장음표시 사용
291쪽
ante praecessit, deliberatione actuali moVetur, tametsi cogitatio it Ia actualis interrupta mox fuerit superveniente indeliberata distractione animi aedivagatione mentis. Hoc enim commune habent agentia naturalia eum moralibus caulis, ut operentur non solum immediatione , ut vocant, suppositi ; ut quum ignis agit in lignum sibi conjunctum mutuo contactur sed etiam immediatione virtutis , ut si quis lignum haud procul distans calcfaciat, aut si stupas consumat modico intcrvallo distantes. Ita etiam eausae morales stiam promovent Virtutem ad aliquos distanws essectus; sed tamen limitatam habent suae acti Vitatis circumserentiam, ut neque ignis in remotiora subjecta quidquam possit operari , neque expressa intentio animi pertingere queat multiplices, aut nimium diuturnas remota L. que interruptiones dc intercapedines o quas animadvertens qui iris orationi vacare studet, pristinam debet intentionem revocare, ne hac indignantis Dei voce notetur : Populm hic labiis me bonorat , cor autem eorum ιonge est a ms.
XI. Istud quoque tenendum, eos qui sunt simul Canonici & Consi- Iiarii Curiae Par lamenti, dum Curiae intersunt jurisdictione fungentes,potiri quidem suarum fructibus Praebendarum , sed privari distributionibus quae solis reservantur Clericis qui Divinis intersunt officiis. Verumtamen temporibus quibus vacat Curia, possunt Regii Consiliarii canendo in Choro distributiones lucrari. Ad haec Confirmanda jura multa congerunt Supremae Parisiensis Curiae judicia Louetus ejusque Scholiastes BrodeusEt. C, num. . Simile quid observatur Cirea Regiae Capellae Cantores, qui postquam servitii sui vices Compleverint, ejusque scriptam attestationem retulerint , nisi quamprimum ad Ecclesiarum residentiam , quarum Prae, bendas possident, revertanxur, amittunt illarum fructus, quibus tamen potiebantur quandiu praefixis sibi vicibus Regiae Capellae inservierunt, juxta Edictum Melodunense anni 118o. Regia Capella Regem quocumque iecit seqoitur. Sancta vero Capella Parisiis ama est. I
292쪽
In quo agitur de Sacramenti S.
Ion sapientIssimε docet S. Dionysius lib. de Divinis Nominibus, cap. 4. Dei bonitatem atque in res a se creatas dilectionem circulum efficere admirabilem , dum extra se suam in nos effundit beneficentiam , nosque mirificae bonitatis suavibus illecebris, quasi hamo illaqueatos trahit ad se in funiculis Adam ; in vinculis silaritatis, ut loquia tur Prophera , pellicit ad seipsum , qui est rerum omnium principium & finis , ut ab ipso profecti per creationem , ad ipsum regrediamur per amorem & gratiam , atque in ipso aeternum conis quiescainus, qui finis noster est, summumque honum 3c felicitas consuin rnata et id experimento in Divinis comprobatur Sacramentis, quorum Deus author est & institutor per haec enim ut sanctitatis instrumenta Deus. Omnipotens sirum in nos Spiritum effundit , quo veluti nexu nos ad sepellicit, sibique tam feliciter eo putat, ut eum eo siuxta Apostolicum estimonium o unus idemque senitus essiciamur. Qui enim adharra Deo,
293쪽
ii cordibus nostris per Spiritum Sanctum, qui datus est nobis. Itaque non modδper aliquam virtutem aut tabitum creatum Deo conjungimur, sed insuper eodem ipso Spiritu Sancto, quo Divinar inter se Personae ab aeterno copulantur. Sicque impletur in nobis illa Christi pro nobis ad Patrem deprecatio : Ut sicut tu Pater in me , σ ego in te ; ita ct ipsi in nobis unum sint, Joan. i . Ibidemque : Ego charitalem quam dedi, si mihi, dedi eis , ui simi
