장음표시 사용
631쪽
nIter. Sussicit enim quod quis percussionem passiis sit dum erat in loeo
XI. Nullatenus requiritur sacri loci reconciliatio, si ejus profanatio non sit publice notoria, etsi posset per duos, aut tres testes probari. Abbas in cap. Significasti. num. a. de adulter. Ostiensis , Armilla, Navarra
XII. Non est opus reconciliatione, si pollutio contigerit extra sp tium murorum Ecclesiae, vel Chori, Vel adjunctarum Capellarum , quae quidem censendae sunt partes corporis Ecclesiae. Non ergo requiritur reconciliatio, si contigerit pollutio intra sacristiam , vel campanile, vel suis pra tectum Ecclesiae , vel in subterraneo specu , nisi foret specus ad seis pulturam. Nauar.& Grassius loc. cit. Suareae tom. I. de relig. lib. 3. cap.9.
XIII. Post nototiam sacri loci pollutionem nefas est, donec recomciliatus fuerit, Divina Ossicia in eo peragere , aut mortuum sepelire. Sacerdos aurem quo sayrum faciente contigerit Ecclesiam violari, si nondum inchoaverit sacrum Canonem , debet Missam inchoatam intermittere. At si sacrum Canonem jam inchoaverat, prosequi Missam debet usque ad finem. Iam enim hostia proxime praeparari coepit ad consecrationem, ut docent prae allegati, aliique communiter Doctores .. XIV. Polluta etiam consecrata Ecclesia , potest ex permissu Episcopi , aut ejus Vicarii ablui aqua benedicta per Sacerdotem , adhibitis ordinariis benedictionum precibus , & postea intra eam Divina Ossicia celebrari, donec per Episcopum consecretur. Si vero Ecclesia tantum benedicta, nec consecrata polluatur, lassicit ejus ordinaria reconciliatio per sinisplicem Sacerdotem cum Ordinarii venia, cap. λ. de consecr. Eccles jui ista Glos. Armilla loc..cir. num. L. Piaccius praxis Episcopalis p. I. cap. Mart. q. num.7. Bonacina de Sacram.Matrimon. ad finia
X V. Denique polluta Eccles a polluitur simul contiguum eidem Coeameterium , sed non remotum. At e converso pollutione Coemeterii non polluitur contigua Ecclesia. Verum polluto uno Coemeterio, nequaquam polluitur aliud , quanuis contiguum Coemeterium , etiamsi ab uno esse cad alterum accessus per intermediam portam, cap. unico, de consecr. Ecelefiar. in o. XVI. Intra Ecclesiam eonsecratam die quodam se sto , & titulati ejusdem Ecclesiae, suborta gravis est rixa inter duas ex plebe mulierculas, quarum una in aemulam irruens iugulum illius aded violenter suis manibus pressit , ut illa in humum cadens animi deliquium passa sit, respiratione interdicta, alienisque brachiis in vicinam transportata domum. Ro-g.iti Medici invisunt decombentem aegram , scriptoque attestantur eam de
632쪽
tutum erat Cathedrale ejusque Vicarium. Ab his meum rogatus judicium scripto respondi, nihil certi constare de Ecclesiae pollutione r clim enim nulla facta fuisset sanguinis effusio , solaque pollutionis causa qtrae restare
'poterat , in languentis mulieris interitu, qui dubius adhuc & incertus erat, sita esset, nemo quidquam de pollutione asserere vel negare poterat , dum eventus mortis in ambiguo erat. Verumtamen ad futuram praeis cautionem jam in praesenti cessandum esse illic a Divinis , Ac abstinenduin pariter , loci reconciliatione praesenti, aut reconsecratione , quae futurae prorsus erant inutiles & supervacaneae , qualiscumque successurus erat eventus sive mortis sive reconvalescentiae. Si enim mors interveniret, eo duntaxat momento , & non ante, pollutio eventura erat Ecclesiae, atque ita necessitas incumbebat iterandi praecedentem & inopportunam Ecclesiae reconciliationem , tune temporis sacrah& impollutae. Si verb aegra recon- valitura erat,majus nasciturum deridiculum ex publica reconciliatione,aut
etiam operosiore consecratione procul accersiri Episcopi ad consecrandum locum titὸ jamdudum consecratum. Illa igitur mentibus insedit melior sententia, praeter Divini ossicii cessationem praesentem nihil interim esse moliendum, paucisque diebus resciri posse quid tandem de aegra muliere sit eventurum : si moriatur , reconciliandam esse pollutam Eccsesiam sine mora per aquam benedictam a Vicario Generali , aut a Sacerdote , quem ad hoc placuerit delegare , juxta cap. ult. de consecr. Eecles ne diutias intermittatur Divinus in ea cultus. Interim verδ de consensu Capituli rosandus erit ex vicinioribus Episcopus, ut quamprimum eommode porerit
in civitatem accedat ad Ecclesiae consecrationem , communicata utrobiis
que potestate, Vicarii quidem Generalis jurisdictione, sine qua non potest Epitcopus in aliena Dioecesi Pontificalia exercere ; & Episcopalis ordinis ac Pontificii jure, quo utplurimum privatus est Vicarius, reque ipsa caret, quanquam illius characteris meritissimus , Massiliensis Eeelesiae
633쪽
S Praxis. Lib. V. 6 o 7 CAPUT XXII.
