approbatos per ipsos Episcopos, di alias Superiores.Titularibus vero si fensis deputent alios idoneos pariter examinatos, ct a probatos, ursepra,in Coad κtores sive incario,juxta Decretum Concilii Trid ent. g. 11. cap. 6. Interea vero dum hae subrogasio seu deputatio fit, ipsi Episcopi ct alii Superiores pro necessitate cura animarum provideant arbitrio suo .Quod si Superiores dictorum Restorum 2 Minifrorum intra tempuspraefixum non subrogaverint,aut deputaverint, ut supra , tunc dicto termino elapso ipsi Episcopi se alii Superiores , pravio examine alios, juxta supradidit Concilii formam , idoneas repertos in locum amotorum subruent : Titularibus vero si fensis Coadjutores deputent, juxta dictum eap. 6. sest. χ i. qui tamen in dictis Parochialibus perinde inserviant, ac si subrogati ac deputati ab ipsis Superioribus Religionis ct Miliarum predi torum fuissent. Volumus autem quod Episcopi ct alii Superiores pr dicti visitationem hujusmodi, cr alia praedicta omuia solum tanquam Delegati olica Sedis gratis ct absque ulla dicta Religionis Rectorum impensa ct onere faciant, Urc. Datum Roma , apud Sanctum Petrum , sub Annulo Piscatoris, die a 2. Septembris , Is r. Pontis nostri anno s. XIII. Si lis adversus Regularem intenditur, & in figura judicii causa terminanda est, aut si ali,s extra Regulam Regularis deliquit, Episcopus notionena suam interponere debet, juxta can. De persona ,2 I. quaest. I. Iis

83쪽

3 6 Iuris Canonici Theoria,

Ita Beneaeus de divis. benes. F. s. num. r t. Austerius ad quaest. U8. Cinpellae Tolosanae, Renatus C hopinus lib. I. de sacra Politia, cap. 4. numero 18. Papo collech. Placitorum , tit. de jurisd. Eccles. art. I . Ac tit. de jurisd. temporali, arr. 36. Cujacius ad cap. 9. de vita & honest. Cler. Scriptores Gallicani omnes et ipsumqne Aurelianense Caroli IX. Edictumari. ii: Hoc ipsum asserit Panormitanus in cap. Cum contingat, num. 2 de sero compet.

XIV. Nova aedificari Ecclesia non potest, sive per Saeculares , sive per Regulares injussu Ordinarii, can. Nemo Ecelsas '. de consecr. dist. r. ne CapelIa quidem vel oratorium , cap. Authoritate , de privileg. in s. Eadem edicit Iustinianus Authent. de Eccles.titulis, ε. Si quis autem: principuε verbde Monasteriorum constructione . Authent. de Monachis, F. I.& Authent. Ut nullus sabricet oratorii domos praeter voluntatem Episcopi, S. I. Quod idem oIim statuerat Concilium Oecumenicum Chalcedonem se can. 4. & novissime Tridentinum sess. 13.in fine. XV. Regularis non potest solvi 1 sua religiosa profissione , adversta quam reclamat titulo nullitatis, nisi allegatis coram ordinario causis, reper ejus definitivam sententiam, ex Concilio Trident. sessi M. cap. 19.

ae Regul. Hae de re copiositi agam sub titulo de Regulari5. & Relig. prosest. XVI. Ordinariis etiam jus eompetIt vistandi elausuras Montalium

subditarum Exemptis, tam saecularibus quam regularibus , & quaecunque ad eam pertinent, ordinandi re exequendi. Ita sanxit Ius ipsum commune cap. perimus , de stato Regular. in s. & Concilium Trident. sessi as. cap. s. de Regular. His consermantur Leges Franciae in Comitiis Aur vanensibus sub CaroIo IX. artic. ix. ita decernente : Omnes Abbates oeAbbatissa, Priores Ur Prioris non existentes Capita ordinum , indisserenter fabjecti erunt Arehiepissopo MI Episcopo Diaeee sano , nec poterunt ullis privia egiis uti,feu exemptionibus tarea visitationem aut punitionem criminum, nihil mistibus quibuscunque onosiuionibus vel appellation bus , quarum nobis cognitionem reservamas. His successit Bullae Gregorii XV incipiens Infera

tabili, eadem decernens.

