장음표시 사용
111쪽
cernunt quae sunt Divini, & quae humani Iuris 3 atque in his ipsis juribus
- humanae atque mutationi obnoxiae institutionis non discernunt inter ea quae adhuc usu vigent, dc ea quae contraria consuetudine prorsus antiquata & abolita fuerunt, omnia confundant , α Andabatarum more caecutientes suos in aere gladios ventilent necesse sit. II. Porro extra omnem dubitationis aleam hoc statuendum est , Ecclesiae potestatem & authoritatem circa illa omnia, quae ad Dei cultum.
Cleri disti sinam, rerum Fidei definitionem, morum ad E v Magelii Christi praescripta doctrinam , ad praedicandum verbum Dei missionem , Animarum internam & externam praefecturam , Beneficiorum de Ecclesiasticiministerii provisonem , de Sacramentorum administrationem spectant, oriri penitus 1 divina institutione ι atque in istis habere Ecclesiam imme diate , Deo ipso jurisdictionem internam & externam, directivarri 3e coerci uvam, utpote necessariam ad sacri regiminis , quod ei Deus contulit , exequutionem. Cui enim data est jurisdictio, illa quoque concessa vi
dentur, sine quibus jurisdictio explicari non potest, i. Cui iuri ictis, D.de jurisdict. omia. judic. & cap. Proterea , de ossic. jud. deleg. Et utique
non potest nisi ad externum, & contradictorium , simulque coercitivum
judicium pertinere istud , quod Apostolus Timotheo Episcopo praescri-hit I. Timoth. I. Accusationem adversus Presbyterum noIi recipere , ni ubduobus, ut tribus testibus, Hujus sacrae potestatis originem ad unum Deum referunt Divinae Seripturae e Christus enim gregem seum , quo Fideles universi, de Ecclesiastici , & cujuscunque Hatus Laici comprehenduntur, cum omnes se Christi oviculas esse glorientur ., pascendum & regendum in spiritualibus Petro tradidit, Ioan. M. Pasce agnos meos, pasce oves meas. Ipse vero Petrus hac Supremi Pastoris accepta divinitus potestate , minoribus, sibique s bjectis Pastoribus praecipit, a. Petri s. Pascite qui in vobis es gregem Dei. Et sacri Apostolatus consors Paulus Pastorum Ecclesae munus non alid refert , quam ad Spiritum Sanctum, quem Deum esse constat et sic enim illos admonet Act. 1o. Attendite νobis ct universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus posuit Episcopos regere Ecclesiam Dei, quam acqui ii sanguine suo. Munus igitur Episcopis injunctum , non ab hominibus, sed a Deo ipso , versatur in eo ut regant Ecclesiam Dei. Munus vero reliquis vim nibus sine ulla exceptione Fidelibus , sive publicam. sve privatam personam gerant, demandatum ab ipso Deo, istud est, ut Sacros Pastorea venerentur, eisque in spiritualibus subjiciantur & obtemperent : quod idem attingit Apostolus Hebr. I 3. Obedite rapositis .esrii. subjacete eis; ipsi enim pervigilant quasi rationem pro an mabus et Uris redaituri. Haec sunt indubitata Dei praecepta , εc incommutabilia, planeque indispensabilia instituta , quibus nulla possit aut hominum temeritas.
aut temporum diuturnitas derogare.
II. Hac fietus fiducia Sanctus Gregorius Nazianzenus orat. I7. ad
112쪽
aeives timore perculsos, ita Praesectum praesentem alloquitur : Et tu quoque una es gxegis mei ovicula , mea potesati , meoque tribunali ex ipsius Christmandato subjecta a mea vero judiciaria potesivi eo prastantior est illa potestate
quam oeris, quo L=iritus carni, ct caelum terrae Praeminet.
