장음표시 사용
51쪽
A Liter dici potest, quini spes dicatur esse voluntas essicax, non
ratione sui praecise, sed quia innititur meritis per auxilium habendis, in quibu, si perseverantes fuerimus essicaciter perducemur ad beatitudinem. sere explicat Gabi ict in s. d. 26. post dimi
Quando e go quaeritur, quomodo voluntas beatitudinis sit em cax, si homo committat illud per quod excidit a beatitudine' In promptu responsio est, quod efiicacia illa non sit nisi conditionata, si. homo perseveret in meritor & quia homo non perseverat in merito, hinc committit illud per quod excidit a beatitudine. Atque haec de sensu verborum Tridentini circa exclusionem rati, quae sustis deduximus propterea, quod res ea non satis a quibusdam examinetur. Unum tamen addo, quod plerique antiqui Scholastici Tridentino viciniores existimaverint, quod verba illa Tridentini ad Dei gratiam in Sacrinunta Poenitentiae impetrandam disponit, non deberent intelligi nisi de dispositione remota, ita ut Tridentinum isto modo i quendi nihil aliud voluerit, quam, quod ante Tridentinum docuerat Academii Lovaniensis in sua Consessione Catholica Anno i a ticulo his verbis: Contritia est δεων δε peccatis propter Dei offensam susc*ivi, cum preposita confitendi δ satus cie si non autem cur quidam
hoc saecula pernitissὸ docent terror conscientia propter apprehensumgehenna supplicium peccatis debitum. PRAEPARAT tamen hic terror , ct gehenna metin ad reram animi Contrit:onem. Multi ergo existimarunt,
uod Attritio dicatur in Tridentino ad gratiam Dei impetrandam is nere, quia piaeparat ad gratiam verae Contritionis in Sacra me
to impetrandam. Ita Tridentinum explicat Al sensus Vivat sus: Notandam, inquit, quod Concilium non dixit, quod ilis c ali ritin cum Sacramento gratiam ACQui RAT, vel 1MPETRAaiτ, sed dicit: ct quamrusne Sacramento paenitentia per se ad iustificationem perducere peccatorem nequeat e tamen
eum ad Dei gratiam in Sacramento Paenitentia IMPETRANDAΜ Dis-
PONi T. Pod mihi videtur clare dicere, quod in ipsa Consegione napar bitur ad susceptionem Saιramenti d InD Hoc est ut ipse postea explicati Quum ex timore per fiduciam inisericordis ad timorem gradum fecerit. Caeter sim, quia nobis nihil neccsse est eo recurrere, responsionem illam missam sacimus: ne quid tamen desideraretur, voluimus illam, Lectori curioso subindicare.
52쪽
Salutaris debet concipi ex ista timore, Quo uτILITER e Neussa
Ninivitarum non seu destitutis omm benevolo in Deum assectu. Eri.
