Iuris canonici theoria et praxis, ad forum tam sacramentale quam contentiosum, tum ecclesiasticum, tum seculare. Opus exactum, non solum ad normam juris communis & Romani, sed etiam juris Francici. Authore Joanne Cabassutio ..

발행: 1709년

분량: 699페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

-α nonici Theoria,

obligamur , & respicti, e majoris odii, sive Intensioris ae sensibilioris, sive se

dum praeseretitiam aestimativam , tradit S. Thomas in . Sent. dist F. quaest. a. art. 3.qoaeli iuncula s. itemqire quodlibeto I.quaest. 3.art.y. item ι. 2.quaest. IV .art. 3.quam disti, ctio item Tlaeologi omnes complectu latur. XI V. Qiam vi spei ficti contritio , valens statim sine Sacramenti sit sceptione jost iliare , et: stetur peccatum propter Drit m sit per omnia dilectum , non tamen f. msi r 1a..lcitur ex charitate. Non enim possibile est causam ex suo eff. ctu nasci ;& i: lud quod prius t si , proficisci non poti st ex eo quod est posterius. Perspicuum

enim est, contritionem ii peccat Ie elicitam producere in ejus anima cliaritatem. qisa prius carebat. S atllendum est igitur, contritionem quidem ab homine justoelieitam nasci ex piaecedente charitate, accedentibus novis actualis gratiae auxiliis tat .mh elieitam a peccatore contritionem nasci ex motione Spiritus Sal. Eti pergeat iam ejus praevenientem,' 'ae vicem si applet charitatis, S est secundum naturae ordinem amerior charitate quam producit: sunt tamen , ae fiunt ista simul eodo mrnstanti temporis. Sarctus quidem Tlaomas I. a. quaest. I, 3. ad i. requii it cla arita. tem , H j ii1 neationem peccatoris, juxta illud Luc. . Remistuntur ei peccata multa,eu,uiam dilexῖt muliἡm : de quia non Oritur dolor nisi ex aliquo amore ; nec potestoisplicere malum , nisi placeat oppositum bonum. Sed ibi S.Tliomas Ita telligi ae ex poni debet de charitate actuali, non de habItuali praecedente.

Onfessione.

Ec c A Tomi M Consessio Saeramentalis instituta DIvῖno Iure sula in statu noui Testari erui, Sc necessaria est neeessitate prae epti ad im-t petrandam peccatorum post Baptismum commi Grum remissicinem. secundum id quod ait Apostolis Dominus Ioan . 1 o. Accipite Spiriarum SMetitum,quorum remferisis peccara remittuntur eis,ct quorum retinueritis retenta Omne aurem prudens & justum judicium t fili gitat plenam caulae cogniti nem. Ut igitur rectum judicium cῖto peccata ves remittenda , vel relinenda fieri queat , necesse est ea per consessionem eius qui absolvῖ cupit. manifestari. Eodem spectat r.epist. Ioan . i. Si confiteamn peccata 'a ,sidelis est stIustus Dens, ut re mlitat nisis peccata nostra. Et Iacobi. s. Confitemini ergo alterutrum peccata vesaIstamque viguisse praxim nascenre Eeelelia, testatur Actuum cap. idi. Agultἰquere dentiam vielibant eonfitentes. ct annuntiantes actu suos. Hujus Sacramenti figura pi cessit in veteri Lege hibente ut leprosi se ostenderent Sacerdoti, ad quem pertineret judicium de lepra , vel exorta , vel sanata. Levst. 1 3. Mattia. 8 .Liic.7. Cum hac tamen insigni inter Legales & novi Testamenti Sacerdotes disserentia , quam ob servat S. Chrysostomus lib. 3. de Sacerdotio, cap. 6. quia eorporis lepram non sanahant , sed utrum sanata esset judicabant Iudaki Sacerdores: At velo, inquit, lepram an in ae non sanatam iudicant, vel explorant, sed prorsus sanant & emundant novae legis Sacerdotes. Tertullianus antiquorum temporum Scriptor, A: testis

omni ς ceptione major, lib. de poenitentia, necessitatem Coinsessionis his verbis astruit r

272쪽

s Trisaeis. Lib. III. 24

astruit: Pleros ue tamen hoc opus ut publicationem fui, aut suffigere, aut de dἰe in diem

differrepraesumo ludoris magis memores quam futatis velut illi qui in Lai tibus verecuti dioribus co Foris contracta vexatione,consciamiam medent tam vitant f ita cum erubescentupereunt. Ei ii, fortu, Gildefitisue emolumentum verecundia occultatio delictipol. licesur, videlicet si quid humi aenoriti subtraxerimus,proinde I eum celabimus 3 eo ne ex 'matishominum, Dei eouscientia comparant m 3 An melius est damnatum latere, quam palam absolvi. His vel bis prodit Teri ulli alius, siliarit m ill-ii3 e ite ad salute ira alatinae ii ccella ira in , atque in ea nullum , qtiantumvis Occultum dulichuin lucere lilinianae notit ae subtraliere. I l. Conditiones coiisessionis sexdecim eommuniter recensentur , quarum restantii inmod5 sunt necessitatis, ad easque cae: erae sere reducuntur. l. Ut sit pura,