Responsism Authoris ad Consultationem remota cf tam provincia Archiepiscopi, de poenis canonicis refractario cuidam Clerico debito.
I. ONVIeTus erat contumax remotae provinciae Clericus duin in rara plicis secrorum Canonum transeressionis. Prima transgressio erat in crimine susceptorum lacrorum ordinum de manu
alieni cujusdam Episcopi sine ullis proprii Episcopi Dimissoriis ae testimonialibus literis. Alteram huic priori transgressionem pro ter vus Clericus addiderat non tantum Missam indebite susceptam celebrando i Avito proprio Antistite , verum etiam resignationem curati cujusdam Beneficii in sui favorem in Romana Curia factam suscipiendo ; & quod deterius est, inconsulto Episcopo, ad quem ex Papae rescripto remittebatur ex minandus , ejusdem Beneficii pollessionem privata aut horitate ineundo; sed & insuper , quod deterrimum cst, Curam ipsam exercendo , & Sacra menta Parochianis administrando , injussu Dioece sani , quem ne quidem dignatus est convenire e ae proinde sine ulla sui praesentatione, sine Signaturae aut Literarum exhibitione , quae Visa vulgo dicitur ; sine examine, sine Fidei professione , sine praescripta forma & provisione Curarum Beneficium usurpavit. Hic duo discutiendi concurrentes in illo Clerico defectus , quorum primus ejus ordinationes assicit; secundus vero illius, quam indebite occupat, Curae invasionem.
De primo defectu cirsa Ordinationes.
II. Quod attinet ad priorem defectum responsio nostra fuit, non potuisse Clericum sine Dimitariis ordinati, nisi cum sacrilegii crimine, eumdemque ipso jure ab ordinibus sacrilege susceptis exercendis prohibitum& suspensum, eodem momento quo exercere ausus est, irregularitatis poenae se subjecisse , & praefracte continuando nova in discrimina incidi sse, novasque censuras in suum caput accumulasse. Hoc primum sacrilegae ordinationis genus discutiendum est. III. Paulus Apostolus ad Timotheum Ephesinae urbis Episcopum scribens , illum Hs verbis admonet: Manus cito nemini imposueris , neque communicaveris peccatiι alienis. I.Timotb. s. Praeceptionem istam Apostolicam
634쪽
licam sanctus Leo Ponti sex epist. 8 . ali Is r. ad Africanos , sic exponiti
id es cito manus imponere , nisi ante maturitatis atatem , ante tempus ex minis , ante meritum laboris , aute experientiam disciplina sacerdotalem bono
rem tribuere Mn probatis ' Eι quid est communicare peccviis alienis , nisi talem effici ordinantem , qualis est ille qui non meruit ordinari' Sicut enim boni operis sibi comparat fructum , qui retium tenet in eligendo Sacerdote Judicium
ira gravi semrtipsum asticit damuo, qui ad sua dignitaris collegium Dblimat im
IV. Decreti Gratiani visenda est tota distinctio 7 r. in qua congestieleguntur multae alienum ordinandi subditum prohibitiones, non munitum proprii Formatis Episcopi, seu Dimissoriis literis. Inter has reperitur Conia ei lii generalis Sardicentis can. 2. sanctio, qui talis ordinatio irrita, nullaque decernitur: quae nullitas eo sensu accipienda est , ut sit suspensio ab exercitio sic recepti ordinis quanto tempore proprio Episcopo visum fuerit ; ordinator autem sit integro anno ab Ordinum collatione suspensus. Eaedem poenae renovantur a duobus lubsequentibus oecumenicis Conciliis, scilicet Lugdunensi II. sub Gregorio X. & refertur in cap. Eos qui, de tempor. ordin. in 6. deinde , Concilio Tridentino se T. I . cap. 1. de reform. ubi statuitur quotiescumque quis facultatem accipit Ordines ab alieno Antistite recipiendi, haud aliter id esse licitum , niti ordinatori fuerint prius exhibitae literae testimoniales proprii Episcopi de vita , moribus Sc idonei tate ordinandi. Idemque Tridentinum se T. 2 3. cap. 8. de reform. his verbis