IV. Praeter jura & immunitates Ecclesiae , quae sunt divinae , atque adeo immutabilis institutionis , alia quaedam sunt, de quibus dii ceptatur inter Catho icos ipsos , an sim immediate a Deo , an vero ab Ecclesiae Canonibus , aut a Principum saeculi Constitutionibus ab eorum pietate liberalitate profectis. Hujusinodi censentur immunitates bonorum Ecclesiae temporalium , necnon Clericorum exemptiones & privilegia in causis eorum mere realibus Ec temporalibus. Si enim haec sint divinae instituti nis , nefas erit eadem violari vel imminui e sed si sint a Iure tantum humano & positivo exorta , poterit saltem diutina consuetudo his derogare. eum ipsa valeat otiam Generalium Conciliorum Canones Ecclesiasticos. sed non Divinos rescindere. Bonifacius Papa VIII. cap. Quanquam , de Wrensib. in 6. asserit. Ecclesiam ct clericos ese una cum rebus suis fure Divino a Saeuiarium oneribus ct examonibus exemptos. Plerique tamen graves D ctores istud negant. S.Ambrosus orat. de tradendis Basilicis , sic ait: Sirributum perit, tributum non negatur ἔ agri enim Ecclesia tributum solvunt. V
lentinianus etiam senior in epist. ad Episcopos Asiae, apud Theodoretum lib. . hist. Eccles cap. . dicit, Pias ct Religiosos Episcopos tributa Regibuι pendere. Et Urbanus Papa can. Tributum , 23. quaest. 8. Tributum , inquit. in ore piscistiscante Petro inventumes, tuta de exterioribus suis Ecessa ιria Iurum reddit. Sanctus praetere, Chrysostomus ad locum illum Rom. t 3. omnis anima Potestatibur sublimioribus subdita sis, ideo enim re tributa pras iis ; scribit obedientiam istam injungi quoque Praedicatoribus Evangelicis , de Prophetis , & Sacerdotibus, & Monachis. Divus etiam Thomas
in eundem Pauli locum eadem edocet , necnon Innocentius Papa IV. in cap. a. de majorit. & Obed. Ioannes Medina trach. de restitution. quaest. I s. Cardinalis etiam Belluminus tom. r. de Clericis, lib. I. CV. 28. Sc Co-Varruvias pract. quaest. cap. 3I. qui & hoc addit num . e. sustineri posse Galliarum usum , quo Clerici in causis non quidem personalibus, sed realibus conveniri solent coram saeculari Iudice , tametsi in aliis Catholicis Provinciis , atque aded in Hispania, ubi scribebat, contrarius sit usus. . V. Nihilominus edi eit lex Placet , C. de sacros. Eccles. Praedia Eret farum libera esse ab omnibus, ct sordidis, or extraordinariis praestationibus,so-Hrique subseci oneribus ordinariis.Hanc subsequuti legem Canones Sacri prohibent etiam sub excommunicationis poena privatis personis , sub in te
dicto autem Communitatibus quibulcunque , tributa & onera personis Clericorum aut Ecclesiae rebus imponi , can. Bene quidem , dist. 06. cap. Melesia, de constitution. cap. Adversus, de immunit. Eccl. cap. Noverint, de senti ex Comm. cap. Quanquam, de censb.in 6. Legitur in Exodo,terras
113쪽
Saeerdotum Egypti suisse liberas & immunes , eamque immunitatem eis fuisse , Patriarcha Ioseph conservaram , etiamsi AEgyptiorum superstiti
nes abhorreret. Si tamen res Clericorum aut Ecclesiae negotiandi causa transferantur, subjicientur tributorum oneribus, d. cap. Quanquam. Excepta verb negotiatione non tenentur Clerici vectigalia pendere de ista mento , Vino, oleo, caeterisque fructibus ex suarum Praebendarum fundis ae praediis. Abbas in cap. Non minus , de immunit. Eccles. Baldus in I. Placet, C. de sacros. Ecclet VI. Sane quocumque titulo iandus aliquis de manu laica in Eeclesiae
dominium transferatur , per hoc tamen non eximitur a servitutibus de oneribus quibus antea erat obnoxius. Quaelibet enim res ad quemcunque transferatur, semper eum suo transit onere, can. Si quis laιc- , I 6.quaest. I.
