장음표시 사용
71쪽
larium eorundem Monasteriorum aut Codegiorum audire Confessiones seeuu-rium illorum , qui inibi sunt vere de famiιia, ct continui commensales , non autem illorum qui tantum ipsis deserviunt. Et aliquanto pδst : Et habentes s euitatem absolvendi ab omnibus casibus Sedi Apostolica reservatis , non ideo a casibus Episcopo reservatis posse absolvere.Posse autem Regularem Confessorem in ea Diaeesin qua es approbatus, confluentes ex alia dioecesia peccatis in ipsa reservatis, non autem in illa ubi idem Confestor est approbatus , absolvere, niseo em Poenitentes noverit in fraudem reservationis ad alienam dioecesim pro absolιιtione obtinenda migras e , hae Constitutione decernimus ac declaramus. Haec eadem Bulla expresse declarat quaecunque his contraria concessa ab Apostolica Sede privilegia, quaecunque illa sint, Regularibus cujuscunque sint ordinis, Instituti, aut Societatis,etiam IEsu, revocari & extingui. Ista quae ex ea Bulla hoc loco inserui, conformia sunt non modo aliis superius relatis Constitutionibus Pontificiis , sed etiam constanti hujusce
Regni usui & praxi. Aliae verδ quaedam sunt hujusce Bullae partes , quae
potestatem Episcoporum coarctabant circa limitationes facultatum Confessionum audiendarum, aut verbum Dei praedicandi respectu Regularium, ita ut occurrentibus aliquando gravibus scandalis Episcopi luccurrere
non valerent, ob evocationes crebras ad supremam Sedem , qua occasione
Episcopi inaniter fatigarentur, & offensiones Dei & fidelis Populi licentiosius prorogarentur: his ex causis visum est in Gallia istam Constitutionem, quae quidem ibidem Publicata non fuit, quoad illas saltem partes jura Episcoporum restringentes , non recipere. Qua de re suprema Pariis sensis Cutia decretum edidit die Septembris D. anno I 67o. ad requisi tionem Regii Procuratoris. XII. Quum in Francia Ludovico XIII. regnante graves emersissent contentiones inter Episcopos & Regulares, tandem amice compositae sunt Armandi Riehelei Cardinalis interventa , Parisiis die I9. Februarii , amno i 633. Omnes namque serE Religiosorum ordines per Gallias dispersi, interventu suorum Regularium praecipuorum Praelatorum , qui Parisiis convenerant. sequentem declarationem ediderunt & subscripserunt, quae
in publica Tabulati a Gallicani Cleri redacta fuit. Agnoscimus ct profite-m3r, nos minime posse aut debere intra ullam Dioecesim verbum Dei praedicare sine Dominorum ordinariorum licentia Ur approbatione, quos fatemur posse nos examiniare inlicentiam quam nobis concesserint revocare quum ipsis visumfuerit. Profitemur etiam, nos nec posse , nee debere intra Diorceses audire Secularium
Conf6siones, citra eorundem approhationem, quam possent ipsi revocare quum id expedire judicaverint, sive propter notoriam incapacitatem ,sive ratione publiciscandaei. Ipsis tamen supplicamus ut judicium suu Myendant,donec Superiores Regulares admonuerint de causis ob quaι sit istiusmodi revocatio facienda utpos
debitam inquisitionem ipsi Superiores Regulares provideant pro Do officio, sicut provisuros fferamus: crsi providere neglexerint,tum demum Domini ordinarii '
72쪽
prosua authoritate providebunt. Huic subscripsere declarationi praecipui Superiores & Provinciales Societatis Iesu , & Carmelitarum , tum Conventualium , tum Discalceatorum ; Dominicanorum pariter , tum ex vico Iacobeo , tum ex suburbio Sancti Honorati; Zc Franciscanorum , tui Conventualium , tum Recollectorum ; Fuliensium pariter , dc Minim rum, dc aliorum ordinum ; simulque Generalis Minister totius ordinis Sanctae Trinitatis Redemptionis Captivorum. Igitur quam longissime Ivero aberrant illi Regulares , qui ut se subducant ab Ordinariorum authoritate, negant receptum esse in hoc Regno Concilium Tridentinum, de Pontificum circa hanc rem Constitutiones r contrarium enim liquido constat, tum ex communi usu, tum ex praecedenti Regularium Regni
