장음표시 사용
281쪽
α ue 4 Juris Canonici Theoria,
CAPUT XXIX. De Decimis, s Oblationibus.
Eci MAE , & Oblationes ad bona Sc jura Ecclesiae pertinent. Decimarum triplex genus censetur: praedialium, quae ex praediis , locatione agrorum vel domorum , piscinis , lacubus, mole trinis , &c. personalium , quae ex personarum negotiatione , famulatu , artificio , &c. mistarum , quae ex animalium foetu, lana , lacte , i c. educuntur ; harum snim rerum fructus partim ex praediis , partim ex hominum industria prodeunt. In his omnibus, tum quoad res ipsas , tum quoad taxationem spectanda est locorum consuetudo , qua etiam pluribus in locis, praesertim in Gallia, cessarunt decimae perso
II. Fraudantur decimae , si quis ad ipsas seponat fructus deteriores,
quo calu mortaliter peccatur cum obligatione restituendi, quemadmodum etiam quando infra receptam taxationem praestantur. Non tamen tenetur quisque Oprima pro decimis seligere , sed mediocria ex bona fide, prout occurrunt. Ioan . Major in 3. Sentent. dist. 37. quaest. 36. col. 2. Navarra Manual. cap. χ r. num. 3I. Similiter statuit lex Lessaro generaliter 3 . D. delegat. r. legato generaliter relicto, veluti servi unius, neque optimum, neque pessimum elle accipiendum. III. Deducendae fiunt decimae ex integris fructibus ante omnem expensarum, censuum , tributorum & aliorum quorumcunque onerum deductionem e tum quia decimarum jura sunt antiquiora: tum etiam , quia iura Dei & Ecclesiae humanis juribus anteferri debent, cap. Cum non sis, &cap. Tua nobis , de decimis. I V. Quaeritur de jure decimarum, an possit Laicis competere λ Non potest Laicis primarib compe ere , cum sit jus spirituale , contractum ob Ecclesiasticum ministerium ; ideoque neque possideri , neque praescribi , Laicis possunt, cap. Ad hac , de decim. & cap. Carfam , de praescription. Potest vero Laicis competere jus decimarum ab illo primario exortum, quatenus potest Ecclesia jus la Acis ad fluctus, prout temporales sunt, concedere, puta donatione , locatione, Venditione. Hoc enim ius secundarium cἰim proficiscatur ex humano contractu, temporale est. Lessius lib. 2. de
V Galliae usus est, ut , L. icis sine justo & probato titulo deerimae praescribi non possint , ne quidcm possessione , cujus ivitii memolia nota
282쪽
extet, ut docet Laurentius Bochellus in Summa Beneficiaria , verb. Deeiams , cap. 3. nuna. . sutile saepissime in Supremis Curiis judicatum confor
micet ad Clotarii Regis Constitutionem in legibus Alemanorum , cu iis verba sunt : Res Ecclesie de laicis absque charta nullus pr/sumat possidere. DF cbartam non Hierderit, quod comparas et a Pastore EccIesit, posse lio semper ad Ecclesiam perἰineat. Alter Galliae usus est , ut ibidem tradit Bochel jus
num . . Charondas ad Codicem Henrici lib. I. tit. de decimis I . art. r. Chenutius centuria 2. q. 6. Despcilleus de Benes. Eccles. Lir. 2. scct. I. n. 6.
