장음표시 사용
111쪽
plures Tractoriam misit. id quod Augustinum mouit, ut datis
ad Victorinum litteris eum moneret, quid facto opus eger, eum alioqui sciret, Xantippum Episcopum id munus sibi vindicare. locum integrum afferre non grauabor, quod ad multa
rum rerum cognitionem plurimum conserat. Praeterea , i
quit Augustinus, Venerabilis Frater,s Collega noster Xantippus Tagasensis dixit,quod eum Primatus Ute conιingat, o erga plurimos sic habetur.qui etiam error si Dcale ιnter vestiram Sanctitatem cognosci, G corrigι potest, non dcbuit tamen in Tractori , quam misit Venerabιutas tua nomen eius praetermittit, quod si ire mediis locir conjeriberetur. o non in primo loco poneretur , mu&t- mirarer; quanto magis mιrandum es, quod nulla tibi eius a memoratis falia est, qui maximὸ ad Concilium venire debuit, ut de ipso Trimatus ordine causa omnium Numidarum Episcopis Ecclesiarum immitus ageretur. His de causis venire dubitaui, ne forte falsa esst Tractoria. Unde peto Leatitudinem tuam,ut mihi ignoscar,s primo inflare digneris, ut inter tuam San timoriantis, o Senem Xantinum constet,quis vultam debeat conuocare Comcilium,aut cert8,quod salubrius arburor ine cuiusquam praeiudiacio ambo conuocate Collegas nostros, eos maxime, qui vobis D i scopatus aetate vicini sunt, qui facile quis vestrum verum dieat, agnoscant, ut inter nos paucos eadem prae caeteris questio virimatur, s errore sublato minores a caeteris convccentur , qua nec possunt,nec debent,msi vobis in hac re tamquam prioribus credere, O nunc ignorant, cui potvisimim credant.
Ex qua Augustini epistola in adiudicando alterutri parti Nuismidiae Primatu non dignitatis Ecclesiarum,sed aetatis cuius ueAntistitis habitam esse rationem per se quisq; facile cognoscet. uale enim erat,vt prouinciales Episcopi iura praerogativasqueingularu Sedium ignorarent i quae scilicet inter alias Primatu
obtineret, quae vel antiquitate, vel praestantia cςteris anteiret. Illud potius controuersum sui me existimauerim , quod obscurum, ac dubium tum erat, quis prior in Episcopali ordine indisset, Victorinus ne an Xantippus, adeoq; rectissime consius hat Augustinus,ad eam rem dijudicandam ab utroque Competitore vocandos esse prouinciae Episcopos, eos maxime, qui Episcopatus aeuo viciniores ipsis essent, ac propterea facile r cordari poterant, quis illorum prior Episcopus esset creatus.
uno ax. . Proinde nec temere existimauerim Baromum a vix allec
a s. tum mentem Mileuitanorum Patrum,qui in Mileuitana Syn b Aναδ Cone. do statuerunt, V ut Matricula, G in rc unus Numidiae, S apua Alain. cap. 33, Primam Sedem sit,s in Metropoli, id est Constantina. Sentit enim Itironius hac costitutione Patres definire voluisse altercatio
duarum Sedium in Numidia positarum de Metropolis iure Ἀ
112쪽
uas illud Xantippo adiudicarint Constantinensi,ut putat me s. Episcopo, eiusque Sedi Constantinae. qua in re tum in eo falli mihi videtur Baronius, quod Xantippum Constantinae Epist pum appellar, cum ex epistola Tagastensem suisse constet, &ratio quoque ipsa suadeat, eum alterius omnino ciuitatis Aniatistitem fuisse, quam Constantinae, quam ex contextu apparet Metropolim dictam, ac proinde vix fieri potuit, ut idem XantippusMonstant mensis nempe Episcopus, cum Metropolitanus esset, de Primatu quoque cum victorino contenderet. tum In eo etiam peccat, quod canonem istum putarit inuentum ad sedandam litem, quae erat inter Xantippum, Ac