Declaratione. Praeterea Bauni Religiosus Gallicanus Societatis Iesu in sua illa Canonica Praxi, quam se ad Consuetudines hujus Regni procudita profitetur, haec eadem sigillatim astruit & docet. Hoc astruunt Curiarum Regni Senatusconsulta , ex quibus unum Parisiense paulo superitis retuli. Praeterea generale Concilium Viennense in Regno isto habitum , de constans majori ex parte Gallicanis Praelatis & Regularibus , eadem sanxit quae hic attigimus circa Regularium erga Episcopos in casibus praefatis subjectionem , praesertim circa Conselsionum auditionem , dc Divini verbi Praedicationem. XIII. Potestatem habet Episcopus Regularibus exemptis, quemadmodum secularibus Sacerdotibus facultatem dare ad certum temptas limitatam audiendi Secularium Consessiones , quo finito non possint illas ulterius audire. Potestque idem ipsam facultatem 1 se indefinite 8e sine temporis limitatione concessiam, quum ei visa rationabilis causa fuerit.
revocare: neque tenetur rationem reddere revocationis , quae quandoque etiam prorsus sileri debet ad evitanda pertinacium contentionum aut alio- .rum graviorum peccatorum , quae revocationi causam dederint , gravia
scandala ,& diffamationes. In causa Andegavensis Episcopi 8c Regula rium tum Societatis Iesu, tum aliorum ordinum , quae tandem Romae judicio Alexandri Papae V II. & Cardinalium dirempta est , examinata fuit ista Regularium praedictorum propositio : Nonposism Episcopi limitare,
seis refringere approbationes quas Regularibus concetant ad Confessiones audiendas, neque ulla ex parte revocare. Hanc propositionem idem Pontifex cunx coetu Cardinalium, declarat 3o Januarit,an. I 6s'. aliam, temerariam, sca talosam, oe erroneam. Et antea Urbanus VIII. Pontifex facultates audiendarum Confessionum restrictas ac limitatas possie Regularibus ab ordi- variis concedi, declaraverat suo Brevi, anno I 639. in causa moti litigii inter Cardinalem Sandovalem , & Regulares illius Dioecennos : & expresse statuerat . finito hujusmodi limitatae concessionis tempote , non posse a Regularibus Consessiones Saecularium audiri citra novam ordinarii approbationem. Et pauid ante memoratum Concordatum Parisiense
73쪽
inter Episcopos & Regulares Regni, expressam continet Regularium de clarationem , polle ab Episcopis revocari licentias audiendi Consessones s bi Regularibus datas , quando ipsis Episcopis visum fuerit. Hoc idem
declaraverat Nationalis Gallicani Cleri Conventus anno I 62s. Sanctus in se per Carolus, Pontificum decus eximium , atque Ecclesi sticae disci-- plinae norma & columen, his verbis decernit in Mediolanensi sexta Synodo : Episcopus amoveat Confessarios , etiam Regulares Iam approbatos, quos pro sua timorata conscientia religione viderit non in eo munere ita sincere, integreque, ct cum ad catione se gerere. Eandem Religiosis circa audiendas Conseisiones potestatem concellam revocari polle ab eodem qui concesserat Ordinario, tradunt qui post Concilium Tridentinum scripsere, Miranda ex ordine Sancti Francisci, Cardinalis de Lugo ex Societate Iesu: . item Barbosa, Prosper Fagnanus , allegans etiam Sacrae Cardinalium Congregationis declarationem , his verbis : Qua tio propo=aebatur, an Regulares approbati ab Ordinario ad auάiendas Confessiones, praevio examine, ad rempulsi fio tempore anquam semel approbrui possent invito ordinario deinde augire confessiones ρ Congregatio censuit , non posse. Ipseque de Lugo tract. de Sacramento Poenitent. disput. 2I .sech. 3. f. i. ait posse Episcopos justa de causa revocare facultates quas ipsimet concellerunt Regularibus circa Consessionum auditionem , & polle contingere ut revocare teneantur ad animarum eis incumbentium salutem : dc his casibus praesumendum esse in favorem Episcopi, qui rationem facti sui Religioso reddere non tenetur, neque ejus Superiori. Et plerumque causae sunt occultae, quas propalare non expedit: & quanuis certae sint apud Episcopum , non tamen