multa proferentes Iudicata , quod decimae alaicis in seu datae ante Li,anense Iub Alexandro Papa III. Concilium debentur laicis. Concilium istud anno 1i8o. conclusiim dc publicatum fuit. At vere, quinque sereante id tempus seculis Carolus Martellus , urgente periculos ssimo Saracenorum bello , qui magnam Galliarum partem invaserant . multarum Ecclesiarum decimas Ducibus exercitus sui attribuerat , ut eos in tanto Christianorum discrimine fidos Sc strenuos haberet hoc novo auctoramento. Atque hae dicuntur decimae seudales , seu in udatae , utpote , Principe in seudum conversae. Praefatum Concilium decernit laicos declinas detine lares, non posse illas in alios transferre laicos, scd dcbere Eccle-sae restituere, cap. Prohibemus, de decim. Idque servatur quidem in Galli, circa decimas post id Concilium in seu datas, aut quovis modo a laicis acquisitas; sed non circa decimas ante id Concilium in seu datas , quae solent
ad haeredes aliosve laicos transferri, sive voluntaria , sive coacta alienatione. Louetu S lit. D, cap. 9.. VI. Decimae ex novalibus procedentes pertinent ad Parochum, ejunque redditibus accrescunt, cap. Commissum A. cap. Quoniam I .can. Ex parte 27. cap. Cum contingat 29. de decim. Idque servatur in Gallia multi a firmatum Senatusconsultis , quae refert Charondas lib. I. responsorum, cap. I 8. Leprestre centur. I.cap. I F. Bochellus Sum. Benef. Verb. Decima,
cap. 3. Novate hoc loco intelligimus terram nunc primum ad fructi fieana dum proscissam, cap. I. g. Novale, & cap. Quid per novale, de verb. signis. quanuis alibi quoque significet terram coli solitam, sed quae uno vel altero anno interquiescere sinitur, l. S lνa, ε. ovalis, D. de verb. signis. Sed si
antequam novale excole tur jam erat decimis obnoxium erga Rectore vel Praelatum, nihil novi Parocho acquiritur. Huic tamen competet actio alversus Rectorem vel Praebendatum ad congruae suae portionis augmentum , si occalione novae culturae curialia ei onera succrescant, ut tradit
Bochritus ioc. cit.& si lis in longum protelanda videatur, potest initici percre ut per provisionem tale sibi interea supplementum decernatur. Con grua enim portio cedit in alimenta de victiim Parochi , qdae dilationem injure non patiuntur, l. I. C. de aliment. pupil. praestaud. atque initio this, & extra communem Iuris ordinem petuntur & providentur, l. Cum unur.3.fin.D.de aliment. & cibar. legat. & l. peuult. D. de his qui sunt sui vel alieni
283쪽
alieni jur. Eoque jure utendum circa congruam Parochi portionem, docet quo qui Rebnfrus tract. de congrua portion. n. 62. Sed si Parochis suppetit. x Dent ficii fructibus sussiciens victus , non eis competit jus supplementi, ac r pDlluntur a p titione congruae portionis , cum jam illam habeant.
VII. Jure communi, quod in Gallia quoque receptum est , immunes sunt a solutione dccimarum, tum Religiosi Hospitalarii ac Militares Sancti Joannis , .lum Cister cienses , tum Coelestini, cap. Ex Parte , cap. Licet,
cap . Ad audientiam, de dccim. & privilegium istud Coelestinis indulserunt Bullae Coelestini V. & Gregorii XI. quas roborarunt in Gallia pleraque
Senatusconsulta apud De spe isseum tract. de benefic. tir. Io. scch. 3. Sed exemptiones istae non extenduntur ad terras quas praefatae Rcligiones tradunt aliis excolendas in emphyleusim , Gallice Bail a ferme , vel in censum, ut tradit dictum cap. Licet, de decim. Verumtamen ne horum privilegiorum ciccasione Ecclesiae graVentur, Innoc. III. in Concilio generali
provide decrevit circa Cistercienses , Templarios & Hospitalarios nondum enim erat in stitu tus Coelestinorum ordo, qui posterilis emersi in siquod praedium acquirant post idem ipsum generale Concilium , ut non hac a decimis exemptione fruatur , quanuis ab ipsis Religiosis possideatur& excolatur , sed privilegium solis inhaereat praediis antea quaesitis , cap. penult. de decim. Et generaliter omnes Religio fi de novalibus suis , quae
propriis nanibus vel sumptibus excolunt, & de nutrimentis animalium suorum, & de hortis suis decimas solvere non tenentur , cap. Ex par