Mnum , sicut ct nos unum sumus : ego in ei t, or tu in me , ut sint consummati in si vim.Omnia ista si licissitne complentur in nobis,ur admonet S. Augustinus era9. I II. in Ioan. in fine, quatcnus membra Christi essicimur, unumque cum ipso corpus constituimur: sic enim Sancto Christi Spiritu quasi membra Christi vegetamur ac viximiis , ut nos edocet Apostolus Gal. . Quoniam autum estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem Abba Pater. Hoc tamen subest discrimen , quia Christus Iesus vere Filius Dei est naturalis in sua etiam humanitate , quatenus in solo Verbo subsistit, ut adversus Et i pandi Urge litani errorem definivit Ecclesia: Nosverd per Spiritus Sancti gratiam , atque ipsummet in nobis inhabitantem Spiritum Christi, promovemur in filiorum Dei adoptivorum dignitateme conditionem. II. Hoc enim omnibus novae Legis Sacramentis commune est , ut vel
suscipientes justificent, quod proprium existit Sacramentorum Baptismi &Poenitentiae; vel jam praeexistentem gratiam novo adaugeant incremento, quod ad caetera pertinet Sacramenta. Istam inconcussam veritatem Sacrae
nos Literae docent. De Baptismo enim legimus Ioan. 3. Nisi quis renasus fuerit ex aqua 2 Sriritu Sanἱto , non potest introire in regnum Dei. Et Ephesor. s. Emundans eam Ecclesiam in lavacro aqua in verbo vitae. De Confir- . anatione verδ, A ct. 8. Cum vidisset autem Simon, quod per impossionem marius daretur Spiritur Sarictus. De Eucharistia , Ioan. 6. Qui manducat me , vivet propter me. De Poenitentia, Ioan. 2o. Quorum remiseritis peccata, remittuntur eis. De Extrenia-Unctione , Iacobi s. Et si in peccatis fuerit, remittentur ei. De Ordine, I. Timoth. 4. Ut rejuscites gratiam qua data est tibi eum impositione manuum Presbnerii. De Matrimonio deniqxae Ephes. 1. Sacramentum
hoc magnum est; ego autem dico in Christo ct in Ecclesia. IV. Eadem Mobis pristi Ecclesiae Doctores tradidere. In primis Tertullianuε lib. de resurr. camis: Caro abluitur, in anima emaculetur. Caro um Iur, ut an a consecretur. Caro signatur, ut anima muniarur. Caro maniis impositione ad nnbrinur , ut anima Spiritu illuminetur. Caro corpore Christi stfanguine vescitur, ut anima de Deo saginetur. S. Ambrosius lib. I. de Sacram. cap. s. exponit ablutionem Naaman in Iordane , per quam a lepra mundatus est, praefigurasse animarum a peccatis emundationem , quam efficiunt Ecclesiae Sacramenta. Idemque significatum ait per Spiritus Sancti
descensum in specie columbae, quando Iesus in Iordanem descendit baptizandus. Idem lib. 2. de Sacram. cap. 2. consert cum gratia Sacramentorum sanationem
294쪽
sanationem unius hominis infirmi, qui prior descendebat in piscinam ι &subiungit: Quanto major estgratia Ecclesia, in qua omnes salvamtur quicumque descendunι. S. Augustinus tract. So. in Ioan . in illa Christi verba , iam
vos m ιndi esse propter verbum quod loquutas sum vobis, haec tradit: Uuare non ait, Mund, esis propter Bapti m , g. o toti estis , sed ait, Propter ver buis , quod loquutus sum vobis p Nisi quia Ur in aqua verbum mundat. D ιrabe verbum , c ' quid est aqua , n si aqua ' Accedit verbum ad elementum, or st Sacramensam, Unde ista tanta virtus agus , ut corpus tangat, ct cor abluat, nisi faciente verbo Y non quia dicitur, sed quia creditur ; nam ct in ipso verbo alud est sonus transiens , aliud vinius manens. IV. Neque vero requirit eo loco Augustinus, ut necessirid adhibea tur Saeramenti ministro aliqua elementaris substantia, cui verba Sacramentum consummantia applicentur. Et si enim hoc ipsum in aliquibus, ut in Baptismo, requiratur , non tamen in omnibus sacrarnentis. Sed omnia dc lingula Sacramenta id requirunt, iis constituatur in eis pro materia alia
