장음표시 사용
171쪽
XXXIV. An actione reab hUotbeca, possispatini adversus ter riumposessorem agi non obstante exceptione excusinonis debitoris r ubi conciliantur N. 6.
rem tertium non posse conveniri,nisi prius debitore perjanasiti te me convento di ex cu ssol per num.q. caprφr.jndevie ab Irnerio de sua iura ut h. hoc si debitori C.de pignor. atque ita cum Irneris interpretantur, quor ego ad ij, Don. ad ἰlψ.C.da pignor. n. 2. Iac. ad cn. q. me adprin.Suha cadi. I . C. de pignor. Ceil. 2. O. 17. Negue t. parti prin. 8 mmbr. l. n. l . ubi tamen ipse α. fallentias recenset quas-docte ponderat ac examinat Ba b. in tr. de ριgnor. lib. s. c. II. n.a. Oseqq. Grepen. 2. concl. 27. S Jonsti Et quia 'ita in d Nεν. q. c. h. constitui um sit a Justiniano,dubitari non potest. Uerrum cum tin antiquum potestatem creditori aperte secerit,qua vellet pro
tibi tu expetiti, re ui an personali I. I . C. depetuor in C. deo. ct a. jus que illud optima & probabili ratione nitatur constitutum est enim cre ditori jus pignoris ut habe adactionem realem, 9. 7. I. de act. in lantuma out licet debitor alienet, creditori tamen nihil praejudicet. ι 3. C. de μmus piguor. l. is C. de pig-. cum rei pignorata possessio ad ipsum credi torem pertineat l. 6. , in. deprecan adeoque pignoris persecutio et silva 'manere debeat, l. 4 q. f. scissucap ut ideo ius istud antiquum facita re duci potuerit, hinc quaerunt quidam, an non horid posteriore Nym. air c. t 6 ab hac aciem sayum sit, liquidem ibi Iustin. ita loquitur, i debitoν hoc non Ieserit sid est, creditori satisfeeerit) damiu licentiam creditori. qai 'rem penditum ruppositam habet eaniam pindicare, donec ei stupro debita pax. Et ita ferme innuit Gl. ad d. n. m. c. s. scilicet peream correctum esse jes d num. c. r. hocque videri verisimile,quoniam d.n.ria. sit posterior& recentior, d. N. . sed quoniam ad correctionem jurium non debeamua . pervenire, si alia conciliatio haberi poterit, imprimis cum eorrectio : etiam non videtur inducta, nisi hoc expressis Verbis ponatur, L 27. C.
δε testam. I.; a. insin. C. de appestat. Ideoque GL opinionem alii merit. Oi ivat,&pro concorda uua,m . n. q. sustininat, resipQndent, loqui d. n. .
172쪽
άς cI IV. hypotheca & pignore, quatenus sunt in litigium deducta, coenim casu, V. G. si debitorem meum reali actione hypothecaria conve ni siem . cum adhuc detineret rem pignoratam, si nihilominus ille alii vendidit Tet, possum hic propter Actum litigium id tertio possesso te vinia dicare rem pignotis. Ita respondent de conciliant Cujac. ad . n. q. pr.rens nec quidquam aqperstar. Doneil. ad cl. l . O aut b. bocsi de iter. C. pie r. n. 3. ubi hanc conciliationis suae rationem adfert nempe cuin de litigiosis per Iol. cap. i. in IX. t Ir. agere proposuisset Iustinianis, indeque ruulam ab initio praemisisset, postmodum exceptionem subjicere voluit, de hyopothecis, de tamen hoc tantum in oeciali hypotheca litigiosa, non etiam ingenerali, ut in generali bypotheca cessat contra tertium posse si rem repetitio, vel vindicatio, nisi excussis prius debitoribus, atque ita
d. N. q. obtineat & in omni hypotheca generali aut speciali, & etiam hypotheca generali litigiosa, sola bypotheta speciali litigiosa excepta, da
quo loquuntur& contrarium disponat,d N. ira ς I. Confer Negstant. .