i l est vera. 1. Ut sit lacrymabilis . id est ad iure1a in liabeat eontriti alien , seu alis tritionem. Ut sit integra, id est ne consul id sileatur aliquid mortalem culpam

s.ciens circa species. nuineium & morti seras circumstantia, . Ultima illa conditio prae xigit examen propriae conscicntiae , cujus neglectu certum sit sore , ut pecesta mortalia memoriae non occurrant , atque ita conkssioni desit integritas. Idcirco Ti identinum se T. I . cap. s. prae requirit examen , dicens oportere a s militentibus

omnia peccata mortalia, quorum post diligentem sui discussionem coli scientiam habent, in consessione recenseri, etiamsi occultissima illa sint. Ratio patet 3 quo enim jure aliquis a d aliquod opus obligat ut , eodem pariter obligatur ad media tali operi necessaria. Ex quo sequitur, obligatum ad mortalia coi. fitenda, esse simul obligatum ad illorum examen & discussionem. III. Patet ex supradictis , tantam esse debere examin s diligentiam , quantum judicio probi & prudentis viri convenit , habita ratione tum temporis ab ultima, quae valida fuerit, consessione transacti ; tum multitudinis eulparum confitend rum , tum negotiorum gestorum , in quibus peccare quis potuerit ; tum etiam o casionum plus minusve frequentium , quae potuerint ad varia peccata impelleret innitentem. Quo fit ut quibusdam breve possit examen sufficere, in aliis velo pro-ixius requiratur. Potest tamen mediocrIs ad supradictorum proportionem adhibita diligentia sufficere, etiamsi s inquit Bonacina dispua. 3 qtiae ih.3.stet. L. Punct. 2.3.1. num. 3. in probabiliter conjiciat poenitens, sore ut poli prolixas alatii perqiiisiotionem Occurrerent animo alia aliqua peccata Quod dico ad piaecautionem scrupulosorum , quibus nu .iquam satis iactum est ,& qni animi de corpoι is vires exis hauriunt ad stipei filias disquisitiones t quibus convenit illud Pro erb. 3 o. Qui vehementer emungis ,sanguinem elicis. Ex opposto qui debitum & dii cretum iviae conscientiae neglexit examen , si eum rusticitas & animi stupiditas non excuset quae salie potest quosdam valde si inplices SP per se incapaces excusare in indigne ad S cramentum accedit, neque validε absolvi pote st , nisi hunc de Laom , simulque contritionis , prudens Sc silers Confessarius interrogando , 5 admonendo sit pleat in charitate Dei ut eum Apostolo loquar in & patientia Christi. Cavea que

Sacerdos ne poenitentem , sive ob ejus stupiditati m aut imperitiam , sue ob eius etiam indiscretionem aut malam indolem , sive ob peccatorum eius gravitatem durius excipiat i sed charitate& patientia , quasi obstetricante manu l ut verbis marpatientissimi Iob educat colubrum tortuosum , hoc est in nostro propo filo , peccatorum sinceram consessionem, Re poeniteritis emendationem. I V. Integritas confessionis in tribus consistit . in declaratione omnium pecea torum mortalium , quorum memoria occurrit rccnitenti, secundum species , nu-

273쪽

α 6 Iuris Canonici Theoria ;

rrerum qiae, de debitas citcumstantias. Haee enim triplex accusatio ad ed necessatra est, ut Lorum aliqua voli nataria & culpabilis omissio non modδ informem reddat coiiseisionem, id est gratiae effcctu earentem , sed etiam nullam & Sacramenti experte .ra ; qui poenitens , clim in ipsa confessione mortaliter peccet , non potest s-mul habete necessariam contritionem , qtiae est pars essentialis, sine qua nullatenus existere potest Poenitent ae Sacramentum : nullaque res subsistit sine suis ementialibus. Quae ratio cum deficiat in illo qui habet iustam alicuius peccati reticendi causam , re in quo ex consequenti illa reticentia non impedit veram attritionem, persecte dii linguit casus in quibus voluntaria peccati mortalis reticentia obsistat . vel non obii stat Sacramento l oenitentiae , etiam quoad valorem . nedum quoad effectum , seu gratiam. Sufficere enim potest consessionis integritas sorinalis , ubi ex iusta causa omittitur integritas materialis , de quibus tractabit proxime se

quens caput.