XVIL Ptohibet insuper Concilium Tridentia sessis. cap. 7. de Re gular. admitti puellam, sive ad Religionis habitum, sive ad Religiosam

Prosessionem . antequtin per Monasterii Praesectam Episcopus aut ejus Vicarius admonitus voluntatem puellae admittendae exploraverit, sive per

se, sive per dc purarum , se. Si verδ Praesecta hoc neglexerit, ab officio quandiu ordinario videbitur suspendetur. Hoc idem edixit in Francia Henricus III. in Blesens s Comitiis, art. 28. XVIIL Bassaeus ex ordine Capucinorum Belga ita seribit: Certum est Regulares non poste uti in foro conscientia privilegii r, qua sinit expresse reo cara per Concilium Tridentinam, ct per Gregorium XIII. in Bulla qua incipit:

84쪽

Praxis. Lib. I.

In tanta negotiorum mole. Haec Bassa us verb. Privilegium 4. n. 8. Idemque in verb. Privilegium I. num. 8. Omnia inquit oesingula trivilegia , gratias ct concusones viva vocis oraculo factas eqvibvllibet ordinibus , revocaruerunt Gregorius XV. in Busta, Romanus Pontifex in speculis,die Iulii 2.anno i6χχ. ct Urbanus VIII. in Bulla, Alias felicis , die 2. Decembris I 63 I. adeo ut Regularibus non liceat illis uti,nisi scripto firmata a Papa fuerint. Ita Bassaeus. Adjunge his Gregorii XV. celebrem Bullam , quae incipit Inscrutabili, cujus tenorem, qui talis est ut sequitur, visum est huic loco intexere.

G REGOR IU S EPISCOPUS , SERVUS SERHORUM DEL

Ad perpetuam rei memoriam. ,, Nscrutabili Dei providentia universalis Ecclesiae regimini, meritis li- ,, Icet imparibus, praesidentes, pastoralis nostrae solicitudinis partes esse ,, dignoscimus, in eam curam praecipue incumbere, ut a dignis , & pr ,, batis tantum Sacerdotibus sancte administrentur Eccle uastica Sacrari menta , atque ut virginum Deo sacrarum Monasteria diligentissime cu- ,, stodiantur, & viri allumantur idonei ad praedicationis officium salubri

s, ter exequendum.

, , S. I. Sane Tridentinae Synodi decretis proVide cautum est , nullum a. ,, Presbyterum, etiam regularem, posse Conselliones secularium etiam Sa- Tridem. , , cerdotum audire , nec ad id idoneum reputari, nisi aut parochiale Be- se . I. ,, nescium habeat, aut ab Episcopis per examen, si illis videbitur e IIez ,, necessarium, aut alias idoneus judicetur, & approbationem , quae grari iis detur, obtineat. M 3.1. Necnon ut in monasteriis, seu domibus virorum, seu mulie- C ALM rum, quibus imminet animarum cura personarum secularium, praeteris eas, quae sunt de illorum monasteriorum , seu locorum familia, personae M tam regulares quim seculares ejusnodi curam exercelares, sublint im- ... ,, mediate in iis, quae ad dictam curam, de Sacramentorum administratio- ιari ,,nem pertinent, jurisdictioni, vi litationi, & correctioni Episcopi , in Con V. is cujus dioecesi sunt sita. Itemque ut Episcopi universi sub obtestatione Diden . ,, divini judicii,& interminatione maledictionis aeternae in omnibus m

