장음표시 사용
161쪽
in ordine ad humanitatem, ac si humanitas subsistentia propria subsisteret , hinc Christus dicitur mortalis δc passibilis. duarta, an Christi humanitas habeat omnia
quae sunt in nobis. Resp. habere omnia quae positiva sunt in no- bis, exceptis physicis defectibus seu malis habilibus, peccato & ignorantia: voluit enim nobis per omnia assimilari, excepto peccato. Quanta, an chim humanitas Verbo divino est nita , nihil amiserit.. Resp. non modo nihil amisisse persectionum earum quae ipsi inerant, sed potius maxime ditatam , quia divinitatem acquisivit totius boni sontem & originem. Sexta, an eadem numero natura possit pluribus subsistentiis subsistere.. Resp. I. naturam divinam subsistere tribus subsistentiis. Resp. 2. non posse eandem naturam propria simul & aliena subsistentia subsistere. Ut enim subsisteret subsistentia aliena, deberet ab ipsa ulterius compleri: at natura divina compleria creatura non potest. Resp. 3. Naturam creatam non posse subsistere pluribus subsistentiis creatis , quia subsistentia creata est: natura separata, seu negans unionem cum altero essentialiter perficiente ; potest tamen pluribus subsistentiis divinis sub-sstere : quare eadem natura quae a Verbo ςst aia
sumpta, potuit assumi 1 Spiritu sancto, &c.
L τ E a argumenta quae proponunt adversarii . quaedam pugnant hypostasim esse quid positia
162쪽
uum , 3c id quidem realiter distinctum: quaedam
videntur negationem impugnare. Singulis ordiane satisfacio. objicies i. Subsistentia naturae humanae in Christo erat entitas realiter distincta ab ipsa natura : ergo modus realiter distinctus ab ipsa natura. Probatur ant. QMd consumptum est a Verbo divino , erat entitas realiter distinctae subsistentia naturae humanae fuit consumpta a Verbo divino: ergo erat entitas realiter distincta a natura humana. Minor est Innocentii tertii in decretoriis, ubi ait personam hominis in incarnatione fuisse consumptam a persona Verbi. Resp. dist. majorem: quod eonsumptum est 'propriE, concedo ; quod consumptum est impropriE , nego. At Verbum divinum non consumpsit proprie personam humanam, id est, non destruxit tanquam rem aliquam postivam : sed consumpsit improprie, id est, impedivit, ne hu- manitas esset per se subsistens. Haec solutio est
Instabis x. Verbum divinum assumpsit naturam , non personam: ergo personalitas humana addebat aliquid realiter distinctum ipsi naturae.
Probatur consequentia : quorum unum assumi- tur , Ec alterum excluditur, ea debent esse dis tincta , 8c quidem realiter et assumitur natura humana a Verbo, excluditur subsistentia humana : ergo natura & subsistentia humana disti guuntur' realiter. Resp. ' dato ant. nego eonseq. ad probatio--nem, distinguo majoris secundam partem,
163쪽
nem, concedo ; si excluditur per additionem, nego. Porro excluditur subsistentia seu personalitas humana a personalitate Verbi per addationem , non per detractionem alicujus posit1 vi , sed id quod detrahitur, negativum eli. Instabis x. Additio non tollit complementum, sed potius per eam res fit plus quam completarergo non excluditur personalitas divina per additionem , sed potius per ablationem. Resp. non tolli complementum quoad perrectionem positivam ipsius complementi, sed quoad.
neo ationem ulterioris complementi, quae inente ulterius complebili rationem terminI conitItu It. Sic complementum quantitatIs tollitur, addita
alia quantitate pedali, non qu od tollatur persectio positiva complementi, sed quod tollatur negatio ulterioris extensionis , dum quantitas pedalis adjungitur.
y Objietes L. Si nihil positi vum perit innat ira
humana , dum a Christo assumitur.er1t duplex personalitas in Christo, nempe persona humanλα persona divina: non est duplex personalitas in Christo: ergo perit aliquid positivum In tura humana. Illud autem posivivum est modus subsistentiae realiter distinctus: Resip. r. nego majorem , quIasubsistentia non est natura sola, seΑ natura unita alteri substantialiter inhumana a Christo assumpta est unita Verba , anuo substantialiter perficitur. Re . ' ruplex persona, nempe humana & divina biI
ro illud positivum quyd superest, non est modus
164쪽
realiter distinctus, sed ipsa natura completa phylace, quae completur metaphysice per personalitatem Verbi: sic totalitas guttae in oceanum Infus a remanet entitativE: at non remanet formaliter in ratione totius , quia perit negatio vlterioris extensionis, & incipit esse instar partis quia Incipit uniri oceano. Constule D. Thoma Opusc. 3. c. 6. ubi negat esse duas in Christo hypostaIes, quia non omnis substantia particularis nypostalis dicitur; sed sollim illa quae ab aliquo principaliori non habetur. Quod confit
mat exemplo partium corporis ζ M anus enim .