V. In primis explicanda sunt peeeata secundum sipeetes suas , non phy si eas, sed

morales , quibus constituuntur sub ratione transgressionis talis aut talis legis ac mandati ,-oppositionis ad talem , vel talem virtutis speciem. Exempli gratia intendens aliquis hominem occidere , parat gladium, eo se accingit, proficiscitur ad destinatum occisoni locum , adversarium praestolatur adoritur , gladio transfodir. Hic multi interveniunt physice distincti actus ,& tamen si non intercesserit intexeos notabilis intermissio, tu est una tantum moralis species confitenda. scilicet lic micidium. Et quemadmodum in hoc exemplo sunt multi actus phy sica specie dis in dii unica tamen species moralis; ex adverso i, qui suratur rem sacram , elicit unicum actum feevnd sim speetem physicam , qui tamen duas habet morales species, furi I simul & sacrilegii Stupruin quoque virginis Deo consecratae , clim si eunicus physiciis actus, duplicem tamen set eie distinctam involvit malitiam, unam quidem oppositam eastitati, alteram religion V I. Pietumque fit ut occurrant multi actus , quorum singuli seorsim spectati constituerent totidem numero peccata mortalia ; sed quia serie quadam & moraliquasi continuatione conjunguntur & referuntur ad unam peccati speciem .idebnon sunt sigillatim exprimendi r& ita is qui patravit homicidium , non tenetur omnes actus ad homicidii hujus finem destinatos exprimere , nisi eos in quibus inest distilicta malitiae species , qualis est . verbi gratia , si alterum ad ejusdem sceleris secietatem asciverit : sunt enim specie morali distinctae res occisio animae comisplicis, &occisio corporis inimici. Idem esto adicium de pluribus turpibus actibus.

qui proxime praecedunt , vel comitantur completam sornieationem ; non enim sunt exprimend i in accusatione consummatae sornicationis , nisi involvant, ut dixi, ait rius malitiae speciem.

VII. Concilium Trident. Id , definit omnia peecata mortalia in spe-ele & sigillatim esse declarata 'a et di ibid. can. . omnia de singula esse confitenda. vocessigillatim , desingula, docent esse peccatorum mortalium numeri m exprimendum. Rarisque eii , quia alioquin Saeerdos non pollet sussicienter statumroenitentis agnoscere ad justum serendum judicium t quantum enim discrimen est eius qui semel, & ejus qui centies ejusdem speciei mortalem culpam commisit ;. Nam singillae iterationes sunt per se ae seorsim materia hullisce Sacramenti nece saria, cdm in singillis toties de novo mortaliter Deus offendatur, novaque damna

tionis causa congeratur.

V III. Itaque is qui saepius actus odii erga proximum repet ut cum morali l

terruptione,

274쪽

G Praxis Lib. III. 2 7

terruptione, tenetur numerum istorum actuum exponere; vel certum , si potest; vel verisimilem. Item is qui numerum certum exposuit, & postea recordatur aliis cujus actus supra numerum quem expressit, debet hunc , vel hos actus qui numetum illum excedunt , accusare in xlia consessione , nisi in priore confessione imis metum expresserit addendo vocem circiter, aut pluminus f hac enim vocis ad lectione fit ut actus qui postea in recordationem venit, compreliendatur: sed si sint multi actus quorum fia erat oblivio, non poterit eorum numerus per vocem pluminM. uerificari, ideoque separatim confitendi erunt. Sic qui dixit decies plut ininus . de deinde recordatur Hisse duodecies, non tenetur separatim duos actus illos confiteri; sed si recordetur quinque actuum, tenebitur confiteri. Sed si maiorem nutrierum expresserat, verbi gratia triginta pluis inus, poteruut ibi sufficienter includi tres aut quatuor actus, quorum postea recordatus fuerit. Crescente namque numero expresso, augetur eadem proportione numerus inclusus & signifieatus his vocibus clariter , aut pluminus ut fert communis hominum usus ac notio. Porrd ad ineundam rationem numeri alicujus peccati saepius ex mala consuetudine aut perniciosae occasionis praesentia eommissi, via expeditior est explorare quoties in die vel hebdomada fuerit peccatum iteratum , di quanto tempore perversa illa peccati consuetudo duraverit.

I X. Meretrix expressioni numeri satisfacit, si dicat se tanto tempore fuisse prostitutam. Sed aliquas graviores impudieitiae species tenetur cum earum numero quoad fieri potest exprimere, nimirum facti ligia eum adstrictis voto continentiae. ει ineestus admittendo patres & filios, aut plures fiat res, & coitus quos habuit

contra naturam.

X. Concubinarius pariter satisfacit dioendo se tanto tempore usum sitisse eon

cubina , nec tenetur numerum illicitarum cum illa conjunctionum explorare. B Dacina dispur.3. depcenir. quaest.3. sech. h. puncto 2. g. 3. dissicut r. 2. num. I9.δc