VIII. Quanuis nomine Oblationum generaliter comprehendi possint quaecunque libere , sive per dispositionem inter vi Vos , sive mortis causa offeruntur Ecclesiae i communior tamen hujus vocis ac propria usurpatio duorum genera donorum comprehendi I, quorum alia vel imaginibus, vel Altaribus, vel parietibus Templi appenduntur , vel in capsas N arcas Ecclesiae projiciuntur et alia vero Vel in celubratione Millarum , vcl in Sacramcntorum ministerio, vel ad manus Sacerdotis, vel in pelvim coram ipso contribuuntur. Consuetudo frequentior , & passim usitatior, testante B ehello ad Collat. Regiarum Constitui. lib. r. tit .si. sub fin. haec est, ut istae secundi generis oblationes Parochi lucro cedant rea verδ quae appenduntur , ut dictum est , vel in capsas immittuntur , fabricae & reparationi &ornatui Ecclesiae destinentur ; neque servemur nisi paucis in locis Edicta Henrici III. duo , scilicet Ble sense art. 1 i. & Melodunense anni 138o. art. 2i.quibus oblationum integra jura Parochis attribuuntur, cum derogatione Aurelianensis Edicti Caroli IX.quo pars aliqua Parochorum lucris subtrahebatur. Haec Bochellus tradit , quanuis illo anterior Rebutas trach. de decimis , q. I. n. 29. & 3 o. scribat oblationes etiam ipsas quae imaginibus aut parietibus appenduntur, tiberi Ecclesiae illius Parocho ; sed si Ecclesia
284쪽
Eeclesia indigeat, esse oblationes istas judicio Episcopi impendendas ad reparationem. Zerola denique in praxi, p. 2. Verb. Oblationes, testatur o lationes quae in Parochiali Ecclesia fiunt , pertinere ad Parochum et ea sive id quae in alia fiunt Ecclesia, pertinere ad ejus Ecclesiae Rectorem , seu Praepolitum ; sed eas, quae in parietibus assiguntur aut suspenduntur, esse ipsius Ecclesiae.
De rerum Ecclesia alienationibus.
Enug ullus Episcopus, neque Abbas , ac ne ipse quidem Summus Pontifex rerum Ecclesiae alienandarum potestatem habet, ut diserte dicunt can. Monemvi , can. Qui uis Di copus: can. Non licet Pape, I 2. q. a. neque pollunt presbyteri alienare inconsulto Episcopo , neque Episcopus inconsulta Synodo vel Capitulo praedium Ecclesiae vendere, aut aliter alienare , cari. Placuit, I 2. q. 1. & cap. i. de his quae fiunt a Praelat. s n. cons. Capit. Neque tantum Capituli umu I & Epii copi consensus , sed eorum quoque requiritui se
scriptio, can. Sine exceptione, I 2.q. 2. Decernit tamen can.Terrulas, Itiq. L.
terrulas aut Vineolas exiguas, & Ecclesiae minus utiles , aut longe positas posse Episcopum , si necessitas fuerit, sine consensu Capituli distrahere. Alienationis prohibitae nomine comprehenditur donatio , venditio , permutatio , perpetua emphyleusis , cap. Nulli liceat, de rob. Eccles non alieno II. Clericus alienans rem Ecclesiae , & quisquis eam recipit , excommunieatus est ipso facto : praeterea Clericus remanet ipso facto privatus Beneficio Ze Ecclesia , cujus rem alienavit , cap. Ambitime, in extra . commvn. de reb. Eccl.non alien .Talesque alienationes prorsus irritae sunt, ibid. & cap. Siquis, eod. rit.&Concit. Trid. se T. 2 s. de reserm. cap. Ir. Adeo ut res alienatae uni cum fluctibus restitui debeant, d. c. Si e is. Ratio est, quia praebendatus non est proprietarius , sed usu fructuarius rerum Ecclesiae. Ergo non potest nisi fructus solos alienare. Secundd , quia talis licentia res Ecclesiae dilli paret, ipsaque Ecclesia spoliaretur suis. Terti δ, quia Deo semel dicatum non est ad humanos ulus transferendum , cap. Semel Deo, de regul. juris in 6. II. Procerae nemorum arbores ad Ecclesiam pertinentes, dejici prohibentur Edicto Henrici IL anni is 18. Edicto Aurelianensi Caroli IX.
285쪽
IV. Tres justae alienandi causae recensentur per Glossam In prooemio
Causae i2. quaest. 1. Ecclesiae utilitas vel necessitas evidens, ut ii fructus non sufficiant impensi et Ecclesiae , aut Clericorum sustentationi , aut debitorum solutioni . pretium vere alienationis hunc desectum compenset,can. Hoc jus porrectam, ro. q. L. Secundδ ad subsidium pauperum in gravi necessitate, aut redemptionem captivorum , vel ad sepulturam Fidelium. ex S. Gregorio Magno lib. s. epist. 17. Sc lib. . epist. . quibus ex causis sacra Vasa frangi Sc distrahi approbat: aurum enim habet Ecclesia, non ut se vel, sed eroget, dc subvenia.in necessitatibus, can. Aurum, I 2. q. a. Tertia causa est evitandi damni, quando Ecclesiae praedia sterilia &inculta manerent ratione gravium pro' iis reparandis impensarum , & longae di
stantiae , can. Sine exceptione, can. Terrula , I a. q. a. Sc cap. Ad aures , de Teb. Eccl.non alien.