Victorinum, adiudicatamque causam esse Xamippo, eiusque Sedi Constantianae . atqui i nter hos nec de iure Metropolis disputatum est, nee de Archiui j Numidici Sede deligenda , sed de Primatus praero. yterque se prius altero ordinatum contendebat. Id vero Mileuitam Patres intactum reliquere, nec quis anti. quior esset Episcopus, hoc canone declararunt, sed cum soristasse quereretur, quis locus Archiuio statui deberet, censuisse,cuobus in locis constitui oportere, & in Metropoli Constantiis m, & in prima Sede. Et haec quidem obiter monuisse non a Iurdum fuerit, Porro vero non alia Primatus acceptione Iocum alterit m Augustini a intelligo: ox autem, ait, alia tabere gesta Ecclesia- sica, in quibu r Secundin Teisitantu, qui tunc agebaι in Nuntiis dia Primatem. prGenter,s consessos Traditores reliquit Deo tuo dicandos. & paulo post, haec res Ilicitare debuιt Secundum, irunc erat Prιmas. Quem alibi di quoque Primae Sedis Episcopum, alibi vero Primatem Numidiae appellat. Atque huiusmodi serme suille Primates Africae Franciscus Turrianus ς docet nis verbis : Sancιtus est ergo ille canon de Primatibus Aristarinides Ducopis Primarum Sedium. quia olim,vt Leo IX. in estist. ad Petrum. V Ioannem Episcopos Africanos conιra Episcopum Gummitanum strapsit, in singulis prouincN Africae conbtitu fantur Primates, non fecundum potentiam alicuius ciuitatis, sed fecundum tempus suae ordinationis. Tandem Primatem non ex loci, Sedisite dignitate dimam n d aetatis merito Gregorius I. d ad Gennadium Exarchum docet: ConcIlium verriinquat, Episcoporum admoneri praecipite, ut Primatem non ex ordine loci postpositu viιae meritis Deiat, quoniam apud Deum non gradus elegantior , sed vitae melioris
m vnatu a eorum electionem ciuitate resideat. ingemo resinendi Donatiuis
113쪽
Ias dignitatem promoueri prohibet, etiam eis ordo Clarieora eo ad locum eramdem deferι. fuscere enim in debere commo Heri
λs tantummodo curam seme, non autem etiam illos Antrytites quos Catholica Ades in Ecclesiae sinu, O edocuiι, fgemur,au o tinendum culmen Primatur antrare.consuetum enim erat in Afra sa. inquit Baronius , ut illa Primas provinciae diceret uin Antisses, qui antiquitate ordinationis reliquos antecederet. cum sigitur inter prouinciae Episcopos quidam reperiretuir Episcopus Donausta, caeterir Sede antiquior, inferiri Primatum veluti iure veteri vindicabat, quod ne ullo moriferer, S. Gregorius interces. iit. Suadet etiam, quod cum in Concilio Viticens S. Fulgemtius Ruspensis Episcopias Quodvultdeo, qui se multo antes fulgentium Episcopatum inis ae confirmabat , in sedendi, aesibscribendi ordine priore locu tulisset, idci; grauiter ille ferre visus esset, in Supphetano Concilio postea celebrato reconciis diandi Fratris gratia loco cessit, & ut nomen sium posterius re citaretur, jmpetrauit . quam animi facilitatem laudans Vitie Scriptor: h Et ce, inquit, B. Fulgentius nec Primatum, quem -- Xuιι, defendere volvit, quia sine charitate prior esse alicui min me concupivit. Demum vero h ctiam indicat, quod Xantippus Numidiae Primas, itemd, Donatianus BiZacenus,Sylvanu , de quotquot alii ea dignitate tenuere, sanesi Senes e ubiq; appellantur. Neque interim praeteribo, Africanam istam consuetudinem in Gallijs quoq; admissam. quod tum Hilari Papae epi. stola docet, qua ut paulo ante vidimus, Primatum Prouinciae ad Constantium vecticensem deserebat,quia honoris artio primus esse dicebatur, tum