Sane e t si videri possit haec conciliatio prae reliquis aliis, quas recensiitas ac simul refutatas videbis apud Tis undeci .num di. νer secunda. est Gl.solutio. ubcossint , Per φ. vobsolutio. admodum probabilis, ne scio tamen an non commodior forteetiam plausibilior conciliatio darii possit, si videlicci dili inguendo inter gener alim hypothecam & Jecialem: vespondeatur, ut hoc casu plurimum reserat, generalem an specialem sypothecam creditor habeat, existimare itaque liceret in eo differre, pecialem a generali, quod vi ecialis credi ror possit, relicto principali, agete hypothecaria, & statim petere posscssionem , sed ex generali semper ante sit discutiendus principalis quam conveniatur postello e- tertius, atque hanc disserentiam natura specialis hypothecae quod an modo exprimere, eamque etiam verba Imperatoris in I. U. ita. c. r. ibi O in bis hanc distinctionem tenere: non obscure confirmare videntur, V. Tese Dur. d. h. ct ibid in addit. n. s. Et ergo non posset emptor rei pignoratae spe litigiosa ire minus, Creditoribu Jecialem inissa ipsaralypothecam habentibus, beneficium discussionis opponere, acque ita intelligenda d. N. . c. I. verum rectissime creditoribus aliis, quibus jus est generalis hD. γοHaeca, atque ita accipienda d. N. . c. r. quomodo creditoribus specialbbus juxta d. l. i de gno .l fin. C. de O. ct s. hod liberum foret pignus
173쪽
c. I. ad eum calum resetie velint, quo quidem discussis bonis debitoris creditori tamen nondum fuerit satisfactum, falluntur tamen illi, siquis dcm ita loquitur d. Nov. ut creditori, si debitor pignus speciale vendiderit, neque ex E i u s precio creditori latisfecerit, in discusso dchitore pignus hoc a posses re vindicare permittat, sicuti Ci lac Donest. 2 ais supra citati, admittunt quod sit enim hic creditor specialis cogeretur debitorem discutere. Justinianus dicere debuillet , sic tamen ut ex precia ALIA Ru M. &c. non EARuM, cst quippe discusso rerum debitoris omnium, etiam non obligatarum. Quare cum hoc Osia quo ex precio EARuM rerum, scilicet specialiter obligatarum & alteri venditatum, creditori satisfactum non fuerit permittatur ei hypothecaria,illud ptin cipali in discusso, intelligendum est. Conter Get r. add n. II r. c. I ctrissur. d. deci l .n sver tertia vero solutio. Quocirca stante hac explicatione d N. iii c. i. defendi fortε posset de Icommuni discussionis exceptioni in cuivis creditori Jecialem hypothecam habenti minime obstare adeoque qua dantenus consuetudinem Burgundiae, de qua testatur Cassan ad consuet. Burgunt tu descens s .rubr. iis. 6.ρr. Oper t. tanquam iuri amicam & consonam approbarem in creditore, autem generalem habente existimandum contra, conseetudinem que contrariam si quae esset, quc possessori tertio exceptionem istam hoc cassi auferret non recte sese habere dicendum, quod creditoris hujus generalis multum intersit, re unam aut alteram, alteri vcnditam este, quocirca non statim ei hypo thecaria permittenda. cum ei ex precio aliarum rerum satisfieripi sit .
quae non ita in creditore speciali Iustinianum consideraste, veri sim ite fit, Neque huic posteriori obitat, quod discussionis exceptio in aliquibus locis Fidui seriauseratur ut in Austria, restante Gellis. d. O. 27. n. 3 C. Ergo& eadem aequitate possessori tertio autem possit, quoniam 1 d i vel ss mala fit illatio, siquidem quoad fidejusiorem haec contraria iuri communi consuetudo inde defendi posset, quod hodie plaerique fide:ussores ais scit lis aut bene accipiantur, ideoque exceptionem istam discussionis tacite amittant. secundum eundem Ged. a. : Sutrita des Itis c. 27 .par. . I seqq. Quae in possessore tertio locam non inveniunt cum L hactenus quoque inter mens Diras de posi sores pignorum aliquid intersit, quod hi nihil plane cum creditore gelacrint, ideoque non nisi prostic moloco ad hos eundem sit.