quid sensibile, cujus significatio sacramentalis determinetur , sive quibu Ddam verbis, sive alia quapiam re sensibili, quae verborum loco sit , &formae vicem teneat, euiusmodi sunt in Poenitentiae Sacramento poenitcntis actus, qui locum tenent materiae: & in Matrimonio signa consentus,
quae sunt loeo format. Ita exponit hanc Augustini sentem iam S. Thomas
V. Sacramenta omnia consistunt in communi genere signi. Signum definit S. Augustinus lib. a. de doctr. Christ. cap. 2. rem qnae praeter speciem quam ingerit sensibus, aliquid aliud facit in cognitionem vcnire. Sic fumus dum se oculis prodit , deducit animum in latentis ignis cognitionem. Cum vero Sacramenta non sint naturalia signa , qualis est sumus respectu ignis, sed ex instituto Christi , propterea exigunt aliquam simi- itudinem externi signi cum operatione interna, quam significatar. Qua ex
causa idem Augustinus epist. 23. ad Bonifacium, tia r Sr Sacramenta qxandam similitudinem earum rerum , quarum Sacramenta sunt, uθn haberent, omnino Sacram uta non essent. Sic per aquam ablutio similitudinem refert ab Iulionis peccatorum , quam Baptismus Operatur. Ideoque a Patribus Giae- cis Sacramenta vocari solent αὐ ιτωπα, eo quoi similis sint speciei ac for mae cum re quam significant
VI - Neque solum gratiam interius productam significant, sed eandem ipsa in producunt Sacramenta novat Legis Graiiae t quippe quae id habent, Hi fini gratiae practica ,sjusque sub genere instrumenti operativa. Quod sinε non semper verificarii r Lecunddm actutu, sed secunddin aptitudinem; ut si quis Bapti sinum suscipiar cum affectu , aut inrentione peccati morta-
Iis, id Sacramentum non producit pro eo tempore Variam, ob suscipientis incapacitatem,& pravae voluntatis obicem ; sed satis est nil Sacramenti rasionem , quod ex se habeat aΡitur linem gratiae productivam , quam si notu I a. PLO duca i
295쪽
producat, id contingit per accidens ex opposito obice. Ex hactentu disputatis colligitur ista Sacramenti definitio , ut sit Signum gratiae sensibile ad nostram satεctificationem divinitus institutum. VII. Hoc denique memoria tenendum est , ad cujuslibet essentiain Sacramenti tria exigi, materiam , & formam , & ministri operationem hoc facere intendentis, quod in simili facere consuevit Ecclesia r quorum trium si vel unum desit, nequaquam erit Sacramentum. Haec docet ac de finit Florentina Synodus in Decreto Unionis.
RiA Sacramenta characterem indelebilem in anima imprimunt , ideoque nunquam iterari possunt , scilicet Baptismus , Confirmatio , & ordo. Sic enim sanxit Concilium Trident. si T. . de Sacramentis in genere, can. 9. Si quis dixerit in tribu3 Sacramentis , Baptismo , Confirmatione ct ordine, non imprimi characterem in anima , hoc es siguum quoddam Lyirituale ct indelebile , unde ea iterari non possunt, anathema sit. II. Triplex recensetur Bapismi genus. Primum aquae , qui solus ad Sacramentum pertinet. Secundum flaminis ac spiritus , qui est perfectui a Deo ipso infinis amor Dei, aut perfecta, & a Spiritu Sancto excitata conis tritio cordis. Tertium est sanguinis ac martyrii , qualis fuit sanctae Emerentianae , sanisti Genesii & aliorum Martyrum,quos aquae Baptismus non abluerat. Horum enim singula Baptismata possitnt ad salutem aeternam sum cere, can. Baptismi vicem , de consecrat. dist. . modδ contineant Baptismi Sacramentum in voto.