docet Suareet de poenit.disput. 22.sech. s. num. 37. ei qui commisit multa unius speciei peceata, Nullo modo expedire ea sigillatim singula enarrare : tum quia hoe Iongissimi negotii est. nec ullo modo necessarium et tum quia inde seges ampla nascitur scrupulorum , quia postea semper occurrunt aliqua pcccata , de quibus inierito dubitat, an sit consessus. Consentit Nauar. Erichir. cap.6. Nim. I s. ex Penditque Sancti Augustini verba haee: Quantum perseveravis consideret dipeis 'qu/d perseverariter peccaverit. Et habentur in Op. Consideret , de poenaent. diastinet. X l. Denique summa ratio ac regula numerum peceatorum discernendi 8e eonia flendi , meo quidem indicio saec est, numerum esse computandum ex multitudiisne actuum Interruptorum, non antem actuum continuatorum , sive continuitas si formalis . sive virtualis. Continuitas formalis censetur qua diu peccator reipsa intendit interius , vel aliquid agit exterius , quod leudit adactum malum. Sicilici qui, ut diximus, gladium parat ad occidendum inimicum, equum conscendit, viam ea pessit, stat in insidiis,&tandem occidit, unicum peccatum committere censetur , quia ab initio intendit homicidium , & illos omnes actus ad i s unum dirigit , de ita formaliter hi actus conjunguntur cum homicidio , ut non sit opusillos confiteri. Sed si illi prae ambuli ae praecedentes actus aliis ad eorum finem mi nimε spectantibus actibus interrumpantur , somno, eonfabulationibus , aliorum negotiorum gestione, tunc non formaliter continuari censentur eum homicidio in- .

tento , sed solum virtualiter. Simili ratione is qui suis in aedibus concubinam tener,

275쪽

L 8 Canonici Theoria,

hoe ipso habet intentionem eontinuandi in malo proposito eum eadem ; 8e psillam quae fit ad hune finem cohabitationem , omnes actus luxuriosi , quos eum

ea habet, continuantur saltem virtualiter in contin alione illius ad hune malum finem convictus, adeo ut non teneatur numerum illorum actuum exprimere , si

tempus expresserit quo id malum perduravit , nisi ut sit perius dixi de meretri-ee . alios actus specie , fornicatione distinctos commiserit ; hi namque si stilla. tim eum seo qnique numero exprimendi erunt, quales sunt actus luxuriae contra

nat raram

X II. Iam hye agendiim de peceatoriam eireum stantiis exprimendis , poenirente. Circumstat tiarum quadruplex est differentia ; vel enim sunt augentes seu aggravantes peccatum , ut est actus odii deliberatus unus & individuus, si duraverit per sesquihoram aut duabus continuis horis , si una eademque illieitaeopula brevior fiterit aut longior , si ad eam oscula quoque adhibita fuerint. necne : vel sunt circumflantiae minuentes peccatum , ut si mulier consensi instii prum semel requis ta , alit post multas & importunas preces : vel stini imperia rinentes , ut si quis longo aut brevi gladio alterum oceidit , dextra manu , an sinistra , istas nemo distitetur esse silendas ut inutiles & superfluas : vel sunt speciem peccati mutantes, & istas affirmant omnes esse neeessariA confitendas iuxta prae Priptum Tridentinae Synodi sess. t . cap.1. his verbis : Colligitur praeterea etiam eas claram tuis is confessione exiticandas esse, qua speciem peccati mutant, uiasine i a peccata ipsa nequa apoenitentibus integre exponantur , nec judicιbus ει-

rascant. Huiusmodi ve id lunt quae peccatum mortale constituunt, quod alioqui veniale , aut etiam ivillurn esse: ut s quis levem & venialem culpam alterius retulit . hac tamen meo te . ut iri sensissimum illi eon itaret inimicum ; ibi enim v - niat Is alioqui detractio redditur mortalis: aut si quis lai iis manu tangat mappam Altaris , dum credit pur erroneam conscientiam se hoc faciendo peccare mortaliter , sic enim actio in diis rens , ω ne quidem venialiter culpabilis, degenerat

in mortalem culpam. Se ieridiam namque , ex conscientia erronea nasci peccatum

in actibus etiam per se licitis , hac ratione , quia quisqliis hoc agit quod judicat Illicitum , determinat se , dc conseri it in inatum , 5 omi de peccat. I lque conis firmatur Ron .i .l Is vrrbis : ScIo, di confido, In Domino is , quia nihil commune

..is ..... per 'rum , nisi ei qui existimat quid commum esse, illi commune s. Et si ibitide in

autem disicernit smanducaverit, damnatus est. quia non ex ue : omne autem quod non est ex fide , peccatum est. Fide tu hoc loco interpi etantur S. Chrysostomos, b. Thmmas, aliique communiter , persuasionem & dictam: conscientiae. Speciem etiam peccati mutant circumstanti illae quae ita peecato de se mortali coniunguntur, ut e eas aee dat actui alia quo ire peccati mortalis species. S c circumstantia Cle .lei percussi sic ir ut ea perclassio, quae esset mortalis in persona laici, induat quoque sacrilegii erimen e & stuprum eum consanguinea augetur crimine incestus. Cum vero nihIl dubii si e rea circi imitantias impertinentes , & circa eas qu ae peceati speciem mittant in materia mortali, tota superest difficultas circaei reum staniatia intra unam eandemque speciem tantum aggravantes, & circa circumitantias peceatum diminuen est.

