장음표시 사용
71쪽
sequens inter publieum,& civile munus aliquam statuendam esse differenotiam. Exeusatio enim manifestim tui ris juνe dati argumentum es, cap. I 3. n. de excus. Eaque res essicit, ut mihi persuadeam, haee Callistrati verba vitiosa esse ; Eos qui in corpoωνibus sunt, vetuιi fabrorum , immuniis
ratem habere dicimus , etiam circa tute Iarum exterorum hominum admIn Πνati .em habebunt exeusationem, nis si saeuia rates eorum adductae fueνint, u ad ciet ra quoque munera pubi ea compellantων,
dict. cap. II. 2. Non enim dubito qui ii sic Callistratus scripserit. Ut ad munera quoque publica compellantur: di verbum eaetera , Triboniani esse , satis haud dubie persuasi placuisse, breest receptum fuisse tutelam munus publicum esse : Alioqui sibi ipsi Calli.
stratus in uno eodemque responso comtrarius est. Tutelam esse munus civi.
te neminem arbitror inficiari. Cum igitur receptum sit adversus Callistra. tum inter civile munus, & publicum nullam esse statuendam differentiam utique ex eo etiam necessario videtur consequi, tutelam quae civile munus est , publicum quoque munus sic esse, ut hi qui ad publica munera vois cantur , vocentur etiam ad tutelam ,& qui muneribus iis excusantur , hi quoque tutela debeant excusari . Et quamvis hae ita scripserit Callistratus, nihilominus tanam satis constat plerosque Iurisconsultos nullam inter ci. vile, & publicum munus differentiam fecisse. --laνευ enim eiυili munera sungi testis est Hermogenianus , c. I. in pri de muner. & honor. Illud idem eiυite munus appellat piablicum munus Serbidius Scaevola, c. s. d. tit. Et huiusmodi publicorum si We civilium m
nerum alia erant ardinaria, alia extrao dinaria . Ordinariuri citati munus es,
aetates, o dignitates inter se munis eaoνdine, hoc est, per Vices gerunt, c. I. M. de muner. patrim. Cujus generis est munus hospitis in domum recipiendi. e. 3. II. de muneribus. Idque testa. tue Μ. Cicero , sic in Verrina tertia scribens : Quod ubi Pbilodamo nuneia. tum es , tame si M. σναε ignarus vana - tum sebi, se Iiberis suis Iam tum mal. conssitaeνetur , ιamen ad issum venit . Uendia munus suum , id non esse , δε eum suae partes essens bospitum recipiem
Ηaee Cicero , id per partes intelligens quod vices appellant Iuriseonsulti. Sie
enim ad illum locum panes inter tatus est Asconius Pedianus . - .as publisiam extraordinariam definit Pomponius officium pνivat; hominis ex quo non ordine , hoc est , per vises , sed extra ordinem commodum ad Anytos tinnversosque ciwν remque eorum magiss-tus imperio perisuit, cap. 3. de Verb. Sign. Hujus generis esse arbitror publicae viae munitiones . Vicinos enim suis iamptibus, aut operis eam tune reficere imperio magistratus extraordiis narie consuevisse , cum illis exemptus esset commeatus et ex eo sicile patet quod veterani viae sternendae immuni talem non habuerint, c. q. de Uetera.
Nec est quod quis objiciat publicae viae
munitiones inter personalia munera ab Hermogeniano referri, cap. I. de mun.
Illud enim non de eo quἱ viam steristiit, sed de eo accipiendum est, qui electus est ut compellat eos qui prope viam publicam possident sternere viam. Hujusmodi enim munus personale esse testis est Arcadius Carisius , cap. fin. q. 1. de mun. 3c honor. eosque qui tali munere funguntur , magistros pagi aspellat Siculus Flaccus lib. de Condi. tionibus Agrorum . Caetervin ossietam
publicum quia differat ab ossicio civili
72쪽
non dubitatur , eo non obstante quod inter munus civile, & publicum vix ullam admittant ICti differentiam. Quis enim credat intervenire esse officium publicum λ Et ideo dicendum est omne quidem ossicium publicum civile esse, sed non contra omne incium civile publicum . Mastiserastum gerere, iudicem esse , munera pistblica suus , hoe est , ossicia publica, & civilia simul, cap.78.