decernit: Unu ui ue a proprio Episcopo ordinetur. Quod si quis ab alio pro-maveri petat, nullatenus 1dei, etiam cujusvis generalis ,seu Derialis rescriρti vel privilegii praetextu, etiam salutis temporibus permittatur, nisi ejus probitas ac mores Ordinarii μi testimonio commendentur. Si secus fiat, ordinans a coia latione ordinum per amnum , ct ordinatus a susceptorum ordinum exequuis
Eone quamdiu proprio ordinario videbitur , sit suspensis. Hae porrd suspen- sones , tam ordinatoris quam ordinati , statim ipso facto incurruntur : si autem his vel unico ordinis exercitio derogent suspensi , statim accedit irregularitatis poena , quae si occulta sit, potest ex Tridentini Coneilii concessione auferri 1 proprio Episcopor si veris in notitiam aliorum devenerit , recurrendum est ad summi Pontificis dispensationem. De hae irregularitate ex violata per ordinis indebite collati aut suscepti exercitium suspensione agunt Canonistae inter Gallicanos Rebussus in praxi, tit. Fommula dimitoriarum literinum , num. s. & I I. interque alienigenas Bonacina tract.de suspenstin partic. disp. 3. quaest. I. puncto II. num. 28. conformiter ad Trident.sess. 2 . cap. 6. de reform. At vero Clericus iste multoties, &pluribus in ordinibus & Sacramentis suspensiones quibus ligatus erat, publice infregit: consequens igitur est,ut non ei sufficia dispensatio Epis-
seopalis , sed Papalis inluper requiratur. V. Ad
635쪽
V. Ad istud quoque delictum pertinet Decretalium titulus, De clerico
excommunicato, deposito vel interdicto ministrante : cujus cap. I. sancitur,Cl ticum suspensum, si celebret, nec desistat admonitus , elle excommunicandum ; dc si ulterius non .desistat, eile judicio tradendum saeculari , ut saltem exilio damnetur : non enim intendit Ecclesia poenam sanguinis apud laicos Iudices , neque ipsi permittiIur quemquam exilio punire. Caetera sub eodem titulo capita jubent talem excommunicari , & ab officio beneficioque deponi. Eodem spectat titulus , De eo qui furtive ordianem Doepit, qualis est praesens Clericus : subjecta huic titulo capita reum talem vetant in Ordine furtive suscepto. ministrare , aut in superioribus ordinari, nisi postquam intra monasterium convenientem egerit poenitentiam. Quin etiam de Presbyteris alienae Dioecesis non recipiendis sine proprii Episcopi literis commendat itiis sanxit jam pridem Concilium Catabilonense II. anni 8I3. can. 4 I. Fuerat vero idem constitutum in Laodiceno Concilio can. 4r. dc 42. & in Concilio Andegavensi cas.1. Quinimo
excommunicantur Clerici qui sine Antistitis sui testimonialibus literis peregre proficiscuntur, Concilii Agathensis can.32.
altero defectu cirea insapionem Cura Parochialis. V I. Iam vero ad alterum Clerici hujus delictum de suscepto indebite
Curato Beneficio progrediendum. Reus iste nullo penitus jure vel titulo nititur, sed sola invasione sese intrusit. Rescriptum quippe Pontificis ad proprium dirigebatur ordinarium, qui judicaret , an talis Clericus effetperitia , fama , moribusque satis idoneus ad curam animarum capessendam; illum sedulo examinareo, atque re solicite explorata , vel repelleret, vel admitteret postulantem. At ille praeter omne ossicium , neque se.