etiam Leo Ι. i innuit ad Episcopos prout ciae Viennensis,qui hoc quoque ad Primatis prerogatiuam per tinuisse indicat,simul cum Metropolitano Epikopos ordinare. Sic enim ait: Ordinationem tibi, τι ante diximns, singuli Metroia litam suarum provinciarum cum his,qui caeteros sacerdoter m liqvitate praeuenimi, restituto sibi per nos rure defendant. alie sus alter siba non audeat vindicare. mir limitibus , suis terminis sat unusqnisque contentus , o privilegum sibi debitum in ahumo transferre se posse nouerit non licere. quod si quis negligens iam IlahcasIιinctiones, ptur gratiae tribuens personali, fui Honoris desertor essee voluerit, priuilegium suum in alium transferre possia se credens vanis cui refrerit, sed is, qui intra proviseram antro tale Disio ali caeteros praeuenit Sacerdotes,ordinandi sibi uri dicet potestatem.nec longe post. Et quoniam honoranda est' erantiquitas, Fratrem, s Coepiscopion nos um Leontismproba D Iem sacerdotem hac, si vobis placet, dignitate Primatus voti mus decorari, Utrister eius consensum ahevius proximiae non imaicatur a visu consιlium , era visu omnibus , qRemam re . . ' cetustas
114쪽
vetustas eius, s probitas exigit, honore tuΥ, Metropolitanis prius Musui dignitate feruata. aequum est enim, nec vult de Fratribus seri videtis iniuria. si his. qui Sacerdotis vetussate praecedunt, pro aetatis suae merito in suis prouinciis a caeteris Sacerdotibus
. Igitur ex his omnibus , quae de Primatus notione variὰ apud minores usurpata, in hunc locum a me serio congesta sunt, non video quam firmum, quam solidum argumentum duci ex Constantini epistola possit, ad adstruendam Syracusanae Eccle fiae dignitatem. nam, ut hoc etiam Littarae condonemus,probori ex epistolae verbis,fuisse Chrestum Primae Sedis Episcopum, ea vox, cum varia adeo, de inconstans apud Veteres fuerit eius acceptio, ususque, non video, cur in Cnresto pro Primate, augMetropolitano sumenda st i cur non magis illum vel honorisaeuo alijs praest itisse, vel vitae merito, vel primum a Messianensi Metropolitana Ecclesia locum habui sie asseveremus porro Suculam Ecclesiam potuisse istiusmodi Primatum institutionem ex vicina prouincia Asrica muttiari, non difficilis est coniectu ra, quando solemnem Baptismi celebritatem in Epiphaniae sotio ab illa accepisse Victor a iudicat, de Leo L h Pontifex, ut te mere factum reprehendit.
rissiandi eantes Eeelsau ius Metropoliticum nὸ mu-' nussit. Er quis fueris in veteri Ecelesia inter se scopos considendi, o subscribendi ordo.
TENium, quo Syracusani Primas sibi vendieant, illud M
est, quod eius Sedis Episcopo caeteras Siciliae Eccleis 'sias visitandi ius fuit, eisdem qite, dum suus cuique sufficeretur Antistes, praesidendi, ut ex pluribus Gregorii epistolis constat. quo argumenti genere magnum ali quia se praestitisse, insultissime quispiam putauit. quasi nono is ubique Gresorius sui similis appareat, &promiscue provinluntatis arbitrio, non vicinarum modo Ecclesiarum curam sed & remotiorum Episcopis delegarit, quorum exemplain x abundὸ in epistolis suppetunt. nam syracusano ς Liparitanam,di Anconitanam Ecclisas interdum eomendat, alibi vero Pa- VII epistae, normitano Tarracinensem. a quin & ipsius Panormitanae E ii clesiae administrationem Barbaro Carinens e traditam constat. elidis An vero, ut caetera exepta in re clarissiari misia caciamus, quis vrastist. ι
115쪽
hyram erit, qui ob id existimet, Syracusani Episcopi Suffraga