inquit, hominis substantia es quadam panicularis 3 non tamen potest dici hypostasis , quia assu-mrtur a principaliore , quod est homo. Instabis r. Ergo subsistentia esset tantilm aliis Uuid negativum. Resp. nego φ duo enim includit subsistentia, I. naturam physicE completam,2. negationem unionis cum altero : unde par xim postiva est, partim negativa. a Instabis 1. Si duae naturae in Christo totamentitatem retinerent, non possent uniri substantialiter, adeoque nec facere Unum ens per se sed tantum per accidens: at fit Vnum ens per se ex natura humana dc natura divina inter se unitis. Probatur sequela majoris: ex duobus entibus completis non potest fieri unum ens per se : natura humana & natura divina sunt entia compleM : ergo ex illis non potest fieri ens per se. A. Resp. nego sequelam majoris . Ad probatio- ' i nem, distinguo majorem et ex duobus entibus
completis tam metaphysicE quam physice, non potest fieri ens per te, concedo ; ex duobus e
165쪽
tibus , quorum vitum si completum tum physice, tum metaphysice , & alterum metaphysice in completum, nego. Natura humana ti natura divina sunt entia completa in Christo, distingu6 minorem: natura humana est completa physice, concedo ; metaphysicὰ , nego minorem & consequentiam. Itaque licet natura divina in Christost completa & physice & metaphysicE , natura humana est in completa metaphysice , tpoto unibilis persectibri adeoque perfectibilis a persona Verbi in ratione personae ι 3c ita in Christo
manent duae naturae absque coiifusi e , & se nio tantum in persona. Deinde lieEt natura humana 3c natura divina seorsim sumptae 'sintentia sompleta iselaphysice ; tamen quia complementum naturae humanae potest amitti per unionem cum natura perfectiori, dum , nilux eidem , amittit prius complementum secundum esse negativum , & incipit compleri , dum unitur alteri .Exemplum habes in duabus aquae guttis,quae dum sejunctae sunt, 'completae quidem sunt metaphysice seu in ratione supponti, sed comitie mento amissibili quia aliter iunt termin biles,& ambae simul sumptae sunt capaces majoris complementi per unionem siti. Porrb dum a mir-titur complementum, nihil positivum reale deperit, sed sola negatio ,nionis cum 'altero persectiori.
objicies Subsistentia in Deo inclussit multa distincta, nee pe tres hipostases, non quidem a natura Dei, sed a se invicem : erso 'a hari in
ereatura incluait quoque multiplicitatem, atque adeo distincti em 'a natura.
Resp. I. dist. 'ant. subsistentia ut sic, seu qua
166쪽
talis est secundit in se , nego ante c. alias omnis subsistentia tria includeret, & quidem distincta et subsistentia, ut divina eth dc importans communicationes in Deo ob infinitatem illius, concedo ant. & nego consequentiam. Nihil enim est in entibus creatis , quod illis communicationibus respondeat. Certe natura divina singularis& una non habet a se ipsa negationem communicabilitatis, adeoque debet illam habere a proprietate personali: & quia posito vi o incommunicabilitatis modo in Deo per innascibilitatem, adhuc natura est communicabilis per intellectum & per voluntatem ; ideo tres modos incommunicabilitatis in Deo agnoscimus. Et quoniam istae communicabilitates natariae divinae terminantur ser relationes , ideo telationes illae admittuntur in Deo ad constituendam multiplicitatem personarum, quae proinde inserunt distinctionem realem inter divinas personas; cum omnia sint in Deo unum , ubi non obviat relationis oppositio. At natura creata singularis ex
se ipsa negationem habet eo ipso , quod est substantia complata & ab alia separata , seu quod non est alteri unita substantialiter. Instabis. Si natura aliqua creata subsisteret tribus subsistentiis, illae tres subsistentiae distinguerentur ab ea quidem realiter.
Resp. I. eandem numero naturam creatam
non posse subsistere tribus subsistentiis creatis, ut jam observavi. Superest ergo ut possit subsistere tribus subsistentiis divinis, si tres personae divinae illi uniantur a quo in easu tres illae divinar hypostases realiter a natura creata distinguerentur. Sed nihil inde contra nos concludi
167쪽
objicies . Si suppositum nullam entitatem naturae addit, haec propositio, Petrus est sua manitas, erit falsa: at non potest esse fassia et exgo, &C. Respondeo dist. majoiem : haec propositio, Petrus est sua humanitas , erit falsa , in sensu formali, concedo; insensu reali 3c identico, nego. Cum enim abstracta metaphysica habeant rationem partis & formae respectu sui concreti.
non possunt sub ipsa abstractione praedicari de subjecto suo in sensu formali , quia pars non
pctest esse totum. Objicies s. Omne individuum categoricum est suppositum et natura humana in Christo est: individuum categoricum, ponitur enim in categoria sibstantiae: ergo est suppositum. Reso. I. res poni in categoria, non ratione suppositi, sed ratione naturae. Deinde natura humana in Christo dicitur individua, Vt opponitur substantiae secundae & universali, non ut opponitur substantiae completae unirae alteri substantialiter perficienti unitur 4nim Verbo a quo perficitur substantialiter : quare sive subsistat per se, sive per aliud , perinde est ad rationementis categoricI.
