장음표시 사용
141쪽
Non esse has Logomachias , aut Periergivi: ω ad rem mores Huae sacere , idque obiter ostensium.
Lips. Quid si& ego temperasse velim nimia acumina
non amo: sed temperasse, non abstinuisse.Mihi tamen ad rem facere videntur ipsa hςc verba,& aut fiamum cupidini,aut stimulum dare. Nihilne interest , utrum 'Eona, an GProducta adipellem λ Si Bona; incitor, & praesumo iam appetenda. Sin autem Friaueta disco fines Boni tangere, sed iudicio debere induci. Ipsa voce igitur admoneor, non nimis & stitim inhiare. Idem in iis, quae Mati vulgo dicunt,ipsi Reiecta: intelligo non nimis fugienda esse, & interdum, si Virtutis in iis materies, appetenda. Ciceronis illa non audio: aeui doces paratiorem me ad contemnendam pecuniam fore, si illum in re u Praepositis, quam si in Bonis duxero' fortioremque in patiendo dolore, si eum a Jerum ω difficilem perpessu , quam si Mali- dixero s Imo doceam hoc, Cic ro : & verba incitamentum animis dant, aut coerctionem. E dcin etiam doctrinam. quo enim fine alioqui nomina, nisi ve, res intelligatur 3 Et bene Plato ea rerum , votificationes esse dixit. Itaque idem ait: γορ-ν ορΘρ- η m 3 OA Nominis rectitudo ilia est , t qualis res sit, osendat. Quid tu igitur mihi Bona appellas, quae nec te iudice plane talia sint mala esse possintὶ Zeno vitavisi & edia dixir& ostendit a Virtute aut Uitto,ab Usu vel Abusu,decus aut d decus iis aduenire. Omuis enim res,ait Seneca, quia non habuit de cu addita Virtute sumit. Lubiculi- lucidu dicimus, quod Hem ol puri simu vi nocte.ites illi lucem infundit, nox eripit : sicinis, quae
a no&s Indi ferentia ducunturi diuitns, Ῥirιbus, honoribus,reono: contra, morti, exsilio, maia valetudini, dolori, lilia aut Virtus dae Boni vel mali nomen. Itaque diuitiis male utor) mahe fiunt: b net bonae. Sed hoc cliam disco, rem tam ambiguam cautὸ cu' lina iteoue habendam. Nimias non appetam , quia Ut ferrum facile ad rixas aut pugnam irritat, sic ad vitia opes. Impediunt etiam & vclut sarcinae aut laciniae sunt ituris ad Bonam men tem. Socrates olun: AI
142쪽
AD sT IC λM PHILOsci. PH. LIB. II. I3IMMυσιμ τας ε αδηουσι 3 Henes longae in tala es corpora, opes autem nimiae animos impediunt. Bona similitudo, & Apuleio placuit concinne usurpare: Fortunam , velut tunicam, magIs con- Apolo: - ,
cinnam,quam longam probare. Itaque sapiens habet, non adseruat:& vese non κτου- ea facit. Sed nec ab illis se aestimat: dumtaxat, si Mens bona adest, dixerit,
Beatus est, qui Mentem my Nna Opes habet. Imo beatus, qui solamuriam Mentem habet: etsi cum ea Ac ilialas mallet. Neque enim Elgere ab eo amovemus, etsi oppetere damnamus. Nam ille quidem opes, Vires, honores, totum Foris Sen. derit. tume regnum dejiciet: sed ex illa tamenadabitur electio,molliora, h ' met. Idem fortiter & ex animo clamabit.
Laudo manentem. sin celeres quatit Pennas, resigno quae dedit, ον megmrtute me inuoluo, probamque Pauperiem sine dote quaero. Audis 3 dotem habeat Virtus,non habeat,ipsam ambit & amat: nec accederς ei aut decedere per externa quidquam putat. Ad haec talia animis imprimenda, ne vitio Zenoni vertatur nomina apppsita inuenisse, & quae ostendant aut liberent a populari errore. Diffundi ista possint, dies contrahit: & ecce, dum loquimur,
yam sol occidit,-venere crepusicula noctis. . Valemvade igitur, cras, sodes, redi.
143쪽
DISSERTATIO PRIMA. Ingress*ν ad Semonem. Aliauid contra Spem in otitum: ad
Decreta deinde transitu sinu. V D. Numquid pergimus in Sapientiae saeviat Valde opus est, & cottidie audimus quae turbent aut deiiciant, nisi ab illa firmemur.