174쪽
Ut igitur secundam praemissam explicationem concludamus, quam vis possessor pignoris , creditore generalem habente hypothecarii conventus, beneficio excussionis ipsum rc pellere possit. dn. q.c. t. la Octamen notabiliter fallit. si a creditare in lecte rιm,clium tertius i pie possidet, hypothecata habente, conveniatur,rin. .c. i. Caeterum an haec senstrentia in praxi obtinc re possit, non inique addubitatur, & ita tamen interminis concludunt Thils d.'Rci si. ubi in senatu Pede montano ita iudicatum reseri Card. I chpra I. ι- qO n. I9. sit e Vinc. Caroc. de excus pari. z. q. 69. n. 7.Ο . quos adi,ac post causam hanc dijudica. Ego haec ex mente Interpretum & Doctorum nostrorum ita proponere volui ut Studiosi controversiam hanc assequantur facilius, quos interim hic ad Inonitos cupio, utcunque illa Dd. responsio vera videatur, qua dicunt sidebitor hypothecam, me contra se mota pendente, alienaverit, hoc casa creditori liccre ipsum possessorem Serviana actione, recta, & quidem nondum finito judicio contra debitorem , convenire, utcunque etiam probabilis ea Dd.sit sententia qua inter hypothecam generalem di specialem distinguunt,incongrua tamen & ad d. n. xii. c. i. non bene accomam ata videtur, tam illa responsio, quam haec distinctio, siquidem ut hoc addamus prohibet ibi Justin. vendi res litigiosas. & negat quod rς pignoti obligat et sitiat existimandae adfectae esse hoc vitio litigiosi, quare& eas recte vendi a debitore, quod tamen si fiat vult Imperator ut ex ea/rum precio creditori satisfiat. Et ergo emtori hoc in calii incumbit, ut curet hanc pecuniam pervenire ad creditorem, quod si fictum non sit. creditori quodammodo fraus facta videtur,& ideo Iustin per d consi: N. II 2. c. r. creditori actionem hypothecariam recta contra hunc emtorem dandam existimavit, atq; haec d. n. i i r. c. I. explicatio S literae amicior Severior vidctur,adeoq; hoc potius dicendum esset quod in cn. in genere Urmatur, possessorem tertium exceptione excussionis se ineri posse,i stud postea Iustin. in . u. utaci in emtore rei hypothecatae limitasse, nimirum emtorem possessorem intellige tamen ,si sciverit ipse rem antequam cana emeret, suissepignoti obligatam V. eleg Bacb. I tr. de pign. s. c. V7.n I. a creditore posse conveniti debitore non convento. Quomodo haec est in persona hu emtoris elegans limitatio, ex d n. ua. c. r. a regulam proposita i in I. N. . Unde simul apparet per d. n. ur. cii fingenerale constita tam in i N. in casibus non exceptis confirmari potius, quam corrigi. Verum satis.