,, nasteriis sibi subjectis Ordinaria, in aliis vero Sedis Apostolicae aui ho-Σ

D ritate clausuram Sanctimonialium, ubi violata fuerit, diligenter restitui, 3 - ' , , & ubi inviolata est , conservari maxime procurem ; inobedientes, atque,, contradictores per censuras Ecclesiasticas , aliasque poenas, quacumque ,, appellatione postposita, compescentes. ,, 3. 3. ' Atyue ut Regulares in Ecclesiis suorum ordinum praedicare G HL volentes , sc coram Episcopis praesentare ,& ab eis benedictionem pete- H --M re teneanxur I in Ecclesiis vero, quae suorum ordinum non sunt, nullo μ' rimodo praedicare possim sine Episcopi licentia ; contradicente autem

H is Episcopo

85쪽

, 8 Iuris Canonici Theoria,

Episcopo nullibi, etiam in suorum ordinum Ecclesiis praedicare prae-

, , sumant.

G f. . Verum quia experientia compertum est, Ecclesiastici regiminis ,, rationes postulare , ut decretis ejusmodi aliquid adjungatur r matura de- , , liberatione nostra, & ex certa scientia, ac de Apostolicae potestatis ple- , , nitudine, hac generali, ac perpetuo valitura Constitutione decernimus, , , statuimus, & declaramus, ut deinceps tam Regulares , quam seculares, , , quomodolibet exempti , sive animarum curam personarum secularium is monasteriis, seu domibus regularibus , aut quibusvis aliis Ecclesiis, vel, , beneficiis , sive regularibus , sive secularibus incumbentem exerceant; sive alias Ecclesiastica Sacramenta, aut unum ex illis ministrent, praeis via Episcopi licentia & approbatione; sive quoquo modo in dictae curaeri exercitio, aut in eorumdem Sacramentorum , vel alicujus ex illis admi- , , ni stratione de facto , absque ulla authoritate se ingerant in his , quaeri ejusmodi curam , seu administrationem concernunt, omnimodae juris-

dictioni, visitationi, & correctioni Dioecesini Episcopi, tanquam Se- , , dis Apostolicae Delegati, plene in omnibus subjiciantur. Ad haec tant,, Regulares, quam Seculares hujusinodi nullis privilegiis, aut exemptiori nibus tueri se possint quominus , si deliquerint circa personas intra

,, septa degentes , aut circa clausuram , vel circa bonorum administratio,. nem monasteriorum monialium , etiam Regularibus subjectarum , abis Epit copo loci similiter tanquam ad hoc Sedis Apostolicae Delegato,s, quo ies , & quando opus fuerit, puniri, & Corrigi valeaut. M Confellares vero , sive seculares, sive regulares quomodocun- .is que exempti, tam ordinarii, quam extraordinarii, ad Consessiones ino

is ni alium, etiam Regularibus subjectarum audiendas nullatenus deputariri valeant, nisi prius ab Episcopo Dicece sano idonei judicentur , & approri bationem, quae gratis concedatur, obtineant. Sed & administrantes bo- ,, na ad eadem Monasteria Sanctimonialium , ut praesertur, etiam Reguri laribus subjectarum pertinentia, sive regulares extiterint , sive seculares quomodolibet exempti, Episcopo loci, adhibitis etiam Superioribus Re- ,, gularibus, singulis annis rationes administrationis , gratis tamen exi gendas , reddere teneantur, ad idque juris remediis cogi , & compelli,, queant. Liceatque Episcopo ex rationabili causa Superiores Regularesia admonere, ut ejusmodi Consetares . atque Administratores amoveant:

ia i i sque Superioribus id faeere detrectantibus, aut negligentibus , habeat ,, Episcopus facultatem praedictos Consessbres, & Administratores amo- , , vendi quoties,& quando opus esse judicaverit. Ac similiter possit Episco-

, , pus, una cum Superioribus Regularibus, quarumcunque Abbatillarum, is Priorissarum,Praesectarum,vel Praepositarum eorumdem monasteriorum. in quocumque nomine appellentur,electionibus per se, vel per alium inter-