juridice probari possitiat vel debent, non solum ob litigia , jurgia , Scscandala quae inde nasci possent, sed etiam quia poenitentes , & qui a
poenitentibus audierunt alversi Conses res, in rcbus occultissimis . &quae plerumque sigi llo Poenitentiae coarctantur, atque ipsis poenitentibus damna, vel etiam infamiam inferre possent, non debent ista in aperti rem notitiam proferri. Praeterea facile hoc contingeret, ut Confessarius . de sua in perpetuum approbatione securus negligat deinceps debitis studiis incumbere, ut qui ante, capax fuerat , deinde per neglectium & oblivionem fiat incapax. Hae rationes majoris ponderis sunt, quam ut dignzpossint aestimari. XIV. Denique Rex Christianissimus pro suo officio providendi Sacrarum Ecclesiae Constitutionum observationi , in suo sacratiore Status Regni Consilio , die A. Martii, anno x 669. statuit, ut ordinariorum mandata & concessiones limitatae ac reservatae Regularibus factae , serventur secundum limitationes ab iisdem praefinitas et nere ausiar Regulares in. Ecclesiis etiam propriis concionari, aut Secularium Con siioncs audire ultra terminos in ordinariorum concessionibus praefixos et poticque ab Ordinariis solis praefixos limites amoveti, di ab iisdcm posse eosdem Regulares
74쪽
Regulares iterum examini subjici; quin etiam si visum eis fuerit, tempus' jam concessiim restringi , aut prorsus revocas, cujus rei rationem nemini reddere teneantur : item posse Regulares contumaces canonicis poenis decensuris coerceri ab Ordinariis. In calibus aurem simplicis per Regulares appellationis non licere eis ad aliud Tribunal proVOcare , praeterquam ad Metropolitanum , conformiter ad Concordata Leonis Papae X. cum Fcan. corum Rege, aliasque Regni Leges. Et quoniam causa tunc vertebatur
inter Epistopum Agennensem , dc Regulares Societatis Iesu, dc alios . Mendicantes , his omnibus prohibet , quos jam antea censuris suis perculerat contumaces idem Episeopus, Sacramentum Poenitentiae, aut praedicandi munus in quibuscunque Regni dioecesibus exercere, nisi postquam a praefatis censuris suerint per Agennensem Episcopum absoluti 3c relaxati, aut intermedia appellatione per Metropolitanum. Prohibet denique, quod ab iisdem Regularibus factitatum fuerat, ne deinceps per Syndicos aut Conservatores in similibus causis agere audeant : sed sollim, ut eorum
quilibet suo privato nomine, si quod jus habet , illud prosequatur. Edicit
demum Regia ista Constitutio , ut in universis Regna dioecesibus praefata omnia promulgemur, & inviolabiliter serventur.' XV. Post secundam istius operis editionem aliae similes causae in regno isto G Alicano emerserunt. Biterrensis namque Episcopus pro iure suo aggressus est, dum ex ossicio suam lustrat dioecesim, visitare in oppido
Giniaco ipsam Minoritarum Conventualium Eccle si am & contiguum coe- meterium. Huic se tumultuose opponunt Franciscant, commotaque plebe, vim adversus Episcopum commovere moliuntur. Eam ob causam Episcopus omnes concessas hisce Regularibus consessionum saecularium personarum audiendarum, verbique Dei praedicandi facultates revocat. Illi nihilo secius pergunt in confessionibus audiendis , omnemque plebem adversus Α nristitem concitant , qui ad istam coercendam proterviam monitiones edicit tum excommunicationis in rebelles, tum localis interdicti. Ab his Conventuales cum rebelli plebe appellationem, tanquam ab abusu , non