AB aliis tractatuminhoc ipsum atrumentum, neque scio aliquid responsum esse hactenus,quia Lectori curioso vel appa -
. , . . re'ter satisficeret. Nam neque ipsi illi, qui nobis dissentium Theologi, audebunt asserere Ninivitas solius timoris servilis beneficio poenitentiam egisse, de misericordiam a Domino impetrasia se. Quare cam non videam quaenam propositio in praesenti argumento vocari possit in controversiam , non est quod pluribus huic argumento comprobando insistam. Tantam moneo ut prudens Lectormaturὸ expendat in Tridentino particulam enim, quae causam reddit doctrinae praecedentis de Attritione. argumenta quadam ex Tridentina conlabata. O Ud attentias Tridentinum revolvo,eo magis confirmor in tradita hactenus doctrina. Qtiare, quae ulterius occurrunt, summatim accipe. Milione 6. capite s. &sessione i q. capite i. inter praeparationes ad iustificationem requisitas Tridentinum illam recenset, quae continetur verbis D. Petri Actor. a. Paenitenιram Qui ct baptizetur unusqμ 'o us άm in nomine JEsu CHRissi &c. atqui vcrbis D. Pctri non continetur sola praeparatio per motum timoris, nam ut bene o
servat D. Nicolaus du Boys in hunc locum Actuum, isse Sitae, quos Petrus alloquitur, erant compuncti spiritu timoris, pro osito sibi V. a Q. Die Domini magno o manifesto, & nihilominus D. Petrus requirit ab illis poenitentiam ab illo spiritu timoris diversam: Paenitentiam agite Et nequis sortὴ diceret sermonem csede poenitentia extra Sacramentum, subiungit: & BAPTi ZETuR unusquisqμι restiὐm &e. & accipietu donum Spiritin sanctu Unde etiam ex hoc loco Actuum satetur praedictus Author ad iustificationem cum Sacramento renutri saltem initialem Christi amorem. Item ex sessione 6. cap. . cum Sacramento requiritur fides, quapo charitatem seu ilictionem operatur ad Galatas 3. Atqui fides, 'itae per charitatem operatur, requirit aliquam Dei propter se dilectio-F 3 nem:
53쪽
s QuAEς Tio inron L i B E T I C Anem: quomodo enim potest per charitatem operari, quod destituitur omni chamaici Apparebit autem magis vis huius arsumenti si cum Estio, aliti' . .e verba Apostoli passive exponamus, ut sin us siti Fuissper charitatem animata , acta, mota, incisaia ad vin. Non enim potest
fieri, ut sine charitate fides per charitatem animetur, agatur, move tur, & incitetur ad opus. Item capite io. Iustitia incrementum petit sancta Ecclisia, clim orat: Da nubu fidei, spei, O CHARiTAT is augmentum. Ergo in homine iustificato praecessit non tantum fides & spes, verum etiam charita' utique actualis, quia Tridentinum agit de operibus praem serat enim Ux D. Jacobo capite a. Videtis quoniam ex OPERI Bus 10ιiscatur bo-mo, o non ex fide tantum.
Ilcri capite ii. Qiu sunt si, Dei, Christum diligunt: sed qui suscipit
Sacramentum Poenitentiae fit fili Dei. Ergo iis istum dilig. t. Item ibidem: qui operando mercedem intuentur aeternam, illud debent spectare, ut imprimu stiri cetur Dem. Ergo etiam, qui fugiunt gehennam illud debent spectare ut in primis glorificet ut Deus: atqui
non spectat. ut in primis glorificetur Deus, qui Deum propter Deum non ciligit, sed tantum spectat proprium commodum , & ut ita dicam glorificationem propriam. Ergo. Item Canone 8. Si quu dixeris gehenna metum PER QuEM ad muscricordiam Dei de peccatis dolendo confugimus, vel a peccano absti semus p .catum esse, aut peccatores salvos facere, anathema t. Ubi Tridetiti num nominatim dicit pιν quem, non propter quem, ut siguificet gehennae metum esse quidem principium extrinsecum de peccatis dolendi &c. non tamen causam finalem. Nam particula prurer in rigore dicit causam finalem, particula autem per plura comprehendit, prout observat P. SuareZ. Et licet praedictus Pater aliquid amplids requirat, tamen non video quo fundamcnto, cum Tridentinum non plus requirat. Et sane Angelicus Dc stor diserte docet, quod timor servitis es scut principium Ex TRA disponens ad sapientiam, de Seraphiicias Doctor in s. dist. Iq. n. Serpilis timor habet rationem principi, ExrRA, scilicet respectu sapientiae. Item sessione i q. cap. r. Ad eskλim poenitentiae salutaris pervenire nequaq0am possumus sine magi in nosti u feribis,ut meritὸ paruitemia, laborio, quidam B.iptismin a sanctis Patri bis dictis fuerat. Quid autem opus magnis illis fletibus. si s Scit dolor ex timore gehennae proveniens y Siquidem ut is n) Aus irinus tram tu s. in Joannem et Non est munum timcre poenam. Quis enim sur, quis latro non timet ' Lx
54쪽
Da . surri citNTIA ATTRiτIoriis &c. 67m nuibus omni biis manifestum esse existimo, quod Tridentinum passim lupponat poenitentiam salutarem non posse destitui omni benevolo in Deum taensum assectu.