III. Quando probabiliter dubitatur , an erit aliquas baptizatus, hie erit sub ista conditione baptizandus et Si baptizintus m, ego non te baptito ; si
non es baptizatus, eaeo te baptizo in nomine Patris, ctc. cap. 2. de Baptismo. IV. Qumvis forma Baptismi, aut aliorum Sacramentorum non ad Grammatices amussim ex balbutie aut imperitia linguae, aliove ex casu pronunciaretur , si tamen servetur juxta communem intelligentiam verborum sensus Sc significatio , non ideo minus eri validum Sacramentum, neque quidquam de uterati. Idcirco in can. Retulerunt, .de consecrar. dist. . declaratur validus Baptismus, in quo fuerat ita pronouciatum : Eoo
te baptiuo in nomine Patri M, ct Filias, ct Diritura sanotas. Proclivius tamen est ut irrita sit sorma Sacramenti, si verborum immutatio contingat in
296쪽
subs .incialis, juxta S. Thomam s. p. q. 6o. art. 7.ad 3. V. Effectus Baptismi quinque recensentur : I. Gratia sanctificans eum donis Spiritus Sancti , &virtutibus infit sis ac supernaturalibus. h. Remissio omnis culpae, & originalis, dc actualis quoad adultos suscipientes. 3. Remissio totius poenae quoad futuram Vitam , & vemporalis quae luenda est et in purgatorio , & aeternae quae in inferno. 4. Characteris in
anima impresso. s. Subiectio sub Ecclesiae potestate , ad quam Baptismus quasi janua introducit. VI. In adultis Baptizandis prae requiritur fides ad hujus Sacramenti gratiam suscipiendam , necnon voluntas Baptismi suscipiendi : item dolor de peccatis cum proposito futurae emendationis, juxta illud Acit. L. vers. 38. Poeniterulam a te , ch baptitetur unusiumque vestrum. Aitque Augustinus Iib. de vera & falsa poenit. cap. I 8. Baptismus sine poenitentia nunquam profuit ei qui I fontanee peccauit. VII. Dispositioni ad Baptismum necessariae opponitur fictio, ut idem docet Augustinus. Sicut autem dispositionum ad Baptismum quaedam necessariae sunt ad valorem Sacramenti , ut est in adulto voluntas suscipiendi Baptismum; aliae ad effectum duntaxat & gratiam Sacramenti, ut fides, re poenitentia: similiter fictionum aliquae impediunt ipsam Baptismi sub
stantiam , aliorumque Sacramentorum , ut quum aliquis ex sola dissimu latione & fine intentione interna abluitur ; aliae validitati Sacramenti mi
ni me obsistunt. sed quibusdam ejus effectibus, ut gratiae , remissioni peccatorum, debitaeque eis poenae ; sed non characteri , aut sub Ecclesia sub jectioni: Attamen cum primum fictio ista desinet per sequentem veramque poenitentiam , tum demum , ut docet S. Augustinus lib. i. de Baptis ino , cap. I 2. effectus omnes Sacramenti qui fuerant in suspenso , resul tabunt & de novo producentur. Hoc fictionis genus consistit in desectu Poenirentiae, aut in afffctu ad aliquod lethale peccatum.
VIII. Disputat idem Sanctus Doctor de lictione , lib. i. de Baptismo
contra Donatistas , cap. II. Ιχ. & a 3. Occasione objectionis Donatistarum quaerentium, an per Baptismum ab ipsis Donatistis collatum remitterentur peccata, & Spiritus Sanctus daretur, an non : Si enim remittantur peccara : ergo in schismate Donatistarum fit peccatorum remit Io, & confert ut
Spiritus S mctus; quae res arguit veram esse penes Donatistas fidem & Christi Ecclesiam. At si non remittuntur peccata per Donatistarum B ptismum t ergo denub baptizandi sunt a Catholicis quotquot a Donatistis baptizati ad unitatem redeunt Catholicae Ecclesiae. Hoc argumentum din
297쪽