86쪽

S Praxis. Lib. I. S 9

6 3.s. Ae demam habeat Episcopus , tanquales dictae Sedis Delegatus,ri aut horitarem coercendi, ac puniendi quoscumque exempto , tam Se

H culares, quisn Regulares, qui in alienis Ecclesiis, aut quae suorum Oi- , dinum non sunt, absque Episcopi licentia, & in Ecclesiis sui , aut suo-

ritum Ordinum, non petita illius benedictione, aut ipso contradicente, ,, praedicare praesumpserint. Ita ut Episcopi in supra scriptis casibus in ri praenominatas personas , in praemillis omnibus , & singulis , aut circa is ea quoquo modo delinquentes , quoties , & quando opus fuerit, etiamri extra visitationem , per censuras Ecclesiasticas, aliasque poenas, uti,, ejusdem Sedis Delegati, procedere, omnemque jurisdictionem exercereri libere , de licite valeant. is f. . Decernentes sic per quoscumque Iudices quavis aut horitate ,, fungentes , etiam Sacri Palatii Auditores, necnon Sanetie Romanae Ec-

,, clesiae Cardinales, sublata eis , & eorum cuilibet quavis aliter judican- di & interpretandi facultate, & authoritate , judicari, & definiri deberi re : Irritum quoque & inane , si secus super his 1 quoquam quavis au-

, , thoritate scienter, vel ignoranter contigerit attentari.

,, M. 8. Non obstantibus Constitutioni ous, & Ordinationibus Aposto ri licis in favorem quarumcunque personarum , atque ordinum , tamri Mendicantium , quam non Mendicantium, Militiarum , etiam S. Ioan- ,, nis Hierosolymitani, Congregationum , Societatum , ac cujusvis alte ri rius Instaturi , etiam necessariis , & in individuo exprimendi , Monasteri riorum, Conventuum , Capitulorum , Ecclesiarum , & aliorum quo- ,, rumcunque, tam secularium , quam regularium locorum , necnon illo- rum, etiam juramento, confirmatione Apostolica , vel quavis firmitate ,, alia roboratis Statutis, vel Consuetudinibus , etiam immemorabilibus;. exemptionibus quoque , indultis, Zc privilegiis, etiam in corpore Iuris is clausis, aut ex causa , & titulo oneroso, vel in limine fundationis conis cessi, etiam Mari Mamo , seu Bulla Aurea, aut aliis nuncupatis, ri Conservatorum deputationibus , eorumque , atque aliis inhibitionibus, . ,, quibus Episcopi deferre minime teneantur, & quibusvis aliis , sub quiribuscunque tenoribus & formis, ae cum quibusvis etiam derogatoriarum is derogatoriis, aliisque efficacioribus , &insolitis clausulis , necnon irri- ,, tantibus decretis, etiam motu proprio ,& ex certa scientia , ac de Apori stolicae potestatis plenitudine , aut alias quomodolibet , etiam per viam is communicationis , seu extensionis concessis , & iteratis vicibus appro- batis, & innovatis , etiamsi pro illorum sufficienti derogatione de illis,. is eorumque rotis tenoribus, & formis specialis & individua, ac de verbo , , ad verbum, non autem per clausulas generales idem importantes men- rio, seu quaevis alia expressio habenda, aut aliqua alia exqui sta sormatri servanda esset, tenores nujusmodi, ac si de verbo ad verbum, nihil ρο--niuis omisso,& forma in illis tradita observata, inserti forent, praese H a. M.tibus

87쪽

,, tibus pro expressis habentes, quibus quoad ea, quae eisdem praesentibus,, adversantur, illis aliis in suo robore permansuris, specialiter, & expres-s, s E derogamus, caeterisque contrariis quibuscunque.,, g. 0. Caeteram quia difficile foret praesentes literas ad singula quae-s, que loca deserti, ut eae tamen omnibus innotescant, mandamus illas ad a, valvas Lateranensis, & Principis Apostolorum de Urbe Basilicarum.