tradidimin doctrina, recidat in dominam Luitur i. Item, quod comi sceamur is confundantur omnia: Contritio cum Attritione, norum Testamentum cum vetara, dum charitatem generatim requir:mus adiu- sit cai tm cum Sacramento.
q. I. Docuratur, quad non omnia, qua ab hareticis tradantur, μι condemnanda.
Non est novum, Erud. ς D. Praeses, quod ad cnugiendam
vim vcritatis, obiiciatur nomen haeretici. Ita Pelagiani obij- ciebant Augustino, quod Manichaeis consentiret. Porant, in- L. ad Mouit, novi Manichaorum nomau Obiecto Fimhbierfugere veritatu, sed non ubierfugiunt. Sic etiam Cyrillus Alexandrinus in commentario scripto ad Eulogium Prcsbyterum Constantinopoli agentem scribit, quod ab Orientalibus omnibus accusaretur Apollinar3 opinionei sequi, sentires ηψturarum confusionem factam esse: imo, ut constat ex eodem comm nitorio, acculatus suit a nonnυllis, quod cum Nestorio Antagonista suo sentiret. Qitibus i a respondet: Iu qui hoc nomine nos accusant, resepondendum est, non omnia, qua haretui disunt statim sugirnda ac REPKDιANDA erue multa enim confitentur ex 3s , qua nos quoqκe alteri . Exempli causa sum Ariam Drum Patrem ρninium ac Domin m esse dicunt, num i ιὸ ιοnseque-s est, ut eiusmodi conssiones aversimhri Sic etiam rcspondet Augustinus: Numquid propterea dicere non debemu3 , qιod bonis L s op. Dc- Iec Πι mueniam, quia hoc etiam dicit Manichaint pos. eoni.
Sic ergo p issemus respondere: numquid propterea dicere non do. bemus, quod ad iustificationem, etiam cum Sacramento, Deus distinionem sui requisiverit, quia hoc etiam dicit Lutherus' Et sane, ut observat S. Cyrillus scribens ad Valerianum Episco pum, haeretici sunt humanorum cevorum Medicis non ab miles: boni m
55쪽
q8 Qua asTio Quoti Liv tet A l . pharmacu insuavibiu mel immiscera solent, ut dulcia in is quailitate eumn sagant perceptionem, qua suapte natura tristitiam, nauseams inducunt. Et in sacrosyllabo Concilii Francosordiensis legimus, quod muest haereticis tristia latu, dulcia permiscere amaris, Penem poculum mella sapore temperare. Qitare D. Hieronymus Epistola ad Cresphontem applicat haereticis verba illa LucretiFac velati pueris absinthia terra, medenter Cum da e conamur, privi oras pocula circxm Couiingunt , dulii messis, liquore.
Qaia nimirum haeretici, solent noxijs suis dogmatibus, quaedam
ad nil cete veri lima, ut haeresis venenum incauti ac simpliciores cum securitate sorbeant.
Propius autem veniendo ad propositum nostrum Ioannes Echius libro f. de poenitentia cap. iι. multis probat, dc Olfendit, quod haerctici, & nominatim Lutherus, multa boni permi icue u malis, applicatque Luthero illud Plautini Euclioni, et Una manu sert lapidem, alia panem ostendit. Hinc lubjungit: Non patiatur simplex se deιipi subcbariiatu specie , sub ilice aliquana. bona dώaraia ιηιermixta': Semre enim laret anguis in herba. iEt C lilaeus in vita Lutheri alicubi testatur,quod multabo ct m
exponendo scripturas, tum adhortando or corripundo homines psimis machinationibis suis admiscebat: adcis, ut puraque etiam magna authoritatis νιrι crederent illum vero agi celo virtutis, o spiritu Dei.