tempore confertur, sed tunc primum duntaxat , quando sic baptizatus ad poenitentiam & unionem Ecclesiae Catholicae convertetur. IX. Utrum ver b aliorum a Baptismo Sacramentorum, absque di bita di spositione, atque indigne susce prorum gratia reviviscat, disputant Scholastici Theologi, atque in varias discinduntur opiniones, aliis hoc soli B:ipti imo proprium asserentibus ob summam ejus necessitatem , quae aliunde reparari non rosiii ; alii hoc extendunt ad alia duo Sacramenta quae characterem infigunt, neque possunt iterari , alii denique id oranibus Sacramentis astruum esse commune : ipsique S.Thomas diversis locis diversi & . 'posita docet; quae causa est ut in quaestione ista discipuli ejus inter sese dissentianti Hoc unum a cunctis citra exceptionem Catholicis a Critur , indigne suscepti Baptismi gratiam reviviscere per subist quentem poenitentiam : in caeteris vero Sacramentis nihil de hac re indubitatum referri, sed ol ra niti conjecturis & rationibus ambiguis. X. Non modδ collarus ab haeretico Bapti l mus valet, neque permittiis tur iterari, juxta editam a Sancto Stephano Pontifice & Martvre dc finitionem adversum aliquot Afii cana Concilia, ipsosque sanctos Episeopos Cyprianum Carthaginensem , Dionysium Alexandrinum , & Firmilianuim Caesareensem ex Cappadocia , qui oppositum dogma tuebamur et sed valet etiam Baptismus , non baptietato quovis homi ue , etiam Iudaeo vel P gano collatus, dum habuerit intentionem id faciendi quod ficii Ecclesia Sane quaestionem istam de ministro Baptismi non baptizato ae infideliserius diiudicavit Ecclesia , neque hac de re quidquam asserere ausus f. iit Sanctus Augustinus , sic dicens lib. 2. contra epist. Parmeniani, cap. 33
Et haec quidem alia quisio est Grum 9 μb his, qui nunquam fuerunt Christiani, possit Baptismus dari : nec aliquid temere inde assemandum es sine authoritate tanti Concilii, quantum tota rei susscit. De iis vero qui ab Ecclesiε um tale separati sunt, nulla jam quastio est, quin ct habeant, ct dare possint. Hactenus Sanctus Doctor. Caeteium quar stio haec ipsa postmodum soluta fuit a Nicolao l. Pontifice, cap. 2o. . responsionis ad consulta Bulgarorum ; valere scilicet Baptismum ab infideli non baptizato datum, qui caetera adhibuerit quae sunt necessaria , ut refertur de consecrat. dist. . ean. A quodamt9deo. Quod idem ante Nicolaum dc finiverat Concilium Compendiense articillo 9. anno Christi 71 .XI. Id quod sit petiore arr. 3. dixi de dubio Acti , an aliquis fuerit
baptizatus, extendi potist ad reliqua Sacramenta , & ad Ecclesiarum consecrationes, de quibus ambigitur. Sic enim decernit Concilium Carthaginense V . cari. s. itemque Articanum generale et Si de facto Bapissimi, Confirmationis , Cc eerationis dubitetur , nec p sit ulla probruto inquishion factas ceArrere, perinde noendum est ae si nih I serum actumsuis et o Citatur a Gratiano in can. Inc is de in antitas,d, st. r. de consecr. Concilium pariter Quia nisu om can. ὀ8. necnon Mesdcule can. 8. ut Labetur ean. EcclesiM , de consecta ia
298쪽
consecrat. dist. . eadem tradunt: S.inctus item Leo Magnus epist. 3 s. ad Leonem Ravennatem , cap. I. eadem sancit , & allegatur can. Cum iturue, de consecrat. dist. . Sanctus Gregorius lib. ix. epist. 33. ad Felicem EpiΩcopum Siciliae , circa med. ita scribit : De dedicationum vero Ecclesiarum dubitatione, super qu.t inter caetera nos consiluistis, hoc vos rite tenere debetis, quod nos ab Ansecesseribus no ris traditum accepimus , id est quoties tam de pomino aliquorum, vel de Confirmatione, qsam de Ecclesiarum consecratione dubitatio habstar, Ur nec drip is , mc resibus eerta ratio habetur, utrum baptieii , vel confirmati, sive Ecclem consecrata simi, ut baptis utar tales , vel eonfirmentur , atque Ecclesiae canonice dedicentur , ne taeis dubitatis Fidelibus ruina flat: qMoniam non monstratur iteratum, quod certis indiciis non ostenditurrite peractum. Eodem spectant can. Solennitates , de consecr. dist. I. & can. Presfieri, dist. 68.