175쪽
quomodo consensius parentum requiratur de Jure nonico
D Ecisum hoe satis est, quod consensus parentum requἰratur quidemde Jure Canonico, sed quomodO,an de simplici necessitate, an tariis eum quatenus id honestum est,requiratur.adhuc sub judice lis est.Cona cilio tamen Tridentino ita explicatum est IusCanonicum, ut etiam Anathemate notentur, qui consensum patris derecessitate existimant, a s . . proinde ex uniformi sententia Catholicorum Pontificio tum hodie consensus patris tanrum dehonestate requiritur, adeoque Jure pontinacio ratum & essicax matrimonium erit, quod parentum non habet con- , sensum. Quae sententia apud Theologos Pontificios certissima est, de πquam pleriq; Legistarum ac Canoni statum legendo ac consilendo se- i
cuti fuerunt teste Paetatio in tr.des'κr. c. 8. quos citatos videbis apud Em. 'i . Othm.νHure1'. OLibs.ctbeqq. quibus adde Sic bardinis; pater. 4. n. O.C. desponsa b. Giphan.ad Iso .de R. I n. 8. Dissentiunt tamen alii, & pleriq; re centiores Theologi ae Juris Consulti conita Catholicorum Doctorum cohortem statuunt. de Iure Canonico omnino necessarium esse consensiam parentum in nuptiis liberorum . quos similiter citatos invenies.spud Cotim.dris'. r. n. I 68. Oseeta quibin ad Domst. Is . Comm. 2 .sib. Genῖο de nupt. c. q. ac iudemsubscribit ipse Gisman. d. l.cum Mausero existimans, Nines pios ac bonestos Iuris Consulios alitet hodie statuere non posse ; Ubi statim mirati subit virum Consultisainum, etenim cum ipse vetius esse Putet, noros etiam ct recentines Cavenes consensum parentum omnino 1equirere, d.rest. I. n. is r. quidni ei firmiter obi jci posset Synodi Triden-itinae si C. s. decretum,utique matrimonia sine parentum consentu contracta , rata & firma habens, neque enim jure niuare potuit, Canones praediliae synodi ad Ius Canonicum narissimum pertinere , maxime cum hoc loco saltem id quaeramus, quid circa consensum parentum Pontitaces statuant sive id verum si ve falsum eae dicamus, quod vero seummi Pomet μει canones istius Synodi ad Jus Canonicum pertinere voluerint doιcet istius jutis edita ipsorum jussu postrema editio, in qua st nodi hujus Ganones Iuri Canonico appen los habemus. Et di eme/lberico Gentita. 1 cenροι. c.I6 in n. propriό m a est jus Canonicum in decreto,ubi multa ta a ita
176쪽
Iuni Patrum sed in decretalibus,ubi fere omnia Pontificum,cum itaque Canones praedictae synodi summorum Pontificum sint, quomodo non '
Ius Canonicum erunt λ Et cum Cotiman in .ls2. etiam de recenti Orii bus Canonibus consensuim istum praeesse requirat, frustra pro se Cano nes veteres tantum,&quidem ex decreto,adducit, ut proinde huic, qua defendit sententiae, concilii Tridentini recentior ae novissimus Canonis de hoc consensualiter disponens. sirmiter objici possit. Quare Vis Con, Diti imus d r p. t. n. i 3 s. ad hanc objectionem cum impuro Bezaad hunc modum respondere non debui siet: qui cum porcorum grege elegione Dα-
veritatem coacto dixerit, contra Dei verbum o ius gentium acriterum Patrum
sentinitam ,se lotis iasu conjugia a persionis qua sui Iuris non sunt contracta σbit eorum consensu in quorum hunt potestate, vera ct rata esse, anathema sit: Quae responsio non solum dura doniqua, is erincongrua ac inepta mi hi videtur, sq idem hoc in loco Iussiciat ex istius Concilii Tridentini Canone, utpote recentiore, o stendisse, quid circa patentum consensum Pontifices, adeoque Canones ab ipsis profecti novi illine receperint. c ceterum quam bene vel malὰ, sancte vel impiὰ, ad hanc quaestio nem non pertinet. Et tamen ex seqq qualitonibus apparebit, Conciliam iit id quoad parentum consensum adeo impie di blaspheme non evan gelizaste. Videamus primum de JureCanonico seu quid Pontificum j