cap. Pastoralis, de decimis, cap .Ex literis, in fin. de pignor. & l. Alienatio. D.de Contrah. empl. Tum etiam, quia nemo plus juris in alium transferrem potest, quam ipse habeat, i. Nemo plus juris , D. de regul. jur. VII. Praeterea patrimonium, ad cujus titulum aliquis Sacros ordines suscepit, non potitur privilegio aut exemptionibus rerum Ecclesiae: non enim per hoc erigitur in Ecclesiasticum Beneficium , neque amittit pristinam rei mere temporalis conditionem, transique cum reliquis profanis bonis ad haeredes. Praetere, si quid ex taliter affecto patrimonio alienatur, non requiruntur conditiones quas Ius requirit ad bonorum Ecclesiae alienationem, quarum defecta irrita sit alienatio. Covarruvias lib. I. variar. re tui. num.4. Praetere, Glossa a. communiter recepta in Clement. r. de
in integr.restit. & Speculator tit. de in integr. restitui. 3. Qualiter, vers. Sed -nquid , affirmant restitutionem in integrum competentem Ecclesiis quasi jure minorum , nequaquam attribui Cleri eis ratione patrimonii, nisi ipsi reipsa sint minore se atque res Clericorum patrimoniales eodem usu capi tempore, quo usucapiuntur res laacorum. . VIII. onerum quidem alia realia , alia personalia censentur e & realibus quidem oneribus Clericos ostendimus exemptos : nec miniis,
imd multδ magis a personalibus immunes sunt ipso jure, quae , laicis imponuntur. Personalia dicuntur onera , quae animi provisione & corporali labore absolvuntur, ut ait lex ultima, 3. I. D. de munerib.& honor. Et ne quidem ad ea Clerici tenentur, quae nullatenus sordida, sed honesta sunt, ut simi publici Magistratus, seculares Administrationes , Legationes , cu-zae , tutelae, can. Generaliter, I 6. quaest. I. nisi sorte sponte reeipere Clericus velit legitimam tutelam , can. Pervenit, 36. dist. Eximuntur etiam Clerici ab obligatione militiae quantumvis justae, in qua etiam incurrerent irregularitatem , si sorte occiderent vel mutilarent, cap. Prasenuium, de C ler. percussi. Possunt nihilominus in casu necessitatis obligari ad excubias& murorum custodiam , cap. 'menit, de immunit. Ecclet.
IX. Neque adigi possunt Clerici ad contribuendum pro murorum publicorum
114쪽
publicorum reparatione , aut pro munimine Civitatis , aut Castri: neque cogi possunt ad recipiendos milites hospitio. Innocentius IV. in cap. 3 de immunit. Eccles. Abbas ibid. num. i. Quin etiam famuli & coloni Clericorum eadem gaudent immunitate intra Clericorum aedes a se habitatas,
can. Generaliter, 6. quaest. I.
X. Si tamen Clericus, Ecclesia, aut Monasterium seu dum obtinerent laic , tenerentur ad onera omnia seudo imposita , S ad ea praestanda cogi , Domino seudi possent. Innocentius in cap. merum, de foro Comper. Adebui Papa leges clausurae monasticae praescribens cap. I. de stat. Regul.
in s. statuat nihilominus, ut Abbatissa , vel Priorissa cujusvis Monasterii, si ab aliquo Principe , vel Domino temporali requiratur ad praestandum per seipsam , & non per procuratorem homagium , seu fidelitatis sacramentum ratione studi a Monasterio possessi , ipsa de Monasterio honeste comitata egredi possit ad praestandum subjectionis Se fidelitatis fac rarae nineum et quo praestito , debet sine mora ad Monasterium reverti.