ad Metropoliten, sed ad Senatum Tolosanum interjiciunt. Sed causa penitus discussa , prodiit tandem Senatusconsultum cuncta ab EF i scapo gesta justificans , & appellantes gravi mulctae pecuniariae subjicit, gravioribusque interminationibus ad parendum Episeopo adigit. XVI. Non absimilis haud multo post inter praepotentes alterius oris dinis Regulares , & Illustrissimum Stephanum Camusium Gratianopolis
Episcopum, simultas exorta est. Hic cum rescivisset de quodam ejusdem ordinis , quod intra dioecesim inordinate se gereret, prudenter a Iud Superiores , scilicet Praepositum Domas Regularis & Provincialem egit pri-Vatim, ut in alterius Dioecesis familiam hominem transferrent. At illi freti, ut putabant, potentium amicorum praesidiis , & aliunde male in Episcopum affecti, ejus monita & preces neglexerant. Spe sua elusus
75쪽
Episcopus,Religiosum de quo agebatur, admonet a se revocari quascumque licentias ipsi concessas conseisiones audiendi, Dei que verbum praedicandi : eam ille prohibitionem nihil pensi habet, persistitque in utroque solito, quanuis vetito sibi exercitio. Qua rcbellione motus Praelatus, qui hactenus privatis duntaxat monitionibus & prohibitionibus egerat, adigi tur ad juridicas formas. Adhibito itaque Notario & testibus Jc scripto publico , suam tribus vicibus iterat prohibitionem , &censuras palam comminatur. Sed Regularis praefracte , tanquam ab abusu provocat ad Senatum. Commodiim tamen acciderat, ut Antistitis causa: Regio diplomate ad Regii Consilii judicium suissent dudum evocatae. Tres tamen admoniti Regulares confisi se in Sanctiore quoque Conli storio potentibus amicitiis fulciti, ad illud idem suam prosequuntur appellationem. Consulte, autem Romanae cognitionis judicium declinabant, sub quo se causa casuros non ignorabant, idque ex Summorum Pontificum Constitutionibus, & Romae judiciis, in quibus saepe succubucrant, augurabantur. Verumtamen Amplissimus Regii Consilii Ordo sapientia sua indignum judicans , si aliqui
Regulares , quorum praecipua laus in humilitatis professione , & erga venerandos Ecclesiae Praelatos observantia consistere debet, adversus eximiae pietatis Antistitem insolescere pergerent ; & si dum iste sacro suo sungitur ossicio , rebellium subditorum, aulicis artibus cum ignomini a Domini, JEsu succumbere cogeretur, ade8it appellantes , ut ad pedes Episcopi provoluti veniam praeteritae rebellionis exposcerent, seque morem jussi nibus illius gesturos pollicerentur : idque reipsa praesente scriba & testibus praestitere. XVII. Neque vero Sacerdotibus etiam exemptis, aut Regularibus- quibus aliquando concessam confessiones audiendi, vel concionandi facultatem ordinarius adimit , quidquam suppeditare praesidii potest Lugdunensis Concilii decretum sub Innocentio IV. Papa, vetans quibuscumque Iudicibus Ecclesiasticis excommunicare , sulpendere vel interdicere quemquam, ni si cum expressione ter iterata, atque per scripturam causae propter quam indicitur censura .' quod habetur decretum cap. I. de sent. ex m. in 6. Sed longe dispar est ratio in inflictione censurae Ecclesiasticae, atque in revocatione spontanei mandati, aut liberae delegationis , vel cu-juicumque demandatae per superiorem potestatis vel commissionis. Mandata enim , re adhuc integra, simplici revocatione notificata , certum est exspirare , cap. Mandatum , de procurat. & cap. Quanuis , eod. tit. in 6ι. de cap. Ex parte, it 3. de rescript. Idemque statuitur circa delegatam potestatem, cap. Quami , de ossic. jud. deleg. in b. I
76쪽
Prosequutio potestatis Ordinariorum erga Exemptos Regulares.