V. Solennitates omnes in Gallia necessarias ad validam rerum Ec- elefiae alienationem recenIet Chenutius tract. de alien. rerum Eccles. Prima est, ut interveniat Cleri seu Capituli consensus inscripturam redactus, cui singuli subscribant, d.cati. Sine exceptisne, ix. q. 2. Secunda solennitas est, ut ex deputatione per Capitulum certae personae tommittantur ad inquirendum de nocessitate aut utilitate hii jus alienati estis. Eaque inquisitio
deinde referri ad Capitulum debet sub forma scripta 3c iuridica, ut de illa constet sine fraudis suspicione. Tertia, ut publicὲ per Parochos, tum illius , tum vicivorum locornm , 3c per assixas locis publicisSchedulas de- nuncietur futura alienatio per licitationem ac subhastationem, ut qui amisplius licitaverit de satisdederit, rem habeat. Quarta, ut accedat Episcopi aut vicarii Generalis consensus: aut si de re agi ur Monasterii vel Ecclesiae Regularia, consentiat Abbas ac Praelatus Regularis ; imδ se licentia Summi Pontificis . adeo ut nec ipsa Superioris Generalis aut Provincialis authoritas semeiat. Ubi verδ agitur de bonis Secularis Ecclesiae, non sinat receptae in Gallia recentiorum Pontificum Sanctiones, quae hujusinodi r qui runt Supremae Sedis dispensationem. Praedictae veth adhiberi debent olennitates, licet non &ret alienatio perpetua, dumNodo procedat ultra novennium praedii Ecclesiastici emphyreu sis , ut admonet Chenutius, adis dens ex defectu unius harum conditimum Senatusconsultis Gallicanis multas rescissas nisse alienationes rerum Mesesae factas ab annis amplias
sonem & recuperationem, scilicet actionem personalem adversus alien torem , si est solvendo ; dc actionem realem adversus possessbrem rei, a Iumento legis 3. & ult. C. si tutor vel curat. dc can. Aristolicos, Ia. q. 2.ed si obtineret contra unum istorum , cessaret actio Eceusae , l. 3. 6. Si plures, D. de eo per quem fact.erit. Et si unum conveniat, fit Ecelesiae
praejudicium quoad alterum ; sola enim solutio imponit ei silentium l. r.
286쪽
6. si apud , D. depositi: & l .ult. C. Si tutor vel curat. ut docet Glossa in cap.Si quis, Verb. Alienata, de reb.Ecclesallen. VII. Denique sciendum, contra rei Ecclesiae alienationem sussicere ut impediatur , vel ut sacta revocetur , oppositionem etiam unius solius de Capitulo. contra communem reliquorum cInsensum, d .cap. Sν auis, de reb. Ecclesialie n. Etenim in re communi potior est conditio prohibentis, cap. In re communi, de reg. jur. in 6.
DDIsCIMus ea capite I. & cap. . Conquestus , de seriis , opera Dominicis, sestisque diebus prohibita , duplicis esse generis, scilicet servilia dc mechanica , ad quae nulla competit ne---- cessitas , vel quae rationabili dispensatione non justificantur. Ex illis etiam quae neque servilia , neque mechanica sunt , prohibentur juramenta publica, acta pariter Notariorum publica exceptis tamen comventionum connubialium actis , M ultimarum voluntatum. Vetantur insuper omnes judiciarii processus & strepitus serenses. Verumtamen privata studia dc privatae scripturae, quativis dirigantur ut praeparatoriae ad causas forenses , nullatenus diebus saςris prohibentur. Haec enim neque servilia opera sunt, neque acta publica , neque strepitum judicialem praese ferunt ullum. Merses vero quae pro ejusmodi scriptionibus exsolvitur, cum sit operi debita nullatenus servili, non potest esse vilis , sed potius
II. Artificum M lineationes in charta , qpales sunt architectorum, P ctorum, sculptorum, acu pictorum, fabrorum lignariorum, nullatenus 1 viles censeri debent , quia sunt magis ingenii quam corporis operationes: ideoqne studii loco censentur , modo in charta sola exarentur , ideoque saetis diebus fieri non vetantur. Soto lib. 2. de justitia , quaest. q. art. q. Na
varra cap. I 3. num. 12. Toletus lib. 4. cap. 24. num.7.