neque Papae Literas Episcopo suo dignatus est exhibere , illoque inscio se in Parochiae possiessionem intrusit.Ullusne est usqεie adeo inscius Clericus, ut primam Iuris Canonici regulam ignoret, Beneficiam Eccis siclim non potes sine canonica institutione possideri, cap. I. de regul.jur. in 6. & ad quan cunque Beneficii institutionem necessariam esse proprii Episcopi provisionem , cap. Omnes Basilica, cap. Musim omnino, cap. Decernimus , I 6. q. 7. &cap. Ex frequentibus, de institui. V II. Constantissima est Iuris ubique recepti regula, neque per Si Pnaturas, neque per Pontificia rescripta de providendo , neque per Romanae Curiae expeditiones conferri actu ipso Beneficia Ecclesiastica, sed pethaec solummodδ remitti impetratorem ad Episcopum judicaturum per inquisitiones & examina de capacitate , vel incapacitate supplicis , ut si dignum agnoverit provideat , sin minias expellat ab expetito Beneficio. Haec agendi forma ubique recepta, in Gallia quoque strictius observatur& commendatur, additis ad sacros Canones conformibus etiam Regum
636쪽
Edictis , quale est Henrici II L Galliae Regis in Comitiis Ble sensibus,
art. 12. ubi statuitur ad percipiendum effectiam Signaturarum & Provisionum Romanae Curiae , mandatorumque Apostolicorum , nequaquam sussicere obtinuisse Visa , de consensum ordinarii; sed requiri praeterea ejusdem ordinarii scriptam a ite stati onem de secto examine impetrantis, in quo constitit ipsum elle ejusdem Beneficii capacem & idoneum. Idque Jus inviolate obtervatur in omnibus Galliarum Tribunalibus , ut testatur Oliva in Tolosino Senatu Regius Consiliarius lib. I. quaestionum & decisionum, cap. I 6.
VIII. De fac o itaqne constat Clericum reum ordines suscepissὴ sine ulli, Dioreesiani literis vel consensu, tundemque novo ausu & attentatuin Curati Beneficii possessionem irrequisito proprio Episcopo se intrusisse- De Iure similiter constat eniadcm , praedictorum ordinum exercitio su Dpensum, per eorumdem exercitium in canonicam irregularitatem incidisse,&in ea ultra annum pertinaciter inhaesisse . ac necdum Mecessariam a Summo Pontifice dispensationem , neque absolutionem impetrasse. Constat quoque omnem homiracm suspenuone ligatum , esse quorumcunque Beneficiorum incapacem de novo acquirendorum . quamdiu non est ab irregularitare dispensatus , Can. Nos in hominem , 9. quaest. I. & cap. Cum dilectiti, de consuer. cap. Cum inter T. & cap. Pcr inquisitionem, de elest. cap. P. toralis . f. n m , de Upellat. fc cap. Bona fide aerar. & qualit.. ordinan. . Atque tu universiam qnisquis per exercitium facti ordinis Ecclesiasticam censuram supergreditur , id est excommaricationem , suspensionem vel interdictum , ipso actu redditur irregularia de ad Beneficium ineligibilis , ut extricari hoc vinculo non possit, nisi per Supremam Selem relaxetur Aristolica . de Clen excom. ministr. ει cap. Eos qui in Ecclem , Mi ver o, de senI. excona. in 6. . At in horum Canonum despectum multiplici suspensione irretitus multoties Sacra celebravit, quin etiam Beneficium animarum coram habens propria aut liori rate uripuit, passimque Sacramenta quaevis quasi suis Parochianis ministravit absque ulla canonica provisone : neque per ostium legitimae vocationis ingressus est in ovile Christi , Ied quasi fur de latro ascendit aliunde.
