장음표시 사용
61쪽
multis guttis composita; aliud quod medio nexu continuatur: sic navis per clavos, corpus ocanima per unionem junguntur. Porro Vnitio , V-nio&communio aliquatenus distinguitntur. Unitio est actus conjungens res divellas ad unitatem, ut divisa aliquatenus fiant unum. Unio, concursus communicabilis rerum per naturam distinctarum. Primo sensu sumitur active, &ex Darte ossicientis ; secundo, passive ex parte uni-bilium , quibus statum quemdam tribuit. Communio eth qua propter unionem id quod unius Proprium est, alteri communicatur sine sui vel multiplicatione, vel traiisiusione, Vere tamen Screaliter. Dicitur Graecis HS 3 τῆ, quia per eam fit ut quod unius est per se , id ab alio per de propter unionem participetur ; hinc actus& potentia possunt concur; ere ad unum per sieconitituendum , quia sequiturqὶi .edam icircumluccisio , qua actus potentiam perficiat, re id quod ex unitis perfectius est, alteri se impersectiori communicet. Itaque per communi- ni caetionem quae sunt in uno per effantiam Amriginaliter, incipiunt participari ab altero. Ratio a priori est, quod per Unionem resultet Uni eas suppositi: unde cum vnitorum nobilius agit, toti suppolito tribuitur operatio: nec ulla est in actione communio , quorum non ess communis agendi potestas: quia actus secundus non potest eue absque primo; hinc
Triplex pronuntiatum. I. Negata communione proprietatum , negatur communio operationum. L. Negata in agendo communione , negatur termini communis parricipatio. 3. Negata termini communii participatione, negatur ipsa unio.
62쪽
Unum totalitate est, cuius partes debito conflant ordine, ut domus ε, paries enim illius ita inter se cohaerent, ut ordinem servent juxta r gulas artis. v II I. Unum proportione dicuntur , quae proportione consentisint ; proportione autem consen ciuiu quae unum faciunt, ut duo equi Vnam trahentes rhedam ; Vel quae patiuntur Vnum, i unus populus sub rege ; vel quae pi ssident num , ut ibcicras , vel quin habem formam nam sc duo AEthiopes sunt quid unum in nigredine εὶ Vel quae tendunt ad diversa eodem modo, ut oculus corporis & oculus mundi. -madmodum enim oculus corpus dirigit : ita providentia Dei quae est oculus mundi, ipsum moderatur & regit ; vel ad unum diu φrso modo,
ut multa sana. I x. Haec sunt de unitate pronuntiara. I. In
unitate nulla unio, quia ubi est simplicissima unitas, ibi nulla est divisibilitas. . M or unitas includit minorem , non vicissim : sic quae sunt unum numero , sunt unum 1pecie rquae specie Vnum , unum & genere. q. Abod non est unum, illud nequidem est a hinc divisio est principium destructionis. 4. Tantum de uno quaque habent, quAnthm de ento. Ex occasione unitatis individui, qMeritur hic,
per quid constituatur individuum, seu unde petatur individuatio
f. IV. Vnde petenda, dividuatis.
vario. 1tio ad individuani, ideoque este
63쪽
Aus sormalis singularitatis singularitas autem ultima affectio incommunicabilis, quae natui aesis eciei ultimae adjuneta , tacit, ut res haec sit, Mnon alia. Dicitur differentia nuinerica, quia est ad quo res est una numero. 1 I. OBSERvATIo. Individuatio duplex ; altera quoad se , altera quoad nos: a prima res habet ut secundum se sit haec una numero, non alia : a secunda , ut nobis talis demonstretur ;ideoque petitur a materia signata. Haec est anfecta certa accidentium compi cxione. Quynquam III. OasERVAT O Materia signata tripli ei sensu sumitur a Thomistis , vel ut est quanta &extensa; vel ut eth apta & proclivis ad quantitatem , yel ut est radix illius proclivita
IV. OBsERVATIO. Res aliae sunt substantiae composicae ex materia & forma, Vt homo et aliae simplices , t Deus & angelus. His positis. Duplex est circa principium individuationis sententia. Prima Tli omistarum, qui docent cujusque rei individuationis principium esse materiam signatam et unde inferunt angeloS, Vtpote immateriales , non numero, sed una tantum specie inter se differre. Secunda, quae communis est in Scholis, cujusque rei entitatem seu dita ferentiam individuantem principium individumtionis agnoscit. I. As SERTIO. Rei cujusque individuatio secundum se & a priori, petitur ab essentia ipsius, ut tali, seu a differentia individuante. ΑProbatur i. Ut se habet differentia specifica
ad genus , ica individuans ad . speciem : diffse
64쪽
etentia specifica determinat genus ad talem spericiem : ergo differentia individuans speciem deis
terminat ad tale individuum. Probatur 2. Posita entitate rei, ut tali, intellia gitur res ipsa individuari,aliis omnibus etiam prae cisis: ergo frustra recurritur ad materiam signaram Probatur ant. Sicut ies quaelibet est liabitantia vel accidens per se formaliter, ita eit haec substantia vel hoc accidens per se sermaliter, ης talis intelligitur.