de jud. eap. fin. I. de muneri cap. s. in sin. cum seq. de eap. minut. tine venire postulare , publica ossicia non
sunt sed civilia. Et ita functio publica,
aut ex munere publico, atat ex ossicio
publico olim videri potest constitisse. Tertiam publicae iunctionis speciem diximus esse miniseriam publicum , ejusque ministerii invenio diversa suisse
genera duo: Unum honorificum,& eum potestate; alterum servile, ac mercenam rium. De priore observatum est Maristianum seniisse. c. E. de L. Iul. repet. Per ministerium enim in eo e. F. in.
telligit magistratum illum Marcianus, qui sub thulo ministerii in provincias eum potestate & imperio mittebatur. Et hanc quidem interpretationem vehemia ter probat Valar Maia sic de m C tone scribens in Cyprum confiscandae
nem quam a Mero habui, o Alio sensuper ministerium publieum servi intes. liguntur populi Romani, aut civitatum publici. Sie urinisterium publicum accepit in ea Declamatione Quintil. cui
Et fie quidem satis eri perspicuum Puto, qua ratione omnis olim publica functio ex munere publIco, ex ossicis publico, & denique ex publico mini. sterio constiterit. Ab omnibus ossietis publicis, & eivilibus sceminae remotae
lunt , non utique ab omnibus mun ribus publicis . Quatenus enim per innalia sunt munera publica , ab iis se mime remotae sunt; quatenus patrim nialia, non omnino sunt remotae. Idque
illud est quod sic Ulpianus scribite Comporatia muneνa farminis ina sexus deisu σε cap. 3. q. 3. de mineribus. Idem sexus scaminas ad publicum aliquod ministerium non patitur admitti ; &sic a muneribus per natibus omnibus. que eivilibus . ac publicis ossiciis, &denique ab omni ministerio publico
sexu removeri foeminae solent. Nam , ut ais Ambrosius de Paradiso capite undecimo, vir publicis ossiciis , ita mulier domessieis miniseriis babilioν assis matur. Et haec quidem adeo vera sunt, ut scripserit expresse Callimatus ab
svivise , idcirco ad osse tum aeten sarii admi tendas non esse, cap. penul- timc de edendo - m etiam Neratius auctor, foeminas tutores riri non pos, vita munus illud masculorum eo, cap. ultim. de tutel. Quod autem judicea esse non potuerint foeminae, hoc inde evenire testatur Paulas : quia receptum in , in σι- ων ossetis mulieres nouisugantur j cap. II. de judic. Nee mirum cur id receptum si . eum j dices olim Romae , aut Equites e
sent , aut Senatores . Equitem , aut Senatorem fauninam nulla unquam vudit aetas , eam si exceperis quae misiagabali imperium est sortita . Testis est enim Lampridius: Helagabalum Drimimum senatus Hem hasuis , matrem sua- in senatum regari iussise , solumque binis Imperatorem fuisse , sub quo multis quasi clari ma ioco viri se tuis ἐυνessa in , ---- posses , ne u Dipiti rod by Cooste
73쪽
quam mulὼν senatum ingrederetur , utque .nferis eius eaput devoveretur, per quem
d ser factum. Postulare quoque prohibentur foeminae . Qui postulabant ,
in ordine stabant adeuntium Praetorem, . indeque scurras, & improbos hominα qui assidue in litibus morabantur, ordi inarios appellatos suisse, testis est Festus. Quibus hominibus matronam Roma mam admisceri prorsus indecorum est,
cui matrona haberi bonarem illum R marri voluerunt, ut eam in ius voeanti eo ur eius at ingere non peνm ferint , ne huiusmodi actoris mauue alienae tacta
solae quemadmodum auctor est Valerius lib. 2. Est etiam infirmutas sceminarum impedimento quo mi nus . taminis intercedere permissum sit, cap. 2. 3I. Ad SC. Vellejan. Interces.so, & generis est, & speciei nomen. Nam genere quodam qui fidejubent , quod neri stipulatione solet,& qui te,
verbis , aut quocunque alio contractu pro alio interveniunt , intercedere diis cuntur , d. cap. 2. 2. Ad speciem tunc intercessio referri solet, eum sine stipulatione. aut quo alio de intercesisone contractu facto intervenitur; quod fieri hae solemni formula solet, P ΕωRICULO MEO CREDE, eap. I a. q. s. Mandati, Prohibentur etiam sceminae procuratores esse . Imperiti non consuderantes apud veteres procuratoris , tutoris,& aliorum id genus nominum appellationes communis suisse generis, Ioco Procuνatores , substituere non veis rebantur Procuratν ces Auctor; inquit Festus , communis generis es apud amstiquos . . Quod autem Ulpianus ait , rocuratores esse taminas prohiberi oc ut ad patronos , advocatos , 3c
cognitores etiam reseratur, una eaden
que ratio suadet . Haec enim prorsus virula sunt.