Objicies 6. Ens positivum non potest compleri per negationem , quia ratio complementi &ratio negationis se destruunt : ergo cum subsistentia sit cona plement una naturae, non potest includere in suo conceptu formali negatio
Resp. nego antecedens. satis enim est ad rationem eomplementi, quod per illud res constituatur in ratione totius, cum esset antea par ἔ
168쪽
META PHYSICAE. Is Iat per negationem unionis cum altero perficiente , res intelligitur constitui in ratione totius metaphysici, ut patet in gutta aquae a toto suostparata.' Instabis i. Suppositum est aliquid positivuin ,.& negatio posterior positivo, nempe natura cui advenat: ergo non poteth constituere suppositum, quia prius non potest . constitui per posterius. Resp. nego suppositum creatum adaequale
sumptum esse aliquid positivum , sed partim positivum est, partim negativum : quare antequam sit negatio unionis cum altero persectiori, illud positivum non est suppositum : sic entitates numeri ternarii non constituuntur in ratione ternarii numeri , nisi per negationem ulterioris unitatis. Tolle enim illam negationem per additionem quartae unitatis , tum illae tres unitates ficut pars majoris numeri, & ita erunt instar materiae quaternarii numeri. Instabis L. Ratio ultimo constitutiva cujusqdeessentiae est quid optimum, ut rationale in homine: negatio non est quid optimum : ergo non potest esse ratio ultimo constitutiva entis positivi. Resp. dist. majorem : ratio cujusclue essentiae
est quid optimum, essentiae entis simpliciter Madaequate positivi, esto; entis partim positivi, partim negativi, nego: duplex quippe est ens; alterum merE seu adaequale politivum , cujus modi sunt gradus subitantiales rurum : alterum quod est partim ens , partim non ens, seu quod non est mere positivum, cujusmodi sunt omnes numeri, dc ipsum suppositum , in qu proin- dc ratio 'ltimo conititutiva peraeque ac in
169쪽
numeris , potest esse negativa. Objicies . Ex ςS. Patribus Verbum in Christo dicitur supplere personalitatem humanam dat si personalitas est negatio , male dicitur supplere personalitatem humanam, quia diceretur
Resip. r. Negat Tiphanus eap. 13. hanc locutionem a Patribus 8c Conciliis usurpatam : seel. melisis dicitur humana subsistentia per Verbum impediri. Resip. 1. duplicem huic propositionis sensum subesse posse. Primus est, quo dicatur Verbum supplere absentiam alicujus entitatis quae aliis hominibus insit , & is senses falsus est. Secundus, quo dicatur persona Verbi per
unionem cum humanitate supplere omneS negationes quae in aliis hominibus sunt, tribuendo perfectiones quas includunt ό 3c hic sensis Verus ac genuinus est ; v. g. Paulus habet negationem Dei aeterni : at Christus . homo est Deus aeternus, &c. Unde in Verbo nobilius multo subsistit natura humana, quam substiti set in alio homine. Instabis i. Si ratio personalitatis creatae est quid negativum, non potest explicari, quis sensus sit hujus propositionis, quam passim S S. Patres de Concilia usurpant: Verbum assumpsit naturam humanam.
Resp. nego e sensus enim genuinus hujus propositionis ille est , qui opponitur contradictorie errori Nestorianorum , qui pugnabant
unionem V rbi cum humanitate esse duntaxae accidenta ram , ratione nempe donorum singularium , dc communicatione cum auctoritatis ,
tum dignitatis, ut jam observavi; unde sensus
170쪽
huius propositionis hic est: Verbum ita assumpsit naturam humanam, ut unio illa substantialis fuerit, & ita impedierit in natura humana personalitatem creatam. Qir e propositio est de
Instabis x. Ergo esset de fide rationem personalitatis esse negativam.
Resp. nego subsumptum: abstrahit enim dogma fidei ab illa quaestione, qua quaeritur, an subsistentiae ratio posita sit in positivo , an in negativo I putem ego tamen sententiam quae personalitatem constituit in negativo, felicuis explicare, quam quae in positivo collocat. Colliges i. ex dictis , non quamlibet negationem unionis esse de ratione hypostasis crearae, sed negationem potissimum substantialem cum alio substam tali ρet perficiente. Colliges α. rei te a SS. Patribus dici, quod Verbum fulciat & iustentet humanitatem , humanitas Verbo sulciatur, innitatur, &c. quia Verbum perficit completqire humanitatem omni genere perfectionis , vicissimque humanitas a Verbo completur ac perficitur. Hactenus de natura suppositi', iam de illius proprietatibus. Quatuor sunt proprietates suppositi. Prima, suppositum eth primum subjectum , de quo omnia dicuntur ; hinc fluxit pronuntiatum : Actionei sunt suppositoriιm nempe denominative. Ratio est, quod actiones non sint nisi a natura subsistente & persecta; res enim eatenus agit, quatenus est persecta. Deinde. ex communi usu loquendi , ipsarum totius partium opearationes pro priae tribuuntur toti denominative, ipsamvis cit