III. Neccssitas quoque, sive publica, sive privara , rc moto quoad fieri potest scandalo, facit licita diebus f. stis opera servilia, caP.Licer, cap. Conquestus, in fine, de seriis. IV. Concilium Aurelianense tertium nationale viginti di sex Episc porum , habitum sub Vigilio Papa , regnante Chil deberto , Anno D mini 1 o. recensi e quatuor species: operum etiam servilium , quα diebus etiam Dominicis licita declarat. I. Aurigarum. a. Coquorum & Pistorum. E A
287쪽
3. Famulorum domum adornantium. 4. Eorum qui corpora hominum adis ornant. Eius verba haec sunt can. 2. Quia persuaseumes populo, die Dominis. agi cum eabassis, Mi bobus , aut vehiculis itinera non debere, neque ullam rem ad victum praeparare , vel ad nitorem domus , vel hominis pertinentem ullatenus exercere , qua res ad Judaicam magis quam ad Christianam observantiam pertinere probatur : Statuimus ut die Dominico quod ante feri licuit liceat. De opere autem rurali censuimus abstinendum. Adeo periculosum judicabant
Sancti Antistites hominum conscientias peccatis implicare per duriores& rigidiores praeceptiones , atque doctrinas , quibus rudis populos per
alienas persuasiones fuerat imbutus. V. Observa post Sanctum Antoninum 2.p.tit. y. cap. 7. g. s. vers. Item viatores , dc Suare z de Religione lib. 2. cap. 17. itinerationem , sive pedibus, sive jumento, sive vehiculo, sive remisio fiat, non esse absolute diebus Dominicis aut festis prohibitam , sed sollim ratione accidentium,
aut circumstantiarum quarumdam , ut si absque necessitate auditio Missae omitteretur, aut bestiae onustae, vel currus onerati agerentur , ac servilia munia in onerando & exonerando impenderentur. Sed licere festis diebus itinerari, bestias onere solutas , vel currus Vacuos agere , equites, aut curru vectos comitari , eosque qui lectica , aut vehiculo, aut navigio deseruntur, juvare, lecticam mulis, & vehicula navigiis superimponere ad trajiciendum amnem aut mare , onera ad itincris usum necessaria bistiarum dorso imponere,atque levare. Addit his Suare E lecturi Domini alicujus transmigrantis, si itinerando in hospitiis commodum fion esset reperiaturus. Muliones quoque, & quoscumque currus Oneratos agentes , dummodo primo prosectionis die non scito irer ingressi fuerint, si postouam
- itinere provecti sunt dies Dominicus, aut L stus occurrat, non teneri subsistere , qudd eis magno damno &bacturae foret; sed iter antea coeptum cum mulis 3c curribus onustis prosequi, modo Sacrum audire curent diligenter ; adeo ut postquam prima discessi' licita fuit ob diem non festum, fit quoque itineris prosi quutio in hujusmodi licita , occurrente Festo: tum ob publicam necellitatem , quia interest Reipublicae ne frugum , pisci uni
atque mercium comportatio retardetur: tum etiam ad grave incommodum
mulionum 8: aurigarum evitandum, qui ob quieris expensas jacturam in currerent, ut non valentes arte, laboreque suo victitare, praesertim si plura Festa , Dominicaeque dies sequerentur, necesse esset cum publico, priuatorumque gravi damno prorsus ab hujusmodi comportationibus desistere. Haec Suarer aut horitatibus confirmat sapientissimorum Casu istarum, Caietam, Angeli, Rosellae, Navarri, quibus adde Sanctum Antoninum loco supra laudato, cujus haec sunt verba : Item vectores , tum alimentorum, tum personarum ad loca remota, cum alias non posem sine gravi incommodo vitam transigere, creduntur exempti die Festo.