Quamvis ergo Lutherus eamdem nobiscum Dei dilectionem ad salutarem poenitentiam requisivisset, non tamen idcirco credendum foret doctrinam illam esse damnatam: quid si enim sit ex illis bonis dogmatibus, quae sitis pessimis machinationibus admiscuit linuare non deberemus propterea ab illa doctrina abstinere, quia ut bene Otigenes apud Eusebium: Non idcirc. deberer veritas partes suas omittere,quia eas sibι praeveniens falsitas vendicasci. Verum non est opus istiusmodi responsione, prout ex sequentibus clarissitnὰ patebit. II. exponitur di ferentia inter nostram o Lutheri sententiam. Quod Luiberin docuerit timorem gehenna in substantia esse malum, qxem
nos bonum, o utilem esse pro temur. OUo non morialia pectora cogit praeconceptam sententiam propugriandi ardens libido' Quidam Prosessor c. bas doctus ut Attritionem suam servilem essicaciter stabiliret, negavit Lutherum
56쪽
hic ratione nos, vel invitos, in eamdem cum Luthero navim pertrahere. Voluit ergo Lutherum ab errore excusare, ut ejusdem commu nionis Catholicos posset erroris accusare.
Similem excusationem Lutheri videre est apud Bellarminum libro I. de pinnit. c. 6. ubi Κemnitius contendit, quod nequidem Lutherus docuerit Attritionem sacere hominem hypocritam, & magis peccatorem. Sed eum Bellarminus emcaciter convincit ex ipso Luthero. In praesenti autem, quod Lutherus cultem initio suae haeresin d cuerit timorem servilem in substintia sua malum esse. PRaMo probatur. Quia Lutherus timorem servilem vocat conis 'μetudinem desperans Ur odiendi Deum. Ergo ex eius mente timor, d cuerit timorem servilem in substantia sua malum esse. Antecedens constat ex censura parisiensi in causa Lutheri cum Apud Eonckio. Siquidem Lutherus ad illa verba Augustini, bonin est timor Sc. subjunxerat hoc suum iudicium: Hoc est meo indicio C su ETu Do DESPERANDi ET OD iENDi fi excludatur gratia. Quod qui- 'dem dictum Luilieti a Parisiensibus tamquam salsum, temerarium, dc impium reprobatum est. Docuit ergo Lutherus timorem in sua sub stantia malum est sicut est consuetudo desperandi & odiendi Deum. SECuNDo. Docet Lutherus articulo 8. quod imperfecta Charitvinurituri secum sert necusariis magnum T 1 MOREM, qui sE soLo setis est facere paenam Purgator, , tu panii introitum regni. Quem timorem in assertione eiusdem articuli apud Rosiensem vocat VITUM pas M. CHARITAetis. Hoc autem vitium charitarii, inquit, quid est aliud, quam robi Es ct roduum originalis peccati, qued hominem privavit a recta, se cura, ct persecta charitate' si timor sit semes peccati, ergo peccatum, ut in consuratione sua obiicit illi Roffensis: Fames autem per te peccassi. Et ipse Lutherus in eadem assertioner origo vivarisma ct . inquietisma actualium peccatorum. Et infra: Ide. sumes rerὸ est actuale ν ncc ATu M, claualis priratis, sive desectus eiis rei, qua ad se debet. Et inter propositiones de vera poenitentia, quas statuit contra Antium . .. mos & Papistas, Solusta, inquit, Originale post saptismum, ni psecA-τuM quidem e e cogitarerunt. Ubi manifestὸ agit des mite post Ba tismum manente, quem vult ede peccatum. Vide Robertum Bella minum l. s. de amissi gratiae cap. q. & . TERTio. Lutherus in assertione articuli 6. intuitu enarum poenitere vocat allictum capitalem, P Essi MuM &c. de generaliter, quod fit ante amorem legis vocat hypocrisim. Et ex ejus mente timor
57쪽