XI M. C reum stantiae minuentes nori sunt necessarib exprimendae in eonsi sito. ne , qualis est in eo qui metu morbi pollutionem procuravit , aut in co qni injutia provoeatus odium proximi eon epir , aut qui consensit in crimen longa & urgente alterius pet suasione & minis adactus. Sed i men si minuens circumi antia peecati

276쪽

U praxis. Lib. III. 2 9

eati speciem Immutet , Reiendo veniale quod alioqui esset mottale, poetii tente exprimenda necessario est , ut si cui grave damnum illatum suerit per subreptionem & imperfectam inadvertentiam ; ut si quis per ludum venialiter eulpabilem

hominem terrae allist , eoque casia incaute caput ei effregit ; aut si quis venator telum in hominem vibravit & occidit, credens esse seram. Quae hactenus de circumstantiis minuentibus dixi, communi Doctorum consensu firmantur, etiam illorum qui secus judicant de aggravantibus circumstantiis , quamvis eadem utrobique vi deatur esse ratio non confitendi utrasque. Sane simplicitas poenitentis , ejusqueb na fides faelle illum excusat a peecato , si has minuentes circumstantias , de spe ciem peccati mutantes subticuerit ignorans ,& eredens id sibi esse per humilitatem convenientius in statu scenitentis constituto e cusationes peccati subti

cere.

X I V. Circumstantias, quamvis notabiliter aggravantes, si per eas species pec catorum non mutentur, minimc necesse est colanteri, ut docet gravior 5 communior Doctorum pars. Sanctus Thomas in . distinct. I s. q. 3.art. 2. q. s. SAnctus Bonaventura ibid. dist. II. quaest. vlt. Paludanus in . dist. 16. q. 3. Dur λndus 'iraest. . Medina de poenit. tract.2.quaest. . Vasque Z quaest. 9 I. artic. l. dub. 2. n.6. Valentia tom. . disput . . quaest. i I. puncto I. assertione s. Navarra Enchir. cap.6-Iuim.6. Toletus lib. 3. cap.7. num. 7.Reginaldus lib.9. num. 13 1. BOnacina depinnit. disp. s. quast.1, se 1.2. puncto 2. g. 3. difficult. 3. num .s. contra Sotum in m dist. I 8. quaest.2. arti c. . conclus 7. Suarez disp. χχ. sectis. n.s. Conincti dispur. 7.dub. 3. n. i s. & alios. Ratio hujus conclusonis est primum, quia Tridentinum i co cit. tradens accurate illa quae necessaria sunt ad Poenitentiae Sacramentum, non alias exigit confitendas peccatorum species, quam quae peccati speciem immutant. si Secundo, qui a consentiunt etiam adversantis sententiae Authotes, non esse necesse. ut circumstantiae peccatum minuentes exprimantur , nisi quando speciem mutant

peccati; sed non minus itissuunt ad notitiam status poenitentis ,&rectum judicium M iiii stri , expressiones quibus peccatum notabiliter minuitur,quim quibus notabiliter aggravetur. Tertio, quia omnes fere consessiones de validitate nutarent, bc poenitentes etiam petitiores & prudentiores inter innumeros scrupulos anxii fluctuarent ,'cum nesciatur quis sit ponendus limes inter illiusmodi circumstantiarum disterentias notabiliter, & non notabiliter aggravantium, neque possint certae tales regulae a signati, ubi nulla est specifica disterentia:& siquis proprio ingenio proprios sibi limites praefigat, alius aut restrictiores, aut remotiores sibi praescribet. dea poenitentibus exiget. Cumque nulla certa nitatur regula , cras terminos pro humani Ingenii incoli stantia alio transferer, quos heri alio loco posuerat , nihilque incertius aut vacillantius erit quam ipsae necessariae , & ad Sacramenti validitatem effectum requis tae conditiones. Quarto denique frustra de indebite requiruntur ad hoc Sacramentum ut necessariae conditiones, de quibus nullum extat, aut usquam extitit, sive Christi, sive Ecclesiae praeceptum; atque ita inji iste adstringiurur poenitentii ina libertas. objiciunt advercarii Concilium ipsum Tridentinum d. seis. 34. cap.f. dicere , eam peccatorum consessionem esse necessariam, quae Hisciat ut Sacerdos de eorum gravitate rectὶ judicare possit. At idem locus pari rerconvinceret ad obligationem exprimendi quoque circumstantias notabiliter minuentes , cum aequaliter ilifluere possint ad ejusmodi notitiam & rectum de peccatis judicium : contrariorum enim eadem est disciplina. Sed Patrum Tride tuitiorum longe alia mens est , hoc cnim dumtaxat intendunt, ut discernatur singulo-I i Iumil