UID conserat Confirmationis Sacramentum, tradit Pontifex Melchiades can. Spiritus Sancitus , de consecr. dist. s. Spiritus Sanctus , qui super aquas Baptismi salutifero descendii ldapsu, in Fonte plenitudiuea tradit ad innocentiam , in Confirmatiora aagmentum praestat ad gratiam. D quia in hoc mundo tota aetate victuris , inter insibiles hostes er pericula gradiendum est, in Bapti mo re eneramur ad υiaram, post Baptismum confirmamur ad pugnam : in Barismo abluimur, post Baptismum roboramur. Id commune inter se habent Ecclesiae Sacramenta , ut digne suscipientibus gratiam conserant habitualem , dc praeterea convenientibus occasonibus & remporibus gratias quasdam actuales , sue spe cialia quaedam anxilia ad peculiares singuloruin sacramentorum fines per tinentia , quae dici solent gratiae Sacramentales, cujusmodi sunt in Confirmatione praevenientia quaedam , & concomitantia auxilia ad Christi fi dem constanter profitendam: idque significatur per sacri unctionem Chris malis ex oleo balsamoque compositi, quasi quae luctatores corroboret , Secor hominis ad pugnam animet atque consortet. II. In canone Utjejuni, det consecr. dist.1. praescribitur , ut jejuni aecedant qui sunt conlirmandi , & admoneantur ut prius confiteantur delicta. Neutrum tamen est absolute necessarium; consuetudo enim passim invaluit ut differatur hoc Sacramentum post horas pomeridianas, atque etiam post vespertinain horam. Et praeterea ille sufficienter est dispositus,
299쪽
qui nullius est tibi cpnscius mortalis culpae; atque ubi conscius esset moris talis culpae, sufficere potest si conteratur, quia de sola perceptione venerabilis Eucharistiae praecipitur confessionem praemitti. Condit. Trident. scit . I 3. cap. 7. Ideoque d. can. Ut IeIuni, non praecipit confestionem confirmandis, sed solum ait esse monendos ad comessionem. III. Jubet can. Non plures , Io t. de consecr. dist. 4. ut unicus sit sus.ceptor confirmati, seu vir , seu mulier. Et can. In baptfnate I ΟΣ. ibi d. st tuit, ut nemo suscipiat confirmandum, ni si sit ipse confirmatus. Et contrahitur 1 suscipiente in Confirmatione spiritualis cognatio, quae potest emo matrimonii contrahendi impedimentum dirimens. IV. ordinatius Confirmationis minister est solus Episcopus , can. De his vero , & can. Manus quoque, de consecr. dist. s. Sic definit Concilium Trident. seis. 7.de Confirm. can. 3. Probatur Act. 8. ubi ad Samaritanos dudum baptizatos mitti quosdam de Apostolis oportuit , qai baptizatis per manuum impositionem Spiritum Samstum conferrent. Attamen simplex Sacerdos ex magna de urgente causa cum Summi Pontificis immediata delegatione conjuncta potest fieri Confirmationis minister extraordinarius: Sanctusque Ponti sex Gregorius Magnus lib. 3. epist. 26. hanc permisit potest irem Presbyteris Sardiniae: & haoetur in can. Pemenit, dist. 9 3. In Decreto quoque Eugenii IV. quod cst ad finem Concilii Florentini, hobetur, posse aliquando per Summi Pontificis dispensationem , cum rationabili de
urgente causa, limplicem Sacerdotem chrismate ab Episcopo consecrato administrare hoc Sacramentum. Idem docet S.Thomas. Allegantur ad hoc ipsum antiqui Commentatoris, sub nomine Sancti Ambrosii, verba ista in
cap. 4. ad Ephes. Apud 'iai confirmant Presb eri, si non sit Episcopus. Quidam tamen explicant hunc locam, ceremoniali Chrismatione quae Baptismo solet adhiberi. V Sciendum e st enim , non Iicuisse OIim simplici Sacerdoti quem- suam linire chrismaie,i md neque baptizare , nisi jubente, aut procul ab
sente Episcopo , de aliqua urgente necessitate : aperteque ait can. Omnitempore 24. de consecrat. dist. q. Presbyter vero prasente Episcopo non signea