Cust impubes omnibus civilibus ossiciis debuerit abstinere, haec proserriratio potest, quod civilia ossicia viri. lia snt, quae virilia ossicia ante sumis piam virilem togam juventus Romana non sit bibat . Quod ipsum clarissime testatur Cicero sic ad Attic. libro septimo' scribens et Habebamus autem in manibus Antonii concionem , habita
decimo Calendas Ianuarii , in qua erayaeesserio Pomρeii tisque a toga pura. Haec Cicero , indicans omnino Pompeium ab eo tempore quo primum civilibus ossiciis fungi coeperat , repetita narra. tione, acculatum in concione quadam
ab Antonio fuisse : Et idcirco ad postulandum non ante videntur admissi fuisse Romani juvenes , quam exuta praetexta bullaque posita induissent virilem togam ; tamdiu enim consilio alterius se regebantur , ut in sorum non prodirent. Idque testatus est evidentissime Epistolarum libro primo Seneca . Sic enim scribit: Tenes titique memoria quantum Ioseris gaudii , cum praetexta posita sumpsissi virilem togam, n fomm deductus es. Nee alio spectat illud ejusdem Senecae de Brevitate Vitae: Uus es eoim, oe pupillus adhueor praetextataes iudicibus reos commem dare- Moris erat, tit impuberes inge-ἰ ad annos disque pubertatis Us aetere tur praetexta, o bulla aurea, quae py - extatorum paeνονυμ ω'ne reat, eis aspectore dependeret', qua signfeabatur
eam aetatem alter tis regendam esse con
flio auctore Festo de Verborum Si. gnificatione libro secundo . Id quod
Cicero etiam evidenter docet , se in Verrem actione tertia scribens: Nequa eo νam commovebo, quod illo eo. et
74쪽
praetexta, quam quod sua Mila venerat. catio, ut nullo quidem obscoeno verbo, Vessitus euim neminem commovebat is possent uti, indeque praetextaιus βν-
quem illi isos, re 'us ἐngenti raris dabat; Acebatur , ut auctor est Festus , qui
quod ornamentum pueritia patre dederat, nihil obseurnirmis babebat. aod i si Oh-Me ab so praedone ereptum esse ,- grain scaeno aliquo verbo usi essent praetexta. υ tre, o aeerbe homines serebant. Haec ii, ab milibus, aut Censoribus more Cicero eum morem de ribens , quo caeterorum civium mulctari non solo 'simul eum pretetexta etiam bulla su- bant, sed tergore murenae , quod te. spendi in collo insantibus solet ; in- nuissimum erat, verberabantur, & ob genuis quidem aurea , ιibertinis vera iam mviictam pra3extaris uon esse insis fortea , ut scribit ad illum Ciceronis n- , . contendit Verrius apud Plinium locum Alconius Pedianus. Per togam Natur. Hist. libro nono, cap. 33. Cae- praetextam eam togam intelligebant rerum postea quam pubertatis annos veteres cui purpura praetexebatur , ad iam egressi essent pupilli , praetextam togae virilis differentiam . Virilis enim exuere, bullamque deponere. & indue toga appellabatur toga pura. Sic enim virilem togam solebant: anno nimirum seribit ad Atticum Cicero libro nono: aetatis decimisquarto, quinto, vel sexto is Volo Cieeνoni meo togam μνam dare . Sic enim de clammodo Antonino stri. Dicebaturque toga pura. quod ei nulla bit AElius Lampridius : Deeimoquaνis purpura esset praetexta. Nee aliud etiam incatis anaea in collegium μανλι- aseia per bullam horteam, qua ιibistini pareri tus est cooptatus inteν tres solas mi is ebantων apud inteos intelligebatur . iapes iuventutis cum togam sumpsit , quam torum quod in collo ma ιαιω adbuc in pνaetexta puerili eongiariuis decore gestaban 'ari libertioi, auctore dedis .. Est etiam Suetonius auctor . Μacrobio, Saturnaliorum libro primo, Augustum anno aetatis decimosexto vi eap. 6. Puellas quoque usas esse toga rilem togam sumpsisse. Sic enim stria praetexta , testis est in eadem Verrina bit : Duodecimum annum agenx aυia. Cicero. Ait enim: Eripies igituν -- Ititiam δεβιnctam pre tangione tau υλpiita tuum matextam , detra ν orna. quadriennio pos virili rega sumpta semiamenta nou solum fore. a , sta etiam Γιaνibus donis reiambo GDν, AD Dee iratis Cum autem hujusmodi a no donatus in . Hi ne intelligimus
praetexta pueri puellaeque induebantur,. quid sibi voluerit Ulpianus, cum scrumne etiam observari solet, ut sacrita seret: ρωι----, eumve qui proximaeeium aliquod perageretur , quo infir- ρ-temati in a3em aecedi , apud maινemmitas pueritiae sacra fieret, ac venera- familias deponendam esse o re prorum. bilis; illudque sacrifieium appellabatur praeuareati aetatem secedere eum qui ρο-
Derum pratextatum . Quo sensu acci. berem aetatem nune Ingressus 3.