I x. Ecclesiae Christi nihil potest accidere perniciosus ejusirodi lup
xum in vesicine , qui assumpto Pastorum nomine gregem Christi disperdunt, devorant & deglubunt, nisi quamcitissime removeantur. Oraculi vice audienda sunt saluberrima Hormisdae Romani Pontificis monita qui primum Christianum Gallice Regem Clodove una e Paganismo conversum intra Ecclesae gremium laetanter cxcepit de complexus cst. Mirabilis Pontifex iste epist. Σ1. ad universos Hi niae Episcopos , quanta sintidhibenda commemorat solicitudo & diligentia in electione tum eorum sitiit sacria. Oidinibus. initiandi ., necnon eorum qui praeficiendi sena
637쪽
mirae Dominici gregis, pro cujus salute Christus Dominus Pastorum Piii ceps pretio ii ssi muni sanguinem sandere,& in Cruce immolati voluit. Haec sunt Pontificis verba : As in Sacerdoribus ordinandis, γ: r praescripta, sia Patribus desiuita cogite, .Quia sicut es capus Ecclesiae Chrs M,Christi δε- mmc.n is Siseerdotes, sic re in eligandis his caram oportet esse praeciρχom. Imrvr hensibiles enim esse convenit Sacerdotes , quos praese necesse est cιrrioenias : meae
quidquam illi deesse deber persona, penes quam est Religionis funnna ct sub η-ria di iplina: ct aestimes qisis metrum Dominici gregis , - friat quod mistrum eonstitu udi debeis esse Pastoris. Hoc isa sis F non S cardotio gradus fagia qu
dam pastis Lareis transferamur. Longa debet vitam Dam probarioue moωrare. cui gubernacula committuntur Eccles e. Discere qui ue prius debet ante nam doceat, ct exemplum religiose cot emasionis de se potius aliis praestare quam simere. Emendatiorem esse conUenit populo , quem necesse es orore pro populo. Istis Sancti Pontificis lententiis quasi terrificis fulminibus percellendi de arcendi sunt 1 Dominico ovili invasores δc vastatores lupi, & avari mercenarii , quos nulla sacri gregis cura solicitat, sed sola stimulat proprii emolumenti ac temporalis commodi cupiditas. X. His tandem sic exploratis nussitatibus & canonicis impedimentis, hujusce Tractatus conclusio formulam judicii de quo rogatus sunt suppeditabir. Clericus iste reus juridicὸ interpellandus est, requisito Episcopali Promotore, triplici citatione, ut in propria persona coram ordinario compareat , exhibeatque ivstrumenta suarum ordinationum, dc titulos ac proia viliones beneficiarias Curati Beneficii quod possidet. Interrogabitur sigillatim, Jc respondebit in procellu verbali de Dimisiariis de venia & examine proprii Episcopi, quod vocalit Forma IV m ; & ubi constiterit illum justis titulis destitui , neque posse quidquam horum exhibere, declarabitur furtive ordinatus Se provisus, atque ab Ordinum exequiatione suspensus. Deinde si celebravit , aut Sacramentum aliquod administravit , declarabitur irregularis , incapax , & incompetenter in Beneficium intrusus. Eaque de causa declarabitur id Beneficium ipso jure vacans. Ρvovidebitur sub poena
excommunicationis Ordines exercere , aut muneribus occupatae per eum
Curae se ingerere. Simulque providebit ordinarius in tituluyn just im de eadem ista Cura idoneum aliquem Sacerdotem, qui post editam coram Praeis lato Fidei professionem Literis munietur provisionis , & in postissionem debitis introducetur formis. Clericus autem invasor pro reparatione tot gravium delictorum , atque in poenitentiam in carcerem protrudetur Episcopalem , aut quod erit utilius ipsius animae, atque commodius in includetur ad annum, aut saltem ad semestre, intra Seminarium , ex quo non licebit ei per id tempus egredi , eique certi ieiuniorum dies cum Psalmis 3c Litaniis praescribentur. Admonebitur de efficaciter providebitur ut a Sede Apostolica dispensatiouem tot censurarum de irregularitatum obtineat, dc donec obtinuerit eam , simulque absolutionem , a Sacratissima Eucha-
638쪽
si L Juris Canonici Theoria, Sc.
ristia abstinebit. Postrem δ ad omnes expensas, & nis gravis egestas obstiterit, ad multam pecuniariam piis usibus applicandam condemnabitur. S licite in primis curandum est, ut has poenitentias & exercitia cum debita humilitate lubens subeat cum studio propriae emendationis ; alioqui enim haec remedia ipsius animae re seriae conversioni nihil prodessent, quin potius obstinatior inde prodiret. XI. Ut autem nullus ambigendi relinquatur locus, sciendum est carcerem Iure Civili deputari quidem ad rqorum custodiam , & non in posnam. l. i.& ult. de custodia reorum , & l. Aut damnum, g Eoum, D. de poenis. Caeterum Jure Canonico deputat; carcer in poenam atque in poenia entiam, cap. Quamis, de poenis in o.