infames, nisi ei fuerit ab Episcopo pracertum: nec liceat Presbytero prius Di
copo intrare in Ita serium It Concilium Toletanum primum can. 2o. itemque Araus canum cap. 2. & Innocentius Irepist. I. g. 6. decernunt Presbyteros ex venia Episcopi, aut ex necessitate premente , dum Episcopus abest, posse alios chrismate inungere o Sanctus quoque Leo Papa epist. 88 sub fin. ita dicit : Sed neque estram Diffcopo licet Presb teris in Baptisterium intro re. nec praesente Antistite infautem thre ,aut Aonare-Quae loca omnia intelligenda su ni non Ac Confis mari iam unctione , sed de unctione baptizatorum, qui consigna adi erant ad h. bita chri sinatis unctione in vertice. Istam enim confii mundi potestatem solus Papa eonecdere Sacerdoti potest , ncque ullarenus potest hoc ,s alteri , qui non sic E2iscopus , dclegare nisi
300쪽
simplic Sacerdoti Chrismatis lacii conrectionem seu consecrationem, sed secessiri vivi cst fu i ste ab Episcopo confectum Chrisma, quo usurus est Sacerdos ab ii,so Papa delegatus ad Confirmationis Sacramentum. Si secus fiat, nullum crit Sacramentum. Sanctus enim Papa & Martyr Fabianus tradit, Jesum Chri stum in ultima coena docuisse Apostolos ritum Chrismatis conficiendi, eodemque Christi Domini instituto conficiendum ab Episcopis Chrisma else seria quinta majoris Hebdomadae. Sanctus praeterea Dionysus in sua Eccles astica Hierarchia ritum & consectionem exisponens sacri Chrismatis, aperte tradit esse ab Episcopo consecrandum. Concilium Toletanum I .cap. 2o. statuit a solis Epit copis esse Chrisma conficiendum. Prarallegatum Eu genii IV. Decretum ea quae sunt de singulorum Sacramentorum essentia pertractans, ait Confirmationis materiam esse Chrisma ex oleo & balsamo ab Episcopo benedictum. Et subinde monens, fuisse nonnunquam ab Apostolica Sede urgente ex causa dispensatum , ut posset Sacerdos confirmare , eo tamen ipso casu exigit ut adhibeatur Chrisma ab Episcopo Benedictum. Quam Episcopaleio Chrismatis consecrationem esse de Confirmationis essentia, asserit S. Thomas 3. p.
q. 72. art. 3. & cum eo communis Doctorum consensus. Existimant tamen
nonnulli, balsami admixtionem non requiri ad hujus Sacramenti essentiam, sed esse tantum de praecepto , adducti praecipue aut horitate cap. r. de sacra unct. ubi interrogatus Innocentius Papa III. de illo qui fuerat in Confirmatione non Chrismate, sed oleo solo delibutus, respondet nihil ibi iterandum esse, sed caute supplendum id quod fuerat incaute praetermi sum. Ita censent Cajesanus in d. q. 72. Sancti Thomae, & Navarra MD
VII. Formam Confirmationis istam tradit praeallegatum Eugenii ad Armenos Decretum : Signo te signo crucis confirmo te chrismate salutis Da nomine Patris, cu Filii, ct Spiritus sancti. Multorum persuasio est, A postolum vel ad formam , vel ad effectum Sacramenti hujus alludere 1. Cor. . r. ubi dicit : Qui autem confirmat nos in Christo vobiscum , ct qui unxit nos Deηi , er qui signavit nos , ct dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.
VIII. Quaestionem movet S. Tnomas d. quaest.72. arr. 8. utrum debeat hoc Sacramentum omnibus fidelibus conserti Et affirmative responder. i. Quia Actuum ti omnes qui erant in eadem cum Apostolis domo accepere Spiritum Sanctum: per eam ver δ domum Ecclesia significabatur. a. Quia sicut natura quos generat intendit ad perfectum statum deducere, ita Deus u Ecclesia quos genuerunt per Baptiunnm. intendunt, Confirmatiomem a s statum persectum adducere , quod fit per Confirmationem , atre-. aute Urbano Papa L can. i. de consecratia dist..1. his verbis: Omnei fideles