re circa coiisensum parentum in nuptiis receptum sit, &quidem aniti'
Concilium Tridentinum λ Et omnino mihi videtur sive veteres Can nes sive novos spectemus , non necessarium isto jure hanc consensum haberi,quod hisce confirmabo rationibus: I. In rebus merὰ spiritualibus consensus parentum necessa io non frequiritur,c. ult. de judic. in s.c.puePaca .ro q. r. Sed matrimonium estres mere spiritualis, s.fxdebeam. non ori Et ergo in matrimonio, quod liberis contrahitur , consensus parentum necessario non requiritu' Scio ad hoc argumentum vulgo re ponderi solete, saltim esse assumtic nem,cum matrimonium non sit sacramentum propriὰ sic dictum. Verum ecquis non videt, sic Quaestionis hujus statum manifesto inverticum simpliciter hic quaeramus, quid Ius Canonicum desummi Pontifices de matrimonio statuant non quam vetὰ& bene λ quomodo et si is is ex mente tua minorem falsam esse putes, non tamen ex mente sum
m0rum Pontificum, matrimonium ptoprie d:ctum Sacramentum atqt, '
177쪽
ita rem mere spiritualem csse negare poteris, quaeritur autem hic quid summi Pontifices statuant non quid tu tibi verum aut falsum esse peris suadeas. Atque & hine'pariter inepta est haec responsi γ, quasi in isto argu. mento quatuor si ni termini, quod volunt Philipp. Matib.ad L 'o. de R. I. n. M. Borabola de gradib. cap quom .contrah.matrim.dicunt quidem ipsi in m a. iore propositione sumitem spiritualem proprie,in minore autem pro respirituali,quae non simpliciter & absolute talis sit, sed quae sit mixta,partim Civilis & partim Ecclosiastica. Verum ita in effectu cum priore responsione conveniunt & assumptionem negant, adeoque controversiae statum immutant, & quid ipsis verius statuendum videatur, non quid , Summis Pontificibus statutum sit, inculcant. Cum igitur utraq; propo sitio in hoc argumento sit desiimia ex JureCanonico, quo certe matriis monium est unum de septem Ecclesiae Christi sacramentis, vere ac proprie sie dictum, adeoq; absolute & simpliciter res spiritualis. V. D. Thais
di responsiones admitti non possunt, siquidem uti dixi hoc in loco non quaeratur,an in eo Pontificii errent. sed saltem quid statuant Sumrai Pen. thioti, sive id verum sit,sive opinione tua sillam. Quare alii ad proposi tum Syllogismum.&quidem ad majorem . sic respondent,procedere itiniam in his,in quibus patria potestas nobis sit impedimento, negant verbpatriam potestatem nuptiis liberorum esse impedimento. Fid. pauot. destgrais.c.8.n. C. Sed &haec impertinens ac infirma est responsio, siquidem enim si parentes liberis in nuptiis ultro consentiant, non locus est quaestioni nostrae.quid autem si dissent lant ρ tunc si exspectare cogerentur paternum assensum hae ratione nuptiis liberorum impedimento esse possent, ubicunq; autem patria potestas impedimento esse potest rei la. crae ac spirituali , 'qualis de Iure Canonico propriὰ loquendo matrimo. nium est, tunc illa non attenditur d. c. .is judic. in s. Et praesupposito consensum patentum absoluta necessitatu esse, qui iam negare vellet, disesensum paternum quandoq; nuptiis liberorum impedimento esse posse
ad agnatos gentilesque deducendus foret, caeterum ut parentes conten tiant, eoque nomine a liberis compellantur, id honestatis tantum est.