II. A s s E R T I o. In compositis naturalibus materia & forma simul sumptae sunt principium individuationis : seu compositum individuaturpiaecise ex eo quod est tale hoc compositu in . Probatur I. QEod est principium essentiae, est principium unitatis, quia ab eo res habet unitate uia quo nabet esse: principium essentiae incompositis naturalibus est materia & forma simul unitae: ergo ab iis simul unitis individuatio petitur. Probatur 2. argumento negativo: Non sola materia, non sola sorma cst pi incipium individuationis: ergo materia simul & torma. Non materia sola ; aliter enim idem esset numero individuum, cum manet eadem numero materia
successive sub multis formis: v. g. clim acr in
aquam Vertitur, rursusque ex aqua a ei ciscitur.
Deinde forma potids rem individuaret , quam materia, Vtpote pars persectior. Non forma. quia materia etiam separata a sorma, adhuc eiaset singularis. Respondent Thom istae non a materia sola, sed a materia signata rem ind1viduari. Contra sic urgeo: per materiam signatam vel intelligunt materiam, ut affectam cpria com-
65쪽
plexione accidentium, velut affectam quantitate, vel ut aptam ad quantitatem : nullo ex his modo . individuat, Non ut affecta complexione accidentium,quia complexio accidentium non tam facit ind1viduationem secundum se, quam a posteriori indi
Non ut affecta quantitate, tum quia licet destruatur quantitas corporis Claristi in Eucharistia, manet ta1nen idem numero corpus Christi: tum quia eadem materia cum sua quantita te divinitiis servata potest miri successive cum variis formis substantialibus, etiam diversae speciei : quo in casu non fiet idem numero individuum per eandem numero materiam signatam,
uod tamen fieri deberet : tum quia ens per accieris non est principium individuationis, siquidem individuum est ens per se, materia autem quanta ens per accidens. denique ut est apta ad quantitatem. Vel snim illa aptitudo est essentialis materiar, vel see identalis. Si primum , non potest magis individuare quam nude sumpta : si secundum , multo minus , quia ens per accidens non est principium individui, quod est ens per se. Tria ex dictis colliguntur . Primum , Deus ex essentia sua individuatur , quia ex conceptusio id habet ut sit incommunicabilis &indivisibilis in inferiora. Secundum , angelus quoque individuatur ab essentia sua, vi est tale ens. Certe essentia angeli ut sc , habet multa sub se inferiora , unde non individuatur nisi ab hac tali essentia. Tertium, materia & forma individuantur a se ipsis. Vel enim forma individuatur a
66쪽
materia, vel materia a forma , vel utraque a toto vel a se ipsis. Non individuatur a materia, quia anima divi Petri , v. g. etiam nunc a corpore sejuncta una numero est. Deinde animaetationalis, ut non habet esse a materia, ita nec rationem individuantem indidem trahit. Non materia a forma, quia forma sublata , manet adhuc eadem numero materia. Non Utraque a toto, quia totum est: quid posterius clim materia, tum forma. Idem dixeris de accidente. Ideo enim V. g. calor in manu mea existens, est hic numero calor, quia habet hanc numero essentiam. Et
vero a subjecto individuari non potest, quia idem
numero subjectum multis accidentibus commune est . Sic idem oculus multas numero imagines ab eodem subjecto ad se transmissas recipit. III. AssERTIO. Individuatio a posteriori & quoad nos in compositis naturalibus petietur a materia, certa accidentium complexioneaffeeta.
Probatur: quia disserentia individuans per se
non incurrit in sensus, sed per certam complexionem accidentium , quae talis est in uno in dividuo , qualis est in altero ; adeoque est index singularitatis , & eausa ejusdem cognoscendae quoad nos & ita conciliantur Vtcunque ambae sententiae, ipseque Aristoteles facile explicatur, .dum ait s. Metaph. Laesse Unum numero, quo rum una est materia ; &llib. I 2. quaecunque mul ta sunt numero, habere materiam ;&lib 7. tex. a. q. aliis 34. Calliam & Socratem differre pro pter materiam. Deinde esto , aliter censuerit
67쪽
Philo pluas, in spirritalibus substantiis nomini, marerialia cognoscenti , fides non eiuomnino habenda.