288쪽
CAPUT XXX l I. Nonnulla de Diminis Uciis recitandis , s
I. Euxi nobis exemplar esse vitae activae sex hebdomadae diebus. quibus Mundum fabricavit ; septimo autem quo ab opere
creationis requieVit, formam nobis & exemplum contempla
livae perhibuisse,docet Philo Iudaeus in suo de Decalogo tractatu, ut si ve laborantes , sive quiescentes Deum imitari studeamus . diem que septimum, quem Mundi Opi sex cultui suo consecravit, religiose sacris precibus i& meditationibus sanctis impendamus. Transacta verh veteris Legis nocte , atque illiicescente novae per Christum gratiae luce , successit in locum Sabbathi subsequens furia , quae in Evangelio nominatur prima Sabbathi, de in Apocalypsi dies Dominica, qua Christianis ab omni opere servili feriandum est, & sacris orationibus incumbendum , praesertim autem sacrosancto Sacrificio attendendum. II. Obligatio de audienda devote Missia diebus Dominicis , alitisque occurrentibus per annum festis , habetur de consecrat. dist. I. cap. Missas, quae duplex ab omnibus Christianis exigit officium , ut sci licet nisi aegri tudine, aliove necessirio impedimento distineantur, corpore interlitar, dc animo intenti sint, id est ne nomo alio divagetur voluntaria mentis distra
III. Q aeritur utrum Missae auditioni satisfaciat, qui simul obligationi satisficit Divini officii recitandi , vel injunctae 1 Confessario poenitentiae
precibus Et quanuis negativam tueamur Sylvester & Angelus , longe tamen probabilius affirmant Toletus lib. 6. cap. 6. & quos allegat Authores, Adrianus, Medina , Caletanus , Navarra, Sotus, Rosella , Armilla: item Suare E , AZoilus, Lope E, Bonacina de Sacram. Euchar. disp. . quaest. uir. num. x s. Grassius , Henrique Σ, Filii ucius. Ratioque in promptu est, quia hic reperitiar dc corporis de animi praesentia, quae ad Millam exigitur, quo ties per devotas preces mens ad Deum erigitur , ut fit in recitatione satis factoriae poenitentiae vel Divini officii, cum ad utramque obligationem una eademque attentio possit sust cere. Hoc idcm pariter docent Adrianua tract. de satisfactione, quaest. 7. Medina tract. 2. de poenit. injuncta , dc To
IV. Quaeritur etiam , utrum Missae audiendae praecepto satisfaciat qui tempore celebrationis Misse peccata sua confitetur sacramentaliter ἔ Negativa
289쪽
gativa pars mihi omnind placet cum Suareae & Azorio, quos sequitur B
naci na retractans suam pristinam opinionem affirmativam tract. de Sacram. Euchar. dispur. . quaest. uir. puncto Ir. num. 26. Ratio est , quia quanuis Confessio sacramentalis sit actus religiosus , tamen talis actus cum colloquiis quae fiunt inter Sacerdotem & popnitentem ad explorandas peccatorum circumstantias , aliam exigit attentionem qu m quae in Missa requiritur I atibntio enim quam Missa requirit, debet esse per modum orationis, qualis non adcst in perscrutandis culparum momentis & circumstantiis, &in dialogismis intervenientibus inter poenitentem & Confessarium , & in prolixis narrationibus jurgiorum. V. Quaeritur tandem an satisfaciat qui duas Missae medietates I duobus Sacerdotitus audiit, ut si Ecclesiam ingressus inchoata jam Missa, consecrationi,& iis quae subsequuntur interfuit,deinde sequentem Missam usque ad consecrationem audit & discedit ὶ Satisfacere assirmant Major,Navarra, Solo : haeret Τoletus se per non servato partium Mita ordine , & super diverstate Sacerdotum, non quidem secundum speciem, sed seeundum i dividuum e quae diversitas cum sit mere accidentaria , non videtur impedire adimpletionem praecepti, ut contingere etiam posset in Missa inchoata ab uno Sacerdote, qui provectus usque ad Canonem incidit in deliquium, aut moritur , quae unum & idem sacrificium constituit cum prosequutione quae per succedentem alterum Sacerdotem fit , , quo Sacrum inchoatum perficitur. Nec dubium est quin is qui utrique parti sub duobus Sacerdotibus interfuit, audiendae Missae praecepto satis faciat. Quapropter ipse Τ
letus opinionem illam Majoris , NaVarrae di fori, quos at lcgavit, judicat esse probabilem. Bonacina vero num. I . cum aliis quos ibi citat Auth ribus hunc scrupulum aufert.