o Qu Ars Tio Quo DLIBETICA QUARTO. Canon 8. sese s. Tridentini sic habeti si quuAxnis gehenna metum per quem ad misericordiam Dei de peccatis dolinea cons gimin, vel a peccato abstinen , peccatum esse, aut PECCATOR Es PE-ιQREs facere, anathema Ubi cum postrema istius Canonis verbapsacere, sint Lutherosamiliarissima , omnino verismile est, quod Canon ille seriat Lutherum, ac proinde quod docuerit metum gehennae peccatum esse, aut peccatores pejores facere. INTO. Catholici omnes, qui Luthero sese opposuerunt, ita mentem & verba Lutheri hactensis interpretati sunt, ut non dubit rent Lutherum docuisse, timorem servilem in sua substantia malum
esse. Hinc Joannes Ekius: Ludder negat timorem esse mitium paenite ricl, sed HΥPOCRisis auinentώm. Et cap. 13. Destruere nititur haης Catholicam instructionem Ludder:quodparva non fini tenenda:quia τaMo iste faciat ΜAGis PECCATOREM ct flocri iam. Et cap. 19. Exili mat Ludder omnem infidelium vitam esse peccatum , quidquid libero arbitrium agat he charitate, peccatumst: itaque ii Mox illa,pranni icharitatem, raec AetuM '.
Item Bellarminus: De hoc igitur rimare servili tota contrara fasi bune enim Luthoin damnabat, ut qui faceret bomnes spocrua , Μω
Videri potest a Castro, Valentia, aliique Theolni, quorum testimonia hic referre superfluum iudico, propterea quod obvia sint.
Ex dictis evidentissimum habetur discrimen inter nostram Lutherique sententiam, nimiram quod Lutherus docuerit timorem se vilem in substantia peccatum esse, quod nos execramur. Fusiuatur aliad discrimen inter nostra Lutherii sententia quod Luiberis docuerit solo amore concipi paenitentiam: quod negamin.
Nnc eo tantdm nomine a nobis discrepat Lutherus, sed & insi-
per quod negaret, timorem esse initium poenitentiae, velletque solo amore concipi poenitentiam. Quem errorem danaramus cum Tridentino sess. 6. cap. 6. εἰ sessi i q. cap. q. Quod autem Lutherus ita docuerit, probatur PRi Mo Quia in Concilio Senonens celebrato circa Annum inter errores repullulantes utique Luilieri damnatur haec propontio:
Non licet homines inducere ad paenitentiam per timorem gehenna. SECuNDo. Inter caeteras propositiones Lutheri damnatas ab Academia Parisiensi continetur haec: Christus nunquam prccatores rimore
coegit ad poenitentiam. Quam propositionem Academia Parisiensis ita
58쪽
DE SuFFi CiENri A ATTRi Tioriis dic. si censumtat: Hac proposito capiendo cogere pro induιιre, scut capitar frequenter in Scriptura sacra, epharetua. Similiter hanc Lutheri propinsitionem: Si Ioatines, scilicet Baptista, timorem docuisset esse mitium Pgnitentia, non ideὸ sequitur poenitentiam incipere a timore, hic censura perstringit Academia Parisiensis: Hac propolio est manifeste erronea, in Cbristum o inspiratam Pracu oris e- doctrinam contumetiosa. Ex quibus duabus propositionibus Lutheri satis elucet, quod voluerit pα- nitentiam non posse timore concipi, solo amore. TERTIO. Ioannes Echius, suis de Lutheroti Carolstadio victoriis clarus libro i. de Poenitentia capite a. 3. & sequentibus per multa argumenta ostendit contra Lutherum poenitentiam timore concispi, non solo amore. Et capite primo exponens statum totius controversae cum Luthero: SuΜΜΑ erro, inquit, disputarios nostra est:
contendis Ludiar impugnando veritatem cum con tintra clamoru : CONTRITIONEM SOLO AMOR B co Ner pi. Si quu autem eam parare relit recogitaindo omnes annos in amaritudo ne anima sua oc. hanc Contritionem asserit facere hypocritam, ac magis peccatorem: poenitentiam NONNISI AMORE concipi.