XI. Jam verb hactenus exploratis Clericorum privilegiis ex Iure
communi, progredior ad eadem eommemoranda ex Regum Galliae Con-
aitutionibus. Sed in primis est praemonendum, ut quis in Gallia Clericus his fruatur privilegiis, non satis est e si Tonsura sit insignitus , gerar-Que habitum Clericalem, quae duo simul aliis in regionisus Catholicis tussicium; sed amplius requiri in hoc Regno, ut Clericus vel Beneficium Ecclesiasticum habeat, vel ut saero sit ordine insignitus , saltem Subdia-
Conatu , vel ut reipsa alicujus Eeelesiae ministerio sit addictus , aut actu, de citra fraudem si oraestimonialis , atque in publico studeat Collegio. vel Communitati Ecclesiasticae sit adscriptus di id enim multis Edictis statutum fuit Caroli IX. in Edicto Parisiensi , art. M. anno mense Januario; & Moliniis mense Februario anni II 66. art. II. rursumque P ti si is mense Iulio ejusdem anni, art. 8.XII. Atque in primis , quoad ipsorum Clericorum personales exemptiones , Carolus idem IX. in Comitiis Aurelianensibus , art. 28. 8c Henricus III. in Comitiis Ble sensibus , art. 1 . idemque in Edicta Parisiensi mensis Iulii anni is 6. edixerunt non posse Clericum ullum Sacris initiatum addici carceri propter nomina seu debita pecuniaria , ne quidem propter jura fiscalia. Quin etiam addunt, non posse rapi de oppignerari pro debitis pecuniariis vestes ipsorum . neque libros , neque mobilia illa bona, quae vel Divinis Ministeriis , vel eorundem usibus domesticis 3e necessariis sunt destinata. Ab oneribus praeterea personalibus , tam privatis, quam publicis, quae ab Ossicialibus seu Magistratibus laicis imponi seis Iem , ut sunt sequestrationes, tutelae , curae , publica ossicia , dc alia id genus , eximuntur in hoc Regno Clerici , non solum ex Iure communi, ut jam vidimus, sed etiam ex jure de consuetudine Regni. XIII. De ordine autem sessionis, praesessio dinetur Vicario Generali
115쪽
Episeopi apra quoscunque Iudices subalte mos, quoties simuI juridie λprocedunt , sicut ordinavit Ludovicus XIII. in suo sacratiore sedens Consilio , die Novembris a7.. anno I 6 2. ubi adjudicavit Vicario Generali Remensi praesidentiam supra Iuridicum Praetorem ejusdem Civitatis,
quem vocant Locum tenentem Generalem, in Conventibus concernentibus Hospitalium administrationem , aut redditiones rationum piarum causarum, & juramenti circa haec receptionem.
XLV. Pertinet verδ ad Jus Divinum prorsus indispensabile Catoli IX. Constitutio anni rs n. in ς natu Parisiensi verificata & recepta. die io.. Augusti anni ejusdem, sic jubens arta xx. Alan poterunt Bassivi ,
Senes alii, aliive fassices, neque nostra Pari memorum Curia dis latos ct Beneficiorum collatores campellere ad conferenda aliqua Beneficia Partitas praten. dentibus esed eas remittent ad alios Superiores Pratatos , ut super inferioris pralati recussione secundum jura provideant. Hoc idem edixere Henricus. III. Constitutionum Ble sensium art. 64. Sc Ludovicus XIII. Constitutione. anni I 629. art. 11. Cumque attentasset Rhotomagense Partamentum diem, dicere Sagiensi Episcopo,ut causas allegaret suae recusationis circa petitam
Praebendae collationem ,. Rex in Iecretiore Consilio hanc assignationem Iuri contrariam judicaviti, Episcopumque ab ea relevavit r. prohibuit etiam Partamento simile qpidquam postnac decernere, salvo tamen jure. Partis ad Superiorem Praelatum provocandi. Regium hoc Decretum estianni tis 3 o. die Julii 3 o. Edicta etiam Regum Francia: in Codice Henriceo &. in Collationibus lib. r. necnon in Compilatione Constiti tionum Regiarum per neum,m in Odochiis, artic. s. pra tentiam requirunt. Episcopi aut ejus Vicarii, quemadmodum etiam Regii officialis.& Consulum loci, in raxiociniis pecuniae per administratores. Xenodochiorum , & Nosocomiorum. faciendis et idque edixit Carolus a X2
ad Fonteinbellaqueum anno PF6 I. art. Cr i. . . t ii