neos suisse I.iparitanum, de Anconitanum, Tarracinensem Pa normitata, aut vicissim Panormitanum Carinensis Quarta loco Syracusang Ecclesie causam inprimis adiuuat, quod Syracusanus Episcopus non se inel eximia quadam honoritis praerogatiua ante alios Siciliae Antistites se subscripserit. Sic in Romana Synodo sub Agathone celebrata , cuius Acta . extant in Sexta Synodo Constantinopolitana , Theodosius S racusanus in subscribendi serie reliquos omnes antecedit, Be nedictum Μessanensem, Ioannem Thermitanum, lulianu Catanensem, Georgium Triocalitanum, quin etiam in Roma in
na Quinta Synodo sub Symmacho Eulalius Episcopus Syra
cusanus tertium post Romanum Pontificem locum tenuit. ia Secunda vero Arelatensi Chrestus primus inter Concilij Patres legitur. haud dubium, quin ijs notis Syracusanae Ecclesiae
Verum hic argumentandi locus e subscriptionum ordini petitus his, qui Ecclesiasticae antiquitatis usum aliquem habeant, non magnam Vim faciet. quippe ordo ille non ad praerogatiliam Sedium pertinuit, sta aetatem demons rabat, qua squisque primum inter Episcopos esset allectus.Possem id quo rue p ter veterum Pontificum a ac Patrum testimonia me iolanensis, & Rauennatis Ecclesiarum exemplo confirmare. inter has enim aliquando prior sententiam dixit Mediolanensis Episcopus, interdum vero Rauennas. Sed haec discriminia ratio te As orinationis, non Ecclesiarum dignitatem indicabat, inquit Gratianus: b Proinde rectissime in Mileuitanoή cautum est : Vt quicumque deinceps ab Episcopis ordinantur , litteras accipiant ab ordinatorabar suis manu eorum subscriptas, contine tes Consulam, ac diem, ut nulla altercatio de ps ferioribus,vel a terioribus oriatur. Et bene admonet Baronius 4 ex subscribe tium Antistitum serie colligi, non Ecclesiarum praerogatiuam,
sed temporis,quo quisque erimum in Episcopacii sedere cepit, idq; vel uno exemplo Cocliij Aquileiensis apertissime probari,stia in Synodo, cui pariter D. Ambrosius Mediolanensis Epia copus interfuit, ante Diogenem Genuensem Philastrius, seu Philaster ponitur Brixianus Episcopus f in Concilio vero Mediolanens priorem locum obtinet Paschalis Genuensis Anti-ses, Ze post alios subscriptus legitur Octavi' Brixi ensis.Sed hςeclariora in Augustino, e qui ad Victorinum causas afferens,qui bus suadentibus Concilio interesse non potuerat,ad quod a Victorino euocabatur: Deinde, inquit, ad 1 fos Numidas Episcopos ita perturbato, ac neglecto Ordinescriptum esse, ut nomen
116쪽
fucius sum, quae res tr alijs iniuriosa es fatis,s mihi innidios is Praetereo hic ego,quod in Anglicana Synodo sancitu, Beda . te- b...e: e satur: nequis Episcoporμm se alteri praeferat, sed agnoscant ο-
mnes tempus , tir ordinem confecratio vis suae. Quo nimirum more inspecto Synodo in Ponto celebratae Palmas tamquam antiquissimus praesuit, si Eusebio b credimus 3 Toletanae vero b Iib.s eap. a a. VII. Orentius e Emerit ensis Antistes. Sed nihil clarius euincit, s 3Mon. to. . hunc ipsum veteris aeui morem, quem inquirimus,quam quod RRψ εεε nutidem ipse Syracusanus Antistes interdum postremo inter Sia '' culos Episcopos loco sedit. hunc enim illi ordinem in Secundae Nicaenae Synodi subscriptionibus tenuere . d Theodosius Cata- d Ast. νε
nensis, Ioannes Tauromenitanus,Gaudiosius Messanesis, Theo dorus Panormitanus, Constantinus Leontinorum , Constantinus Carinis, Ioannes Triocalcos , Theodosius Liliboei, Stephantis Syracusarum.