ib O le

277쪽

iueo Iuris Canonici Theoria ,

rum peceatorum gravitas ex regulis quas solas diserte ibi proponunt, nimirum quatenus cognosci potest ex consessione peccatorum secundiim illo tum speetes. numerum & cicumstantias illas, quibus eorum species immutatur. Dices inde sequi, quod sufficiat ei qui mille aureos subripuit, si sollim confiteatur se aliquid suratum in notabili quantitate, quae tamen quantitas potest sufficere in stitio unius aurei. Respondendum & hanc potuisse accusationom sufficere, nisi officium esset ιSacerdotis providere restitutioni faciendae; quam ad rem opus est ut sciatur exactilis quantum fuerit furto ablatum , dc intra quod tempus, & quibus modis exigenda sit illa restitutionis exequutio. Quin etiam ipsi adversantes nobiscum sentiunt , unicam unius sornicationis consessionem lassicere , vel hom iei- dii , etiamsi multi actus praecesserint , qui singuli seorsim spectati sint totidem peccata mortalia ,& advenire possunt sine completa fornicatione vel homicidio ;& hare vicissim saepe adveniunt sine illis actibus praeambulis r& illi quidem actus praecedentes de concomitantes sernicationem vel homicidium , magis procul dubio & a seipsis invicem ,& a duobus illis consummatis multd plus disserunt,qu mnummus aureus ab alio aureo, qui simul uno furto ablati sep ponuntur; & tamen illorum diversorum actuum inordinatorum expressionem non esse in Sacramento

necessariam , omnes admittunt-

X V. Qiiaeritur utrum consessio dubiorum peccatorum requiratur ad integritatem necessariam λ Concludendum est absolute,eum qui dubitat se peccatum aliquod commisisse, aut qui sciens quidem se commisisse ,dubitat an sit mortale necis' ne, aut eum qui ambigit utrum illud ali seonfessus fuerit , teneri illud confiteri. Stat enim in casu dubitationis possessio certa pro lege confessionis , ut omnes con sentiunt ,& Concilium Tridentinum dum seir I .cap.1.& can. 7. excipit ab obligatione confitendi sola peccata venialia,&subdit huic obligationi peceata, te quibus an sint mortalia , dubitatur. Nec obstat illud , quod is qui dubitat se vovisse . non astringitur ad ejus impletionem ii & similiter is qui anteps animi est , utrum

damnum intulerit, non tenetur damnum resarcire. Id quidem verum est, quia in

illis stat possessio pro libertate dubitantis , at in consessione dubiorum stat possessio pro lege consessionis. Si dicas , in dubiis meliorem esse cona tionem possidentis, cap. Ex litem, de probationib. concedo id quidem ; sed nego hunc pretiitentem possidete hane libertatem. Ubi engm constat de praecepti. ol lig tione, & dubitatur de exemptione seu ex saxione a praecepto ,subsistit poli Alio Pro lege aut prae-

XVI. Caeterum aliud censendum de eo qui probabili ratione ductus opinatiar, quantumvis cum aliqua in oppositum sermidine, se id peccatum non coinini silia, aut a se commissum confessiam nisse , qui non astringitur ad ejus consessionem ;. favet enim ei sua , quam probabilem recte judicat , opinio, Et sane quis tam felicis memoriae est, ut certissim ε recordari possit particularis , se factae confessi nis singulorum peccatorum veterum , quae post multos annos in mentem ejus redeunt 3 Hac sat ε ratione via latissime aperiretur innumeris scrupulis & repetiti nibus anxiis pristinarum accusationum. Is verbqui solitus fuit accuratum exametristis eoia sessionibus anteactis praemittere , eoque magis s generales consessiones quam exactissime ediderit, causam habet admodum probabilem animo quiestendi& credendi se talem accusationem non omisisse;aut si sorte in individuo omiserit ,

pei suadendi sibi quod eam sub specifica saltem ex prcssione eompis henderit. Exempli causa, L laetit aliqua famae alienae detractio , quod eam saltem comprehenderit

278쪽

Praxis. Lib. III. 23 I

derit quando non tant lim Ineludere intendens quindecim particulares detractiones, quarum sigillatim recordabatur , intendens tamen caeteras comprehendere detraciationes , quarum in individuo non recordabatur . ex judicio probabit , ut fieri . a

cautioribus solet , numerum praefatum auxit , seque triginta detractionum accusavit: &ita de caeteris accusationibus tam numerum actualis recordationis, quam