, , atque Cancellariae Apostolicae , & in Acie Campi Florae publicari, de , , inibi affigi , & per aliquod temporis spatium dimitti, eisque detractisa, earum exempla eo in loco relinqui, &c. Datum Romae apud Sanctum ,, Petrum, anno Incarnationis Dominicae I 612. Nonis Februarii, Pontiri ficatus nostri anno 2.

CAPUT XII.

Te Transationibus f Renunciationibuι Episcoporum.

I. ATRIMONiuM quoddam intervenit inter Episcopum propriamque Eccleuam ζ initiatum quidem per electionem aut praesentationem et ratum per Summi Pontificis confirmati nem : Consummatum per consecrationem. Idemque connubium quatuor dissolvitur modis , transtatione, renunciatione , depositione, & morte.

II. Transsationes Episcoporum ex una in alteram Ecclesiam fieri prohibentur Canonibus Apostolorum I s. & I6. & Nicaena Synodo can. I Q& Sardicensi can. 1. & Carthaginensi can. Non licet, de consecr. dist. 4. Verumtamen ubi justa causa urget, sed non aliter, permitti potest Epist si in aliam Ecclesiam transsatio , idque solius Papae, non autem Legati 1 arere aut horitate, cap. Nisi firitualis , & cap. Ouod transtationem, de ossi c. Legar. At verδ inferiorum Clericorum transationi sufficit proprii Episcopi aut horitas. Simile jus viget circa Coadiutores , quos dare Episcopis solus Papa valet; at verδ inferioribus Clericis etiam Episcopus, toto tit. de Cier. aegror. vel debilit. III. Renunciatio est propriae Dignitatis vel Beneficii abdicatio. Et licet quisque juri suo renunciare possit, i. penuit. Cod. de pactis e quia tamen, ut dixi, Matrimonium quoddam initur inter Episcopum & propriam Ecclesiam, non eotest Episcopus Ecclesiae suae renunciare , niti ob ali

quam ex causis sex relatis in cap. NUL de renunciatione. Sunt autem L.

Conscientia criminis, si tale sit ut post peractam poenitentiam impediat officii

88쪽

officii Episcopalis exercitium. 2. Debilitas eorporis simillier impediens, sue ex morbo sit, sive ex aetate decrepita. 3. Desectus scientiae notabilis:

nam mediocrem supplere potest sui dicit d. cap. Nisi P perfecta Episcopi charitas. 4. Malitia Populi adversus Episcopum, si spem excludat ut podit

Episcopus apud Populum proficere. s. Grave scandalum futurum inevitabiliter. 6. Irregularitas Episcopi perpetua, ut dementia, epilepsia. IV. Nulla valet renunciatio , nisi ejus aut horitate fiat, ad quem spe- Etat confirmatio. Eodem namque genere unumquodque dissolvitur , quo colligatum fuit, cap. I.de regul. jur. Sc l. Nihil tam naturale, D. eod. Adeo ut nec Abbates qui Papae immediate subsunt , abdicare se possint, nisi de Papae consensu, cap.vit .de renunciat. Inferiores autem Clerici renunciare possunt in manus Praelati, quo & confirmari lotuerunt. Simplex tamen Electus, necdum confirmatus , renunciare juri suo in manibus Electorum potest, ut docet Abbas in cap. Cum venissem, de restitui. in integr.