Qia e forsan advertens Cotim. d.rs. I. n. t 36. Oseqq. aliter ipse respondit. nimirum patriam potestatem in spiritualibus non attendi.s sorte impia vel Juti Divino contratia parentes praeceperint. Sed cum de parentum
consensu ia nuptiis liberorum ex necessitate ob patriam potestatem ad hibendo
178쪽
hibendo disputatur, tantum abest, ut parentes praetextu suae potestatis:iniqua velle videantur,ut contra etiam aequissima de divinis literis mari. me contentanea praecipere, vere & sine ulla reprehensione dici queant; Haec Cothmanus,quae tamen ejus responsio admitti no potest,tum quod
incongrua haec sit adjectio, in spirituali bus patria potestas non debet attendi, scilicet quando impia praecipit, quasi vero parentibus concestum videatur aliquid impium mandare, cui necessario parendum sit, tu quod etiam isthaec addita limitatio si aliquid contra Irudirinum mandet,de casse sit prorsus indubitabili, Christianorum, quippe liberi sciunt & scire debent, Deo magis, quam parenti obediendum: tum denique quod ex
mente Cainanistarum parentum potestas in liberorum lactis quibuscunque, qua spiritualibus ac sic licitis ac minime turpibus, attendi non deis beat.an vero divinis lite omnino contentaneum sit,exMecessitate cons isensum huc adhibendum,in eo Cothmanno cum non is non convenit. Quod tamen ipse rationem illam ne cui inrito suin heres a nascatur, iaspiritualibus etiam considerandam esse puta t,d n. 37.exinde requisitio nem consensus paterni ex Lanoni o praecise necessatiam esse non conle-quitur, Et est illa ratio 1inuciritu tantum & a solo meroque jure patri pa ustatu pendet, id imitoman.ad 6. i. I de patr. potes'. quae potestat cum ho die vel sublata vel imminuta sit, ideo etiam exinde pendens ratio,cm ctu suo destitui non absurde videri potest. 1. Pro hac sententia sic inferri potest: Consessum axioma apud ozimnes e st, Matrimonium requirere liberum consensum ipsorum con trahentium, hincia Icisilia a Camnico usitata haeca ocutio, in con
trahendis nuptiis libera potestas esse debet, i. s. in n. C. de θρη asib. requiserit. i7. X. de sto asib. Unde haec sit proposuio i Qui liberum
habent consensum firmiter sine aliis contrahere possunt matrimonium ; Atquin deJCanonico omnes liberi sine parentibus suis liberum habent consensum. Et E. isto jure omnes liberi sine patentibus suis firmiter contrahere possunt matrimonium ; Argumenti hujus ratio haece st, quoniam si necessariis quoq; parentum consensus forct,sic ea libertas consensus in filiis impediretur ae tolleretur,siquidem consensus liber di. ci non possit. qui in alienoarbitrio, videlicet parentum , reservatur, cep. super eo .X. de condit apposit. Video tamen Palaeoti d. cap. 8. num. 6. ct 7 ad hoc argumentum per instantiam respondere voluisse quod sicuti ICirili de necessitate Parentum consensus requiratur, δε ρυ non dubitatur ire
179쪽
tamen isto iure dicatur libera esse potestas in contrahendis nuptiis, per ante citatam t. sun in C.desponsat. sic etiam Icmo-o eundem consensum. quidem necessat io requiri polle. ut tamen liber consensus filiorum non. Infringatur. Verum ad hoc potest tegeri,de Icipiti liberos quidem etiam libetam potestatem in nuptiis habere, ast ita tamen ut istis contrahendis Patris eorum consens us accedat, prout ipsi I p. hanc liberam laculta- tela .c 'tra uendi restringuntini. t L. O Iq. c .denupr. atque ita filii isto suis re civili secundum quid tantum liberum consensum habent, quem imbvix ac ne vix habere videntur, I 4. de R. I. idque ob jus patriae potestatis, Oo quam ipse per se filiu1 integer homo non est,ideoque patris comem sus ad integrandam personam filii requiritur, V. do. Gent. 6 de rivi. ἔ. i pr. Quae om nia ad ICax cum non benὰ applicantur, quo iure con Sen sus nitorum in nuptiis, si ei paternus accedere debeat inime libet prCTuinciatur, d. ι super eoo X de condit mo tamen ad matr:monium conssensum liberum requirit d.c requisicit. X,desto alib. ut canones iuri patriae Potestatis .utpote vel sublatae vel im minutae, tantum no tribuisse, qua notum ipsae Leges videantur. Sed pergam ac subliciam argumentum. 