Net rcstis duodecim seculis Episcoporum erga Monachos potestas nullis fere Iimitibus circumscripta permansit, ut compertum fit ex Dionysii Areopagitae libro de Ecclesiasti.
ca Hierarchia , & insequentium aetatum monumentis, tum
apud Concilia, tum apud Ecclefiasticos Scriptores. Oecumenicum Chalcedonense Concilium canone quarto, quosvis Monachos jubet Episcopis esse subditos & morigeros sub excommunicationis interminatione. Sanctissimus veth Abbas ac Monachorum pater & institutor Bernardus in epist. x. hae ixa protestatur: ceram sum ego Monachis oe Monachorum qualiscumque AMM,s mei quandoque Pontifcii excutere a propriis cervicibus jugum tenta rori dota a mox tyrannidi meipsumsubhcio. Haec ille seribit ad Henricum Senonensem Archiepiscopum. Aurelianense quoque Conetistium I. anno quingentesimo undecimo, regnanteque sit Odoveo I. celibraiatum , Abbates Monasteriorum jubet Episcoporum potestati , correctioni α mandatis esse subjectos & morigeros, can.9. II. Novissimis porro seculis Clerus Regularis plerasque exemptiones 1 Summis Pontificibus impetraverunt, quas deinde alii summi Pontifices , di quaedam Concilia moderandas ob salubrius Ecclesiae regimen, atque ex parte revocandas judicarunt. Bonifacius Papa V III. in eap. Super Cathedram, in Extrav. eonu de sepulturis , Mendicantium Regularium exemptiones , quas praetendebant, certis limitibus coereuit. Ejus successor ex ordine P raedicatorum assumptus Benedictus XI. illos ipsos limites sustulit, eap. Imar cinctas, in Extrav. com. de privile g. Sed Beneis dicto qui successit Clemens V. in generali Concilio Viennensi abrogavit illam Benedicti Consti uitionem, & Bonifacii dudum abolitam Sanctio. nem restituit, eap. Dudum, in Clement. de sepulturis. Postremis generale Tridentinum Concilium sessi 13. eap. I s. de Re Hrm.decernit, ut non O stantibus quibuscunque privilegiis & exemptionibus , nullus Regularis possit saecularium etiam Sacerdotum Consessiones audire sine approbatione ordinarii, qui possit ilIum, si velit, examinare. Et sess. a F. cap. 4. de Reso . statvir, ut nullus Regularis, etiam in Ecclesia sui ordinis eo tradicente Episcopo praedicare praesumat. Tridentitue quoque sessionis caput 3. renovat concilii generalis Lugdunensis sub Innocentio IV. D G cretum
77쪽
cretum citatum in cap. Volentes, de privileg. in G. quo Regulares ratione delictorum extra claustra commissorum , jurisdictioni subjiciuntur ordinariorum. Idemque Concilium circa Monialium clausuram, admissionem, de liberam prosessionem , dc extraordinarias Confessiones , 8c quorumcunque Regularium reclamationes ob professionis invaliditatem , & circa
alia nonnulla Religiosos submittit Ordinariorum jurisdictioni,correctioni & potestati. III. Postmodum Pius Papa V. ex Dominicanorum ordine , anno is i. mense Augusto , in ea Constitutione quae incipit, Romani Ponti is, expresse decernit Religiosos Mendicantes ab Episcopo semel approbatos non posse postmodum ab eodem examinari, sed tamen posse , successore examinari. Hujus meminit AEgidius Coninch de Sacram. Poenit. disp. 8.dub. 7. num .s T. & seqq. atque indidem duas inseri conclusiones. Primδ, idem juris esse in divertis dioecesibus, ut scilicet Mendicans Regularis in una dioecesi approbatus , necesse habeat ad audiendas in alia dioecesi Consessiones, necnon ad praedicandum Dei verbum, alteram sumere specialem approbationem ab ejus loci ordimrio, qui poterit ipsum examianare. Secundδ, posse per successorem Episcopi qui approb verat , ab auditione Consessionum, aut , praedicatione excludi ; quia frustr Jus haberet examinandi , si non posset praedecetaris sui concessionem revocare. Doeet hoc idem , ojusdem cum AEgidio Coninch societatis, Suare, de