XV . Causa Fidei in Gallia perinde ac in reliquis Catholicis rigioni bus sunt Ecclesiastici fori, & agitangas esse coram ordinario edixerum publicis Constitutionibus Franciscus I. Henricus II. de Carolus IX. re-Iὲtis in Codice Henriceo, 3c in Collarione Regiarum Constitutionum.-Causae pariter Matrimoniorum, circa eorum validitatem , aut nulli intem, selis attribuuntur Iudicibus Ecclesiasticis , juxta Edictum Henrici IV artici isti anni. Iaso 6. Iudices quoque Ecclesiastici, non solum de scedere oon bii, sed etiam de sponsalibus , ac promissionibus futuri Matrimonii , . ut praeambulis ad hoc Sacramentum cognoscant' & judicant ital hoc Regno, ut scribunt Gallicani Iurisconsulii Bacquet des Iustices, . Map. 1ii nomiae 33 a. Pastor de jurisdictione Eccles. cap. I 3. num. T. . proseriqye senatusconsulta per qua: talium promissionum causa: ad Epis pos remisse seiar. d. . Edicto insester Francisci L anni is39. confirmatur Eleusiaee: Gallicanam
116쪽
Gallieanae jurisdictio circa Divinorum Sacramentorum causas Inter quasi-bet etiam laicas personas. Eadem quoque ibidem jurisdictio asseritur Ecclesiae in causis Clericorum personalibus. Laurentius Bochellus in Summa Benc fie. verb. Iustitia Eceldiastica , in fin. docet duas esse regulas di Gallieani fori axiomata indubirata. In phimis , causas tum Decimarum Ec-ci eli asti carum , tum etiam Matrimoniorum pertinere ad Ecclesiae Regni Forum. Secundδ , causas criminum haeress & simoniae etiam contra Iaicos reos agitandas esse coram Iudicibus Eccletiasticis : additque ita suisse publice in Par lamento Parisiensi declaratum praeli dente Thuano , postulante Regio Advocato Dumesnil, die 29. Decembris anni II 62. Decimarum quidem causas attribuit Ecclesiae Gallicanae Foro Constitutio Philippi IV. anni 13ox. & Faber C. de jurisdict. omia. judic. des n. 49. Apud
Annaeum Robertum lib. 3. rerum judicat. CV.F. & lib. 4. cap. 1Ο. referuntur Parisiensia Senatusconsulta, quae partes li tigantes tum circa sponsalia, seu sponsionem suturi matrimonii ; tum circa judicium, & cognitionem
impotentiae ad contractum matrimonium , remittunt ad ordinarium:
quem tamen excludunt , cognitione, & judicio de damnis , dc eo quod interest , utpote spectantibus ad solum laicum Tribunat , tametsi eme
gant occasione Matrimoniorum. XVII. Quod demum attinet ad realium munerum ac onerum exemptionem, Carolus .IX. edixit Parisiis , mense Iunio, anno is 68. esse immunes clericos circa praedia , dc proventus suarum Ecclesiarum , & Praebendarum , ab omnibus praestationibus publicis fac vectigalibus: neque his astringi niti in suis patrimonialibus Donis. Idemque alae ro Pariliensi Edicto mentis Novembris anni ejusdem seculi septuagesimi secundi , & altero insequentis anni mensis Maii, ad Nemus Vincennarum: deinde Henricus III. Avenione, anno septuagesimo arto, mense Decembri; & idem in Comitiis Ble sensibus, artic. 18. idemque postea Parisis mense Ianuario, anno I 18o. arr. I9. statuunt Clericos in suorum Beneficiorum fructibus,& praediis liberos esse ab omnibus pecuniariis contributionibus, & Gubernatorum & militum hospitiis,& ab expensis & sumptibus praesidiorum militarium,munitionum, sortificationum , annonarum militarium, armorum,equorum ι iremque ab excubiis & custodiis , etiamsi mandatis Regiis aut inferiorum Potestatum declararetur comprehendi cunctas exemptas & privilegiatas personas. Admonen nihilominus Charondas multis senam sconsultis constitutum fuisse , non esse Clericos , tam regularesqtiam saeculares custodia portarum & urbium excubiis immunes tempore belli ; quia tunc agitur de communi, conservatione etiam Ecclesiarum, R Clericorum, & facul tatum ac rerum ad eos , easque pertinentium , urgetque periculum si minuamur excubiae e praesertim cum Pontifex ipse deis elaret, non eise immunes ab excubiis Clericos tempore belli, cap. Pervenis, de immunit. Ecclec. Ita Charondas ad Codicis Henricei lib. I. Iir. I 8 Irζ. .