ARro. Joannes Roffensis, alterum Lutheri flagellum, ad articulum 6. Lutherum sic alloquitur: Contritio potest duobus parari modis, hoc est vel per timoris, vel amoris viam, tu timore popolo, s ovis A MORE Contritionem a peccatoribus quaeri.
Quapropter nos qui existimamus non solo amore, verdm etiam timore poenitentiam concipi, non tantum a Lutheri doctrina discissemus, vertim etiam eidem doctrinae e diametro repugnamus. Dixi autem supra, quod Lutheriis imito sua bareo docuerit poenitentiam solo amore concipi, quia in ill sententia non constitit,sed in oppositam postmodum lapsus est sentetiam nolens charitatem requiri ad iustificationem,sed timorem, tametsi mutato interrores nomine.
Cujus rei aperta extat declaratio apud Alsonsum Virvesium in sua Philippica nona adversus Melanchionem. Cum enim dixisset, quod Philippus Melanchion, si non fuisset studio mentitus, saltem memo ria lapsus filisset in commemorando nimam Luiberi doctrinam de Pami- remis. Subiungit: PRiMAM dixi, quia rariὶ hac de τι sicut O Dris, qua novo dogmate convulpi, loquutus est aliquoties. Primὸ namque ηοη dei, sed cuΛxiτλτι Poenitentia summam, vims tribAerat , racοIUο-rum Contritiones explodebat, irridebat attritiones, et i Moxus da nabat, nec a TERRO Maus istis, Mos Mono i Neuiset, sed a dilectione existima
59쪽
sa Qu Aa sτ io Quo DL Is r τ re Amare si velimus candidὸ fateri quod res est, & nos & Adervarii docemus aliquid commune, & oppositum doctrinae Lutheri prodi-Versa ratione temporum. Nobis commune est, quod initio suae haer sis docuerit,poenitentiam debere ex amore concipi: Adversarijs commune est, quod postea docuerit poenitentiam timore, seu terrore concipi. Nobis oppositum est, quod initio suae haeresis docuerit solo amore poenitentiam concipi: Adversariis oppositum est, quod postea docuerit solo timore, seu terrore poenitentiam concipi. Quare omnibus attentis, posset quis fortassis dicere , quod comparatione Lui heri habeamus nos, juxta phrasim Philosophorum, ut excedentia ct excessa. q. IV. Respondeiurargumento cuiusdam Recentioris.
OUidam Recentior Theologus existimat se rem conficere, ddmita argumentatur: Lutherin graviter redarguit Caibolicos, quod docerent altritionem extimore solo gehenna conceptam suscere cum Sacramento: Luibero ei Isequacibin anathema dicit Tridentinum, O declarat huiusmodi attritionem suscere cum Sacramento Poenitentia. Quod si quaeras ubi, &quo loco Tridentinum hoc declaret' Resi candet Tridentinum illic declarare' sibi condemnat Luiberum , approbat doctrinam Catholicorum de altriarime. Nam Tridentinum laquitur eo sensu, quem Catholicis attribuit Lu-rbcrin , sed Lutherus attribuit Catholicis quod oceant attritionem ex solsrimore poena concutam suscere cum Sacramento Poenitentie. Ergo attritio ex sola timore pana concepta approbatur arridentino. Haec est summa& vis hujus si superis placet) invincibilis argumenti.