Poenit. disp. 28. seM. s. num. II. de Laman. de Sacram. Poenit. cap. 3. num. s. Haec Vero Societas recensetur per Pontificum Decreta inter Mendicantes ordines , & horum gaudet privilegiis. Cum autem ista Pii V. Constitutio anni 11 i. sit posterior illa quam idem Papa cuderat annor 16 . in amplissimum favorem Mendicantium ,& contrariam Tridentinis Decretis, derogat sine dubio praecedenti Constitutioni , quemadmodum posteriores seges prioribus, quibus opponuntur , derogare solent, easque antiquare. Sed quia pleraque adhuc supererant in priore Pii Bulla, quae posterior non abrogaverat, providit immediatus Pii successor Gre- gorius XIII. totius illius prioris Bullae abrogationi , de novam edidit
Constitutionem anno 116 . qui disertis verbis primam Pii constitutionem prorsus obliterat, & testificatur Pium ipsum experientia incomm dorum, quibns occasionem prior illa sua Bulla praebuerat edoctum , statuisse illam integre abolere , cujus exequutionem voluntati S superveniens ejus mors praevenit : sed tamen in vita sua ex parte abrogasse, nimirumper illam posteriorem anni Is r. cujus pauid antὸ memini. Deinde Urbanus Papa VIII. Constitutione sua 3 o. Augusti, anno i 619. sic ordinavit: Regulares a prodecesseribvi Episcopis examinati or approbati ad Confessionos Secularium audiendas,apraesente Episcopo successore, pro majori conscientia sua quiete possunt iterum examinari: ct si minus laonei reperti fuerint, reprobari,
ad prascriptum Constitutionissancta memoria Pii Rhae de re edita. Quia verόRegulares
78쪽
Regulares societatis Iesu, ob sibi concessa specialiter privilegia , quibus
speciatim ac nominatim derogatum non fuerat, praetendebant se illis Pii de Urbani Decretis non comprehendi, sequuta est Innocentii X. Papa Constitutio quae incipit, Cum sicut accepimus, quae sic decernit art. 9. R Iuliares etiam Societatis lesu in una Dioecesi ab Episcopo approbati ad Confusiones secularium audienda, , nequaquam postunt in alia Dioecesi huju nobi Confessiones audire sine approbatione Episcopi Dioeces i. Huc etiam lpectant,&: hue
reserto quae luperiori capite , num. I . 8c I . adduxi de Sanctione Innocentii X. in causa Angelopolitani Episcopi , & Regularium Societatis I Esu:& de altera Sanctione Alexandri Papae V II. in causa Episcopi
Andegavens s , & Regularium praedictae Societatis , aliorumque in Dice-cesi Andegavensi commorantium. Et dena lim de Concordato Lutetiae Parisiorum inter Episcopos 3c Regulares Gallicanos celebrato , cui Patres Societatis I Esu subscripsere. Quinetiam antequam prodii flent Constitutiones illae celebres Gregorii XV. Urbani VIII. Innocentii X. Alexandri VII. & Clementis X. quae omnem ambiguitatem excludunt docuerat Bonacina de Poenit. Sacram . disp. qiuest. 7. punct. q. g. I. num. I 6. posse ab Episcopo ex justa causa revocari simplicem & absolutam approhationem, quam Religioso indulserit ad audiendas Consessionest ut enim sileam ex necessitate desumptas , & ex occasione abusuum & scandalobrum se pervenientium, nec ante praevisorum, urget illa communis regula; omnis res, per quas causas nascitur , per easdem dita luitur : eap. i. de regal. ruri ut eadem potestas quae facultatem indulf t, possit eandem re-tn: flare. Idemque astruitur citato superius Concilii Mediolanensis Decreto,
cui Sanctus Carolus praesidebat; & allegata doctrina eruditi stimi Cardinalis de Lugo , praefatae Societatis Theologi consummatissimi. IV. At verό non licere cujuscunque ordinis Regularibus, quantumis vis per Superiores proprios approbatis , verbum Dci praedicare , ne in propriis quidem Ecclesiis, inconsulto aut invito Episcopo seu ordinario, non modb statutum fuit a Tridentinis Patribus selsi s. cap. 1. & LlI . et . cap. 4. de reform. atque ab insequentibus Summis Pontificibus , verum etiam hoc idem Francica Iura praescribunt, ut videre est in Edicto Melodunensi anni I 379. art.ε. ubi hoc statuitur ; & praeterea Regiis Magistratibus prohibetur ne committant vel introducant ullos in Ecclesias Concionatores, sed hoc totum relinquant Episcoporum arbitrio, quibus solis eorumque Vicariis id solicitudinis incumbir. V. De casibus verbab Episcopis reservatis , Gregorius XIII. in Bulla incipiente, Cum a sacra , quam resert Quaranta lib. . cujus meminit Gra L fius monachus Benedictinus, & alii plerique , declarat Regularem habent m pri silegium a Papa absolvendi i quibuscunque casibus ipsi Papae r