I, i r C i E s I. Ideo Petrus est hoc numero indivrcuum , qxlia hanc habet numero ma- terram : ergo individuatio petitur a materia , non a rei IpsiuS entitate. Resis. dist. ant. ideo Petrus est hoc numero individuum , quia hanc habet numeIo materiam, duo ad nos, k posteriori&sensibiliter, concedo: Auoad se & quasi a 'priori , nego ant . ergo individuatio petitur a mater Ia, dist. cons. quoad nos , a posteriori & sensibiliter , concedo coni. duo ad se Ic velut a priori, nego cons. Resis x Ne o ant. si materiam tanquam causam ad Couataζ1 sumas. Licet enim non negem incntibus materialibus individuationem ab unitatena ateriae ex parte pet I , non tamen petitur tota a1ola materia, sed a materia & forma simul unitis Ideo enim I'aulus dicitur hoc numero Individuum secundiim se, quod sit hoc compositum ex hac rhateria , & hac forma. Instabilis i. a quantite habet Iudividuum visit demonstrabile, ex Aristotele : ergo quantitas est causa individuation: s illius.' Resp. dist. cons. est causa individuatione quoad nos & sensibiliter, cou cedo : Nolute , nego. Itaque quantitas est quidem nobis causa cognoscendi individui , quatenuasum sensibus nostris ingerit cum qualitatibus tactibilibus, sed non est causa illius essendia
68쪽
Porro de differentia individuante perinde philosophari nos decet, atque de differentia specifica, servata tamen propOItione. Nam I. Vidi ferentia specifica trahit genus ad speciem, ita differentia numerica trahit naturam specificam ad tale individuum. L. Sicut per differentiam specificam formaliter inter se differunt,nere conveniunt ue ita per differentiam individuantem differunt inter se numero, quae specie conveniunt. 3. Sicut differentia specifica est radix certarum proprietatum quae indidem fluunt, puta rationalitas risibilitatis ; ita differentia indi vidualis est V incipium suarum proprietatum &accidentium, quibus aes a posteriori individua tur. 4. Sicut differentia specifica nihil addit reale physicum generi, quia ab eo tantum virtualiter distinguitur; ita differentia individuans nihil reale physicum addit speciei primo intentionaliter sumptae, quia distinguitur tantum virtualiter ab entitate rei ut modus metaphysicus. Objicies x. Angelum Michaelem ab alio, puta a Raphaele, distinguere non possumus, quia caret materia quanta ἰ ergo materia quanta est
principium distinctionis numericae. Resp. distinguo ant. Non p'ssumus distinguere quoad nos & sensibiliter, concedo : quoad te de
absolute, nego. Quamvis enim angelum vi. um
ab alio distingvere non possimus , quippe qui materialia dignoscamus, tamen angeli se mutuo dignoscunt, ut sunt talia individua spiritualia 3cvniusmodi. Instabis: Aristoteles numerum intelligentiarum ex numero caelorum repetit et ergo angeli individuantur a matςria.
69쪽
Resp. nego cons. quia argumentum probat, tantum numero caelorum angelorum numerum
tib Aristotele definitum fuisse, quod putarit intelligentias propter motum caelorum duntaxat emitisse, quod talsum est. Deinde argumentumpto bat tantum sensibiliter & quoad nos , angeloε motu calorum individuari.
N divisum, ut 'nitate S in numero: aut poten-ria tantum, Ut partes 'in continuo homogeneo , ciuae potentia quidem , non actu diitinctae aut diuit e sunt.
nis terminus seu collectio unitatum : unde mul
titudo includit distinctionem aut divisionem A
collectioilem. i v. Mutritudo rot modis dicitur, quot unitas;
hinc multum aliud genere, aliud specie, aliud
' v. Multitudo opponitur unitati, ex 4. Metapla. c. et . multis modis,nempe quasi privative,c'ntrarie rclativ h. l. iEsi privati ve opponitur unitati quam tollit, & quae staret, sublata divisione: sic multitudo partium divisiarum corporis opponitur negative unitati corporis, Vel potius quasi privative , quia non est mei a negatio, se s quasi pri-
v itio unitatis totalitatis. Porro multitudo spe- .ct ita ration e Initat um divisarum quas comitier,
70쪽
est quasi forma ; unitas illius formae privatio, utpote indivisio seu negatio ei, titatum divisarum. 2. Relative , vel ut totum partibus, si confer tur cum unitatibus, ex quibus componitur , Ut exercitus ad milites: vel subjectum proprietati si confertur cum unitate , per quam dicitur unica multitudo. 3. Contrarie quodammodo , si ratione entita a tum divisarum 1pectatur, & Vnitas ratione enalitatis indivisae in se,& divisae ab aliis: quia sic maxime distant sub genere analogo , ne narostib ente quod dividitur in unum & multa. v I. Causa efficiens multitudinis est principiis v,
dividens & ordinans unitates. Sic Deus est cau'.hmultitudinis rerum quae sunt in mundo. Finis ver creaturarum in orbe est bonitas divina iisdem com municata, quae utpoto infinita non potuit nisi multiplici creaturarum genere rςpraesentari. vir. Multitudo prior est & posterior unitar di, sed diverso respectu. Prior quidem est unitate, ex qua componitur secundum sensum & qiu a lnos, ex Ise. Metaphys tex. 9. quia multitudo c C I- Iecta magis ferit sensium, quam pars quae lite illius. Sed posterior est unitatibus ex quibi. Scomponitur tanquam materia, & ipsa unitari: cui opponitur. Hinc multa pronunciata de unitet in te & multitudine. I. Unitas absolute prior est mi titudine, quia pars est prior suo toto. 2. Aliquid datur magis unum quam aliud : uam unum unitate individua magis est virum, quam quod unum est unitate divi aua. ti Magis unum diei tur, quod simplicius. 4. Multa ex quibus al/quid componitur, aut miseetur , se invicem obscurant. Ita Aristoteles de sensu & sensili : Multi