Hendum est quod in illa melamatione in M. de lib. exhib. Sensus enim est, eui titulus est: NoviMus praetextatas , eum qui adhuc praetexta indutus bul- se scribit in intili adus: Ego υobis aia iam ex collo dependentem gerit, apud
lego etiam ipsum illud sareum p-υκω- aliquam matremfamiliar, hoc est , notae um quo faeardotes vetantur , quo mais auctoritatis Deminam tune interdum g ratus , quo infirmisatem pueritiae Dis deponendum esse, cum de eo exhibendo am facimus, ac venerabilem. Eratque agitur, & praetextatorum aetati pube a tanta praetextatorum iuvenum apud talem proximam esse, sic nimirum ut
Romanos cura , & tam diligens eduis post finitam pubertatem anni, biennii,
75쪽
aut ad summum triennii spatio , aetas etiam finiatur praetextatoriam . Quod gitur impuberes omnibus ossiciis euvilibus d erint abstinere , hoc inde est quod illi cum essent praetextati ,
ante ad virile inietum non serent id net , quam exuta praetexta , deposit que bulla togam sumpsissent virilem .
Nec est quod 'luis objieiar , ad TH-bunatum numerorum pupillos olim admissos fuisse , & sic per consequens ossicium eos gessisse virile , idque I
stinianum sibi voluisse, cap. ult. C. detest. milit Eum enim locum vitiosum,& aliter accipiendum esse quam putat ulgus interpretum , est a nobis deis monstratum Uariorum libro quarto , capite octavo. Nostiamque emendati Mem duobus manuscriptis exemplaribus confirmari, auctor est juvenis dom nius Ludovicus Carion.
III. ULP. LIB. III. AD SABIN. Mus ese non noris . potes velis . LELLE aliquando sgnificat verbisu expressis volunta tem suam decla. rare; idque tune maxime accidere selet, cum ei opponitur non nolle. Est enimaeon niale, pati & nihil eontradicere. Eoque sensu non nolis visus est accepisse Cicero, se ad Atticum strabens Pronimis tuis ιiseris pν um te id non uine eammi, hoc est , pati &Non eontradicere . Iuriseonsulti non
nolle, ει velle , se etiam Interpretati sunt, ut velle eos dicant, qui vesuntatem suam declarant , sive quid verant, sive quid fieri jubeant: non nolle, qui quid scientes dissimulant, hoc est. non declarant se vel nolle , vel quod fit fieri velle, idque ex Ulpiano evidentissime constat. Cum enim mercem
peculiarem . etiam si nihil esset in
peculio, dominum tributoria obligate si modo sciente domino servus neg esaretur , contenderat Ulpianus , haec verba subjecit: Seientiam .ie aeeipimus mo baber, υσιω-Mem; sed ut ego
puto non voluntatem , sed patientiam . . enim velle debeo domi is, sed nom-tie, cap. I. A. I. & 2. de tribui. act. Quo in loco eum qui sciens non promtestatur, aut non contradicit, non nolle , eumque qui quid fieri vetat, vel iubet velle interpretatur Ulpianus: Musuitων es non uolia , qui potest vetis ςhoe est is, dicendus est dissimulare, vel pari, qui potest voluntatem suam declarare . Ideoque si mercem servi peculiarem apud Ulpianum dominus Ignorasset, quia voluisse propter ignorantiam intestigi non poterat , iustam profecto defensionem habuisset, & tri.