LI Ps. Quae tu iterum tristia, o cum Homero, re Au D. Nam antra bellum
144쪽
MANU DUC T. AD S Υ Ο Ι C. PHILOS. OB. III. I 33 per prominemus. Quare trepida Z quia & maiora mero timemus; sh, iaautequam timenda Mimemus. Permittimus deinde nos affectui, nec Ratione ulla reuocate,auserimur:&sic vertimus terga, quem- Ibid. admodum issi,quos puluis motu fuga pecorum exuit camis. Quid emgoὶ inquies. nihil prouidebo,aut praecipiam Z Non hoc madco. Timere te, non prouidere Veto . Vexari, non Vitare. Imo vero hacipsa ad Securitatem te via ducam: quam videor praeclusis se. Si evis omnem solicitudinem exuere , quidquid vereris ne eueniat, Epist. uenturum utique propone, oe quodcumque istud est malum, tecum' ' ipsi metire, ον timorem tuum taxa. Audis λ timorem tuum exues,
omnia timendo. Sed addidi, metiendo etiam & taxando. Nam quale illud est,quod eueniet' verum, an imaginarium malum Si verum; in me est fugere,nec inuitus ad Vitium impellar. Sin autem a Fortuna aliquid,&ista vulgi mala: iam heri didicimus, . Mala hςc non esse. A v D. Didicimus: sed re & effectu exserere, & sic se gerere, 6 Hcrculis ille labori L I P s. Socratis, de qui eum sequi volunt. Cur autem non facias λ Non enim ut aues, quae canere aut loqui doctae, nihil ultra voces sciunt: sic nobis Philosophia discenda aut habenda. Apage. sed illa animo induenda es atque etiam circumdanda est, Nelut inexpugnabi- sen. Epist. lis murus, quem Fortuna multis machin is lacessitum non transit. An
expugnandis. Et quos muros illos Pecretorum, de quibus heri diximus: quς si bene imbibis, seruas, exerces, Dij boni,quid te . leuium istorum lcdatὶ In theatris ille cum plausu dixit:
nam si Regnum a me Fortuna atque opes Eripere quiuit, at Virtutem non qDut.
Et vides gcnerosas, dc ut sic dicam, Stoicas voces etiam in vulgus cadere, & excipi ac probari Θ Quae igitur in nobis, & manu nostra sunt, curemus: haec alia, quid nisi Deo permittamus Z Et fidenter qui leni permittamus. Nam cum Socrate,'δε γέ ω Pla o in L
ιγγ 1 πα-- AM: Illud mihi apte Hetam iidetur Deos esse nosm euratores , in nos melut possiesonem aliquam leorum esse. An igitur sua, imo suos neglegantἶConfide,& certum ani mi robur indue aduersus hcc incerta. Quid si ad Spem etiani
145쪽
hόt te Vocem Philosophi olim fuere,qui omnia in iud ponebant,eam
mi. Irra. que συυμτικούπατον εἰ - του βίου censebant: continere maxime stre conseruare vitam e ideoque Elpinici Grcce sunt dicti. Neque destricte sectam damncm : si non sola Spes & semper admittenda,sed cum Metu utiliter temperetur. In fecundis nemo considat, , in aduersis nemo dissidat: alternae vices fiunt rerum. Et subtexta malis bona sunt , lacri quesequuntur vota, nec in cunctis seruat Fortuna tenorem. Nosse & attendere hanc inconstantiam, constanti etiam viro dignum, & ab ea in Decreto illo firmari, sEQVI DEUM. Sed quid in Publicis moramur φ an non magis. e re nostra, ad nos redire ' Socratis perpetuum monitum:
sepropria tibi in aede 'Eomque maliquegeratur. Hoc iubebat attendere,in una ea cura curiosum esse. Faciamus,& ad Decreta nostra redeamus : quorum Radicem heri vidimus S Truncum. Iam ex illo ecce Rami& Ramuis adsurgunt, mira Fferte nexi. Proprium hoc Stoicorum , vincire omnia, & quasi anulos nectere in catena: ut non ordo selum, sed sequela & c .. DEEL hesio sit rerum. Tullij super ea re iudicium : Hercules serendum est quod sentio : MIRABILIs est apud Stoκυ CONTEXTvs r rum. Re Jondent extrema primis, media vir que, amnia omniburiaeuid sequatur, quid repugnet, viaent: stre vi in Geometria , prima si dederis , danda sunt omnia. Haec caussa, cur apud eumdem Carat. Desia to consecuria appellet. Consectaria me, inquit, Stoicorum breuia greacuta delectant. quia nempe mutuo sese consequuntur, & deuincta haerent: ipsum illud grande argumentum Veritatis. Nam falsa discordant. Sed ad rem eamus.