Quin illud quoque animaduertendum hic est, nullam habitam esse rationem Metropoliticae dignitatis, qua quis inter alios praesulgeret, & hunc enim eum gradum in consessu, tria rogandis sentent ijs tenuisse, quem eius in Episcopatu aetas meis reretur, indicat Vigilis Papae constitutum,. cui Ioannes Episco ς ηπιφη- νψmipus Marsorum , Zacchaeus Scillitanus, ante Pastorem Iconii, de num. 1 . Vincentium Claudiopolis Metropolitanos subscripsere. indicat Concilium Romanum sub Hilaro, in quo Maximus Taurinen. sis primo loco post Romanum Pontificem sententiam dicit, multo ante Ebredunensem, Mediolanensem, aliosque Archiepiscopos, haud quidem, inquit Baronius, i ex Sedis praerogatia stia, sed ex antiquitate aetatis in Episcopatu agentis, quod vetus ηι -α''ν mos fuerit, ut qui blures annos ageret in Episcopatu,priorem sibi in Synodis locum vindicaret, etiamsi alioqui dignitate Sedis ebet
ferio arua tamen Patriarchalium praerogat ua SedIum. Con-Ωntiunt praedictis Synodi Romanae sub Agathone Acta, in quia bus Eboracensis, Arelatensis, Mediolanensis, Aquileiensis, &plerique alii Metropolitani neque inter se ipsos collati legitimum Ecclesiarum ordinem seruant, & promiscue post multos sicundarum partium Episcopos locum sortiuntur. Idem ilia, Ephesino I. idem in Tarraconens I.in Epaunensi, Aurelianens Ι. II. III. idem in alijs t Concilijs seruatum probari posset. g Tolet.Π.sub quin & in isto ipso Arelatensi Concilio, quod ero Syracusana g Ecclesia profertur, inscriptos legimus hoc ordine Episcopos, es, a , c
Syracusanum, Capuanum, Arpinatem, Aquileiensem, Medi stet. Ferier. ii: Ianensem, Arelatensem, Viennensem, Treuirensem,Carthagi- H st. s. impriniensem. at nemo quidem , opinor, propterea existimauerit, Syta dianum, Capuanum, Arpinatem, ex loci praerogatiua ante
117쪽
Sane non alio 'extu apud S. Ambrosium a legimus in Cones- lio Mediolanensi sub Liberio Papa . & Constantino Imperat re anno C C C L V. celebrato, Dionysium Μediolanensemin, qui damnationi Athanasij Arianorum fraude impulsus subscri- erat, octi mox poenitentem, Eusebij vercellensis, sui nimirum Suffraganei, consilio sit criptionem reuocasse. Monitus enim Eusebi', ut Dionysii meelo & ipse subscriberet,visus est illis annuere, ea tamen lege, si in serie chiro raphorum Eus bii substriptio Dionysanae praeponeretur, inagnum stiluet esse. amrmans, Dionysium rumorem Episcopum sibi seniora , o veluti ' parentishumpraeferri. Quo Amani dicio permoti, quibus nihil optatius esset, quam ut Eusebium toti Occidentis orta sanctitate conspicuum ad serendam in Athanasium sententiam pellicerent, statim Dionysii nomine 4 tabella penitus expumeto, subscribendi praerogatiuam Eusebio detulere. Sed ille detecta fietionis causa Arianos irridens, negauit se illorum Rescribus immiscere velle, unaque opera Dionysium alterius iam eme sententiae dixit. vel Vno igitur hoc exemplo fit apertissimum, antiquiores spiscopos etiam suis Metropolitanis ex votteri more praeserri solitos.
Syracusanus Episcopus an ante Pbριῆ Paι iareba, consantinopolitam tempora Anhiepise pus fuerit appellatus.
COostquenter ad superiora, pro Syracusinae sedis d*
gnitate asserenda illa afferri possent, quae in Nicaena II. nodo olim obseruaui. ius erimae Actioni,cum Episcopi Siculi Calahri intermissent,hunc in Gr
colatina editione ordinem inter illos seruatum lego Nam post Theodorum Catanensem E2iscopum,Ioannem Tauromeni Mnum, Gaudiosum Messanae, eodorum Panormi, Mephanum Vibonensium, Constantinum Leontinae,Theodorum Taurianae, I heotimum Crotonensium, Constantinum Cannae , stro Carinae, Ioannem Ieropoleos, sue Triocaleos, Theophanem Litue ei, Theodorum Tropceorum , Sergium Nie terensum
histriptiis legitur Galam uispiam his vel bis : Galatiane Presbytero, o Locumtenente ειε Mηi Episcopi Suracusani atquiis idem Galatho Aetione Quarta ita se subscribit: Galatho ex guus Prerbier , s GPιrsona Stephani Archi piscopi Siciliae ιλ
118쪽
yemer omnia, quaep cripta sunt, suscipiem subcripsi. Nulli
asatur dubium esse Potest,quin ea tempestate Syracusanus Metastes Archiepiscopus sit appellatus. Quibus adde, quod Nic
laus I. a ad Michaelem Imperatorem Constantinopolitanu ν η 1p. . tom. s.