toria tonveniri nequaquam potui Liat . Nec sane alia ratione dominus. cum patitur colonum in lando esse , ex integm loeare intelligitur , quam quod voluntatem suam potuerit declari rare , cap. I 4. Locati . Simili modo eolonus remnduxula videtve utriusque partis taciturnitate. cap. I 3. IO. &II. d. tit. Graeci interpretes tum non
satis intelligerent quid significaret non
nolle . negationem reiecerunt , & clegendam hane iuris regulam poster s liquerunt: Mus est nolis , qu . potenvelle. Florentina pandectarum editio, quam ego Graecorum auctoeitati longe praeserendam censeo, expresse scriptum continet: Eius in non nolle. Et quam vis inficiari nequeam ex Graecorum interpretatione regulam hane eum ill
ejusdem Ulpiani responso quod capite
quarto, de acquir. haeredit. extat, nin
male conjungi posse , praesertim cu utriasque legis epigraphe aliqua e parte hujusmodi suadeat coniunm nem ; nihilominus tamen retinendam censeo hanc Florentinam lectionem .& ni Diuilia I by c, OOste
76쪽
& nihil in ea mutandum esse, quae & Si de pagano , certu in esse iune pro idoneum lentum prae se fert, & simia haerede gerere seo arbitrio non posse . Iitim verborum , alio etiam in loco Velle enim non creditur , eo quod eundem Ulpianum auctorem habet . obsequi imperio 'tris debeat. Si quae. Nee sane tanti apud me aut interpre- stio esset de filiosamilias milite, hunetationes Graecorum , aut legum con- in iis quae castrensia sunt; velle intenjunctiones sunt , ut sine alia evidenti ligi, & per. consevem imperio patris& manifesta quadam ratione Florenti- non obsequi , ae proinde a commili nam pandectarum editionem existimem tone haeredem institutum citra jussum vel una lyllaba privandam esse. Nam patris suo arbitrio recte pro haeredes tantum interpretibus Grecis tribuem serere. Et haec vera est sententia hu.
dum est, ut eorum auctoritatem recco HS regulae , quae cum capite quinto .htis lectionibus praeseramus, eur igitur de castr. pecul. conjunm hanc interis in hujus tituli.cap. I. pro causa φου pretationem Omnino requirit; eamquectio, non reponimus causa conjunctio conjunctionem ipsa utriusque legis in Nam se Graecos legisse, vel unus esse scriptio evidenter suadet, quae talis est: testis locupletissimus , potest Constanti. Ulpianus ad Sabinum libra ρκιε . Cis. nus Hermenopulus. tum vi fila clamitas in publieis eis is
Deo patrisfamilias , ea μὰ de his' qui sunt sui, vel alien. jur. Et ob id IV. UL PIANUS LIB. VI. creditur velle, ut o AD SABINUM. imperio patris non copatur, id
. . que eleganter a QuintiIiano in ea De. Vella non eredituν,-Obsequisvν impeHo elamatione cui titulus est, in duo pis. Patνis, vel Domini. Ois abricandus, hia verbis traditum est 3 Diso Uiιων certa esse quae imman 'SErusus hujuω regulae , iis de nes, navigationem, mii timis , quaedam rebus in quibus parentum filii sa- excipi , Sematoris Μυimaius , iubisis milias , & dominorum imperio servi sevientiam . Caeterum dominorum impeis iniscultare debent , nec filiossamilias rio servos obsequi debuisse . adeo v nee servos intelligi velle , hoc est , rum est , ut contenderit expresse Cyis
ullam habere liberi arbitrii dispositim primus inde nomen servos habuisset. nem; quae dispositio seruis Aliisque fa- se enim in libro de Singularitate Clevi
milias de iis rebus concessa est, quae ricorum stribit: Alioqui nee nos feres. ex parentum & dominorum imperio adserabeνe-ν. nec ipse dominus i babere aenon dependent. Haec risula ex Ulpi tur , fi Iecundum voluntatem ninraam ni ad Sabinum libro sexto desumpta prem treνemuν impendere semitutem. Et est . In eo libro de aequirenda haere- -mvis haec ha sint, interdum tamediditate disseruit idem Ulpianus. & in fieri Huaedam per servos suos patieban disserendo tractasse etiam visus est , tur domini , sine aliquo imperio ise an filiusfamilias haeres institutus citra elati ; idque tunc accidere solet eum jussum patris suo arbitrio pro. haerede. servus alicui negotiationi praepostus est. 1 recte gerat. In qua tractati ine hae Tunc enim suo arbitrio domini nego utebatur Ulpianus distinctione, ut scri- iiivit tamdiu gerit servus, donec illud ret, aut de eo filiosamilias agi qui gerere a domino prohibeatur. Eaque miles esset aut de eo qui paganus a prohibitio libello proeosito. hae fier, v rim. I. I 2
77쪽
lemni sormula plerumque Blet, CUM
cap. s. in prine. de pecul. V. PAULUI LIB. II. AD SABIN.