117쪽
XVIII. Henricus III. Blesis , mense Martio , anno supra millesiis naum quingentei imo septuagesimo septimo , assiami declarat in suam protectionem Regiam omnes & singulos Ecclesiasticos Regni , eorumque domos , praedia , opes ab eorum Beneficiis dependentes ; seque eos eximere ab Omnibus bellicis contributionibus , & militum hospitiis:& Clericis permitti , ut apponant in suis aedibus , terris, & villis Insignia Regia ad salvamguardiam. Quam rem Carolus IX. pariter edixeratare. I s. Constitutionis Parisiis editae die I 6. Aprilis , anno ejus saeculi septuagesimo imo. XIX. Suam ver b beneficentiam lati lis diffudit etiam ad bona Clericorum patrimonialia Ludovicus XIII. qui Turonibus , mense Decembri,
anno I 6 I9. edixit, Clericos, tam seculares quam regulares, eximi a Cunctis oneribus, praestationibus , 8e col lectis , a quibus Nobiles Regni exempti sunt, atque a francis seudis , novis acqui titionibus , donis gratuitis, commodatis a Rege lumendis, aliisque quibuscunque subventionibus Regi praestandis. Item a murorum publicorum reparationibus , fortificationibus, pontium substructionibus, aggerum , itincrum , fontium instauratione vel structura. Itemque ab annonae militaris contributione , ii Gubernatorum militum impensis, victu , hospitio , sive intra Beneficii Ecclesiastici , sive bonorum patrimonialium ad Eccletiasticas personas pertinentium domos, sive in urbe , sive rure. Eximi pariter a publicorum debitorum solutione, a salariis vectigalibus , a capitationibus , seu assignatis ad singula horai m capita impositionibus , sive per Edicta Regia,sve per Gubernatorum, aut aliorum officialium Regiorum mandata, sive per Communitates aut municipales Magistratus , etiam in favorem Hospitalium aut subventionum pauperum , niti fuerint haec onera ab ipsis Episcopis pietatis causa libere indicta. Haec universa Rex idem altero confirmavit Edicto Compendii , mense Iunio , anno ejusdem saeculi vigesimo- quarto, quo decernit bona quidem Beneficialia & Ecclesiastica esle absolute immunia: sed Clericorum patrimonialia bona seu acquisita esse pariter ab omnibus vectigalibus & communibus praestathonibus immunia illis in locis, in quibus vectigalia personalia existunt, nullatenus autem hibi realia sunt; dummodo ubi onera sunt personalia Clerici ipii per sordidos achiis gradus sui dignitati non derogent, exercendo mercimonia vel alienorum praediorum locationes, etiam Lub aliorum nomine. Eadem iterantur ejusdem alio edicto in Villa Sancti Germani ad Nemus , mense Octobri, anno i 626. Eadem pridem edixerant Hemicus I I I. & IV. Eademque innumeris placitis tum Supremi Consilii Regii , tum etiam Sub sdiorum Curiae , quae in tertio tomo Actuum & Titulorum Gallicani
Cleri inscrta leguntur , confirmata sunt.