Verum ut appareat, quam inane sit hoc argumenti genus. oppono eiusdem tenoris de formae argumentum et Lutherus groiter redarguit Catholicos, quod tacerent attritionem naturalem sus cere cum Sacramen-ro paenitentia constat hoc ex assertione articuli isti) Luibero, eiu ssequacibus anathema dicit Tridentinum, dr declarat hi modi attritio msus cere cum Sacramento Poenitentia. Quod si quaeras, ubi & quo loco Tridentinum hoc declaret' Illic, inquam, 'condemnat Luiberum, o approbat doctrinam Catholicorum de Attritione: nam Tritontinum loqui-rur eo sensu, quem Catholicis attribuit Lurberi. , sed Lutheria ait ibuit Capholicis, quod doceant attritionem natural insus cere cum Sacramento.
Ergo &α Quid ad haec respondebis i Quid obsecro nisi, vel Tridentinum demente Lutheri solicitum non fuisse, vel squod verissimum mentitum ibisse Lutherum, dum ausus est dicere, quod Catholici doceant Attritionem naturalem susicere cum Sacramento Poenitentiae.
60쪽
na surriciTNTIA Arrai Timas &c. 13 Iuud ipsum ergo responde argumento iam proposito, nimirum, quod vel Tridentinum de mente Lutheri solicitum non fuerit, vel mentitum suisse Lutherum,dum ausus est dicere,quod Catholici d ceant Attritionem ex solo timore gehennae conceptam lassicere cum Sacramento prenitentiae, maxime si sermo sit de Attritione ex solo metu gehennae concepta & cognitar vel certe, si quis ita docuerit quod nullatentis existimo) non fuissessifficientis aut horitatis,ut ejus sensus siciat sensum Ecclesiae a Tridentino approbandum. Socirca sciendum est, quod in materia de poenitentia Lutherus eiusque astali multa assinxerint Catholicis, quae nequaquam docebant.Quod Albertus Pighius controversia 9. ita declarat: in Panitentia more suo plurima nobis asyngintes, qua cum doctrina tis rapianὶ
nant e diametro, est eamdem confunimam, obscurifiniam odi freὸ crimitiantes --- plurimumd lacu per Luiheri scripta investum in banc δε- , ctrinam Paenitentia gloriantur ct iactitant. Et infra: Nostram doctrinam impetnare cum videri τοIunt,flndabatarum more in tenebris dimicant, im. doctrinam nostra non inuiligentes, sua ipsorum somnia,qua nobis impude rcr Uyngunt, impugnant, aiunt nos affirmare ita remitti peccatum, quia contritin intelligit actum dilectionis, per quem remigionem peccatorum mereatur accipere. In qeto confutando se frustra fatigant, cum nos nihil asseramin minur. Neque enim dilectionem ex Contritione, sed contra Contri- ioηem ex amore ac dilictisne procedere Acimus. ωmju peccator ηρn d ligit, manet in morte.
neganter illud ipsum declarat Al sensus Virvesius in Phillis picanona: Doctores restri, inquit, ut ingenue dicam, in hoc θ AElfi huiusce modi vobis imponunt, falsa δε remata ex rera Theologorum doctrina confingentes, quo nos vobis reddam sustectos, ct iu νisos, ct ipsi habeant, a rer-riis quoi insurrexisse videantur , dum in FiCTAs o Pa Ni ONES maximo conatu, uti somniantes in propria simulachra in rebuntur θ FINGENTEssisl MONsTRA, qua pincant, meras umbras ducunt in triumphum.
Quare dico, quod Lυthcrus fictam opinionem impugnaverit, &meram umbram auxerit in triumphum, quando asseruit Catholicos docere,quod Ius timor sussiceret legitimς poenitentiς comparandolia ipsi Luthero respondit Ioannes Echius. Cdm enim Lutherus ut depc dixisset timorem ante charitatem Use influctuosum: non respondet quod s P sor e multi hoc tempore responderent quod timor iste seclusa charitate proximὰ disponat ad justificationem cum Sacramento, sed, i quit, res fallitur Lurberus , aut fallere vult Caihelicos FΑ NT L im ct hac CATHOLici cum sancto Paulo, si quis charitatem non ha-Dςris Oc. fatentur I quis Diat si xn ii. ii Moas ιERva Lx tam si a taxat,