639쪽
Obligationes qua resilutioni non adpringunt. Parentum s fliorum mutua osticia , pracipue circa alimenta s successiones.
RACTATus de contractibus & restitutionibus ihuic labori metam imponet. Propositum verbineum est omnia extrema , utpote vitiosa , declinare ; laxiores videlicet , quae humanis cupiditatibus nimium indulgent opiniones , easque pariter quae iniquiorem rigiditatem prae se ferunt, perinde ac oppositos Charybdis & Scyllae scopulos declinare. Commemorat Sanctus Ioannes Damascenus in suo de haeresibus libro, quoddam hominum genus quod Ethicoproscopias appellat, quos interpretari quis potest circa morum doctrinam offendentes: refertque istos vel ea quae licita & cum laude conjuncta sunt condemnare, vel ex adverso alia quae damnanda sunt, approbare. De quibusdam tetrici judicii vitis ita seribit. Sanctus Ambrosius in psal. I I 8. t etiam in nobis qui habent timorem Dei,
640쪽
sed non seeuvdum scientiam , statuentes duriora pracepra qM non possit humana conditio fistinere. De aliis ex opposito , qui pravis hominum moribus ad blandiuntur , lic Deus interminatur Ezech. 3 3. Ra qui confium pulvillos sub omni cubito manus, ct faci ιηι cervicalia sub capite universe atatis, ad capiendaι animas: ct cum caperent animas populi mei, indiscabant animas ecram;
hoc est , fallam illis pacem & vitam deii elabant. Quin etiam quotidiana docet experientia, eos quoque qui rigidioribus praeceptionibus se addicunt , in partes laxiores protinus deflectere , quoties de re ipsorum fropria agitur : tunc enim profase blandionsus sibi , & ipsa justitiae repagula in propria causa traauliunt; quibus convenit illud ex Evangelior
Au gant onera importabilia, ct imponunt in humeros hominum : ipsi autem ne- ωnt ea digito movere. Huc spectat in Decreto canon Astigant, 26. quaest. I. Solici re porro advertant Confessarii, ne inconsulta facilitate abicit vendi confitentium injustitias ad restitutionem obligatorum foveant & demulceant . seque socios eorumdem damnationis adjungant. Saepe namque Contingit, praesertim apud magnates , ut per nimiam dilationem ac nc gligentiam debita solvendi luos fraudent, aut etiam ad inopiam adigant in lices creditores , aut etiam sumptuum profusione sibi adimant facultatem exsolvendi. His incorrectis deneganda cst absolutio. Salubriter vero admonet S. Augustinus epist. 14. ad Macedonium, his verbis : Si res aliena Iropter quam peccatum est , cμm reddi potes, non redditur , non agitur poenia tentia , sed singitur. Si autem veraciter agitur , non remittitur peccatum , nisi resinuatur ablatum. Sed , ut dixi , cum resilui potest: plerumque enim qui aufert, amittit, sive alios patiendo malos , sidie iue male vivendo , nec aliud
hiset unde restituat. Huic cerἰe dicere non 'samus : Redde quod abstulisti, nisi
quum habere credimus , sir negare. Haec Augustinus.
II. Dispiciendum in primis de praNeptis erga proximum ossiciis.
quorum transgressio peccatum mortale operatur , sed uota parit restituendi obligationem. Omnia quidem ossicia morum a duabus virtutibus pendent , Charitate& Justitia. Transgresso ossiciorum charitatis non subditur restituendi necessitati. S. Thomas x. a. quaest. 61. art. 6. & . Atque ita quamvis eleemosynae praeceptum obliger non raro ad mortalem culpam, illius tamen omissio non adstringit ad restitutionem. Idemque communi consensa Doctores asserunt de violatione praeceptorum ab aliis virtutibus emanantium, etiam justitiae connexis , ut sunt religio , pietas , observantia ; sed tantum ex solius justitiae coinmutativae transgressione. Cujus discrimims tationem docet Azorius p. 3. lib. 4. cap. II. quaest. 3. ad fin.
quia, inquit, in caeteris virtutibus proximo damus id qnod nostium est; in ista vere, proximo reddimus id quod sui in est. III. Inde sequitur, si desectu eleemosrnae pauper interiit, non teneri quidquam restituere illum qui pectaverat eleemosysirim recusando; solam