in causa Ignatii, & Photii scribens, Me inter caetera habet : Im 'Piu dec ratiter Wia, s superiis dicta, volumus,ut conse cratio Syracusano Ar R. R .c uepiscopo nosra a Sede impendatur, ut traditio ab Apostolis in situla nullatenus υeseris temporibus violetur. Sed non tanti haec simi, ut sententiam mutare inuiti cogamur. ac Primum quidem testimonium, quod a Nicaena Suno do petebatur, inde quam sutile sit apparet, quoa Vulgata ediatio in I. Actione ita habet: Theodoro calanensi, Ioanne Tauro memtam . Gaudioso Messan si The oro Panormitano, St pnano Bibonerat, constantino Leontiniae, Theodoro Taurι anes, Chrsiop ro Adraces, Theotimo Crotonis, Consant ιno TriocAeos heopbilo Lilybei, Theodoro Tropheorum, Sergio Nicot rensi, UaDιbone 'rchipresbiero locum tenente Rhegua tephano Episco po Dracusano. Secuta item,de Tertia.& Quarta Actione Gala. P sbyter in locum Rhegij se subscribit. Septimae vero diciona, hic est ordo. Constantimis Episcopus Rhegij, Ioannes monachus ex persona Patrarum, tanensis, Tauromenitanus, me uanensis, Panormitanus, Bibonensis,Tri alitanus, Tauria' nenias, S.Cyriacae, Carinensis, Lilyboei, Nicoterensis, Biziaso ullus vero Galathas inter istos numeratur Episcopi Rhegini V ces gerens. quippe ipssi praesente Episcopo Rhegino nullus ram vicarii 'sus eue poterat. quae cum ita sint, tantum abest, Vt Graecolatina Nicaeni Concilij editio negotium nobis saces 1at, Ut imo ad fidem Uulgatae corrigenda sit, & ubique legi de- at, Salathonem non Syracusani,sed Rhegini Episcopi Vicem gemiIe. quod praesertim suadetur ex ipso Graeco,& Latino c textu, qui Actione II. his conceptus est verbis: Galatho Presoler, oe ex persona Sane simi Episcopi Rhegiis itiιer. Quare facile crediderim errorem Graecolatinae editionis inisae irrepsisse, quod cum in prima Actione Episcoporum omnia um nomina, qui Concilio interfuere, non recto casu,vel ablati-uo,sed genitivo efferantur, nimirum Ioannis Catanensis,Themclori Tauromenitani, Gaudiosi Messianensis, &c. ac Ga' athonis nomen statim subsequeretur inscriptio Stephani Syracusant,facile duae,quae seorsim erat positae,Legati Rhegini,dc Syracusanitipit copi inscriptiones in unam librarii vitio coaluere et ita ut .
cum Iegendum effeti Γαλατωνος πρεσβυτερσυ,κάι νου τε ον εὐ- χ'ντος του P ἰου, ae mox consequenter legeretur subscriptio Syracusania Στε-- Επισκοπου Συρακουσnis, ex duplici subscri
119쪽
h Lib. t. Sicli. Ill ust. cap. εω e In Italiae de
Episcopi Syracusiani, quae coniectandi ratio eo confirmatur quod nullibi praeterea fit mentio Constanti ni Rhegini Episto. pi veluti praeientis, praeterquam in septima Actione , in qua
tunc demum Nicaeam adueniente Constantino suffragiuir
tulisse eum legimus .neq; impedit,quod Latina versici Anastari IIII. Actione ita legati Galatha exiguar Presbyter, G expers vi Stephani Archiepiscopi Sicilis. Et si enim Anastasius ita vera terit, Graecus codex proprium nomen eius, qui dicitur Αμchiepiscopus suisse, non habet, quod soriam Anastasius ex fide Graecae editionis Iv. Actione ita commode restitui posse exictimauit; cum alioqui ex praedictis constet, Galathonem Legaatum egi me, non quidem Stephani Episcopi Syracusani, sed C santini Rhegini.quod vero hunc Archiepiscopum Siciliae tum
Graecus textus, tum Anastasius appellent,non multi momenti est .frequentissime enim veteres etiam Scriptores pro Calabria