ω pro ius. DEcreta igitur duplicia reliqua mihi video, Passim & Propria : ut sic distinguam, doccndi caussa,& appellem. Si 'riora illa, quae passim in philosophantiam scholis fere obtinent: ista, quae peculiaria huic sectae,5 habent contradictio-
146쪽
nem. Illa , nec lucem nec probationem nostram valde desiderant: ideoque tui , seponam. Ista utrumque poscunt,& praeuaricer in suscepta caussa si omittam. Arx enim, ut sic dicam,Stoicorum est in istis. Nam decantata illa Paradori intellego r. quae ita ipsi Stoici dixerunt, non cut Plutarchus obiicito μ UMMM Deremun. λχ μυθοi τπ ατον--,s onte stu ultro confessi absurditatem : sed quia V 8''
praetet opinionem .multorum sunt, & audita nouitatem vel ad mirationem habent. A quo essectu Cicero Mirabilia, vel ML iv. Acad. mirabilia vertit. mirabilia Stoicorum, inquit, quae Paradoxa nominantur. Alibi: Taradoxa Stoici, nos Admirabilia dicamus. Neque iv.De Fin. aliter venit: at Seneca Inopinata, apte sane ad verbum, siue sensam. In quae Nidemur, inquit, Inopinata omnibus dicere, Paradoxa Graeci vocant. Sunt igitur prςter opinione,at non Veritatem,Vt iure videbis. AvD. Iliane te dicere, quae vulgo iactatii Limis & ridentur , Solum sapientem regem , diuitem, pulchrum: & haec ista LI P s. Haec ilia, & plura. AvD. Atqui Cicero iam ea exstacutus est: dc ne sic quidem approbauit. Quid approbaret ' fa
retur ipse ut Levia vina esse: qisae mali gustata, quam potata dele Deri-ctent. Iterumque alibi r Magni keprimo duci, constaerata minus Ibii. .
probari. Quid ita λ quiaeaut salsa palam sunt, si in formula manes : sin ab ea declinas, vulgatum aliquid, neque magnum, dicis. Ipse hoc tuus Senccaagnoscite apud quem aliquis ad Stoicos : Magna promistitis, q- ne optari quidem , nedum credi pos- De Coti sint. Deinde ingentia locuti, cum negasi spauperemos Sapiente non neratis selere idi m seruum, in messem,om tectum, oe cibum deesse. clan Sapientem negastis insanire; non Megatis aberari, o parum sana merba emittere , quidquid ris morbi cogit, audere. Cum Sapientem negauis seruum esse; uidem non itis inficias, in e num sturum, ire imperatasicturum, oe domino suaseruilia praestiturum minis seria. Itasublato alte supercilio, in eadem quae ceteri descenditis, mu- tutis rerum n-ipibus. Audis , Lipsi, ipsum illum nostrum
doctorem & pro eius hac mente itarum Cicero: Paradoxat . De Fu primά1pecie admirationem, re explicata risum mouent. Itaque sunt
velut gryphi, qui per lusum proponi solend& inuolui,tuin ex plicari. Ac tui quidem iudici j res ello sed tamen Vide, an non
melius cum Plutarcho, haec Omnia ἐω-- ώπων --,Dliamuri.
in evanidorum aesegidorum classem, abiici ac relegari. L I P s. Duox,
147쪽
videris dixisse, cur ego abstineam de his dicere: quod & Cic ro iam fecit, & frustra etiam fecit: quia in re calcanda magis haec videntur, quam attollenda. Quod ad prius, breuis Ac vera responsio: Ciceronem pauca e multis c sex in uniuersum nec
ea praecipua tractasse. Oratorio etiam quodam more tractasse:
quod aliter solet, & debet. rtasse, in his Scholis. Ad alterum,
ipsis rebus magis mox respondero, quam verbis. QSid enim communiter ea dilaudem v ci approbem ἰ per singula eundum est, & iudicij quadam lance examinanda & libranda sunt. Pauca tamen etiamnunc ad illa tua non testimonia, sed aduersari . - Ium conuicia, licet. Quic nim aliud Cicero aut Plutarchus, quam Academici, id est ex professis Stoae nostrae hostes λ At ille ait,ut leuia vina esse. Leviat acria & generosa Verissime ego dix rim : atque ut illa frigus vel languorem stomachi; sicli c animi excitare,dem ista. Nam gustare,parum este potare & demittere, inquam, opus, si vim dc vigorem sensurus es talium Decretorum. Sed tum, inquis, vulgatum aliquid dicunt. Vulgatum falsum est: omnia illorum supra vulgus: an non haec, quae si . pra philosophorum etiam vulgus φ Fatemur, siqua nimis elata, vel ut in fidibus intenta suerunt, remitti interdum interpretatione, & ad concentum reduci: sed tamen ita, ut sublimia maneant, & generoso semper Honesto purpurata. Chrysppus hoc
ea,ob excellentem o magnitudinem, stre pulchritudinem Idemur F Α- BV LIs similia dicere,nequepro homine, aut humana ista natura loqui. Audin tu consessione Z Gyphos obiicis : iste scit & Fabulas obiuci: sed & caussam veriss1mam addit. Magnitudo & pulchritudo rerum, atque Una verborum est, quae habet attonitos: sed quos φ viles nempe & ignavos, & qui a terra sua non surgunt.