CER του est ad Sabinum libro seis
eundo , ex quo haee regula deis sumpta est . de adeunda haereditate . inter alia tractasse Paulum , de simul
Aefinivisse pupillum , si fari possit .
adire haereditatem, & eernere auctoritate tutoris non prohiberi ; eo nihil obstante quod neque scire . neque deingemere talis aetas possit, quae scientia eretionis sermula comprehendi solet
verbis ad hunc modum eonceptis, T . TIUS HAERES ESTO , CERNITO UR. IN DIEBUS CENTUM P Roxl l suur Bus se IERIS POTERISQUE, NI. 1I ITA CREvERIT, EX HAERES EST ,
ut auctor est Ulpianua in fragm. tit. a. Quamvis igitur scire pupillaris aetas non credatur, nihilominus tamen recte, di adire hae talem, & eernere aucto. ritate tutoris pupillus poterit, si modo Hus aetatis sit, ut sari possit, hoc est, haec solemnia verba pronunciare CUM
QERN QUA . Hoc enim favorabiliter pupillis praestari testatur ad Sabinum libro secundo Iulius Paulus, cap. 9. deam. haered. Et hoc inde potissimum , quod in . .egotiis eoatrabenisis , hoe os in omnibus legis actionibus , sue M.timnibus,& legitimis actibus pupillus
ut fari potvi, omnia sutare octore vere pus , quamuis actum νe; uois 1 'ista . eap. 7o. de verb. obligat. Et ita eodem illo ad Sabinum libro se. eundo seribit Paulus id quod hae n stra regula expresse continet, cujus haec est sententia . Pupillus in mancipationibus . cessionibus , aliisque legitimis negotiis contrahendis , tutore auctores sari potest, omnia agere potest, adeo quidem ut recte hae solenni formula
Eadem ratione scripsit etiam Paulus , procωυιorem a pupillo recte constitni , δε eius aetasis pupilius Γι ωι fari possit. c. 24. de admin. Se perie. tui. Mns enim 'est: Si verba quibus procuratores constitui solent solemnia pronunciare
apud acta possit pupillus , quamvis
actum rei non intelligat, nihilominus tamen non a tutore , sed ab i pso p pillo debere constitui procuratorem . Haec si vera sunt , consequi ergo allinqua ratione videtur . sic Paulum ad Sabinum lib. a. ratiocinatum esse. Iamancipationibus, cessionibus, aliisque initimia negotiis contrahendis tutoruau ore, omnia pupillus, si insans nousit, sacere potest; ergo & adire quo
m haereditatem potest ; id quod in
furioso locum non habet certe , quod furiosus fari hoc est , mancipationis , cessionis, aditionis, haereditatis, er tionisque , & aliarum legis actionum verba solemnia proferre nequeat . Ettae est vera sententia hujus regulae . praesertim cum cap. 9. de acquiren. hae reae conjunctae; eamque eonjunctionem,& regulae huius sensus verus, 3c antia quitatis ratio diligenter expensa omniis no requirunt. Est enim ab eodem Pa Io alio loeo traditum ad ea quae suishm ratem laris desiderant explicandae
78쪽
osis ερο istore e. Im de ain. exemplam commodius accommodari
tui. Igitur non tuin pupilli non , pcm. praesertim cum liquido ex alle. sed pupillus nomine 'proprio , s siri garimm capitum inseriptionibus: conia potest . rem accipiet mancipio , haere- stet , libro ad Sabinum septimo , ex ditatem adibit, omniaque legis actionum solimania adimplebit, tutore auctoritatem suam iisdem legitimis actibus accommodante . Est enim receis itum alieno nomine lege agere neminem posse . Idque etiam libi voluit
quo haec etiam juris regula desumptain, huiusmodi luestionem accurati'- me. Ulpianum tractasse ..Quia igituris qui ad alium transfert hareditatem,
Heres esse non vult, utique nec probaerari res gerere, hoc eli, rebu& h. Ulpianus cum scriberet minis aut L Tedim iis tanquam dominustatem inter σπε pMfecto ἀegorio .mμχ s. λ- de acquirend. haered. Sensus enim est, post solemnia te', actionum v eris ba ab ipso pupillo pronunciata, tuis. res alictoritatem suam iisdem negotiis degitimis accommodare consuevMe.