oblitorum aliorum probabitum exprimentibus. Id enim sufficit ad oblitorum expressionem, quandoquidem talis expressio id habet omne quod , Concilio requiritur,speciem scilicet , & quoad accurato fieri potuit, numerum peccatorum. Hanc dochri nam circa dubia & probabilia tradunt Suareet de poenitentia,disp. 22.sech. 9.num. 6. Sane heZ in Summa, lib. I. cap. Io. num. 66. Bonacina dip.I. quaest. 1.sech. 2. punct. 1. f. 3. dissic. 4. num. 4. de alii. XVII. Ex pute defectuum ipsius poenitentis requiritur iteratio consessionum , in quibus iste scientet, de citra justam causam omisit accusationem peccati alicuisius , vel cogniti, vel ab eo dubitati mortalis, aut circumstantiam neccssarid confitendam. Ratio est , quia ibi deficit integritas confessionis,atque bona fides poenitentis. Item si desectusdebiti examinis factum sit,ut peccata mortalia non occurrerint in mentem , quae alioqui occurrissent, si congrua perquisitio praecessisset, saltem mediocris pro rarione temporis ab ultima confessione decursi,& multitudinis ae gravitatis culparum conniendaruin. Item si nullus extiterit de peccatis dolor aut propositum emendationis. In his quippe desectibus violatur id quod es.sentiale est huic Sacrameuto; bonaque fides. ipsaque consessio,& perperam acceptae absolutionis sorma vertuntur in sacrilegium. His & adjunge, si poenitens noluit solitam ac proximam mortaliter peccandi occasionem deserere.In his consesso , utpote invalida , repetenda est. XU III. De omissione autem peccatorum quae poenitens neque credebat, neque dubitabat esse mortalia, communiter Doctores sentiunt, non involvere confessionis invaliditatem, aut eam iterandi obligationem ; sed suffieere si poenitens post discussam,quae praecesserat, ignorantiam non affectatam exprimat illud iii altera confessione cum debitis cicumstantiis, simulque peccata reliqua post consensonem ultimam eommisma, absque praecedentium consessionum interatione, in quibus&bona fides ,& reliqua adhoe Sacramentum necessaria concurrerunt. Ita Sylvester verb. C egis I. quaest. 3. NaVarra cap. 9. num. Is .Toletus lib. 3 cap. Io. num. 7. VasqueZ quaest. 92. arr.3.dub. .num. 7. Regina idus lib. 9.num. 3 1 3. Bon1-cina de Poenitentia quaest. s. sech. 2. puncto. 3. num. 6. Sic excusantur a consessio-tium re iteratione pueri & puellae, qui quaeve accedente meliori instructione agnoscunt pro mortalibus actus quosdam , in quibus nihil tale suspicabantur. Quod etiam usu venit plerumque in adultis & provectioribus post discussam pristinam,

qua tenebantur , ignorantiam. Supr, citati Authores , aliique hoc praeterea docent,quoties repetendae sunt necessarid praeeedentes consessiones apud alium Confessarium , si tamen fiat consessio secunda penes illum qui praecedentem audierat ab eodem poenitente , nullatenus esse neccssariam repetitionem , si mo .ld recordetur gravium aliquot peceatorum in ea consessione quae praecessit auditoriim, Itatusque ipsius poenitentis, saltem in consuta ;& sussicere eadem simul peccata in

genere, non verd sigillatim confiteri, cum expressione tamen secundum singulas species peccatorum non ante consetarum , & numeri eorum , etiamsi Confestarius ille aliquorum mortalium antea sibi confessbrum recordationem amiseri z.

II 1 XIX. Proba

279쪽

X i X. Probabilissima est Doctorum sententia. qui graves omnes ae mortaliter culpabiles contumelias tradunt ejusdem esse speciei, ac proinde suffieere aecusati

nem gravium contumeliarum , numerique expressionem generalem, non trahenis

do moram quoties hanc numero contumeliam, & quoties hanc aliam in individuo protulerit; que res innumeros pareret scrupulos N ad tribunal Consessarii si equem res revet sicines, praesertim rixosarum sceminarum , qtiae solent ad iracundiam si e quentet prosilire , & quidquid in buccam venerit exprobrare. Hoc docent Cajeta ianus in S. Thomae a. Σ. qnxst.7 I. artic. I. Sanchez in Selcctis, disput. o. num. i. Sotus de Iustit. lib. 3. quaest. 9. arti c. I. Molina tom. F. trach. q. disput. I 0. num. s. seu disput. 2 r. num. 6. Bassaeus verb. Coninmelia . num. l. de verb. Peccatum num .8. Rc gliraldus lib. 2 . cap. s. num. Iox. nisi in aliquibus occurrat circumstantia vel pe: sorae, vel causae moventis, vel eventus inde conseqiuiti aut consequuturi, alia.

ve similis , quae speciem immutet; ea namque necessarid erit exprimenda. lX X. Eademque ratio contumeliarum quae proficiscuntur ab irascibili appetitu,. multo sertius praevalet in obscoenis verbis, quae impulsu appetitus concupiscibilis

proseruntur. Et sussicit aecusatio in genere verborum turpium mortaliter culpabilium , sine illorum individua expressione 1, hoc enim propudiosum nimis foret , adeo ut quo turpiora essent verba, eo strictior incumberet obligatio eadem, utpote gravitatem culpae augentia, iterum ad Aures Consessariorum importune repetendiratque ita propudiosum , impudens , & periculis innumeris obnoxium redderetur Consessionis Sacramentum , essetque sacrum Tribunal odiosum ,& Praetextatorum, Fcscenninorumque verborum edissima colluvies .Omnia itaque mortalia turpiloquia , pariterque mortis ra convicia in eadem singula specie conveniunt,&omissis Individuis expressionibus, sussicit horum gravium speciem cum mutantibus spe etem conditionibus confiteri cum necessariis tantummodo circumstantiis, quae ex singularitate personae, vel ex perversitate intentionis, vel ex scandalo , aut aliunde ducunturi