Siciliam usurparunt,ut ex Strabone . Philippus Cluuerius , b &Paulus Merula e docent. Reliquum est igitur, ut Nicolai Pont. Rom. testimonio ocincurramus, qui Syracusanam Ecclesam Archiepiscopalem n Iminat. Sed iam ante a me latius disputatum est , quis fuerit Ecclesiae Siculae status Nicolai I. & Photij Constantinopolit ni Patriarchae aetate. eo igitur Lectorem relego. unum hic moneo, quod & si sciam circa haec ipsa fortasse tempora Syracusanum Episcopum Photij beneficio Archiepiscopi nomine honestatum, vix tamen persuaderi possum uiuo Nicolao id obtinere ab eo potuisse: P, ut inera,facit,quia ipse idem Nicolaus alibi a Sunodi Romanae contra Photium res gestas enarrans, scribit: Hunc ex saeculari adminiuraιione, V militia fulato tons ratum, a Gregorio Syrae ano Discopo in Synodo damnato,'ab Apostolica Sede eonuieto,Episcopum ordinatum. Episcopus quoiaque appellatur cap.2. eiusaem Synodi Romanae. Gregorium, qui Syacusanae Ecclesiae irregulariter, atque eontemtrio Deo prees,e o quod N ipse ex parte Schimaticorum sit,'postquam a uno Episcopatus offlcio priuatus est,s a decessore S. memoriae Benea elo Papa obligatus es, o c. Ide lactu in Concilio Romae celebrato sub Hadriano,itemque in omnibus Nicolai epistolis, quibus Gregorius solo Episcopi nomine proclamatur. Proinde difficillimum mihi videtur, de nullo modo serendum, uni illi Nicolai verbulo contra tot aliorum locorum testimonia fidem. adhiberi, aut saltem credendum, cum hoc ipso tempore Phontius reserendae gratiae causa Gregorium Archiepiscopali honore auxisset,eaque appellatione Gregorius notior apud Graecos esset, hanc qu
120쪽
. Veterum bracusarum dignitas. bracusana Mele. sia ante Gregorν MUbesia tempora re
TAndem non parum authoritatis in asserenda Syracii q
nae Sedis dignitate illud habet, quod Ecclesiarum n i tabilitas saepe, ac plurimum ex loci amplitudine,& et ritate desumitur. hinc nimirum Romanae Ecclesae maiestas, ac principatus originem habet. hinc Alexandrinae, Antiachenae, Costantinopolitanae,Caesareensis..Roma Orbis capiae fuerit, Alexandria AEgypti, Antiochia Syriae, Thraciae, Constantinopolis Palaestinae Caesarea , idemque aliis aliarum urbium exemelis ad satietatem Littara confirmat. Quocirca scum antiquiori aeuo Syracusae primaria, & Metropolis urbs Siciliae fuerita cui tandem dubium esse poterit, quin eius urbis Ecclesia prima,ae Metropolitana inter Siculas haberetur' nam illud primum, quod Sicilia tota Syracusas caput, ac Metropolim agnouerit, notius est ex Valerio Maximo, Solino,Floro, &FaZello, quam ut huc eorum testimonia afferre necesse sit, Quamuis autem sciam, subdit Littara, id Μaurolyco Abbati impense displicere, atque adeo Faetellum hoc nomine ab eo re prehendi,quod Syracusas nulla Scriptorum authoritate sumulis tus Metropolim appellarit, nos saniorem hominem facientes 'docebimus, Valerii verba in testimonium a Fraelio producta explicantes. Is enim & si Syracusas Siciliae caput solummodin 'appellet, ijs verbis : Carthaginis imperio rupta Hispania, s sis Iiae eaput abscissum oracusae, certε tamen nihil aliud est, Sici- 'liae caput eme, nisi Metropolim, praecipuam scilicet, & prim . I iam urbem. In quo uno canone austruendo multus es,si unquaalibi, Littara, multasque implet paginas, nempe quia istam illoriose, Se basilicti ut uuidam dixit, se inserendi, spaciandi et an suo illo Srammatices regno occasionem nactus est , mordi cus eam tenet, aegreque se ab ea diuelli patitur. at quis non ri . deat, quis non sibilo, plausuque vanissimum Pumilionis huius-Ce conatum excipiat, qui Maurolycum coeli, terisque contemin Platorem magnum, alterum aeui sui Archimedem Grammatucam docere audeat ' Sed pergit ille etiam, eoque amplius M tropolim Syracusas appellandas contendit ex Graeca vocis ac ceptione, qua matrem urbium, & coloniarum significat, nemiapa qui ignorat, isquit, an Syracusis Camerinam, Acras,& in-- ' si