XX. Carolus in se per IX. Edicto Parisiensi , mense Novembri , anno supra millesimum quingentesimo septuagesimosecundo ; de Villae Sancti
118쪽
Germani ad Nemus, mense Februario , anno ejusdem saecuIi septuagesimoquarto : & Henricus III. Parisis, mense Iulio , anno sequentis saeculi septi ino e Ludovicus quoqM XIII. Parisiis , mense Augusto, anno i siti decernunt, cogi non Posse Clericos ad exhibendum titulos possessionum aut proventuum Ecclesiasticorum sub ullo praetcxtu, sive francorum Dudorum, sive novarum acqui sitionum , sive alia quavis de causa; hoc enim
in plerisque impossibile esEt ob transactorum bellorum clades , praesertim civilium, quae Religionis praetextus toto Regno excitavit: sed sufficere si constet de possessione, nec probetur injusta vis ac ii surpatio ; sicut Jus Civile & Canonicum constituunt in omni causa possessoria, ut susius suo loco explicabimus. XXI. Cum ver5 triplex sit Ecclesastica immunitas , scilicet personalis, realis, de localis; & de duabus primis satis superque actum sit, hoc
sciendum de locali, Iure quidem communi reos criminum & servos meta dominorum ad Ecclesiam confugientes , abstrahi exinde non polle , ut
constat ex plerisque Canonibus, can. Miror, can. Reum, cali. Frater, cano Si quis contumax, can. Metuentes, can. Uxor, can. Desinimi, can. Id constia
tuimus, IT. quaest. 4. Neque dimittebantur confugientes , ni si praestito a persequentibus sacramento de personae confiigientis securitate. Praesertim
veth in ipsa Gallia ab ipsis Christianae Fidei exordiis hoc servatum constaLex Arausicani Concilii I. can. s. dc Aurelianensis I. can. I. 3c quarti Aurelianensis can. 2I. Gregorius etiam Papa XIV. anno I 19 r. Const tutionem edidit incipientem, Cum alias nonnulli, circa ea quae spectant ad sectHritatem reorum criminum ad Ecclesias confugientium : excludit verδ ab ista immunitate publicos latrones , & itinerum grastatores , agrorum depopulatores, & eos qui intra ipsam Ecclesiam aut Coenae terium homicidia vel mutilationes hominum commiserunt, eosque qui proditorio hominem trucidaverint, quos vocant Assali nos: haereticos etiam , & Majestatis reos , qui in ipsam Principis personam attentaverint. Reliquis ver 5 rcis jubet immunitatem Ecclesiasticam suffragari. Statutum pridem fuerat lege Praesenti, dc l. Fideli, C. de his qui ad Eccles. confiig. & cap. Inter alia, de immunit. Eccles.cujuscuinque criminis reos, exceptis publicis latronibus,& nocturnis agrorum depopulatoribus , non posse de Ecclesia extrahit. Legimus etiam 3. Regum a. Ioab belli Ducem , eo quod Abnerem Amasim proditorie interemi sset, occisum jussu Salomonis fuisse intra tabernaculum , juxta Altare in quod confugerat. Verumtamen in Gallia ne
hac immunitate & impunitate licentia criminum ingravescat, vix ulla servatur in Ecclcsia immunitas reorum confugientium , nisi eorum qui aere alieno gravantur , ut ibi neque capi , neque inde extrahi queant. XXII. Altera localis Ecclesiarum immunitas excludit ab eis omnes profanos risius, non modδ abjectos & sordidos, quales sunt negotiationes, jumentorum au b ulorum transitus , juxta Domini exemplum ejicicntis M x vendito
119쪽
venditores & emptores columbarum ex porticu Templi , 8c proclamantis domum Dei esse orationis domum, Matth. χΙ. domum enim Dei decet sanctitudo, Psalm. 9x. Sed in luper excludit Ecclesie immunitas omnem forensem processum, dc judiciorum strepitum, etiam a Coemeteriis, cap. I.& cap. Cum Ecclesia , de immunit. Eccles. & cap. Decet, eod. tit. in s.
Adeo ut quaecunque judiciales sententiae in Ecclesiis latae nullae sint , ac
irritae , d. cap. Decet, in fin.
CAPUT XX. me Regularibus, s ' Regulari Professione , squatenus ab ea reclamare liceat.
HRIsTIANA persectio in charitate persecta consistit. Status autem religiosus, qui versatur circa consilia, est expeditior ad christianam perfectionem via , quatenus observatio
consiliorum evangelicorum remoVet impedimenta charitatis, essicitque ut charitas perfectius exerceatur, ut docet Abbas Moyses apud Cassianum collatione r. cap. 7. & S. Thomas 2.2. quaest. I. Dc hoc ergo ad perfectionem christianam adductivo statu nunc agendum.