opinata,vt Cleanthes aiebat, sed nonfalsa.Quod si in verbis aliquid inuoluti vel ambigui ; explicari, quς inuidia est I Hoc est quod
Pς Bςnςs Seneca fatetur: M tonsiuetudine quaedam, qua daeimus, abhorrent: '' Hinde abά via ad consuetudinem redeunt. Negamuου iniuriam accipere Sapientem : tamen qui illam pugno percu erit, iniuriae damnabitur. Insanire omnes Stultos dicimus: nec tamen omnes curamus e Gbonoa
148쪽
AD s Torc AM FHrsos b PH. L fB. III. I 37 ι - tem inter alii dicimus, omnia esse sapientis. Quid ergoytuum & tui, ni tibi eripio ' moderor, & com muni etiam seniliae consensu verum id ostendo. Talia in aliis, singillatim mox iviranda: Nec enim Iubet diutius, ut in prolusiione, Ventilare: unum Ciceronis testimonitin, ubi ex animi sententia, non pro
Academico loquitur, addam. inquit, se Taradoxa quae Praesit.in appetiantur , MAXIME videntur ese SOCRATICA, L o N C E- 'Ο- Qv E VERISSIMA. Vis aliquid luculentius Θ vetera S a Socrate faeit, id est ipse Sapientiae capite: & cum veritate ex asse consentientia. Pleraque non ausim, omnia ita sent: videamus, Sc ' tu te dictispraebere memento. A V Do Ne mone. non magis Telemachus, apud Homerum, illis Mineruae. Contra siquid
. . - Non tam certandi dis, quam propter amorem, i quod distere aueri & te audire. ' ' .
I. ruradisum positum , m explicatum , Sapientes omnes
pinata haec tecreta explicatum a nobis iri: idque eo ordine, qΗo quidque eorum nunco suo lubet enim non abire ab 'hac imagine ) proxime adhaeret. Vt ex ipse grandiores primo Rami, tum Ramuli ex istis adsurgunt 3c enascuntur: sic Decreta maiora, & ex iis mimrscula viὸeo suboriri. Illa igitur praemit tam , & in confiasis etiam ordinem aut eruam aut instituam, qua potest. Primum Faradoxum esto, Sapientes inter se pares: quod Academiae& Lyceo oppositum scito. Origo proxima il-- li a Trunco, Solum Honestum Sonum esse: ut iam videbis. Ego ita essem, duce Seneca nostro: amcumque fuere Sapientes , pares Epist
itos esserin idem conuenit. qui enim in summo omnes ponit hoc ipse iri aequali. Noster : Inter mera, hoc habet boni Sapientia: Epist' nemo ab altero potest vinci,nisi dum ascenditur. cum adsummum perta ' ' umeris, paria sunt. Non est mor isto locus, flatur. Numquid Sol S magnitu
149쪽
Maria non crestunt, Mundus einniam habitum ac modum seruat. Em
tollire si,quae iustam magnitudinem expleuere,nonpossimi. Pulcherri me, Ut semper, & a caesellium etiam exemplo. Sed artiologia. ipsa est in primario Decreto, quod dici F, Honenum solum Bonum esse. Srcnim ita, ergo solum Beatum facit: si Beatum, ergo per- . De Fin. ut nihil desit. Nam Cicero hoc recte: AEuid minus probandum, quam esse aliquem Beatum, nec satis Beatu- AEuod autem satis est , eo quidquid accesserit, n-um est: at nemo nimium B tus nemo Beato Beatior. Et noster doctor.: Idia absurdum es,
quod dieitur ab Academ icis Beatu usurum vel la Maelut non autem p eoie Beatum : quod quem modum dicimisit, nonreperio. Beata enim mita Bonum in se prefectum habet, inexsuperabile : quod si est , perfecte Beata est. Et statim : Auemadmodum, Summum adiectionem non recipit quid enim supra Summum eritἶ θ ita via Peria' Didem etata , quae sine Summo bono non est. Pluscula ibi, & vide Sed tria ecce hic opponi possitiat,& solent: aut ab ipso Bono eam
crescere, aut a Tempore, aut ab ν. Singula videnda ,& reiicienda sunt. Non a Bono, si itaVirtute ponis: quia illa non in-