CAPUT XIII. De Vi cario Episcopi, de Archidiacono , s de

seora suos possunt eonstituere Vicarios, tum gener es, etiam plures, & se invicem independentes i tum paristi lares , qui etiam vocantur Vicarii Foranei, jurisdicti ne fungentes in aliqua Dioecesis parte. Hi omnes Episcop, m vices gerunt in illis rebus quae ad jurisdictionem , non quae ad Ordinem spectant, nisi& ipsi quoque Vicarii ordinationem habuerint Episcopalem, atque ad hoc pariter , locorum Episcopis deputentur. Ut enim ait Glossa in cap. Quanto , de consuetud. Verb. Reservata , Episcopi deis mandare illa suis inferioribus possunt, quae sunt jurisdictionis , non quae ordinis, nisi solis illis qui jam ordinem habent Episcopalem. Hac rati ne eavit Concilium Ancyranum can. 3. ne Chorepiscopi, quos in partem suae iurisdictionis Episcopus admiserit, audeant cuiquam Sacros Ordines conferre, etiamsi ordinem suscepissent Episcopalem , nisi ex proprii Episcopi voluntate. Officia Vicarii generalis & Osficialis in hoc disti guuntur, quatenus Vicario competit voluntaria jurisdictio, officiali aurem contentio A. Atque ideo non potest officialis jus dicere extra fines Dioecesis, imo ne quidem extra proprium Auditorium, cip. I. de constiis tutionib. In 6. At voluntaria iurisdibio potest ubique terrarum per Vicarium excrceri ut fit in literis testimonialibus , dispensationibus & aliis H 3 concessu

89쪽

6 r. iuris Canonici Theoria,

concessionibus gratiosis, absolutionibus , Beneficiorum collarionibus, ii ad id habet facultatem specialem. Haec verδ communia habent Vicarius& Ossiciales, i. quia uterque suam habet ab Episcopo aliove Superiore

potestatem , eoque mortuo , Vel ex communicato , vel destituto . horum

desinit jmisdictio. 2. Uterque potest censuras infligere : nec ab his appellatur ad Episcopum, cum quo unum habent idemque tribunal, cap. 2. de consuetud. &cap. Romana, in princ. de appellation. in s. II. Porro Vicarius & Ossicialis generalis censentur in materia juriia dictionis una eademque cum Episcopo persona, habentqtie cum eo unum idemque tribunal. Hinc fit, ut ab eorum sententia non appelletur ad Epita copum cujus vicem sustinenr, sed ad Metropolitanum cap. 2. de Consuet. & cap. Romana,. in princ. de appellat. in 6. & vice versa, certum est posse in causa appellationis Vicarium intropolitani cognoscere & judicare desu Faganeorum sententia.

III. Secus dicendum de Archidiaconorum judiciis. Ab istis enim ad . Episcopum solet provocari, dia c. Romana, 3. 2. Similiter de Foraneis Vicariis censendum est ι ab istis namque ad Dioecesis Episcopum , aut ejus Vi carium Generalem appellatur. Quia scilicet horum Foraneorum jurisdictio non est ordinaria, qualis est vicarii, vel ossicialis Generalis , sed solum delegata. Zerola in praxi, p. I.verb. Vicarius. IV. Regulariter non potest Vicarius Generalis conferre Beneficia, ni si hoc ei specialiter ab Episcopo concessiim fuerit, cap. final. de Offic..

V. Disceptamr,utrum Vicarius Generalis , cui Episcopus facultatem conserendi Beneficia non indulsit, possit a Patronis praesentatos instituere λ Assirmat Cosmas Guimier in gloss. ad Pragmar. Sanct. tit. de collation. g. Item voluit, verb. Vicario : & Ioannes Deselva de benes P. 3.. qtiaest. I . Doctores ambo Gallicani, & insuper Abbas in cap. Ex freque tibus, de institution. Romanus singui. sor. aliique. Negat autem Rebussus lib. I. praxis , tit. Forma Vicariatus, n. vis. hac fretus ratione , quia insti tutio ad Patroni nominationem est vera collatio : supponitur verδ Vicarium non habere collationis potestatem. Ista Rebussi ratio in theoria probabilis est ; caeterlim in praxi attenditur magis consuetudini, quae est optima legum interpres, cap. Cum dilectus,.de consueta & l. Si de interpreta- iisne, D. de legib. Consuetudinem autem probat Doctorum Pragmaticorum consensus frequentior. Et Guimiero & Deselva pro assirmativa sententia plerique alii subscribunt. Boetius Praeses Burdigalensis decis. 3o.. num. Bellamera decis. 39. 3.Licet mearius, Rota decis. v. quod Ricarius, tit. de renunciatione, in antiquis: Zerola in praxi, I. p. verb. Vicarius, num. Is.&alii. Qui omnes distinguunt inter collationem liberam,.& necessariam : & Vicariis liberam denegant, sed eisdem attribuunt necestariam :Δ fundantur praererea super cap. Exstequentibus, de insti tuti nibus,