XXI. Idem similiter asserendum de plerisque foedis & libidinosis cogitationibus ; sume it enim earumdem generalis ac specifica accusatio, cum numero&ciris eum stantiis speciem mutantibus: an scilicet inrervenerit consensus ad actum exteriorem , an vero sola morosa delectatio ab ite proposito exequutionis. Item exprimendum , si sit orta pollutio ex praecedentibus , si motionis carnis ex causa vo- Ilumaria. Designandae quoque sunt personarum qualitates istae , s solutae , si ligatae lmatrimonio aut voto continentiae, si spiritualiter aut carnaliter amnes , si consanguineae, quove in gradu. Caeterae autem multiplices ac individuantes circumstantiae sumetunt sub generali expressione turpium cogitationum, desideriorum,actu u, propter Saciamenti hujus honestatem ; neque plura exprimi necesse est ultra species aspectus libidinosi , tactias, osculi, coitus. Turpia velo, quae coitum imm diate piaecessere, consentiunt unanimes Doctores, non esse necesse confiteri, cum snt cohaerentes ad actiim illum ultimum dispostiones : sicut neque qui hominem occidit, tenetur proximos ad id homicidium apparatus exprimere, quamvis seorsim spectati sint peccata mortalia, ut armorum ad id praeparatio, aliique similes actus anteriores proxime ad patratum homicidium relativi. Attamen peccata

contra naturam , qualis est pollutio , cum speciem distinctam, & majorem in seipsis nequit Iam prae aliis libidinibus comBreheudant, si contigerint ante coitum consessione sunt exerimenda ia

280쪽

I. NFrs sto NIs integritatem distinguunt communiter Doct Ires & serim iem. Materialem dicunt qua ita omnia peccata exprimuntur, quorum reus est poenitens, ut nullum praetermittatur; sormalem vero, qua omnia peccata sua panitens exprimit quae renetur exprimere , quamvis aliqua taceat quae nic& nunc non tenetur exprimere. Materialem porio non esse praec piam ad hoc Sacramentum , sed formalem dii nistaxat integritatem. Cumque veri inina sit doctrina ista, restat nunc investigandum,

quibus eatibus sufficiat formalis Integritas. II. Primus ea sus contingit in oblivione peccati mortalis, aut in ejus inad veristentia vel ignorantia , veliticulpabili prorsus, vel saltem non mortaliter culpabili, qualis non esset in eo qui istae conscientiae examen neglexisset ante confessionem; se enim esset ista omissionis culpa mortalis : sed si tantum venialis negligentia intervenerit , non frustrabitur poenitens fructu hujus Sacramenti. III. Secundus easus est in Sacerdote , qui non potest aliquod suum peccatum eonfiteri nisi manifestando peccatum & peccati aut horem, cuius ipse consessione in audivit : absolute enim tenetur illud reticere , si necessitate urgetur consessonis, nee habeat Conse Isarii copiam cui si poenitens ignotus: sed si non urgetur praesenti necessitate confitendi , tenetur differre , atque etiam alid pro fie illi ad integre eonfitendum. Tertius casus est in muto nutibus confitente Sacerdoti nutus ejus non intelligenti ν nam impotentia loquendi excusat ab integritate materiali. Quartus est in cxtraneo , cujus idioma non satis intelligitur , modo non sit copia Iterius Consessarii , qui ejus linguam bene intelligat. Q i intus casus est quum scenitens ex justa ratione conjcctatur vel proprium , vel Consessarii detrimentum , si deficiente alterius Consessarii commoditate, & urgente animae propriae salute confiteatur reticendo aliquod mortale peccatum , ne id inde sequatur detrimentum : ut si justa si metuendi causa ne Confessarius ipse ex insita malitia aut innata levitate,. linguaeque incontinentia noti ficet id peccatum , aut odium adversus poenitentem, vel vindictam concipiat, aut etiam ad turpia solicitet. His enim praevisis tenetur ipse poenitens reticere , ne propriam , aut Confessarii salutem prodat. Sed ubi ratione lassicienti non nititur,illud judicium aut suspicio, non potest poenitens silete aliquod mortale peccatum. I V. Sextus casus est quum infirmus morbo laborat contagioso , nec potest a longe confessio eius audiri; tunc enim auditis uno aut alio peccato , si sit grave ex diuturniori assistentia periculum , potest a Sacerdote statim absolvi, ut d cent Vasque et , Coninch, Bonae in a. Septimus casus oblingit quando infirmus nimis fatigatur, aded ut ejus vires periclitentur in exactiori peccatorum explicatione , sive ipse per se admoneat, sive id prudens Confessarius advertar. Henriqueti, Bona cina. Octavus casus est in mortis imminente periculo, ut incendio , uau-

SEARCH

MENU NAVIGATION