servatis, non adipisci. hoc ipso potesttatem absolvendi a cakbus,aut censuris per ordinarios locorum reservatis radeo ut si ordinarius reserva erit G a casum
79쪽
eassim alio uem ex iis qui recensentur inter reservatos a Papa , hoe ipso restringi lacultatem , Papa concessam circa talem casum , ut necessariussit recursus ad ordinarium pro ista impertienda absolutione, sive habeat ipse ordinarius facultatem a Papa sibi concessam circa eum casum, sive non habeat: cdm possit semper Episcopus suas reservationes , ut libuerit. tollere aut suspendere. Porrδ Grassii verba haec ipsa sunt, Decis. Aur. p. r. lib. I. cap. I 3. de potestat. Conscisar. num. s6. Item quaeri potes utrum Reliagio suι , qui facultatem habet a Sede Apostolica absolvendi a quibusvis casibus
er censuris si Episcopus alicujus civitatis particulari Constitutione reservaveris sibi unum vel plures caseus Papales, imponitque censuram assisenti, o poterit Religiosus praedictas ab illo vel illis casibus absolvere. Renyondeo quod non .ut es declaratum per Gregorium X III. quemadmodum refertur per Car. Neapolis. lib. . inel. Cum a sacra. Hactenus Grassius. Id veria ita rationi congruum visum est , ut ante istam Gregorii XIII. Declarationem hoc idem asseruerit insignis ex ordine Praedicatorum Theologus Dominicus Soto in A. Sent. dἰst. I 8. quaest. 4. art. 3. 3. Quo ergo. His successit Sacrae Congregationis Decretum Clementis Papae VIII. approbatione munitum, quo statuitur neque Societatis Irsu Religiosos, neque alios quoscunque Regulares, aut quomodolibet exemptos, etsi facultatem obtinui ssent 1 quibuscumque casibus & censuris absolvendi, etiam Papae reservatis . posse ullatenus hoc praetextu absolvere , reservatis per locorum Ordinarios. Illud refertur , Quaranta in Bullario , sub tit. Caseus reservati. Sane hoc Decretum se quodammodδ restringit his verbis , Per universam Italiam rat tamen non solum in suo robore perdurant praecedentes universaliter loquentes Constitutiones , sed etiam subsequentes, quae hoc illimitate ac
generaliter decernunt. Decretum enim Pauli V. confirmans Sacrae Congregationis judicium, omnibus Regularibus, aliisque quantumlibet exemptis seu privilegiatis prohibet absolutionem impendere 1 casibus & cen- iuris, quascunque locorum ordinarii reservaverint, nisi ex ipsorum lucentia. Cujus Decreti mentio est apud Filllucium Societatis I Esu Scriptorem Tract. de Censuris in particulari , cap. ro. circa finem. Qui ibidem
diserte asseverat , virtute praesitorum Decretorum teneri indubitanter &astringi omnes Regulares , ae Exemptos. Successit deinde Bulla Gregorii XV. Papae . deinde Breve Alexandri VII. in quo damnatur ista propositio : Regulares habent potestatem absolvendi S peccatis Episcopo reservatis , etiamsi ab Episcopo authoritas ipsa ipsis indulta non fuerit: de declaratur ista propositio falsa, authoritati Episcoporum ct Sedis Apostolicae injuriosa. Hoc Breve direxit Summus Ponti sex ad Episcopum Andegavenissim , die 16. Fcbruarii, 36 19. Haec eadem docuerat olim Grassius Regu-Faris Benedictinus Decis. Aurearum p. I. lib. I. cap. I . num. 6. quanuis major pars harum Pontificiarum Constitiitionum nondum in lucem , dum
ille scrib bar. enianasset. His demim adjunge Bullam Clementis Papae X.