M. taxa nem suscipere. Seneca: Sapientispersuadasu, um Bonum esse quod Honestum est . hoc nec REM ITTI. nec INT END I pus vi magis quam regula qua rectum probarsiet: quamnectes,quidquid exilia mutaueris, muria est recti. Idem ereo de Virtute dia uin: ω haec recta est exuram non recipi rgida est,a laus ιαωί non potest. Et pavLibid. lo ante: Idem estpe Hrebat Socrates Veritatem,'Virtutem: qu modo liga non creRit,sic nec Virtus quedem. Habu numeroσβυ, plena j. D. Pin. s. Itaque Cicero bene concludit:Jn Virtutesuem Honem cumst mnum positum ci cumque nec Virtus , H piaces Stoicis, nec Honesum crescat et cum id augeri non possis, in quo ino positum est zeugum esse: qui patest esse quisquam abin alio Beatiori AEquales Ergo omnes
. ab Fac parte. At enim Naturalia vel Externae bona accedent, &s h. et di augebunt. Ante haec remouimus: & nunc breuiter. Glis ρ-- tasse erit affabilior, HSis e eaetior, alius in eloquenssi promptior :sed. isiud de qua agit,i Bonum verum quod Beatumfacit, aeqB de ors
150쪽
. AD STOICAM PHILOSOPH. LII. III. Ira an omnibus. Accedant omnia illa Externa, nihili sunt prae Uictu-ter ω it obsecuraetur offunditur luce Solis brumen lucerna; em emtat Cato apud interis minitudine maris A aeisilia munriae; oc ut iv d uitiis Cras, teruncii acces', m 3radus unus inia is quae est hinc in Indiam :sic eum sis is Sonorum iniis, quem Stoici aecunt , - via rerum In corpore sitarum aestimatio 'lendore mirtutis e minitudine,ol curetur, obruasur, atque intereat necesse estia At enim Tempus i tun igitur, quo fruar illoBono, non adiicietΘnon ero Bratior multos annos in possessione Virtutis,qua in si dies aut pauculas horas ZId quo-
que negant. Seu a r Summum Bontinet nec infringitur, nec arietur: Epist. me
in suo modo permanet. utcumque Fortunase est siue illi senetrus lon - 'ga contigπ ,sime citra senectutem sinitum est, eadem mensura Summi π ni est , quamuiου aetas diuersa sit. Imagine deinde hoc declarat:
Vtrum maiorem au minorem circulum scribas, a latium eius pert net,non adformam licet alter diu mansierit, alterum statim ob eris, ω m eum, in quo scriptus est, puluerem se ueris . in eadem terque forma uic iterumque uniuerse : lmod rectum est,nec magnitudine
aestimatur,nec numero,nec tempore: non magis prodreci, quam contrati potest. Homssam Nitam ex centum annorum numero,inq&antum Noles,
corrUe, cte in UNUM DIEM coges aeqvie honesta est. Cicero pariten. in Perina Eui Ponum omne in Virtute ponit, is potest dicere, persici Beatam vi tam perfectione Virtutis. negat enim Summo Sono ad erre incrementum diem. Et diffusius apud eum Cato: Recia essectio, item ' con- rit. De uenientia, denique ipsum SonumqDod in eo positum est νt naturae con- De qua ii sentiat,crescendi accessionem nultim habet. Ut enim opportumias non PMiMI sit maior produotione temporis; sic haec, de quibus dixi, non fiunt tem
poris pro uotione maiora. ob eamque caussam Stoicis non videtur opta- ὸ bibor,nec magis expetendaTeata vitasi is longa, quam si breuis: Ῥt-- y L
turque simili. Ut si cothurni laus sie, ad pedem apic contiemm : neque n. r.
multi cothurni paucis anteponerentur, neque madores minoribuου : sic quorum omne Bonum Conuenientia atque svortimitate sinitur, nec piara paucioribus,nec longinquiora breuioribus anteponentur. I terv m, que noster Seneca,ad uerram AcademicosεDicam quidsi ex quo Trist
veniat hic error discriminandi Beatitudincm: in vesiiunt Teatam vitam unam esse. In optimo Ham statu ponit qualitas Da, non magnitudo. Itaque in aequo est longa in breuis, diffusa in angustior,inmu ta loca partesque distrabuta, ω in unum coacta. Plura addit: vide.