vi. - qui ρ Gi- -urandae Lindia raris ea a a suo tuto, αιν laritimo M. 'νιde eam , is obtinuisse hune ρον λ ve da non gero. eapc et σοῦ de acquirend. maeredit. eap: 2. Si quis oliriss caus te. 'am. cap. a. de mori. caus. donat. hanc vitiis est rationem idem inpia. 'mus subjecisse t Non enim vult lares ess quι ad alium transferre vota e L . itatem ; eaque transferendae haereduetatis uoluntas ex accepto haereditatis dens 'enis. pro domino antiquos posuisse,
auctoe est Festus . . Ulmnus seribit ti-
iis loco quid sit eibaria mandaee, non . facile dixeris , nisi, obsesvaveris seria actoris, sive dis viatoris offieium sui sis se reliquis servis usitata wedam peremonem certum stipendia , certosque menti modiox in singulos menses praestare; eumque morem m. Satriano, Terentio , Donato ψ A Plauto in idemetissime demoastravi naus Uatiorum libris quinto . Cujus & laenae quoque viissu, est meminitie, βου--- H-- lib. . cap. 44. Ait enim: citi fides. -- Mima septem , os ram μυ-mmisus fimo f-ἰ - 1μα. ad danda eis. m. ' iis in ινε λ Et sie quidem si haeres institutus nam verit dispensatori semiliis test toris sinvis dare cibaria', per hoe pro haerecla intelli pinet gerere ; S: per consequem is qui hx ' institutus ---- - -
inmittendae causa pretii prorsus digno- odiit, ad tu, um tas. 4e M. statue . si igitur is haereditatem .reditatem, nullam .... -- eibaria in M'allain transsere, per hoc haeres esse mon vult,'reris omnino consequens 'mee eum pro haerede gerere quicquampo G . Nam .qua rationa fieri potestis is qui haeres non est , pro haerede erat . Nee i l. actisor α.
--ndandorum auctoritatern habu ς. Non enim pro haerede gerere potie
79쪽
VII. POΜPONIUS LIB. III. AD SABINUM.
Ius nostrum non patitur eisndem in
se pugηa est, reflatus , oe in Galas . NEcEssu Μ erat ut universum eius
qui testabatur patrimonium t stamento ad haeredes transcriberetur . si modo testatus decessisse, suamque u luntatem postremam , vim omnem,&nomen habere testamenti testator vel
lat. Idque illud est quod se Am, fius de Noe,& Area ieribit: Et Minia
Igitur sine haeredis institutione nullum. aut esse, aut appellari testamentum p tuit adeo quidem ut scripserit expresse de Abraham lib. I. idem Ambrosus
suas in filios transtulerat saeuitates , regnum, potestatem, nomen Augusti.& ideo eum moriens testamentum eo
diderat, dicebatur eommuni iure test eus bon fuisse , eo quod nullo haerede instituto Imata, di fideicommissa reli queret. Idque testatus est etiam Am. fie de Obitu Theodosii seribens: Guνiosius γορ- in eo T.eo sus, quiso. ε--πὸ iura restarus G. De filiis nihiι MMb- -- quod conderest, . - istum dederas , n/ ων eos pra sisti commendaret parentist da subdim βιέ commissis restari debuis, ut Disrara dimit/eνει fideicommissa An
ret. Quid dignius quam Me eestamen m
manifesto docens omne testamentum eommuni iure haeredis requirere instia tutionem . Erat etiam moris , ut in universum ius deiuncti suecederet hae res , quamvis magna haereditatis pars legatis exhausta esset . In eam enim partem haeredem etiam successisse . ex titulo Pandectarum et God Deatorum , evidentissime constat. Praetor si quidem interdicere ad hune modum solet ;
Quo spectit illud Tertulliani de Praescriptionibus adversus haereticos : Ego sum baνes . epos olorum . AMι eaverane testamento suo . μυι fideicommiserunν .