90쪽

s Praxis. Lib. I. 63

mbus , ubi dicitur institutionem Beneficiorum spectare ad Episcopos &eorum ossiciales. Sed lubricum est fundamentum , ibi namque Institutionis vocabulum aliam habet notionem ad jura Patronorum non pertinentem. Sed aliud multd solidius fundamentum stabiliri debet tu cap. i. de institution. in 6. statuente Capitulum Sede vacante non posIc quidem intra annum Beneficia conferre , sed tamen posse instituere praesentatos: at ea dem, imo validior ratio militat pro Episcopi Vicario. VI. Vicarius generalis, cui Episcopus Beneficiorum collationem specialiter non indulsit, non potest Beneficiorum resignationes , neque poe- mutationes recipere. Ejusdem namque potestatis est exuere , cujus est investire : & aliunde permutatio requirit in Beneficiis duplicem collatio nem. Et Regula in utroque Iure continetur , unamquamque rem per easdem causas dissolvi, per quas constituta fuit, cap. I. de re g.jur. & l. NAuram naturale, D. de reg. jur. Ideoque non potest resignationem admittere, qui non potest conserre : Rebu fias in praxi, tit. Foraria Vicariatus , numero I Io. Ancharanus in cap. unico, num. 2. de rerum permul. in 6. Zerola loco cir. numero Io.

VII. Praeterea disceptatur , utrum si absente & ignorante Episcopo praesentetur ejus Vicario mandatum Apostolicum de providendo, aut si eidem insinuetur , juxta Gallicanum usum , nominatio Indultarii , aut Graduati, cum exhibitione Gradus ad obtinendum Beneficium, possit Vi-Carius haec omnia acceptare & conferre 3 Et posse assirmat praecitatus Cos,

mas Guimierus in verb. ricario, assirmans insuper, quod si inscius hujus ficti Episcopus hoc idem Beneficium alteri conferat, invalida sit Episcopi collario, eaque Vicarii praevaleat, quia prima adversatur juri Mandatarii ac Indultarii aut Graduati: & quia clim istae collationes liberae non sint, sed necessariae, ad istas extendi debet Vicarii potestas. VIII. Item quaeritur , an Vicarius generalis, cui Episcopus potestatem dedit exeipiendi resignationes in causa permutationis Beneficiorum, possit eadem conferre 3 Docet praefatus Gui mi erus posse conferre , quia certa praesumptio sit, Episcopum conferendo expresse illam potestatem admittendi resignationes in causa permutationis , velle hoc ipso id conferre quod est inseparabile , scilicet collationem compermutandorum Beneficiorum : eodem namque tempore & contextu fieri debent utriusq;ra res gnatio, & utriusque collatio. Urget quoque communis illa ratio. quia tunc illa collatio non libera , sed nece uaria est. Atque istud probabilius esse dico quim oppositum assertum 1 Rebuiso lib. Iopraxis , tit. For

ma micariatus , num. Ios.

IX. Si plures in eadem Dioecesi constituti sint Vicarii menerales. QDficere potest si uni eorum praesentetur Mandatum , aut insinuetur Nomi natio, que alter Vicarius interveniat. Clim enim singulis competat juri l-

dictio insolidum, potest unus sine altero procedere. Et quod paulo supr, dixi

SEARCH

MENU NAVIGATION