II. Per professionem homo fit irrevocabiliter Regularis. Porrδ veteri& abolitae illi consuetudini , quae homines plerumque invitos Religioniastringebat, nulla habita cujuscunque aetatis etiam infantilis ratione , abjecta quoque certi alicujus temporis probatione, sive ex eo quod insantem parentes ejus monasterio obtuleratar, sive quia aliquis lecto per aegritudinem decumbens religioso habitu fuerat , circunstantibus indutus ; aded ut Rex Hispaniae Vamba multis victoriis de Saracenorum gente reportatis illustris, astrictus ad hoc fuerit, ut Regno se abdicaret, & monasterio se includeret, ex hoc solo, quod gravi aegritudine in amentiam simul & vitae discrimen adductus, habitu monastico vestitus a quibusdam Episcopis suerat, citra ullum ipsius consensum, cujus tunc erat incapax ; de qua veteri consuetudine, quae sexcentis fere annis viguit, copiosius tractavi in Notitia Conciliorum , ad Concilium Vormatiense et illi, inquam , antiquatae consuetudini successit rationabilior disciplina , quae liberam requirit ad profitendum deliberationem , & capacem deliberandi aetatem. Primitin
quidem praefixa fuit ad eam rem eadem artas , quae ad validum matrimonium exigitur in masculo annorum quatuordecim, & in foemina duodecim completorum , ut decernit caput Signi auum , & cap. Cum virum, de Regular. Sed his demum succedens Concilium Trident. requirit in utroque
120쪽
sexu 8c integrum probationis annum, & annos aetatis sexdecim adimpletos , sess. 1 f. de Regular. cap. II. Idemque excommunicationis poenam inseri sive parentibus , sive quibuscunque aliis, qui per vim aut metum quenquam ad religiosum statum adegerint , vel etiam ad hoc fucrint coo- rati, dicti seis. 13. cap. 17. & 38. Regium pariter in Comitiis Ble sensi u 1 Edictum huic Tridentinae Sanctioni consorinatur & quoad annum probationis , & quoad professionis aetatem , art. 28.
pi in quibusdam insulanis, & rigidioris Observantiae Monasteriis ad reli giosam professionem eos qui decimuinoctavum annum , qui est perseia at
1pud eos profiteri, ni si adimple
IU. Vota omnia ante professionem emissa commutari propria auth titate possiuit in vota religiosae professionis , ut censent communiter Doctores t & apposite ait caput Scriptura,de voto: Rem risi voti non habetur, qui temporale obsequium in perpetuam Religionis obsereantiam noscitur commutaeare.Unde eo ipsoNuod aliquis profitetur,eis nihil de anteactis votis cogitet ,dispensatur sufficienter ab eis, nisi de his ita cogitet,ut explicite horum
obligationem Verdurare intendat. Lessius lib. 2. cap. 4 . num. Io6.
V. Sciendum por id est, sex recenseri desectus, quorum singuli nullam& invalidam reddunt professionem. I. Legitimi consensus , sive per vim, sive per metum extorti. 2. Anni non expleti ad probationem requisti, etiamsi ante Tridenti mim Concilium professio fieri quidem ante annum completum prohiberetur , sed tamen facta non dirimeretur. a. aEtatis , si nondum finito decimosexto aetatis anno emissa suerit professio. 4. Sexus, si vir inter mulieres, aut mulier inter viros profiteatur. Hermaphroditus verδ ad evitanda scandala fauilibi profiteri potest. s. Defectus sui juris, ut est in eonjugatis, aut servis ι nisi inter conjugatos causa legitima interve nerit perpetui divortii, ut esset adulterium unius partium legitimε proba tura ; aut nisi alter conjugum se quoque religio in professione, vel sileris ordinibus astringat, cap. Cum sis praeditus, cap. con iuutus, cap. Mulier, de conversione conjug. 6. Si fuerit acceptata professio ab eo qui non est legitimus ad hoe Superior, neque i legitimo Superiore delegatus e neque hunc desectum potest reparare succedens a legitimo Superiore facta roti habitio. Quia ratum quis habere non potest quod sto nomine non est gcstum, cap.
Rarum, de regul.jur. in s. Ideoque necesse est eam proseisionem renovari ad hoe ut habeatur professus Religio .Lessius lib. 2. cap. 6 I.dub. 7. num. 61.