80쪽
Mnu Is o. quae incipit , Superna magni Patrisfamilias ; & ita decernit: Habentes facultatem absolvenda ab omnibus casibus Sedi Apostoliea reservatis, non idis a casibus Episcopo reseminis poste absolvere, hac constitutione decem
VI. In causa pariter Fidei Regulares quantumvis exempti subjiciuniator ordinariorum jurisdictioni, cap. Ad abolendam , de haeret. 8e Concilio radent. si T. s.cap. 1.3. Si Dero. Praeterea generaliter, quoties agitatur contra Regularem causa criminalis, constituit Generale Lugdunense Concilium sub Innocentio IV. ut cognitio & judicium spectet ad Episcopum: Ec habetur in cap. 'lentes , de privileg. in 6. his verbis 2 Definimus quod uantumcunque Exempli gaudeant libertate, nihilomisus tamen rasione delim. .es eantra ias, vel rei da qua agitur eontra 'fos, recte poseunt eoram iocorum ordinariis convenisi. Hoc ipsum jus instauravit Concilium pariter Trident. sess7. cap. I de reserim Quinetiam ipso Francico jure hoc idem , Car Io IX. astruitur in Aurelianensibus Comitiis, art. tr. in quo de appella-rovidetur in his causis: Sc declaratur pariter appellationes Resententia Episcopi in causa criminis , non suspendum senten-
rire t Omaera inquit Abbates oe Abbatissa, Priores συι Capita ordinum, indifrenter jubjecti erunt Archi* F
xosano , nee poterum ullis uti nivilegiis ae exemptionibus punitionem criamnum,non obseamibus quibuslibet appeti mibus, quarum nobis cognitionem reservamres. Atque itam antur in hoc Regno ad privatum Regium Consis Gibunalibus. Item quum Regularium exemptorum Praesecti suo et rea subdi mem ossicio desunt, si admoniti intra sex menses non coris seiplinae claustralis instaurationi non providerim, possunt Dii Apostolieae Delegati, visitare. ordinare , dc corrigere. : Regulares Praelati juxta ordinis instituta. quibusvis tappellationibus remotis. Concit. Trident. sest xx. cap. 8.uitur in cap. Quanto, de ossicio Iud. ordinar. ut scilicet se suppleat Abbatis negligentiam circa Vagos Sc errones tuod idem pariter in Gallia providetur memorato artic. II.
geelesiae Monasteriis & Religionibus adnexae , vi-,ni, δe aut horitati subduntur ordinariorum , toto tit., dc cap. Ex ore , de privileg. 3c habent Ordinarii juristonaehos seu Religiosos , qui eis deserviunte adeo utriis ex causa suspendi, interdici. excommunIcari, ut st V. in Concilio generali Lugdunensi , cap. 1. 3. In eos, Ξademque Iura confirmantur Concilii Trident. sessica . xi. sis verbis i In Monasteriis, seu domibus Virorum ac Mulierum.