VI. Satis faciunt pariter qui Sacro inservientes discedunt ut deserant thus, vitium, aquam, hostiam, candelas, vel quid simile. Toletus loco et t. di alii. VII. Disceptatur inrer Summi stas , quaenam pars Missae omissa perti
gat usque ad mortale peccatum Et quanquam diversi diversa sentiant, communior tamen & probabilior senIentia est docentium, omissionem auia ditionis a principio usque ad Epistolam exclusive . non esse partem not bilem ; sed si ipsa quoque omittatur Epistola, neque ulla excuset necessitas, materiam esse mortalis delicti. Ita censent Tabiena , Navarrus , Suarea, Grais os, H. iarique et, aliique quos citant & sequuntur Toletus lib. 6.cap. v num. . & Bonacina dicta disp. 4. quaest. uir. puncto II. num. I 6. Nonnulli tamen cum S & Bartholomaeo ab Ange IO , materiam notabilem non ponunt nisi ab initio Evangelii. VIII. De privata Millae celebratione temporibus officiorum Chori,
290쪽
m. s .Bonacina tract. de his quae ad Divini ossicii recitat.perit n. disp. L.
quaest. F. punct. - β. . num. I.Riccius in Prax.distrib. decis. 492. mim. 2. ubi etiam allegat decretum Sacrae Congreg. Cardinalium, aliique Canonum periti docent unanimes,Canonicum celebrando Missam in Ecclesia propria
luctari non posse distributiones ejus ossicii quod tunc in Choro canitur, ni si hoc fiat ex rationabili causa approbata , Praefecto, puta ob supervenientem advenarum Processionem , aut sublimis dignitatis personam. Et perniciosi qridem exempli foret, si laborantibus in Choro destinata stipendia, praetextu Missae quae in aliam horam remitti posset, alid transferre fas esset, cum publici cantus diminutione , propter quem distributioneadiariae sunt institutae. IX. Praecipit vero Clericis o Teio Divino astrictis Concilium ΙV.Lateranense Generale, sub obligatione sacrae obedientiae , ut Divinum ostiacium nocturnum pariter re diurnum , quantum eis Dem dederit Judiose eel brent pariter ct devote. Ita cap. Dolentes , de celebr. Missi Devotio porrδnulla est sine animi attentioner frustra vero quis opposuerit Ecclesiam nihil praecipere de internis; quandocumque enim exterior praecipitur actus . secum involvens actum aut dispositionem interiorem, illa interior actio eodem praecepto continetur. Atque ita dum mandatur recitatio Divini ossicii , non' aliter mandatur quam ut actus religiosius, seu ut oratio in Deum directa. Similiter lex annuae confessionis obligationem complecti tur actuum internorum poenitentiae, sine quibus sacrilega esset ejusmodi apud Sacerdotem confessio. Praeterea dum iubet conferri aliquod Saeramentum , intendit ut minister necessariam adhibeat animi intentionem, exeratque actum humanum ac liberum, non autem elusorium aut belluinum, qualis esse poIIet hominis ebrii , aut amentis vel impii, prorsusque ab Ecclesiae intentione alieni.
X. Triplex distingui solet intentio, scilicet actualis , qua reipsa mens
Cogitat eodem momento quo actus producitur ex Cernus et virtualis , qua homo libere actum exerit exteriorem in virtute deliberationis quae prae- .cessit, tu cum quis ex vi praecedentis decreti proficiscendi Massiliam itineri se accinxit , etsi proficiscendo in alias res distrahatur , neque de Massilia cogitet: & habitualis, qua homo ex habitu repetitis actibus aut aliter acquisito aliquid agit. Habitualis attentio neque humana vere est, neque rationem sequitur , neque assicit ad ullum ossicium : ut si quis ex habitu pridem acquisito ebrius aut mente captus baptizaret, aut si no-ctambulus dormiens aliquid de Canonicis Horis recitaret. Actualis autemt virtualis sive attentio, sive intentio, sussicere seorsim ac singulae ponsunt sive ad Sacramentorum, sive ad Ossiciorum & Orationum Divinarum ministerium. Actualis attentio habetur si quis actu exercito advertat ad verba ipsa, vel ad sensum & intelligentiam verborum, vel ad Deum ipsum . aut ad Divina Mysteria. Virtualis attentio ea est , quae ex ea , quae Paulo