3. Idque delumo ex s.ctusscia. caus2 .pta quod capitulum e st, non cuiusdam Patris. sed Nicolai Pa , sicque revera lus Ponti iιium, verba eius haec sunt : sussciatsec indu m Leges si in eorum conssensita, de quotum coπ-1unci ib. agitur: Atqui si sufficit solus consensus ipsorum contrahen tium, Jam parentum consensus non requiritur. SUcere dicitur scilicerad, quo polito nihil aliud requiritur ad esse tu iam, sive ad substantiam χ-G las, ut ait Panormitanus ; Et ambrosius quoque eleganter ,Ignaro rei bati inest, Su E p iCIT, inquit, idess, non est nec superfluit. Et ad intelle M im certiorem additur So Lus, ut intelligamus , solum sufficere utrahentium consensum absque aliis omnibus, siquidem vox So Lusexclusiva est aliorum omnium , quia taxativae sic habent implicatam
negi tivam re pectu aliorum omnium. Quam horum verborum exis
plicationem dissentiens Alli. Gentilis etiam comprobat lib. a. de nupt. sapit. 6. ut tanto fortius contra eundem Ac asseclas stringar, Attamen varie conatur ipse d. tib. 4. cap. q. sicuti 5c Donea. Paleui. ed. Ioc. hoc cassi ciat effugere. quod nimirum loquatur de concubitu excludendo, dedicaturque hoc tantum, quod nuptras non comsit, adeoque voculam S o-
Iidenda concubitus gyat a adjectam esse., quod integer coni
180쪽
.xtus illius cap. convincat, squidem in eo quaeratur de concubitu, an
bic etiam necessarius sit, nulla quaestione aut mentione , de dissenta parentum, facta. Atque hanc responsionem manifestὁ confirmari pers I, ω .lo. . . ibi foedera quoque consensu eorum, θοῦ. dicit a b. Gemit de . quod de hoc rescriptum Nicolai Papa sit,& loci ejusdem, 'sapitis striij ad Uulta Bulgarorum, cujusta illudest, ut idem Nicolatu eodem loco non lotuerit rescribere, solum consentis in siliorum tam .sufficere, de tamen 2esiderare simul consenturn parentum. Verum ad haec potest levi ne .gocio responderi, dubium quin sellam xsse , de solo concubitu in terr satum respondisse Pontificem. idque argumento verborum in dict. cap. sub iciat. Coetera omnia: sub quibus quidni consensus paternus comis prehendi posset: ut ita in dict. cap. illud respondeatur, solus iussu it consensus ipsorum contrahentium absque aliis omnibus; Et alia omnia sine horum consensu nihil sunt; Pateor quidem voculam so Lus in cap. zJ. de sto sal bis ad excludendam necessitatem perbρrum posse restringi, quoniam ibi demato, a deoque an Hrba ad matrimonium desiderentur,
qu tratur, attamen ita quoque in d capsussciat. hanc voculam ad excludendum tantum concubitum coarctari non patior. Quod vero dicitur in dict.c o. . s. nuptias etiam consensu corum, in quorum potestate sunt, celebrari, illud de honestate commode explicatur, propter verba fi talia istius c. ibi. peccatum autem es bio cuncta in nuptiali faedere non inter
veniant, non dic vi: omni ad autem peccatum solet, parentum con
sensum non requirere, si hunc intervenire praecise necessat i m foret, Jegum in L c. I. non exprimatur, quae omissa peccatum habeam, illud ex aliis I Canonici capitulis repetendum ac judicandum erit. Quare supri citati Dd. aliud add. cap. si sciat quaerunt effugium, quod ponunt in ve bis: Secundum Leges: itaque dicunt . ICibui quali fica tum de probatum usum consensum , adeoque legitimum esse debere . sive hic autem Iegum nomine Leges civiles accipias, sive Canones intelligas, legi:imus consenessus non est, nisi parentum quoque voluntas interveniat, quod de Ioeria dubium nullum habet, de Iononico veris evidenter probatur per c. i.ali rer legitimum non sit conjugium, cau 3o. q. s. Verum ad hoc effugium brevit et replicari potest, quam vis di sen:ientes non dubitent L E curinomine Leges civile intelligere, attamen confidenter nimis agunt, si qui
QOnsrgo pari jure in hoc cap. LEGuM nomine i plus Cantari accipere