quidem haereditatis se fieri delib, io
solet , ut haeres ab haereditate reliqua separaret, quae legatariis pinaanda erant. Eoque sensu legaιωm deti otio haeredia satis dicitur . γa testatuν ex eo lis univeUMm ba edis μνet , alimi quid collatum velit, eap. xl6. in prine. deIegae. r. Sic delibatam haereditatem uisua est etiam Ambrosius accepisse ad hunc modum in oratione quadam s nebri scribens: Iinis fatres satem qMalis fuerio , ιieet omne bominum genus benevolentia eo ιελνeνων . indivisum patrimonium doeεν, πιε διην μνa . nec delibata, sed reservata baνeditas. Haec
Ambrosia, per haereditatem non delia hatam , eam haud dubie quae legatis non est deminuta , haereditatem inteia ligens. Et haec quidem cum ita sint, nune intelligimus cur testatus,& int status decedere paganus non potuerit..imirum quod appellari testamentum nullum pinet . quin illud Heredem haeredesve contineret institutos, quo que nulli potuerint sim haeredes a pellari , qui non succederent in unia
versum ius . deiuncti; qua successioneia haerediun appellatio nulla
80쪽
erat,& nomen voque testamenti cessabat EII enim haereditas Desio in aeniυersum jur quod defunctus habuἰν . cap. 24- de verbi signifie. Idque in lubro de Cain, &. Abel satis etiam indieat Ambrosius eum ita scribit. T flamentum est q- deferrων bonorum basis editas. Et est quidem adeo hoe v rum, ut in iis etiam testamentis quae aes,& libram fiebant, non quidem miliae pars , sed universa familia emptori manet pio dari debuerit. Quandi vis haec ita se habeant, interdum e men ex postfata, accidere solet , ut pro parte testamentum pronuntiaretur validum, pro parte invalidum tune pro ea parte qua declarabatur invali. dum rescindi testamentum solet οῦ non quidem jure civili, sed benigna inter pretatione: non ipso jure . sed e reg
is judicum sententia; & sic γῆ prius
testatus decesserat. postea Interpretatio ne declaratus est partim testatus, paratim intestatus decessisse, cap. rs. in fimcap. 24. 4e inoffici testament. Ad huiusmodi species haee regula trahi madebet. In ea enim de eo testatoνe s lum agitur qui ab initio de quadam honorum parte testatus est, de reliqua testari nolens. Idque ex eo patet euia denti Sme, quod dicat hie Pomponiun
Fes testator scripserit , testares si , deseesserit fine haeredibus institutis, into latus lecessisse dicitur , nec patitur natura reβαν - ino β-am quem de redere, hoc est . hinedem itisti tuere, di fine institutis haeredibus mor . Si enim, et unum iustitinerie haere4em testator. ad eum ipsa instit-ione omne fiunt transtuliν patrimonium; eamque trans, Iationem nomen haeredis omnino' res quirit, eti4m si ex semisse tahtum tutus essee. Auctor est enim Iustruaeianus, β aeuum - - en semisse M. redem seriphνir te ror, totum agem
semisse futurum' neque enim eundem eae parte e tum, ex paνει iure tum d
cedere posse, 6. Non autem. Instit. de haered. Instit. per assem intelligit stimanus universum testatoris patrim nium . Idque illud est quod se ire ea Declamatione cui titulus est: Duo ramis menta . scribit Quintilianus . G -- temini essa rassamentum , non m est via AH .nremtus daressisse . Et Me quidem hae nostra juris civilis regula sic. deis finita sunt in testamentis paganorum . Militibus enim quomodo vellent. δε quo modo poterant , eoneessum fuit testamenta condere . ca' F. de test ment. mil. Uideturque Triphonini temisporibus rescriptum fuisse . . a m des isimi. ρω mrea reflarus p σ pro parra intestatas mori νε-νil se eam penulti m. , r. de castri pecui. Addiditque Triaphoninus , ab initio , quia etiam ex postfacto pro parte testatus, & pro par. te intestatus decedere paganus potuit ,
Η Ο cIMUM locum a testamentis noti juris selum politici, sed lam